[FIC UNDERTALE] (Sans x Frisk) After the Underground’s End

ตอนที่ 14 : [Shortfic AU Underfell] LOVE or Love

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    22 ส.ค. 60

[Shortfic AU Underfell] LOVE or Love

*AUนี้เป็นAUหนึ่งของอันเดอร์เทล ซึ่งผู้แต่งได้นำมาและอาจจะมีการดัดแปลงหรือเปลี่ยนเนื้อหาในเรื่องเล็กน้อยถึงปานกลางเพื่อให้เข้ากับเนื้อเรื่องของฟิค*





ในโลกที่เต็มไปด้วยความโหดร้ายรุนแรงที่แซนส์รู้จักมาทั้งชีวิต โลกอันเดอร์กราวด์แห่งนี้ มีแต่ฆ่าไม่ก็ถูกฆ่า เขาคุ้นเคยกับชีวิตที่โหดร้ายแบบนี้มานานแล้ว เขาเองก็ฆ่าใครไปมากมาย ทั้งเด็กมนุษย์ ทั้งมอนสเตอร์ด้วยกัน


มันน่าเบื่อหน่าย น่าเบื่อจนเขารู้สึกไม่อยากจะทำอะไรอีกต่อไป


วันๆก็ได้แต่นอนเฝ้าป้อมยาม ถูกพาไพรัสต่อว่าด้วยถ้อยคำหยาบคายและสบประมาทว่าเขาอ่อนปวกเปียก แต่แซนส์ก็ไม่คิดที่จะเอ่ยแย้งอะไร เขาปล่อยให้น้องชายต่อว่าไปแบบนั่นด้วยความเคยชิน ชีวิตดำเนินต่อไปจนมาถึงวันหนึ่ง...


วันที่เขาได้พบเธอที่แสนจะใจดีและอ่อนโยน


ฟริกส์...เด็กสาวที่ใจดีและอ่อนโยน เขารักเธอ...รักเธอมากๆ


จนไม่อยากจะปันความอ่อนโยนของเธอให้กับใคร...

.

.

.

.

แฮ่กๆๆ!!


เสียงหอบหายใจดังก้องป่าสนกว้างที่เงียบสงัด พร้อมกับเสียงฝีเท้าย่ำลงบนพื้นหิมะหนาที่ดังต่อเนื่องกันเป็นเวลานาน ใบหน้าเล็กน่ารักชื้นเหงื่อเปี่ยมไปด้วยความกังวล เด็กสาวมองสลับอย่างไม่สบายใจระหว่างด้านหน้ากับมองไปข้างหลังตลอดเวลาราวกับกำลังระแวงว่าจะมีอะไรไล่ตามเธอมาด้านหลัง


ซึ่งมันก็ไม่ผิดไปจากความจริงนักหรอก...


“ฟริกส์...จะวิ่งหนีฉันไปไหนล่ะ กลับมาหาฉันสิที่รัก” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบช้าหากแต่ดังก้องไปทั่วทั้งป่าอย่างน่าหวาดหวั่น


ร่างเล็กของเด็กสาวพิงเข้ากับต้นไม้อย่างเหนื่อยอ่อนจากการวิ่งมาเป็นเวลานาน เธอพยายามควบคุมลมหายใจให้เป็นปกติและเบาที่สุด แต่เหมือนมันจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความหวาดกลัวต่อผู้ที่ไล่ตามเธอในเวลานี้


“เสียงดังเชียวนะ หัวใจของเธอน่ะเต้นเสียงดังซะจนฉันได้ยินเสียงนะสาวน้อย heh ไม่จำเป็นต้องกลัวหรอกน่า ออกมาหาฉันเถอะน่า ฟริกส์” เสียงของผู้ไล่ตามยังคงดังก้องอยู่ราวกับเขาอยู่ใกล้ๆตัวเธอตลอดเวลา มือเล็กวายกขึ้นกำอกเสื้อคอเต่าไหมพรมสีแดงลายขวางสีดำแน่น


ทำยังไงดีๆ ฟราววี่ก็ไม่อยู่ด้วย...


เธอไม่น่าบอกฟราววี่เลยว่าขอออกมาคนเดียว ไม่น่าเลยจริงๆ


ร่างเล็กหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ที่พอจะบดบังร่างของเธอได้มิด เสียงของเขาคนนั่นค่อยๆเบาลง เบาลงคล้ายกับห่างไกลจากตัวเธอไปเรื่อยๆ จนเงียบสนิท ร่างเล็กทรุดตัวลงนั่งบนพื้นหิมะหนาวเย็นก่อนที่จะกอดเข่าที่เต็มไปด้วยบาดแผลถลอกเล็กๆน้อยๆ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆเมื่อคิดว่าคงรอดพ้นจากเขาไปได้แล้ว


ทำไม...ทำไมแซนส์ถึงต้องทำร้ายเธอแบบนี้ด้วย...ทำไมล่ะ...


ใบหน้าเล็กซุกลงกับเข่าอย่างเหนื่อยอ่อน แต่เธอจะมาหลับตรงนี้ไม่ได้ ไม่อย่างนั่น...


“มาหลบอยู่ตรงนี้เองหรอฟริกส์ ที่รัก”


!!!


ร่างเล็กสะดุ้งสุดตัวสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดทำให้เธอรีบลุกขึ้นเตรียมวิ่งหนีออกจากตรงนั่นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้


หากแต่...


ปิ๊ง!


“อ๊ะ!” เด็กสาวร้องอย่างตกใจเมื่อเธอไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้ก่อนก้มลงมองหัวใจวิญญาณของเธอ


จากที่เคยเป็นสีแดงสดตอนนี้กลับกลายเป็นสีน้ำเงิน


“จุ๊ๆ ตอนนี้เธอเป็นสีน้ำเงินแล้ว เธอไม่มีทางวิ่งหนีไปจากฉันได้หรอกฟริกส์” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพลางหัวเราะในลำคอเบาๆ ดวงตาซ้ายของเขาเรืองแสงสีแดงสดเป็นประกายจ้องมองเด็กสาวที่ตัวสั่นเทาด้วยความหวั่นใจเดาเขาไม่ถูก “โอ๋ๆ อย่ากลัวไปเลยที่รัก ฉันไม่ฆ่าเธอหรอกน่า”


เขากระดิกนิ้วเบาๆก่อนที่ร่างของเด็กสาวในชุดเสื้อคอเต่าไหมพรมสีแดงลายขวางสีดำก็ลอยเข้ามาหาโครงกระดูกร่างเตี้ยในเสื้อแจ็คเก็ตสีดำมีฮูดขนเฟอร์อย่างช้าๆ แซนส์ยกมือขึ้นลูบแก้มขาวเนียนของฟริกส์อย่างแผ่วเบาก่อนที่จะใช้นิ้วกรัดูกของเขากรีดลงบนแก้มของเธอจนผิวขาวเนียนเป็นรอยแผล จนเด็กสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด


เลือดสีแดงสดงดงามค่อยๆซึมออกจากบาดแผลไหลลงอย่างช้า แต่ก่อนที่มันจะหยดลงบนพื้นหิมะ โครงกระดูกหนุ่มก็จัดการเลียหยดเลือดของเธอซะก่อน


เด็กสาวดิ้นไปมาอย่างหมดหนทาง แม้จะรู้ดีว่าไม่มีทางที่จะหนีรอดหากยังถูกสะกดด้วยเวทย์มนต์ของอีกฝ่ายอยู่ เธอยอมรับว่าค่อนข้างกลัวแซนส์ในตอนนี้มาก ทำไมเขาถึงทำอะไรแบบนี้ ทำไมต้องทำร้ายเธอด้วย ทำไมเขาไม่เคยที่จะหยุดทำร้ายเธอเลยล่ะ...


“สงสัยอย่างนั่นหรอฟริกส์” มือกระดูกเชยคางของเด็กสาวขึ้นมองใบหน้าที่ไม่เคยลืมตาขึ้นของเธอก่อนที่จะฉีกยิ้มให้เห็นฟันแหลมคมที่มีซี่หนึ่งเป็นฟันปลอมสีทอง “นั่นก็เพราะ...ฉันรักเธอยังไงล่ะที่รัก”


“ฉันรักเธอ...รักเธอมากนะที่รัก” ใบหน้าของเขาเลื่อนเข้ามาชิดกับใบหน้าเล็กของเด็กสาว สีหน้าของฟริกส์ฉายแววตกใจเมื่อได้ยินคำว่ารักจากปากของเขา ใบหน้าของเด็กสาวขึ้นสีแดงขึ้นจางๆอย่างน่าพอใจสำหรับแซนส์


“และนี่น่ะ...คือ การแสดง LOVE ในแบบของฉันยังไงล่ะ”


“อึก!” เด็กสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บแสบเมื่อเขาก้มลงฝังเขี้ยวลงบนลำคอของเธออย่างรุนแรงจนเกิดเป็นรอยฟันบนลำคอขาวของเด็กสาว เขาไล่เลียบาดแผลที่เขาฝังเขี้ยวบนคอของฟริกส์อย่างเชื้องช้า เสียงหอบหายใจของเขาดังขึ้นให้เธอได้ยิน ลมหายใจของแซนส์เป่าลงบนลำคอจนเธอทั้งรู้สึกแสบแผล ทั้งจั๊กจี้และรู้สึกแปลกๆ


“ฟริกส์...ต่อจากนี้ไปเรามามีช่วงเวลาที่แสนวิเศษ ด้วยกันเถอะนะ ที่รัก”


ฉึก!!!


กระดูกแหลมมากมายผุดขึ้นมาจากพื้นหิมะตรงเข้าทิ่มแทงเข้าใส่ร่างเล็กที่ดิ้นขยับไปไหนไม่ได้ เลือดสีแดงฉานสาดกระเด็นไปทั่วบริเวณ แต้มสีขาวด้วยหยดเลือดสีแดงสดสีสวยงาม ร่างเล็กกระตุกเพียงเล็กน้อยก่อนที่จะแน่นิ่งไป แซนส์หัวเราะเสียงดังลั่นก่อนที่จะยกมือขึ้นปาดเลือดของเด็กสาวที่กระเด็นมาเปื้อนใบหน้าของเขามาลิ้มรสชาติ


เลือดอันหอมหวานจากเด็กสาวผู้น่ารัก


“ฟริกส์ที่รัก...ฉันจะมอบ LOVE ให้กับเธอเอง ไม่ต้องห่วงหรอกนะ” ดวงตาสีแดงก่ำของมอนสเตอร์โครงกระดูกฉายแววมีความสุขขึ้นมาก่อนที่เขาจะก้าวเดินออกจากป่าแห่งนี้ไปเพื่อกลับไปที่บ้าน...


ที่ที่เด็กสาวต้องไปเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

.

.

.

.

เฮือก!!


ร่างเล็กเด้งตัวขึ้นจากโซฟาพร้อมกับหอบหายใจอย่างหนักหน่วงราวกับเมื่อครู่เธอเพียงแค่ฝันร้าย แต่ฟริกส์รู้ดี...เมื่อครู่เธอได้ตายไปอีกครั้งต่างหาก เด็กสาวเอนพิงพนักโซฟาภายในบ้านของสองพี่น้องโครงกระดูกก่อนจะแปลกใจเมื่อไม่ได้ยินเสียงฟลาววี่เลย


ใบหน้าเล็กที่ดวงตามักจะปิดสนิทอยู่เสมอหันไปรอบๆห้องรับแขกแต่ก็ไม่พบตัวของดอกไม้สีทองที่มักอยู่ข้างๆเธอเสมอเลยแม้แต่น้อย ฟลาววี่ไม่เคยอยู่ห่างเธอเวลาที่เธอโหลดเซฟกลับมาเลยนี่นา...


“เธอกำลังมองหาเจ้าดอกไม้นั่นอยู่หรอที่รัก”


!!


ใบหน้าที่ฉายชัดว่าตกใจของเด็กสาวถูกบังคับให้เงยหน้าขึ้น แซนส์ลูบแก้มของเด็กสาวเบาๆ นี่เขามาอยู่ด้านหลังโซฟาตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย!?


“อะไรกัน ตกใจขนาดนั่นเลยหรอฟริกส์” แซนส์ยิ้มกว้างจนเห็นฟันปลอมซี่สีทองสว่างชัดเจน มือกระดูกสางเส้นผมสีน้ำตาลเข้มยาวประบ่าของเด็กสาวที่นั่งอยู่บนโซฟาอย่างแผ่วเบา ยิ่งเห็นสีหน้าของเธอที่แสดงความหวาดหวั่นออกมาเพียงเล็กน้อยแต่เพียงแค่นั่นก็ยิ่งทำให้เขายิ้มกว้างขึ้นไปอีก “กลัวฉันหรอที่รัก”


ร่างเล็กชะงักอย่างรู้สึกหวั่นใจ มือเล็กยกขึ้นแตะลงบนมือกระดูกอย่างแผ่วเบาพร้อมกับหันกลับไปทางแซนส์ที่เผยสีหน้าสงสัยเล็กน้อยเมื่อเห็นเด็กสาวพยายามหาทางวิ่งหนีเขาอย่างที่เคยทำ


“ทำไมถึงทำร้ายฉันล่ะ...แซนส์” เสียงเล็กเอ่ยถามอย่างแผ่วเบา น้ำเสียงของเด็กสาวที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนดังออกมาจากริมฝีปากเล็กตรงหน้า มือเล็กนิ่มจับมือของโครงกระดูกหนุ่มแน่น “ทำไมล่ะ...”


“เพราะรักยังไงล่ะ ฟริกส์” แต่แล้วแซนส์ก็ยกยิ้มกว้างพร้อมกับเอ่ยตอบด้วยคำตอบเดิมที่เขาเคยพูดให้เธอฟังเมื่อตอนก่อนที่เธอจะตายครั้งล่าสุด “ที่นี่...ไม่ฆ่าก็ถูกฆ่า ฉันทำร้ายเธอ ฆ่าเธอก็เพราะฉันน่ะ...”


“ต้องการมอบความรัก (LOVE) ให้เธอยังไงล่ะที่รัก”


“โอ้ย!!


ร่างเล็กร้องด้วยความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นกระทันหันที่บริเวณหัวไหล่ข้างซ้าย ใบหน้าเล็กซีดลงเมื่อพบว่ากระดูกปลายแหลมเสียบเข้าที่บริเวณหัวไหล่ข้างซ้ายของเธอจนทะลุมาด้านหน้า เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งของแซนส์เรียกสติให้เธอรีบปล่อยมือแซนส์เพื่อหนีจากอีกฝ่าย แต่เหมือนจะไม่ทันซะแล้ว


“ฉันว่านะที่รัก พวกเราไปหาอะไรสนุกๆทำระหว่างรอพาไพรัสกับเจ้าดอกไม้นั่นกลับมากันดีกว่านะ” ร่างเล็กที่บาดเจ็บถูกดึงรั้งเข้ามาในอ้อมแขนของโครงกระดูกหนุ่มอย่างง่ายดาย มือกระดูกกดลงบนแผลบริเวณหัวไหล่ของเด็กสาวอย่างแรงจนเธอร้องด้วยความเจ็บปวด "อะไร...ที่สนุกยิ่งกว่านี้อีก"


แป๊ะ!


แซนส์ดีดนิ้วก่อนที่ทั้งเขาและเธอจะหายไปจากโซฟาตรงนั่นด้วยเวทย์มนต์ประจำตัวของแซนส์




 

 

“ซะ...แซนส์...อึก...หยุดเถอะ...”


“อยู่นิ่งๆสิฟริกส์ มันจะยิ่งเจ็บกว่าเดิมนะ”


“มะ...ไม่...พอแล้ว...”


มือเล็กพยายามดึงรั้งให้หลุดจากพันธนาการ หากแต่เชือกเส้นหนาที่แซนส์ใช้มัดข้อมือของเธอไว้กับหัวเตียงนั่นรัดแน่นจนไม่อาจที่จะดึงให้หลุดออกได้ ทิ้งไว้เพียงรอยแผลเชือกบาดจนเลือดซิบ ไม่เพียงเท่านั่น แผลที่ถูกกระดูกแหลมทิ่มแทงก็ยังคงมีเลือดไหลซึมออกมาไม่หยุด นี่มันเลวร้ายยิ่งกว่าถูกฆ่าเสียอีก...


“ที่รัก...ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ให้เธอหนีอีก ฉันจะขังเธอไว้...อยู่กับฉันที่นี่ เล่นสนุกด้วยกัน ความรักของเราจะยิ่งเพิ่มขึ้น...เพิ่มขึ้นไปอีก” โครงกระดูกหนุ่มย่อตัวลงนั่งลงตรงหน้าของเด็กสาวก่อนที่จะใช้นิ้วเกี่ยวเส้นผมสีน้ำตาลเข้มของอีกฝ่ายขึ้น “อยู่กับฉัน...ฉันจะให้ LOVE กับเธอมากๆนะฟริกส์”


“มะ...ไม่เอาแบบนี้...โอ้ย!!” มือกระดูกจิกเส้นผมของเธอขึ้นจนใบหน้าที่แสดงความเจ็บปวดของเด็กสาวเงยหน้ามองโครงกระดูกหนุ่มในชุดเสื้อแจ็คเก็ตสีดำสนิทมีฮูดขนเฟอร์


“เธอไม่อยากได้ความรักของฉันอย่างนั่นหรอ ฟริกส์ ใจร้ายจังเลยนะ” ดวงตาสีแดงสดจับจ้องใบหน้าเล็กที่นิ่วหน้าแสดงถึงความเจ็บจากบาดแผลต่างๆอย่างนิ่งๆ “ให้กำลังแสดงความรักกับเธอนะสาวน้อย ฉันทำอะไรผิดตรงไหนกัน!


ฉึก!


“อ้าก!!


กระดูกแหลมที่ปรากฏขึ้นในมือของแซนส์ปักลงบนต้นขาข้างขวาของเด็กสาวอย่างรุนแรงจนเธอกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด กลิ่นของเลือดที่ไหลออกมาจากบาดแผลจากทั้งที่หัวไหล่ซ้ายกับต้นขาขาวเริ่มทำให้เธอเริ่มสติพล่าเลือนและเวียนศีรษะ เธอเสียเลือดมากจนเกินไป น้ำตาเริ่มไหลซึมจากดวงตาของเธออย่างทนไม่ไหวอีกต่อไป หากแต่...เธอยังตายไม่ได้ตอนนี้...


ถ้าเธอตาย...โหลดเซฟกลับมาครั้งหน้าเธอก็จะเจอเรื่องแบบนี้อีก...


ต้องทำยังไง...ให้เขารู้...ว่านี่มันไม่ใช่การแสดงความรักที่แท้จริง


“ซะ...แซนส์...นี่น่ะ...” เสียงเล็กเริ่มที่จะเอ่ยพูดอีกครั้ง เด็กสาวพยายามที่จะฝืนยิ้มบนใบหน้าจนแซนส์ชะงักไป “นี่น่ะ...ไม่ใช่การแสดงความรัก...หรอกนะ...แซนส์...”


เบ้าตาของโครงกระดูกหนุ่มเบิกกว้างอย่างสับสน นี่ไม่ใช่วิธีการแสดงความรักหรอกหรอ...


“แซนส์...” เด็กสาวเอ่ยเรียกชื่อของเขาอีกครั้ง ครั้งนี้แซนส์มองเห็นน้ำตาสีใสที่หยดลงจากดวงตาที่ปิดสนิทของเด็กสาวอย่างชัดเจน พอได้เห็นน้ำตาของฟริกส์ เขาก็เริ่มไม่แน่ใจในอะไรบางอย่าง...ไม่แน่ใจกับความคิดของตัวเอง


ทำไมล่ะ...ทำไมฟริกส์ต้องร้องไห้แบบนั่นด้วย


“ฉันไม่หนีแซนส์ไปไหนแล้ว...ปลดเชือกเถอะนะ...” ฟริกส์เอ่ยขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเผยยิ้มอ่อนโยนปนๆกับอ่อนล้าบนใบหน้า “แก้มัดเถอะนะแซนส์...”


แต่แซนส์กลับส่ายหน้าปฏิเสธ ดวงตาสีแดงสดสบกับใบหน้าของเด็กสาวนิ่ง


“ไม่...ถ้าฉันปล่อยเธอ เธอต้องหนีฉันไปแน่ฟริกส์ ถ้าฉันปล่อยเธอ เธอก็จะไปเจอกับคนอื่น เขาจะทำอย่างที่ฉันทำ ทำร้ายเธอ ฉันยอมทำเองดีกว่าให้คนอื่นทำแบบนั่นกับเธอ!” แววตาของเขาวาวโรจน์เมื่อนึกถึงจุดนั่น แค่คิดว่าคนอื่นก็จะมีโอกาสได้สัมผัสถึงความอ่อนโยนของเด็กสาว เขาก็อดที่โมโหไม่ได้แล้ว


“รู้อะไรมั้ยแซนส์...ฉันน่ะนะ...ถึงจะเจออะไรที่โหดร้าย ฉันก็...”


“ฉันไม่อยากให้เธอใจดีกับคนอื่นเข้าใจมั้ย!!


ฟริกส์เงียบไป โครงกระดูกหนุ่มหอบหายใจแรงๆไปทีก่อนที่จะหันหน้าไปทางอื่น


“เอ๊ะ...?” เด็กสาวส่งเสียงร้องเบาๆอย่างมึนงง เธอมองใบหน้าของแซนส์ที่เริ่มขึ้นสีแดงจางๆบนใบหน้า ดวงตาสีแดงสดเลื่อนกลับมามองเด็กสาวนิดๆ ยิ่งเห็นสีหน้าสงสัยของเธอ ใบหน้าของเขาก็ยิ่งเป็นสีแดงเข้มขึ้นไปอีก


“ฉันไม่อยากให้เธอใจดีกับคนอื่นไงเล่า!!


เกิดความเงียบขึ้นระหว่างพวกเขา


“อุ๊บ...”


“อย่าขำนะ!!” ดวงตาสีแดงสกข้างซ้ายของเขาเรืองแสงวาวขึ้นกลบเกลื่อนความรู้สึกอายอย่างบอกไม่ถูก กระดูกปลายแหลมปรากฏขึ้นพุ่งเข้าใส่เด็กสาวจนเธอหน้าซีดพร้อมกับหลับตาปี๋เตรียมรับความเจ็บปวด


ฉึก


“อ๊ะ...” ร่างเล็กเผยสีหน้ามึนงงเมื่อไม่ได้รับความเจ็บปวดใดใด มือเล็กเป็นอิสระจากเชือกเส้นหนาที่ถูกตัดด้วยกระดูกปลายแหลมเมื่อครู่ ร่างของเด็กสาวพยายามยันตัวขึ้นจากเตียง หากแต่ก็ไม่สามารถลุกขึ้นได้เพราะบาดแผลบนร่างกายและเลือดที่ไหลออกมามากเกินไป ทำให้ร่างของฟริกส์หมดแรง


แต่แล้ว ตัวเธอก็ถูกพยุงขึ้นนอนดีๆโดยโครงกระดูกหนุ่มผู้ที่เป็นคนทำร้ายเธอเอง เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของแซนส์นิดๆก่อนที่จะระบายยิ้มบนใบหน้า ถึงจะเป็นคนทำร้ายเธอ แต่ว่า...เขาก็มีเหตุผลของเขาสินะ(ถึงการกระทำจะผิดไปมากก็เถอะ)


“แล้ว...การแสดงความรักน่ะ...” อยู่ๆแซนส์ก็เอ่ยขึ้น ทำให้ฟริกส์เอียงศีรษะมองอีกฝ่ายนิดๆ “มันต้อง...ทำยังไง ในเมื่อเธอบอกว่ามันไม่ใช่...งั้นก็...สอนฉันหน่อยสิ”


“สอนหน่อย...ว่าการแสดงออกแบบคนรัก ต้องทำยังไงบ้าง...”


ฉ่า...


ใบหน้าของทั้งคู่แดงก่ำขึ้นทันทีที่จบประโยคนั่น แม้แต่ตัวคนพูดก็ด้วย แซนส์รีบหันหน้าไปทางอื่นทันที มือกระดูกยกขึ้นปิดใบหน้าที่แดงก่ำของตัวเองแน่น


นี่ฉันพูดอะไรออกไปเนี่ย โว้ย!!


“ได้สิ...” เสียงเล็กเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน แต่เพราะความเงียบ เสียงเบาๆนั่นมันเลยดังมากในความคิดของแซนส์ โครงกระดูกหนุ่มรีบหันกลับมาอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเล็กที่ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างน่ามองก้มลงเล็กน้อยก่อนที่ร่างเล็กจะค่อยๆยันตัวจากเตียง ฝืนความเจ็บปวดขึ้นมาสวมกอดแซนส์แน่น


ริมฝีปากเล็กประทับลงบนข้างปากของโครงกระดูกหนุ่ม


“นะ...นี่เป็น...การจูบ...การแสดงความรักอย่างหนึ่ง” ใบหน้าขาวแดงก่ำก่อนที่จะก้มหน้างุดอย่างน่าเอ็นดู


แซนส์นิ่งอึ้งไปสักพัก...


แบบนี่มัน...


ใบหน้าของเขาขึ้นสีแดงก่ำลามไปทั่วทั้งกระโหลกของเขา


น่ารักเกินไปแล้ว!!


“ที่รัก!!” แซนส์รวบตัวของเด็กสาวเข้ามากอดแน่นแทบจะทันที


“อะ...โอ้ย! เจ็บนะแซนส์!!


เสียงโวยวายดังมาจากเด็กสาวก่อนที่เธอจะเปลี่ยนมายิ้มกว้างและหัวเราะเบาๆ มือเล็กยกขึ้นกอดอีกฝ่ายตอบเบาๆ


จากนี้ไป...คงต้องสอนอีกเยอะเลยนะ เกี่ยวกับการแสดงความรัก(Love)น่ะ


ถึงยังไง เธอก็คือว่าแซนส์น่ะ Love เธอมากกว่า LOVE อยู่แล้วล่ะ


แต่ว่า...ตอนนี้ขอทำแผลก่อนได้มั้ย...

.

.

.

.

END




-Talk with Writer-

               สวัสดีค่าาาาา เอาฟิคUnderfellมาลงแล้วค่าาาาา อ่านแล้วก็จะงงๆ(ไม่)นิดหน่อย---- แง้! อารมณ์มันจะกลับพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ ถถถถถถถถ พอดีเราไม่แน่ใจว่าตกลงแล้วSansfellนิสัยยังไงกันแน่ ไปหามาก็มี2เวอร์ชั่น คือที่เป็นซาร์ดิสกับมาโซ ก็มึนๆเมาๆ อยากจะแต่งแก้ อยากแต่งแซนส์มาโซแต่กลัวติดเรท18+ จริงๆในเรื่องนี้ก็เกือบแล้วค่ะ เราเกือบพาไปสู่18+

                ถ้าไม่ตรงใจก็ขออภัยด้วยนะคะ เดี๋ยวค่อยแต่งใหม่ ถ้ามีNCจะส่งเป็นลิ้งค์แทนนะคะ-----(ว่าแล้วคงทดไปหลังๆเลย----)

                 ต่อไปเป็นShortficของMafiataleค่ะ เราคิดพล็อตไว้คร่าวๆแล้ว คิดว่าคงไหว(ใครอยากเห็นบอสโลลิยกมือค่ะ//ซับเลือด) งั้นเอาเป็นว่าวันนี้ก็ขอตัวลาไปก่อนนะคะ ตอนหน้าคงกลับเข้าสู่เนื่อเรื่องหลักค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะและสำหรับกำลังใจจากคอมเม้น ขอให้สนุกนะคะ บะบายยยยย

STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

200 ความคิดเห็น

  1. #183 Hiromi_zan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 02:51

    แซนส์ผู้ไม่รู้จักวิธีการแสดงความรักที่แท้จริง...อืมม... แบบนี้ต้องสอนถึงเรื่อง...บนเตียง...ด้วยรึปล่าวน่ะ...

    #183
    0
  2. #167 Hoshi2548 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 11:22

    ปั๋วนู๋ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #167
    0
  3. #159 ไอแอมแม่มด (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 14:08

    ง่อวววววววววววว

    #159
    0
  4. #71 จ้าวข้า (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 08:34
    รักคนเขียนค่ะ*โดดกอด*
    #71
    0
  5. #58 NAKI-KH-RM (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 19:53
    รออ่านๆ เป็นกำลังใจให้ค่า~
    #58
    0
  6. #56 dragoncat5273 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 20:21
    ฝากตากผ้าให้ข้าด้วย//ตายเพราะฟินเกินเหตุ
    #56
    0
  7. #55 GPKUPP (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 06:51
    บอสโลลิด้วยยยยยย--กองเลือดตาย
    #55
    0
  8. #54 wan - wan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 01:26
    ขอบคุณสำหรับนิทานก่อนนะ-- แอ่ก!
    #54
    0
  9. #53 rename-re (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 01:17
    โอยย น่ารักที่สุดเลยย!! แซนส์ดูํไร้เดียงสาไปเลยอ่ะ 555+ ฟริสค์เองก็น่ารักกินมาก#แอรยย

    ผัดเผ็ดหวานจริงๆ #อร่อย

    ฝ โอ้้้้ๆๆๆ โลลิๆ!! จะกินเด็กโลลิ!! อ๊ากกกกก!!
    #53
    0
  10. #52 MoMaykk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 21:46
    หมอคะ....ดิฉันไม่ไหวแล้วค่ะ-----//ตายคากองเลือด---
    #52
    0
  11. #51 friendly to lover (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 20:34
    อ้าก!!ฟินนนน
    #51
    0