Time stop ◀ หยุดเวลา {หัวใจ} ของเธอได้ไหม?

ตอนที่ 4 : STOP {03} ◀ แค่น้อง (ก็ได้). {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 ก.ค. 60

(c)              Chess theme
    

3

.

.

แค่น้อง (ก็ได้)

.

.

ในเมื่อเขาอยากให้เราเป็นน้อง เราก็เป็นแค่น้องสิ 

 ----------------------------------Time Stop-------------------------------------



-บ้านสุริยะ-

 -07.44 .-

 

            สองขาเดินกระทืบเท้าปึงปังจนคุณพ่อต้องเดินออกจากห้องทำงานมาดูว่าใครเป็นคนทำเสียงดังลั่นบ้านแต่เช้า พอเห็นว่าเป็นลูกสาวตัวเองเดินหน้าบูดแถมยังเหวี่ยงตั้งแต่แม่บ้านยันคนสวน เลยยกมือขึ้นมากุมขมับแทบไม่ทัน

เป็นอะไรรึเปล่าหมอก? แล้วเมื่อวานทำไมพี่เมฆไม่มาล่ะ ไหนบอกให้ชวนมากินข้าวด้วยกัน พอได้ยินชื่อคนในประโยค ฉันเลยหันขวับไปมองค้อนใส่คุณพ่อหนึ่งทีพลางเบะปากทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่รำไร

เมื่อวานหมอกเพิ่งโดนเขาด่าเปิงมา เขาคงจะมาหรอก

เขาว่าอะไร ไหนบอกพ่อซิ?” ไม่ว่าเปล่าคุณพ่อดันตัวฉันให้เดินไปนั่งที่โซฟาในห้องนั่งเล่นด้วยกัน

พี่เมฆพาผู้หญิงเข้าบ้านค่ะคุณพ่อออออออ TT”

ว่าไงนะ?”

ก็เมื่อวานหมอกไปหาพี่เมฆที่บ้าน แล้วก็เห็นเขากำลังช่วยผู้หญิงคนนั้นขนของเข้าบ้านอยู่อ่ะคุณพ่อ TT แถมยังดูสนิทกันมากด้วย L ฉันพูดไปเขย่าแขนคุณพ่อไปเหมือนเด็กงี่เง่า

แต่พ่อว่าคงไม่มีอะไรหรอกมั้งลูก

หิ้วกันเข้าบ้านขนาดนั้น ไม่เหลือล่ะสิไม่ว่า!”

บ้านหลังนั้นเขาเปิดให้เช่าอยู่ ผู้หญิงคนที่หมอกเห็นคงเป็นคนมาเช่าใหม่มากกว่านะพ่อว่า

คุณพ่อรู้ได้ไงคะ?” ฉันหรี่ตามองชายสูงอายุที่นั่งอยู่ข้างๆเหมือนกำลังจับผิด

เอ่อ...

คุณพ่อ!”

ก็ได้ๆ พ่อเป็นคนซื้อบ้านหลังนั้นให้พี่เมฆเอง ._.”

นี่แสดงว่าตั้งแต่พี่เมฆออกจากบ้านเราไป คุณพ่อก็รู้ตลอดเลยใช่มั้ยคะว่าพี่เมฆอยู่ไหน เรียนที่ไหน?” คุณพ่อหัวเราะแห้งๆพลางยกมือมาลูบๆที่คางแก้เก้อ แล้วทำไมไม่บอกหมอกล่ะคุณพ่อ! ปล่อยให้หมอกวิ่งวุ่นตามหาพี่เมฆแทบตายอยู่ได้!”

พ่อขอโทษ TT”

ไม่รู้ล่ะ หมอกโกรธคุณพ่อแล้ว!”พูดจบฉันก็เดินกระแทกเท้าออกนอกบ้านไป มันน่าโกรธมั้ยล่ะ! โกหกกันมาตั้งหกปี ฉันก็เครียดก็เป็นห่วงไปเถอะว่าเขาหายไปไหน ที่แท้จอมบงการที่คอยติดต่อพี่เมฆอยู่ตลอดก็อยู่ใกล้แค่นี้เองงงงง แถมยังทำให้เมื่อคืนฉันต้องมานอนร้องไห้จนตาปูดเพียงเพราะเข้าใจพี่เมฆผิดอีก! คุณพ่อนะคุณพ่อ

           

พอนึกได้ว่าวันนี้มีเรียนเช้าและฉันก็ไม่ได้ตื่นเช้า เลยเหลือบไปมองนาฬิกาข้อมือแล้วก็เพิ่งรู้ตัวว่าสายมากแล้ว เลยไม่รอช้ารีบวิ่งสี่คูณร้อยไปโรงรถทันที โดยไม่สนใจเสียงที่ดังไล่ของคุณพ่อสักนิด

 รถมินิคูเปอร์เอสสีขาวคู่ใจถูกจอดแง่กอยู่ในโรงรถอย่างน่าสงสารเพราะล้อถูกปล่อยลมออกจนแบนแต๊ดแต๋

วันนี้มันวันอะไรวะ!” ฉันสบถกับตัวเองพลางเรียกให้คนขับรถมาซ่อม ณ บัดนาว และคำตอบที่ได้ คือมันยางแตกและต้องรออีกประมาณครึ่งชั่วโมงถึงจะซ่อมเสร็จ และแน่นอนว่าฉันรอขนาดนั้นไม่ได้เพราะฉันมีเรียนแปดโมงตรง!

            ครั้นจะไปขอความช่วยเหลือจากคุณพ่อก็คงไม่ดีเพราะกำลังงอนอยู่ แถมในบ้านยังมีรถแค่สองคันคือของฉันที่เป็นง่อยอยู่นี่กับของคุณพ่อที่ท่านก็ต้องใช้ไปทำงาน

 

            พอหมดหนทางจะหาตัวช่วยในบ้าน ฉันเลยหันซ้ายหันขวาพลางใช้ความคิดว่าจะเอายังไงกับชีวิตดี พลันหันไปป๊ะกับบ้านหลังข้างๆพอดี ฉันเลยเดินดุ่มๆไปเกาะที่รั้วข้างบ้านแล้วตะโกนเรียกคนในบ้านเสียงดังลั่น

ทีก้าาาาาา

“…”

ไอ้ก้าาาาา!!”

“…”

 

มันไปมอแล้วแน่เลยอ่ะ TT

พอจนปัญญาฉันเลยหยิบโทรศัพท์มือถือที่โทรหาทีก้ารัวๆเมื่อกี้แต่ไม่ติดสักสายมากดไล่ดูลิสต์รายชื่อว่าจะมีใครช่วยฉันได้บ้าง

 

ทีก้า  ก็อย่างที่เห็นกันนั้นแล ว่าปานนี้มันคงจะถึงมอแล้ว จะให้มันบึ่งมารับฉันก็คงไม่ทันเพราะระยะทางจากบ้านฉันไปมอมันไม่ใช่ใกล้ๆเลย แถมจะทำมันสายไปด้วยอีก

 

ลูกศร คนนี้ก็โนเวย์ นางไม่มีรถ ปกติมีคนขับรถที่บ้านไปส่งหรือไม่ก็ขอติดรถไปกับฉันนี่แหละ เพราะงั้นตัดไปได้เลย

 

พี่ไทม์ รายนั้นเข้าแลปไปตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าแล้ว และถึงจะรอให้เลิกเรียนก็คงมารับฉันไม่ทันอยู่ดี

 

หมดค่ะหมด

ใครใช้ให้แกเป็นคนหน้าดุ ขี้เหวี่ยง ขี้วีนแถมยังปากเสียแบบนี้ล่ะยัยมินิท ไม่มีคนคบเลยเห็นมั้ย TT

 

อ้ะ พี่เหนือ ฉันตาลุกวาวจนแทบจะเผลอกรี๊ดออกมาเมื่อเลื่อนมาเจอรายชื่อที่ฉันเพิ่งเมมไปสดๆร้อนๆเมื่อวานนี้เอง ก็ก่อนจะกลับฉันแอบขอเบอร์พี่เขาไว้ เผื่อว่าจะเอาไว้สืบเรื่องพี่เมฆอะไรแบบนี้ แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้ใช้ประโยชน์เร็วขนาดนี้ แถมยังไม่ใช่เรื่องของพี่เมฆอีก

 

แต่ว่าตอนนี้ขอใช้งานหน่อยนะคะพี่เหนือ TT

 

(สวัสดีครับ) เสียงนุ่มๆของพี่เหนือทักขึ้นมาทันทีที่ต่อสายติด

มินิทเองค่ะพี่เหนือ

(อ่าวตัวเล็กเองหรอ มีอะไรรึเปล่า?)

คือตอนนี้พี่เหนือว่างมั้ยคะ?” ปลายสายอึกอักแล้วเงียบไปพักนึงเหมือนกำลังคิดว่าตัวเองมีเรียนรึเปล่า -_- พี่อยู่ปีสามแล้วนะคะ ทำไมยังจำตารางสอนตัวเองไม่ได้อีกเล่า

(ว่างนะ ทำไมหรอ?)

พอดียางรถหนูแตกอะค่ะ แล้วตอนนี้ก็สายมากแล้ว เลยจะรบกวนให้..”

(ให้พี่ไปรับ?)

ต แต่ถ้าพี่เหนือไม่สะดวกไม่เป็นไรนะคะ ฉันหัวเราะแห้งๆกลับไปเพราะใจนึงก็ยังเกรงใจอยู่ ก็เราเพิ่งรู้จักกันเองแต่ดันไปใช้งานพี่เขาแล้วอ่ะ

(พี่สะดวกครับ กำลังจะไปเรียนพอดี) โหย คนอะไรทำไมมุ้งมิ้งขนาดนี้ -0- (แล้วเราอยู่แถวไหน?)

แถว XXX ค่ะ

(อ้ะ แถวคอนโดพี่พอดีเลย งั้นรอห้านาทีนะ เดี๋ยวพี่ไปรับ)

ขอบคุณนะคะ ฉันตอบรับความใจดีมีเมตตาของพี่เหนือก่อนจะเผลอยกมือขอบคุณคนในโทรศัพท์ไปด้วย เออเขาจะเห็นแกไหว้มั้ยล่ะ -_-

 

รอไม่นานรถเจ็ดที่นั่งคันสีขาวก็แล่นมาจอดที่หน้าบ้านฉันนิ่มๆ ยิ่งพอขึ้นไปนั่งบนรถแล้วยิ่งนิ่มไปกันใหญ่ พี่เหนือขับรถนิ่มมาก ดูเป็นผู้ชายนุ่มนิ่ม เรียบร้อย ใจเย็น แถมในรถยังสะอาดสะอ้านกว่ารถฉันซะอีก

ถึงเขาจะขับรถนิ่มแค่ไหน แต่ก็พาฉันมาถึงมหาลัยด้วยเวลาเพียงไม่นาน จังหวะที่รถคันใหญ่กำลังจะเลี้ยวเข้าคณะฉัน ไอ้ก้าก็โทรมาซะก่อน

(มินิท อยู่ไหน?)

อยู่หน้าคณะแล้วเนี่ย ใกล้ถึงแล้ว

(เออ จะบอกว่าไม่ต้องเข้ามาแล้ว อาจารย์ยกคลาส)

อีกสองสามก้าวจะถึงอยู่ละ ฉันต้องดีใจป่ะวะ?” ฉันกระแทกเสียงใส่ปลายสายที่ทำเสียงเซ็งๆไม่แพ้กัน ก็เป็นแบบนี้ทุกที ชอบมาบอกตอนใกล้จะถึงแล้วแบบนี้ทุกที!

เอาไงเรา ให้พี่ไปส่งที่ไหน?”

ไปคณะพี่เลยก็ได้ค่ะ พอวางสายจากทีก้า แผนชั่วร้ายก็แล่นเข้าสมองทันที ไหนๆก็ไม่มีเรียนอยู่แล้วนี่ ถ้าจะแวะไปขอโทษขอโพยที่เข้าใจผิดเพื่อนพี่เหนือสักหน่อย ก็คงไม่เป็นไรมั้ง - -+

ไปคณะพี่? ไปหาไอ้เมฆหรอ?”

ค่ะ ฉันส่งยิ้มหวานปนเจ้าเล่ห์นิดๆให้พี่เหนือ เจ้าตัวเลยพยักหน้างงๆแล้วขับรถพาฉันไปคณะวิศวะอย่างว่าง่าย เขาจอดรถที่ลานจอดรถหน้าคณะก่อนจะเดินนำไปที่โต๊ะหินอ่อนหน้าตึก พอไปถึงก็เป็นอย่างที่คาด เจอพี่เมฆนั่งก้มหน้าหงุดๆอยู่กับหนังสือเล่มหนาอยู่คนเดียว

เมฆ พี่เมฆเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงเรียกแล้วพยักหน้าให้ ก่อนจะเหลือบมาเห็นฉันที่ยืนอยู่ข้างๆพี่เหนือ เขาเลยทำหน้าเบื่อโลกใส่ฉันทีนึง -_-

น้องเขารถเสีย กูเลยไปรับมา

กูไม่ได้ถาม

ไอ้นี่พอโดนพี่เมฆสกัดจนหัวแทบทิ่ม พี่เหนือเปลี่ยนเรื่องถามอีกคนแทน ทำไรวะ?”

วันนี้กูมีควิซ พี่เหนือเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแล้วเปิดปากถามก่อนโดยไม่ลืมเรียกให้ฉันไปนั่งข้างๆด้วยคน

แล้วกินไรมายัง?”นอกจากฉันจะเป็นมนุษย์ล่องหนในสายตาพี่เมฆแล้ว ตอนนี้พี่เหนือก็กำลังจะเห็นฉันล่องหนด้วยอีกคนถูกมะ?

ยังอ่ะ ไม่มีเวลาเลยว่ะ

อ่ะ พี่เมฆเงยหน้ามองต้นเสียงที่พอเห็นว่าเป็นฉันกำลังยื่นนมกล่องที่หยิบจากกระเป๋าตัวเองเมื่อกี้ให้ เขาเลยได้แต่นั่งทำหน้างงงวย

น้องให้ก็รับดิวะ ลีลาพอเห็นพี่เมฆยังคงนั่งเอ๋อไม่เลิก พี่เหนือเลยออกโรงเร่งเร้าให้รีบๆรับสักที พี่เมฆเลยต้องจำใจรับไว้แต่ก็เอาไปวางไว้ข้างๆอย่างไวโดยไม่คิดจะแตะต้องมันอีกแม้แต่นิดเดียว

ว่าไงเพื่อนรักกกก จู่ๆก็มีผู้ชายสองคนเดินเข้ามาทักทาย เล่นเอาพี่เมฆตกใจสะดุ้งจนต้องหันไปมองตาขวางใส่ผู้มาใหม่แรงๆหนึ่งที

ใครอ่ะ แฟนมึงหรอไอ้เหนือ?” พี่คนที่ตัวเล็กกว่าเดินมาคล้องคอพี่เหนือก่อนจะแซวฉันกับเพื่อนตัวเอง ฉันเลยทำได้แค่นั่งกระพริบตาปริบๆอย่างงงๆ

แฟนบ้าอะไรล่ะ

อ่าว แล้วใครอ่ะ?” พี่เหนือทำท่าอึกอักก่อนจะโบยไปทางพี่เมฆแทน

แฟนคลับไอ้เมฆ

ไม่ใช่ค่ะ!” รู้ตัวอีกทีฉันก็โพล่งขึ้นไปซะแล้วว่าฉันไม่ใช่แฟนคลับอย่างที่พี่เหนือบอก ทำเอาพี่ที่นั่งอยู่ในวงงงเป็นไก่ตาแตก

มินิทเป็นน้องสาวพี่เมฆ

น้อง? ไม่เห็นมึงเคยบอกว่ามีน้องด้วย

มึงต้องรู้ทุกเรื่องของกูป่ะล่ะ?” พี่เมฆหันไปตอบหน้าตายใส่เพื่อน ก่อนจะโดนพี่คนเดิมมองแรงเข้าให้

คนที่ทะเลาะกับไอ้เมฆอยู่ชื่อซีนพี่เหนือเอนตัวมาพูดกับฉันเบาๆแล้วชี้ไปทางพี่คนที่ตัวสูงๆ ตาดุๆ ส่วนคนที่มากอดคอพี่เมื่อกี้ชื่อหัวปี๊ป เพื่อนพวกพี่เอง มันอยู่อิเล็คทั้งคู่

แล้วน้องชื่ออะไรนะ?” พี่หัวปี๊ปเปลี่ยนความสนใจจากพี่เมฆกับพี่ซีนมาที่ฉันแทน

มินิทชื่อมินิทค่ะ

อ๋อ เป็นน้องไอ้เมฆจริงๆหรอ?” นี่ก็ถามอะไรแปลกๆมั้ยล่ะ -_-

จริงมั้งคะ นี่ก็เลยพลอยตอบแปลกๆไปด้วยคนไง

อ่าว

พี่เมฆเขาไม่ค่อยชอบมินิท

อ่าว คนที่นั่งอ่าวๆอยู่นี่คือพี่ซีนทั้งนั้นนะ ไม่ใช่ใครที่ไหน พอได้ยินฉันบอกแบบนั้นพี่เหนือเลยเป็นฝ่ายถามบ้าง

ทำไมไม่ชอบวะ นี่น้องนุ่งนะเว้ย

ก็น้องนุ่งไง ถ้าน้องไม่นุ่งมันถึงจะชอบ พี่เมฆตวัดสายตาหาพี่ซีนทันทีพลางทำท่าชี้นิ้วคาดโทษไว้ก่อน ผิดกับพี่เหนือที่พอพลิกนาฬิกาข้อมือตัวเองมาดูก็ถึงกับสะดุ้งแรง

มึงมีควิซกี่โมงนะเมฆ?”

สิบโมง

งั้นก็ไปส่งมินิทด้วยนะ กูจะไปเรียนละ พี่เหนือเคยบอกว่าเขาอยู่สาขาแมคคาทรอนิกส์ซึ่งเป็นคนละสาขากับพี่เมฆก็เลยทำให้เวลาเรียนไม่ตรงกัน

พี่ไปก่อนนะตัวเล็ก ว่าจบเจ้าตัวก็โบกมือลาฉันหยอยๆแล้ววิ่งไปตึกอีกฝั่งอย่างไวโดยที่พี่เมฆไม่ทันได้ค้านอะไร เลยต้องหันไปขอความช่วยเหนือจากสองหน่อที่เหลือ

ไอ้ซีน หัวปี๊ป

เรื่องอะไร น้องใครก็ไปส่งเองดิพูดจบทั้งคู่ก็พากันวิ่งหนีหายไปบ้าง -0- หนีอะไรกัน ถึงฉันจะตัวบวมๆแต่ก็ไม่ได้อ้วนขนาดไปนั่งกินที่ในรถใครขนาดนั้นนะ ทำไมต้องกลัวกันขนาดนั้นด้วยอ่ะ

ถ้าพี่เมฆไม่ว่างเดี๋ยวมินิทเดินไปคณะเองก็ได้ค่ะ มันอยู่แค่นี้เอง

แล้วใครบอกว่าฉันไม่ว่าง?” พี่เมฆทำหน้าตาไม่พอใจใส่ฉันโดยที่ในมือก็ควงปากกาไปมาเหมือนกำลังร้อนใจ

ก็…”

แล้วที่บอกว่าจะเดิน จะเดินไปไหน? ไม่มีเรียนแล้วไม่ใช่รึไง?”

รู้ได้ไงว่ามินิทไม่มีเรียน

ถ้ามีคงไม่สะเออะมานั่งอยู่ที่นี่หรอก ใช่มั้ย?”

พี่เมฆ!”

นั่งอยู่เฉยๆ เดี๋ยวฉันควิซเสร็จจะไปส่งที่บ้าน คำตอบของพี่เมฆทำฉันหน้าบานตะไทก่อนจะต้องหุบยิ้มในเวลาไม่กี่วินาที แต่ถ้ารอไม่ไหว จะกลับก่อนก็ตามสบายนะ

 


คำพูดคำจาน่าตบปากจังเลยนะค้าาา

 

 

ฉันนั่งเท้าคางลอบมองหน้าอีกคนเงียบๆ ยิ่งตอนเขากำลังมีสมาธิตั้งใจทำอะไรสักอย่าง หน้าเขายิ่งน่ามอง เพราะมันดูไม่ดุ ไม่น่ากลัวเหมือนตอนทำหน้าปกติ พอคนถูกจ้องรู้ตัวเขาเลยยกหนังสือเล่มหนามากางตั้งข้างหน้าเพื่อไม่ให้ฉันมองหน้าเขาได้อีก =_=

 

ใจร้าย

 

แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ฉันลดละความพยายาม ฉันยกมือขึ้นเอานิ้วชี้ดึงหนังสือนั่นลงเรียกความไม่พอใจจากอีกคนได้ดี แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ว่าอะไร ฉันก็ชิงพูดขึ้นก่อน

พี่เมฆ

“…”

ถ้าสมมุติว่ามินิทยอมเป็นแค่น้อง พี่เมฆจะเลิกเมินมินิทมั้ย?” พอได้ยินแบบนั้นพี่เมฆเลยยกมือข้างนึงขึ้นมาชันคางแล้วส่งยิ้มมุมปากมาให้

ทำให้ได้ก่อนเถอะ

ได้! งั้นมินิทจะเป็นแค่น้อง ก็ได้

 

            พอถึงเวลาพี่เมฆก็ก้มมองเวลาที่นาฬิกาข้อมือสีดำของตัวเอง ก่อนจะเก็บหนังสือแล้วดันมันมาฝั่งฉันที่ยังคงนั่งเท้าคางมองหน้าเขาจนวินาทีสุดท้าย

เฝ้าไว้นะ

มินิทไม่ใช่หมานะพี่เมฆ!”ฉันมอบค้อนให้คนที่หลอกด่าฉันเมื่อกี้ไปวงใหญ่ก่อนเจ้าตัวจะไหวไหล่หนึ่งทีแล้วตีหน้ามึนเดินเข้าตึกไป

 

 

            เฮ้อ น่าเบื่อจะตายชัก

เมื่อกี้ฉันก็ลืมถามพี่เมฆไปเลยว่าเขาควิซนานมั้ย นี่ถ้าเขาควิซสามสี่ชั่วโมงฉันไม่ต้องนั่งรอจนตูดบานเลยหรอ -_-

 


 ----------------------------------Time Stop-------------------------------------

 

-หนึ่งชั่วโมงผ่านไป-

 

            ฉันนั่งเล่นเกมในโทรศัพท์รอจนลืมเวลา พอเงยหน้าขึ้นอีกทีก็เห็นพี่เมฆเดินออกมาจากตึกพอดี แถมยังมีผู้หญิงหน้าสวย(มาก)นางหนึ่งเดินตีคู่ออกมาพร้อมกันด้วย


            และฉันว่าฉันจำได้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือพี่น้ำฟ้า ดาวคณะวิศวะ ปีสาม ที่ขึ้นชื่อเรื่องชอบปฏิเสธคนที่มาจีบเหมือนพี่เมฆไม่มีผิด


            พี่น้ำฟ้าเป็นสาวมั่นที่แอบหวานอยู่พอสมควร เลยดูเป็นคนที่เข้าถึงยากพอๆกับพี่เมฆเลย ก็เลยไม่ค่อยมีใครกล้าเข้าใกล้เท่าไร แต่ชั่งเหอะ ตอนนี้จะน้ำฟ้าน้ำเน่าอะไรฉันก็ไม่ชอบทั้งนั้นถ้ามายุ่งกับพี่เมฆ


แก ดูพี่เมฆกับพี่ฟ้าดิ เหมาะสมกันเวอร์วังสองสาวโต๊ะข้างๆฉันสะกิดให้เพื่อนหันไปดูคนที่กำลังตกเป็นเป้าสายตาทันทีที่ทั้งสองคนเดินออกมาจากตึกด้วยกัน ไม่แค่นั้น ทั้งสองคนยังคุยกันอย่างออกรสจนพี่ฟ้าต้องเอื้อมมือไปเขย่าแขนพี่เมฆไปมาเหมือนกับกำลังอ้อนขออะไรบางอย่าง

เออจริง คนนึงก็ดาว อีกคนก็เดือน

หรือว่าที่มีข่าวว่าสองคนนี้ชอบปฏิเสธคนนู้นทีคนนี้ทีเหมือนกันนี่เป็นเพราะเขากำลังคบกันอยู่วะ?”

แหงล่ะ ถ้าเดือนไม่คู่กับดาวแล้วจะคู่กับใครได้

 

 

คู่กูนี่ไง -_-

 

 

ลำพังแค่เห็นสองคนยืนสวีทกันอยู่ข้างหน้าก็จะชักตายอยู่แล้วนะ แล้วทำไมยังต้องมียัยสองคนข้างหลังมานั่งพร่ำพรรณนาตรรกะที่ดาวต้องคู่กับเดือนให้ฟังอีกเล่า!

ให้เราไปส่งมั้ย?”

ไม่เป็นไร เมฆกลับก่อนเถอะ คอนโดเราอยู่ไกล

แต่วันนี้ไอ้เหนือมันเลิกตั้งบ่ายโมงนะ ฟ้าจะรอมันหรอ?”

อือเรารอได้

งั้นก็ตามใจ พี่ฟ้ายิ้มหวานพลางโบกมือลาอีกคน พี่เมฆเลยยิ้มน้อยๆแล้วพยักหน้าให้ก่อนจะเดินมาหาฉันที่โต๊ะ หยิบหนังสือที่ฝากฉันไว้ไปถือแล้วเดินนำไปที่รถโดยไม่คิดจะพูดอะไรกับฉันสักคำ มิหนำซ้ำยังทิ้งกล่องนมที่ฉันให้ไว้บนโต๊ะแบบไม่คิดจะแตะต้องอีกด้วย

 

            ฉันเลยทำได้แต่เดินหน้าบูดตามไปที่รถต้อยๆแล้วนั่งกอดอกอยู่ข้างคนขับเหมือนเด็กเรียกร้องความสนใจ ซึ่งก็ไม่ได้ทำให้พี่เมฆสนใจสักนิด พอเขาไม่สนใจจะถามว่าฉันเป็นอะไร ฉันเลยต้องเป็นฝ่ายถามซะเอง

พี่เมฆ เขาปรายตามองฉันแว๊บนึงแล้วหันกลับไปขับรถต่อ คนเมื่อกี้ใคร?”

เพื่อน

แล้วทำไมพี่เมฆต้องอาสาไปส่งด้วย?”

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ?”

จะไม่เกี่ยวได้ไง ก็พี่เมฆรับปากมินิทไว้แล้วว่าจะไปส่ง แล้วจะไปส่งคนอื่นได้ไง?”

ก็นั่นไม่ใช่คนอื่น ฟ้าเป็นเพื่อนฉัน พอได้ยินแบบนั้นฉันเลยจนมุม ต้องกับมานั่งหน้าหงิกเหมือนเดิมเพราะพอเขายืนยันว่าเป็นเพื่อนเลยเถียงอะไรไม่ได้

 


แต่ใครจะเชื่อ!

ดูยังไงก็ไม่ใช่แค่เพื่อนอ่ะ TT

 


 “…” พอเห็นฉันยังนั่งฮึดฮัดอยู่คนเดียวไม่เลิก พี่เมฆเลยถอนหายใจเบาๆแล้วยอมอธิบายให้ฟังว่าระหว่างเขากับพี่ฟ้ามันยังไงกันแน่

ฟ้ามันชอบเหนือ เลยให้ฉันช่วย ก็แค่นั้น สิ้นเสียงทุ้มของอีกคน ความหงุดหงิดเมื่อกี้ก็พลันหายเป็นปลิดทิ้ง เหลือก็แต่เพียงรอยยิ้มกว้างๆกับหน้าบานๆของฉันก็เท่านั้น

เป็นไบโพล่าร์หรอ?” พี่เมฆทำหน้าแหยๆใส่ แต่ฉันหาสนใจไม่ กลับนั่งยิ้มกริ่มแล้วกดโทรศัพท์เล่นสบายใจเฉิบ ก็มันโล่งอกแล้วนี่นา เพราะอย่างน้อยๆถ้าพี่ฟ้าชอบพี่เหนืออยู่ฉันก็วางใจเรื่องพี่ฟ้ากับพี่เมฆไปได้หลายเปราะ

มินิทไปบ้านพี่เมฆได้มั้ย?” ฉันโพล่งถามพี่เมฆแล้วนั่งลุ้นรอคำตอบเหมือนคนได้คืบจะเอาศอก ฝ่ายพี่เมฆพอได้ยินแบบนั้นก็เลยตอบกลับทันควัน

ไม่ได้

แต่คุณพ่อสั่ง พอโดนเขาปฏิเสธ ฉันเลยงัดไพ่ตายมาช่วย และแน่นอนว่าคนที่ฉันอ้างถึง เขาไม่ได้รับรู้อะไรด้วยเลย

“…”

คุณพ่อบอกว่าให้มินิทไปรอที่บ้านพี่เมฆ เดี๋ยวคุณพ่อจะไปรับที่นั่นฉันนั่งทำหน้าอินโนเซ็นท์ราวกับเป็นเด็กดีเชื่อฟังพ่อทั้งๆที่ความจริงไม่ใช่เลย แล้วก็เป็นอย่างที่คิด พี่เมฆตกหลุมพรางยอมทำตามที่ฉันขออย่างเลี่ยงไม่ได้

 

            รถสีแดงเลือดหมูที่ฉันนั่งอยู่แล่นเข้าไปจอดที่โรงรถในตัวบ้านสามชั้นที่ฉันเคยมากับพี่เหนือแล้วครั้งนึง พี่เมฆเปิดประตูแล้วเดินเร็วๆเข้าบ้านโดยไม่ได้หยุดรอเหมือนที่เขาชอบเดินหนีฉันประจำ


พี่เมฆ!” ฉันแหกปากเรียกพี่เมฆจนลั่นบ้าน แต่เจ้าตัวก็หาสนใจไม่ กลับสาวเท้ายาวๆเดินหนีฉันไปควานหาอะไรไม่รู้ในตู้เย็น ส่วนฉันที่จ้ำตามเขาไม่ทันเพราะขาสั้น เลยเดินมานั่งจุ้มปุ้กที่โซฟาหน้าทีวีแทน

 

            สักพักพี่เมฆก็เดินถือกล่องนมที่เจาะแล้วมานั่งพิงโซฟาดื่มข้างๆฉันพลางหยิบมือถือมากดเล่นไปด้วย

            แหม! ทีกล่องที่ฉันให้ไม่คิดแม้แต่จะแตะต้องเลยนะ นิสัย -____-

 

พ่อเป็นไงบ้าง?” หลังจากต่างคนต่างเงียบไปนาน จู่ๆพี่เมฆก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบลง

อยากรู้ทำไมไม่ไปหาเอง?” ฉันตีหน้ามึนจนคนถูกมองต้องส่ายหน้าราวกับเนื่อยใจ เพราะเขาก็คงรู้ทันว่าที่ฉันบอกว่าทำไมไม่ไปหา ฉันไม่ได้หมายถึงคุณพ่อซะทีเดียว

“…”

คุณพ่อสบายดีค่ะ พอเห็นเขาไม่ยอมตอบ ฉันเลยต้องยอมตอบคำถามเดิมอีกครั้ง และพอได้คำตอบพี่เมฆก็พยักหน้ารับรู้ก่อนจะหันไปสนใจหน้าจอโทรศัพท์ต่อ แล้วไม่ถามมินิทบ้างหรอ?”

“??”

ก็ถามว่ามินิทสบายดีมั้ยไง ._.”

ถ้าไม่สบายคงไม่มานั่งอยู่บ้านผู้ชายแบบนี้หรอก

พี่เมฆ!” พอโดนพี่เมฆแอบเหน็บฉันเลยหันไปมองแรงใส่เขา

ถามจริง จู่ๆพี่เมฆก็ปรับน้ำเสียงเป็นจริงจัง ลดมือถือในมือต่ำลงแล้วมองหน้าฉันนิ่งๆ ที่บอกว่าจะเป็นน้อง แน่ใจแล้วหรอ?”

ก็ถ้ามินิทยอมเป็นแค่น้องจริงๆ พี่เมฆจะเลิกเมินมินิทมั้ย?” พี่เมฆชะงักไปแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อเหมือนกับกำลังคิดหนัก พี่เมฆจะกลับมาเป็นพี่ชายของมินิทเหมือนเดิมได้รึเปล่า?”

“…”

“…”

ได้สิ    





----------------------------------Time Stop-------------------------------------




#มินิท : เป็นน้องสาวในวันนี้ แต่ว่าที่เมียในวันหน้าค่า - -+
.

.

.

.






        
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

19 ความคิดเห็น

  1. #15 monlovely143 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 21:42
    สู้ๆนะไรท์~
    #15
    0
  2. #12 killer_number8 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 22:45
    ไรท์จ๋าสู้ๆนะงับ
    #12
    0
  3. #4 The Ghose (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 21:24
    กรีดหนักตอนพี่เหนือเรียกมินิทว่าตัวเล็ก
    โอ๊ยยยยย พี่คะ 
    #4
    0
  4. #3 ลิงแคระ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 12:08
    รองับบบ
    #3
    0