[Osomatsu-san] 2 Couple จะไม่ให้รักได้ไง

ตอนที่ 6 : Ep.5 เริ่มเรียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 พ.ย. 63

Ep.5 เริ่มเรียน

[เช้าวันต่อมา]

ริน:เมย์ ไปข้างนอกกันมั้ย อยากออกไปเดินเล่นและดูรอบๆซักหน่อยอ่ะ ไปป้ะ

เมย์:อืมมม ก็อยากไปนะ แต่ขี้เกียจอ่ะ

ริน:ไปเหอะ ได้ดูว่ามีอะไรน่าสนใจมั่งไง เผื่อเจอพวกโมเดลอนิเมะไรเงี้ย

เมย์:ที่นี่จะมีรึป่าวเหอะ …………… ก็ได้ พอต้องนึกว่าอยู่บ้านคนเดียวก็เบื่อๆเหงาๆเหมือนกัน

ทั้ง2ได้ตัดสินใจออกมาเดินเล่นเพื่อเป็นการทบทวนเส้นทางและดูของต่างๆภายในเมืองไปด้วย เดินกันไปพูดคุยกันไปเรื่อยๆตามปกติ โชคดีหน่อยที่ถนนหนทางของโลกนี้ไม่ได้ซับซ้อนอะไรมากนัก เพราะไม่ใช่เมืองที่ใหญ่โตอลังการจนมึนหัว เส้นทางที่จำง่ายและมีร้านค้าต่างๆพอให้เป็นจุดสังเกตเลยไม่ยากต่อการจำทาง และเพราะได้แฝดทั้ง6ช่วยเอาไว้เลยง่ายเข้าไปใหญ่

รินและเมย์เดินกันมาได้ซักพักก็เริ่มเหนื่อยกันนิดหน่อย เลยลองหาร้านคาเฟ่เพื่อนักพักให้หายเหนื่อย และได้หาของกินแก้หิว เนื่องจากทั้งคู่นั้นเดินกันมาค่อนข้างนานอยู่พอสมควร ในระหว่างที่นั่งทานเค้กดื่มน้ำกันอย่าสบายใจ จู่ๆโนร่าก็โผล่ออกมาเพื่อที่จะคุยบางอย่างกับทั้ง2คน

โนร่า:โย่!! เป็นไงบ้างทั้ง2คน

ริน,เมย์:เฮ้ย!!!

โนร่า:ตกใจอะไรกัน ทำอย่างกับเห็นผีหรืออะไรซักอย่างที่น่ากลัวมากๆงั้นแหละ

ริน:ก็การที่จู่ๆโนร่าก็โผล่ออกมาไง ถ้าจะมาก็บอกล่วงหน้าหน่อยสิ แล้วไหนบอกว่าถ้ามีธุระอะไรให้พวกเราเรียกล่ะ

โนร่า:ก็ฉันมีเรื่องอยากจะมาคุยด้วยไง เรื่องที่จู่ๆพวกเธอก็ไปบอกเจ้าแฝด6ว่าเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนน่ะ การที่พวกเธอไปบอกแบบนั้นก็เท่ากับว่าต้องไปโรงเรียนกันด้วยนะ ไม่งั้นมันจะดูแปลกเกินไป เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนแต่ไม่ไปเรียน โดนทักแน่ๆถ้าโดนสงสัย จริงมั้ยล่ะ

เมย์:อุตส่าห์ได้หลุดมาที่นี่ ยังต้องเรียนอีกหรอ? แค่เรียนที่โลกเดิมก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว แล้วต้องมาเรียนที่นี่ ขอตายดีกว่า

ริน:ใจเย็น ไม่ขนาดนั้น

โนร่า:นี่เธอไม่ชอบเรียนขนาดนั้นเลยรึไง ถึงได้โอดครวญจะเป็นจะตายขนาดนั้นน่ะ

เมย์:จะว่าชอบก็ไม่ จะเกลียดก็ไม่เชิง มันรู้สึกว่าเรียนก็ได้แหละ แต่ขอไม่เครียด ไม่ทำงาน ไปนั่งฟังครูพูดแล้วก็จบไรเงี้ย จริงด้วย?! ขอแบบนี้ได้มั้ย ไม่อยากเรียนอ่ะ

โนร่า:ก็บอกว่าเดี๋ยวจะโดนสงสัยไง

เมย์:เชอะ!

ริน:เอาน่าาา แล้วถ้าพวกเราไปจะเรียนตามเค้าทันหรอ น่าจะเรียนกันไปไกลแล้วนะ จะเรียนรู้เรื่องได้ไง ไหนจะเสื้อผ้าชุดนักเรียนอีก คุณเทพโนร่าจัดการให้ได้มั้ยล่ะ ไหนๆก็เอ่ยปากจะรับผิดชอบแล้วนี่ จริงมั้ย?

โนร่า:เออน่า ก็ว่าจะทำแบบนั้นอยู่แล้วแหละชุดนักเรียนเอาแบบไหนล่ะฉันได้จัดการให้ถูก

ริน:ขอแบบทั่วไปแต่กระโปรงอย่าสั้นมากละกัน

เมย์:ชุดนักเรียนชาย

โนร่า:นี่เมย์ เธอเป็นผู้หญิงไม่ใช่รึไง

เมย์:ก็ใช่สิ ทำไมอ่ะ คนมันไม่ชอบกระโปรงนี่นา แถมชุดนักเรียนชายมันขยับร่างกายได้ดีกว่าด้วย ไม่ต้องมาระวังกระโปรงเปิดอะไรใดๆด้วย สะดวกจะตาย ไม่ได้หรอ

โนร่า:ไอ้ได้อ่ะก็ได้ แต่มันจะยุ่งยากเอานะถ้ามีคนมาถามน่ะ

เมย์:ไม่โดนหรอก แค่ทำตัวเป็นอากาศธาตุก็จบละ ไม่มีใครสังเกตแน่นอน อีกอย่างไม่ใช่ว่าผู้หญิงก็ทำหรอ บางโรงเรียนไรเงี้ยก็เห็นทำกันนี่

โนร่า:บางโรงเรียนที่ว่านี่คือโรงเรียนที่ไหนล่ะ

เมย์:โรงเรียนในอนิเมะไง

โนร่า:แบบนั้นมันไม่นับนะเฟ้ย!!!

เมย์:ทำไมจะนับไม่ได้ล่ะ ก็ที่นี่มันโลกอนิเมะนี่นา ไม่รู้ล่ะ จะเอาชุดนักเรียนชาย โนร่าเป็นคนบอกเองนี่นาว่าจะรับผิดชอบที่จู่ๆก็พามาที่นี่น่ะ รักษาคำพูดสิ เป็นลูกผู้ชายต้องรักษาสัญญา

โนร่า:เฮ้อ… ก็ได้ๆ รู้สึกคิดผิดจริงๆที่พาคนแบบเธอมา

ริน:โนร่า ถ้าจะไปโรงเรียนขอโรงเรียนที่ใกล้ๆบ้านหน่อยได้มั้ยอ่ะ ไม่อยากไปไหนไกล

โนร่า:ได้สิ งั้นเดี๋ยวที่เหลือฉันจัดการเอง ฉันแค่มาเพื่อบอกเรื่องเกี่ยวกับโรงเรียนเพื่อให้พวกเธอตัดสินใจกันน่ะ

เมย์:เรียกว่าตัดสินใจได้ด้วยหรอ รู้สึกว่าจะเป็นการบังคับมากกว่านะ

โนร่า: ………………………… ฉันไปล่ะ!!!

เมย์:อุตส่าห์เลี่ยงโรงเรียน ยังไงก็หนีไม่พ้นแหละนะ

ริน:นั่นดิ เออ จะว่าไป แล้วต้องเริ่มเรียนวันไหนอ่ะ

เมย์: ………

ริน: ………

ริน,เมย์:โนร่า!!!

------------------------------------------------------------

*กลับมาแต่งนิยายต่อแล้วนะครับ สรุปแล้วไม่ได้เป็นอีสุกอีใส แต่เป็นอาการที่คันตามตัว ซึ่งยังไม่รู้ผลที่แน่ชัดว่าเป็นอาการของอะไร แต่ไม่ใช่อีสุกอีใสแน่ๆ เลยสามารถกลับมาแต่งนิยายเรื่องนี้ได้อีกครั้ง และมีอีกเรื่องที่ผมอยากจะมาประกาศ คือ ผมใกล้สอบแล้ว และนั่นหมายความว่า ใกล้ปิดเทอม ซึ่งนั่นทำให้ผมสามารถมาแต่งนิยายได้เรื่อยๆและหลายตอน จะได้ไม่เป็นการดองด้วย ขอบคุณนะครับที่อุตส่าห์มาอ่าน*

เที่ยวญี่ปุ่น | iWifi Presents เลือกเน็ตให้

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น