คัดลอกลิงก์เเล้ว

ได้ไหม (doten)

โดย ddelphinam

ทำไมคนเราต้องอ้อนวอนร้องขอให้ได้รักใครสักคนด้วยวะ ทั้งที่ก็รู้ว่าเค้าไม่ได้รัก

ยอดวิวรวม

62

ยอดวิวเดือนนี้

26

ยอดวิวรวม


62

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  18 ม.ค. 63 / 23:44 น.
นิยาย (doten) ได้ไหม (doten) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

×

 

รักเท่าไหร่ก็ไม่มีผล

ให้ไปเท่าไหร่ก็คงไม่อาจเปลี่ยนใจเธอ

https://www.youtube.com/watch?v=BU5SWC4OpRk

ได้ไหม – fluffypak

 

×

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 ม.ค. 63 / 23:44


ฉันไม่ได้อยากวุ่นวาย เธอรู้ใช่ไหม

ฉันแค่ไม่อยากห้ามใจ อีกต่อไป

 

“แต่ถ้าไม่ห้ามใจแล้วกลายเป็นตัววุ่นวาย แบบนี้ก็ไม่โอเคป้ะ”

 

ฉันไม่ได้อยากก้าวก่าย รบกวนอะไร

ฉันแค่ห้ามมันไม่ได้อีกต่อไป

 

“สรุปก็คือต้องไปรบกวนอีกฝ่าย งี้หรอ”

 

คำถามมากมายไหลมาเต็มหัวระหว่างที่นั่งฟังเพลง ไม่สิ ไม่เชิงฟังเพลง มันเป็นการวิเคราะห์เนื้อเพลงมากกว่า

 

หลายครั้งที่ผมฟังเพลงแล้วชอบคิดภาพตาม จินตนาการตาม ว่าถ้าตัวเองไปเป็นตัวเอกในเพลงจะทำยังไง

 

เพลงที่กำลังฟังอยู่คือเพลง ได้ไหม ของ fluffypak ดนตรีมันเศร้ามากเลยแหละ คนที่ไม่ได้อกหักอย่างผมฟังผมยังว่าเศร้าเลย

 

“มึงจะฟังๆ หยุดๆ ทำไมเนี่ย”

 

“กูวิเคราะห์เพลง”

 

“พ่อมึงเป็นดีเจวิวหรอ กู-จะ-ฟัง-เพลง!”

 

รักเท่าไหร่ก็ไม่มีผล

ให้ไปเท่าไหร่ก็คงไม่อาจเปลี่ยนใจเธอ

 

คนไม่รักก็คือไม่รักอะเนอะ

 

รักฉันก็ไม่มีเหตุผล

ห้ามใจเท่าไหร่ก็ยังคงเหมือนเดิม

 

ความรักนี่มันบังคับฝืนใจกันไม่ได้จริงๆ

 

การวิเคราะห์เนื้อเพลงยังคงดำเนินต่อไป เพียงแต่เปลี่ยนมาคิดในใจเงียบๆ คนเดียวเท่านั้น

 

แต่ขอให้ฉันได้รักได้ไหม

 

ทำไมคนเราต้องอ้อนวอนร้องขอให้ได้รักใครสักคนด้วยวะ

 

ไม่เป็นไรถ้าเธอไม่รู้สึก

 

ทั้งที่ก็รู้ว่าเค้าไม่ได้รัก

ลึกๆ ฉันเองก็เข้าใจ รู้ดีมันห้ามกันไม่ได้

เพราะฉันเองก็ยังคงรอ หัวใจยังคงคิดถึงแต่เธอคนนี้

 

… โคตรอ่อนแอ คนแต่งเพลงแม่งโคตรอ่อนแอ

 

“มึงว่าเอ็มวีแม่งดูเป็นยังไงวะ”

 

“สวยดี ภาพออกวินเทจหน่อย สมัยนี้กำลังฮิต”

 

“เศร้าเนอะ”

 

“เอ้าก็เพลงเศร้า”

 

“แต่แม่งถึงขั้นลบความทรงจำเลยนะเว่ย มันต้องเศร้าขนาดไหนวะนางเอกเอ็มวีอะ”

 

“หนังหลายเรื่องก็มีการลบความทรงจำ”

 

“งั้นกูมีนิทานจะเล่าให้ฟัง”

 

“ไม่ฟัง โตแล้ว ไม่ใช่เด็ก”

 

“กวนตีน”

 

ไร้เสียงตอบรับจากเพื่อนหน้าตี๋ ดูท่าจะไม่อยากฟังจริงๆ แฮะ

 

“โดยอง”

 

“ว่า”

 

“ฟังนิทานของกูเหอะ คันปากอยากเล่า”

 

“ฟังก็ได้ สงสารมึง เดี๋ยวจะคันปากไปทั้งคืน”

 

“มีผู้หญิงกับผู้ชายคู่นึงเป็นเพื่อนกัน อายุก็รุ่นราวคราวเดียวกับเราเนี่ยแหละ วันนั้นเป็นวันเปิดเทอมผู้หญิงก็มาเรียนปกติเนี่ยแหละ เจอเพื่อนก็คุยกันเฮฮา แล้วมีบางบทสนทนาที่เพื่อนคุยกันผู้หญิงแม่งก็จำอะไรไม่ได้เลยเว่ย”

 

“ยังไง”

 

“ก็อย่างก่อนปิดเทอมสองเดือนไปเที่ยวทะเลกัน เพื่อนก็คุยกันเรื่องเพื่อนอีกคนเมาแล้วฮา ผู้หญิงแม่งก็จำได้บ้าง จำไม่ได้บ้าง”

 

“ผู้หญิงแม่งประสบอุบัติเหตุสมองกระทบกระเทือนก่อนเปิดเทอมป่าว”

 

“พวกเพื่อนผู้หญิงแม่งก็คิดอย่างงั้นเว่ย ตอนแรกแม่งคิดว่าผู้หญิงตายไปแล้วด้วยซ้ำเพราะก่อนเปิดเทอมสามวันผู้หญิงแม่งไปเที่ยวเขากับเพื่อนอีกกลุ่ม”

 

“มึงเล่าเรื่องผีให้กูฟังหรอ”

 

“ไม่ผีๆ”

 

“แล้วยังไงต่อ”

 

“พอผู้หญิงเห็นเพื่อนเริ่มสงสัยมันเยอะๆ มันก็เริ่มคิดตามว่าหรือว่าจริงๆ มันประสบอุบัติเหตุระหว่างขึ้นเขาลงเขาแล้วจำไม่ได้ แต่ที่แปลกคือมันจำเรื่องราวกับเพื่อนผู้ชายที่กูพูดถึงไปตอนแรกไม่ได้ ไม่ใช่จำเพื่อนไม่ได้นะแต่จำเรื่องบางเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้ไม่ได้”

 

“เออแปลก… กูว่าผู้ชายคือคนร้าย”

 

“มึงคิดงั้นหรอ”

 

“เดาตามที่ฟังมึงมา แล้วยังไงต่อ”

 

“เพื่อนแล้วก็ตัวผู้หญิงเองก็ช่วยกันสืบตามหาความจริง ทั้งหาข่าวอุบัติเหตุที่ผู้หญิงไปเที่ยว อุบัติเหตุแถวบ้านผู้หญิง แต่ก็ไม่เจอเบาะแสอะไร จนเพื่อนผู้ชายคนนั้นบอกว่า ถ้าจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร อย่าฝืนตัวให้เหนื่อยเลย ผู้หญิงก็เออจริงด้วย ก็เลยพอ”

 

“ผู้ชายแม่งแปลกๆ นะ”

 

“จนวันนึงผู้หญิงนึกยังไงไม่รู้เปิดดูโฟลเดอร์รูปที่ถูกลบในโทรศัพท์ แล้วแม่งตกใจ แล้วร้องไห้ ร้องหนักมาก ร้องเหมือนจะขาดใจ แล้วความทรงจำทุกอย่างก็กลับมา มึงว่ารูปในโทรศัพท์คือรูปอะไร”

 

“คลิปเหตุการณ์ผู้ชายทำร้ายผู้หญิง มั้ง ไม่รู้ดิ”

 

“อืม…ก็ไม่เชิง สิ่งที่ผู้หญิงเจอก็คือรูปกับวิดีโอของผู้หญิงกับผู้ชายที่เป็นเพื่อนคนนั้นแหละ”

 

“โป๊?”

 

“ไม่โป๊ดิ ก็แบบรูปถ่ายกิ๊กกั๊ก หอมแก้ม จุ๊บ อะไรแบบนี้”

 

“ก็คือคบกัน?”

 

“มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน แบบนี้มากกว่า”

 

“แล้วเรื่องความทรงจำที่หายไปอะ เสียใจจนสมองดีลีทผู้ชายออกไปหรอ”

 

“ถ้าเป็นอย่างงั้นก็ดีดิ”

 

“มึงหมายความว่าไง”

 

“มึงเดาผิด ตอนปิดเทอมผู้หญิงไปคลินิกลบความทรงจำตัวเองแบบในเอ็มวี แต่ที่แย่คือด้วยความที่ผู้ชายมันเป็นเพื่อนที่ต้องเจอกันตลอด พอลืมไปแล้ว ไปหาคำตอบ รูปในโทรศัพท์ที่ลบไปมันยังอยู่ ก็เลยจำได้ ผู้หญิงคนนั้นกลับไปเสียใจอีกครั้งร้องไห้จะเป็นจะตายอีกครั้งเหมือนวันที่ตัดสินใจไปคลินิกลบความทรงจำ”

 

“แล้วผู้หญิงทำไงต่อ”

 

“ก็ไปลบความทรงจำอีก”

 

“เห้ยบ้า แล้วมันจะวนลูปไหม”

 

“ไม่รู้”

 

“เอ้า”

 

“จบแล้ว”

 

“แล้วตกลงทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงเสียใจทั้งที่ก็มีความรักอยู่กับผู้ชายคนนั้น”

 

“ไม่รู้ดิ มึงไปถามตัวเองดู”

 

“ทำไมรีแอคมึงแปลกๆ วะ”

 

“…” ชายหนุ่มความสูงไล่เลี่ยกันไม่ตอบ แค่มองหน้าเขานิ่งๆ

 

“จองอู…”

 

“คืนนี้มึงไปคิดเอานะ ว่าผู้ชายคนนั้นทำอะไรไว้”

 

×

 

 

ฉันดีใจที่เรายังคงได้พูดได้คุยและยังได้พบหน้า

แค่บางทีที่ได้มองตา รู้ไหมฉันมีความสุขแค่ไหน

 

‘แต่ที่แย่คือด้วยความที่ผู้ชายมันเป็นเพื่อนที่ต้องเจอกันตลอด’

 

แม้บางทีจะเจ็บในใจ รักข้างเดียวแต่คงไม่เป็นไร

 

เตนล์…

 

×

 

 

2 ปีก่อน…

 

“ใครไลน์มาอะ”

 

“เพื่อน”

 

“ใช่หรอ มีเพื่อนชื่อนี้ด้วยหรอ”

 

“ถึงไม่ใช่ก็ไม่เกี่ยวกับมึงป้ะ”

 

“…”

 

“คือมึงเข้าใจป้ะว่าเราก็ไม่ได้เป็นอะไรกันอะ”

 

“…”

 

“มึงไม่มีสิทธิ์อะ”

 

“…”

 

“…”

 

×

 

 

ความเงียบในวันนั้นเหมือนเป็นคำยุติความสัมพันธ์ของเรา หลังจากวันนั้นเตนล์ก็หายไปไม่มีการติดต่อ มีแค่สตอรี่ไอจีที่อัพเดทความเคลื่อนไหวของอีกฝ่าย กับเฟสบุ๊คที่เจ้าตัวโพสต์บอกลาปีเก่า บอกลาความทรงจำเก่าๆ ของปีที่ผ่านมา

 

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

 

“จองอู จองอู มึงเปิดประตูดิ้”

 

“ว่า” จองอูเปิดประตูห้องนอนกับใบหน้างัวเงีย ดูเหมือนว่าเขาจะหลับไปแล้วแต่ก็ต้องตื่นขึ้นมาเพราะเสียงประตูที่ผมทุบไปอย่างแรง

 

“ผู้หญิงคนนั้นที่มึงเล่าเตนล์หรอ ผู้หญิงคนนั้นคือเตนล์ใช่ไหม”

 

ใบหน้าของจองอูเปลี่ยนสีในทันที“มึงจำได้แล้วหรอ”

 

“มึงหมายถึงเตนล์จริงๆ ด้วยอะ ตกลงตอนนั้นที่เตนล์จำกูไม่ได้เพราะมันไปลบความทรงจำมาจริงๆ ใช่ไหม”

 

“เรื่องลบความทรงจำมึงบ้าป่าว ใครจะไปทำได้”

 

“แล้วมึงรู้เรื่องนี้ได้ไง”

 

“เรื่องของมึงกับเตนล์ไม่ใช่แค่กูรู้ ใครๆ ก็รู้ ทุกคนรู้หมด”

 

“…”

 

“พวกกูไม่ได้โง่ป่าววะ ช่วงนั้นมึงตัวติดมันอย่างกับอะไร แต่ที่พวกกูไม่พูดเพราะมันเป็นเรื่องของมึงสองคน กูกับเพื่อนๆ ไม่อยากก้าวก่าย พวกกูคิดว่าถ้าวันนึงมึงสองคนพร้อมจะเปิดก็คงเปิดเอง พวกกูไม่อยากเข้าไปเร่งรัดความสัมพันธ์มึงว่ะ”

 

“…”

 

“แต่สุดท้ายสิ่งที่พวกกูเห็นก็คือมึงเปิดตัวกับคนอื่น ส่วนเตนล์มันหายไปไม่ติดต่อกับใครเลย”

 

“…”

 

“มันคงเสียใจมากแหละ จนตอนนี้ก็อาจจะยังเสียใจอยู่”

 

‘มึงยังมีคอนแทคมันไหมวะ”

 

“ไม่มี”

 

“…”

 

“แต่เดี๋ยวจะช่วยหาให้”

 

×

 

 

JUNGWOO

JUNGWOO : Sent Contact

JUNGWOO : กราบตีนกู

Doyoung : จ้าพ่อ /กราบ

 

 

10

Doyoung : เตนล์

Doyoung : ใช่ไลน์เตนล์ป่าว

Doyoung : นี่โดยองเองนะ

Doyoung : จำเราได้ป่าว…

10 : อ่าาา จำได้ๆ

Doyoung :สบายดีไหม

10 : สบายดี แล้วโดยองล่ะ

Doyoung : เราก็สบายดีแหละ

Doyoung : ไม่ได้เจอกันนานเลยเนอะ

10 : ใช่ไม่ได้เจอกันนานเลย

10 : ทักมามีไรรึเปล่า

Doyoung : ไม่รู้จะพิมพ์ยังดี55555

10 : งั้นค่อยๆ พิมพ์ก็ได้

Doyoung : เรื่องเมื่อ2 ปีที่แล้วอ่ะ

Doyoung : เราไม่รู้ว่าเตนล์จะจำได้รึเปล่า

Doyoung : คือไม่นานมานี้เราเพิ่งนึกถึงเรื่องตอนนั้นได้ แล้วเราก็รู้สึกผิด ก็เลยหาคอนแทคเตนล์เลยทักมา

Doyoung : ขอโทษนะ

Doyoung : ขอโทษมากๆ เลยอะ ตอนนั้นเราคิดถึงจิตใจเธอน้อยเกินไปเราเลยทำแบบนั้นพูดแบบนั้นกับเธออะ เราขอโทษแล้วตอนนี้เราก็รู้สึกผิดมากๆ

Doyoung : อยากไถ่โทษแล้วไม่รู้จะต้องทำยังไง

Doyoung : ถ้าเธอมีปัญหาอะไร หรือต้องการอะไรก็บอกเราได้เลยนะ เราอยากช่วย

10 : อ่า…

10 : จริงๆ เราลืมไปแล้ว

10 : ลืมไปหมดแล้วอ่ะ

Doyoung : งั้นขอโทษด้วยนะที่ทักมาพูดเรื่องเก่าๆ

Doyoung : รู้สึกแย่หรือเปล่า

10 :เปล่า

10 : ไม่เลย

Doyoung : โล่งอกไปที

Doyoung : Sent Sticker

 

 

JUNGWOO

Doyoung : มึงกูทักไปคุยเตนล์ละนะ

Doyoung : เตนล์ไม่ได้อะไร

Doyoung : โคตรโล่งอกเลยว่ะ

JUNGWOO : งั้นก็ดีละ

JUNGWOO :ไปทำงานทำการได้แล้วไปไอ้ฟรีแลนซ์

Doyoung : Sent Sticker

 

 

10

10 : โดยอง

10 : เรามีความจริงจะบอก

Doyoung : ว่าไง

10 : จริงๆ แล้วเราเสียใจว่ะ

10 : ตอนนั้นแม่งโคตรเจ็บเลยอ่ะ เจ็บจนเหมือนจะตาย

10 : ในใจลึกๆ โคตรอยากเกลียดมึงเลย แต่สุดท้ายก็เกลียดมึงไม่ลงอยู่ดีเพราะกูแม่งโคตรรักมึงอะ

10 : รักมึงมากกว่าที่เพื่อนจะรู้สึกให้กัน

10 : เออแล้วจะบอกให้นะ

10 : ตอนนี้กูก็ยังเจ็บอยู่

10 : แล้วยิ่งมึงทักมาก็ยิ่งเหมือนมึงเอาตีนมาขยี้แผลกู

10 : กูก็ใช้ชีวิตของกูอยู่ดีๆ มึงจะกลับมาขอโทษทำห่าอะไรวะ

10 : เห็นแก่ตัวสัด

10 : ขอร้องนะ ต่อไปนี้ไม่ต้องมาเจอหน้า ไม่ต้องติดต่อมา ไม่ต้องมารู้จักกันอีก เพราะกูไม่อยากรู้จักหรืออยากเป็นเพื่อนมึงอีกแล้ว

10 : บล็อคนะ

 

 

JUNGWOO

JUNGWOO :เออมึงกูมีไรจะบอก

JUNGWOO : โคตรพีค

JUNGWOO : เตนล์แม่งเป็นคนแต่งเพลงได้ไหมเว่ย

JUNGWOO :เอ็มวีด้วย

JUNGWOO : แม่งคิดเองทั้งหมด

JUNGWOO : เจ๋งป้ะ อย่างพีค

 

× END ×

 

 

 

talk : ในความเป็นจริงเตนล์ไม่ได้แต่งเพลงแล้วก็ทำเอ็มวีนะคะ55555

 

 

ผลงานทั้งหมด ของ ddelphinam

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น