ไฟรักกลางสายฝน

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 2 ... 40%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 ก.ย. 62

ห้องพักของสุดแดนอยู่ชั้นล่างก็จริงแต่เป็นส่วนที่ยกพื้นสูงขึ้นไปบนเนิน ซึ่งอยู่ในโซนที่เป็นห้องพักราคาสูงของรีสอร์ต แต่ห้องของสุดแดนยังพิเศษกว่าห้องอื่นๆ เพราะเป็นห้องริมสุดและเป็นห้องชุดหนึ่งในจำนวนไม่กี่ห้อง

ภายในกว้างขวาง มีห้องนอนสองห้องและแยกส่วนของห้องนั่งเล่นกับห้องอาหารไว้ชัดเจน ผนังฝั่งระเบียงด้านนอกเป็นกระจกใสมองเห็นวิวธรรมชาติที่คงงดงามมากทีเดียวถ้าฝนไม่ตกหนัก ส่วนระเบียงฝั่งห้องนอนใหญ่มีการปลูกต้นไม้ไว้บดบังสายตาคนนอกเพราะมีอ่างน้ำวนขนาดใหญ่วางอยู่

“แดนมาคนเดียวจริงเหรอ” หลังจากเจ้าของห้องพาเดินชมสถานที่จนเกือบทั่วแล้วฝนทิพย์ก็อดสงสัยไม่ได้

“ทำไมถึงคิดว่าผมโกหก” สุดแดนเดินนำหญิงสาวกลับไปทางโต๊ะอาหาร ซึ่งมีอาหารทั้งคาวหวานชุดใหญ่วางรออยู่แล้ว

“ไม่ได้ว่าอย่างนั้น แต่ห้องนี้มันกว้างเกินกว่าจะอยู่คนเดียว” ซ้ำข้าวของส่วนตัวของเขาที่อยู่ในห้องก็มากมายเหมือนจะมาอยู่เป็นเดือนๆ ไม่ใช่มาเที่ยวแค่ไม่กี่วัน

“อืม...” ชายหนุ่มส่งเสียงรับรู้ก่อนเดินย้อนกลับไปจับมือคนที่ยังไม่ยอมเดินตาม จับไว้ทั้งสองมือและจับไว้แน่นราวกับกลัวว่าหญิงสาวจะดึงกลับ

“ที่ห้องมันกว้าง เพราะผมต้องอยู่ประจำ ไม่ใช่แค่มาพักชั่วคราวแบบนักท่องเที่ยวทั่วไป”

“หมายความว่าไง” ฝนทิพย์กลัวคำตอบ เธอรู้ว่าครอบครัวของเขาทำรีสอร์ต เธอเคยไปที่บ้านของเขาและเห็นรีสอร์ตของพ่อแม่เขาที่อยู่ใกล้บ้านมาแล้ว แต่ว่าที่นี่มันใหญ่โตกว่า หรูหรากว่าหลายเท่า

“ผมทำงานที่นี่”

ฝนทิพย์ขมวดคิ้ว หรี่ตาแคบลงและยังนิ่งเงียบราวกับจะบอกอีกฝ่ายว่าเธอรอคำอธิบายที่ยาวกว่านั้นอยู่ สุดแดนก็พอรู้ใจ จึงคลี่ยิ้มบางๆ ให้ไปก่อนบอกความจริงแบบไม่คิดปิดบัง

“เป็นเจ้าของที่นี่”

มือบางในอุ้มมือใหญ่มีอาการเกร็งขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่มีทีท่าว่าจะดึงกลับ ซ้ำยังส่งยิ้มให้อีกฝ่ายจากใจจริง

“แดนเก่ง ทำฝันให้เป็นจริงได้แล้ว ฝนยินดีด้วยนะ” เธอรู้ว่าการมีรีสอร์ตสวยๆ ท่ามกลางธรรมชาติแบบนี้เป็นความฝันของเขา

“ไม่ใช่ฝีมือผมทั้งหมดหรอก แม่เป็นคนช่วยทำฝันของผมให้เป็นจริงต่างหาก”

“แม่ของแดนต้องรักแดนมาก” ฝนทิพย์พึมพำ

“แม่ทุกคนรักลูกเสมอ” สุดแดนพึมพำตอบแล้วก็เปลี่ยนเรื่องราวกับรู้ว่าการพูดถึงมารดากับหญิงสาวมากเกินไปจะทำให้บรรยากาศเปลี่ยน

“แล้วตอนนี้แทนคุณก็กลับมาช่วยดูแลอีกคน ผมเลยไม่เหนื่อยเท่าไหร่”

สุดแดนพูดถึงน้องชายฝาแฝดของเขาซึ่งฝนทิพย์รู้จักดี แต่ฝนทิพย์กลับขมวดคิ้วให้กับคำว่า กลับมา

“แทนคุณไปไหนมาเหรอ”

แฝดผู้พี่เพิ่งนึกได้จากคำถามนี้เองว่าฝนทิพย์จากเขาไปตั้งหกปี เธอจึงไม่รู้เลยว่าระหว่างเวลานั้นเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเขาบ้าง เช่นเดียวกับที่เขาก็ไม่รู้เรื่องของเธอเลย

“นั่งกินข้าวไปคุยกันไปดีกว่านะ มีเรื่องคุยเยอะแยะเลย” เขาดึงเก้าอี้ออกมารอ ฝนทิพย์ก็เห็นด้วยกับความคิดนั้น

ตลอดมื้ออาหารทั้งสองจึงพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวระหว่างกันโดยพยายามเลี่ยง เรื่องที่ไม่อยากพูดถึง' ให้มากที่สุด สุดแดนได้รู้ว่าฝนทิพย์ย้ายไปอยู่กรุงเทพกับมารดา เรียนจบก็ทำงานเป็นพนักงานเงินเดือนคนหนึ่ง ไม่มีอะไรมากกว่านั้น

ส่วนฝนทิพย์ก็ได้รู้ว่าพี่สาวของสุดแดนแต่งงานมีครอบครัวไปแล้ว ส่วนน้องชายของเขาก็ไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นและทำงานอยู่ที่โน้นพักใหญ่ก่อนจะกลับมาช่วยเขาทำงาน ส่วนตอนนี้ก็กำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมงานแต่งและกำลังจะได้เป็นพ่อคน

“ไอ้คุณมันร้าย ตั้งใจทำผู้หญิงท้อง แม่เลยพูดอะไรไม่ออก ต้องยอมให้มันแต่ง”

อีบุ๊คพร้อมโหลดแล้วค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1 ความคิดเห็น