Colorful Review รับวิจารณ์นิยายหลากแนว

ตอนที่ 11 : SEND.092: PLEASE FORGET ME กรุณาลืมฉัน :เคี้ยวหมาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 82
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 ม.ค. 57

ผู้วิจารณ์: THEzeroday 

ชื่อเรื่อง : PLEASE FORGET ME กรุณาลืมฉัน

นามปากกา: เคี้ยวหมาก

สวัสดีค่าพี่รุ้ง ก่อนอื่นก็ต้องแนะนำตัวกันก่อนนะคะ ชื่อซี นามปากกา THEzeroday ค่า ไม่ใช่บีเจ้าของร้านนะเออ สั่งมา 5 ดาว สับแหลกเลยนะคะ วิจารณ์ตามเนื้อผ้า ไม่พอใจตรงไหนก็ขอโทษด้วยจริงๆค่ะ

ชื่อเรื่อง (3/5)

ก่อนอื่นต้องบอกเลยว่าชื่อเรื่องบอกถึงเนื้อเรื่องได้ค่อนข้างดีในระดับหนึ่ง แต่ไม่ได้สมบูรณ์เสียทีเดียว ชื่อเรื่องเป็นสิ่งแรกที่ผู้อ่านจะเจอเป็นอันดับแรก เพราะฉะนั้นมันจะต้องสื่อได้ถึงอะไรหลายๆอย่าง ทั้งแนวเรื่อง เนื้อหา เมนหลักของเรื่อง คำว่า FORGET ME ให้ความรู้สึกที่ค่อนค้างเอนไปทางแนวดราม่า แต่เนื้อเรื่องของพี่รุ้งออกจะเป็นแนวสบายๆมากกว่า ซึ่งมันค่อนข้างจะขัดกันในบางจุดนะคะ

ความสวยงาม (8/10)

โปสเตอร์นี้ท่านได้แต่ใดมา ทำเองใช่หรือไม่ ฮา หน้านิยายจัดได้สวยงามสบายตาค่ะ แต่ขอเรื่องตัวอักษรนิดนึง เพราะพื้นหลังเป็นสีดำทำให้ค่อนข้างยากในการอ่าน ยิ่งเป็นนิยายออนไลน์ การเพ่งสายตานานๆอาจทำให้ผู้อ่านปวดตาได้ อาจจะเพิ่มความสว่างของตัวอักษรหรือเพิ่มขนาดให้อ่านง่ายขึ้นก็ได้ค่ะ

การดำเนินเรื่อง+เนื้อเรื่อง (7/10)

ค่อนข้างจะงงๆเล็กน้อยในเริ่มแรกว่าเป็นยังไงมายังไง แต่โดยรวมพออ่านไปได้ซักพักก็เริ่มเข้าใจมากขึ้นค่ะ การดำเนินเรื่องที่ง่ายที่สุดคือการดำเนินเรื่องแบบเส้นตรง คือไม่มีย้อนกลับนู้นนี้ให้คนอ่านงงๆเล่น แต่ถ้าทำได้จะเป็นการดีเพราะจะช่วยเพิ่มความน่าค้นหา แต่ก็ต้องระวังไม่ให้มันพันกันยุ่งยิ่ง อย่างตอนแรกที่นางเอกถูกวิ่งไล่ก็นึกว่ามีเรื่องอะไร แต่พอมาอ่านกลับกลายเป็นว่านางเอกไม่ใช่คนที่กำลังตามหาอยู่ จนความจำเสื่อมก็กลายเป็นเข้าใจผิดไป ตอนแรกก็นึกว่าพระเอกไม่รู้ว่าจับคนผิด แต่ที่จริงพระเอกรู้ว่านางเอกไม่ใช่วารินแต่ก็ยังจะดึงดันจับมา มันทำให้เกิดอาการงงว่าเอ๊ะ ตกลงอะไรยังไง แล้วนางเอกเป็นใคร คนที่พระเอกตามหาเป็นใคร อันที่จริงนี้ถือว่าเป็นปมที่สำคัญแต่บางทีปมมันรัดแน่นจนเกินไปมันก็อาจส่งผลเสียได้นะคะ

พล็อตเรื่อง (8/10)

พล็อตความจำเสื่อมค่อนข้างจะมีประปราย แต่พี่รุ้งถือว่าทำได้ดีในการสร้างจุดเด่นของนิยายคือออกแนวบู้ปนติดตลก ทั้งยังมีปมที่ต้องค้นหาอยู่ค่อนข้างมาก แต่ไม่ได้ขนาดที่อ่านแล้วจะไม่รู้เรื่อง ตรงนี้ต้องขอชม ปมแต่ละปมมีความสอดคล้องและใส่รายละเอียดลงไปได้ดี แต่บางปมเหมือนว่าจะคลายได้ไม่ค่อยเคลียร์เท่าไร ซีต้องย้อนกลับไปอ่านอีกรอบถึงจะเข้าใจว่ามันเป็นยังไงมายังไง เวลาคลายปมของเรื่อง อย่าเพิ่งรีบร้อน ค่อยๆเป็นๆไป ยิ่งเรื่องมีรายละเอียดมากยิ่งต้องระวังค่ะ

การบรรยาย (6/10)

บรรยายเห็นภาพแต่ไม่ไหลลื่นเท่าไร ภาษายังใช้ติดขัดเล็กน้อย บางจุดควรจะบรรยายให้น้อยลง ตัดคำเกินอะไรออกไปบ้าง บางเหตุการณ์ยังดึงคำมาใช้ได้ไม่ดีเท่าที่ควร ในเรื่องของการอธิบายพี่รุ้งทำได้ดีนะคะ แต่ในเรื่องของความสละสลวยยังไม่ค่อยโอเคเท่าไร แล้วก็ขอฝากไว้เรื่องนึง ถ้าเราจะเพลงในตอนหรือหน้าบทความ ควรใส่ไว้แบบให้ปิดได้ด้วยนะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวมันจะสร้างความรำคาญให้ผู้อ่าน หรือบางคนที่อาจจะกำลังอ่านอยู่ในที่ที่ส่งเสียงดังไม่ได้ เกิดเพลงเปิดขึ้นมาแล้วปิดไม่ได้จะเป็นปัญหาเอา

ตัวละคร (8/10)

คาเรคเตอร์พระเอกเป็นแบบที่เห็นได้ทั่วๆไปค่ะ ปากร้ายใจดี นางเอกก็ไม่มีอะไรโดดเด่น ที่เห็นว่าจะเป็นเอกลักษณ์ที่สุดคงจะเป็นคุณพ่อล่ะมั้งคะ นิสัยท่าทางที่พอดูปุ้บก็รู้ปั้บว่าเป็นคนนี้แน่ๆ อยากจะให้ใส่ความเฉพาะตัวของแต่ละคนลงไปหน่อย อาจจะเป็นความชอบ วิธีการพูด ท่าทางที่ชอบทำเป็นประจำ อะไรประมาณนี้ก็ได้ค่ะ

บทสนทนา (5/10)

เขียนได้ตรงกับคาเรคเตอร์ดีค่ะ แต่มันยังไม่ค่อยเด่นชัดในการจัดหน้า เพราะพื้นหลังเป็นสีดำทำให้แยกออกได้อยากแม้จะทำตัวเอียง อยากให้แยกบรรทัดโดดๆเลยเพื่อเป็นการสพดวกในการอ่านเพราะส่วนใหญ่ของเนื้อเรื่องมักจะอยู่ในคำพูดที่ตัวละครพูดออกมา แล้วก็อาจจะเพิ่มบรรทัดขึ้นอีกซักหน่อย เว้นระยะห่างระหว่างช่วงพารากราฟ ไม่งั้นตัวอักษรมันจะติดเป็นพรืดแล้วอ่านยากนะคะ

การใช้ภาษา (9/10)

ถือว่าใช้ถูกหลัก อาจจะมีผิดบางเล็กน้อยแต่ยังอยู่ในเกณฑ์ที่ไม่ได้วิบัติ อย่างเช่นคำว่า ป่าว เปล่า เป็นภาษาพูดกับภาษาเขียน ความหมายยังใกล้เคียงไม่ได้ผิดรูปอะไรมากก็หยวนๆได้ค่ะ

ความน่าติดตาม (5/10)

ความน่าติดตามไม่ได้อยู่ที่พล็อตเรื่องหรืออะไร เป็นเป็นการเขียนให้ได้รูปแบบและการทิ้งท้ายในตอนจบให้น่าติดตาม อาจจะกำลังจะเข้าสู่ฉากสำคัญ หรือเรื่องอะไรที่มันร้ายแรงมากๆ จะทำให้คนอ่านอยากอ่านต่อ การจบแบบให้จบเป็นตอนๆไปก็เป็นการดีค่ะ ให้ผู้อ่านรู้สึกสบายๆ แต่หากจะทำให้ไม่ตราตรึง ไม่ได้เข้าใจในหัวใจของผู้อ่าน นั่นคือข้อเสีย และยิ่งนิยายของพี่รุ้งมีรายละเอียดค่อนข้างเยอะ การที่ผู้อ่านไม่รู้สึกอยากติดตาม จะทำให้ผู้อ่านลืมเนื้อเรื่องได้ง่าย แล้วต้องกลับไปอ่านใหม่ ซึ่งนั่นอาจทำให้เกิดอาการที่เขาเรียกว่า ขี้เกียจ และอาจทำให้สูญเสียนักอ่านไปได้นะคะ

ความประทับใจโดยรวม (7/15)

นี่คือภาพรวมของเรื่องนี้นะคะ ไม่ใช่ความเห็นส่วนตัวแต่อย่างใด โดยรวมแล้วก็ถือว่าเป็นนิยายที่ดีเรื่องนึงค่ะ แต่มันค่อนข้างจะออกไปทางอ่านสบายๆมากกว่า มันดูลอยๆ จับมาเป็นตัวเป็นตนไม่ค่อยได้ ซึ่งนิยายแนวบู้ควรจะมีความหนักแน่นมากกว่านี้ ซีเชื่อว่ารายละเอียดของนิยายเรื่องนี้มีมากกว่าที่ซีเห็น แต่แค่นำเสนออกมาได้ไม่ค่อยดีนัก ทำให้อรรถรสที่ควรจะได้ไม่ดีเท่าที่ควร

คะแนนรวม (66/100) 
 

เซ็นรับทางนี้เลยขอรับ

 

นามปากกา:
ชื่อบทความ:
มาเซ็นรับวันไหนเอ่ย:
พอใจกับคำวิจารณ์มากน้อยแค่ไหน:
บรรยายมาเลยจ้าร้านนี้หรือนักวิจารณ์เป็นยังไง:
ช่วยแปะแบนเนอร์ของทางร้านด้วยนะจ๊ะ :
ถ้าพอใจไว้มาอีกนะคะ ขอบคุณจ้าา:

306 ความคิดเห็น

  1. #25 Chamoy (@namobunny) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2556 / 00:04
    เซ็นรับทางนี้เลยขอรับ

    ชื่อเล่น: นะโม
    ชื่อบทความ: Lock Heart ล็อคหัวใจยัยตัวแสบ
    มาเซ็นรับวันไหนเอ่ย:16/1/56
    พอใจกับคำวิจารณ์หรือเปล่า:พอใจมากจ้า วันหลังจะมาอีก 55
    อยากฝากบอกอะไรให้ทางร้านหรือให้นักวิจารณ์ปรับปรุงอะไรมั้ย: ตรงจุดดีค่ะ
    ช่วยแปะแบนเนอร์ของทางร้านด้วยนะจ๊ะ : 
    ไว้มาอีกนะค่ะ ขอบคุณจ้าา:

     


    #25
    0