Ghost sense รหัสลับสื่อวิญญาณ(yaoi)

ตอนที่ 2 : sense 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 849
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 ส.ค. 55

   ที่นี่ที่ไหน? เขาคิด ที่ที่เขาอยู่กว้างใหญ่แต่มืดมน เวิ้งว้าง

'หนาว หนาวเหลือเกิน' เสียงหนึ่งดังขึ้น

'ทรมานเหลือเกิน' อีกเสียงหนึ่งดังขึ้น แล้วก็มีอีกหลายๆเสียงดังตามมาระงม

"ใครน่ะ!?!" เขาตะโกนถาม ทันใดนั้นจู่ๆก็มีมือมากมายผุดขึ้นมาจับขาของเขาไว้แล้วดึงตัวเขาลงไป

พื้นที่เคยเป็นพื้นดินกลับกลายเป็นพื้นน้ำที่ลึกเกินกว่าที่เขาจะยืนได้ ตัวของเขาจึงค่อยๆถูกมือเหล่า

นั้นดึงลงไปในน้ำ เขาพยายามดิ้นลนให้หลุดจากพันธนาการเหล่านั้นแต่ก็ไม่อาจต่อกรกับพลกำลัง

มหาศาลที่ดึงเขาได้ เขาจึงจมลงไปเรื่อยๆ.....



"ฮานากะ!!ตื่นได้แล้ว!!" เสียงตะโกนปลุกของใครบางคนที่เขารู้จักดีทำให้เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา ใบ

หน้าหวานราวกับหญิงสาวของเขาบัดนี้ชุมไปด้วยเหงื่อที่ไหลท้วมตัวของเขา

"แค่ฝันเองหรอ" เขาพึมพำเบาๆ พลางถอนหายใจออกมา แล้วลุกขึ้นจากเตียง


    พอลึงมาถึงข้างล่างเขาหรือ'อากะชิมะ ฮานากะ'ก็เดินไปนั่งดูทีวีที่โซฟาในห้องรับแขก

"ตื่นแล้วหรอ" เสียงของคนที่ปลุกเขาดังขึ้น แล้วเจ้าตัวค่อยโผล่หน้าออกมาทางหน้าต่างห้องครัว

"อืม วันนี้ปลุกเร็วนะฮานะ" ฮานากะพูดกับ'อากะชิมะ ฮานะ'ผู้เป็นพี่สาวฝาแฝดของตน "แล้วฮานา

โกะล่ะ?ยังไม่ลงมาอีกหรอ?"

"มาตั้งนานแล้วน้าฮานากะ^^" เสียงเล็กที่ร่าเริงดังขึ้นพร้อมกับที่เจ้าตัวเดินลงมาจากบันได 'อากะ

ชิมะ ฮานาโกะ'แฝดคนสุดท้ายปรากฏตัวขึ้น

"เรามีเรื่องที่ต้องทำก่อนไปโรงเรียนนะฮานากะ" ฮานะว่าแล้วยกอาหารเช้า(ที่เช้าเกินไป)มาไว้ที่

โต๊ะ เธอมีผมยาวถึงกลางหลังสีขาวที่ตอนนี้รวบเป็นหางม้า และนัยน์ตาสีโอปอของเธอกวาดมอง

น้อง(ที่ห่างกันไม่กี่นาที)ของเธอ

   ฮานากะผู้มีผมสีขาวเหมือนกับฮานะแต่สั้นกว่ารวบครึ่ง ใบหน้าหวานของฮานากะมักมีเลือดฝาด

ตลอด และมีนัยน์ตาสีชมพู มักสวมหูฟังพาดคอไว้ตลอด

    ฮานาโกะมีผมสีขาวเหมือนกับทั้งคู่ ไว้ผมสั้นประบ่า มีนัยน์ตาสีไพลินสดใส

"อ๋อ เรื่องนั้นน่ะหรอ" ฮานากะถามพลางลงมือกินข้าวต้มเพื่อจะดีขึ้นเรื่องฝันเมื่อคืน

"อืม ดูเหมือนว่าเขาจะเร่งเราโดยการเข้าฝันใครบางคน" ฮานะว่าพลางปรายตามองไปที่ฮานากะ

เขายักไหล่เบาๆ

"แย่หน่อยนะค่ะฮานากะ^^" ฮานาโกะพูดพลางยิ้มน้อยๆ

"เอ้า!เลิกพูดแล้วจะได้ไปกัน" ฮานะเร่งทั้งคู่ ก่อนที่จะยกชามของตนไปเก็บ

'กินเร็วสุดๆ' ทั้งสองคิดพร้อมกันแต่ก็ไมได้พูดอะไรออกไป

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

ครับ สาหวัดดีครับ ผมเอ๊ยฉันกลับมาแล้วแต่ขอโทษนะค่ะที่ไม่ใช่ฟิคของลู่^^
 
พอดีคิดเรื่องใหม่ได้เลยค้างลู่ไว้ก่อนแต่จะกลับไปแต่งแน่นอนค่ะไม่ต้องห่วง

ยังไงก็ฝากเม้นด้วยนะค่ะ บาย

ป.ล. ไม้เม้นจะส่งคนตามไปหลอกหลอน(ไรเตอร์เอง) หึหึหึ

 
 
 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น

  1. #28 so_sweet (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 17:59
    อุอุ//ไม่รู้จะพิมไร
    #28
    0
  2. #3 โสดสนิดไม่มีใคร (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2555 / 19:59
    อิอิ กินเร็ว สนุกมากๆค่ะ
    #3
    0