ท่านแม่ทัพ...ฮูหยินของท่านคือข้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,370 Views

  • 2 Comments

  • 97 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    135

    Overall
    2,370

ตอนที่ 5 : เป็นข้าได้หรือไม่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 574
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    11 ม.ค. 62

เป็นข้าได้หรือไม่ 2

 

 

หลังจากที่ท่านแม่ทั้งสองมาแจ้งนางเรื่องที่พี่หญิงให้นางเข้าพบที่วังในอีกสิบวันข้างหน้า และบ่นนางเรื่องทำถุงหอมให้แก่พี่ชายทั้งสาม จนตอนนี้พี่ชายทั้งสามยังมิตบแต่งสตรีนางใดเข้ามาเป็นภรรยา


แล้วมันเกี่ยวอันใดกับนางกัน บุรุษสามคนนั้นยังมิตบแต่งแต่มิใช่ชายที่ชื่นชอบตัดแขนเสื้อตนเอง* เสียหน่อย


ท่านทั้งสองอยู่รับน้ำชายยามบ่ายกับนางที่ศาลาหลิงเหลียน และแม้จะบ่นเรื่องนางยังทำถุงหอมให้บุรุษทั้งสามนั้น แต่ก็ยังใช้เวลาตั้งชั่วยามสอนนางปักลวดลายใหม่ๆ หลังจากนั้นถึงแยกย้ายกันกับเรือนของตนเพื่อไปเตรียมทำหน้าที่เย็นนี้ ส่วนนางขออนุญาตท่านทั้งสองออกไปตลาด ไปยังร้านเซียนหอมเพื่อเลือกซื้อวัตถุดิบเครื่องหอมที่แปลกใหม่มาเพิ่มจากสิ่งที่มีอยู่แล้ว

 

เช้าวันต่อมานางจึงนั่งผสมเครื่องหอมให้แก่เหล่าบุรุษทั้งสามในศาลาหลิงเหลียนตั้งแต่รับมื้อเช้าเสร็จ ถึงจุดประสงค์การทำถุงหอมครั้งนี้ของนางจะเน้นไปที่พี่ใหญ่ แต่หากทำให้เพียงคนเดียวก็รู้สึกไม่ดีเท่าใดนักเพราะหลังจากที่นางผ่านพิธีปักปิ่นแล้วหน้าที่นี้คงต้องเป็นของภรรยาของพี่ชายทั้งสามแทน


ถุงหอมที่นางทำในครั้งนี้นางเน้นกลิ่นของถุงหอมให้ไปในทางกลิ่นหอมเย็น ด้วยพี่ชายทั้งสามมีหน้าที่การงานค่อนข้างปวดหัวทีเดียว นางจึงเน้นผสมกลิ่นหอมเพื่อบรรเทาอาการตึงเครียด โดยการใช้ใบสนหอม ดินจื่อชาผสมน้ำผึ้งดอกเหมยตากแห้ง เป็นหลัก และปรับเปลี่ยนเพียงตัวกลิ่นดอกไม้ที่นางแต่งเป็นกลิ่นประจำตัวของพี่ชายทั้งสาม


ของพี่ชายใหญ่นางเลือกโม่ลี่ฮวา* (ดอกมะลิ) เพราะเขาต้องอยู่ท่ามกลางสนามรบ นอนกลางดินกินกลางทราย ดอกมะลิช่วยบรรเทาอ

าการตึงเครียดของบรรยากาศได้ดี ทำให้จิตใจสงบ เหมาะกับพี่ใหญ่ที่เป็นกุนซือของกองทัพเป็นสมองของแคว้น


ของพี่สามนางเลือกไป๋เหอฮว่า* (ดอกลินลี่) เพราะเขาใช้ชีวิตส่วนมากให้ห้องตำรา สอนหนังสือ และพบเจอกับผู้คนที่มีฐานะตำแหน่งค่อนข้างมาก ใช้เพียงกลิ่นหอมอ่อนๆของไป๋เหอฮวานับว่าได้ผลดีทีเดียว


ส่วนของพี่สี่นางเลือกใช้เหมยกุ้ยฮวา* (ดอกกุหลาบ) เพราะเขาเดินทางบ่อยๆ ไปค้าขายต่างเมืองต่างแคว้น การเดินทางหากได้กลิ่นอ่อนๆของเหมยกุ้ยฮวาผสมกับกลิ่นใบสนหอมจะทำให้ผ่อนคลายจากการเดินทางหลายๆวัน

 

ส่วนนาง หลังจากผ่านผิธีปักปิ่นนอกจากทำถุงหอมใช้เอง คงต้องทำถุงหอมให้บุรุษที่จะมาเป็นสามีนางในอนาคตต่อไป

 

แต่ใครกันล่ะ

 

ใครกันที่มีสัตย์สัญญากับนางมาหลายภพหลายชาติแล้ว

 

แล้วนางจะรักผู้นั้นได้จริงๆหรือ ในเมื่อตอนนี้นางมีบุรุษในดวงใจแล้ว มีนานแล้ว......

 

 

ตลาดเหอตง

เสียงโห่ร้องดีใจของราษฎรในเขตเมืองหลวง รอการกลับมาของทหารที่ออกไปปรากลุ่มโจรทางใต้ของแคว้น ผู้คนมากหน้าหลายตาออกมายืนต้อนรับ บางเรืองตั้งโรงทานเพื่อแจกจ่ายอาหาร บางเรือนแจกจ่ายสุราดีเป็นกำลังใจให้แก่ผู้ออกรบ

 


ดรุณีน้อยในชุดเกาะอกสีเหลืองอ่อนค้าดโบใหญ่สีชมพูบนกลางอก คุมทับด้วยเสื้อคุมตัวนอกสีชมพูปักดิ้นเงินลายหลันฮวา* (ดอกกล้วยไม้) ผมของนางรวบเกล้าขึ้นถักเปียไปท้ายทอยด้านหลังเพียงเล็กน้อย ประดับด้วยหยกที่เกาะสลักเป็นลายอิงฮวา* (ดอกซากุระ)เพียงสองชิ้นน้อยๆเป็นเครื่องประดับผม นางยังไม่ได้เข้าพิธีปักปิ่นจึงไม่สามารถปักปิ่นเช่นสตรีที่ผ่านพิธีแล้ว ที่หูประดับด้วยต่างหูรูปผีเสื้อกระผือปีกบินประดับพลอดหลากสีสวยงาม ในมือถือพัดวาดลวดลายเหลียนฮวา* (ดอกบัว)งดงาม ซึ่งดอกไม้ที่นางชื่นชอบ


องค์ประกอบทั้งหมดในการเป็นดรุณีน้อยนี้ มีผู้ใดไม่อิจฉาในความงามของนางกันเล่า หากถามหาคงยากนัก กิริยานางอ่อนช้อยสมเป็นบตรีคนรองของท่านราชครูใหญ่แห่งแคว้น แม้นางมิได้เป็นคุณหนูใหญ่แต่นางเป็นหนึ่งในหญิงงามล่มเมืองของแคว้นตั้งแต่ยังมิได้ปักปิ่น!!

ผู้คนที่เดินผ่านไปมาล้วนมองตามสาวงามสกุลซู นามซูชวี่ถานฮวา คุณหนูห้าสกุลซู บุตรสาวของท่านราชครูใหญ่ซู

 


มากันโน่นแล้วเจ้าคะคุณหนู เสี่ยวอิงตระโกนเสียงแข่งกันกับเสียงผู้คนที่ดังรอบข้าง

ข้ามองยังมิเห็นเลยเสี่ยวอิง

บนม้านั้นท่านแม่ทัพไร้พ่ายนี่เจ้าค่ะเสียงของเสี่ยวอิงตะโกนดังอยู่ข้างๆนาง ส่งผลให้ตึกๆๆ หัวใจของนางเต้นแรงคล้ายจะหลุดออกมาเสียให้ได้เมื่อได้ยินนามของบุรุษผู้นั้น


นางพ่ายแพ้ต่อหัวใจตนเองเช่นเคย

 




นางหันมองตามมือเสี่ยวอิงที่ชี้ให้ดู ทำให้พบบุรุษที่นั่งอยู่บนม้าศึก เขาสวมอาภรณ์สีดำสนิทเป็นชุดประจำตำแหน่งของเขาบุรุษผู้มีรูปคิ้วเรียวยาวดั่งคันศร ดวงตาคมเรียวเหยี่ยว จมูดโด่งสวยได้รูปรับกับใบหน้าคมคายอย่างลงตัว และ

เขากำลังมองมายังนาง แต่สายตากลับว่างเปล่า ไร้ความรู้สึกใดๆ

 

เขาจะดึงบังเหยียนม้าเพื่อให้ม้าหยุด กระโดดลงจากม้าด้วยทวงท่าสง่างงามสมเป็นแม่ทัพ ก่อนจะเดินไปหยุดตรงหน้ารถม้าในขบวนยกมือขึ้นเคราะที่ด้านหน้ารถม้าคันใหญ่เอ่ยอะไรสักสองสามประโยค ก่อนจะเดินออกจากตรงนั้น เพื่อไปหาสตรีนางหนึ่งที่ยืนรวมอยู่กับผู้คนมากมาย


สตรีนางนั้นโดดเด่นท่ามกลางผู้คนมากมาย นางยิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้มที่งดงามยิ่งนัก ใบหน้างามยามยกยิ้มยิ่งทำให้รอบๆตัวนางสว่างไสว และเขาจับแขนสตรีนางนั้นให้เดินเข้ามาใกล้เขา เขากำลังยิ้มให้กับสตรีนางนั้นอย่างอ่อนโยน

สตรีในดวงใจของเขา จางจินเซียง!’  

 

 

สตรีนางนั้นที่ยืนข้างกายท่าน เป็นข้าได้หรือไม่ เฟิ่งหวง?

แม้มันเป็นได้แค่เพียงฝันตื่นหนึ่งเท่านั้น ข้าก็จะยังรักท่านเรื่อยไป รักท่านเช่นนี้เรื่อยไป

 

 

ผ้าปิดรถม้าคันที่เขาเดินเข้าไปเคราะถูกเปิดออก นางรับรู้แล้วว่า สายตาที่เขามองมายังนางด้วยสาเหตุใด


น้องห้า

พี่ใหญ่ ดีที่มีเสียงเรียกนางให้ตื่นจากภวังค์ก่อนที่น้ำจากขอบตากำลังใจหลั่งไหล อย่างไรเสียสตรีผู้นั้นก็มิใช้นาง

 

 

 

 

 

 

 

 

*ชายที่ตัดแขนเสื้อตนเอง = บุรุษที่ชอบเพศเดียวกัน , ชายรักชาย

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 Jerrypari (@RungarunSch) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 02:20

    สนุกมากค่ะไรท์

    รอติดตามตอนต่อไป

    #1
    0