Baby Claim You✥อยากเป็น...ที่รักของเธอ

ตอนที่ 7 : #แจมทาเกียร์✥Part I: I wanna ‘Claim’ you | When we start new relationship EP.3 {Full}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    25 ต.ค. 63

   

Tag on Twitter #แจมทาเกียร์

แนวเรื่อง ฉันจะอ่อยใครจะทำไม

คำเตือน

-นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่ขาวสะอาด สีออกเทาเข้ม เหมาะสำหรับผู้ที่มีวิจารณญาณและมีอายุ18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป-

-มีเนื้อหา คำพูด ค่านิยม ความคิด ความชอบ นิสัย และการกระทำของตัวละครที่ขัดต่อศีลธรรมและความถูกต้อง-

-รูปศิลปิน นักแสดง หรือโมเดล นำมาเพื่อสร้างเสริมจินตนาการของคาแรคเตอร์ตัวละครเท่านั้น ไม่มีจุดประสงค์จะทำร้ายแต่อย่างใด-

-ฉากแซ่บ หรือฉากที่ไม่เหมาะสม ฉากมีความรุนแรงมาก จะไม่มีการลงที่เว็บให้ แต่จะมีช่องทางพิเศษเตรียมไว้ให้ค่ะ-

-โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน-

การกระทำของตัวละครไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง


When we start new relationship 3


“จะกินอะไรอีกมั้ย”


“อยาก...แต่มันจะดีเหรอ” ฉันตอบเขาอย่างคนเกรงใจ แต่เพราะความใจป๋าของเขาแค่ฉันบอกว่า จะดีเหรอ แต่ถ้าคนฟังเป็นเขามันก็สามารถเปลี่ยนเป็น ดีแน่นอน ได้เสมอ


ฉันจึงไม่ลังแลที่จะบอกกับเขาไป


“อยากกินเกียร์...” ฉันจ้องเขาด้วยสายตาสื่อเป็นนัยน์ว่า...อยากกินเขาจะแย่อยู่แล้ว แต่เพราะสายตาว่างเปล่าทำให้ฉันต้องเก็บมุกนี้เอาไว้ในกลีบเมฆในทันที “หมายถึงเกี๋ยวกุ้ง”


“อ่อ” เขาเอาน่องและอกไก่ใส่รถและเดินไปโซนของทะเลก่อนจะเลือกกุ้งตัวใหญ่ๆ ชั่งกิโลให้ฉัน เฮ้ย ใจดีเกินไปหรือเปล่า ไม่ใช่ว่ายอมซื้อของให้กินแล้วจะรีบบอกให้ฉันกลับบ้านนะ


ไม่ยอมๆ


“ไม่ใช่ว่าจะไล่ให้ฉันกลับบ้านนะเกียร์ ถึงทำดีขนาดนี้อ่า” ฉันเดินเข็ญรถไปขนาบข้างเขา “ถ้าเป็นงั้นไม่เอานะเกียร์”


“เธอคิดมากไปแจม” เขาบอก “เธอเป็นเพื่อน อะไรที่พอทำให้ได้ก็ทำให้อยู่แล้ว”


“เขินเลย...แต่แค่เพื่อนเองเหรอเกียร์” จิ้มแขนเขานิดๆ


“แค่เพื่อนแจม” และเขาก็แย่งรถเข็ญไป แถมยังเดินเร็วขึ้นกว่าเดินจนผู้หญิงตัวน้อยๆ อย่างฉันก้าวตามเขาไม่ทัน มีอย่างที่ไหนมาหักอกคนแล้วเดินหนีไม่มาสนใจใยดี


คนทางนี้ก็เจ็บเป็น


ระหว่างที่รอเขาคิดเงินเสร็จฉันก็ออกไปเดินเล่นหาซื้อขนมกิน เพราะจำได้ว่ามีร้านไอศกรีมเปิดใหม่ที่ชั้นสองของห้างจากที่เห็นผ่านๆ รีวิวในเฟซบุ๊กแล้วรู้สึกว่าน่ากินเลยอยากจะลองสักหน่อย


เจ้าแม่ที่ชื่นชอบไอศกรีมอย่างฉันมีหรือจะพลาด


ฉันเดินไปไม่นานม๊อคอัพรูปไอศกรีมที่ใหญ่เตะตาสีพลาสเทลหวานๆ ก็เข้ามาในโสทประสาทตา ตัวร้านมีทั้งแบบนั่งทานและแบบซื้อทานแบบโคนหรือใส่ถ้วยเดินกินได้เลย


แถมภายในร้านยังตกแต่งได้หวานแหววถูกใจคนที่ชอบความพลาสเทลนี้ เนี่ย แม้แต่คนที่ร้อนแรงอย่างฉันได้เห็นยังชื่นชอบได้เลย


มุ้งมิ้งมาก


ฉันเลือกสั่งเป็นแบบโคนแทนเพราะว่าต้องรีบกลับไปเตรียมของปาร์ตี้เย็นที่กับเกียร์ที่ห้อง แม้ว่าจะรู้สึกเสียดายที่อย่างน้อยก็อยากได้รูปสวยๆ ถ่ายเก็บไว้เป็นความทรงจำบ้าง แต่ก็คงต้องเป็นคราวหน้า


ไม่นานไอศกรีมโคนใหญ่สามสีรสเรนโบว์ก็ยื่นมาตรงหน้า ฉันยิ้มให้กับพนักงานขายและเดินออกมา ระหว่างที่เดินไปที่รถฉันก็กินไปโดยไม่ได้สังเกตเลยว่าไอศกรีมได้เปื้อนทั้งปากและปลายจมูกของตนเองไปแล้ว


       พอเดินมาถึงรถก็เห็นว่าเกียร์ยืนรออยู่แล้ว ฉันเลยจำเป็นต้องเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น เพราะถ้าเกิดออกไปจากห้างช้ากว่านี้มีหวังติดอยู่บนถนนนานกว่าขามาแน่ เพราะเย็นจะเป็นเวลาเลิกเรียนของนักเรียน แล้วยังเป็นเวลาเลิกงานของบุคคลทั่วไป ถึงแถวนี้จะมีระบบขนส่งสาธารณะ แต่คนส่วนมากก็นิยมนำรถมาเองเพื่อความสะดวกในการเดินทางไปเรียนและทำงานทั้งนั้น


“โทษที รอนานมั้ย”


“ไม่”


“พอดีไปซื้อไอติมมา โทษนะที่ไม่ได้บอก” ฉันยื่นไอศกรีมที่เหลือแต่โคนแหว่งๆ ให้เขาดูเป็นภาพประกอบว่าฉันไปซื้อมันมาจริงๆ แต่ที่ไม่ได้บอกเขาก่อนก็เพราะเห็นเขากำลังจ่ายเงินค่าของที่เคาน์เตอร์แคชเชียร์อย่างตั้งใจเลยคิดว่ารีบไปรีบมาเขาเองก็น่าจะไม่ว่าอะไร


ถึงเขาจะไม่ว่าอะไรแต่ก็รู้สึกไม่ดีอยู่ดี


“ก็รู้อยู่ แถมเธอยังกินจนเปื้อนหน้าเปื้อนตาไปหมด” เขาล้วงหยิบอะไรบางอย่างที่กระเป๋ากางเกงและยื่นมันมาให้ฉัน ผ้าเช็ดหน้าสีหวานแหววไม่ต้องเดาก็พอจะรู้ว่ามันเคยเป็นของใครมาก่อน


“ถ้าจะใช้อันนั้น ฉันยอมปล่อยให้มันเปื้อนอยู่อย่างนี้ดีกว่า”


“หันมาดีๆ มันเปื้อน”


“ไม่” ใครจะไปยอม “เปิดประตูรถเลย”


“จะหันมาดีๆ มั้ยแจม” จะหันให้เขาเอาของแฟนเก่ามาเช็ดหน้าให้ฉันเพื่อตอกย้ำกันหรืออย่างไง


“ก็บอกว่าไม่ไง ร้อนเปิดประตู” ฉันเริ่มหงุดหงิดกับเขาทั้งที่ไม่ใช่สิ่งที่ควรทำกับเขา


“ได้”


พรึบ


“มันก็ของเธอที่ให้ฉันไว้เมื่อวันเกิด ความจำเสื่อมหรือไง” เกียร์พลิกร่างฉันให้หันมาเผชิญหน้ากับเขาอย่างใกล้ชิด ด้วยความที่เกียร์สูงกว่าฉันมาทำให้เขาต้องโค้งตัวลงมาและจับใบหน้าของฉันไว้ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าที่เขาบอกว่าเป็นของฉันเช็คคราบไอศกรีมที่ยังติดอยู่ที่ริมฝีปากกับปลายจมูก


ตึกตัก


ความใกล้ชิดแบบไม่ทันตั้งตัวทำเอาหัวใจของฉันสั่นรัว ระหว่างที่ตัวยังแข็งทื่อเป็นก้อนหินก็ใช้เวลาอันมีค่านี้ละเลียดมองเกียร์อย่างใกล้ชิดแล้วคิดหาเหตุผลให้ตัวเองว่า ทำไมฉันถึงชอบเขากันนะ อาจจะยังไม่ถึงกับชอบมากเท่าที่ควรแต่เพราะว่าตอนนี้เขาโสดเลยคิดว่าสักวันจะชอบเขาให้เต็มที่


หรือบ้างทีมันอาจจะชอบเขาเต็มที่มานานแล้วแต่แค่บอกกับตัวเองว่ายังไม่มากพอด้วยสถานะที่มันค้ำคออยู่


เขาเป็นคนใส่ใจคนขนาดนี้ ถ้าไม่ชอบหรือทิ้งเขาได้ลงคอนี่สิแย่


“พะ พอแล้วเกียร์” ฉันที่ไม่สามารถทนทานต่อฤทธิ์เสน่ห์ของเกียร์ไหวบอกและดันตัวเองออกห่างจากเขาเล็กน้อย น่าแปลกที่กายเราไม่ได้ใกล้ชิดกันแล้วแต่ร่องรอยความอบอุ่นเขามันยังคงแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายโดนเฉพาะในส่วนของใบหน้าที่ร้อนเห่อมากกว่าส่วนไหนๆ “อยากกลับจะแย่หิวข้าว!


แล้วก็แสร้งทำเป็นหงุดหงิดเพื่อกลบซ่อนอาการขวยเขิน


ผู้ชายคนนี้ มีอิทธิพลต่อร่างกายและหัวใจของฉันมากที่สุด ไม่เสียใจเลยที่เคยเป็นเพื่อนกับเขามาตลอดจนตอนนี้ยังอยากได้เขามาเป็นผัวอีกต่างหาก


เห็นทีก่อนเปิดเทอมคงต้องเตรียมตัวและเตรียมใจรวบหัวรวบหางเขาให้ได้เสียแล้ว คนแบบนี้ต้องคู่ควรกับฉันคนนี้แหละ และฉันก็คงยอมไม่ได้ถ้าเกิดว่าจะมีใครมาพรากเขาไปจากฉันอีก


“หิวจนหน้าแดงเลยเนาะ”


“เกียร์ หิวแล้ว!” ยัง...ยังจะมาหยอกล้อกันอีก!


“เออๆ รู้แล้ว” เขาปลอดล็อกประตูรถและเปิดประตูให้แล้วยังใช้มือนาบลงบนหัวของฉันเพื่อกันไม่ให้หัวกระแทกขอบประตูรถ


เมื่อกี้ยังแกล้งกันอยู่เลย ตอนนี้มาทำให้จั๊กจี้หัวใจเล่นๆ อีกแล้วนะพ่อเพื่อนรักมากเสน่ห์


หึ เกียร์หัวเราะในลำคอ หลังจากนั้นก็ใช้เวลาร่วมหนึ่งชั่วโมงในการเดินทางกลับมายังคอนโดของเขา พอถึงภายในห้องเกียร์ก็สวมบทเป็นพ่อครัวจัดเตรียมกลับแกล้มและต้มยำน้ำข้นที่ฉันชอบทานอย่างคล่องแคล่ว


ส่วนฉันที่ทำอาหารไม่เป็นก็เป็นได้แค่ลูกมือหันผักหั่นเครื่องเคียงเตรียมให้เขาตามสั่งเท่านั้น


เกิดเป็นหญิงต่อให้ทำอาหารกินเองไม่เป็นก็ไม่อดจ้า ที่จริงก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่เป็นเลย แต่ทำได้แค่ให้ตัวเองกินได้ก็พอ นั่นคือความสามารถในการทำอาหารของฉัน


ให้แค่ฉันรับรู้รสชาตเองจะดีกว่า


“ชิมหน่อย” เกียร์ตักน้ำต้มยำใส่ช้อนกลางยื่นมาจ่อที่ปากของฉัน และตัวของฉันเองก็ไม่ลังแลที่จะชิมมันผ่านการป้อนของเขา รสชาตมันเพอร์เฟคมาก เป็นรสที่ฉันชอบมากสุดๆ


“อร่อยมาก แต่ทำไมทำน้อยจัง” ฉันชะโงกหน้าดูที่หม้อต้มยำใบน้อย เพราะคิดว่ามีกันตั้งสี่คนทำไมทำน้อยจัง


“ของเธอคนเดียวไง ชอบก็กินให้หมดด้วย”


“หู้ยยย ใส่ใจมาก ให้รางวัลหน่อย”


จุ๊บ


“แจม!” เกียร์ดุฉันทางสายตา เพราะฉันดันแทรกตัวเข้าไปหาเขาและจูบปลายคางเขาเป็นรางวัลสำหรับอาหารมื้อนี้ที่มันจะล่อเลี้ยงความสุขในใจฉันให้เบิกบานยิ่งกว่าดอกไม้งามอีก


“นิดหน่อยเอง”


“นิดหน่อยบ้าอะไร ไม่คุยกับเธอแล้วแม่ง” อ่าว...งอนเฉยเลย


...Full...


THE MONSTER
งอนกันอีกแล้วจ้าา แจมเอาไงอ่ะ เกียร์งอนต้องหาวิธีง้อแบบเด็ดๆ แล้วมั้ยลูกสาว
เอาให้เด็ดจนงอนอีกเรื่อยๆ ไปเลยน้าาา ไม่รู้ว่าทุกคนสังเกตกันหรือเปล่า 
เราว่าคู่นี้น่ารักแปลกๆ พ่อแง่แม่งอนกันตลอดเลย

ตอนนี้เรามีกลุ่ม The Monster H+ เอาไว้สำหรับลง CUT SCENE แล้วนะคะ
สามารถทยอยเข้ากันก่อนได้เลยน้า ฉากแซ่บไม่ใช่เร็วๆ นี้ แต่มีแน่ๆ ค่ะ!

ตอนนี้ต้นฉบับก็ยังอยู่คงเดิมมีเพิ่มเติมมาอีกนิดหน่อย ช่วงนี้ตันหนักมากแม่
จากกำหนดปิดเดิมคงต้องเลื่อนอีกแล้วจ้าา

หากชื่นชอบอย่าลืมคอมเม้นต์และให้กำลังใจกันน้า เราจะรอฟีดแบคแหละ ทางทวิตเตอร์ก็สะดวกน้าอยากคุยกับทุกคนเลย ตามเท็กไปโล้ด

1 comment 1 heart = My happiness

Tag on Twitter #แจมทาเกียร์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น

  1. #11 sky3113 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 22:45

    แจมมมมน่าร้ากกกกที่สูดดดดด

    #11
    0