end. | THE PHILOPHOBIA 💔 GYUMYUNG { infinite }

ตอนที่ 21 : 💔 PHILOPHOBIA {19} บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    19 ต.ค. 61







บทส่งท้าย

 

 

สนามแข่งรถ

-00.00 น.-

 

            พี่ซองกยูชวนผมมาที่สนามแข่งรถ ผมเลยซ้อนมอไซค์เขามา และรู้ในทันทีที่มาถึงว่าเขานัดใครไว้ คู่รักข่าวใหม่ปลามันกำลังนั่งเล่นอยู่บนสแตนโดยไม่ทันได้สังเกตด้วยซ้ำว่าผมกับพี่ซองกยูมาหา

พี่ชวนผมมาดูเขาจีบกันเนี่ยนะ?” ผมหันมาถามคนตรงหน้าที่กำลังขะมักเขม้นอยู่กับการถอดหมวกให้ผมจนแทบจะไม่ได้ฟังที่ผมถามด้วยซ้ำ

เปล่า มันชวนพี่มาล้างตา แต่ถ้าเราไม่อยากให้พี่แข่งพี่ถอนตัวก็ได้นะ

ทำไมผมต้องไม่อยากให้พี่แข่งด้วย?”

ก็ที่สัญญาไว้ไง ว่าถ้ามีมยองซูอยู่ด้วย พี่จะไม่ขับรถเร็ว

งั้นแสดงว่าที่พี่เลิกแข่งรถไปพักนึงเป็นเพราะพี่รักษาสัญญานี่อยู่หรอ?”

อืม

แต่ก็ผิดสัญญาไปแล้วนิ

ก็ตอนนั้นมันจำเป็น ถ้าพี่ไม่แข่งพี่ต้องเสียมยองซูไป แต่ครั้งนี้เริ่มต้นใหม่แล้วนี่ไงครับพี่ซองกยูโอบไหล่ผมแล้วพาเดินขึ้นไปบนสแตนตรงที่พวกพี่โฮวอนนั่งอยู่ แล้วอีกอย่าง พี่ยังไม่อยากเป็นอะไรไปอีก เพิ่งได้มยองซูคืนมาด้วย ยังไม่หายคิดถึงเลย

อย่ามาฉวยโอกาสนะพี่ซองกยูขโมยหอมแก้มผมไปได้ฟอดนึง ผมเลยหนีไปนั่งข้างหลังพี่ดงอู

แกล้งอะไรน้องอีกล่ะมึง?”

มานี่เลยเราอ่ะพี่ซองกยูดึงมือผมให้ไปนั่งบนตักเขาแล้วล็อคผมไว้แบบนั้น ผมเองก็สู้แรงเขาไม่ไหว แถมอีกสองคนที่นอกจากจะไม่ช่วยแล้วยังนั่งหัวเราะผมอีกอย่าไปกวนคู่นั้นดิ มากวนพี่ดีกว่า

เดี๋ยวนี้เป็นคนแบบนี้หรอ?” ผมหันไปมองแรงใส่แต่เจ้าตัวกลับเอาแต่มองหน้าผมนิ่ง

รักพี่มั้ย?”

ไม่รักมั้ง

“…” คนฟังทำหน้าหงอยทันทีที่ได้ยิน จนผมต้องเอนหัวตัวเองไปพิงหัวเขาอีกทีทั้งๆที่ผมยังนั่งตักเขาอยู่

ก็รักไง ก็บอกไปตั้งหลายรอบแล้วทำไมชอบให้พูดบ่อยๆ

ก็อยากฟัง

อื้อก็รักไง ผมรักพี่

พี่ก็รักเรานะ

อื้อ รู้แล้ว

พี่ถามอะไรเราอย่างได้มั้ย?”

ว่า?”

ทำไมวันที่พี่รถล้ม เราถึงขับตามได้ ไม่กลัวความเร็วแล้วหรอ?”

กลัวผมจับมือพี่ซองกยูทั้งสองข้างให้กระชับอ้อมแขนที่กอดผมอยู่ให้แน่นขึ้นซึ่งเขาเองก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร กลับยิ่งกระชับแน่นกว่าที่ผมดึงเข้ามาด้วยซ้ำแต่กลัวพี่เป็นอะไรไปมากกว่า

ขอบคุณนะ

งั้นผมถามพี่บ้าง

ว่า?

ทำไมวันนั้นที่ผับ พี่ถึงบอกซองจงว่าอูฮยอนเป็นแฟนพี่ ในเมื่อพี่กับเขาก็เลิกกันไปแล้ว

พี่อยากรู้ว่าเราจะทำยังไง อยากดูปฏิกิริยาเรา

ปฏิกิริยาผมมันทำไม?”

ถ้าวันนั้นพี่ไม่เข้าข้างตัวเองจนเกินไป พี่คิดว่าที่เรากันซองจงออกจากพี่เป็นเพราะเราหึงพี่ นั่นแสดงว่าเรายังรักพี่อยู่

พี่แม่งโคตรนิสัยไม่ดีเลย

พี่เดาถูกใช่มั้ยล่ะ หึงพี่ใช่มั้ยครับ?”

คิดไปเองพี่ซองกยูหัวเราะเบาๆก่อนจะหลับตาพริ้มแล้วซบไหล่ผมจากข้างหลังอยู่อย่างนั้นนิ่งๆ เอ้อพี่ซองกยู

ครับ?”

ซองยอลมันคบกับซองจงแล้วนะ พี่โอเคมั้ยอ่ะ?”

พี่มีเหตุผลที่จะต้องไม่โอเคด้วยหรอ?”

เอ้า ก็ซองจงเป็นเด็กเก่าพี่ไม่ใช่หรอ?”

กับซองจงมันไม่อะไรเลย พี่ไม่ได้จริงจัง ไม่ได้รัก ไม่เคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยซ้ำ ไม่คิดมากนะ

ผมเปล่าสักหน่อย

แน่ใจ?”

อือ

แล้วเรื่องโฮวอนกับดงอูเราก็รู้แล้วใช่มั้ย?”

คิดว่ารู้

ไม่ตกใจหรอ?”

ก็นิดหน่อย แต่พอรู้ว่าเป็นพี่ดงอูผมก็โล่งอก ดีใจที่พี่โฮวอนเจอคนดีๆ

ไม่เป็นไรแน่นะ? นั่นแฟนเก่าเราไม่ใช่หรอ?”

พี่ก็แฟนเก่าผมนะอย่าลืม

แต่ตอนนี้เป็นแฟนใหม่แล้วผมส่ายหัวให้กับความมั่นอกมั่นใจของแฟนตัวเอง พี่ซองกยูเลยหลุดขำออกมาเบาๆ ตอนที่พี่รู้ว่าดงอูมันแอบชอบโฮวอนมาสักพักแล้ว พี่โคตรตกใจเลย แล้วยิ่งมันบอกว่ามันบอกชอบไปแล้ว แล้วแถมไอ้โฮวอนยังเปิดใจคุยด้วยอีกพี่ยิ่งแทบช็อค

นินทาเหมือนกูไม่ได้นั่งอยู่ตรงนี้ด้วยอ่ะอีเลวพี่โฮวอนว่า ไป เลิกจีบกันแล้วไปแข่งกับกูได้แล้ว คราวนี้ห้ามล้มกลางทางนะมึง เอาให้รู้ผลซะที

แฟนไม่ให้ไปว่ะ

ผมพูดงั้นหรอ?”

อ่าว ปอดเองแล้วอ้างน้องหรอไอ้กยู?”

กูเปล่า

ไปเถอะ ผมอนุญาติ เอาให้ชนะด้วยนะ

แฟนกูนี่แม่งน่ารักจังวะคนชอบฉวยโอกาสพยายามจะหอมแก้มผม ผมเลยดิ้นลุกออกจากตักเขา แต่เจ้าตัวก็ยังมิวายจะตามมาโอบเอวผมต่อ

ไปเลยยยยย อย่ามาฉวยโอกาสแถวนี้

พี่เปลี่ยนใจละ เราต้องซ้อนพี่ด้วย

อะไรเล่า ผมไม่เกี่ยวนี่!”

 

            สุดท้ายผมก็โดนเขาลากมาเป็นตุ๊กตาท้ายรถจนได้ ไม่ต่างจากพี่ดงอู รายนั้นก็ขึ้นประจำที่ซ้อนท้ายพี่โฮวอนเรียบร้อยแล้วเหมือนกัน

จับแน่นๆนะพี่ซองกยูหันมาพูดกับผมแถมยังจับมือผมให้ไปกอดเอวเขาอีก

ครั้งนี้มีอะไรเป็นเดิมพันวะ?” พี่โฮวอนที่สตาร์ทเครื่องรออยู่สักพักแล้วหันมาถามคู่แข่งตัวเองคนซ้อนเป็นไง?”

กูไม่ให้โว้ย!” พี่ซองกยูสวนกลับทันควันเรียกเสียงฮาจากสามคนที่เหลือได้เกินคาด

แหม ล้อเล่นแค่นี้จริงจังไปได้

งั้นเอางี้ ใครชนะได้จูบคนซ้อนพี่โฮวอนทำท่าจะโวยวาย พี่ซองกยูเลยชิงขยายความก่อน ของตัวเอง

แล้วถ้าแพ้อ่ะ?”

ถ้าแพ้โดนคนซ้อนจูบ

ดีล

ดีล

 "เฮ้ย! ถามกูสักคำยัง? อย่าตกลงกันเองดิวะ!"

ฟึบ!

บรื้นนนนนนนนนนนนนนนน!

 

            ยังไม่ทันที่ผมกับพี่ดงอูจะโวยวายกับข้อตกลงที่ตกลงกันเองของทั้งคู่ สัญญาณเริ่มแข่งก็ดังขึ้นซะก่อน ทันทีที่ไฟสลับมาเป็นสีเขียว รถทั้งสองคันก็พุ่งออกไปทันที

            ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆอย่างรวดเร็วจนผมต้องขยับแขนตัวเองไปกอดเอวคนขับแน่นขึ้น และเขาเองก็เหมือนจะรู้ตัว

กลัวหรอ? ให้พี่หยุดมั้ย?”

ไม่กลัว

แน่นะ?”

อื้อ แค่มีพี่ซองกยูอยู่กับผม ผมก็ไม่กลัวอะไรแล้ว

พี่ก็เหมือนกัน

“…”

แค่มยองซูอยู่กับพี่ แค่นั้นก็พอ

 


 

 

แค่สองหัวใจอยู่ด้วยกัน แค่นั้นก็พอแล้ว

 



Myungsoo.                                                               Sunggyu.

หัวใจซองกยู.                                                                                                                   หัวใจมยองซู.

 

THE END.


---------------------------The philophobia-------------------------------

จบจริงๆแว้วววววววววววว ;-; ขอบคุณที่ยังรอฟิคเรื่องนี้อยู่นะคะ 

                                          แล้วก็ขอโทษที่ให้รอนานด้วย                                            ในที่สุดเดินทางมาถึงตอบจบแล้ว ฮือ แอบใจหายเบาๆ

ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามจนจบนะคะ ขอบคุณจริงๆ

แล้วแจกันเรื่องหน้าค่าาาา ._.


---------------------------The philophobia-------------------------------

ฝากเรื่องใหม่ด้วยน้า 

จริงๆเราเปิดอีกเรื่องนึงไว้นานมากๆแล้ว5555กะว่าเรื่องนี้จบแล้วจะไปต่อ

ไปเฟบรอเล้ย (จิ้มที่รูปเลย)


ในจอยเราก็อัพ #แอลใจง่าย อยู่ 

กล้จบแล้วเหมือนกัน

ไปตำกันได้ในแท็กเล้ย


หรือจะฟอลแอคนี้ไว้ก็ได้ค่ะ เรื่องอัพเราแจ้งตัลหลอด

@bb.gum

 

 #ฟิคฟีโลโฟเบีย


     




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

92 ความคิดเห็น

  1. #92 Pinest (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 19:43
    ถึงตอนจบแล้ววว ขอบคุณที่แต่งคู่นี้ให้อ่านนะคะ^^
    #92
    0