[FIC UNDERTALE] (Sans x Frisk) After the Underground’s End

ตอนที่ 24 : [Fic Undertale AU] Wanna help you [INTRO: AI Frisk]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 851
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    12 พ.ย. 60

INTRO: Frisk Name, AI Frisk




ตื่นขึ้นเถอะ


ใครกันที่เรียกฉัน...


ตื่นเถอะ...ตื่นได้แล้วนะ


ตื่นแล้ว...ก็ได้...

.

.

.

.

ใจกลางของพื้นที่ว่างเปล่าสีดำสนิทไร้จุดจบที่เงียบเหงา พลันความเว้งว้างนั่นก็เกิดการกระพริบของข้อมูลบางอย่าง แม้จะเพียงเล็กน้อยแต่ก็สามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของพื้นที่ที่ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตของที่แห่งนี้


เกล็ดสีขาวกระพริบก่อนที่จะค่อยๆก่อร่างขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป เกล็ดสีขาวของข้อมูลและโค้ดต่างๆค่อยๆถูกเรียบเรียงอย่างบรรจงและละเอียดอ่อนอย่างช้าๆ


เพื่อการกำเนิดของตัวตนใหม่


ข้อมูลถูกบันทึก ร่างของเด็กสาวคนหนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางความว่างเปล่า


ใบหน้าเล็กที่หลับตาพริ้มถูกล้อมกรอบด้วยเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนอมเทายาวระต้นคอเป็นทรง ร่างเล็กของเด็กสาวสวมเดรสคอเต่ายาวสีเทาอ่อนเหนือเข่าเพียงเล็กน้อยลายขวางสีดำขดตัวเข้าหากันลอยคว้างอยู่ท่ามกลางพื้นที่ว่างเปล่ามืดมิดไร้จุดจบ


โหลดข้อมูลเสร็จสิ้น


ตอนนั่นเอง ร่างเล็กที่ลอยอยู่ก็ค่อยๆขยับตัวราวกับเพิ่งตื่นขึ้นจากการหลับใหล ใบหน้าที่ยังไม่ลืมตาขึ้นมาขยับหันมองรอบตัวเพียงเล็กน้อยราวกับสงสัยว่าที่นี่ที่ไหน...และเธอ...คือใคร มือเล็กขยับยกขึ้นก่อนที่จะทำท่าราวกับแตะอะไรบางอย่าง กรอบสี่เหลี่ยมกรอบหนึ่งเด้งขึ้นมาตรงหน้าของเธอจากความว่างเปล่า หน้าจอสีขาวสว่างฉายตัวเลข 0และ1 ถี่รัว


เธอพยักหน้าเบาๆ


“ฉันคือ AI Frisk หน้าที่...ซ่อมแซมโค้ดที่ผิดปกติ สินะ...” น้ำเสียงใสเอ่ยด้วยโทนเสียงเรียบเรียบไร้ความรู้สึกก่อนที่จะหันมองรอบตัวของเธออย่างใช่ความคิดก่อนที่ร่างเล็กจะลอยขึ้นสูงอีกเพียงเล็กน้อยเพื่อจัดการปรับปรุงบ้านของตัวเธอให้น่าอยู่ขึ้น


AI Frisk หรือเรียกสั้นๆง่ายๆว่า เอียร์ฟริกส์ แตะบนหน้าจอสีขาวสว่างอีกครั้งพร้อมกับยกอีกมือหนึ่งเปิดหน้าจออีกจอขึ้นมาพร้อมกับแก้ไขโค้ดที่นี่ ภายในพื้นที่ว่างเปล่าซึ่งเป็นพื้นที่เล็กๆสำหรับศูนย์กลางของข้อมูลจำนวนมหาศาลของแต่ละจักรวาล พื้นที่สีดำที่เคยว่างเปล่าตอนนี้กลับถูกแต่งแต้มไปด้วยจุดสีขาวอมฟ้าสว่างคล้ายกับดวงดาวหากแต่ แต่ละจุดนั่นมีเส้นโยงถึงกันคล้ายกับการลาดเส้นเชื่อมจุดเป็นกลุ่มดาวที่เรืองรองอยู่ภายในความมืดมิดแห่งนี้ มือเล็กสไลด์หน้าจอเบาๆ พื้นที่เล็กๆที่เป็นเหมือนกับพื้นพรมของห้องนั่งเล่นก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงจากกลุ่มดาวมากมายภายในมิติ บนพื้นที่นั่นมีทั้งโซฟาที่ดูนุ่มนิ่มและโต๊ะทรงเตี้ยสีโทนส้มๆดูอบอุ่น


ริมฝีปากที่ถูกปกปิดอยู่ใต้คอเต่าที่สูงขึ้นบดบังเผยรอยยิ้มเพียงเล็กน้อยก่อนที่เด็กสาวจะลอยลงนั่งบนโซฟานั่นพร้อมกับผ่อนคลายตัวเอง เธอเป็นเพียงสิ่งที่คล้ายกับโปรแกรมดังนั่นเธอจึงไม่จำเป็นต้องการอาหารเพื่อดำรงชีวิตอยู่


แขนเล็กใต้ชายแขนเสื้อยาวยืดขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เธอจะผล็อยหลับไปอย่างเงียบงัน...

.

.

.

.

ปิ๊บๆ!!


!!” เอียร์ฟริกส์สะดุ้งตื่นจากความฝันที่ว่างเปล่าจนเกือบจะหล่นตกจากเก้าอี้ ใบหน้าที่ไม่ลืมตาขึ้นมาหันมองรอบๆตัวอย่างตกใจก่อนที่จะสังเกตเห็นหน้าจอสีฟ้าจางๆจอหนึ่งเคลื่อนเข้ามาใกล้ เสียงที่ปลุกเธอขึ้นมายังคงดังต่อเนื่องเสียจนน่รำคาญเล็กๆ เด็กสาวมองจ้องไปที่หน้าจออย่างสงสัย


หน้าจอสีฟ้าจางเคลื่อนเข้ามาใกล้ให้เธออ่านรายละเอียดได้อย่างชัดเจน มือเล็กยกขึ้นสไลด์หน้าจออ่านอย่างใจเย็นก่อนที่จะขยับตัวลอยขึ้นจากโซฟาสีครีมตัวนุ่มที่เธอนั่งอยู่ เด็กสาวสะบัดมือเบาๆ พลัน รอยแยกภายในมิติของเธอก็ปรากฏขึ้นเพื่อเตรีมให้เธอเดินทางออกจากบ้านไปทำงาน


“เอาล่ะ งานแรก...” เธอพึมพำเบาๆพร้อมกับทิ้งตัวลงในประตูทางออกจากบ้านเพื่อไปยังAUที่เธอต้องไปซ่อมแซมโค้ดที่ผิดปกติ


งานแรก...ตื่นเต้นนิดๆนะเนี่ย



 

 

ท่ามกลางหิมะขาวโพลนภายในป่าสน รอยแยกปริศนาปรากฏขึ้นพร้อมกับร่างเล็กของเด็กสาวที่ลอยออกมาจากรอยแยกประหลาดนั่น เดรสไหมพรมยาวพลิ้วเบาๆยามที่สายลมหนาวพัดผ่าน แต่เอียร์ฟริกส์ก็ไม่มีอาการหนาวแต่อย่างใด


ก็เธอเป็นโปรแกรมนี่นา


“เอาล่ะ อยู่ตรงไหนกันนา” ร่างเล็กพึมพำกับตัวเองพร้อมกับมือของเธอที่สไลด์หน้าจอบางไปด้วยเพื่อระบุตำแหน่งของบางอย่างที่เธอต้องไปจัดการซ่อมแซมให้กลับเป็นปกติก่อนที่ใครในAUนี้จะสังเกตเห็นเข้า ปลายเท้าที่ลอยอยู่เหนือพื้นหิมะเย็นเชียบค่อยๆเคลื่อนตัวไปยังทิศทางที่ถูกต้อง


“พาไพรัส!!!” เสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางความเงียบจนเด็กสาวสะดุ้งสุดตัวพร้อมกับรีบลอยไปหลบหลังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งด้วยความตื่นตระหนก เธอชะโงกหน้าออกมาจากหลังต้นไม้อย่างกล้าๆกลัวๆ อย่าให้มีใครเห็นเธอเลยนะ!


“พาไพรัส!! พี่ไปแอบอู้อยู่ที่ไหนอีกแล้วเนี่ย!?” เอียร์ฟริกส์มองโครงกระดูกร่างเล็กเจ้าของผ้าผูกคอสีฟ้าเข้มที่เดินกระแทกเท้ามาตามทาง ดูเหมือนเขากำลังหงุดหงิดอยู่ไม่น้อยเลยนะ เด็กสาวมองสำรวจสิ่งมีชีวิตตรงหน้าอย่างสนใจ ดวงตาสีฟ้าของอีกฝ่ายมีรูปดาวอยู่ในดวงตาด้วยล่ะ!


น่ารักจังเลย!


“ทำไมกันนะ ทำไม ท่านแซนส์ผู้ยิ่งใหญ่ถึงต้องมาคอยตามพี่ชายแสนขี้เกียจให้กลับมาทำงานด้วยนะเนี่ย” ร่างเล็กที่เธอแอบมองอยู่กอดอกพร้อมกับทำสีหน้าคล้ายกับกำลังเหนื่อยใจจากคนที่ตัวเองเรียกว่าพี่ชายอยู่ เอียร์ฟริกส์แอบหัวเราะเบาๆไม่ให้อีกฝ่ายได้ยิน เธอประทับใจกับสิ่งมีชีวิตแรกที่เธอได้พบเธอมากทีเดียว


แต่ครั้นจะให้ออกไปทำความรู้จัก เธอก็ไม่กล้า...


นั่นทำให้เด็กสาวแอบจ้องมองการกระทำแสนน่ารักของอีกฝ่ายโดยไม่เปิดเผยตัว


ปิ๊บๆๆ!!


!!!” เด็กสาวสะดุ้งอีกครั้งเมื่อหน้าจอสีฟ้าจางๆพุ่งขึ้นมาตรงหน้าเธอ ดึงดูดความสนใจจากโครงกระดูกร่างเล็กแสนน่ารักตรงหน้าไปสนใจข้อมูลในหน้าจอแทนคล้ายกับพยายามย้ำเตือนหน้าที่ที่เธอต้องไปทำยังไงอย่างนั่นแหละ


ก็ได้ๆ ไปแล้วก็ได้


เอียร์ฟริกส์เผยสีหน้าเสียดายเล็กน้อยพร้อมกับเคลื่อนตัวออกห่างจากมอนสเตอร์โครงกระดูกที่เดินผ่านทางไปแล้ว สงสัยคงไปตามหาพี่ชายของเขานั่นแหละนะ


ถ้าได้ทำความรู้จักกันก็คงดีนะ


ริมฝีปากที่ปกปิดอยู่ใต้คอเต่าที่สูงขึ้นมาเผยยิ้มเล็กๆก่อนที่จะดึงสติให้กลับมาสนใจหน้าที่ของตัวเองต่อ


 

 

“เรียบร้อย!” มือเล็กสะบัดมือปิดหน้าจอข้อมูลทิ้งไปพร้อมกับช่องบางอย่างที่ไม่ควรจะมีก็กระพริบเล็กๆคล้ายกับทีวีที่ถูกเปลี่ยนคลื่นก่อนที่ช่องบางอย่างนั่นจะหายไปราวกับไม่เคยมีมันมาก่อน เอียร์ฟริกส์ถอนหายใจเบาๆพร้อมกับยิ้มสดใสให้ตัวเธอเอง ดีนะที่เธอมาถึงก่อนที่จะมีใครจะคิดเข้าไปสำรวจมัน ไม่อย่างนั่นคงถูกลบตัวตนหายไปแน่ๆเลย


หน้าจอสีฟ้าจางๆที่ปรากฏอยู่รอบตัวของเอียร์ฟริกส์เคลื่อนวนรอบตัวเธอราวกับดีใจไปเธอด้วย นั่นทำให้เด็กสาวหัวเราะเบาๆ


“กลับบ้านกันเถอะ” ร่างเล็กพูดกับเหล่าบรรดาหน้าจอที่อยู่รอบตัวเธอ ซึ่งมันเองก็กระพริบเบาๆเป็นการตอบรับ มือเล็กเตรียมเปิดทางกลับสู่บ้านของเธอ แต่ก็ต้องสะดุ้งสุดตัว


“เฮ้! นั่นฟริกส์นี่?” เสียงของใครบางคนเอ่ยทักจนเด็กสาวตัวแข็งทื่อด้วยความหวาดหวั่น “ไม่น่าจะมีฟริกส์ในUnderswapนี่นา เธอมาจากไหนงั้นหรอ”


ตอนนี้เธอไม่กล้าจะหันกลับไปมอง ร่างกายของเธอคล้ายกับถูกแช่แข็ง ไม่แม้แต่จะคิดขยับตัวหนีด้วยซ้ำ!


ทำยังไงดี ทำยังไงดี ทำยังไงดี!?!


เอียร์ฟริกส์คิดอย่างตื่นตระหนก ลนลานเกินกว่าที่ควรจะเป็นจนคิดไม่ออกว่าแค่เปิดประตูมิติหนีก็รอดแล้ว


“ไม่ต้องกลัวไปหรอกน่า ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก” น้ำเสียงร่าเริงจากทางด้านหลังยิ่งทำให้เด็กสาวไม่กล้าหันไป ทั้งๆที่เธอคิดว่าจะไม่ให้ใครเห็นตัวแท้ๆ “เฮ้ ไม่เป็นไรนะ?”


ก่อนที่เธอจะสะดุ้งอีกครั้งเมื่อคนพูดตัดสินใจเดินอ้อมมาจ้องหน้าของเธอแทน!


“เธอคือฟริกส์นี่? ทำไมไม่เคยเห็นมาก่อนเลยล่ะ? น่าแปลกจังน้า” ร่างเล็กมองโครงกระดูกตรงหน้าที่สวมผ้าพันคอสีน้ำตาลยาวกับพู่กันด้ามใหญ่สะดุดตาที่หลังของอีกฝ่าย คล้ายกับได้กลิ่นของสีน้ำมันลอยมาจากตัวของอีกฝ่ายเลย ดวงตาสองสีของอีกฝ่ายจับจ้องมาที่เธออย่างสนใจจนเอียร์ฟริกส์ประหม่า “ถ้างั้น! เธอต้องเป็นฟริกส์จากAUใหม่แน่ๆ!! ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉัน Ink Sans เรียกว่าอิ้งเฉยๆก็ได้นะ!!


ความกระตือรือร้นของอีกฝ่ายทำให้เธอไม่ค่อยชินซะเท่าไหร่ วางตัวไม่ถูกเลย ร่างเล็กเผลอก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย


คล้ายกับรู้เท่าทันความคิดของเด็กสาว หน้าจอสีฟ้าจางผุดขึ้นระหว่างโครงกระดูกที่เรียกตัวเองว่าอิ้งแซนส์กับเด็กสาว ข้อความบางอย่างปรากฏขึ้นในหน้าจอนั่น


สวัสดีนะคำทักทายปรากฏขึ้นบนหน้าจอสีฟ้าจางๆ


ดวงตาต่างสีรูปดาวเบิกกว้างด้วยความแปลกใจปนๆกับตื่นเต้น


“ว้าว! ฉันไม่ได้เห็นAUใหม่ๆมาสักพักแล้วนะ! เธอมาจากที่ไหนอย่างนั่นหรอ? ทำไมถึงมาที่นี่ได้ล่ะ? เธอข้ามมิติได้อย่างนั่นหรอ?” คำถามที่ถูกเองถามรัว ทำเอาร่างเล็กที่เพิ่งเกิดมาได้ไม่นานมึนเบลออย่างคนที่ไม่เคยพูดคุยกับใครมาก่อนยกเว้นแต่หน้าจอข้อมูลที่อยู่รอบตัวเธอเสมอ


“โอ้ว ขอโทษทีนะ ฉันตื่นเต้นมากเกินไปหน่อยน่ะ!” สงสัยเขาจะสังเกตเห็นสีหน้าของเธอล่ะมั้งเลยเปลี่ยนเป็นถามทีล่ะประโยคแทน “เธอชื่ออะไรหรอ!?


พลัน ข้อความบนหน้าจอก็เปลี่ยนไป


‘AI Frisk เรียกว่าเอียร์ฟริกส์ก็ได้เด็กสาวมองข้อความบนหน้าจอ จริงๆเธอตั้งใจจะพูดออกเสียงล่ะนะ แต่เพื่อนของเธอดันใช้ข้อความแสดงไปแล้วก็...เลยตามเลยล่ะกัน ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายที่เปื้อนไปด้วยคราบหมึกสีดำเล็กน้อยเชิงสำรวจ


“เธอเป็นนักเดินทางข้ามมิติหรอเอียร์?” อิ้งเอ่ยถามเด็กสาวโดยที่ไม่ลดความตื่นเต้นของตัวเองลงเลยจนเอียฟริกส์สงสัยว่าอีกฝ่ายตื่นเต้นแบบนี้เป็นปกติรึเปล่านะ?


เรียกว่าอย่างนั่นก็ได้เธอให้หน้าจอพิมพ์ตอบอีกฝ่ายกลับไปโดยที่ไม่เอ่ยพูดเช่นเคย รู้สึกอึดอัดแปลกๆที่ถูกเอ่ยถาม แต่คงเพราะได้พูดคุยกับคนอื่นครั้งแรกล่ะมั้ง ในใจก็ได้แต่ขอร้องว่าอย่าถามอะไรอีกเลย...


“ดีเลย! มีคนคอยสอดส่องเดินทางเพิ่มอีกคนหนึ่งแล้ว! ฉันเป็นคนที่รักษาความสงบให้กับAUต่างๆ ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็บอกมาได้เลยนะ!” มือกระดูกภายใต้ถุงมือสีน้ำตาลยกขึ้นตบอกของเขาเองเบาๆพร้อมกับยิ้มกว้างให้เด็กสาวอย่างเป็นมิตร


อีกฝ่ายก็มีหน้าที่คล้ายกับเธอสินะ ดีจังเลย!


เอียร์ฟริกส์คิดอย่างตื่นเต้นที่ได้เจอบุคคลที่มีหน้าที่คล้ายๆกับเธอ ร่างเล็กลอยขึ้นเหนือพื้นขึ้นมาอีกเล็กน้อยเป็นอาการตื่นเต้นอย่างหนึ่งของเธอ


“เฮ้! ตัวเธอลอยอยู่นี่นา สุดยอดไปเลยนะ!” อิ้งที่เพิ่งจะสังเกตเห็นร่างเล็กลอยอยู่เหนือพื้นเอ่ยทักอย่างแปลกตา เด็กสาวหัวเราะเบาๆพร้อมกับลอยตัวขึ้นตีลังกากลางอากาศให้อีกฝ่ายได้เห็น ร่างที่ดูเหมือนจะสูงกว่าเธอเล็กน้อยปรบมืออย่างชอบใจ


เอียร์ฟริกส์ยิ้มเล็กๆก่อนที่จะเลื่อนมือไปแตะที่หน้าจอเบาๆ ได้เวลาที่ต้องไปแล้วล่ะมั้ง


ฉันต้อง...


“จริงสิ!! ฉันจะพาเธอไปรู้จักกับเพื่อนๆของฉันดีกว่า!!” อยู่ๆอีกฝ่ายก็เอ่ยขึ้นคล้ายกับนึกอะไรได้ก่อนที่จะหยิบพู่กันด้ามยักษ์จากหลังของตัวเอง แต่เด็กสาวชะงักไปนิดๆเมื่ออีกฝ่ายบอกว่าจะพาเธอไปรู้จักกับเพื่อนๆของเขา นั่นทำให้ร่างเล็กโบกไม้โบกมือเป็นเชิงปฏิเสธเสียยกใหญ่เลย


แค่คุยกับอิ้งเธอยังประหม่าขนาดนี้ ให้ไปคุยกับคนอื่นๆมากมายเธอต้องไม่ไหวแน่ๆเลย!


“มาเถอะ! บลู ดรีมและก็คอร์ต้องดีใจมากแน่ๆเลย!” แต่ดูเหมือนว่าเจ้าของพู่กันด้ามยักษ์จะไม่สังเกตเห็นอาการปฏิเสธของเธอ อิ้งวาดพู่กันลงบนพื้นจนเกิดแอ่งสีขนาดใหญ่ “ไปกันเถอะ!” ไม่ว่าเปล่า เขาจับมือของเธอก่อนที่จะพากระโดดลงไปในแอ่งสีนั่นทันทีโดยที่ไม่ถามเธอสักคำ!


ก็อยากไปนะ...แต่เธอยังไม่พร้อมจะเจอสิ่งมีชีวิตอื่นๆน่ะสิ!!


สีสันมากมายภายในประตูมิติที่อีกฝ่ายสร้างแยงเข้ามาภายในการมองเห็นของเธอ เป็นประตูข้ามมิติที่ชวนให้มึนศีรษะ แต่ดูเหมือนว่าอิ้งจะชอบใจกับวิธีการเดินทางของเขามาก ผิดกับเธอที่ความประทับใจแรกกับการเดินทางผ่านประตูมิติของอีกฝ่ายนั่นเป็นศูนย์


ไม่ชอบเลย...


ร่างเล็กพยายามคิดหาวิธีการออกจากการเดินทางครั้งนี้ หน้าจอสีฟ้าจางๆปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง นั่นทำให้เธอยิ้มกว้างพร้อมกับสไลด์มือลงบนหน้าจออย่างรวดเร็วเมื่อได้วิธีที่จะออกจากตรงนี้แล้ว!


ขอโทษนะอิ้ง แต่ว่า ไม่ไหวจริงๆนั่นแหละ


ข้อมูลของประตูมิติถูกเธอแหวกออกเป็นช่องทางให้ตัวเธอแทรกออกไปได้ เด็กสาวมองโครงกระดูกหนุ่มที่เหมือนกับว่าจะสนุกกับการเดินทางผ่านประตูของตัวเองมากจนไม่สังเกตทางนี้เลย รู้สึกผิดนิดหน่อย แต่เธอต้องไปแล้ว


แล้วเจอกันอีกนะอิ้ง


ว่าแล้วตัวเธอก็ทิ้งตัวลงผ่านช่องทางที่เธอสร้างไว้ออกมาจากประตูมิติสีรุ้งน่าเวียนศีรษะนั่นทันที





“วู้ว สนุกจังเลย!” อิ้งแซนส์กระโดดออกมาจากแอ่งสีที่หกเลอะพื้นอยู่ภายในห้วงมิติขนาดใหญ่ที่รวบรวมเหล่าผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์Genocideมาได้ หรือที่เรียกว่า Omega Timeline เหล่าผู้มีชีวิตรอดเอ่ยทักทายโครงกระดูกหนุ่มเจ้าของพู่กันด้ามยักษ์อย่างคุ้นเคยซึ่งเขาเองก็โบกมือทักทายคนเหล่านั่นกลับอย่างร่าเริง


“สวัสดีนะอิ้ง” เสียงเอ็กเอ่ยทักทายพร้อมกับร่างเล็กของเด็กสาวผมสั้นที่ตัวของเธอนั่นไม่มีสีสัน มีเพียงแค่สีขาว สีดำและสีเทาเท่านั่น ดวงตากลมโตดำมืดจับจ้องไปที่ร่างของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้สร้างพร้อมกับรอยยิ้ม


“ไงคอร์ฟริกส์! ฉันมีเพื่อนใหม่มาแนะนำให้รู้จักล่ะ!!” อิ้งเอ่ยด้วยความตื่นเต้นจนร่างเล็กสงสัย เขาหลับตาลงพร้อมกับผายมือไปด้านหลังอย่างภูมิใจแนะนำให้รู้จักมาก “เธอคือ เอียร์ฟริกส์!


“เอ่อ...ไม่เห็นจะมีใครเลย” เสียงเล็กที่แฝงไว้ด้วยความไม่เข้าใจของCore Frisk ทำให้อิ้งต้องลืมตาขึ้นพร้อมกับมองไปด้านหลังของตัวเอง


ว่างเปล่า


“เฮ้!! เธอหายไปไหนกันล่ะ!?” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงลนลานพร้อมกับหันมองรอบตัวอย่างเป็นกังวล “หรือว่าระหว่างทางเธอจะผลัดตกปลิ้วออกไป! ไม่นะ!!” มือกระดูกภายใต้ถุงมือสีน้ำตาลยกขึ้นกุมศีรษะของเขาเองพร้อมกับนั่งยองๆลงด้วยความแตกตื่น


คอร์ฟริกส์มองภาพตรงหน้าอย่างนิ่งงัน...ไม่รู้จะพูดอะไรดี เพราะเธอเข้าใจดีเลยล่ะว่าวิธีที่อิ้งใช้ข้ามมิติน่ะ...มันชวนมึนศีรษะขนาดไหน ขนาดเธอเองยังชอบเดินทางด้วยวิธีของเธอเองมากกว่าที่จะไปกับอิ้งเลย


คงหนีไปแล้วล่ะ...เธอคนนั่นน่ะ...


เธอก็ได้แต่ปล่อยให้อิ้งแซนส์นั่งกุมศีรษะตัวเองแบบนั่นต่อไปล่ะนะ

.

.

.

.

ขณะเดียวกัน เด็กสาวที่เพิ่งจะหนีออกมาจากประตูมิติสีรุ้งชวนเวียนศีรษะออกมาได้ก็กำลังมึนงงกับสถานที่ที่เธอมาโผล่ ห้วงมิติโทนสีมืดที่เต็มไปด้วยเส้นด้ายสีฟ้านี่มันคือที่ไหนกัน มือเล็กสไลด์หน้าจอสีฟ้าจางๆเพื่อค้นหาเส้นทางกลับบ้านอย่างเร่งรีบ รู้สึกไม่ดีกับที่นี่ยังไงไม่รู้


อ๊ะ! เจอแล้ว


ร่างเล็กยิ้มด้วยความดีใจพร้อมกับสะบัดมือเบาๆเพื่อเปิดทางกลับสู่บ้านของเธอ อยากจะกลับไปพักผ่อนจะแย่อยู่แล้ว


“นะ...ไหนดูสะ...สิ ว่าใครมะ...มา” เสียงแหบทุ้มที่ติดขัดราวกับสัญญาณถูกรบกวนดังขึ้นก่อนที่ร่างเล็กจะทันได้สะดุ้งหรือเปิดประตูกลับบ้านได้ แขนของเธอก็ถูกพันธนาการไปด้วยเส้นด้ายสีฟ้าประหลาดเสียแล้ว


!!!” เด็กสาวตัวแข็งทื่อด้วยความหวาดหวั่น


ใครบางคนก้าวออกมาจากในความมืด สิ่งแรกที่เธอเห็นจากความมืดนั่นก็คือเบ้าตาสีแดงกับดวงตาสีเหลืองสดที่ฉายแววนึกสนุกจนน่ากังวล เส้นด้ายสีฟ้าประหลาดพันติดอยู่กับนิ้วมือของเขาก่อนที่อีกฝ่ายจะกระตุกเส้นด้ายนั่น ร่างของเธอก็ถูกดึงให้เคลื่อนเข้าไปใกล้กับบุคคลอันตรายนั่นทันที


“ฉันวะ..ว่า ฉันไม่คะ..เคยเห็นเธอมากะ...ก่อนเลยนะ” โครงกระดูกหนุ่มสีดำสนิทยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้กับเด็กสาว ดวงตาสีเหลืองฉายแววอันตรายจับจ้องไปที่ใบหน้าเล็กที่ดวงตาปิดสนิทแต่ก็รับรู้ได้ถึงความหวาดหวั่นจากเด็กสาวที่เขาจับตัวไว้ “ระ...หรือว่าเธอจะ..จะเป็นอีกหนึ่งขะ...ข้อผิดพลาดทะ...ที่เกิดขึ้น!” น้ำเสียงที่ดูเหมือนสัญญาณขาดหายนั่นเอ่ยด้วยความเกรี้ยวกราดจนร่างเล็กสั่นด้วยความกลัว


ฉันไม่ใช่ข้อผิดพลาด!’ หน้าจอสีฟ้าจางผุดขึ้นตรงหน้าของโครงกระดูกสีดำแทบจะกระแทกหน้าอีกฝ่าย จนเขาผละถอยหลังไปเล็กน้อยพร้อมกับแสยะยิ้ม


“ถะ...ถ้าอย่างนั่น...” เอียร์ฟริกส์รู้สึกได้เลยว่าเส้นด้ายสีฟ้านี่มันรัดตัวเธอแน่นขึ้น


“ก็มีตะ...แต่จะต้องทำลายเท่านั่น!!!


พูดจบเขาก็กระชากเส้นด้ายสีฟ้าเพื่อให้เส้นด้ายของเขาฉีกกระชากร่างของเด็กสาวให้ขาดกระจายด้วยความสะใจส่วนตัว แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเส้นด้ายอาวุธที่เขาภาคภูมิใจของเขาถูกตัดขาดด้วยหน้าจอสีฟ้าจางของร่างเล็กตรงหน้า เอียร์ฟริกส์ที่ถูกปลดพันธนาการรีบลอยตัวออกห่างจากบุคคลอันตรายพร้อมกับสะบัดมือเปิดประตูมิติกลับบ้านของตัวเองอย่างรวดเร็ว อาศัยช่วงที่อีกฝ่ายกำลังตกตะลึงรีบแทรกตัวลงไปในรอยแยกนั่นกลับบ้านทันที


ลาล่ะนะยังไม่วาย ข้อความบนหน้าจอสีฟ้าปรากฏขึ้นก่อนที่จะหายไป


“กะ...กลับมาก่อนนะ ยะ...ยัยเด็กนี่!!!


นั่นคือเสียงตะโกนสุดท้ายที่เธอได้ยินก่อนที่ประตูมิติจะปิดลง

.

.

.

.

หลังจากงานแรกที่เธอทำงานนั่น เด็กสาวก็ระมัดระวังตัวเองมากเป็นพิเศษ เธอไม่เปิดเผยตัว ไม่ออกไปเจอกับใคร เพียงแค่เฝ้ามองพวกเขาอยู่เงียบๆแต่ก็นั่นมีความสุขสำหรับเธอแล้ว ร่างเล็กท่องไปตามAUต่างๆเพื่อซ่อมแซมโค้ดที่ผิดปกติ ให้เรื่องราวของที่นั่นดำเนินต่อไปอย่างราบรื่น เธอเรียนรู้ที่จะจัดการกับข้อผิดพลาดต่างๆ และออกห่างจากบุคคลอันตรายที่ประสบพบเจอ


การได้เห็นคนอื่นๆมีความสุขคือที่สุดสำหรับเธอ ได้เฝ้ามองอยู่ห่างๆ ไม่ปรากฏตัว เธอได้เจอOmega Timeline ห้วงมิติของCore Frisk บางครั้งเธอก็เผลอหลงเข้าไปในสถานที่อันตรายอย่างDusttaleหรือAnti-Void บ้านของบุคคลอันตรายที่เคยเกือบจะทำลายร่างของเธออย่างError Sans แต่โดยรวมแล้ว เธอก็ยังสามารถหลบซ่อนจากสายตาของบุคคลอื่นได้


อ้อ! เธอเจออิ้งแซนส์ด้วย! น่าดีใจที่ได้เจอเขาอีกครั้ง แต่เธอระมัดระวังตัวเองมากขึ้น เขาจึงไม่เห็นตัวเธอที่แอบมองเขาพูดคุยกับบลูแซนส์ในAU Underswap


ร่างเล็กคิดทบทวนเรื่อวราวที่ผ่านมาเมื่อกลับมาถึงบ้าน รอยยิ้มบางๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอก่อนที่จะสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงสัญญาณจากหน้าจอสีฟ้าจางที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเธอ เอียร์ฟริกส์ปรับตัวให้นั่งพร่อมกับสไลด์หน้าจอมองข้อมูลที่เธอต้องไปทำหน้าที่


น่าแปลก...ข้อมูลของที่นั่นแทบจะว่างเปล่า...แถมยังมีการเพิ่มขึ้นและลดลงของข้อมูลตลอดเวลาอีกต่างหาก


เกิดอะไรขึ้นกัน?


ด้วยความสงสัยปนๆกับกังวล มือเล็กสะบัดเบาๆเพื่อเปิดประตูมิติไปยังเป้าหมาย


X-Tale

.

.

.

.

To be continues



[บอกตรงๆว่าวาดไว้นานแล้ว----]


-Talk with Writer-

         สวัสดีค่าาาา กลับมาพบกันอีกแล้วกับเรื่องใหม่!! เกริ่นนำของAI Friskหรือก็คือลูกสาวของไรท์เองค่ะส่วนประวัติเดี๋ยวทำแยกอีกทีนะคะ ไรท์คิดลูกคนนี้ไว้นานแล้วล่ะคะ ตั้งแต่ตอนที่ดูUnderverse ก็แบบอยากคิดอะไรแบบนี้บ้าง ไม่รู้จะถูกใจท่านผู้อ่านรึเปล่านะคะ

           ยังไงก็ตาม อาทิตย์หน้าคงได้ลงตอนใหม่นะคะ ปลายเทอมไรท์ยิ่งยุ่ง แต่ละโปรเจ็คอัดเข้ามา แทบจะไม่ได้นอน 555555 ขอบคุณท่านผู้อ่านที่ยังติดตามกันอยู่นะคะ ไรท์จะพยายามมาลงตอนใหม่ให้ได้ค่ะ! ขอให้สนุกกับการอ่านและฝากน้องเอียร์ฟริกส์ไว้ด้วยนะคะ รักท่านผู้อ่านทุกคนนะคะ จุ๊บๆ ไว้เจอกันตอนหน้า บะบายยยยย

STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

200 ความคิดเห็น

  1. #192 Hiromi_zan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 10:19

    น้องงง! ตัลล๊ากกมาก

    #192
    0
  2. #127 soul (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 17:18
    ถึงเวลาแล้วสินะ....ที่นางเอกจะได้เจอพระเอก

    //ชอบอ่ะ!! AI friskน่ารักจุงเบยยยยยยย~
    #127
    1
    • #127-1 Honey_GNN(จากตอนที่ 24)
      17 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:16
      มาสู่ขอเอียร์ฟริกส์ไปเป็นเพื่อนโน๊ตฟริกส์หน่อยค่ะ555 //น้องน่ารักอ่าาา
      #127-1
  3. #126 ออโลร่า frisk (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 16:44
    ตอนแรกนึกว่า core frisk แต่ที่ไหนน้องเอยร์นี่เอง



    ก็ว่าล่ะทําไมชื่อ AI frisk 555+



    ปล.ตอนแรกไม่ได้ดูชื่อพอเห็นว่ามาใหม่เลยรีบกดเข้ามาดู



    5555+





    #126
    1
    • #126-1 za0971836825(จากตอนที่ 24)
      12 พฤศจิกายน 2560 / 20:57
      เราก็เหมือนกัน 555+

      ปล.ดีใจเพราะเจอพวกเดียวกันอันใหมมาปุ๊บกดปั๊บ555+
      #126-1
  4. #125 ออโลร่า frisk (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 16:41
    ว้าวๆๆ สุดยอดค่ะไรต์ชอบเอียร์ฟริกจังเลย



    แล้วไรต์ได้เลือกหรือยังค่ะว่าจะให้น้อง



    เอียร์คู่กับใครอ่ะ *ตื่นเต้น* 0oO
    #125
    4
    • #125-3 za0971836825(จากตอนที่ 24)
      12 พฤศจิกายน 2560 / 20:55
      ใช่ครอสป่ะ555+
      #125-3
    • #125-4 Call me 'Michy'(จากตอนที่ 24)
      5 ธันวาคม 2560 / 00:04
      ติดตามตอนต่อไปค่ะ//ขยิบตา
      #125-4
  5. #124 Pookie_Sama (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 13:36
    สนุกก~
    #124
    0
  6. #123 Ploykoe (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 12:09
    งุ้ยๆเอียร์ฟริคส์น่าร้ากกกก/////^///// รอวนปายยยย
    #123
    0