ท่านแม่ทัพ...ฮูหยินของท่านคือข้า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,382 Views

  • 2 Comments

  • 98 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    147

    Overall
    2,382

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    2 ม.ค. 62

นานมากแล้วหรือ.....ยังมิใช่เสียทั้งหมดหรอก เพิ่งจะผ่านมาเพียงแค่สี่ปี เพียงเท่านั้น...


หากจะกล่าวว่าข้าเป็นหนึ่งหญิงงามของแว่นแคว้นแล้วก็หาได้ผิดแผกไปจากนี้สักนิด ข้ามิปฏิเสธให้เสียเวลาหรอกนะเพราะมันคือเรื่องจริง  

ตัวข้านั้นมีนามว่า 'ชวี่ถานฮวา' สกุลข้าคือสกุล 'ซู' เป็นตระกูลของท่านราชครูผู้เป็นอาจารย์สอนราชนิกุลของราชวงศ์สืบต่อกันมาหลายอายุคนแล้ว นายท่านของสกุลตอนนี้คือบิดาข้านั่นแหละ ข้าเป็นคุณหนูรองหรือคุณหนูห้า ข้ามีพี่ชายสามคน มีพี่สาวหนึ่ง ข้าเกิดจากท่านแม่ที่เป็นฮูหยินรอง แต่บ้านข้ามิได้มีการแก่งแย่งชิงดีเช่นสุกลอื่นหรอกนะ เราพี่น้องรักกันดี

"เสี่ยวถาน น้องนั่งเหม่ออันใดกัน พี่เรียกนานแล้วรู้หรือไม่"

"อุ้ย!! น้องขอโทษเจ้าค่ะ มิได้เหม่ออันใดเพียงแต่คิดว่าอีกไม่นานท่านพี่ของน้องก็ต้องแต่งออกไป น้องคงเหงาแย่เจ้าค่ะ"

"ท่านพี่ ท่านต้องแต่งเข้าวังชินอ๋องจริงๆหรือเจ้าคะ หากน้องจะไปเยี่ยมท่านคงต้องวุ่นวายเป็นแน่"


"เด็กน้อยหากเจ้าต้องการไปหาพี่ก็คงต้องเป็นเช่นนั้น ส่วนเรื่องแต่งงานเจ้าก็รู้ว่าหลีกเลี่ยงไปก็มิได้มีผลดีอันใด รั่งแต่จะเกิดผลเสีย"

"เรายากจะหลีกหนีจากการแต่งงานเพื่อการเมือง"

"น้องก็เช่นกันใช่หรือไม่เจ้าคะ เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลาเท่านั้น"

"แต่งกันไปเดี๋ยวก็รักกันเองแหละ เจ้าอย่าเพิ่งคิดมากเลย เจ้าเพียงสิบเอ็ดหนาวยังเหลือเวลาอีกหลายปี"


หลังจากที่ข้าสนทนากับพี่หญิงในศาลาปักษากลางจวนเมื่อครั้งนั้นสองเดือนต่อมาพี่หญิงก็แต่งเข้าจวนชินอ๋อง ในงานมงคลนั้นเองที่ทำให้ข้าได้พบกับเขา

'หวังเฟิ่งหวง'

บุตรชายคนรองของท่านแม่ทัพไร้พ่าย เขากำลังเดินตามรอยของบิดาเช่นกันอายุเพียงสิบเก้าหนาวเขายืนในตำแหน่งรองแม่ทัพแล้วเลือดของสกุลหวังเข้มยิ่งนัก

'หากจะบอกว่ารักแรกพบ' คงจะมิผิด

'หากจะบอกว่าพรหมลิขิต' คงจะมิมีเพี้ยน

'หากจะบอกว่ากรรม' ข้าว่าคงเป็นสิ่งนี้ที่ชัดเจนที่สุด


ผ่านมาสี่หนาวแล้วฤดูชุนเทียนต้นปีหน้าข้าก็เข้าสู่วัยปักปิ่นเสียแล้ว เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วนัก

ในขณะที่ข้าคอยเฝ้ามองเขารบทัพจับศึกในทุกคราที่มีชัยชนะมาเขามักจะได้รางวัลจากฮ่องเต้เสมอ ตอนนี้เขายืนในตำแหน่งเดียวกันกับบิดาของเขาเมื่อสี่ปีที่แล้ว 'แม่ทัพไร้พ่าย' ในขณะที่พี่ชายของเขาคือ 'แม่ทัพพิทักแผ่นดิน' อืม...สกุลหวังเขาเลี้ยงดูบุตรดีจริงๆ

ข้ามิได้เฝ้ามองว่าเขาจะยืนอยู่ในตำแหน่งใหญ่โตหรือไม่หรอก ที่ข้าเฝ้ามองและเจ็บปวดในสองปีที่ผ่านมาคือรางวัลที่ฮ่องเต้มอบให้เขาต่างหาก

'สาวงาม' แน่นอนว่าเป็นเรื่องปรกตินักเพียงแต่ข้าไม่อยากยอมรับมัน ....

แล้วข้ามีสิทธิ์อันใดหรือ ก็ไม่!

เขามิอยากรู้จักข้าเสียด้วยซ้ำ 

และ 'เขามีคนรักอยู่แล้ว'

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

0 ความคิดเห็น