[Osomatsu-san] 2 Couple จะไม่ให้รักได้ไง

ตอนที่ 5 : Ep.4 เด็กม.ปลาย?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 ธ.ค. 63

Ep.4 เด็กม.ปลาย?

ในระหว่างที่เหล่าแฝด6และ2สาวกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ก็ได้มีเสียงใสของหญิงสาวพูดขึ้นมา ทำให้ทั้ง8คนต้องสงสัยกับเสียงผู้หญิงที่ได้ยิน แต่เหล่าแฝด6นั้นไม่ได้แค่สงสัย แต่มีทั้งตกใจและวิตกเล็กน้อยเนื่องจากเสียงที่ได้ยินนั้นช่างคุ้นหูซะจริงๆ

แฝด6:โทโตโกะจัง?!?!

ริน:(กะแล้วเชียว -_-;)

เมย์:(โผล่มาซะแล้วแฮะ)

โทโตโกะ:ไง เจ้าพวกแฝดนีททั้ง6 ที่ไม่ไปหาฉันนี่เพราะมัวแต่อยู่กับเด็ก2คนนี้สินะ

โทโดมัตสึ:โทโตโกะจังมาอยู่นี่ได้ไงกัน?!

โทโตโกะ:นี่อย่าบอกนะว่าลืมนัดน่ะ ฉันนัดพวกนายเอาไว้ว่าจะให้ไปช่วยถือของช็อปปิ้งน่ะ

โอโซมัตสึ:อ๊ะ!! ลืมไปเลย โทษนะโทโตโกะจัง เพราะรินจังและเมย์พึ่งจะย้ายมาน่ะ เลยอาสาพาชมเมือง

โทโตโกะ:เด็ก2คนนี้สำคัญถึงขนาดลืมนัดฉันที่มาก่อนได้ลงคอเลยสินะเจ้าพวกนีท

โจโรมัตสึ:ไม่ใช่นะโทโตโกะจัง!!! เพราะพวกรินจังและเมย์เค้าพึ่งย้ายมาตางหาก เลยไม่รู้จักถนนหนทางแถวนี้ดี แถมยังอยู่แค่ม.ปลายด้วย เป็นเด็กผู้หญิงแถมมาอยู่กันแค่2คนอีก ถ้าปล่อยให้ไปเดินกันเอง2คนก็อาจเกิดอันตรายได้ พวกเราเลยอาสามาช่วยน่ะ เนอะทุกคน

แฝด5:อื้ม!!!//พยักหน้ารัวๆ

แฝด6และโทโตโกะต่างพูดคุยกันเรื่องของรินและเมย์ โดยโจโรมัตสึนั้นพูดอธิบายแบบยาวเหยียดและเร็วเหมือนรีบแก้ตัวเพราะกลัวเมียจะเข้าใจผิดยังไงยังงั้น โทโตโกะที่หัวเสียเพราะไม่ได้คนไปช่วยถือของและหัวเสียกว่าเก่าว่าเด็กม.ปลาย2คนนี้สามารถทำให้พวกนีททั้ง6ลืมนัดของเธอได้เลยหรอ

โทโตโกะ:เด็กม.ปลาย?

ริน:สวัสดีค่ะ หนูชื่อริน ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

เมย์:เมย์ค่ะ

โทโตโกะ:เด็กม.ปลายเนี่ยนะ? พึ่งย้ายมาด้วย? ถ้าหลงทางก็ถามทางเอาสิ เด็ก2คนนี้มีอะไรดีกว่าฉันกันเนี่ย

คารามัตสึ:รินจังและเมย์เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากไทยน่ะเป็นbeautiful kidsจากประเทศไทยที่มาเรียนและย้ายมาที่นี่

โทโดมัตสึ:ถึงจะพูดภาษาญี่ปุ่นได้เก่งแค่ไหน แต่ก็เป็นเด็กจากต่างประเทศคงจะยังสับสนเกี่ยวกับประเพณีและเส้นทางของญี่ปุ่น พวกเราเลยอยากจะช่วยน่ะ

จูชิมัตสึ:ใช่ๆ

พนักงาน1:เอ่อ……คือถ้าไม่ว่าอะไรช่วยออกไปพูดคุยธุระกันที่นอกร้านได้มั้ยคะ เพราะตอนนี้ลูกค้าทุกท่านเค้ากำลังหัวเสียที่พวกคุณลูกค้าพูดคุยกันเสียงดังน่ะคะ อยากจะขอความกรุณาซักนิดน่ะค่ะ ได้มั้ยคะ?

พวกโอโซมัตสึต่างพูดคุยกันเสียงดังจนทุกคนในร้านต่างหัวเสียจนพนักงานในร้านต้องมาขอให้ไปพูดคุยกันข้างนอกด้วยคำพูดสุภาพและมีความกลัวเล็กน้อย เนื่องจากในการสนทนาของพวกเค้านั้นมีทั้งเสียงดัง เสียงเบา และเสียงดุ

เนื่องจากพนักงานของร้านมาพูดแบบนี้แม้จะดูสุภาพแต่ถ้าเอามาเปรียบเป็นภาษาแบบทั่วไปไม่เป็นทางการ ถ้าแปลออกมานั้นก็มีอีกความหมายนึงแอบแฝงอยู่ คือ ไล่ นั่นเอง

พวกโอโซมัตสึและโทโตโกะใช้เวลาอยู่ค่อนข้างนานในการถกเถียงกันในเรื่องของรินและเมย์ จนสุดท้ายโทโตโกะก็ยอมเข้าใจและแนะนำตัวให้ทั้ง2ได้รู้จัก

โทโตโกะ:ฉันชื่อโทโตโกะ ยินดีที่ได้รู้จักละกัน

ริน:ค่ะ……

เมย์:(โดยส่วนตัวก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่อยู่แล้ว ยิ่งพอมาเจอจริงๆแล้วนี่………อคติไปมั้ยเนี่ยเรา)

เมย์:เอ่อ…ริน เราต้องไปซื้อของนะ พวกอาหารไรเงี้ย

ริน:จริงด้วย ลืมเลย

โจโรมัตสึ:ให้พวกเราไปช่วยมั้ย ได้มีคนไปช่วยถือของให้

เมย์:ไม่เป็นไรค่ะ พวกเราน่าจะซื้อของไม่เยอะ คงไม่ต้องรบกวนพวกพี่หรอกค่ะ

โจโรมัตสึ:งั้นหรอ

ริน:อืม…วันนี้พวกเรารบกวนพวกพี่มามากพอแล้ว แถมเริ่มจะรู้ทางแล้วด้วย เดี๋ยวที่เหลือพวกเราขอจัดการเองละกันนะคะ ไม่อยากรบกวนน่ะค่ะ

โอโซมัตสึ:ถ้ามีปัญหาอะไรก็มาหาได้นะ ยังไงซะก็บ้านใกล้กันนี่

ริน:ค่ะ

หลังจากที่2สาวได้พูดว่าอยากจะไปซื้อของแต่ไม่อยากรบกวนพวกโอโซมัตสึ พวกโอโซมัตสึและโทโตโกะเลยขอตัวกลับกันก่อน เหลือเพียง2สาวโอตาคุที่กำลังคิดกันอยู่ว่าจะไปซื้ออะไรดี

เนื่องจากจะต้องซื้อของให้ไม่เยอะเกินไปและต้องพอสำหรับ2คนต่อ1สัปดาห์ เลยคิดกันว่าถ้าไปซื้อวัตถุดิบในการทำแกงกะหรี่มาและเปิดเน็ตดูวิธีการทำก็น่าจะพอไปรอดอยู่ เมื่อตกลงดังนั้นทั้งคู่จึงเริ่มไปซื้อของมาทำอาหารและเก็บไว้ที่บ้าน

------------------------------------------------------------

*หลังจากหายไปและได้กลับมานั้นก็ต้องขอบอกตามตรงเลยครับว่า “ลืม” ขอสารภาพตามตรงเลย ต้องขอโทษด้วยนะครับ และต้องขออภัยจริงๆเพราะหลังจากนี้คงต้องหายไปอีกเนื่องจากผมมีอาการป่วย ไม่แน่ใจว่าเป็นอาการแพ้ของผมหรือว่าเป็นอีสุกอีใส เลยอยากจะขอพักซักหน่อยเพื่อดูอาการ ต้องขออภัยจริงๆนะครับ*

คำขอโทษในภาษาญี่ปุ่น

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น