Body Language เสพติดกาย หัวใจสิ้นรัก (ทำมือ ฝากขายโดย สนพ. Queen Book)

ตอนที่ 2 : CHAPTER 01 : PRINGPRAW [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,569
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    2 ก.ค. 63

คำเตือน
1.นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหา คำพูด คำหยาบคาย รวมไปถึงการกระทำ ความชอบ และค่านิยมของตัวละคร
ที่ขัดต่อโลกในความเป็นจริง (และในความเป็นจริงก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรกระทำและทำให้เกิดขึ้นในสังคม)
เพราะฉะนั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านอย่างถี่ถ้วน
2.ภาพของบุคคลที่นำมาประกอบนิยายในเรื่องนี้ ทางเราไม่ได้มีจุดประสงค์ในการทำร้าย หรือทำลายบุคคลในภาพแต่อย่างใด
บุคคลในภาพจะเป็นเพียงแค่ส่วนเสริมที่ให้นักอ่านจินตนาการได้ว่าตัวละครแต่ละตัวในเรื่องนี้จะมีคาแรคเตอร์ประมาณไหนเท่านั้น
3.นิยายเรื่องนี้เป็นสิ่งที่เราได้จินตนาการขึ้นมาเองเท่านั้น บางฉากบางตอนที่มีเนื้อหารุนแรงมากเกินไป 
โปรดติดตามทางช่องทางอื่นที่เราได้เตรียมเอาไว้เฉพาะของตอนนั้น ๆ หรือสามารถข้ามผ่านไปได้ค่ะ
4.ย้ำอีกครั้งว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นด้วยจินตนาการ เป็นเพียงนิยายเรื่องหนึ่งเท่านั้น 
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านอย่างถี่ถ้วนค่ะ

 
 
 
 
 

CHAPTER 1

PRINGPROW

 

ฉันค่อยๆ กระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับให้เข้ากับแสงแดดที่แยงตา เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบกับความเป็นจริงที่ไม่อาจหลีกเหลี่ยงได้ ไม่ว่าจะเป็นร่องรอยตามเนื้อตามตัว ความเจ็บปวด ไอร้อนตามร่างกาย และรอยเลือดจุดเล็กๆ ที่เปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดตา

 

ฉันไม่มีความ บริสุทธิ์’ อีกแล้ว... ตอนนี้... ฉันทั้งแปดเปื้อน มีมลทินเพราะผู้ชายสารเลวอย่าง โรมัน ที่ทำให้ฉันตกอยู่ในสภาพแบบนี้

 

พอนึกถึงเขา ภาพการกระทำอันโหดร้ายก็โผล่เขามาในหัวสมอง พลันนั้นน้ำตากับไหลขึ้นมาดื้อๆ ฉันก็เป็นสะอย่างนี้ไงถึงถูกกลั่นแกล้ง โดนรังแกจากเขาและบุคคลรอบตัวอีกมากมาย ก็ฉันมันเป็นพวกอ่อนแอ แค่เรื่องอะไรนิดๆ หน่อยๆ น้ำตามันก็ไหลแล้ว

 

น่าสมเพชสิ้นดี

 

ลุกขึ้นได้แล้วเหรอ ฉันหันไปตามเสียงเมื่อครู่ ใบหน้าของโรมันยิ้มแย้ม ชอบใจ ต่างจากฉันแค่หายใจ... ยังทำได้อยากเลย

 

... ฉันเงียบ

 

เมื่อคืน... สนุกไหม รู้ป่ะ ฉันโครตเสียวอ่ะบอกเลย

 

... คำพูดของเขาทำให้ฉันไม่เป็นตัวของตัวเอง

 

รูเธอแน่นมาก ครั้งแรกของเธอมันทำให้ฉันนึกรังเกียจคนใจง่ายอย่างเธอจัง

 

... บางทีเราก็ควรที่จะให้คนบ้าได้พูดอะไรบ้าง เพื่อให้เขาปลดปล่อย

 

เธอมันก็แค่ผู้หญิงจืดชืด ไร้อารมณ์ โง่เง่า ไร้สอง ปัญญาอ่อน เจ็บจัง ควาย สัตว์ตัวเนี้ยเหมาะกับเธอที่สุดแล้ว ถ้าโรมันเปรียบฉันโง่ดั่งควาย เขาเองก็ไม่ได้ต่างจาก ตัวเหี้ย สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำดีๆ นี่เอง

 

...

 

เธอไปอาบน้ำแต่งตัวไป เสร็จแล้วก็ออกไปจากห้องฉันด้วย เห็นแล้วเหม็นขี้หน้า เขาจัดการไล่แล้วโยนเสื้อคลุมอาบน้ำซึ่งเป็นของใช้ของเขา ฉันไม่อยากใช้เลย รังเกียจมากแต่มันจำเป็นที่จะต้องใช้ จะได้รีบอาบรีบไปจากที่นี่ แถมตอนบ่ายยังมีควิซอีก พระเจ้ากำลังเล่นตลกอะไรกับฉัน

 

ฉันรีบใส่เสื้อคลุมนั้นก่อนที่จะเดินไปเก็บเสื้อผ้าที่มันกระจุยกระจายไปคนละทิศคนละทางอยากจำใจ แต่ที่น่าแปลกคือทำไมฉันยังเดินไหวทั้งที่เมื่อคืนโดนไปขนาดนั้น

 

ยังเดินไหว เธอนี่แข็งแรงจังว่ะ ถ้าเขาไม่พูด ฉันก็ไม่ว่าอะไรนะ ยิ่งพูดเหมือนยิ่งซ้ำเติม โดนฉันแทงไปขนาดนั้น ก็ไม่เลว เพราะฉันเป็นคนดีไงเลยไม่เลวสำหรับนาย ดีมากจนเกินมนุษย์คนหนึ่งที่จะดีได้

 

ค่ะ บางทีการตอบแบบนี้มันก็ดีนะ^^ ฉันเดินผ่านร่างสูงแล้วตรงดิ่งไปที่ห้องน้ำแล้วรีบจัดการชำระล้าง สิ่งสกปรก’ ที่ติดตามร่างกาย ถ้าถามว่าทำไมฉันถึงไม่ร้องไห้เหมือนนางเอกละครทั่วๆไป นั่นเป็นเพราะว่า ฉันไม่ควรร้องไห้กับสิ่งที่ไม่ควรร้อง ยิ่งกับเขา... หรือถ้าจะร้อง... ก็ขอให้ฉันออกไปจากที่นี่ก่อนก็ยังดี

 

สักวันหนึ่ง... ฉันจะทำให้โรมันเจ็บปวดยิ่งกว่าฉันเป็นร้อยเป็นพันเท่า ฉันไม่ยอมเสียอะไรแล้วโดยไม่แก้แค้นคืน ซึ่งนั่นอาจจะไม่เคยอยู่ภายในก้นบึ้งของสมองฉัน แต่ตอนนี้มัน ฝัง’ เข้าไปในสมองของฉันแล้ว

 

ปึง!

 

ฉันจัดการปิดประตูห้องน้ำ หลังจากชำระสิ่งที่โสโครกออกจากตัวเป็นที่เรียบร้อย ก่อนจะรีบมุ้งไปที่ประตูห้องของโรมันทันที ฉันคงไม่อยากจะอยู่กับคนแบบนั้นนานๆ หรอกนะ

 

ขยะแขยง น่ารังเกียจไม่มีใครเกิน

 

 

 

ตอนนี้ฉันเดินเข้ามาในห้อง และอยู่ที่ห้องเป็นอันเรียบร้อยแล้ว หลังจากที่เมื่อครู่ออกมาจากที่โสโครกๆ ที่นั่นแล้ว ก็ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ในห้องของตัวเองเร็วนัก

 

ก็ไม่มีอะไรที่จะต้องคิดมาก เพราะห้องของฉันกับโรมันอยู่ตรงกันข้ามกันพอดี ไม่อยากจะเชื่อเลยใช่ไหมล่ะ นี่พระเจ้ากำลังเล่นอะไรกับฉัน

 

ไม่รู้ล่ะ ฉันจะกลับไปอยู่ที่บ้าน แล้วถ้าไม่จำเป็นก็จะไม่มาที่นี่ด้วย

 

มาให้เป็นเสนียดต่อสายตา มันก็เป็นอะไรที่ไม่ดีอีกด้วย

 

แล้วฉันจะต้องทำกับไอ้รอยบ้าๆนี่ดี ฉันต้องไปเรียนนะ ถ้าเกิดมีคนเห็นเข้านะ มันอาจจะไม่ดีต่อตัวฉันก็ได้ เพราะฉันเป็นเด็กที่เรียบร้อย ตั้งใจเรียน แฟนไม่มีและไม่มีความคิดที่อยากจะมีแฟนอยู่ในหัว เรียนดี คะแนนเด่น เป็นเด็กกิจกรรม แต่งกายสุภาพ ใส่แว่นเหมือนเด็กเนิร์ด กระโปรงยาวเกือบจะกร่อมเท้า ผมยาวตรงมัดไว้หลวมๆ ยานๆ สองข้าง แถมยังมีหน้าม้าอีก จัดได้ว่ารีบร้อยเว่อร์ คำพูดคำจาสวยงามเพราะพริ้ง

 

แล้วอีกอย่างถ้า เฮียพระพรมห’ พี่ชายแท้ๆ ของฉันเห็นเข้าอีกคน ไม่อยากจะนึกเลยว่าสภาพของฉันมันจะเป็นอย่างไร

 

เห็นทีคราวนี้ต้องใช้เมคอัพช่วยแล้วล่ะ ไม่งั้น... ตายแน่ๆ พริ้งพราว’ คนนี้รับประกัน

 

ฉันจัดการบรรจงทารองพื้นหนาเตอะตามซอกคอที่แดงจนเห็นเป็นรอยช้ำของปากหรือคิสมาร์ก แต่มันก็ไม่ได้มีแค่ที่คออย่างเดียวหรอกตามลำตัวก็มีนะ ส่วนใบหน้า... ก็รองๆไปเถอะ จะได้ไม่เห็นขอบตาของฉันที่มันดำคล้ำและปวมปูดอย่างเห็นได้ชัด

 

จัดว่าซอมบี้เรียกพี่ยังอาย อะไรจะขนาดนี้ นี่ยังไม่รวมถึงเครื่องแต่งกายนะ กระโปร่งต้องยาว เสื้อนักศึกษาต้องไม่รัด แล้วยังต้องใส่เสื้อคลุมอีก... อากาศประเทศเรามันก็... รู้ๆกันนะ ตับ แม่ง แตก ส่วนยาคุมฉุกเฉินฉันก็จัดการกินตั้งแต่ยังไม่ได้ออกมาจากห้องนรกนั่น หมอนั่นวางไว้ในห้องน้ำ ก็ยังดีที่เขาซื้อมาให้ฉันกิน

 

ไม่เท่านั้นกลิ่นกายของโรมัน มันก็ติดตามร่างกายของฉันอีกด้วย เหม็นมากบอกตรง (ที่จริงหอมแต่จะบอกว่าเหม็นคงไม่มีใครว่ากันนะ)

 

และฉันหวังว่าจะไม่มีใครสังเกตุฉันด้วย

 

 

 

 

มหาวิทยาลัย M

 

พริ้วพราว ฉันนึกว่าแกจะไม่มาแล้วนะ เพื่อนสาวอย่าง นีน่า เอ่ยทักฉันแต่ไกล

 

เออ แกไปทำอะไรมาวะ อย่าบอกนะว่าแอบไปมีแฟนอ่ะมึง เสียงอันกวนประสาทของ เจมส์ หนุ่มเพลย์บอยหน้าใสจิตใจใสสะอาดทักฉันอีกคนหลังจากที่เดินมาถึงโต๊ะม้าหินที่เป็นที่ประจำที่พวกเราจะมาประทับอยู่

 

ใช่ รู้ป่ะว่าวันนี้แกมาสาย ปกติแกต้องมาก่อนเวลานะพริ้งพราว แหมรู้ดีจัง มันก็แน่นะฉันเสียเวลาโบ๊ะตัวเป็นชั่วโมงๆ

 

ใครวะพริ้งพราว น้องเจมส์อยากรู้” ก็แกมันเป็นพวกสอดรู้สอดเห็นนี่น่า

 

เออนั่นดิ แฮงค์ก็อยากรู้ครับ ส่วนนี่ก็เพื่อนของฉันอีกเหมือนกัน เรามีกันอยู่สี่คนคือ ฉัน นีน่า เจมส์ และแฮงค์ พวกเราเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากกก รู้จักกันตั้งแต่ตอนอยู่มอปลายปีหนึ่ง จนตอนนี้อยู่ปี3แล้ว เรียกได้ว่ารู้กันถึงไส้ถึงพุง รู้กันและกันอย่างเหนียวแน่น

 

แต่ฉันจะสนิทกับไอ้เจมส์เพลย์บอยตัวฉกาจมากกว่านี่น่าที่เป็นผู้หญิง แน่นอนก็มันเป็นลูกน้องคนเก่งของเฮียพระพรมห หรือพี่พระพรมห พี่ชายของฉันนั่นแหละ

 

ฉันไม่ได้มีอะไรทั้งนั้นแหละน่า... แค่อ่านหนังสือเตรียมสอบควิซเท่านั้นเอง ฉันแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ยังไงพวกนี้ก็เชื่อฉันอยู่แล้ว ฉันมันเป็นพวกเด็กเรียน

 

แน่ใจนะ ฉันเป็นห่วงแกนะเว้ย นี่น่าถามเพื่อความแน่ใจ

 

ใช่ ก็เมื่อวานเธอดันเสือกไปมีเรื่องกับคู่ขาไอ้พี่โรมันเข้า เจมส์เสริม

 

แล้วมันก็ลากเธอไป มันไม่ได้ทำอะไรแกใช่ไหม แฮงค์สมทบ พอมาเจอคำถามแบบนี้ ฉันไปไม่เป็นเลยฉันเป็นคนโกหกเก่งนะ แต่การแสดงไม่เลยสักนิด แล้วถ้าฉันบอกว่าพวกนั้นว่าโรมันทำฉัน พวกมันจะไปจัดการโรมันให้ฉันหรือเปล่า อย่าเงียบดิ

 

ไม่มีอะไรหรอก พวกแกก็คิดมาก ฉันทำเป็นหยิบนังสือขึ้นมาอ่าน พลิกหน้านั้น หน้านู้นที เหมือนจะหาความรู้

 

แน่นะ งั้นเดี๋ยวฉันกับไอ้แฮงค์ไปซื้อกาแฟดีกว่า ป่ะไอ้แฮงค์ นีน่าพูดก่อนที่จะขอตัวไปซื้อกาแฟกับไอ้แฮงค์ มันยอมเดินตามไปง่ายๆนั่นอาจเป็นเพราะสายตาพิฆาตของไอ้เพลย์บอยนี่เอง ฉันว่ามันต้องไปรู้อะไรมาแน่ๆ

 

แกมองฉันแบบนั้นหมายความว่าไง?” กลั้นใจถามออกไป ทั้งที่ตามจริงไม่ชอบสีหน้า สายตาแบบนั้นของเจมส์สักเท่าไหร่

 

ฉันรู้นะ แกปิดไม่มิดหรอก พลันนั้นตัวมันก็สั่นเองดื้อๆ

 

แกรู้อะไร

 

ตั้งแต่ท่าเดินแล้ว แกเดินเหมือนคนหมดแรงเลยว่ะพริ้ง ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย มันรู้ มันต้องรู้แน่ๆ แถมรอยที่คอถึงจะใช้เมคอัพก็เถอะนะมันยังเห็นรอยจางๆ อยู่เลย

 

แกก็รู้หนิ แต่ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นนะ น้ำตาของฉันมันพลานจะไหลให้ได้ ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย เคยทำแต่กับคนอื่น พอมาเจอเองจริงๆ มันคนล่ะฟิลกันเลยอ่ะ อ่า... กดดันจัง

 

ใช่ฉันรู้ แล้วแกจะบอกพี่ชายแกมั้ย บอกแม่งก็ตายอ่ะดิ

 

ฉันควรบอกเหรอยังไงเฮียก็ไม่เชื่อหรอกเพื่อนเขาดีทุกคนสำหรับเฮีย ที่จริงมันก็ไม่ได้ดีอะไรนักหรอกนะ ก็แค่พร่ามไปเฉยๆ ปล่อยให้เขารู้ทีหลังดีกว่า ถึงแม้ว่าตอนนั้นฉันอาจจะโดนยำเละเพราะเฮียก็ได้

 

แต่ก็ยอมนะ

 

ฉันรู้ว่าเฮียแกมันเป็นไง บอกเหอะเชื่อฉัน มีเพื่อนดีความรู้สึกมันเป็นแบบนี้นี่เอง รู้นะว่ามันห่วง แต่ตอนนี้เก็บเป็นความลับน่าจะดีที่สุดแล้ว

 

“Top Secrets”

 

เฮ้ย... เออๆ เดี๋ยววันนี้ไปเฝ้าห้องให้นะ สุดท้ายเจมส์ก็ถอนหายใจอย่างเบื่อยหน่าย แล้วมันก็ขอไปห้องฉันเฉยเลยก็เข้าใจอ่ะนะ ของๆเจมส์ส่วนมากก็อยู่ที่ห้องฉันอยู่แล้ว เหตุผลก็เพราะว่ามันเบื่อยคู่ขาของมันนั่นเอง ก็เลยเอาของมาไว้ที่ห้องของฉันบางครั้งก็มาค้างที่ห้องของฉันอีกด้วย

 

ก็ยอมๆ ให้มันอยู่ไป เพราะจะเถียงมันแถบจะตายก็ไม่ได้ผลหรอก จนถึงทุกวันนี้ก็เถียงมันไม่ได้เสียที

 

อืม วันนี้มีควิซนะ ทำไมไม่อ่านหนังสือล่ะ ฉันเงยหน้าขึ้นมาบอกเตือนเจมส์ เห็นหมอนี่เป็นเพลย์บอยนะ แต่เรื่องเรียนนี่ก็ดีมากๆอีกด้วย เรียกได้ว่า เป็นพวกเหลวไหลแต่ไม่เหลวแหลก หรือว่ามีปัญหาอะไร?”

 

โป๊ก!

 

หมัดน้อยๆ ลงมาที่กลางกบาลของฉันอย่างแรง อะไรกันแค่ถามแค่เนี้ยทำไมต้องลงไม้ลงมือกันด้วยล่ะ ก็แค่สงสัย อยากรู้เท่านั้นเอง

 

... ไม่ได้อยากเสือกเรื่องของเจมส์สักหน่อย

 

อาจารย์ยกเลิกไปแล้ว นี่เธอไม่ได้อ่านเลยเหรอ ฉันส่งไลน์ไปให้แกแล้วนะ ฉันได้แต่ลูบหัวปอยๆ อะไรกัน ยกเลิกไปแล้วเหรออุตส่าห์รีบอ่านหนังสือเพื่อสอบโดยเฉพาะเลยนะ

 

โทรศัพท์ใช่โทรศัทพ์อยู่ไหนนะ เมื่อกี้ไอ้เจมส์บอกว่าส่งไลน์มาเหรอจะว่าไปโทรศัพท์หาที่ห้องก็ไม่เจอนะ หรือว่าจะอยู่กับเขา... อยู่กับโรมันน่ะ

 

โทรศัทพ์เหรอหาไม่เจออ่ะ มันคงไม่ได้อยู่กับเขาหรอกนะ

 

อยู่กับเขา ไอ้โรมันน่ะเหรอ ใช่แล้ว มันน่าจะอยู่กับเขานั่นแหละ เฮ้ย อยู่กับมันแน่เลย มันเอาแกฟรีๆ แล้ว ยังไม่พอยังหน้าด้านเอาโทรศัพท์แกไปอีกเหรอเนี่ย งามไส้เอ้ย!” หลังจากนั้นเจมส์ก็สบถคำด่า ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษผสมปนแปกันให้มั่วไปหมด

 

เจมส์นายพูดเบาๆ ก็ได้นะ หน้าต่างมีหู ประตูมีช่อง ฉันเพยิดหน้าไปข้างๆ ที่มีเด็กที่คาดว่าจะอยู่ประมาณปี1 ปี2 นั่งอยู่สองโต๊ะถัดไปจากที่ฉันนั่งอยู่ แถมกลุ่มนั้นได้ข่าวว่าเป็นขาเมาท์ของคณะอีกนะ เรียกได้ว่าไม่ถึง 5 นาที เรื่องอาจจะแพร่กระจายได้ ฉันได้ยินจากนีน่ามาน่ะ เรื่องอายไม่เท่าไหร่หรอกนะ เพราะยังไงฉันก็เคยทำเรื่องน่าอายมาเยอะแล้ว

 

... เจมส์เงยหน้าขึ้นแล้วสบตากับฉัน เหมือนกับว่าเราจะเล่นจองตากันเลย แล้วฉันก็เป็นฝ่ายหลบสายตานั้น มันเหมือนกับว่าพยายามจะเค้นหาความจริงจากฉันมากกว่านี้ แต่ฉันไม่มีอะไรเล่าให้เขาฟังแล้ว คนเรามันก็ต้องมีเรื่องที่บอกคนอื่นไม่ได้เหมือนกัน ถึงแม้ว่าคนๆนั้นจะเป็นถึง เพื่อนสนิท’ ก็ตามที

 

อย่าหลบตา มองหน้าฉันพริ้งพราว น้ำเสียงเย็นยะเยือกออกมาจากปากเจมส์มันทำให้ฉันขนลุกไปทั้งตัว แล้วไหนจะเรียกชื่อฉันจนเต็มยศอีก แล้วฉันก็ไม่อาจที่จะปฏิเสธได้ ฉันไม่อยากขัดใจเจมส์ตอนนี้

 

นายบอกว่าอาจารย์ยกเลิกควิซแล้วใช่ไหม?” กลั่นใจถามออกไป

 

ใช่ ยกเลิกคลาสด้วยแต่... เปลี่ยนมาเป็นประชุมแทน ก็แค่อบรมเองนะ หน้าตาไม่ต้องถึงกับขนาดนั้นก็ได้

 

            เรื่อง?”

 

            ไม่รู้เหมือนกันดิ แต่เมื่อวานที่มอดันมีเรื่องพอดี แต่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร

 

            ... มีเรื่องเหรอ ขออย่าไม่ใช่เรื่องฉันก็แล้วกัน

 

            มันมีอยู่สองเรื่อง ของเธอกับของใครก็ไม่รู้ แต่ฉันหวังว่าคงไม่ใช่เรื่องเธอนะ ฉันขอให้มันเป็นแบบนั้น ฉันก็หวังว่ามันจะเป็นเหมือนที่เจมส์พูดนะ ฉันไม่อยากให้อาจารย์มองฉํนไม่ดี ส่วนคนอื่นมันจะมองอย่างไงก็เรื่องของเขา ก็อย่างที่ฉันเคยบอกฉันมันเป็นเด็กเรียบร้อย ถ้ามีเรื่องฉันถึงหูอาจารย์ท่านใดสักคน พวกท่านคงผิดหวังที่เชื่อมั่นในตัวฉันมาตลอด ดีไม่ดีเรื่องถึงหูเฮียฉันก็ไม่รอด แล้วถ้าเกิดถึงหูป๋ากับม๊ามีหวังซวย แถมด้วยไปเรียนต่อที่เยอรมันอีก

 

            ...

 

            ไปเถอะใกล้เวลาแล้ว

 

            ... ฉันไม่ตอบได้แต่พยักหน้ากลับไปเท่านั้น

 

            แล้วหวังว่าเรื่องที่จะประชุมคงไม่มีฉันเกี่ยวข้องด้วย

 

 

 

            หวังว่านะ

 

 

 

 TO BE CONTINUED...

  

 

        

 

 
 
 
 
 
 
มุมคุยกันคึคึ

20/07/2015

สวัสดีค่า~ วันนี้มาเปิดเจิมมม เป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อย

จะสอบแล้วด้วย ถ้าได้เม้นนี่จะช่วยได้มากเลยนะคะ คึคึ

 

24/07/2015

อ้าวววว มาอัพให้แล้วนะคะ ฉลองที่ไรท์เตอร์สอบเสร็จ

เอาไปเลยตอนหนึ่ง 555+ นี่ ๆ อยากบอกอย่าลืมเม้นนะ 

เค้าจะมาส่อง ที่จริงก็มาส่องทุกวันเลย

 


ไม่ได้ตรวจคำผิดนะจ๊ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

121 ความคิดเห็น

  1. #18 사 랑 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 23:40
    โรมันนายมันๆๆๆๆ - -!
    #18
    0
  2. #17 Galaxyfanfan0012 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 07:58
    สงสารพริ้งพราวอ่ะ
    #17
    0
  3. #16 Ss'parn Olo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 07:53
    อยากอ่านตอนต่อไปปปปปจางงงงง
    #16
    0
  4. #15 사 랑 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 21:55
    เจิมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #15
    0
  5. #14 De-Sign (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 21:45
    เจิมมมมม
    #14
    0
  6. #13 Kun Auf (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 19:52
    เจิมมมม
    #13
    0
  7. #12 Yanin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 18:38
    เจิมมมมมมมมมมรอค่ะรอ
    #12
    0
  8. #11 Ss'parn Olo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 05:21
    เจิมมมมมม
    #11
    0
  9. #10 Natnaree (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 22:58
    เจิมมมมม
    #10
    0