WOLF ψ EXO SNSD [งดอัพ]

ตอนที่ 4 : WOLF ψ CH03 - 100% -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 ก.ย. 57



“ฉันรอคอยเธอมาตั้งนานแสนนาน ฉันรอเธอมาเป็นพันปี”
“...ฉันตามหานายแทบพลิกแผ่นดิน ฉันรอคอยนายกลับมาหาฉัน”
“เธอไม่มีวันได้ดีไปกว่ามนุษย์คนนั้นหรอก เพราะนิสัยของเธอไง”
“เพราะผู้หญิงคนนั้นทำให้เขาไม่สนใจฉันไง นายเข้าใจไหม?”
“หมาป่าขี้อิจฉาอย่างเธอ มันสมควรแล้วที่เขาไม่สนใจแบบนี้นะ”

 
 

พวกเขาต่างพากันวิ่งหนีฝูงหมาป่าชั่วร้ายพวกนั้นจนเกือบครึ่งป่า ก่อนจะมาถึงริมลำธารที่มีสายน้ำยาว ยูริที่ไม่ยอมพูดคุยกับใครเพราะทุกคนต่างดูเหนื่อยกับการวิ่งหนีเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเซฮุนที่ต้องวิ่งแบกร่างของเธอหนีมาในขณะที่ตัวอื่นก็เพียงวิ่งมาเดี่ยวๆเท่านั้นเอง คริสพยายามเข้าไปพูดคุยกับเธอแต่กลับโดนเธอไล่ออกมา ทำให้คนอื่นๆโมโหเธอมากที่กล้าทำแบบนั้นกับเขา แต่คริสดูไม่ได้ถือสาอะไรมากก่อนจะสั่งพวกเขาให้อยู่ห่างจากเธอไว้ก่อน

“แน่นอนว่าหลังจากช่วยเธอพ้นจากฝูงหมาป่าไดเวอร์เลสแล้ว ฉันจะฆ่าเธอซะ”

“ทำไมเธอพูดแบบนั้นล่ะยุนอา..เราไม่มีสิทธิ์ด้วยซ้ำไปนะ”

“...ฉันแค่จะบอกว่าฉันไม่ชอบหล่อนเท่านั้นเอง หล่อนเป็นมนุษย์แต่มีอะไรเหนือกว่าพวกเราทั้งๆที่พวกเราก็มีกันมากมายขนาดนี้ ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ”

ยุนอาพูดพร้อมกับจะจู่โจมเข้าไปหายูริที่นั่งอยู่ใกล้ๆกับริมลำธารนี้แต่กลับโดนลู่ฮานเข้ามาขวางเอาไว้ก่อน เธอชักสีหน้าโมโหใส่เขาก่อนจะผลักเขาออกแต่ไม่สำเร็จอะไรเลย

“เธอไม่มีวันได้ดีไปกว่ามนุษย์คนนั้นหรอก เพราะนิสัยของเธอไง”

ยุนอามองเขาอย่างโมโหที่ลู่ฮานพูดแบบนั้นใส่เธอ ยุนอามองไปยังผู้หญิงคนนั้นอีกครั้งก่อนจะแอบใจหายเมื่ออยู่ๆร่างหมาป่าสีขาวสะอาดเดินมาใกล้ๆหล่อนและแปลงร่างเป็นหมาป่าเพื่อเข้าใกล้เธอมากขึ้นเรื่อยๆ เธอมองก่อนจะกำมือแน่นด้วยความโมโห

แน่นอนว่าทุกคนในที่นี้รู้ว่าเธอแอบชอบเซฮุนมากแค่ไหน เซฮุนเองก็รู้แต่ว่าเขาไม่ได้สนใจอะไรเธอเลย เขารู้เพียงแค่ว่าผู้หญิงคนนี้คือพี่น้องของเขา คือเผ่าพันธุ์ที่เขาไม่อยากทำลายลงไป

“เพราะผู้หญิงคนนั้นทำให้เขาไม่สนใจฉันไง นายเข้าใจไหม?”

“หมาป่าขี้อิจฉาอย่างเธอ มันสมควรแล้วที่เขาไม่สนใจแบบนี้นะ”

“นายอย่ามาสั่งสอนฉันเลยดีกว่านายลู่ฮาน! ฉันเกลียดขี้หน้านายตั้งแต่ฉันเกิดมาแล้ว!!

ยุนอาพูดจบก็เดินชนไหล่ของเขาและหายตัวไป ลู่ฮานถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะหันกลับมามองทุกคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าเขา มีเพียงชานยอลเท่านั้นที่รู้ว่าเขาแอบชอบยุนอา เพราะลู่ฮานอยากเก็บความรู้สึกของเขาเอาไว้ เพราะยุนอาคือหมาป่าที่เขารัก แต่เธอกลับไปรักเซฮุนแทน

“ฉันเข้าใจความรู้สึกของนายนะลู่ฮาน นายกับยุนอาไม่ถูกกันแต่ไหนแต่ไรแล้ว”

“...ถ้ายัยนั่นนิสัยเหมือนเธอหน่อยยังพอว่าอยู่นะเจสสิก้า เหอะ!

“นายก็พยายามต่อไปแล้วกัน เหมือนจะมีแค่นายที่เปลี่ยนนิสัยเธอได้”

เจสสิก้าพูดจบก็เดินเข้าไปหาคริสทันที ชานยอลมองเพื่อนหนุ่มตัวเองก่อนจะยกยิ้มให้กำลังใจกับเขา ก่อนจะเดินเข้ามากอดคอลู่ฮานเดินตามเจสสิก้าไป

เซฮุนเดินเข้ามาหายูริและค่อยๆนั่งลงข้างๆเธอ เขาพยายามมองใบหน้าของหญิงสาวแต่เธอกลับหันไปทางอื่นเสมือนว่าไม่อยากจะเจอเขาเท่าไหร่นัก เซฮุนจึงขยับเข้าไปใกล้ๆเธอเรื่อยๆ แต่ดูเหมือนว่ายูริจะยังคงหนีหน้าเขาและขยับตัวหนีเขาไปเรื่อยๆเช่นเดียวกัน

“อย่าเข้ามาใกล้ฉัน! นายอาจจะฆ่าฉันในวินาทีนี้ก็ได้”

“ทำไมฉันจะต้องฆ่าเธอด้วย เธอดูกลัวฉันเกินไปแล้วนะ”

“....”

“ยอมรับก็ได้ว่าตอนแรกฉันไม่ชอบเธอเท่าไหร่..ฉันไม่ชอบเธอเพราะเธอเข้ามาในอาณาเขตของเรา ตอนฉันยังเล็กอยู่ฉันเคยเห็นมนุษย์ชายร่างใหญ่คนหนึ่งเข้ามามาในป่าและยิงกวางใหญ่ด้วยลูกธนูแกร่งของเขา และเขา...ก็ใช้ปืนยิงหมาป่าตัวหนึ่งตาย”

“....”

“รู้ไหมว่าหมาป่าตัวนั้นคือใคร...หมาป่าตัวนั้นคือคนรักของคริส”

ฉันรีบหันกลับมามองที่เซฮุนด้วยความตกใจ อย่างนี้นี่เองที่คริสดูเสียใจมากตอนที่ฉันถามเขาว่าเขามีคู่ครองบ้างหรือยัง? เพราะอย่างนี้นี่เองเขาจึงดูเสียใจมาก...มนุษย์คนนั้นโหดร้ายเหลือเกินทำไมต้องยิงหมาป่าตัวนั้นด้วยนะ และทำไมต้องเป็นคนรักของคริสด้วยล่ะ

“เธอเป็นหมาป่าที่น่ารักมาก ฉันชอบเธอเพราะเธอเหมือนพี่สาวฉัน”

“....หมาป่าตัวนั้นชื่ออะไรหรอ?”

“แทยอน เธอเป็นหมาป่าผสม..เธอเป็นหมาป่าผสมระหว่างสายเลือดเวิร์กกับไดเวอร์เลส ไดเวอร์เลสคือหมาป่าที่เราเพิ่งวิ่งหนีมานี่เองแหละ น่าตลกไหมล่ะ?”

“ฉะ..ฉันไม่เข้าใจ? ยังมีหมาป่าพันธุ์อื่นอีกงั้นหรอ?”

“ใช่ พวกเราเป็นหมาป่าสายเลือดเธเรคอร์น...จริงๆแล้วสายเลือดไดเวอร์เลส เป็นสายเลือดที่ดุร้ายมากไม่งั้นพวกเราไม่วิ่งหนีพวกมันหรอก แต่แทยอนเธอแตกต่างมันจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้คริสตกหลุมรักเธอมากถึงมากๆเลยด้วยล่ะ”

ฉันชักอยากจะรู้จักหมาป่าที่ชื่อแทยอนจังเลย หมาป่าที่มาจากสายเลือดดุร้ายแต่กลับใจดีกับคนอย่างเซฮุนและคริสได้ ทำไมนะ? ทำไมเธอถึงตายด้วยฉันชักอยากจะเรียนรู้เกี่ยวกับพวกเขามากขึ้นกว่านี้แล้วสิ พวกเขาทำให้ฉันหลงไหล พวกเขาทำให้ฉันอยากค้นหามากขึ้น

“แล้วทำไมพวกไดเวอร์เลส ต้องตามล่าฉันด้วยล่ะ?”

“...อันนี้คริสบอกพวกเราว่าให้เก็บเป็นความลับ โดยเฉพาะกับเธอ”

“นายบอกฉันหน่อยไม่ได้หรือไง”

เซฮุนมองผู้หญิงตรงหน้าเขาก่อนจะรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆเมื่อมองลึกเข้าไปในดวงตาทั้งสองข้างของเธอ เธอเองก็เป็นผู้หญิงที่น่าค้นหาเช่นเดียวกัน ยิ่งเธอทำใบหน้าที่อยากรู้ความจริงแบบนี้เขาเองก็ปฏิเสธเธอไม่ได้ เซฮุนรีบละสายตาจากเธอเพื่อไม่ให้เธอตั้งมนต์สะกดเขามากไปกว่านี้ ยูริเห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจที่ไม่ได้รับคำตอบจากเขา

“นายบอกไม่ได้สินะ ไม่เป็นไร...ในเมื่อเป็นคำสั่งของคริส รู้ไหม? นายน่ากลัวมากเลยนะในเวลาบางครั้ง นายดูน่ากลัวเหมือนในฝันขะ...” แล้วยูริก็เงียบไปชั่วขณะ

“เธอฝันว่าฉันทำร้ายเธออย่างนั้นหรอ?”

“มันคงไม่เป็นจริงหรอกนายไม่มีทางกินฉันแน่นอน...แล้วมีแวมไพร์อะไรแบบนี้ไหม?”

“เธอเชื่อเรื่องนิยายมากเกินไปรึเปล่า...เธอบอกว่าเธอชื่ออะไรนะ?”

“อ่อ ฉันชื่อยูริ ฉันรู้ชื่อนายเพราะเห็นคริสเรียกนายว่า...เซฮุนสินะ”

เซฮุนพยักหน้าก่อนจะยกยิ้มกว้างให้กับเธอ ยูริเองก็ยกยิ้มกว้างให้กับเขาเช่นเดียวกัน พฤติกรรมของทั้งสองคนอยู่ในสายตาของคริสตลอดเวลา เขามองเด็กหนุ่มที่อายุน้อยอยู่กับร่างมนุษย์สาวที่เพิ่งเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในฝูง มันทำให้เขาอดคิดถึงผู้หญิงที่เขารักไม่ได้เลย

“นายกำลังมองสองคนนั้นด้วยสายตาแปลกๆนะคริส นายว่าพวกเขาเหมาะสมกันหรอ?”

“มันก็ไม่เชิง ฉันแค่กลัวว่ามนุษย์กับหมาป่าจะรักกันได้ยาวนานแค่ไหนกัน”

“นายรู้ไหมคริส ยิ่งเราออกมานอกป่าแบบนี้เท่าไหร่...ฉันยิ่งสัมผัสได้ถึงแทยอน”

คริสรีบหันไปมองเจสสิก้าอย่างรวดเร็วเมื่อเธอพูดแบบนั้น คริสเชื่อความรู้สึกของเจสสิก้าแทบจะร้อยเปอร์เซนต์เลยด้วยซ้ำเวลาที่เธอพูดอะไรออกมา ความรู้สึกของเธอไม่ผิดแม้แต่ครั้งเดียว




“ฉันไม่แน่ใจเท่าไหร่นะคริส ฉันแค่รู้สึกเท่านั้นเอง”

เขามองเจสสิก้าอยู่ไม่นานก่อนจะหันกลับไปเหมือนเดิม เขาเชื่อทุกอย่างที่เจสสิก้าบอก หัวใจของเขาเริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆเมื่อรู้ว่าแทยอนต้องอยู่แถวนี้ แต่เขาก็พยายามทำทุกอย่างให้มันเป็นปกติ เขาไม่ได้แสดงท่าทีว่าเขาดีใจหรือตื่นเต้นอะไรทั้งนั้น

ยุนอาเดินเข้ามาในป่าอย่างอารมณ์เสียเล็กน้อย เพราะเธอเป็นได้แค่เสมือนพี่สาวของเซฮุนเท่านั้นถึงแม้ว่าอายุจะห่างกันไม่กี่เดือน แต่เธอก็มักโดนเขามองข้ามตลอดเวลาเลย ทุกคนชอบมองว่าเธอเป็นคนนิสัยเอาแต่ใจและนิสัยเสียที่สุดในกลุ่ม

“แค่มนุษย์คนเดียวก็ทำให้ทั้งฝูงเดือดร้อนจนจะบ้าตาย...ชิ!

อยู่ๆสายตาของยุนอาก็ไปสะดุดเข้าที่พุ่มไม้ใหญ่ข้างๆเพราะมันสั่นและกระดิกไปมา เธอจ้องมองมันด้วยแววตาที่รู้สึกว่าไม่ปลอดภัยเท่าไหร่นัก เธอค่อยๆก้าวขาเข้าไปใกล้ๆพุ่มไม้นั้นด้วยความเด็ดเดี่ยวและสิ่งตรงหน้าก็ทำให้เธอต้องตกใจขึ้นมาทันที

“ป่านนี้ที่บ้านฉันทุกคนคงช่วยกันตามหาฉันเป็นแน่เลย”

“...มันไม่ปลอดภัยนะ”

“แล้วคนที่อยู่ที่บ้านของฉันล่ะ? พวกเขาจะปลอดภัยไหม”

“...ฉันไม่รู้” ถ้าเป็นแบบนั้นฉันจะปล่อยให้พวกเขามาตายเพราะฉันงั้นหรอ?

“...อะไรของนาย!! หมาป่าพันธุ์อื่นสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์เหมือนพวกนายมั้ย?”

“ก็ได้ แต่...”

กรี๊ดดดดดดดดดดดด !!

เสียงกรี๊ดร้องของหญิงสาวดังขึ้นทำให้ทุกคนต่างสะดุ้งตกใจกับสิ่งที่ตัวเองได้ยิน ทุกคนรู้ดีว่านั่นเป็นเสียงกรี๊ดร้องของยุนอาในร่างของมนุษย์ยกเว้นยูริ ลู่ฮานและคริสได้ยินแบบนั้นก็รีบวิ่งนำทางไปก่อนอย่างรวดเร็ว เจสสิก้าและชานยอลจึงวิ่งตามไป เซฮุนหันมามองยูริก่อนจะจับมือเธอไว้และพาเธอวิ่งตามพวกเขาไปอย่างรวดเร็ว

ลู่ฮานวิ่งมาหยุดที่ยุนอาก่อนจะพยุงตัวเธอขึ้นมาจากพื้นที่กำลังนอนกรี๊ดร้องด้วยความตกใจ คริสเห็นแบบนั้นก็รีบเป็นฝ่ายเผชิญหน้าเข้าไปสังเกตการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้นตรงพุ่มไม้ข้างหน้าเธอ

“รวบรวมสติหน่อยสิยุนอา...เธอเห็นอะไร”

“...ฉ...ฉันเห็น....” คริสเดินมามองก่อนดวงตาเข้มของเขาก็ขยายโตขึ้นอย่างตกใจ เมื่อสิ่งที่เขาเห็นคือสิ่งที่เขาเรียกร้องมานาน คือสิ่งที่เขารอคอยและต้องการมันเสมอ “แทยอนเธออยู่ตรงนั้น”

ทุกคนแทบจะไม่เชื่อคำพูดของยุนอาเลยทั้งนั้น คริสเองที่เอาแต่ยืนนิ่งไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองอะไรเลย เขายืนมองร่างมนุษย์ที่นอนนิ่งอยู่หลังพุ่มไม้เฉยๆ ใบหน้าเรียวสวยที่เขาไม่ได้พบเจอมานานถึงเกือบพันปี ดูเธอยังหายใจไม่ใช่อย่างที่เขาคิดไว้ว่าเธอตายไปแล้วด้วยซ้ำ

“ท..แทยอนหรอ?”

คริสคุกเข่าลงข้างๆร่างบางก่อนจะสัมผัสที่แขนของเธอด้วยใจสั่นเล็กน้อย เขาเขย่าแขนของเธอเพื่อเรียกสติให้เธอตื่นขึ้นมา

“แทยอน...แทยอน...” ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นมามองเขาช้าๆ ใบหน้าที่เรียบเฉยของเธอค่อยๆยกยิ้มกว้างทันทีเมื่อตื่นขึ้นมาพบเจอเขา “เธอใช่ไหม? แทยอน...”

“ค..คริส?” เธอเอ่ยชื่อของเขาอย่างสงสัย น้ำตาของเขาแทบจะไหลออกมาเมื่อได้ยินร่างบางเอ่ยชื่อของเขา นานมากแล้วที่เขาไม่ได้ยินเสียงของเธอแบบนี้

“ฉันรอคอยเธอมาตั้งนานแสนนาน ฉันรอเธอมาเป็นพันปี”

“...ฉันตามหานายแทบพลิกแผ่นดิน ฉันรอคอยนายกลับมาหาฉัน”

แทยอนค่อยๆพยุงร่างของเธอขึ้นมานั่งแต่แล้วอยู่ๆเธอก็สลบไปแต่ดีที่คริสประคองเธอเอาไว้ทันก่อน เขาเขย่าร่างบางอย่างใจหายเมื่อรู้ว่าเหมือนเธอจะเหนื่อยเขาจึงรีบอุ้มร่างบางกลับไปที่ริมลำธารทันที และแล้วทุกคนก็เดินตามเขาไป เซฮุนหันไปมองในป่าลึกด้วยความสงสัยแปลกๆ เพราะเขารู้สึกว่าเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่รอบๆไม่ใกล้ไม่ไกล

“มีอะไรงั้นหรอ?”

“...เปล่าหรอก ไม่มีอะไร...ไปเถอะ”

แล้วทั้งสองคนก็เดินตามคริสไป เขาวางร่างบางบนหินก้อนใหญ่ก่อนจะทอดสายตามองเธอด้วยความเป็นห่วง เขาตามหาเธอมานานจนเขาคิดว่าเธอจากเขาไปแล้ว และเขาก็รู้สึกดีที่เธอกลับมาโดยที่เธอไม่ได้เป็นอะไรด้วย ใบหน้าขาวแสนสวยทำให้ร่างหนาแทบจะปล่อยน้ำตาตัวเองออกมา คริสก้มหน้าลงใช้ปลายจมูกโด่งของเขาแตะที่แก้มเนียนใสเบาๆก่อนจะผละออก

“ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะกลับมา...ทำไมกันนะ” ชานยอลเอ่ยถาม

“ทั้งที่พวกเราก็หลงคิดว่าเธอตายไปนานแล้ว แต่ทำไม..ทำไมเธอถึงยังมีชีวิต”

“คริส..นายโอเคอยู่หรือเปล่า” เจสสิก้าถามเขา

“...ฉันแค่รู้สึกว่าแทยอนอ่อนแอลง เธอไม่ได้เข้มแข็งเหมือนแต่ก่อนแล้ว”

คริสพูดจบก็ลุกขึ้นไปเอาใบไม้ใบใหญ่มาก่อนจะม้วนเป็นกรวยและรองน้ำจากลำธารตรงมายังร่างบางที่นอนสลบอยู่ เขาค่อยๆป้อนให้เธอช้าๆจนเธอรู้สึกตัวเล็กน้อย ทุกคนต่างมองดูเธออย่างลุ้นสุดหัวใจ แต่เมื่อร่างบางลืมตาขึ้นมาสบตากับคริสได้ไม่นานเธอก็สลบไปอีกครั้ง

“...เราต้องพาเธอกลับไปยังชายฝั่งตะวันออกนะ” ชานยอลพูด

“...เราจะกลับไปที่บ้านของเราเพื่อดูแลเธอ เข้าใจทุกคนนะ”

คริสพูดจบก็กลายร่างของเขาเป็นหมาป่าต่อหน้าต่อตาฉันทันที ชานยอลและลู่ฮานเดินเข้ามาพยุงร่างบางของแทยอนไปนอนซบบนแผ่นหลังกว้างของเขา และแล้วทุกคนก็กลายร่างเป็นหมาป่า ถึงฉันจะเห็นมันหลายครั้งแต่ก็ไม่เคยรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ดีเท่าไหร่นัก ฉันกำมือของเซฮุนแน่นทันที

“...นายห้ามเป็นหมาป่านะ นายต้องอยู่ในร่างนี้”

“ทำไมล่ะ?”

“...ฉันเป็นมนุษย์คนเดียวในฝูงหมาป่าอยู่นะเซฮุน”

“ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอเป็นมนุษย์ลำพังก็ได้”

เซฮุนพูดจบก็รวบเอวร่างบางขึ้นไปนั่งบนหลังหมาป่าสีน้ำตาลเข้ม เจ้าของร่างนั้นคือชานยอลเขาเอียงหน้ามามองเราสองคนเหมือนกับว่าใครเชิญให้พวกเรามานั่งกับหลังของเขา และแล้วเซฮุนก็นั่งลงบนหลังของชานยอลถัดจากยูริ

“ไม่เอาน่า แค่ครั้งเดียวเท่านั้นนะชานยอล ผมขี้เกียจเปลี่ยน”

ชานยอลชักสีหน้าไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นักก่อนจะวิ่งตามคริสไป เซฮุนเอาปลายคางแหลมของเขาวางบนไหล่เล็กของเธอก่อนจะโอบเธอไม่ให้เธอหล่นจากหลังชานยอล ยุนอามองพวกเขาสองคนแล้วก็รู้สึกไม่ชอบใจนักก่อนจะวิ่งตามไปทันที

พวกเขาต่างวิ่งจากป่าลึกมุ่งหน้าไปสู่บ้านที่แท้จริงของพวกเขา เป็นบ้านสำหรับหมาป่าพันธุ์เธเรคอร์น เป็นที่ที่มีหมาป่ามากมายอยู่กันเยอะแยะ แต่เผ่าพันธุ์ของเขาไม่ได้จัดให้ใครเป็นหัวหน้าใหญ่เพียงตัวเดียว แต่กลับมีหลายผู้นำฝูงในเผ่าพันธุ์ของพวกเขา

แล้วอยู่ๆความรู้สึกของหนุ่มนักรักหมาป่าอย่างเขาก็ปรากฎขึ้นมาทันที เซฮุนรู้สึกว่าเขารู้จักกับรักครั้งแรกทันทีที่ได้ใกล้ชิดเธอ ถึงแม้ว่าตอนแรกเขาจะไม่ชอบเธอเท่าไหร่นัก แต่ความรู้สึกของเขามันกลับบอกว่าเธอคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว คือคนที่ทำให้เขาอยากจะรักขึ้นมาทันที เซฮุนก้มหน้าลงที่ไหล่ของเธอก่อนจะกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นจนยูริแอบตกใจเขาเล็กน้อย




SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #138 ing260639 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 21:55
    กรี้สสสสเด็กน้อย พอรักปุ๊บก้รุกหนักเลยนะ แต่น่ารักอะเอออ พี่แทกลับมาแล้ว ที่ผ่านมาคืออะไรโดนยิง? แต่ไม่ตาย? อะไรอะ
    #138
    0
  2. #127 Yulhae213 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 22:18
    พี่แทยังไม่ตายยย เย้ๆๆๆๆๆ คริสมีความสุขมาสินะแกที่รู้ว่าพี่แทยังไม่ตายอ่ะ
    ฮุนริน่ารักอีกแล้ว กอดซะแน่นเลยอิเน่ 5555
    #127
    0
  3. #126 yurimylove (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2557 / 13:32
    พี่แทยังไม่ตายจริงๆด้วยอ่ะ ดีใจมากๆอ่ะ ^_____^ ต่อไปนี้พี่คริสก็คงจะมีความสุขแล้วสินะที่รู้ว่าพี่แทยังไม่ตายอ่ะ แต่พี่แทต้องรีบๆฟื้นมาหาพี่คริสเร็วๆนะ พี่คริสรออยู่ >< เซฮุนอาาาาา นายหลงรักมนุษย์ยูริแล้วใช่ป่ะหล่ะ? >< แหม่ๆๆๆๆมีการไปกอดพี่ยูลซะแน่นเชียวนะหมาป่าเซฮุน >< แต่พี่ยุนควรจะตัดใจจากเซฮุนได้แล้วนะ พี่ยุนอย่าลืมสิว่ายังมีพี่ลู่อยู่ทั้งคนนะ รอนะค่ะ ไรต์สู้ๆน้าาาา ^^
    #126
    0
  4. #125 Omioe (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2557 / 12:29
    ฮุนริ รอรอค่ะ
    ฮุนนี้กอดพี่ยูลซะแน่นเลนนร้า
    #125
    0
  5. #124 mhyr (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2557 / 09:33
    พี่แทยังไม่ตายจริงๆ ด้วย ดีใจกับคริสด้วยที่นายเฝ้ารอพี่แทมานานสุดท้ายก็ได้เจอ
    ฮุนเริ่มหลงรักยูลแล้ว >_<
    #124
    0
  6. #122 Nat Tie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 23:16
    หวานมากคะ ฮุนกอดยูลซะแน่นเชียว
    #122
    0
  7. #121 อู๋ อี้ฟ่าน ตลอดไป (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 21:06
    แทแทยังไม่ตายจริงๆด้วย ฮุนริน่ารักมากเลยนะ
    เซฮุนชอบพี่ยูลแล้วใช่ไหมลัะ ชานยอลอย่าโกรธเลยน่าวิ่งไปเถอะๆ คิคิคิ
    ยุนอย่าทำอะไรยูลนะ ยุนร้ายอ่ะ!!
    #121
    0
  8. #120 exo snsd (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 19:30
    อร๊ายยย พี่แทยังไม่ตาย

    อิเน่ชอบพี่ยูลแล้วหรอ
    #120
    0
  9. #117 frict (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 16:37
    แทยังอยู่ รอฮุนริจ้า
    #117
    0
  10. #116 yurimylove (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 12:50
    อ้าว......ยุนอาชอบเซฮุนหรอ? แต่ยุนอาจะรู้หรือป่าวนะว่าพี่ลู่ก็ชอบยุนอาด้วยเช่นกันอ่ะ สงสารพี่ลู่อ่ะ 
    พี่แทเป็นคนรักของพี่คริสนี่เอง แล้วดูท่าทางพี่คริสจะรักพี่แทมากๆเลยนะนั่น มนุษย์คนนั้นโหดร้ายจังทำไมต้องเอาปืนมายิงพี่แทด้วยอ่ะ น่าสงสารพี่แท น่าสงสารพี่คริสด้วยที่ต้องสูญเสียคนรักไปอ่ะ ว่าแต่...พี่แทตายจริงๆหรอ? หรือยังไง? อยากรู้อ่ะ?
    แล้วสิกก้ายังมามีความรู้สึกว่าได้สัมผัสถึงพี่แทอีก แล้วตกลงพี่แทตายจริงๆไหม? อยากรู้ๆๆๆๆๆ แล้วทำไมพวกหมาป่าพันธุ์ไดเวอร์เลสต้องตาล่าพี่ยูลด้วยนะ ??(โอ้ยยย อยากรู้มากจังเรา แถมยังอินจัดอีกตั้งหาก ฮ่าๆๆๆๆ) รอนะค่ะ ไรต์สู้ๆน้าาา ^^
    #116
    0
  11. #115 YulSehun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 12:38
    สงสารคริสเนอะ พี่แทกลับมาหาคริสไวๆนะ พี่ยังไม่ตายหรอกกก ใช่มั้ยยค่ะไรท์
    #115
    0
  12. #114 LoveyulSone (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 02:24
    แทอาจจะยังอยู่หรือเปล่าอาจจะยังไม่ตายมั้ง  ฮุนริน่ารักจังงงงง ><
    #114
    0
  13. #113 mhyr (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 23:33
    ยูลอย่ากลัวฮุนไปเลย ฮุนไม่น่ากลัวหรอก ^^ ฮุนเริ่มแอบชอบยูลแล้วใช่ไหม
    แทคือคนที่คริสรัก คริสหาพี่แทให้เจอแล้วนะ
    สงสารลู่จัง ยุนอย่าทำแบบนี้กับลู่ซิ หันมองมาที่ลู่บ้าง
    #113
    0
  14. #112 อู๋ อี้ฟ่าน ตลอดไป (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 23:08
    แทแทยังไม่ตายใช่ไหม? เพราะพี่ก้าสัมผัสได้อ่ะ (ไม่ริวสัมผัสได้คนเดียว พี่ก้าก็สัมผัสได้ 5555 )
    ฮุนริจะรักกันได้ไหมละเนี่ย! ยุนชอบฮุน ลู่ชอบยุน แต่ฮุนกลับรู้สึกดีกับยูล โอ๊ย! ตะบ้าตาย รักกี่เศร้าละเนี่ย

    รอนะค่ะ สนุกมากเลยค่ะ
    #112
    0
  15. #111 exo snsd (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 22:10
    เจสมีลางสังหรสินะ หวังว่าแทแทจะยังไม่ตายนะ
    #111
    0
  16. #110 yulyul (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 22:01
    เจสมีลางสังหรสินะ
    หวังว่าแทยอนคงจะยังไม่ตาย
    และหวังว่าฮุนกับยูริ จะมีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นนะ

    #110
    0
  17. #109 Nat Tie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 21:55
    ฮุนคงจะหลงรักยูลแล้วแน่ๆเลย หมาป่าสีขาวสะอาดของช้านนนน ขอมโนนิดนึงนะคะ
    #109
    0
  18. #107 Love yulyul (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 21:28
    รัก4เศร้าเลยงานนี้ ฮุนาริน่ารักนะ

    เค้าสงสารลู่ยุนอ่ะ เจสสัมผัสได้ถึงแท

    แสดงว่าแทยังไม่ตาย หรือ ไม่ใช่แทที่เป็นหมาป่า

    รอค่ะ
    #107
    0
  19. #105 Omioe (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 19:56
    รอนะค่ะ ฮุนริ สู้ๆๆค่ะ
    #105
    0
  20. #104 N.netz;Yul)) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 19:23
    แทยังไม่ตายแน่เลยยยยยย กรี๊ดฮุนหวั่นไหววว อิ้อิ้ มาต่อไวๆนะคะ
    #104
    0
  21. #103 yulyul_ss (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 18:41
    ยุนอาชอบเซฮุนเองหรอ สงสารอาลู่ที่หลงรักยุนอา
    ฮุนอย่าทำร้ายยูลนะ แทคือคนรักของเฮียคริสสินะ แทตายจริงๆหรอ? หรือไม่ตายนะ,!
    จะเป็นแบบที่สิก้ารุ้สึกได้ไหมนะ รอนะค่ะ ไรต์สู้ๆนะค่า
    #103
    0