Ghost sense รหัสลับสื่อวิญญาณ(yaoi)

ตอนที่ 11 : sense 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 มี.ค. 56


ไรต์กลับมาแล้วค่าา ^O^ ไปหัวหินมาค่ะ สบายสุดๆ
แต่กลับมาปวดหัวกับนิยายต่อ
โอเคๆไม่พล่ามแล้วก็ได้-3-
--------------------------------------------------------------------------------------------------

 
      อึ้งสิครับอึ้ง เมื่อกี้นายนั้นบอกว่าอะไรนะ? สนใจผมงั้นหรอ ดีเนอะ แทนที่จะมีผู้หญิงมาสนใจ

แต่ดันเป็นผู้ชายซะงั้น!!!! โว้ย!อยากจะบ้าตาย

'นี่ๆ ซินยูนะเค้าเป็นลูกตำรวจนะ อาจช่วยได้ก็ได้'

"จริงหรอ..." ผมพยักหน้าอย่างเข้าใจ แต่ต้องชะงักเล็กน้อยกับเสียงของคนที่พูด "เฮ้ย!!" ผม

โวยเสียงดังลั่น

        ก็ไม่ให้โว้ยวายได้ไงล่ะ ก็ในเมื่อคาซึกิซังที่ควรจะอยู่ที่ร.ร. กลับมานั่งอยู่ข้างหน้าผมตอน

ไหนก็ไม่รู้

         แต่ตอนนี้ผมว่าผมควรจะทำตัวสงบๆ เพราะตอนนี้ทุกคนในห้องหันมามองผมเป็นตา

เดียวกัน ฮานะมองผมอย่างรู้ทัน แต่ยัยฮานาโกะที่รู้ทั้งรู้ยังจะพูดออกมาอีก

"ใครมาหาหรอค่ะฮานากะ?"

'ฉันทำให้เธอลำบากใจรึเปล่า' คาซึกิซังทำหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย ทำให้ผมรู้สึกอยากจะหายไป

จากตรงนี้ซะให้รู้แล้วรู้รอด ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลยแฮะ

"เปล่าหรอกครับ" ผมพูดกับคาซึกิซังเบาๆ แต่การที่ผมทำแบบนี้ยิ่งทำให้หลายคนสงสัย "ออก

ไปคุยกันข้างนอกนะครับ" ผมว่าอีกครั้ง เธอพยักหน้าเล็กน้อยแล้วหายตัวไป เห็นดังนั้น ผมจึง

ลุกขึ้นยืน แล้วหันไปมองฮานะที่มองอยู่เงียบๆ "ไปทำธุระ" ผมบอกสั้นๆ ฮานะพลักหน้าอย่าง

เข้าใจ

"ระวังหน่อยละ ฉันสังหรณ์ใจไม่ดี" เธอเตือนเบาๆ ผมพยักหน้ารับรู้ ลางสังหรณ์ของฮานะไม่เคย

พลาดอยู่แล้ว

      ผมเดินออกมาจากห้อง ทาคามิมองผมด้วยความสงสัย แต่ผมก็หันกลับมาทำเป็นไม่สนใจ

แล้วเดินออกมาจากห้อง เดินมาสักพักห่างจากห้องทานข้าว

"คาซึกิซัง" แล้วทันใดนั้นร่างโปร่งแสงของครูสาวก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าผม

'ขอโทษนะที่ทำให้ลำบาก' เธอเอ่ยอย่างรู้สึกผิด

"ช่างเถอะ แต่ผมสนใจเรื่องที่คุณบอกมากกว่า" ตอนนี้แววตาของผมคงสั่นระริกด้วยความตื่น

เต้น แต่หน้าของผมก็คงยังนิ่งเหมือนเดิม บางทีผมก็สงสัยว่ากล้ามเนื้อบนหน้าของผมคงตาย

แล้วจริง แทบไม่แสดงสีหน้าเลย==

'อืม ทาเซกายะ ซินยู เขาเป็นลูกของนายตำรวจใหญ่นะ แถมยังขึ้นชื่อในการสืบหาคนร้ายอีก

ด้วย มีคุณสมบัตินักสืบที่หาไม่ได้ในคนทั่วไป แถมยังหล่อเหลาอีกด้วย' เอิม รู้สึกว่าประโยค

หลังนี้น่าจะเป็นความคิดเห็นของเจ้าตัวนะ ดูทำหน้าสิเคลิ้มเชียว=_=^^

"สรุปว่า ทาเซกายะสามารถช่วยฉันให้เข้าไปเอาสร้อยข้อมือของเธอสินะ" ผมพยักหน้าเข้าใจ

'เหลือแต่ว่าจะให้เขาช่วยได้ยังไง' อันนี้สิที่คิดหนัก 'ลองเล่าความจริงสิ' คิดได้นะ

"ฉันว่านายนั้นไม่เชื่อหรอก"

'ไม่ลองไม่รู้หรอกใช่มั้ยล่ะ' คาซึกิซังว่า

       ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากลองหรอกนะ แต่การที่จะเอาเรื่องที่เชื่อได้ยากไปเล่าให้นายนั้นฟัง

มันทำให้ผมนึกถึงตอนที่ผมยังเป็นเด็กกับ.....ความทรงจำอันเลวร้าย

        ดูเหมือนว่าคาซึกิซังจะมองเห็นความเจ็บปวดในแววตาของผมเธอจึงเอ่ยเบาว่า

'คิดวิธีอื่นก็ได้นะ ถ้าการบอกความจริงมันทำให้เธอเจ็บปวด' ว่าจบคาซึกิซังก็หายตัวไป

"ถ้าการที่บอกความจริงของเรื่องนี้แล้วไม่มีใครมองผมอย่างหวาดกลัวมันก็ดีสิครับ" ผมพึมพำ

เบาๆกับตัวเองพลางแค่นหัวเราะอย่างน่าสมเพช

                ใช่........ตัวผมมันน่าสมเพชสิ้นดี





         ผมกลับมาที่ห้องทานข้าว(ในร้านอาหารนะน่ะ) แล้วฮานาโกะก็ลุกขึ้นวิ่งมาหาผมแทบจะ

ทันทีที่ผมเข้ามา

"ไม่เป็นไรใช่มั้ยค่ะ?" เธอถามอย่างเป็นห่วง

"คิดว่าเป็นอะไรล่ะ" ผมตอบเรียบปกปิดความอ่อนแอที่จู่โจมผมในตอนนี้ แต่ก็อีกแหละ ฮานะรู้

พลางกวักมือให้ผมเดินไปหา ผมยอมเดินไปหาแต่โดยดีแล้วทรุดตัวลงนั่งข้างๆพลางเอาหัวพิง

ไหล่ของฮานะ

"เป็นอะไรไปน่ะ ฮานากะ" ทาคามิถามผมอย่างเป็นห่วงเมื่อสภาพของผมเป็นแบบนี้ ผมส่ายหน้า

ปฏิเสธ

"ไม่เป็นไรใช่มั้ย" อยู่เสียงของทาเซกายะก็ดังขึ้น ผมลืมตาขึ้นมามองหน้าหล่อๆของหมอนั้น

แล้วก็ส่ายหน้าตอบไปเหมือนเดิม

'ลองเล่าความจริงสิ' จู่ๆคำพูดของคาซึกิซังก็แวบเข้ามาในความคิดของผม หรือผมควรจะขอให้

ช่วยด้วยวิธีนี้ดี?

      ไม่ๆๆ ผมไม่อยากขอให้ช่วยด้วยวิธีนี้ ไม่ชอบให้ไม่มีใครเชื่อผม แล้วสุดท้ายก็จะรังเกียจผม

       เมื่อตัดสินใจแล้วผมจึงลุกขึ้น ตรงหน้าก็คือทาเซกายะเหมือนเดิม ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ

            ฉันตัดสินใจแล้ว

 
"ฉันมีเรื่องอยากให้นายช่วย"
------------------------------------------------------------------------------------------------

 
ว้าว!จบไปอีกตอนแล้ว
ตอนหน้าจบย้อนอดีตของฮานากะสักเล็กน้อยนะค่ะ
ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงตอนนี้นะค่ะ :)
เจอกันตอนหน้าค่ะ

 
         

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น

  1. #29 Ishirokotori (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 10:36
    //ปูเสื่อรอ อืม...บางครั้งการเล่าความจริงก็เจ็บปวดเหมือนกันนะ...
    #29
    0
  2. #23 Ishirokotori (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 16:30
    รีบมาต่อนะๆ>. #23
    0
  3. #21 Ishirokotori (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 09:25
    บฐมบทจบลงแล้ววว!!! เนื่อเรื่องจริงกำลังจะมาาาา!!!>[]<ตื่นเต้นๆๆ!!
    #21
    0