Body Language เสพติดกาย หัวใจสิ้นรัก (ทำมือ ฝากขายโดย สนพ. Queen Book)

ตอนที่ 5 : CHAPTER 04 : คลิปขู่ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    2 ก.ค. 63

คำเตือน
1.นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหา คำพูด คำหยาบคาย รวมไปถึงการกระทำ ความชอบ และค่านิยมของตัวละคร
ที่ขัดต่อโลกในความเป็นจริง (และในความเป็นจริงก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรกระทำและทำให้เกิดขึ้นในสังคม)
เพราะฉะนั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านอย่างถี่ถ้วน
2.ภาพของบุคคลที่นำมาประกอบนิยายในเรื่องนี้ ทางเราไม่ได้มีจุดประสงค์ในการทำร้าย หรือทำลายบุคคลในภาพแต่อย่างใด
บุคคลในภาพจะเป็นเพียงแค่ส่วนเสริมที่ให้นักอ่านจินตนาการได้ว่าตัวละครแต่ละตัวในเรื่องนี้จะมีคาแรคเตอร์ประมาณไหนเท่านั้น
3.นิยายเรื่องนี้เป็นสิ่งที่เราได้จินตนาการขึ้นมาเองเท่านั้น บางฉากบางตอนที่มีเนื้อหารุนแรงมากเกินไป 
โปรดติดตามทางช่องทางอื่นที่เราได้เตรียมเอาไว้เฉพาะของตอนนั้น ๆ หรือสามารถข้ามผ่านไปได้ค่ะ
4.ย้ำอีกครั้งว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นด้วยจินตนาการ เป็นเพียงนิยายเรื่องหนึ่งเท่านั้น 
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านอย่างถี่ถ้วนค่ะ




CHAPTER 4

      คลิปขู่


ถ้ายังไม่อยากเป็นนางเอกหนังโป๋ก็ขอเชิญด้วยความกรุณา

-โรมัน-



!!!


เหมือนถูกตีด้วยไม้หน้าสามอย่างรุนแรงจนหน้าทั้งหน้าของฉันชาไปหมด เขาไม่คิดที่จะแก้ต่างอะไรให้เลยเหรอ สักนิดก็ยังดี รู้ว่าเขาไม่ชอบขี้หน้าของฉันแต่อย่างน้อยก็น่าจะพูดอะไรที่ให้เกียรติฉันสักนอกนึงก็ยังดี


แต่นี่อะไร นิดเดียวก็ไม่ แล้วฉันจะไม่โดนเฮียพระพรมหสั่งสอนเหรอ


หึ สุภาพบุรุษสิ้นดี


มึงได้เสียกับไอ้พริ้งมันแล้วเหรอ น้ำเสียงที่หลุดลอดออกมาจากปากเฮียพระพรมหถึงแม้ว่าจะไม่ได้ตะคอกแต่น้ำเสียงกับเย็นยะเยือกจนน่ากลัว


แบบนี้อีกแล้ว


รู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย


ใช่ ต้องให้แสดงท่าด้วยไหมล่ะ ว่าเอากันท่าไหน ใช่ไหมพริ้งพราว โรมันถือวิสาสะออบคอของฉันไว้แล้วเอาใบหน้าของเขามาคลอเคลียอยู่แถวใบหน้าของฉัน ถ้าให้เดา เขาคงจะฝืนใจทำมากกว่า


ปล่อยค่ะ


ได้งั้นคืนนี้ขอ ปล่อยในนะ ฉันพูดอีกคำเขาก็เข้าใจมันไปคนละอย่างตรงข้ามกับที่ฉันคิด หมกมุ่นน่าดูเลย


เห็นหน้าตาดีๆ แบบนี้ แต่สันดานโคตรต่ำ


พริ้งพราวไม่สามารถที่จะรับคนแบบนี้อยู่ด้วยภายในโลกใบนี้ได้


ไอ้พริ้ง ยังไงกันแน่


ไปบ้านกันเฮียมีอะไรก็คอยคุยกัน หรือไม่ก็ให้พวกเพื่อนๆ เฮียกับฉันออกไปข้างนอกสิ แล้วเฮียจะเคลียร์กับฉันโดยวิธีไหนก็ได้ วันนี้พริ้งไม่มีเรียน ด้วยความที่อึดอัดมากๆ เลยในตอนนี้ จึงบอกจุดประสงค์ออกไป คือฉันก็ไม่ใช่คนดีอะไรนักหรอก แต่ฉันจะดีกับคนที่ดีกับฉันเท่านั้น


พวกมึงออกกันไปให้หมดเลย!” เสียงอันทรงพลังของเฮียพระพรมหทำให้ทุกๆ คนยอมเดินออกไปแต่โดยดี โดยที่ทุกคนมองฉันด้วยสายตาที่เป็นห่วง (ยกเว้นโรมัน) เพราะพวกเขารู้ไงล่ะ ว่าถ้าเฮียพระพรมหโกรธขึ้นมาไม่ว่าอะไรก็เละไปเสียหมด


มันก็เป็นเรื่องปกติของฉัน เราสองพี่น้องทะเลาะกันออกจะบ่อย แต่ส่วนมากจะเป็นเพียงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น ผิดตรงที่ว่าครั้งนี้มันไม่เล็กเท่ากับหลายๆ ครั้งที่เคยเจอ และก็กำลังจะได้เจอในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้านี้


พวกนั้นออกไปแล้วเอาไงเล่ามา


... มีเหรอที่ฉันจะเล่าให้ฟัง คือฉันเรียบเรียงให้มันเป็นเรื่องเป็นเป็นราวไม่ได้ไง


งั้นเฮียถามแกตอบก็แล้วกัน


... ฉันพยักหน้าเป็นเชิงให้เฮียพระพรมหพูด โดยที่ต้องมองตาของเขาด้วย บ้านฉันจะเป็นแบบนี้ทุกครั้ง จะพูดอะไร จะตอบคำถามอะไรก็ต้องมองหน้าผู้ถามไม่ใช่หลบตา แล้วมันก็สามารถที่จะรับรู้เรื่องราวได้อีกด้วยว่าที่เราพูดให้เขาฟังไปนั้นมันจริงหรือปรุงแต่งขึ้นมา


เพราะดวงตาไม่เคยหลอกหรือโกหกใคร...



มีอะไรกันกับไอ้โรมันจริงหรือเปล่



จริง


เพี๊ยะ!


แรงจากผ่ามือหนากระทบกับใบหน้าของฉันจนหันไปตามแรงตบ เป็นแบบนี้อีกแล้ว


สมยอมหรือขัดขืน


ขัดขืน


เพี๊ยะ!


แล้วได้ไปนัวเนียกับอาจารย์หรือเปล่า


เปล่า


เพี๊ยะ


            ลิ้นได้รับรสชาติของเลือดที่เค็มปร่าที่เกิดจากการผลิแตกของริมฝีปาก


            แล้วทำไมมีแต่รอยแบบนี้ รอยของใคร


            ของโรมัน


            เพี๊ยะ


            เฮียไม่เชื่อ ไม่เชื่ออย่างนั้นเหรอ ฉันก็บอกความจริงที่มันตรงกับคำถามแล้วนะ จะเอาอะไรจากฉันกันแน่มันมีอะไรกับใคร มันไม่ทิ้งรอยแบบนี้เอาไว้หรอก


            แต่เขาก็ทิ้งมันไว้บนตัวพริ้งนี่!”


            เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ ตุบ


            หลังจากที่พี่พระพรมหตบฉันอย่างพอใจแล้วก็พลักฉัน จนข้อศอกไปชนกับโต๊ะ เพราะเป็นแบบนั้นมันก็ทำให้ฉันได้แผลที่ข้อศอกมา ถ้าถามว่าฉันโกรธเฮียพระพรมหไหม ขอตอบเลยว่าไม่ ฉันรู้ว่าเขาก็ไม่ได้อยากทำหรอก เขาแค่ตบเพื่อเตือนสติของฉันเท่านั้นเอง


             คนเป็นพี่มันก็มักจะห่วงน้องเป็นธรรมดา ธรรมชาติของมนุษย์พี่


       ออกไปซะ ไปทำแผลแล้วไปเจอที่หน้าคณะ บอกเอาไว้แค่นั้นก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องประชุม ส่วนเพื่อนๆ ของเฮียพระพรมหก็ไม่ได้ตามไปหรอก พวกเขาคงยังไม่อยากที่จะเป็นกระสอบทรายที่ต้องรับกับแรงอัดจากเฮียพระพรมห


            แต่เลือกที่จะวิ่งกรู่กันเข้ามาหาฉันแทน พวกเขาคงเป็นห่วง ไม่ใจจืดใจดำเหมือนใครเขา น้อยใจเป็นนะ


            เป็นไรไหมพริ้ง


            ... เลือกจากการพูดเป็นส่ายหัวแทนคือคนมันก็เจ็บปากป่ะ พูดมากเดี๋ยวมันก็ยิ่งแตกเข้าไปใหญ่ เดี๋ยวเจ็บหนัก


            เดี๋ยวพี่พาไปทำแผล พี่คิงเสนอ มันจะดีกว่านี้ถ้าไม่มีมารเข้ามาพจญ


            เดี๋ยวกูเองไอ้คิง ผัวก็ต้องดูแล เมียสิ ใช่ไหม หืม... ลากเสียงยาวยานอย่างกวนประสาท โทษนะ ฉันไม่ต้องการช่วยเหลือจากกเขาอย่างแน่นอน พริ้งพราวไม่ชอบให้คนที่เห็นตัวของฉันเป็นเพียงแค่ที่ระบาย อยากทำอะไรก็ทำ จะให้ไปทางไหนก็บังคับขู่เข็น


            มันคงเป็นเวรกรรมของฉันมั้ง ถึงได้มาเจอเรื่องแบบนี้


            พริ้งว่า พี่คิงดีกว่าค่ะ ไม่อยากรบกวนคุณ


            มึงได้ยินไหมครับ โรมัน น้องพริ้งให้กูไป ทำแผลให้


            กูจะ ทำให้เองมีอะไรไหม เมียกู กูดูแลได้ ดูเหมือนว่าถ้าฉันไม่รีบไปสองคนนี้คงจะต้องทะเลาะกันจนเกิดเรื่องใหญ่แน่ ไม่เอาดีกว่า ฉันทำเองได้ แผลแค่นี้ ไม่เจ็บมากสักเท่าไหร่


            พรึบ


            ฉันตัดสินใจลุกขึ้นแล้วเดินออกมาจากกลุ่มนั้นโดยที่ไม่ได้สนใจคนที่กำลังมีปากเสียงกันอยู่ ฉันก็ห่วงตัวของฉันนะ ถ้าไปช้ากว่านี้...


 แผลฉันคงจะทำเสร็จ

 

20 นาทีต่อมา

หน้าคณะนิเทศศาสตร์


หลังจากที่ทำแผลด้วยตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฉันก็มายืนรอเฮียพระพรมหอยู่ที่หน้าคณะนิเทศศาสตร์ที่เป็นคณะที่ฉันกับเฮียพระพรมห (รวมถึงเพื่อนๆ ของฉันกับพี่ชายด้วย) เรียนอยู่


รู้สึกไม่ดีเลย เดินไปทางไหนก็มีแต่คนซุบซิบนินทา ด่าว่าฉันกันทั้งนั้น


แต่ฉันไม่สนหรอก ใครเข้าจะพูดหรือด่าอย่างไร ในเมื่อฉันไม่ได้ทำก็ไม่จำเป็นที่ต้องเก็บมาคิดให้มันรกสมองเล่นๆ


ไง เมียไม่ต้องเดาก็พอจะรู้ได้ว่าเป็นเสียงของใคร จะมีใครสักกี่คนที่จะเรียกฉันด้วยคำแบบนั้น


โรมันผู้ชายเลวทราม


คุณเอาโทรศัทพ์ของฉันไปใช่ไหม


แล้วถ้าใช่จะทำไม กวนประสาทไม่มีใครเกิน กลัว ชู้โทรมาเหรอจะหวงทำไมกะอีแค่โทรศัทพ์เครื่องเดียว เขาก็พูดได้สิ


มันเป็นของใช้ส่วนตัวของฉัน แล้วเขาก็ไม่มีสิทธ์ที่จะเอามันไปครอบครองเป็นของๆ เขาด้วย เพื่อนก็ไม่ใช่ แฟนก็ไม่ใช่ ผัวก็ไม่ใช่ถึงเคยได้กันก็ไม่ใช่อยู่ดี ดังนั้นเขาไม่มีสิทธ์!


ของๆ เมีย ก็เหมือนของๆ ผัว


ไม่เสนียดปากบ้างเหรอ ฉันฟังแล้วมัยเม่งๆยังไงก็ไม่รู้ ทนฟังไม่ได้ไอ้อะไรผัวๆ เมียๆ เนี่ย


แต่ฉันกับคุณไม่ได้เป็นผัวเมียกัน


อยากเป็นไหมล่ะ ไปดิห้องฉันเลยเป็นไงรับรองเธอจะต้อง ครางยิ่งกว่าเมื่อคืนแน่ๆ


สวะ คำด่าของฉันมันคงไม่เข้าไปถึงสมองของเขาเลยก็น่าจะเป็นได้ ฉันด่าเขาแต่เขากลับยิ้มรับ ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนพี่ชายพริ้งพราวคนนี้ไม่ยอมอย่างแน่นอน พอดีเป็นเด็กดีเกรงใจพี่ชาย กลัวพี่ชายด่า


เจ็บดีจัง สงสัยคืนนี้ต้องสั่งสอนสักหน่อยแล้วล่ะ


ฉันว่าคงไม่มีวันหรอกนะ


อยากได้โทรศัทพ์คืนไหม นี่คงคิดที่จะเอาของใข้มาเป็นเครื่องล่ออย่างนั้นเหรอ ฉลาดน้อยไปหน่อยนะโรมัน คนอย่างฉันมันต้องคู่กับคนที่ฉลาดๆ สิ มันถึงจะคู่ควร มาหาฉันที่ห้องคืนนี้ ไม่งั้นคลิปหลุดแน่


คลิป คลิปบ้าอะไรนี่เขาคงไม่ได้ถ่ายตอนที่กำลังเยิ้บฉันหรอกนะ ไม่เอาอ่ะ ฉันต้องบอกพี่พระพรมหไหม จะบอกดีไหม


ถ้ายังไม่อยากเป็นนางเอกหนังโป๋ก็ขอเชิญด้วยความกรุณา


มันเป็นอย่างที่ฉันคิดเอาไว้จริงๆด้วย


ฉันไม่มีทางให้คลิปหลุดออกไปง่ายๆ หรอก เพราะฉะนั้นฉันต้องไปตามที่เขาสั่งใช่ไหม ได้ในเมื่ออยากลองดีกับฉัน ฉันก็จะสนองให้อย่างถึงที่สุด



โอเค ฉันจะไป




TO BE CONTINUED...












มุมคุยกันคึคึ

[26/09/2558]

ไฮ!!! เจอกันอีกแล้วนะคะทุกคน วันนี้มาเปิดชาร์ปที่สี่เรียกขวัญและกำลังใจก่อนสอบ 555+ หวังว่ายังคงมีคนรอโรมันอยู่นะคะ เพราะเห็นเงียบกันเลยอ่ะค่ะ เลยไม่รู้ว่ามันเป็นอย่างไร ก็ช่วย ๆ กันเม้น โหวตกันหน่อยนะ อยากได้อ่ะ! เดี๋ยวจะมาอัพเนื้อหาให้หลังสอบเสร็จปิดเทอมนะจ๊ะ บายยย

[01/10/2558]

มาตามสัญญาค่ะ วันนี้สอบเสร็จแล้ว ปิดเทอมแล้วด้วย 555+ คราวนี้จะได้มีเวลามาลงแรงกับอิโรมันอย่างเต็มที่สักทีหลังจากที่ยุ่งวุ่นวายกับการสอบและกิจกรรมต่างๆ นะคะ คราวนี้รู้สึกว่าจะมาน้อยไปสักหน่อยเนอะ ก็เค้ามีกำลังใจมาอัพให้แค่นี้นี่ 555+ (ไม่ใช่นะ)  ถ้าใครอยากอ่านครึ่งหลังเร็วๆ ก็ช่วยกันปั่นเม้นสักหน่อยนะ ไรท์เตอร์อยากรู้มากเลยว่ารีดเดอร์แต่ละคนรู้สึกอย่างไรที่ได้อ่านนิยายไรท์ อย่าลืมนะ เม้น โหวต ปั่นโหดเดี๋ยวมา

[14/10/2558]

อัพเพิ่มแล้ว หนึ่งร้อยเปอร์เซนต์มาครบ โปสเตอร์ที่ทำเข้ากับครึ่งหลังได้อย่างพอดี นางเอกโดนตบเลือดกบปาก แล้วดูเหมือนว่าพริ้งพราวของเรางานจะเข้าอีกแล้วนะ อีโรมันก็ไม่คิดที่จะเข้ามาช่วยพริ้งพราวเลย เป็นพระเอกอะไรก็ไม่รู้ ขอเปลี่ยนพระเอกทันมั้ย ตอบบบ สุดท้าย! กระซิบถึงรีด : วันหลังอัพช้านี่เข้าไปทวงถามได้นะ (แต่ไม่อัพหรอก แบร่...) 



เครดิตภาพ :  we heart it ,tumblr, Google


ไม่ได้ตรวจคำผิดนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

121 ความคิดเห็น

  1. #79 Fang_ju (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 18:53
    เรื่องนี้ไม่มีคนดี55
    #79
    0
  2. #36 Netima Neyon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2558 / 00:31
    โดนตบเลยอ่าาา แงงงงง
    #36
    0
  3. #35 Nitcha Sangbanjong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 17:05
    พริ้งพราวโดนเละแน่
    #35
    0
  4. #32 Darling (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 21:36
    เจิมมมมม
    #32
    0
  5. #29 พิชารัตน์ ปฐมรักษ์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 23:45
    อัพไวๆนะค่ะรออยู่นะ> <
    #29
    0