end. | THE PHILOPHOBIA 💔 GYUMYUNG { infinite }

ตอนที่ 13 : 💔 PHILOPHOBIA {11} เกมที่ใช้หัวใจเป็นเดิมพัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 ส.ค. 61

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

11

.

.

เกมที่ใช้หัวใจเป็นเดิมพัน

 

 

 

            สุดท้ายแล้วผมก็ทำให้พี่โฮวอนเสียใจจนได้

            สุดท้ายแล้วผมมันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับพี่ซองกยู

 

            ที่ใจร้าย

 ทำร้ายคนที่เขารักเราได้ลงคอ

 

            แต่เรื่องราวทั้งหมดนี่จะไม่เกิดขึ้นเลย

 ถ้าต้นเหตุของเรื่องอย่างพี่ซองกยูไม่ทำเรื่องเลวๆกับผมในวันนั้น

 

 

 ---------------------------The philophobia----------------------------------

 

 

- 6 ปีที่แล้ว -

   -18.11-

 

สงสัยวันนี้พายุจะเข้า ร่างสูงเจ้าของฉายา เจ้าชายในฝัน ของหนุ่มๆสาวๆในโรงเรียนมัธยมยกยิ้มมุมปากอย่างคนกวนตีนเมื่อเห็นเพื่อนรักโผล่หน้าเข้ามาในห้องเรียน เพราะร้อยวันพันปีไอ้เพื่อนคนนี้มันแทบจะไม่เคยย่างกายเข้ามาเหยียบในห้องนี้เลยสักครั้ง แต่ฝ่ายเพื่อนตัวดีดันไม่สนใจคำเหน็บแนม กลับหันซ้ายทีขวาทีเหมือนกำลังมองหาใครบางคน

มึงก็รู้ว่ากูไม่ได้จะเข้ามาเรียน

แหงล่ะ เพลย์บอยสุดหล่อของโรงเรียนอย่างคิมซองกยู บุกมาถึงที่นี่ทั้งที ยังไงก็คงไม่พ้นเรื่องกามๆอยู่แล้ว ใช่มั้ยล่ะ?”

ไอ้!”

มึงก็เข้าเรียนบ้างเหอะว่ะ ถ้าไม่เข้าคลาสปกติอย่างน้อยมาเข้าคลาสพิเศษก็ยังดีป่ะ แต่นี่อะไร โดดแม่งทุกคลาส กูนี่เสียดายเงินค่าเทอมแทนมึงจริงๆ

            เพราะเป็นคลาสเรียนเสริมที่เปิดไว้ให้คนที่สนใจเรียนรู้เพิ่มเติมนอกจากเวลาเรียนปกติ ที่จริงๆมันก็คือการเรียนพิเศษนั่นแหละ ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นใครหรือระดับชั้นปีไหนก็สามารถมาเรียนรวมกันได้ทั้งหมด

มึงนี่บ่นเป็นแม่กูเลยเนอะ

ก็มันจริงร่างสูงหอบหนังสือมาวางบนโต๊ะริมหน้าต่างก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้โดยมีซองกยูเดินตามมานั่งข้างๆแต่ก็ไม่วายจะมองไปรอบๆไม่หยุดหย่อน

“…”

แล้วนี่มองหาใคร? อย่าบอกนะว่าแอบมาม่อใครทิ้งไว้ในนี้อีกอ่ะ?”

ม่อหน้ามึงสิ! กูกำลังมองหาเด็กใหม่อยู่ เห็นเขาลือกันว่าคนนี้กำลังจะได้เป็นเดือนโรงเรียน กูเลยอยากเห็นหน้าว่าจะสักแค่ไหนกันเชียว

เด็กใหม่? เดี๋ยวนะซองกยู เด็กใหม่มึงก็จะไม่เว้นใช่มั้ย? ปล่อยน้องเขาไปมีอนาคตที่สดใสบ้างเถอะ

นี่เพื่อนเอง -_-”

ก็เพราะมึงเป็นเพื่อนกูไง กูถึงเตือน ไอ้คำนำหน้าว่าเพลย์บอยมันไม่ได้เท่อย่างที่มึงคิดนะเว้ย

กูรู้ว่าเพลย์บอยมันไม่ได้เท่ แต่กูเท่ไง

ไปคุยกับขี้ไป ไอ้ชิบหาย

โห นี่หรอคำพูดคำจาชายในฝันของสาวๆอ่ะ กูรับไม่ด้าย -o-”

พี่มินโฮ จู่ๆเด็กผู้ชายรุ่นน้องคนนึงก็เดินเข้ามาทักทายคนตัวสูงที่เอาแต่นั่งทำหน้าเหม็นเบื่อเพื่อนตัวเองจนไม่ทันสังเกตุว่ามีคนมาหาหวัดดีครับ

            เด็กคนนั้นส่งยิ้มหวานพร้อมลักยิ้มที่แก้มทั้งสองข้างมาให้มินโฮ พลางยกมือปัดผมหน้าม้าที่ปรกตาอยู่ เผยให้เห็นดวงตากลมโตคู่สวย

อ้าวมยองซู มาเรียนพิเศษหรอ?”

ครับ

อ่อนี่เพื่อนพี่ แต่ไม่ต้องไปรู้จักมันหรอกมยองซูส่งยิ้มอย่างคนเป็นมิตรให้ซองกยูก่อนจะโค้งหัวให้นิดๆตามมารยาท แล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะด้านหน้ามินโฮนิ่งๆ

มึงรู้จักหรอ? คนนี้แหละเด็กใหม่ที่กูบอกมึงอ่ะ โครตน่ารักเลยว่ะ พอมยองซูละสายตาไป ซองกยูเลยปรี่เข้าประชิดตัวเพื่อนรักก่อนจะกระซิบกระซาบสืบหาข้อมูลทันที

เออเด็กข้างบ้าน สนิทกันตั้งแต่เด็กๆ พอได้ยินแบบนั้นซองกยูเลยคลี่ยิ้มชั่วร้ายออกมาทันที แต่ก็โดนเพื่อนรักคนดีคนเดิมขัดคอขึ้นซะก่อน กูรักและเอ็นดูน้องเขาเหมือนน้องชายแท้ๆ เพราะงั้นมึงอย่ายุ่ง

โด่ พอโดนขัดใจ ซองกยูเลยเอนตัวพิงกับพนักพิงเก้าอี้แล้วยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมากอดอกพลางเป่าปากตัวเองอย่างเซ็งจัด

           

            มินโฮรู้กิตติศัพท์ของซองกยูดีว่ารายนั้นขึ้นชื่อเรื่องเจ้าชู้ขนาดไหน ชนิดที่ว่าแต่ละวันควงคนนู้นคนนี้มาไม่เคยซ้ำหน้า แถมวันๆยังเล่นหักอกทั้งผู้หญิงผู้ชายไปไม่ต่ำกว่าครึ่งโหลต่อวัน และที่สำคัญ คิมซองกยูไม่เคยรักหรือจริงจังกับใครเลยแม้แต่คนเดียว

 

            แต่กลับกันน้องชายมินโฮคนนี้ใสซื่อเกินไป มยองซูไม่เคยทันคน ไม่รู้เล่ห์เลี่ยมอะไรของใครทั้งนั้น เขาสดใสและขาวสะอาดเกินกว่าจะเข้าไปอยู่ในโลกของคนที่เห็นเรื่องของความรักเป็นเรื่องล้อเล่น เป็นความสนุกชั่วข้ามคืนแบบซองกยู

            เพราะงั้นเขายอมไม่ได้หรอก

            และไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรมินโฮจะไม่ยอมปล่อยให้มยองซูเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายอันตรายอย่างซองกยูเด็ดขาด

 

ไม่มีวัน

 

ปึ้ก

 

            ซองกยูอาศัยช่วงที่มินโฮกำลังคิดอะไรเพลินๆลงมือพับกระดาษเป็นรูปจรวดก่อนจะปาให้มันแล่นตรงดิ่งไปสะกิดที่ท้ายทอยของคนข้างหน้า

            มยองซูยกมือขึ้นมาลูบหัวปอยๆพลางหันหลังมาดูว่าเป็นฝีมือใคร เจอซองกยูนั่งควงปากกาในมือแถมโปรยยิ้มละลายใจที่ใช้กับมยองซูไม่ได้ผลอยู่ข้างๆมินโฮ เพราะในสายตาของมยองซูตอนนี้กำลังมองเลยไปหยุดอยู่ที่อีกคนต่างหาก

            พี่มินโฮนั่งก้มหน้าหงุดจดสิ่งที่อาจารย์สอนอยู่หน้าห้องอย่างตั้งอกตั้งใจ แต่พอรับรู้ได้ว่ามีใครบางคนนั่งมองอยู่พักใหญ่เลยเงยหน้าขึ้นมามอง มยองซูสะดุ้งตัวนิดๆ พวงแก้มขาวขึ้นสีแดงจัด ตากลมโตมองหน้ามินโฮเลิ่กลักก่อนจะหันกลับไปมองกระดานเหมือนเดิม

            หน้าหวานก้มหน้าลงมองสมุดบนโต๊ะของตัวเองพลางหยิบปากกาด้ามหนึ่งที่มีตัวอักษรตัวเล็กเขียนไว้ขึ้นมาหมุนเล่น ไล่สายตาอ่านตัวหนังสือที่ตัวเองเขียนไว้ก่อนจะหลุดอมยิ้มอยู่คนเดียวเพราะกำลังเขิน

 

พี่หมอมินโฮ มยองซู

 

จริงๆแล้วมยองซูตั้งใจจะให้ปากกาด้ามนี้กับพี่มินโฮในวันเกิด แต่จนแล้วจนรอดเขาก็เขินเกินกว่าจะให้อีกคนมาอ่านข้อความน่าอายนี่ เลยยังไม่ได้ให้สักที

 

            มยองซูชอบพี่มินโฮ ชอบมาตั้งแต่เด็กๆ เพราะพี่มินโฮเป็นคนอบอุ่นและแสนดีกับมยองซูมาตลอด และถึงแม้ว่าพี่มินโฮจะรู้หรือไม่รู้ จะชอบหรือไม่ชอบ หรือมันจะเป็นแค่การแอบชอบอยู่ฝ่ายเดียวก็ตาม มยองซูไม่สน เพราะขอแค่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปตลอดก็พอใจแล้ว -////////-

 

            จรวดที่ซองกยูปาไปข้างหน้าตกลงสู่พื้นไปได้สักพักแล้ว แต่ดวงตาเรียวเล็กของคนปากลับยังมองค้างอยู่ที่เดิม เพราะวินาทีที่มยองซูหันหน้ามาหาแล้วใช้ดวงตาคู่สวยคู่นั้นมองเขาพร้อมคลี่ยิ้มบางๆให้ ซองกยูหน้าชา ดวงตาเบิกกว้าง หัวใจเต้นรัวและแรงอย่างไร้เหตุผล จากที่เป็นฝ่ายเล่นสนุก หวังจะหยอกเย้าอีกคนเล่นๆ กลับกลายเป็นตัวเองที่โดนแกล้ง

 

 

เด็กคนนี้เป็นใคร กล้าดียังไงมาทำให้คาสโนว่าอย่างคิมซองกยูใจสั่นได้ขนาดนี้

 

 

มินโฮ

ก็บอกแล้วไงว่ายังไงก็ไม่ได้ กูไม่ให้จีบ

แข่งกับกูมั้ย?” ซองกยูยังมองค้างไปที่แผ่นหลังของคนข้างหน้าไม่วางตาพลางกระตุกยิ้มมุมปากราวกับคนกำลังคิดแผนร้ายอยู่ในหัวก่อนจะเอนตัวไปกระซิบกับเพื่อนตัวเอง

หะ?” มินโฮที่ง่วนอยู่กับการจดบันทึกเลยเลิกสนใจบทเรียนตรงหน้าก่อนจะหันขวับไปมองคนข้างๆอย่างเอาเรื่องทันที

แข่งกันจีบมยองซู

อะไรของมึง? จะแข่งทำไมในเมื่อกูไม่ได้ชอบน้องเขาแบบนั้นและที่สำคัญกูก็บอกมึงไปเป็นรอบที่พันแล้วว่ากูไม่ให้มึงจีบน้องกู

กลัวหรอ?”

มันไม่เกี่ยวกับกลัวหรือไม่กลัวป่ะ?”

แต่ถ้ามึงไม่แข่ง แล้วกูจีบติด มึงจะมาโวยทีหลังไม่ได้นะซองกยูเลิกคิ้วสูงใส่มินโฮเหมือนกำลังท้าทาย มินโฮรู้ดีว่าซองกยูแค่นึกสนุกอยากบริหารเสน่ห์และลองฝีมือว่าระหว่างเพลย์บอยกับเจ้าชายของโรงเรียน ใครมันจะพิชิตใจว่าที่เดือนโรงเรียนได้ก่อนกันก็เท่านั้น และมินโฮก็รู้นิสัยเพื่อนตัวเองดีว่าคนอย่างซองกยูจะไม่ยอมง่ายๆจนกว่าจะแข่งให้รู้ผลไป

แล้วถ้ากูชนะจะได้อะไร?”

ได้มยองซูไง

หะ?!”

มึงก็คบไปเลยไง กูจะไม่ยุ่ง

“…”

เอาน่า มึงก็คิดซะว่ามึงได้ปกป้องน้องมึงจากกูไง เผลอๆจีบไปจีบมาเดี๋ยวมึงก็รักน้องเขาเองแหละ แต่ถ้ากูชนะ มึงก็ไม่มีสิทธิ์อะไรที่จะมาห้ามไม่ให้กูยุ่งกับน้องเขาอีก เห็นป่ะไม่ว่าใครจะชนะก็มีแต่ได้กับได้ แฟร์จะตาย

 

 

แต่คิมซองกยูคงลืมคิดไป

ว่าไม่ว่าใครจะเป็นผู้ชนะในการแข่งขันนี้ ไม่ว่าผลมันจะออกมาเป็นยังไง

ยังมีอีกคนนึงที่มีแต่เสียกับเสีย

 

 

มยองซู หน้าหวานเงยหน้าขึ้นมองต้นเสียง ร่างสูงโปร่งลุกจากที่ตัวเองมาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะของมยองซูทันทีที่หมดคาบเรียนพร้อมส่งยิ้มหวานมาให้จนมยองซูอดทำหน้างงไม่ได้

ครับ?”

คือพี่กับมินโฮไม่ค่อยเข้าใจที่อาจารย์สอนเมื่อกี้อ่ะ ช่วยสอนพวกพี่หน่อยได้มั้ย?” คนถูกถามมองหน้าคนพูดทีมองไปทีพี่มินโฮทีพลางทำหน้างงๆ

 

ก็นักเรียนเรียนดีว่าที่นักศึกษาแพทย์อย่างพี่มินโฮเนี่ยนะจะไม่เข้าใจ

เพราะปกติแล้ว มยองซูต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายเรียนไม่เข้าใจจนต้องไปขอให้พี่มินโฮสอน

 

ดะ ได้ครับ ทันทีที่มยองซูตกปากรับคำ ซองกยูเลยคลี่ยิ้มกว้างก่อนจะลากเก้าอี้ข้างๆมานั่งฝั่งตรงข้ามกับอีกคน พี่ไม่เข้าใจตรงไหนอ่ะ?”

ก็...

กลับบ้านเถอะมยองซู!”

อะ อ่าว ทำไมล่ะพี่มิ...

เดี๋ยวพี่สอนซองกยูมันเอง

ก็ได้ครับ ._.”พอเห็นพี่มินโฮทำหน้าโหด มยองซูเลยรีบเก็บของลงกระเป๋าเป้ ยกสมุดสองสามเล่มบนโต๊ะขึ้นถือก่อนจะเดินออกจากห้องไป

มึงจะเล่นแบบนี้ใช่ป่ะซองกยู?”

เออ แล้วจะทำไม?”

แล้วจะได้เห็นดีกัน!”

 

 

 ---------------------------The philophobia----------------------------------

 

 

-18.57 น.-

            มยองซูปั่นจักรยานมุ่งหน้ากลับบ้านหลังเล็กๆของตัวเอง ไขกุญแจเปิดประตูเข้าบ้านเหมือนทุกวัน ในตัวบ้านว่างเปล่าและเงียบสนิท เขาอยู่บ้านหลังนี้คนเดียวเพราะพ่อกับแม่เป็นพวกบ้างาน ไปทำงานต่างประเทศทั้งคู่จนไม่มีเวลาแม้แต่จะกลับมาบ้านหรือมาหาลูก

            มยองซูเลยมีแต่พี่ชายข้างบ้านที่อยู่เป็นเพื่อนคอยช่วยให้หายเหงาเท่านั้น ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตั้งแต่เมื่อไรที่เขารู้สึกกับพี่ชายคนนั้นมากกว่าพี่ชายข้างบ้าน

 

            และยังไม่แน่ใจ...ว่าสิ่งที่กำลังรู้สึกอยู่ตอนนี้ เรียกว่ารักได้หรือเปล่า?

            เพราะมยองซูไม่เคยรู้จักกับความรัก ไม่รู้ว่ารักคืออะไร จนกระทั่งมีคนบางคนเข้ามา...

 

คาท๊ก~

 


 

---------------------------The philophobia----------------------------------

 

 

-07.35 น.-

 

Rrrrrrrr~

ครับพี่มินโฮ

ออกมาหาพี่หน้าบ้านหน่อย มยองซูกดวางสายแล้วรีบวิ่งไปในครัว หยิบขนมปังมาคาบไว้ในปากแผ่นหนึ่ง หยิบกระเป๋าเป้ขึ้นสะพายก่อนจะรีบพุ่งไปหน้าบ้านเพราะสายมากแล้ว

ใจเย็นๆ ร่างสูงที่ยืนเกาะประตูรั้วหน้าบ้านกลั้นขำท่าทางตลกๆของคนตัวเล็กก่อนจะยื่นของในมือมาให้

อะไรหรอครับ?”

ขนม มยองซูเปิดปากถุงสีหวานดู ก็พบห่อช็อคโกแลตบาร์ขนาดกลางๆถูกบรรจุอยู่ข้างในสามสี่ห่อได้

ให้กินเยอะขนาดนี้ มีหวังผมได้กลิ้งไปโรงเรียนแทนแน่เลยอ่ะ

ถ้ากินไม่หมดก็เอาไปแบ่งเพื่อนก็ได้

ขอบคุณครับ^^” มินโฮยื่นมือไปหยิกแก้มมยองซูเหมือนกับหมันเขี้ยวแก้มย้วยๆของอีกคนเป็นผลให้มยองซูยืนหน้าแดงเป็นแตงโม

 

 

            มินโฮเดินมาส่งมยองซูที่ห้องก่อนจะขอตัวกลับไปห้องตัวเองบ้าง มยองซูเลยเดินมานั่งที่โต๊ะตัวเองโดยมีหนึ่งคนในห้องมองตามไม่ละสายตา

มยองซูวววววว

ว่า?”

มีอะไรจะอัพเดตให้กูฟังเป่า?”ซองยอลทำหน้าพองลมล้อเลียนมยองซูที่ตั้งแต่เดินเข้ามายังยิ้มไม่ยอมหุบ

ไม่มี

อ่ะ ไม่มีก็ไม่มี ซองยอลไหวไหล่เบาๆพลางยื่นมือไปขโมยช็อคโกแลตในถุงที่มยองซูเพิ่งเอามาวางบนโต๊ะไปกินหน้าตาเฉย

“…”

“…” แต่ทันทีที่เปิดห่อช็อคโกแลตที่ว่าดู ซองยอลก็ถึงกับชะงักไปเพราะมีบางอย่างผิดปกติ

อะไร?”

มึงคบกับพี่มินโฮแล้วอ่อ?”มยองซูสะดุ้งตัวทำหน้างง ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆเจ้าเพื่อนตัวดีถึงมาถามอะไรแบบนี้

บ้า ไม่ได้คบ พอได้ยินคำตอบ ซองยอลเลยพลิกฝั่งหน้าช็อคโกแลตให้อีกคนดู บนช็อคโกแลตถูกตกแต่งด้วยไวท์ช็อคโกแลตที่ลากยาวเป็นตัวอักษรจนทั่วแถมยังตัวใหญ่เบอเริ่ม ซึ่งพออ่านแล้วก็ได้ความว่า...

 

มินโฮ มยองซู

 

            ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น แต่เมื่อลองเปิดดูห่ออื่นแล้วก็พบว่ามีตัวอักษรแบบนี้อยู่ทุกห่อราวกับอยากจะย้ำให้เข้าใจชัดๆว่าคนให้ต้องการจะบอกแบบนี้จริงๆ

            มยองซูคลี่ยิ้มจนแก้มแทบปริ นี่คือสิ่งที่เขารอคอยมานานหลายปี เป็นสิ่งที่มยองซูไม่เคยกล้าคิดว่าพี่มินโฮจะรู้สึกแบบนี้กับเขา

 

 

แต่วันนี้...พี่เขาพูดแล้ว พี่พูดมันออกมาแล้ว

 

 

---------------------------The philophobia----------------------------------

 

 

-15.27 น.-

 

มึง วันนี้ทั้งวันมยองซูไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไรเลยแม้แต่อย่างเดียว จะเรียนก็เรียนไม่รู้เรื่อง ไม่รู้จะสลัดสิ่งที่เห็นเมื่อเช้าออกจากหัวยังไง

มยองซู!”

หะ?”มยองซูสะดุ้งตัวก่อนจะเรียกสติตัวเองกลับมาได้ และพอมองไปรอบๆห้อง ทุกสายตาของเพื่อนในห้องพากันเพ่งไปรวมกันที่จุดเดียว ซึ่งก็คือ

 

 

หน้าประตูห้องเรียน

 

 

พี่เขาบอกว่ามาหามึงอ่ะ ผู้ชายร่างสูงโปร่งยืนกอดอกพิงกำแพงห้องอยู่ข้างนอกแต่ความฮอตปรอทแตกของเขาก็ยังมิวายจะเรียกให้หนุ่มๆสาวๆมองตามไม่เลิก

            มยองซูไม่ได้ตอบอะไร กลับยันตัวเองลุกจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ แล้วเดินไปหน้าห้องโดยไม่ได้สนใจสายตากว่าสิบคู่ที่มองตาม

เพื่อนผมมันบอกว่าพี่มาหาผม ซองกยูหันมามองตามเสียงเรียกก่อนจะคลายยิ้มหวานๆส่งให้คนตัวเล็กกว่า

อ๋อใช่

แล้วมีอะไรรึเปล่าครับ?”

พี่มาทวงสัญญาเมื่อวาน

สัญญา? ผมเคยไปสัญญาอะไรไว้กับพี่ด้วยหรอ?”

ก็ที่รับปากว่าจะสอนพี่ไง

อ๋อ เรื่องนั้นเองมยองซูพยักหน้านิดๆทันทีที่นึกออกแต่นี่เพิ่งบ่ายสามนิดๆเองนะพี่

ไม่เป็นไร เดี๋ยวรอ มยองซูหันไปมองในห้องทีมองหน้าซองกยูทีเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ ก่อนจะเดินเข้าไปที่โต๊ะตัวเอง เก็บของแล้วยกกระเป๋าของตัวเองขึ้นสะพายหลังโดยไม่ลืมจะถือถุงขนมของพี่มินโฮติดมือไปด้วย

กูไปก่อนนะซองยอล

อะ อ่าว ไปเลยหรอ?” ซองยอลทำหน้าเหวอพลางชะโงกหน้ามองลอดไปข้างหลังเพื่อนรักที่ๆมีหนุ่มฮอตอันดับต้นๆของโรงเรียนยืนรออยู่ ตอนเช้ามากับคนนึง ตอนเย็นกลับกับอีกคน ระวังจะโดนเม้าท์เสียๆหายๆนะมึง

อื้อ

 

 

---------------------------The philophobia----------------------------------

 

 

หลังจากที่ทั้งคู่เดินหาที่ติวหนังสือมาจนถึงหน้าห้องสมุดก็พากันนั่งลงที่โต๊ะหินอ่อนแถวๆนั้น

 

เป็นอะไรรึเปล่า?” ซองกยูยื่นหน้าเข้ามาใกล้จากบนโต๊ะหินอ่อนฝั่งตรงข้ามเลยทำให้อีกคนตกใจจนต้องถอยหลังหนี

เปล่าครับ

แล้วนี่เราชอบกินช็อคโกแลตหรอ?”

ก็ ชอบครับ ชอบคนให้อะนะ -*-

ชอบไอ้มินโฮหรอ?”พอเห็นตัวอักษรบนหน้าช็อคโกแลต ซองกยูเลยลองถามดู เป็นผลให้มยองซูก้มหน้าหงุดอย่างคนกำลังเขินจัด จนซองกยูอดทำหน้าไม่สบอารมณ์ไม่ได้

 

นี่ไอ้มินโฮมันเริ่มเกมก่อนเขาอีกหรอเนี่ย!

แถมยังรุกแรงซะด้วย

ไม่ได้การละ!

 

ก็ ชอบครับ

ชอบมากเลยหรอ?”

อื้อ

แล้วถ้าฉันบอกว่าฉันจะจีบ เราจะว่าไง?”

“…”

จะเปิดใจให้ฉันมั้ย หรือว่าตอนนี้ใจเรามีที่ว่างให้ไอ้มินโฮแค่คนเดียว?”

ผมมยองซูกัดริมฝีปากของตัวเองเบาๆอย่างคนกำลังใช้ความคิด เขาไม่ได้ตกใจที่จู่ๆซองกยูก็มาบอกว่าจะจีบ อาจเพราะมยองซูเป็นเด็กหน้าตาน่ารักแถมยังมีดีกรีเป็นถึงว่าที่เดือนโรงเรียน แล้วมีหรือที่จะดูไม่ออกตั้งแต่แรกว่าที่ซองกยูเข้าหาเพราะต้องการอะไร แต่มยองซูก็เลือกที่จะพูดความจริงว่าหัวใจเขาไม่ได้ว่างพอจะรับใครเข้ามาแล้ว เพราะเขาเองก็ไม่อยากให้ความหวังใคร

“…”

ผมชอบพี่มินโฮมานานแล้ว และถึงพี่เขาจะชอบหรือไม่ชอบผม ผมก็ไม่สนแล้วครับ เพราะแค่ได้ชอบ ได้อยู่ใกล้ๆแบบนี้ทุกวัน...มันก็ดีเกินพอแล้ว ใบหน้าเปื้อนยิ้มของคนตัวเล็กแสดงออกชัดเจนว่ารักเพื่อนเขามากแค่ไหน ชัดจนซองกยูอยากจะถอดใจเพราะรู้ทั้งรู้ว่าต่อให้พยายามยังไง ถ้าคนๆนั้นไม่ใช่มินโฮ ยังไงก็คงไม่มีทางเข้าถึงใจมยองซูได้แน่นอน

 

 

แต่มันก็ยังพอจะมีอีกวิธีนึงที่น่าจะได้ผล

ถึงแม้ว่าวิธีนี้จะร้ายกาจกับมยองซูไปหน่อยก็เถอะ

 

 

เดี๋ยวพี่มานะซองกยูหน้าเจื่อนลงก่อนจะขอตัวเดินออกมาตั้งหลัก มือเรียวหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงขึ้นมากดส่งข้อความพร้อมรูปตอนที่มินโฮหยิกแก้มมยองซูที่เขาแอบถ่ายมาได้เมื่อเช้าหาเพื่อนอีกคนในกลุ่ม

 

 

 

 

 

 

 

            เสร็จก็เลื่อนมือไปกดหาเพื่อนอีกคนนึง...

 

 

 

 

            พอแผนทุกอย่างลงล็อค ซองกยูก็เดินกลับไปหามยองซูอีกครั้ง เพื่อรอดูผลงานของตัวเอง

 

            และเป็นอย่างที่คิด ไม่ถึง 10 นาที เพื่อนรักทั้งสองคนก็เดินมาเจอกันที่จุดนัดหมายที่ซองกยูเตรียมไว้รอพอดี ซึ่งก็แน่นอนว่าเป็นจุดที่สามารถมองจากโต๊ะที่เขากับมยองซูนั่งอยู่ได้อย่างชัดเจน

 

            และไม่รอช้า พอจินกิเห็นหน้ามินโฮก็พุ่งเข้าหาทันที

 

นี่อะไร!? อธิบายมาเดี๋ยวนี้ ทุกคนแถวนั้นเลยพากันหันไปมองพร้อมกันทันที ไม่เว้นแม้แต่มยองซู

จะอะไร ก็น้องไงมินโฮหน้าเสียเล็กน้อยพอเห็นรูปในมือถือที่จินกิยกมาให้ดู ไม่ต่างกับมยองซูที่หน้าเจื่อนลงพอเริ่มจะเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้า

น้องหรอ? น้องบ้าอะไรต้องทำขนาดนี้อ่ะ? แล้วขนมนั่นอะไร แล้วที่เขียนว่ามินโฮรักมยองซูนั่นคืออะไร? อย่าคิดว่าไม่รู้นะเว้ย เขาแชร์ต่อกันจนรู้กันจะทั่วโรงเรียนแล้วนะมินโฮ!”

มันไม่ใช่แบบนั้นนะจินกิจินกิไม่รอฟังอะไรจากปากมินโฮทั้งนั้น เลือกจะเดินหนีออกไปให้เร็วที่สุด ฝ่ายมินโฮพอเห็นแบบนั้นเลยวิ่งตามออกไปทันที

           

 

            มยองซูกำลังอึ้ง

            พี่มินโฮไม่เคยบอกว่าเขามีคนรักอยู่แล้ว

 

            แต่ถึงอย่างนั้น...เมื่อเช้าทำไมถึง...

            ทำไมถึงมาทำเหมือนว่ารักผมล่ะพี่มินโฮ?

 

            ต่างกับซองกยูที่พอทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ เขาเลยเอาแต่นั่งยิ้มมุมปากชอบอกชอบใจเหมือนผู้ชนะอยู่คนเดียวโดยไม่ทันได้สังเกตว่า

 

 

...ตอนนี้อีกคนกำลังมีน้ำใสๆไหลลงอาบแก้ม

 

 

---------------------------The philophobia----------------------------------

 

 

            นับจากวันนั้นรูปที่ซองกยูแอบถ่ายถูกแชร์ต่อกันจนทำให้ทุกสายตาในโรงเรียนมองเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป มีแต่คำด่าและดูถูก หาว่ามยองซูไปอ่อยพี่มินโฮเพื่อหวังจะแย่งแฟนคนอื่น แถมยังโดนแกล้งสารพัด โดนคนครึ่งค่อนโรงเรียนเกลียดจนแทบจะไม่เหลือใคร

 

ทั้งๆที่จริงมันไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด

ทั้งๆที่มยองซูไม่เคยรู้เลยว่าพี่มินโฮมีเจ้าของแล้ว

ไม่เคยกล้าคิดเลยด้วยซ้ำว่าจะได้เป็นคนที่พี่มินโฮรัก เพราะแค่ได้ชอบได้อยู่ใกล้ๆได้เป็นน้อวชายที่พี่มินโฮรักและเอ็นดู แค่นี้ก็พอใจแล้วแท้ๆ

 

แต่ถึงอย่างนั้น...ทำไมทุกคนกลับคิดว่าคนอย่างมยองซูจะกล้าแย่งแฟนคนอื่น

 

 

            และถึงคนอื่นจะตราหน้ามยองซูแบบนั้นไปแล้ว แต่อย่างน้อยก็ยังมีซองยอลคนนึงที่ไม่เชื่อคำครหาพวกนั้น ยังอยู่เคียงข้างและยืนยันจะเป็นเพื่อนมยองซูเหมือนเดิม

            รวมไปถึง พี่ซองกยู ที่หลังจากเกิดเรื่องวันนั้น เขาก็คอยแวะเวียนมาหาบ่อยๆ ไปรับไปส่ง ซื้อของนู่นนี่นั่นมาฝากอยู่เป็นประจำ

            และก็เป็นเขาอีกนั่นแหละที่เป็นคนลบเรื่องบ้าๆนั่นให้หายไปจากชีวิตมยองซู เขาเป็นคนออกมาแก้ข่าวและคอยจัดการพวกชอบใส่ร้ายหรือแม้กระทั่งคอยปกป้องมยองซูจากพวกที่ชอบแกล้ง เป็นคนยื่นมือมาช่วยให้มยองซูลุกขึ้นได้อีกครั้ง

 

 

แต่ใครจะรู้ว่าเบื้องหลังเรื่องเลวร้ายพวกนั้น...ก็คือซองกยูเองนั่นแหละ

 

 

จำใส่หัวแกเอาไว้นะมยองซูหนึ่งในฝูงชะนีมือตบของโรงเรียนชี้หน้าด่ามยองซูพอเห็นว่าอีกคนจนมุม ถึงมยองซูจะเป็นผู้ชายแต่ถ้าพวกผู้หญิงแห่มากันเยอะขนาดนี้ จะแข็งแรงแค่ไหนก็คงสู้ไม่ไหวหรอก และเขาก็ไม่ได้มีความคิดจะทำร้ายผู้หญิงตั้งแต่แรกอยู่แล้วด้วย

อย่ายุ่งกับพี่มินโฮอีก เขามีเจ้าของแล้ว!”

หน้าตาก็หล่ออ่ะ แถมยังเป็นถึงเดือนโรงเรียนด้วย แต่ทำไมถึงได้หน้าด้านชอบแย่งแฟนคนอื่นขนาดนี้ยะ?!”

แล้วนี่พอพี่มินโฮเขาไม่เอาแล้ว ก็ยังจะไปเกาะแกะพี่ซองกยูอีกอ่ะ ร่าน!”

หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”เสียงนุ่มทุ้มตะโกนลั่นจนชะนีมุงพากันตัวสั่น ซองกยูย่างสามขุมเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าคนพวกนั้นก่อนจะประกาศกร้าว เป็นผลให้พวกนั้นต้องวิ่งร้องไห้โฮหนีกันไปคนละทิศละทาง

มยองซูเป็นน้องมินโฮ และเป็นว่าที่แฟนฉัน เพราะงั้นเขาไม่ได้เป็นคนอย่างที่พวกเธอพูด!”

ซะ ซองกยู

ไม่ใช่คนที่วันๆเอาแต่ไล่ตามผู้ชายอย่างพวกเธอหรอกหรอที่ร่าน!”

ขอโทษ

 

ซองกยูกวาดสายตาไล่มองบนเนื้อตัวมอมแมมของมยองซู ที่หัวเข่ามีเลือดไหลเพราะโดนพวกนั้นแกล้งจนจักรยานล้ม ส่วนจักรยานคันที่ว่าก็นอนแอ้งแม้งด้วยสภาพที่เรียกว่าเศษเหล็กน่าจะถูกกว่า

 

ผู้หญิงพวกนี้โครตน่ากลัว

 

ไม่เป็นไรแล้วนะ ไม่ต้องกลัว

ฮึก

ขึ้นมาซองกยูย่อตัวลงหันหลังให้ จนคนตัวเล็กที่เอาแต่นั่งสะอึกสะอื้นอยู่นานถึงกับงง

อะไรนะครับ?”

ขี่หลังฉัน เข่าถลอกเดินไหวหรือไง จักรยานก็เละจนเหลือแค่ซากขนาดนี้จะกลับยังไง

“…”

เดี๋ยวฉันไปส่ง

“…”

ขึ้นมาเร็ว มยองซูค่อยๆดันตัวเองขึ้นจากพื้นแล้วโน้มตัวลงไปเกาะไหล่กว้างของคนตัวสูงกว่า ท่อนแขนบางยกขึ้นคล้องคอก่อนจะค่อยๆกระชับอ้อมแขนจนแน่นขึ้น แนบใบหน้าขาวที่เปื้อนคราบน้ำตาลงใกล้ๆต้นคอของซองกยู

ขอบคุณนะครับพี่ซองกยู J

ไม่เป็นไรครับ

“…”

ไม่เป็นไรเลย

 

 

---------------------------The philophobia----------------------------------

 

 

 #ฟิคฟีโลโฟเบีย

 

 

ไรต์กลับมาแบบงงๆ5555555

ขอโทษที่หายไปนานน้าาาา ><

 

ตอนนี้ย้อนอดีตไปตอนก่อนที่ทูคิมจะคบกันนะ

จะได้รู้กันล้าวว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้างละเขาเลิกกันทำไม!

PS.รูปตอนที่แล้วเป็นรูปตัดต่อนะคะ ไรต์ใส่ลิ้งรูปไว้ในตอนที่แล้วให้แล้วน้า

.
 
.
 
.
 
 

  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

92 ความคิดเห็น

  1. #60 pattycpe13 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 02:03
    คิดถึงไรท์เตอร์แงงงงงง พี่กยูร้ายยมากกก ร้ายกาจที่สุดดด ไรท์มาต่อไวๆนะคะ  รออออรออออ รอออ อย่างใจจดใจจ่อ ชอบเรื่องนี้มากนะะคะ TT มยองซูสู้ๆนะลูกก จัดการพี่กยูเลยยให้ตามง้อซะให้เข็ดด ><
    #60
    0
  2. #59 MAYA (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 01:01
    มาต่อเร็วๆๆๆนะค่ะ พี่กยูร้าย สงสารมยองซูจัง
    #59
    0
  3. #58 New (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 00:38
    ซองกยูชั่วจังเลย แย่งมาแล้วยังไม่รักษาไว้อีก คิดแค่เล่นๆ

    มยองก็น่าสงสารไม่รู้ทนคนเจ้าเล่ห์ไง คิดแผนชั่วๆอย่างงี้ได้ไง คิดถึงมากเลยรู้มั้ย มาต่อตอนหน้าไว้ๆนะ
    #58
    0
  4. #57 MyungLspace (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 19:10
    พี่กยูร้ายมากอะไม่ไหวแล้ว555555555555555 คิดถึงไรท์มากค่าาาสาาาา รีบมาอัพตอนต่อเร็วฟๆๆๆๆ
    #57
    0
  5. #54 supisa_n (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 09:00
    โหยยยยย ซองกยู ทำไมทำแบบเนนนนนนนน้ เพื่อให้ได้มานี่ต้องทำขนาดนี้เลยหรอออออออ โอ่ยยยยยยย
    #54
    0