[Osomatsu-san] 2 Couple จะไม่ให้รักได้ไง

ตอนที่ 4 : Ep.3 เพื่อนบ้านคนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 พ.ย. 63

Ep.3 เพื่อนบ้านคนใหม่

เนื่องจากบ้านที่เทพโนร่านั้นได้เตรียมไว้ ทำให้รินและเมย์นั้นต้องพักอาศัยที่บ้านที่ติดกับบ้านแฝด6ไปโดยปริยาย และด้วยเหตุนั้นทำให้ทั้ง2บ้านต้องมาทำความรู้จักกันนั่นเอง

---วันต่อมา---

โอโซมัตสึ:งั้น ไหนๆก็มีเพื่อนบ้านคนใหม่ย้ายเข้ามา ก็ต้องแนะนำตัวก่อนสินะ ฉันพี่คนโตสุด ชื่อ โอโซมัตสึ

คารามัตสึ:ฉันคารามัตสึ ยินดีที่ได้รู้จักนะคารามัตสึเกิร์ลของฉัน~

เมย์:(ถ้ารู้สึกแหยงในน้ำเสียงของคารามัตสึจะผิดมั้ยนะ)

โจโรมัตสึ:ผมชื่อโจโรมัตสึ ยินดีที่ได้รู้จักนะ

อิจิมัตสึ:ฉันอิจิมัตสี

จูชิมัตสึ:ฉันชื่อจูชิมัตสึ~ ฮัสเซิลๆ มัสเซิลๆ

โทโดมัตสึ:ผมโทโดมัตสึ เรียกว่าทตตี้ก็ได้นะ แล้วพวกเธอล่ะ?

Best Matsu. - Forums - MyAnimeList.net

---ริน,เมย์[มองหน้ากัน]---

เมย์:รินก่อนเลย

ริน:ฉันชื่อรินค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

เมย์:ชื่อเมย์ค่ะ

โทโดมัตสึ:เห~~ พวกเธอเป็นเพื่อนกันสินะ อายุเท่าไหร่กันหรอ

ริน:16ค่ะ

โอโซมัตสึ:เห?! จริงดิ? เด็กม.ปลายงั้นหรอ

คารามัตสึ:แถมเป็นเด็กม.4ซะด้วย

เมย์:(ก็ชีวิตจริงอยู่ม.4นี่นา)

ทุกคนต่างพูดคุยทำความรู้จักกันอย่างสนุกสนาน ยกเว้นเพียงอิจิมัตสึเท่านั้นที่นั่งเงียบอยู่มุมห้องมาตลอด เมย์ที่สังเกตเห็นก็เลยคิดจะเข้าไปทัก

เมย์:ทุกคนเค้ากำลังคุยกันสนุกเลย ไม่เข้าไปแจมหรอคะ

อิจิมัตสึ:ไม่ล่ะ

เมย์:งั้นหรอคะ

เมย์: …………………………

อิจิมัตสึ: …………………………

เมย์: …………………………

อิจิมัตสึ:แล้วเธอไม่เข้าไปคุยล่ะ

เมย์:ไม่ดีกว่าค่ะ อยากอยู่เงียบๆคนเดียว เดี๋ยวมันจะเป็นการทำลายบรรยากาศ ฉันเป็นประเภทพูดจาฟังไม่รู้เรื่องด้วย ถ้าเข้าไปร่วมวงสนทนากลัวว่าจะฟังฉันไม่ออกกันน่ะค่ะ

เมย์:(เอ๊ะ? เดี๋ยวนะ โทโดมัตสึบอกว่าอะไรนะ เรียกว่า ทตตี้ ก็ได้งั้นหรอ? แสดงว่าเนื้อเรื่องหลังจากที่โทโดมัตสึโดนรู้เข้าว่าทำงานพิเศษที่ร้านสินะ แต่ไอ้เราก็จำเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้ด้วยแฮะ ถ้าต้องดำเนินตามเนื้อเรื่อง แล้วตอนหลังจากรู้ว่าโทโดมัตสึทำงานพิเศษคือตอนไหนล่ะ ศึกพี่น้อง? ไม่ใช่ มัตสึเสื้อขาว? ก็ไม่ใช่อยู่ดี อืมมมมมมมม)

เมย์ได้พยายามใช้ความคิดว่าช่วงเวลาที่โทโดมัตสึถูกเรียกว่าทตตี้นั้นเป็นช่วงเวลาประมาณไหน นั่งครุ่นคิดอยู่นานจนอิจิมัตสึที่นั่งข้างๆสังเกตเห็นสีหน้าที่กำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

ปกติก็หน้าตานิ่งเงียบอยู่แล้ว ยิ่งใช้ความคิดยิ่งดูขรึมเข้าไปใหญ่ ทำให้อิจิมัตสึที่นั่งอยู่ข้างๆรู้สึกแปลกๆ

จูชิมัตสึ:นี่ เมย์จัง เมย์จังคิดอะไรอยู่หรอ เห็นหน้าตาเครียดเชียว

เมย์:เอ๊ะ?! อ้อ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ(เมย์จังเนี่ยนะ)

โทโดมัตสึ:เมย์จังเป็นประเภทเดียวกับพี่อิจิมัตสึงั้นหรอ ไม่มาคุยกับพวกเราเลย เห็นแนะนำตัวเสร็จก็มานั่งกับพี่อิจิมัตสึ

เมย์:(ก็คนมันทำตัวไม่ถูกนี่ เล่นคุยกันซะสนุกเชียว เข้าไปร่วมวงด้วยไม่ได้เลย แล้วก็เล่นเรียกว่าเมย์จังอีก เรียกว่าเมย์เฉยๆได้มั้ยยยย)

เมย์:เอ่อ คือ เรียกว่าเมย์เฉยๆได้มั้ยคะ ไม่ต้องเติมจังข้างหลังชื่อน่ะค่ะ

โอโซมัตสึ:ทำไมล่ะ ไม่ชอบให้เรียกว่าจังหรอ

เมย์:ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ แค่รู้สึกแปลกๆ

ริน:แหม~ ก็แค่ชื่อเอง ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ฉันยังโดนเรียกว่ารินจังเลย

เมย์:ก็นั่นมันรินนี่ เรียกว่าเมย์ก็พอแล้วค่ะ

ริน:เมย์นี่ล่ะก็~

หลังจากที่ทุกคนแนะนำตัวกันแล้วนั้น โทโดมัตสึก็ได้เสนอว่าอยากจะพาไปทัวร์เมือง เนื่องจากพึ่งย้ายมาใหม่อาจจะไม่รู้จักถนนหนทาง และได้เป็นการเพิ่มความสนิทสนมด้วยไปในตัว

ตามถนนหนทางที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย ร้านค้าอันหลากหลาย ทั้งคาเฟ่ ร้านอาหาร ร้านขายของต่างๆ ดูครึกครื้นไปหมด เหล่าแฝด6และเพื่อนบ้านอีก2คนที่กำลังทัวร์เมืองกันได้อยู่ซักพักนั้น ก็ได้ตัดสินใจพักกันที่คาเฟ่แห่งหนึ่ง

โจโรมัตสึ:จะว่าไป พวกเธอน่ะ ทำไมถึงย้ายมาอยู่กันแค่2คนล่ะ แถมเป็นเด็กผู้หญิงม.ปลายเองด้วย

ริน:เอ่อ……เรื่องนั้น เพราะว่ามาเรียนแลกเปลี่ยนน่ะค่ะ เห็นว่าญี่ปุ่นมีความเจริญในด้านการศึกษาเลยอยากมารับประสบการณ์ดูน่ะค่ะ

คารามัตสึ:เรียนแลกเปลี่ยนหรอ? แสดงว่าไม่ใช่คนญี่ปุ่นสินะ

ริน:อ้อ ใช่ค่ะ ไม่ใช่คนญี่ปุ่นหรอกค่ะ แต่เป็นคนไทยน่ะค่ะ

โทโดมัตสึ:สุดยอดเลย!! คนไทยหรอเนี่ย พูดภาษาญี่ปุ่นได้เก่งมากๆเลยนะเนี่ย

ริน:พอดีว่าเรียนมาน่ะค่ะ แต่ก็ไม่ได้คล่องขนาดนั้นเท่าไหร่ แค่พอสื่อสารกับเอาตัวรอดได้น่ะค่ะ

เมย์:รินน่ะเก่งภาษาญี่ปุ่นพอตัวเลยนะ

โอโซมัตสึ:แล้วเมย์จังล่ะ เป็นคนไทยเหมือนกันหรอ

เมย์:แหงสิคะ ก็เป็นเพื่อนกัน ย้ายมาด้วยกันนี่นา แล้วก็ บอกไปแล้วนี่คะว่าช่วยอย่าเรียกว่าเมย์จังน่ะค่ะ

??:โฮ่ ที่ไม่มาหาฉันเพราะมัวอยู่กับเด็กที่ไหนก็ไม่รู้งั้นหรอเนี่ย เจ้าพวกนีทบ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น