เมีย(ไม่)พลอยโจน ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๒

ตอนที่ 24 : ๘ เหตุผลที่แท้จริง ๒/๓

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,689
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    28 พ.ย. 60




เหตุผลที่แท้จริง

 

            “สวัสดีค่ะคุณแม่”

นัสรินยกมือขึ้นไหว้แม่เลี้ยงลักษิกาอย่างนอบน้อม พยายามจะฝืนยิ้มแต่ก็ยิ้มไม่ออก แม่เลี้ยงลักษิกาขยับเข้ามาใกล้ ยกมือขึ้นแตะไหล่เบาๆ พร้อมกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

“หนูนัสอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนสิลูก เดี๋ยวแม่จะให้บัวคำทำอาหารให้”

“นัสยังไม่หิวค่ะคุณแม่ คุณแม่มานานหรือยังคะ”

“มาได้สักพักหนึ่งแล้วละ”

“ถ้าอย่างนั้นเชิญคุณแม่ตามสบายเถอะนะคะ นัสไม่รบกวนแล้วค่ะ นัสขอตัวกลับไปทำงานก่อน”

แต่แม่ว่าหนูกับตาปราณต์มีอะไรที่จะต้องคุยกันให้เข้าใจก่อนนะ” แม่เลี้ยงลักษิกามองไปทางลูกชายของตน เพื่อให้เขาทำอะไรสักอย่างที่จะไม่ให้นัสรินจากไปทั้งที่ยังรู้สึกแย่แบบนี้

“เราคงไม่มีอะไรที่ต้องคุยกันแล้วละค่ะ” ประโยคนั้นนัสรินหันหน้าไปทางคนใจร้าย สายตามีแต่ความเจ็บช้ำจนเขาเองไม่อยากมอง แต่ก็ทนมองราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไร นัสรินจึงยกมือขึ้นไหว้ลาแม่เลี้ยงลักษิกา แล้วหยิบเอากระเป๋าของตัวเอง ก่อนจะออกจากบ้านไปเงียบๆ

รถญี่ปุ่นคันสีขาวมุ่งหน้าไปยังถนนที่เป็นทางไปยังอพาร์ตเมนต์ โดยที่ดวงตาคู่สวยตอนนี้เต็มไปด้วยหยาดน้ำใสๆ ที่เอ่อคลอขึ้นมาแล้วหลั่งรินลงอาบสองแก้ม ความจริงเธอตื่นนานแล้ว ตื่นตั้งแต่ที่ปราณต์ลุกจากเตียงไปรอบแรก แต่เธอก็ยังแกล้งหลับต่อ เพราะหลังจากเหตุการณ์เมื่อคืนทำให้เธอยังไม่กล้าเผชิญหน้ากับเขา สัมผัสของเขาตอนที่กดจมูกลงบนแก้มช่างอบอุ่น คำพูดที่เขาบอกว่าคิดถึงก่อนหน้านั้นก็ยิ่งทำให้เธอคิดเข้าข้างตัวเองว่าปราณต์คงมีเยื่อใยขึ้นมาจริงๆ  

แต่ความจริงแล้วเขาก็แค่เสียดายที่ยังลงโทษเธอยังไม่สมใจ เสียดายที่หย่าให้ผู้หญิงจอมหลอกลวงอย่างเธอเร็วไป เขาต้องการให้ร่างกายของเธอเปื้อนรอยราคีมากกว่าเดิม นั่นต่างหากคือเหตุผลที่แท้จริง ในการที่เขาพาตัวเองมาใกล้ชิดเธออีกครั้ง

เขามีคนรักอยู่แล้ว...คือหมอเมธาวี ส่วนเธอก็แค่เครื่องระบายความแค้นในครั้งอดีต ที่เขาเพิ่งคิดได้ว่ายังทำกับเธอน้อยไป

ร่างบางสั่นสะท้านตามแรงเสียงสะอื้นฮักที่ดังเบาๆ ผ่านลำคอออกมาเป็นระลอก เพื่อระบายความเจ็บปวดแปลบที่แล่นเข้ามาทิ่มแทงหัวใจครั้งแล้วครั้งเล่า แต่กระนั้นก็ยังพยายามครองสติ ประคองรถไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ กระทั่งถึงอพาร์ตเมนต์อย่างปลอดภัย

น้ำตายังไม่หยุดไหลแม้ว่าจะเข้ามาในห้องแล้วก็ตาม ครั้งนี้เธอเสียใจมากกว่าตอนที่หย่ากับเขาด้วยซ้ำ ครั้งนั้นรู้ดีว่าที่ต้องหย่าก็เพราะเขาไม่ได้รัก แต่ครั้งนี้เขาทำเหมือนรัก เหมือนหึง เหมือนมีเยื่อใย แต่แล้วก็หยิบยื่นความเจ็บปวดให้กับเธอด้วยความจริงอันสุดจะโหดร้าย

คุณปราณต์...คนใจร้าย...

 

เสียงโทรศัทพ์มือถือซึ่งวางอยู่บนโต๊ะ ทำให้ตาคู่สวยที่บอบช้ำจากการร้องไห้อย่างหนักในตอนเช้า ต้องละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ เพื่อก้มดูหน้าจอว่าใครโทร.มา แม้หัวใจจะเจ็บช้ำปานใดเมื่อเห็นว่าเบอร์ที่โทร.เข้ามาเป็นเบอร์ของคนในครอบครัวของปราณต์ แต่นัสรินก็ตัดสินใจรับเพราะอย่างน้อยธรินดาก็ยังเป็นน้องสาวที่น่ารักสำหรับเธอมาตลอด ตั้งแต่ครั้งที่เธอยังหมั้นกับปรัชญ์

“สวัสดีจ้ะน้องเล็ก” น้ำเสียงยามกรอกลงไปในโทรศัพท์นั้นยังพยายามฝืนให้เป็นปกติ ไม่ให้อีกฝ่ายจับสังเกตได้ว่าตอนนี้เธออยู่ในอาการเช่นใด แม่เลี้ยงลักษิกาคงเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าให้กับธรินดาและปรัชญ์ฟังหมดแล้ว และนั่นคงเป็นเหตุผลที่ธรินดาโทร.มาหา

“สวัสดีค่ะพี่นัส วันหยุดนี้พี่นัสจะไปไหนหรือเปล่าคะ พวกเราว่าจะไปเที่ยวดอยที่เชียงรายกัน พี่นัสไปด้วยกันไหมคะ” ธรินดาเอ่ยชวนมาอย่างมีไมตรีจนคนฟังสัมผัสได้ถึงความจริงใจ หากเป็นเมื่อก่อนเธออาจลังเลว่าจะไปด้วยดีหรือไม่ เพราะอย่างน้อยคนในครอบครัวของอดีตสามีก็ดีกับเธอทุกคน แต่หลังจากเหตุการณ์เมื่อเช้าเธอคงไม่มีหน้าไปพบใคร

“วันเสาร์นี้พี่จะกลับบ้านไปหาพ่อกับแม่ที่กรุงเทพฯ น่ะจ้ะ เอาไว้โอกาสหน้านะน้องเล็ก”

“ว้าเสียดายจัง เล็กอยากให้พี่นัสไปเที่ยวด้วยจริงๆ นะคะ ดอยที่เชียงรายสวยมาก พี่นัสคงยังไม่เคยไป งั้นเอาไว้โอกาสหน้านะคะ แล้วก็ขอให้เดินทางปลอดภัยค่ะ”

“เช่นกันจ้ะ ขอให้เดินทางปลอดภัยและเที่ยวให้สนุกนะน้องเล็ก”

นัสรินวางสายลงพร้อมกับความหนักอึ้งในอกที่ยังสลัดไม่ออก ครอบครัวของปราณต์ช่างเป็นครอบครัวที่น่ารักเหลือเกิน พวกเขายังมีน้ำใจแม้แต่กับอดีตสะใภ้อย่างเธอ แม้ช่วงเวลาที่เป็นสะใภ้จะสั้นแค่สามเดือนก็ตาม

ใบหน้าสวยหวานแหงนเงยขึ้นมองเพดาน เพื่อหักห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาอีกครั้ง เมื่อนึกถึงความจริงที่ว่าอีกไม่นานปราณต์ก็คงมีสะใภ้คนใหม่ให้ครอบครัวแล้ว ส่วนเธอก็แค่อดีตภรรยาและเป็นแค่ผู้หญิงโง่ๆ ที่ตกลงไปในหลุมพรางความโกรธเกลียดของเขา

เธอบอกกับธรินดาว่าจะกลับบ้านหาพ่อแม่ที่กรุงเทพฯ ทั้งที่ความจริงแล้วยังไม่ได้จองตั๋วด้วยซ้ำ แต่ในยามนี้เธอโหยหาอ้อมกอดของท่านทั้งสองมากที่สุด ดังนั้นนัสรินจึงตัดสินใจจองตั๋วเครื่องบินไปกลับในช่วงวันหยุดที่จะถึงนี้ทันที อย่างน้อยก็เพื่อไม่ให้เป็นการโกหกธรินดา และเธอเองก็จะได้กลับไปซึมซับเอาความอบอุ่นเพื่อเยียวยาหัวใจให้กลับมาเข้มแข็งดังเดิม

 

วันหยุดสุดสัปดาห์เช่นนี้บรรยากาศในสนามบินเชียงใหม่คึกคักมากเป็นพิเศษ นัสรินขับรถมาจอดไว้ที่สนามบินและฝากรถไว้ที่นั่นเลย เพราะวันอาทิตย์ช่วงเย็นก็เดินทางกลับมาแล้ว เธอมาถึงสนามบินก่อนเวลาบอร์ดดิ้งไทม์เกือบหนึ่งชั่วโมง จึงเข้าไปรอในห้องผู้โดยสารที่หน้าเกทเลย

ร่างบางซึ่งแต่งตัวด้วยชุดลำลองที่เหมือนธรรมดา แต่กลับสะกดสายตาของใครหลายคนให้มองตามแทบเหลียวหลัง อาจเป็นด้วยรูปร่างและการแต่งตัวที่เข้ากับตัวเองเหมือนคนช่างเลือก แต่จริงๆ แล้วเธอไม่ได้เลือกอะไรมากมาย ชุดที่ใส่อยู่ตอนนี้เป็นแค่เสื้อสายเดี่ยวผ้ามันลื่นสีแดงเลือดหมู สวมทับด้วยเสื้อแขนเบลเซอร์ปรินต์ลายห้าส่วนทรงเข้ารูป ช่วงล่างเป็นกางเกงยีนสีซีดแบบแฟชั่น กับรองเท้าส้นสูงที่ใส่ทำงานอยู่เป็นประจำเท่านั้น ที่จริงเธอก็ไม่อยากใส่รองเท้าส้นสูงคู่นี้สักเท่าไหร่ แต่ที่ห้องมีรองเท้าแค่สามคู่ เป็นรองเท้าส้นสูงสองคู่ และรองเท้าแตะอีกหนึ่งคู่เท่านั้น

นัสรินเลือกนั่งที่เก้าอี้เบาะนุ่มสีกรมท่าซึ่งสนามบินจัดไว้ให้ที่หน้าเกท โดยเลือกนั่งแถวหลังสุดซึ่งไม่มีใครนั่งอยู่ กระเป๋าสะพายถูกนำมาวางไว้ที่ตัก และกำลังจะค้นเอาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ามากดเล่นฆ่าเวลา แต่เธอก็ต้องตกใจจนหน้าซีดเมื่อมีใครคนหนึ่งทรุดตัวนั่งลงข้างๆ พร้อมกับพาดมือมาที่พนักเก้าอี้ที่เธอนั่งอยู่

“คุณปราณต์!” เสียงหวานอุทานขึ้นเมื่อหันไปดูว่าคนที่ทำตัวถือวิสาสะอย่างน่าเกลียดนั้นคือใคร

“ทำไมจะต้องอุทานขนาดนั้นกะอีแค่เห็นหน้าผัว” ปราณต์ไม่ได้พูดเบาสักนิด ทำให้คนที่นั่งอยู่เก้าอี้แถวหน้าหันมามอง จนนัสรินหน้าแดงไปหมด

“คุณไม่ใช่ผัวนัส” นัสรินตอบโต้ไปอย่างเบาที่สุด เพื่อไม่ให้คนข้างหน้าได้ยิน

“แล้วไอ้ที่ทำกันคืนนั้นตั้งหลายท่าล่ะ เรียกว่าอะไร” ปราณต์ก้มลงมากระซิบถามบ้าง ทำให้หญิงสาวต้องเอียงหน้าหนีเพราะกลัวจมูกเขาจะชนกับแก้มนวล

“จะเรียกว่าอะไรก็สุดแล้วแต่เถอะค่ะ เพราะมันไม่มีความหมายอะไรกับนัสอยู่แล้ว”

“เป็นผู้หญิงฟรีเซ็กซ์ว่างั้น”

“จะเรียกอย่างนั้นก็ได้ค่ะ” คราวนี้นัสรินขยับมานั่งตัวตรงและเชิดหน้าขึ้นราวกับไม่แคร์ เพราะเริ่มตั้งตัวได้แล้ว อีกทั้งคำพูดของเขาก็ทำให้เธอลืมความรู้สึกอย่างอื่นไปจนสิ้น เหลือไว้แต่ความโกรธเคืองเท่านั้น

หนังสือเปิดจองแล้วนะคะ

ราคา 320 บาท รวมจัดส่งแบบลงทะเบียน

ราคา 350 รวมจัดส่งแบบ ems

ท่านที่สนใจสามารถโอนเงินและส่งชื่อที่อยู่พร้อมสลิปได้ทางกล่องข้อความเพจ

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

เฟสบุค

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

หรือทางไลน์

0891476678

บัญชีสำหรับโอนมีดังนี้ค่ะ

พร้อมเพย์ 0891476678 นางสาวสุวรรณา อัญฤาชัย

 


ฝากเมนต์ ฝากติดตาม และอีบุคในชุดเดียวกันด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องนี้เป็นแนวโรมานซ์หื่นจัดเต็มค่ะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #118 Ole (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 23:33
    นัสรินเอาคืนให้หนักๆเลยนะ
    #118
    0
  2. #117 BunnyPK (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 12:19
    เมื่อไหร่นางเอกจะสู้สักที พระเอกปากร้ายมากกก 
    #117
    0
  3. #116 Rapeeporn7050 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 05:40
    หมอนิสัยเสียจิงๆ สงสารนัสริน
    #116
    0
  4. #115 Rapeeporn7050 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 05:40
    หมอนิสัยเสียจิงๆ สงสารนัสริน
    #115
    0
  5. #114 พี่น้อย0105 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 05:18
    ไม่รักไม่ใคร่แล้วจะตามตอแยนัสรินเขาทำไมคุณหมอปราณต์
    #114
    0
  6. #113 พี่น้อย0105 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 05:18
    ไม่รักไม่ใคร่แล้วจะตามตอแยนัสรินเขาทำไมคุณหมอปราณต์
    #113
    0
  7. #112 namfon-1971 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 05:07
    จัดหนักๆเลยนัสริน
    #112
    0