โกดัง Fic Detroit Become Human

ตอนที่ 5 : [Shortfic Detroit Become Human] Good boy, Sumo

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,627
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    13 มิ.ย. 61


[Shortfic Detroit Become Human] Good boy, Sumo

*ฟิคนี้เป็นฟิคเกมส์Detroit Become Human อาจจะมีการดัดแปลงคาร์แรคเตอร์ตัวละคร และเหตุการณ์ที่เกิดฟิคนี้เป็นเหตุการณ์ในจนตนาการของผู้เขียน ไม่เกิดขึ้นจริงในเกมส์แต่อย่างใด*




 

ซูโม่ เป็นชื่อที่เจ้านายคนที่สองของมันตั้งให้ เซนเบอร์นาร์ดตัวใหญ่รักโคลมากและแน่นอนว่ามันเองก็รักแฮงก์มากเช่นกัน หลังจากที่มันรับรู้ว่าโคล เด็กชายตัวน้อยจะไม่มีวันกลับมาหามันได้แล้ว ซูโม่ก็ต้องเฝ้ามองเจ้านายของมันกลับมาในสภาพที่ไม่มีสติและใช้ความรุนแรงทุกครั้ง


มันรับรู้ได้ถึงกลิ่นแห่งความสิ้นหวังและหมดอาลัยตายอยากของเจ้านาย แต่มันทำได้เพียงแค่เดินเข้าไปนอนหมอบอยู่ข้างๆร่างของเจ้านายและคลอเคลีย ปอบโยนเจ้านายมันให้หายเศร้าเพียงแค่นั่น มันอยากทำเพื่อเจ้านายได้มากกว่านี้...


จนกระทั่ง วันหนึ่ง บางสิ่งที่รูปร่างหน้าตาคล้ายมนุษย์ก้าวเข้ามาในชีวิตของเจ้านายของมัน

.

.

.

.

ปัง!!


ใบหูใหญ่ชันขึ้นเมื่อได้ยินเสียงประตูที่ถูกปิดเสียเสียงดัง ด้วยสัญชาตญาณของสุนัขร่างใหญ่ทำให้ผุดลุกจากรังนอนของมัน วิ่งตรงไปยังต้นกำเนิดเสียงด้วยคิดว่าอาจจะมีผู้ไม่ประสงค์ดีลอบเข้ามาภายในบ้าน ซูโม่กระโจนมายังประตูหน้าบ้านที่เป็นต้นกำเนิดเสียง


“อื้อ...ฮะ...แฮงก์ พอก่อน...”


“ให้ตายสิ!!


แต่แล้วร่างใหญ่ก็ต้องหยุดชะงักลงเมื่อเห็นภาพของเจ้านายของมันกดตัวของเพื่อนใหม่ลงบนบานประตูหน้าบ้านสะท้อนเข้ามาในเงาตา อีกแล้ว


“งี้ด...” เซนต์เบอร์นาร์ดตัวโตส่งเสียงร้องเบาๆก่อนที่จะใช้ร่างใหญ่ของมันดันและเบียดร่างสูงของเจ้านายกันให้ออกห่างจากร่างโปร่งที่ถูก รังแกแล้วสุนัขตัวโตก็เบียดตัวเข้าหาคอนเนอร์ราวกับต้องการจะปกป้องไม่ให้แฮงก์ทำอะไรแอนดรอยด์หนุ่มได้


“เฮ้ยๆ ซูโม่! แกจะมาเบียดมากันอะไรนักหนาว่ะ!?!” แฮงก์ แอนเดอร์สันที่ถูกสุนัขของตัวเองเบียดออกไปก็ต้องอารมณ์เสียที่ถูกขัดจังหวะอะไรบางอย่าง ในขณะที่คอนเนอร์ก้มลงกอดแล้วซุกใบหน้าลงกับเส้นขนนุ่มๆของซูโม่เพื่อซ่อนสีหน้าแปลกๆที่มักเกิดขึ้นเป็นประจำไว้


ซูโม่ขอยืนยันว่าใบหน้าตอนนี้ของคอนเนอร์คือใบหน้าของคนที่ถูกเจ้านายของมันรังแกมา!!


เซนต์เบอร์นาร์ดตัวโตมักจะพบเห็นสีหน้าแปลกประหลาดของคอนเนอร์เป็นประจำโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเจ้านายตัวสูงของมันอยู่ใกล้ๆแอนดรอยด์หนุ่ม บ่อยครั้งที่เมื่อเจ้านายของมันเห็นสีหน้าแบบนั่นของคอนเนอร์ก็มักจะจบลงด้วยการที่ร่างสูงของชายวัยกลางคนอุ้มร่างโปร่งของดีเวียนต์หนุ่มแล้วเดินหายลับเข้าไปในห้องนอน


เสียงแปลกๆที่ได้ยินดังลอดมาจากในห้องนอน ทำให้ซูโม่แน่ใจว่าคอนเนอร์จะต้องถูกรังแก ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง มันไม่อยากให้คอนเนอร์ต้องถูกเจ้านายของมันรังแกอีก มันจึงออกตัวปกป้องแอนดรอยด์ร่างโปร่งคนนี้แทบจะตลอดเวลา


คอยดูสิ! เจ้านายไม่มีวันได้รังแกเพื่อนใหม่ของมันได้อีกแน่!

.

.

.

.

ช่วงนี้เขารู้สึกอารมณ์เสีย...


ใช่สิ!! ก็สมควรจะอารมณ์เสียอยู่หรอก!!


มือหนาขยี้เส้นผมสีดอกเลาเสียจนยุ่งเหยิง ดวงตาคมสีฟ้าสดเหลือบมองไปยังหนึ่งแอนดรอยด์และหนึ่งสุนัขที่นั่งทับนอนทับกันอยู่ภายในห้องนั่งเล่นอย่างสนุกสนานจนมองข้ามศีรษะของชายวัยกลางคนเจ้าของบ้านไปซะหมด!!


ให้ตายสิ! หมู่นี้เขาเข้าใกล้ตัวคอนเนอร์ไม่ได้เลยแม้แต่น้อยนิ้ว


ทำไมน่ะหรอ...ก็เจ้าซูโม่ดันโผล่พรวดเข้ามาทุกทีราวกับมีเซ็นเซอร์ตรวจจับว่าเขากำลังแตะตัวคอนเนอร์ เท่านั่นไม่พอ ยังพยายามดันตัวเขาให้ออกห่างจากร่างแอนดรอยด์ตัวแสบนั่นอีก แถมเจ้าคอนเนอร์เองก็เห็นดีเห็นงาม ยอมให้ซูโม่ปกป้องจนน่าหมั่นไส้ ทั้งๆที่ตัวเองเป็นฝ่ายยั่วเขาแท้ๆเลย


ว่าแล้ว มือหมาที่ถือแก้วที่บรรจุวิสกี้ไว้ค่อนแก้วก็ยกขึ้นกรอกของเหลวสีใสลงคอด้วยความเครียดที่ไม่ได้แตะตัวหุ่นจอมเด๋อของเขาทันทีก่อนที่จะหันกลับไปมองหุ่นแอนดรอยด์ที่กำลังคิดถึงอยู่ตอนนี้เอาศีรษะที่ปกคลุมไปด้วยเส้นผมสังเคราะห์สีน้ำตาลเข้มเงางามซุกลงกับพุงนุ่มนิ่มของซูโม่คล้ายกับอารมณ์หมั่นเขี้ยวสุนัขตัวโตนั่นเต็มที่


นี่ก็อีกคน...ไม่คิดจะสนใจใยดีเขาเลยหรือยังไงกัน เจ้าหุ่นเด๋อนี่!!


เหมือนจะรับรู้ได้ถึงสายตาอันร้อนแรง(???)ของผู้หมวด แอนดรอยด์หนุ่มที่นั่งเล่นนั่งฟัดอยู่กับเจ้าเซนต์เบอร์นาร์ดตัวโตจึงหันมาทางคนที่นั่งซดเหล้าอยู่ในห้องครัว เลนส์ตาสีเฮเซลนัทฉายแววลังเลนิดหน่อยก่อนที่จะลูบหัวของซูโม่เบาๆแล้วผละตัวเดินเข้ามาหาเขาถึงในครัว


ก่อนที่ร่างโปร่งจะนั่งลงบนตักของเขาอย่างกระทันหัน!!!


“เฮ้ย!! ทำอะไรของแกว่ะคอนเนอร์!?!” เขาร้องถามเจ้าหุ่นหน้าซื่อนี้ด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าครึมเคราขาวขึ้นสีแดงก่ำพลางมองแอนดรอยด์หนุ่มที่จงใจยั่วยวนเขาให้สติแตก


แต่ว่า...


“โฮ่ง!!!” เป็นไปตามคาด ซูโม่เห่าเสียงดังพร้อมกับขยับตัวลุกขึ้นแล้วรีบเดินมาหาพวกเขาในทันทีเมื่อร่างของเจ้าแอนดรอยด์นี่สัมผัสลงบนตักของเขา เจ้าตัวโตพยายามใช้จมูกเปียกชื้นดันร่างโปร่งที่นั่งอยู่บนตักแกร่งของแฮงก์ให้ลุกขึ้นจากตักของเจ้านายที่คอนเนอร์นั่งทับไว้อยู่


“งี้ดๆ...” ไม่พอ ยังส่งเสียงอ้อนๆให้ชวนตามใจอีกต่างหาก


สุนัขของเขามันเป็นอะไรของมัน...


แต่ดูเหมือนเคอนเนอร์จะฟังรู้เรื่อง ไฟLEDที่ติดอยู่ข้างขมับขวาของดีเวียนต์หนุ่มเปลี่ยนสีเป็นสีเหลืองเพียงชั่วขณะก่อนที่จะกลับมาเป็นสีฟ้าใสเหมือนเดิม


“ไม่ครับซูโม่” ร่างโปร่งเอ่ยปฏิเสธพร้อมกับยกแขนขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งของผู้หมวด ทำเอาเจ้าของตักถึงกับกลั้นหายใจกันเลยทีเดียว “ผมต้องดูแล เอาใจใส่แฮงก์บ้างนะครับ”


จะทำให้หัวใจฉันวายตายหรือไง เจ้าหุ่นขี้ยั่ว!!!


ในขณะเลือดลมในกายของร่างสูงกำลังเพิ่มสูงขึ้นๆเสียจนเกือบจะเป็นโรคหัวใจวาย หนึ่งแอนดรอยด์กับหนึ่งสุนัขตัวโตก็จ้องตากัน


รอยยิ้มเล็กๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าขาวผ่องของคอนเนอร์ มือเรียวเอื้อมไปลูบเส้นขนสีขาวปนกับสีน้ำตาลเข้มของซูโม่เบาๆ


“ไม่ต้องห่วงผมหรอกครับซูโม่ ไม่ต้องคอยปกป้องผมตลอดเวลาก็ได้ครับ” คอนเนอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ถึงแฮงก์จะรังแกผม แต่ผมก็ไม่ได้รังแกสัมผัสของเขาหรอกนะครับ ดังนั่น ไม่ต้องเข้ามาช่วยผมทุกครั้งก็ได้” คำพูดของคอนเนอร์ ทำให้แฮงก์พอจะเข้าใจว่าทำไมซูโม่ต้องเข้ามาขัดจังหวะในเวลาที่พวกเขาแตะเนื้อต้องตัวกันไปซะทุกครั้งที่ทำได้


ที่แท้เจ้าซูโม่ก็ปกป้องคอนเนอร์นั่นเอง...เดี๋ยวนะ! นี่เขาดูอันตรายขนาดนั่นเลยหรือไง!?!


“เฮ้ย! ซูโม่! แกคิดว่าฉันทำร้ายเจ้าหุ่นเด๋อนี่หรือไง” ดวงตาคมสีฟ้าสดจ้องมองสุนัขของตัวเองพร้อมกับขมวดคิ้ว ร่างใหญ่ส่งเสียงงี้ดๆเบาๆพร้อมกับหมอบลงซุกหัวลงกับอุ้งเท้าของมันเอง


แฮงก์ถอนหายใจเบาๆก่อนที่จะคว้ามือของคอนเนอร์ที่คล้องคอเขาอยู่มากุมไว้ ดีเวียนต์หนุ่มมองมือของตัวเองที่ถูกแฮงก์กุมไว้ วงไฟLEDกระพริบสีเหลืองรัวๆด้วยความเป็นกังวลว่าตัวเขาจะพูดอะไรผิดไปจนทำให้ผู้หมวดไม่พอใจรึเปล่า แต่เวลาต่อมา คอนเนอร์ก็รู้สึกเหมือนกับตัวเองกำลังกลั้นหายใจทั้งๆที่ตัวเองไม่มีลมหายใจด้วยซ้ำไป เมื่อ...


ริมฝีปากอุ่นๆของมนุษย์ที่เขานั่งตักอยู่จะแนบลงบนหลังมือของคอนเนอร์อย่างแผ่วเบา ตอนนั่นเองที่คอนเนอร์รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างในระบบของเขาที่เริ่มรวนและรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิในร่างกายที่เพิ่มสูงขึ้นจนต่อให้ไม่ต้องส่องกระจก คอนเนอร์ก็รู้ตัวว่าใบหน้าของเขาต้องแสดงสีที่มนุษย์เรียกว่า เขินอย่างแน่นอน


แฮงก์ยกยิ้มที่มุมปากเมื่อเห็นใบหน้าขาวขึ้นสีแดงจางๆด้วยความเขินอายของแอนดรอยด์บนตัก


นับวันคอนเนอร์ยิ่งมีความรู้สึกเหมือนกับมนุษย์ขึ้นเรื่อยๆ


“โฮ่ง!” เสียงเห่าของซูโม่ดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นสีหน้าของหุ่นแอนดรอยด์บนตักของแฮงก์ อุ้งเท้าตะกายขึ้นมาบนตักแล้วพยายามคาบชายเสื้อของคอนเนอร์ให้ลงมาจากตักของแฮงก์ให้จงได้!


ไหนบอกว่าไม่ได้รังแกคอนเนอร์ไง! คอนเนอร์ทำสีหน้าแปลกๆอีกแล้ว!


“โว้ๆ! ใจเย็นๆไว้ซูโม่!” แขนแกร่งรวบเอวของคอนเนอร์ไว้ไม่ให้ร่วงหล่นจากตักของตัวเอง


“โฮ่ง!!” แต่ดูเหมือนทางซูโม่เองก็ไม่ได้ยอมแพ้แต่อย่างใด จนคอนเนอร์ต้องเอ่ยปากพูดเองด้วยใบหน้าที่ยังคงขึ้นสีแดงจางๆ


“ผมว่า...ซูโม่คงเข้าใจผิดเพราะสีหน้าของผมแน่ๆ” แอนดรอยด์หนุ่มพึมพำเบาๆผิดวิสัยโปรแกรมที่มักจะพูดเสียงดังฟังชัดก่อนที่เจ้าตัวจะเงยหน้าขึ้นมองซูโม่ที่ยังไม่เลิกลากับการทำให้ร่างโปร่งแยกห่างจากตัวของแฮงก์ “ซูโม่ครับ คือผม...”


คอนเนอร์เผลอตัวกัดริมฝีปากของตัวเองเล็กน้อย


“ผมไม่ได้รู้สึกแย่ที่ถูกแฮงก์รังแกครับ ผม...รู้สึกดี...” ใบหน้าขาวขึ้นสีแดงจัดทันทีด้วยความเขินอาย “เพราะอย่างนั่น...ปล่อยผมเถอะครับซูโม่”


เขาพูดออกไปแล้ว...แฮงก์ก็ได้ยิน...คอนเนอร์รู้สึกเหมือนอยากจะปิดระบบของตัวเองซะตอนนี้เลย!!


ใบหูข้างหนึ่งของซูโม่ชันขึ้นพร้อมกับเอียงศีรษะเล็กน้อย ดวงตากลมสีดำสนิทจับจ้องมองปฏิกิริยาของแอนดรอยด์หนุ่มกับเจ้านายของมันให้ชัดๆอีกครั้ง...ไม่มีครั้งไหนเลยที่คอนเนอร์จะผละออกจากสัมผัสของเจานายมัน นั่นเท่ากับคำพูดของคอนเนอร์นั่นเป็นความจริง


“งี้ด...” มันส่งเสียงเล็กน้อยก่อนที่จะยอมปล่อยชายเสื้อของคอนเนอร์แต่โดยดีพร้อมกับนั่งลงเรียบร้อย


“เด็กดีๆนะครับซูโม่” ดีเวียนต์หนุ่มยิ้มพร้อมกับขยี้ขนนุ่มๆของซูโม่ในขณะที่เอ่ยชมมันไปด้วยก่อนที่จะชะงักเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกอดของผู้หมวดผู้ถูกลืม...


“เมื่อกี้แกบอกว่ารู้สึกดีกับการถูกฉันรังแกหรอคอนเนอร์” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่คอนเนอร์ไม่อาจวิเคราะห์ได้ว่าเป็นน้ำเสียงแบบไหน แต่เขารู้สึกได้ถึงอันตรายบางอย่างที่กำลังตามมาในไม่ช้า “ถ้างั้น ถ้าฉันจะรังแกแกหนักขึ้นก็คงจะไม่เป็นไรใช่มั้ยคอนเนอร์”


“ดะ...เดี๋ยวครับแฮงก์!?!” ไม่ทันที่ร่างโปร่งจะได้เอ่ยทักท้วงอะไรออกไป ร่างสูงของชายวัยกลางคนก็จัดการอุ้มเขาขึ้นจนคอนเนอร์ต้องยกแขนขึ้นกอดคอของแฮงก์ด้วยความตื่นตระหนก


“ไหนๆซูโม่ก็เข้าใจแล้ว ก็ถึงตาแกที่ต้อง เข้าใจฉันด้วยเหมือนกัน” แฮงก์กระตุกยิ้มที่คอนเนอร์มองออกว่าเป็นรอยยิ้มนึกสนุกก่อนที่จะอุ้มแอนดรอยด์หนุ่มเดินหายเข้าไปในห้องนอนทันที


“ซูโม่! ช่วยผมด้วยครับ!!” เสียงของคอนเนอร์เอ่ยขอความช่วยเหลือจากสุนัขตัวใหญ่


“ซูโม่เป็นเด็กดี แกก็ควรจะเป็นเด็กดีเหมือนกันนะคอนเนอร์ ใช่มั้ย”


ร่างใหญ่ของสุนัขพันธุ์เซนต์เบอร์นาร์ดเดินไปฟุบลงในรังนอนของมันพร้อมกับผ่อนลมหายใจออกมายาวๆ ใบหูของมันชันขึ้นได้ยินเสียงแปลกๆดังมาจากในห้องนอนของเจ้านาย แต่มันก็ไม่คิดที่จะเข้าไปห้ามเหมือนกับทุกที มันเข้าใจแล้วว่า คอนเนอร์รักแฮงก์ แล้วแฮงก์เองก็รักคอนเนอร์เหมือนกัน


มันดีใจที่ทั้งคู่ต่างก็รักกันและที่สำคัญ รักมันด้วยเหมือนกัน ซูโม่เองก็รักทั้งคู่มากๆ


ดังนั่น...มันก็แค่ทำตัวเป็นเด็กดี ไม่เข้าไปเป็นก้างขวางคอเจ้านายและเพื่อนของมันก็เท่านั่นเอง...

.

.

.

.

END




-Talk with Writer-

         สวัสดีค่าาาา กลับมาพบกันอีกแล้วในฟิคDetroit Become Human!!! ยังอยู่ที่คู่เดิม...ก็คงเขียนอยู่คู่เดียวนั่นแหละ ในเกมส์บอกตรงๆว่ารักซูโม่มากค่าาา น่ารักกกก ชอบมากกับการที่เห็นน้องเล่นกับซูโม่ ยิ่งเห็นแฟนอาร์ตแล้วแบบ น่ารักกกกก น้องคอนก็เหมือนลูกหมาตัวน้อยที่วิ่งตามหมวดต้อยๆ 555555 หมวดแกก็ซึน จริงๆชอบให้น้องเดินตามใชมั้ยคะ ตอบบบ!!

            ช่วงนี้ไรท์ก็ฝึกงานแหละนะคะ แถมยังอยู่หอด้วย บอกเลยว่าจะตายเอา ปกติไม่ค่อยไปพักที่ไหนนานๆ คิดถึงบ้านมากๆ นี่วันหยุดเลยได้กลับบ้านมาอัพฟิค ถถถถถถถ แต่ทำไงได้ที่ทำงานไกลบ้านเหลือเกิน...;;;^;;;  เอาคอมไปนู่นก็ไม่มีเน็ตให้ใช้ กินเน็ตมือถือตัวเองไปรัวๆเลยค่ะช่วงนี้

              ยังไงก็ตาม ขอบคุณทุกท่านที่หลงเข้ามาอ่านมากๆนะคะ ขอบคุณคอมเม้นที่รักในตัวน้องกับหมวด ฝากซูโม่ด้วยอีกตัว 55555 ยังไงวันนี้ก็ขอตัวลาไปก่อนนะคะ ตอนหน้าอาจจะเป็นAUสักอย่าง หรืออาจจะเป็นตอนยาว ยังไงก็ฝากด้วยนะคะ บะบายยยยย


STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

224 ความคิดเห็น

  1. #206 Noeynoeyye (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 02:30
    โอ้ยนยยยยยยยจิ้นน้องกับซูโม่ผิดมั้ยคะ? 5555555555555555555555555555เนี่นซูโม่คือน่ารักมากกกก หวงน้องเบอร์แรง
    #206
    1
  2. #204 maielf13 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 03:43
    โอ้ยยยยยยยน่ารักมากๆๆๆเลยแงงงงงง
    #204
    0
  3. #179 Mkmongkorn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 09:03
    อร๊ายยยย น่ารักทั้ง3คน(มัน)เลย^*^
    #179
    0
  4. #156 Red Lily of Regret (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 20:02
    โอยยยย ไรท์คะน่ารักมากๆเลยค่ะ จะตายแล้ววววว
    #156
    0
  5. #65 หนูชื่อคนรวย :v (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 20:39
    น่ารักจังเลยยยยย ♥️♥️♥️
    #65
    0
  6. #42 GRACEZA0072535 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 11:46
    น่าร้ากกกก กรีสๆๆ
    #42
    0
  7. #36 Pronatchapolly (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 22:27
    เขินโว้ยยฮืออ>\\\<
    #36
    0
  8. #32 Tomaiey (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 17:00

    หวีดดดดดดดดดด

    #32
    0
  9. #31 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 10:17
    ซูโม่น่ารักมากกก คอนเนอร์ก็โคตรน่ารักกกก โคตรเขินนน
    #31
    0
  10. #30 yukiko (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 09:49
    ง๊ากกกกก เขินอ่ะเขินไม่ไหวล๊าวววว
    #30
    0
  11. #29 ..BBooKK.. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 01:59
    โง้ยน่ารักมากเลยยยย นี่เพิ่งดูเคสของตาเอกจบ บอกเลยว่าจิ้นคู่นี้เหมือนกันค่ะแบบ ลุงเค้าน่ารักกกกก คอนเนอก้ซื่อจนแบบโอ้ยโดนใจคนแก่55555 เขียนออกมาอีกเยอะๆเถอะนะคะ รอติดตาม
    Ps.ขอบคุณสำหรับตอนนี้ค่าาาาา
    #29
    1
    • #29-1 Call me 'Michy'(จากตอนที่ 5)
      14 มิถุนายน 2561 / 09:10
      ดีใจที่มีคนมาลงเรือนี้เพิ่มนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค่าาาา
      #29-1
  12. #28 2OOS (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 00:14
    อ้ากกกกกกกกกกกกกกฟกส้แว่อว่แเาผก่อนะกมัดเาสวื Sumo attack!!! attack!!!!!
    #28
    0
  13. #27 CYchan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 23:42

    โง้ยยยยย อยากเป็นซูโม่!!!!!!! //เลาว์อยากได้ฉาก'รังแก'มากเลยค่ะ แค่กๆ

    #27
    1
    • #27-1 Call me 'Michy'(จากตอนที่ 5)
      13 มิถุนายน 2561 / 23:48
      ใจเย็นๆนะคะ หมวดเขาอยาก 'รังแก' น้องแบบส่วนตัวววว อิอิ
      #27-1
  14. #26 SweetP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 23:34

    ชอบมุมมองของซูโม่จังเลยค่ะ เด๋อเหมือนคอนเลย 555 โถ ลูกกก ไม่ต้องไปช่วยหรอก น้องคอนไม่ต้องการให้ช่วย เพราะน้องรู้สึกดีกับการโดนผู้หมวดรังแก งืออออ จากนี้ไปก็เป็นเด็กดีของผู้หมวดนะ ผู้หมวดก็รังแกน้องเบาๆนะคะ เดี๋ยวน้องช้ำ โง้ยยยยยยย เขินแทนน้องเลยค่ะ น้องคอนเรื่องนี้ก็เขินน่ารักมากกกกกก อิจฉาซูโม่ที่ได้เห็นคอนตอนเขินนี่แหละ ขำตรงที่แทบจะปิดระบบตัวเองอ่ะ แบบว่า น้องงงง อย่าพึ่ง อยู่ให้ผู้หมวดรังแกไปนานๆก่อนนะ อ่านไป บิดหมอนไป ชอบมากค่ะ ขอบคุณที่แต่งให้สายเสพอย่างเราได้อ่านน้าาา

    #26
    1
    • #26-1 Call me 'Michy'(จากตอนที่ 5)
      13 มิถุนายน 2561 / 23:40
      ซูโม่เป็นเด็กดีและเป็นห่วงสวัสดิภาพของน้องค่ะ 555555 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
      #26-1
  15. #24 Tenyacha1130 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 22:44
    อยากเป็นซูโม่ ณ จุดๆนั้น
    #24
    1
    • #24-1 Call me 'Michy'(จากตอนที่ 5)
      13 มิถุนายน 2561 / 23:39
      ซูโม่เป็นสุนัขที่โชคดีที่สุดในโลกแล้วค่ะ
      #24-1