F_CKED ★ SNSD EXO

ตอนที่ 1 : F_CKED ★ PERFACE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    2 ม.ค. 62






P E R F A C E



ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่เล่น!


ให้ตายสิเด็กน้อยคนนี้ต้องการอะไรจากสังคมนักหนานะ เกลียดจริงๆเลยความน่ารักของเธอที่ทำให้ผมแทบเป็นบ้าทุกวัน เพราะความน่ารัก ความขี้เล่นและซุกซนของเธอแบบนี่ไง ลมหมอก อย่างผมเลยต้องมาดูแล พริ้งพลอย แบบนี้ เธอเป็นเด็กซนและหน้ามึนมากผมไม่ค่อยชอบนิสัยของเธอเท่าไหร่


เมื่อผมตวาดใส่เธอ ก็จะเม้มปากและส่งดวงตาคู่หวานระยิบระยับมาให้ กะจะให้ผมใจอ่อนหรือเปล่านะเด็กคนนี้ แต่แล้วเธอก็วิ่งหายไปไหนก็ไม่รู้นานอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาพร้อมกับตุ๊กตาหมีตัวใหญ่


งั้นมาเล่นพิ้งค์แบร์กับพริ้งนะคะ


เมื่อกี้ก็ตุ๊กตาหมาคราวนี้ตุ๊กตาหมีสินะ ผมลืมบอกไปว่าเธอมีฝาแฝดอีกคนด้วยชื่อ เพลงพิณ พวกเธอมีพ่อคนเดียวกันแต่คนละแม่ พริ้งพลอยคือลูกภรรยาคนที่สอง ส่วนเพลงพิณคือลูกภรรยาคนแรก ทั้งคู่อายุห่างกันเพียงแค่หนึ่งปี ผมเองก็มีฝาแฝดน้องชายชื่อ ใต้ฝุ่น คนละพ่อกับผมเขาอายุน้อยกว่าสามปี


ผมมีนิสัยนิ่งๆ ไม่ค่อยสนใจสิ่งรอบข้างเท่าไหร่และชอบอยู่กับที่สงบๆ ไม่ชอบอะไรที่ดูน่ารัก ไม่ชอบให้ใครมาพูดว่าผมน่ารักด้วยส่วนใต้ฝุ่นเป็นผู้ชายที่ค่อยข้างโลกส่วนตัวสูง ชอบเที่ยว เรียนเก่งนะแต่ไม่ค่อยตั้งใจเรียน ชอบเล่นของเล่น ดูการ์ตูนหรือหนังรุนแรงในขณะที่ผมไม่ชอบ เรามีความแตกต่างกันมาก


ไม่เล่น จะไปไหนก็ไปเลย


พริ้งกินขนมกับพี่มั้ย” เสียงแหลมใสของเพลงพิณได้ยินมาแต่ไกล พริ้งพลอยแลบลิ้นใส่ผมก่อนจะวิ่งไปหาพี่สาวเธอ เด็กน้อยคนนี้ร้ายกาจจริงๆ  ผมถอนหายใจก่อนจะตามพวกเธอไป เพลงพิณกองถุงขนมมากมายลงพื้นในขณะที่พริ้งพลอยวิ่งไปนั่งลงและลงมือแกะถุงขนมทันที


เพลงซื้อแต่ขนมแบบนี้มากินมันไม่ดีนะรู้มั้ย


พี่ลมก็..อย่าบอกพ่อกับแม่นะ มากินด้วยกันค่ะ


ไม่อ่ะ พี่ไม่ชอบ...


เพลงพิณยักไหล่ก่อนจะลงมือแกะถุงขนมกิน เธออายุแค่เจ็ดขวบแต่เป็นเด็กที่ฉลาด เรียนหนังสือก็เก่ง เล่นกีฬาก็เก่งมีอะไรที่เธอทำได้หลายอย่างไม่เหมือนน้องสาวเธอหรอก ซนก็ซน ดื้อก็ดื้อ นิสัยก็ไม่ดีอีกด้วยล่ะ ผมยืนมองสองคนพี่น้องนั่งกินขนมกันไม่นาน ใต้ฝุ่นก็วิ่งมาพร้อมกับโยนวัตถุบางอย่างลงมาทับถุงขนมของพวกเธอจนกระจัดกระจายไปหมด


ใต้ฝุ่นทำหน้าตาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเดินมาหยิบเครื่องบินของเล่นของเขาไปเล่นต่อในขณะที่สองสาวทำใบหน้าโมโหเขาอยู่


พี่ฝุ่นทำไมไม่ยอมขอโทษล่ะคะ” เพลงพิณลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ


ทำไมฉันต้องขอโทษเธอล่ะ ก็นั่งกินไปสิ


ทำไมนิสัยเสียแบบนี้ พี่ลมหมอก!!” เอาแล้วสิ!...ลงมาที่ผมอีกแล้ว ก็ผมเป็นคนโตที่สุดในนี้นี่นา ไม่แปลกที่เธอจะโยนความผิดมาให้ผม


ใต้ฝุ่นขอโทษน้องเร็ว...


ไม่ผมไม่ขอโทษ!!”


ไม่นานเด็กน้อยที่นั่งเงียบในการกินมานานก็เริ่มมีเสียงสะอึกสะอื้นออกมาแล้วสิ มันคือเรื่องใหญ่มากถ้าหากเด็กคนนี้ร้องไห้ พริ้งพลอยเด็กน้อยเซนซิทีฟกำลังบีบน้ำตาร้องไห้ออกมาซะแล้ว พี่สาวรีบเข้าไปโอ๋น้องสาวของตนที่กำลังร้องไห้ไม่หยุด ผมหันไปส่งสายตาตวาดใส่น้องชาย


จะร้องไห้ทำไม หนวกหูโว้ย!!” น้องชายผมพูดจบก็รีบวิ่งหนีหายไปทันที เพลงพิณมองไปที่เขาก็รีบวิ่งตามเขาไปเหลือเพียงเด็กน้อยน่ารักที่กำลังร้องไห้ไม่ยอมหยุด ทำไงดีล่ะนี่ผมต้องโอ๋เธอใช่ไหม


อย่าร้องไห้เลยนะ เดี๋ยวไม่น่ารักหรอก


ฮึก ฮือออออออ..ฮื้อออออออ..ฮึก..ฮือออออออ...” ผมรีบใช้นิ้วหัวแม่มือปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเนียนนิ่มของเธอออก ผมบอกตรงๆเลยนะผมไม่ชอบการมาดูแลเด็กน้อยแบบนี้ซะเลย ผมไม่ชอบที่จะมาดูแลเด็กสาวที่น่ารักแบบนี้




หลังจากเหตุการณ์ผ่านไป ใต้ฝุ่นก็ต้องกลับมานั่งอยู่ภายในห้องนั่งอยู่ในห้องรวมกับคนอื่นๆ หลังจากโดนเพลงพิณตวาดใส่อย่างหนักและเจอลมหมอกดุเข้าไปอีกคน เขาคือสาเหตุที่ทำให้เด็กน้อยพริ้งพลอยต้องร้องไห้ เขาก็ต้องนั่งเงียบไม่พูดคุยกับใคร ส่วนเธอก็กลับมาร่าเริงใหม่อีกครั้งอย่างไม่น่าเชื่อ เสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ง่ายขนาดนี้เลย


ลมหมอกนั่งมองเด็กสาวตัวน้อยที่นั่งเล่นตุ๊กตากับพี่สาวของเธออย่างไม่เข้าใจ ทำไมเขาถึงไม่ชอบเด็กน้อยคนนี้จังนะ ทั้งๆที่เธอเองก็น่ารักและอ่อนหวาน เธอยังเป็นเด็กน้อยที่บอบบางควรปกป้องและดูแล แต่เขากลับไม่เคยรู้สึกเช่นนั้นเลย


นี่มันกี่โมงแล้วนะ ทำไมผู้ใหญ่ไม่กลับมาสักคน


เพลงพิณพูดก่อนจะหันไปมองนาฬิกาที่ติดอยู่บนผนังบ้าน ใต้ฝุ่นทำเสียงจิกปากเบาๆแต่เขาได้ยิน เขารู้ว่าใต้ฝุ่นดูท่าทางจะไม่พอใจ จากนั้นก็หันไปมองนอกบ้านทางหน้าต่างใบหน้าของเขาก็เชิงดูตกใจ


ใครมาอ่ะ โจรหรอ?”


คำพูดของเขาทำให้ทุกคนตกใจก่อนจะลุกมองดูด้วยกันทั้งสี่คน ลมหมอกมองชายร่างสูงทั้งสองคนนั้นอย่างลังเลเพราะดูจากการแต่งตัวแล้วมิดชิดมาก สวมหมวกให้เห็นเพียงดวงตาทั้งสองเท่านั้น ลมหมอกรีบวิ่งตรงไปล็อคประตูบ้านอย่างรวดเร็ว


ใต้ฝุ่นรีบพาน้องไปซ่อนเร็ว ท่าทางจะไม่ดีแล้ว” ใต้ฝุ่นพยักหน้าก่อนจะพาเด็กสาวทั้งสองคนขึ้นบันไดไปแต่ว่าพริ้งพลอยไม่ยอม รีบวิ่งกลับมาหาเขา


มาหลบด้วยกันนะคะ มันอันตราย” เธอรีบดึงแขนของเขาไปทำให้ลมหมอกต้องพาน้องๆทั้งสามคนไปซ่อนด้านบน


ฝุ่นพาเพลงไปซ่อน ถ้าหากซ่อนที่เดียวกันโจรอาจจะจับพวกเราได้หมด และซ่อนในห้องที่มีโทรศัพท์จะได้โทรแจ้งตำรวจ อย่าลืมล็อคห้องเข้าใจพี่มั้ย


ใต้ฝุ่นพยักหน้าตามคำพูดของพี่ชายก่อนจะจับมือของเพลงพิณไปซ่อน ส่วนเขาที่เป็นพี่ใหญ่ต้องดูแลน้องเล็กอย่างพริ้งพลอย บ้านหลังนี้เป็นบ้านของสองสาวฝาแฝด เขาจึงพาเธอไปซ่อนในตู้เสื้อผ้าที่ลึกที่สุดทันที


ฮึก..พริ้งพลอยกลัว...


ไม่ต้องกลัวนะพี่อยู่นี่แล้ว


ใต้ฝุ่นพาเพลงพิณมาหลบอยู่อีกห้องหนึ่งและเขาก็ล็อคประตูตามที่พี่ชายบอก จากนั้นเพลงพิณก็รีบตรงไปที่โทรศัพท์ที่ตั้งอยู่ในห้องโทรแจ้งตำรวจ ในขณะที่ใต้ฝุ่นกำลังมองหาอุปกรณ์บางอย่างที่สามารถป้องกันตัวเองไว้ก่อน


ฮัลโหลค่ะ...มีโจรบุกเข้าบ้านหนูค่ะ


เมื่อเพลงพิณแจ้งความเสร็จก็เหมือนมีเสียงกระจกแตกที่ดังมาจากด้านล่าง พวกโจรพวกนั้นต้องคิดว่าบ้านหลังนี้ไม่มีคนอยู่จึงทำเสียงดังขนาดนี้ ใต้ฝุ่นรีบจับเพลงพิณไปซ่อนในห้องน้ำ


ไม่..เพลงไม่อยู่คนเดียว พี่ฝุ่นอย่าทิ้งเพลงไปสิ...


ไม่ทิ้งไปไหนหรอกน่า ซ่อนอยู่นี่ก่อนฉันจะจัดการพวกมันเอง


และแล้วก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนดังมาจากด้านนอก ใต้ฝุ่นรีบปิดประตูห้องน้ำก่อนจะหลบอยู่ในมุมหลังประตู เขากำไม้กอล์ฟแน่นและถอนหายใจ เขามองไปที่กลอนประตูห้องที่ดังแกร่งแต่มันไม่สามารถเปิดมาได้เพราะเขาล็อคเอาไว้อยู่


ห้องนี้มันมีตู้เซฟอยู่แต่มันดันล็อคว่ะ


แล้วจะทำยังไงต่อว่ะ...ไปดูดิว่าห้องนี้มันเชื่อมต่อกับห้องอื่นมั้ย


ใต้ฝุ่นตกใจทันทีเพราะเขากลัวว่าห้องน้ำที่เพลงพิณซ่อนอยู่จะเชื่อมต่อกับอีกห้องได้ เขาค่อยๆย่องไปหาเธอช้าๆเพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงเท้าของเขา ในขณะที่เพลงพิณกำลังมองบานประตูอีกบานอย่างสงสัย เธอลองเลื่อนมือไปเปิดประตูบ้านนั้นก็พบเจอชายร่างสูงเข้า


เฮ้ย!! มีเด็กอยู่นี่หว่า..?!


กรี๊ดดดดด!! ช่วยด้วย!!”


ชายร่างสูงคนนั้นรีบรวบตัวเธอเอาไว้อย่างรวดเร็ว ใต้ฝุ่นรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำแต่ว่าประตูห้องน้ำที่เชื่อมต่อมาที่ห้องนอนนี้มันดันล็อค เขาจึงตัดสินใจวิ่งไปเปิดประตูห้องนอนโดยไม่ยั้งคิดจนไปเผชิญกับชายร่างสูงอีกคนเข้า ด้วยความตกใจใต้ฝุ่นรีบฟาดไม้กอล์ฟนั่นไปที่ชายคนนั้น แต่ชายคนนั้นกลับห้ามไว้ทันแล้วดันไม้กอล์ฟออกจนใต้ฝุ่นล้มลงไปนั่งกับพื้น


โอ๊ยยยยยย!!


มีเด็กอยู่ด้วยนี่หว่าบ้าจริง” ลมหมอกได้ยินเสียงเอะอะโวยวายข้างนอกก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เขาจึงรีบเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออกมา


พี่ลมจะไปไหนคะ พะ... / ซ่อนอยู่นี่อย่าไปไหนนะ


เขาก็รีบปิดประตูตู้ทันที ลมหมอกวิ่งออกมาจากห้องที่เขาหลบซ่อนก็เห็นชายร่างสูงคนนั้นกำลังกำหมัดต่อยไปที่ใบหน้าน้องชายเขา เขาจึงรีบวิ่งพุ่งไปและกำหมัดต่อยเข้าที่พุงของชายคนนั้นด้วยความไวกว่าก็รีบหยิบไม้กอล์ฟฟาดเข้าให้อีกครั้งจนล้มลงไปนอนกับพื้น


ฝุ่นเป็นไรมั้ย


ใต้ฝุ่นยันตัวเองขึ้นพร้อมกับแตะไปที่มุมปากที่มีเลือดซึม ชายร่างสูงอีกคนจับตัวเพลงพิณมาพร้อมกับใช้มีดคัดเตอร์จี้ไปที่คอของเธอ


หยุดนะไอ้เด็กน้อย ถ้าไม่อยากให้น้องสาวแกตายล่ะก็..นั่งลงซะ!!”


สองพี่น้องมองหน้ากันก่อนจะค่อยๆนั่งลงตามที่มันบอก ชายที่นอนกับพื้นก็ลุกขึ้นมาก่อนจะต่อยไปที่ใบหน้าของลมหมอกด้วยความโกรธ


ลม / พี่ลม!!


พวกแกบอกซิว่าตู้เซฟอยู่ไหน


ตู้เซฟบ้าอะไรล่ะ บ้านหนูไม่มีตู้เซฟนะ!!”


เพลงพิณพยายามดิ้นออกจากมีดนั่นจนมันค่อยๆกรีดลงไปที่ต้นคอของเธอเข้า พริ้งพลอยที่ทนอยู่ในตู้อย่างกังวลก็ต้องออกมาจากตู้นั่น เธอค่อยๆแอบดูระหว่างช่องบานประตู พี่สาวของเธอกำลังโดนโจรพวกนั้นใช้มีดจี้ที่คอจนเลือดออกส่วนพี่ชายอีกสองคนก็ทำอะไรไม่ได้เลย


เธอรีบกวาดหาทุกอย่างเพื่อจะไปปกป้องพี่ๆของเธอ พริ้งพลอยเลื่อนลิ้นชักไปเจอปืนกระบอกสั้นของพ่อเธอเข้า เธอใจสั่นเพราะมันเป็นของผู้ใหญ่ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาปืนนั้นก็ใช่ว่าจะเบาสำหรับเธอเลย


หยุดนะพวกโจรบ้าอย่าทำอะไรพี่หนูนะ


นั่นน้องพวกแกอีกแล้วหรอ?! หนูน้อยมานี่มา


โจรพวกนั้นพยายามพูดโน้มน้าวเธอแต่เธอไม่หลงเชื่อง่ายๆ โจรคนหนึ่งจับผมลมหมอกยกสูงขึ้นทำให้เขาดิ้นรนหนี เด็กสาวที่ไม่อาจทนเหตุการณ์น่ากลัวแบบนี้ได้จึงเหนี่ยวไกปืนไปโดยไม่ยั้งคิดให้ดี


ปัง!!


เธอกดยิงปืนออกไปจนเซล้มลงไปนั่งกับพื้นเพราะแรงดันของกระสุนมันไปเฉียดเข้าที่แขนของลมหมอกแต่ก็ยังดีที่ไปโดนโจรที่จับเขาไว้ด้วย


โอ๊ย..!!”


ทั้งคู่ร้องด้วยเสียงเจ็บปวด โจรที่จับเพลงพิณอยู่ก็ต้องปล่อยเธอลงเพื่อไปช่วยเพื่อนของเขา ใต้ฝุ่นรีบตรงไปพยุงพี่ชายที่ล้มลงไปนั่งกับพื้นและกำแขนที่โดนกระสุนเฉียด


ยัยเด็กน้อยบ้า!!”


เสียงวอตำรวจดังมาจากด้านนอกพวกโจรนั้นก็รีบวิ่งกระโดดออกไปจากหน้าต่างด้านหลังอย่างรวดเร็ว ใต้ฝุ่นพยายามวิ่งไปดักเอาไว้แต่เขาก็ต้องโดนพวกนั้นผลักกระเด็นไป พริ้งพลอยพยุงตัวเองขึ้นมาอย่างมึนๆมองไปที่สองคนที่นั่งอาบไปด้วยเลือด เธอรีบเอามือปิดตาตัวเองทันที


ฮึกฮือ..หนูขอโทษค่ะพี่ลม หนูขอโทษ


ใต้ฝุ่นลุกจากพื้นมองไปทางเพลงพิณที่เลือดไหลตรงต้นคออยู่เขาก็รีบเข้าไปหาเธอทันที


เพลงพิณเธอเป็นไรมั้ยฉันขอโทษนะ..


หนูไม่เป็นไร พี่รีบไปหาตำรวจให้เขามาช่วยเราเถอะ


เขาพยักหน้าก่อนจะวิ่งลงไปชั้นล่างเพื่อไปหาตำรวจ เพลงพิณจับต้นคอตัวเองอย่างเจ็บปวดก่อนล้มลงไปนอนกับพื้น ลมหมอกเองก็เริ่มเวียนหัวและเจ็บที่แขนของเขามากเขามองไปที่เด็กน้อยที่นั่งร้องไห้ปิดตาอยู่ก็ค่อยๆขยับไปหาเธอ


พริ้ง..ไม่ต้องกลัวนะ พี่ไม่เป็นไร..พี่ไม่เจ็บหรอก


หนูขอโทษ หนูไม่ได้ตั้งใจให้โดนพี่ หนูผิดเอง..ฮือ..


มือหนาค่อยๆลูบหัวเด็กน้อยก่อนจะล้มนอนลงไปกับพื้นข้างหน้าเธอ พริ้งพลอยค่อยๆคลายมือออกและเมื่อเห็นเลือดที่เต็มแขนของเขานั้นเธอก็อดรู้สึกผิดไม่ได้ที่ทำให้เขาต้องเป็นแบบนี้


เลือด..พี่ลมพี่เพลง!! ตื่นมาสิคะ ฮึก..พี่ฝุ่นพี่อยู่ไหน!!


.

.

มันเป็นความผิดของหนู หนูสัญญาว่าหนูจะไม่เข้าใกล้กับพี่ลมหมอกอีก

 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น