WOLF ψ EXO SNSD [งดอัพ]

ตอนที่ 2 : WOLF ψ CH01 - 100% -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 513
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    5 ก.ค. 57






“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ! พวกนายไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้”
“เธอจะยอมมากับเราดีๆ หรือจะให้เรากัดเธอก่อนถึงจะยอม”
“ฉันไม่ยอมอะไรพวกนายทั้งนั้น..นี่มันบ้านของฉัน ออกไป”
“ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมง่ายๆนะ..เซฮุนช่วยหน่อยสิ”
“นายจะทำอะไรนะ?! ยะ..อย่านะ!!...กรี๊ดดดดดดดดดดดดด”

 

ฉันชื่อ ควอน ยูริ ฉันอายุครบ 18 ปีบริบูรณ์เมื่อสามวันก่อน ตอนนี้ฉันกำลังเตรียมตัวเป็นนักศึกษาปีหนึ่ง ซึ่งเป็นอะไรที่ฉันตื่นเต้นมากเลยแต่ว่าต้องรออีกสี่เดือนกว่ามหาลัยจะเปิดเทอม ฉันก็คงต้องรอให้ฤดูหนาวนี้ผ่านไปก่อนจะเปิดเทอมฤดูร้อนของปีนี้ ฉันอยู่บ้านคนเดียวเพราะพ่อกับแม่ต้องไปทำงานต่างประเทศ ฉันยังพอมีเงินใช้อยู่บ้างในบัญชี

ฉันอยู่ในบ้านหลังใหญ่หลังหุบเขาแสนลึกลับ ฉันเคยถามพ่อกับแม่หลายครั้งว่าทำไมต้องมาสร้างบ้านแถวนี้ แต่ก็ตอบกันเสียงเดียวว่าที่นี่คือมรดกชิ้นเดียวที่เหลืออยู่ในตระกูลของเรา ฉันเคยแอบอ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่คุณย่าฉันเขียนเอาไว้...จดบันทึกที่ฉันคิดว่ามันคือนวนิยายเล่มหนึ่งเลยด้วยซ้ำไป ฉันไม่กล้าให้พ่อกับแม่อ่านเพราะกลัวว่าท่านจะยึดไป มันเป็นเรื่องราวที่คุณย่าฉันเขียนถึงคุณปู่ ซึ่งฉันไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นความจริง

 

วันใดที่พระจันทร์เต็มดวงฉันจะรอเธอที่หุบเขาลึกลับแห่งนี้ หุบเขาที่เต็มไปด้วยสัตว์ป่าดุร้ายแต่เธอคือสัตว์ป่าที่ไม่เหมือนใคร เธอคือสัตว์ป่าแห่งรักที่มาพร้อมพระจันทร์เต็มดวง แต่เมื่อใดที่พระจันทร์เต็มดวงกลายเป็นสีแดงฉาด เธอจะกลายเป็นสัตว์ป่าแสนดุร้าย เลือดเนื้อของฉันจะกลายเป็นเครื่องสังเวยของเธอ แต่อย่างไร...เธอถึงห้ามความอยากได้...

ฉันไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำว่าย่าของฉันหมายถึงอะไร สมัยก่อนเขาส่งจดหมายรักกันแบบเปรียบเทียบมนุษย์สัตว์ป่าอะไรแบบนี้กันอย่างนั้นหรอกหรอ ยิ่งอ่านฉันก็ยิ่งไม่เข้าใจแต่ก็อยากเก็บมาอ่านเอาไว้เวลารู้สึกเหงาๆ ฉันคิดแบบนั้น

และยิ่งตั้งแต่ฉันย้ายมาอยู่ที่คฤหาสน์ใหญ่โตที่นี่ ฉันมักจะได้ยินเสียงหมาป่าหอนทุกวันที่พระจันทร์เต็มดวง เสียงหอนคำรามของพวกมันทำให้ฉันรู้สึกหวาดกลัวตลอดเวลากลางคืน แต่ก็เป็นเสียงที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าอยากค้นหาตัวของพวกมันจริงๆ

“นมคะ...ฉันไปเดินเล่นในป่าได้ไหมคะ”

“มันจะดีหรอคะคุณหนู มันอันตรายเกิน”

“ไม่ต้องห่วงคะ ยูลจะกลับมาก่อนที่พระอาทิตย์ตกแน่นอน”

ฉันเดินเข้าไปในป่าเพียงคนเดียวพร้อมกับสมุดจดบันทึกของคุณย่าฉัน มันมีแผนที่บางอย่างเขียนเอาไว้ไปถึงจุดหมาย แต่ไม่รู้ว่าจุดหมายนั้นมันคืออะไร ฉันเดินเข้ามาในป่าตามเส้นทางที่คุณย่าฉันเขียนเอาไว้เรื่อยๆ บรรยากาศเริ่มไม่ค่อยดีนักเท่าไหร่ ความมืดของป่าเริ่มเข้ามาทำให้ฉันต้องหยิบไฟฉายมาเปิดส่องทาง แต่เมื่อพอฉันเปิดไฟฉายออกมากลับเจอหมาป่าตัวหนึ่งเข้า

หมาป่าขนสีขาวสะอาดกำลังมองมาทางฉันด้วยดวงตาสีฟ้า มันกำลังจ้องมาในขณะที่สมองของฉันหยุดนิ่งยังไม่ประมวลอะไรออกมาเลยทั้งนั้น ฉันรู้เพียงแค่ว่าฉันกลัว กลัวว่ามันจะวิ่งเข้ามากัดฉันเหมือนอาหารของมัน ฉันกลัวมากจนก้าวขาไม่ออกด้วยซ้ำ มันมองมาที่ฉันพร้อมกับเรียวฟันเขี้ยวแหลม ขาหน้าที่ก้าวเดินมาทำให้ฉันเป็นฝ่ายต้องถอยขาไปด้านหลัง

ฉันควรจะทำอย่างไรดีถ้ามันวิ่งเข้ามากัดฉันล่ะ...

แต่แล้วทุกอย่างมันกลับเปลี่ยนแปลงไป หมาป่าตัวนั้นกำลังเดินผ่านฉันไปอย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ฉันมองตามมันด้วยความสงสัยก่อนจะทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้นและจับหัวใจของตัวเองที่เต้นแรงไม่แพ้ความกลัวที่กำลังเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำไป

“แฮ่ก แฮ่ก...ให้ตายสิ! เกือบไปแล้วไหมล่ะ”

 

อะ ฮูว์ ~

เสียงหอนในค่ำคืนนี้ดังขึ้นมาอีกครั้งทำให้ฉันรู้สึกหวาดกลัวเหมือนอย่างเคย แต่ฉันกลับเลือกเดินออกมาจากห้องมาอยู่ที่ระเบียงหลังบ้านในห้องของตัวเองและมองไปบนท้องฟ้าที่มีดวงดาวและที่สำคัญคือพระจันทร์ที่เต็มดวง เมื่อฉันลดสายตาลงไปมองป่าทึบที่อยู่ห่างจากบ้านฉันประมาณสิบเมตร ฉันก็มองเห็นแววตานักล่าจำนวนห้าสามถึงสี่คู่

มันส่องประกายมากระทบดวงตาของฉัน ถึงแม้ความมืดจะบดบังตัวตนของมันแต่ฉันก็รู้ว่าดวงตานั้นคือดวงตาของสัตว์ป่าที่แอบซ่อนตัวอยู่ในป่าทึบนั้น ดวงตาที่จ้องมองมาที่ฉันทำให้ฉันต้องรีบกลับเข้าห้องและปิดประตูระเบียงทันที ฉันต้องการสืบให้ได้ว่าจดหมายที่คุณย่าฉันเขียนถึงปู่ มันคืออะไรกันแน่และรูปที่ติดตามผนังคือรูปหมาป่า มันเกี่ยวข้องอะไรกัน

 

“จะมองผู้หญิงในบ้านหลังนั้นอีกนานแค่ไหน?!

“...เธอเข้ามาในเขตของเรา ไม่มีมนุษย์คนไหนรู้จักทางมาที่เขตของเรานอกจากผู้หญิงของท่านปู่ทวดของเผ่าพันธุ์เราไม่ใช่หรอ? เธอคือผู้บุกรุก” หมาป่าสีขาวสะอาดหันไปคุยกับผองเพื่อนของมัน ที่ยืนอยู่ข้างกันริมป่าทึบในเวลาสามทุ่มกว่าของคืนพระจันทร์เต็มดวง

“เธออาจจะเป็นหลานสาวของผู้หญิงที่ท่านปู่ทวดคิดถึงมานานก็เป็นได้”

“ก็ไม่มีอะไรต้องคุยให้ปวดหัวนอกจากต้องพาตัวเธอมากับเรา”

เสียงกลุ่มนักล่าในป่าทึบคุยกันในขณะที่สายตาของอีกตัวกลับมองไปที่บ้านหลังใหญ่โดยไม่วางตาเลยแม้แต่นิดเดียว ทั้งสามมุ่งหน้าเดินไปใกล้คฤหาสน์หลังใหญ่ด้วยกัน แต่เพราะกำแพงในขนาดสูงทำให้พวกเขาไม่สามารถข้ามผ่านไปได้ง่ายๆนอกซะจากจะเปลี่ยนกายให้เป็นรูปลักษณ์อีกแบบก็คือในร่างของมนุษย์นั่นเอง

ร่างสูงทั้งสามปีนขึ้นมาทางระเบียงกว้างของห้องหนึ่งก่อนจะค่อยๆเปิดประตูเข้ามาในห้องมืดที่ไม่มีแสงใดๆแต่เป็นเพราะดวงตาของนักล่าทำให้พวกเขาสามารถมองเห็นทุกอย่างภายในเวลากลางคืนที่มืดแบบนี้ เมื่อทั้งสามมองไปยังร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงนอนก็ถึงกับมองหน้ากัน

“จะกัดให้ตายเหมือนมนุษย์ตัวอื่นไปเลยดีกว่านะ...”

“ไม่ได้! เธอคือจำเลยของฉันแกไม่มีสิทธิแตะต้องเธอทั้งนั้น”

“อะไรของแกนะเซฮุน ก็แค่มนุษย์ไม่ได้วิเศษอะไรเลย”

“เถียงกันอยู่ได้ชาตินี้เกิดเป็นหมาป่าคงไม่เจริญหรอกจริงไหม? จับตัวเธอไปซะเถอะ”

ยูริที่นอนอยู่นิ่งๆก็รู้สึกว่ามีเสียงเอะอะบางอย่างอยู่ในห้องนอนของเธอจึงทำให้เธอลืมตาตื่นขึ้นมาเมื่อมองไปรอบๆก็เห็นเงาดำของร่างสูงสามคนยืนอยู่ใต้เตียงของเธอ เธอตกใจมากและรีบยื่นมือไปเปิดไฟบนหัวเตียงเพื่อดูหน้าตาของบุคคลเหล่านั้นทันที

พรึ่บ !!

“พวกนายเป็นใครนะ!! เข้ามาในห้องของฉันได้ยังไง”

“...ซวยแล้วไงล่ะหล่อนจับเราได้ รีบจับเธอซะ!

เสียงคำสั่งของเขาทำให้ยูริไหวตัวทันก่อนจะกระโดดออกจากเตียงนอนเพื่อจะวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว แต่ความเร็วของเธอไม่ได้เหนือกว่าคนพวกนี้เลยด้วยซ้ำ อยู่ๆก็มีร่างสูงวิ่งมาขวางประตูเธอซะก่อน ยูริมองด้วยความตกใจก่อนจะหันมาอีกทางแต่กลับเจออีกคนมาขวางเอาไว้

“พะ..พวกนายเป็นใครนะ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ”

“มนุษย์มักจะขอแบบนี้ทุกคนเลยใช่ไหม ถ้าไม่อยากตายก็มากับเรา”

“พวกนายจะพาฉันไปไหน? ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น ปล่อย!” ร่างสูงข้างหน้าฉันเดินเข้ามาคว้าแขนของเธอเอาไว้แต่ฉันกลับสะบัดมือออกจากเขาคนนั้น แต่แล้วก็โดนจับตัวลงไปนอนกับเตียงก่อนจะมีอีกคนมาคร่อมทับเอาไว้ “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ! พวกนายไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้”

“งั้นบอกหน่อยสิว่ากล้าดียังไงเข้าไปในเขตของพวกเรานะ”

“เขตอะไรของพวกนายฉันไม่รู้เรื่อง ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!!!

“เธอจะยอมมากับเราดีๆ หรือจะให้เรากัดเธอก่อนถึงจะยอม”

“ฉันไม่ยอมอะไรพวกนายทั้งนั้น..นี่มันบ้านของฉัน ออกไป”

ร่างสูงที่คร่อมทับเธออยู่ถึงกับยกยิ้มมุมปากก่อนจะเลื่อนมือไปจับปลายเส้นผมนั้นขึ้นมาแตะที่จมูกของเขาที่สามารถรับกลิ่นได้ดี ในขณะที่ยูริที่นอนอยู่ใต้ร่างของเขาสั่นเทาอย่างหวาดกลัว เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใครมาจากไหน และเธอไปข้ามอาณาเขตของพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

“ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมง่ายๆนะ..เซฮุนช่วยหน่อยสิ”

เขาลุกจากตัวเธอก่อนจะมีอีกคนเดินเข้ามาแทนที่เขา ร่างสูงใบหน้าสีขาว ดวงตาสีฟ้าที่ทำให้ยูริรู้สึกคุ้นเคยทันทีที่เห็นใบหน้าของเขา เธอพยายามนึกว่าเจอเขาที่ไหนแต่ก็นึกไม่ออกเลยแม้แต่นิดเดียว เขาเดินมาก่อนจะคร่อมตัวเธอเอาไว้

“ไม่กลัวฉันเลยหรอ? เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นอะไร”

“ฉันไม่รู้และก็ไม่อยากรู้ด้วย! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” เซฮุนยกยิ้มมุมปากก่อนจะก้มสำรวจร่างกายของเธอเสมือนว่ามันคืออาหารหวานที่อยู่ตรงหน้าเขา แต่เขาไม่สามารถกินเธอในตอนนี้

“มันจะไม่เจ็บถ้าเธอยอมให้ฉันกัด แต่ถ้าไม่ยอม...เธอก็ต้อง...”

“นายจะทำอะไรนะ?! ยะ..อย่านะ!!...กรี๊ดดดดดดดดดดดดด”

ฉึก...!

มนุษย์หมาป่าสีขาวฝังเขี้ยวคมแห่งนักล่าลงไปที่ต้นคอของเธออย่างไม่ใยดี เธอทั้งพยายามดิ้นและดันเขาออกแต่ก็ไม่อาจสู้แรงต้านทานที่เขากระทำต่อเธอได้เลย ถึงมันจะเป็นเพียงวีรกรรมที่หมาป่าทำให้มนุษย์สลบไปแต่มันก็เป็นอะไรที่เจ็บปวดไม่น้อยกว่ากันเลย

“รีบพาเธอไปซะก่อนคนในบ้านหลังนี้จะแห่มาตามเสียงกรี๊ด”

หมาป่าสีน้ำตาลเข้มรีบบอกพวกมัน ก่อนที่เซฮุนจะแปลงร่างเป็นหมาป่าสีขาวบริสุทธิ์ มนุษย์หมาป่าอีกตัวจึงอุ้มร่างบางมานอนบนแผ่นหลังขนยาวสีขาว ก่อนที่ทั้งสามจะกระโดดออกจากระเบียงไปอย่างรวดเร็ว ทั้งคนในบ้านของเธอต่างวิ่งมาดูสถานการณ์ในห้องแต่มันก็สายเกินไปแล้ว เพราะพวกเขามาไม่ทันช่วยเธอจากหมาป่าดุร้ายพวกนั้น

เมื่อพวกเขาวิ่งเข้ามาในป่าทึบที่เป็นเขตของพวกเขาก็ทำให้หมาป่าหลายตัวที่อยู่ฝูงเดียวกันต่างหันมามองด้วยความสงสัยว่าทำไมมีมนุษย์อยู่บนแผ่นหลังของหมาป่าสีขาว ทั้งสามกลายร่างเป็นมนุษย์ก่อนที่คนอื่นๆจะทำตามเช่นเดียวกัน

“ที่หายไปกันตั้งนานคือพาอาหารมาให้พวกเรากินงั้นสิ” ยุนอา หมาป่าสีเทาเธอกำลังมองเหยื่อที่นอนบนหลังของเซฮุนอยู่ด้วยความกระหาย “ทำไมถึงเอามนุษย์มาให้เรากินกันล่ะ”

“เซฮุนอย่าบอกนะว่าเธอคือมนุษย์ที่ก้าวเข้ามาในเขตพื้นที่ของเรา”

คริส หมาป่าผสมระหว่างสีน้ำตาลกับสีดำ เขาคือหัวหน้าของฝูง เป็นที่เคารพของทุกคน เซฮุนพยักหน้าตอบเขาก่อนที่คริสจะอึ้งอยู่เล็กน้อย เขารู้ดีกว่าเธอคือใครแต่ถ้าให้บอกทุกคนในตอนนี้คงเป็นไปไม่ได้แน่นอน เพราะค่ำคืนนี้คือวันที่พวกเขาควรออกไปล่าเหยื่อเนื้อแสนหอมหวาน และยิ่งถ้ารู้ว่าเธอเป็นใครพวกนี้จะยิ่งอยากแย่งกันกินเธอแน่นอน

“ผู้หญิงคนนี้ห้ามใครแตะต้องหรือกินเธอทั้งนั้น”

“มะ..หมายความว่าไงนะคริส?” เจสสิก้า หมาป่าสีขาวสผมสีน้ำตาล

“เธอข้ามอาณาเขตของเราจริงแต่วันนี้เธอไม่ใช่เหยื่อของเราแน่นอน เซฮุนฉันวานนายช่วยดูแลเธอด้วยในฐานะที่นายทำให้เธอต้องสลบเพราะการฝังเขี้ยวของนาย...ส่วนคนอื่นห้ามแตะต้องเธอนอกจากเขาเด็ดขาด ถ้าฉันกลับมาหลังจากพาพวกเขาไปหาอาหารแล้วกลับมาเจอเธอกลายเป็นอาหารของนายล่ะก็นะ...นายกับฉันได้เจอดี”

เสียงขู่ประโยคสุดท้ายของคริสทำให้เซฮุนถึงกับก้มหน้าลงอย่างยอมพลีจงรักภักดีต่อเขา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้หรอกว่าเธอเป็นใครแต่เมื่อเป็นคำสั่งของคริสแล้ว ใครหน้าไหนก็ห้ามหมิ่นเด็ดขาด คริสเปลี่ยนร่างของเขาเป็นหมาป่าตามด้วยชานยอลและลู่ฮาน ยุนอากับเจสสิก้ามองหน้ากันโดยไม่ชอบใจนักที่คริสห้ามพวกเธอไม่ให้กินยูริ ก่อนจะเปลี่ยนร่างเป็นหมาป่าและวิ่งตามคริสไป

เซฮุนมองผู้หญิงที่นอนสลบอยู่บนหลังของเขาด้วยความหงุดหงิด แน่นอนว่าเขาก็หิวไม่ต่างกับคนอื่นแต่เขาไม่สามารถกินเธอได้เลย เขาจึงพาเธอไปอยู่ที่พักสำหรับเผ่าพันธุ์ของพวกเขา เขาวางเธอลงนอนบนพื้นปูด้วยต้นสนหนาๆ ก่อนจะมองดูร่างบางที่นอนสนิทอยู่

“มนุษย์...คือสิ่งที่เป็นพิษต่อโลกที่สุด จิตใจของมนุษย์ร้ายกาจยิ่งกว่าพระจันทร์สีแดง แล้วทำไมฉันจะต้องไว้ชีวิตมนุษย์ที่กล้าบุกรุกอาณาเขตของฉันด้วย...”

เขาพูดจบก็สูดดมกลิ่นเลือดตามตัวของเธอ ไม่ว่าจะเป็นเลือดหรือเนื้อของมนุษย์ต่างก็เป็นสิ่งที่มหัศจรรย์ที่สุดสำหรับพวกเขา เพราะมันหอมหวานและอร่อย เขาก้มสูดดมไปทั่วร่างกายของเธอด้วยความบ้าคลั่งเพราะความหิวโหยก่อนจะหยุดที่ต้นคอหญิงสาว รอยจุดสองจุดที่เขาฝังเอาไว้ซึมซับไปด้วยเลือดที่ไหลออกมาเล็กน้อยก็ยากเกินที่เขาจะห้ามใจ

และแล้วเขาก็ก้มลงที่ต้นคอด้านซ้ายของเธอก่อนจะดูดเลือดที่ไหลออกมาจากรอยนั้น แน่นอนเขายังเป็นหมาป่าฝึกหัดอยู่ เขายังเด็กเกินกว่าจะทำอะไรเป็นด้วยตัวเอง เมื่อได้ชิมรสชาติของเลือดเธอก็ทำให้หนุ่มน้อยติดใจไม่หาย เขารีบก้มลงดูดดื่มมันด้วยความโหยหาและก็พยายามระมัดระวังไม่ให้เผลอกัดเธออย่างเด็ดขาด

“อื้อ...เจ็บ!

เสียงของเธอร้องดังออกมาทำให้เซฮุนต้องเงยหน้าขึ้นมาจากการดูดดื่มเลือดบริสุทธิ์ทันที เขามองร่างบางที่เริ่มรู้สึกตัว เมื่อเธอหันมาเจอหน้าเขาเธอก็ตกใจมากและพยายามดันเขาออกไป

“นายทำอะไรของนายนะปล่อยนะ!! ช่วยด้วย..ช่วยด้วย”

“สู้ไปก็เท่านั้นเธอไม่มีแรงสู้กับหมาป่าอย่างฉันหรอกน่าสาวน้อย”

“หมาป่า? มะ...หมายความว่าไงนะ? นายเป็นหมาป่าอย่างนั้นหรอ”

“รู้แล้วกลัวฉันไหมล่ะ ฉันกำลังจะกัดเธอให้ตายแล้วด้วยซ้ำ”

“แล้วทำไมนาย..นายอยู่ในร่างมนุษย์ล่ะ อย่านะ..ถ้านายฟังภาษาฉันออกได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะ ฉันยังไม่อยากตาย ฮึก..อย่าทำอะไรฉันเลยนะ”

ร่างบางร้องอ้อนวอนเขาพร้อมกับน้ำตาที่กำลังไหลรินออกมา เซฮุนเคยเห็นมาเยอะแล้วน้ำตาของมนุษย์ที่ร้องขออ้อนวอนเขาแบบนี้ แต่ไม่เคยมีน้ำตามนุษย์คนไหนทำให้เขารู้สึกใจอ่อนแบบนี้มาก่อน เขายกยิ้มให้เธอก่อนจะลดใบหน้าลงไปซบกับเนินอกสวย

“กลัวขนาดนั้นเลยหรือไงกันนะ...ฟังเสียงหัวใจเธอสิมันเต้นไม่เป็นจังหวะเลย”

“ฮึก ฉันขอร้องฉันยังไม่อยากตาย ฮือ...”

น้ำตาของยูริไหลออกมาจนทำให้เขาเงยหน้ามองเธอด้วยความตกใจเล็กน้อย ก่อนจะโน้มหน้าลงนำลิ้นหนาไล่เลียไปตามแหล่งน้ำตาบนใบหน้าของเธอ มือหนาจับไปที่ข้อมือร่างบางเลื่อนไปอยู่เหนือศีรษะของเธอก่อนจะยกยิ้มอย่างสะใจ

“มนุษย์ชอบทำร้ายจิตใจหมาป่าอย่างพวกเรา แต่เมื่อตนเองโดนเหยียบย้ำก็รู้สึกกลัวตายขึ้นมาทันทีเลยสินะ ยังไงซะเธอก็จะตายเร็วๆนี้ ฉันทำอะไรกับเธอได้บ้างนะ”

 


SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #136 ing260639 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 21:41
    พกรี้สสสสสสหมาป่า หมาป่าเด็ก555555 อิพี่ยูลโคตรซวยสงสารนะเออ
    #136
    0
  2. #90 mhyr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2557 / 17:04
    เนื้อเรื่องสนุกมาก ดูลึกลับ และปริศนาซ่อนอยู่ คริสรู้เรื่องยูลดีใช่ไหม แต่ฮุนนายอย่าคิดทำอะไรยูลนะ
    #90
    0
  3. #86 N.netz;Yul)) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2557 / 20:26
    ฮุนเริ่มติดใจยูลละอิ้อิ้
    #86
    0
  4. #79 puka suntharod (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 22:57
    ฮุนจะทำไรยูลล จะกินยูลหรอ ไม่นะ คริสเขาสั่งห้ามมไม่ใช่หรอ
    รอตอนต่อไปค่าาาาาาา 
    #79
    0
  5. #78 LoveyulSone (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 23:35
    ฮุนจะทำอะไรล่ะแหมคริสห้ามไว้อย่าทำนะฮุนน
    #78
    0
  6. #77 yulyul (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 21:39
    ฮุนนายไม่ค่อยแสดงความกระหายอยากได้อยากกินยูริเลย

    แล้วเรื่องของยูริมีแค่คริสคนเดียวที่รู้ใช่ไหม
    #77
    0
  7. #68 yurimylove (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 15:45
    ย๊าส์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอ เซฮุน  !!!!!!! นายอย่าทำอะไรพี่ยูลนะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ !!!! เซฮุนคนบ้าๆๆๆนายมันทั้งหื่น ทั้งเจ้าเล่ห์สุดๆเลยอ่ะ ไอคนบ้ากาม บ้าๆๆๆๆๆๆ ทำไมเซฮุนหื่นอย่างงี้เนี่ย?? อย่างงี้พี่ยูลก็เสร็จเซฮุนน่ะสิ ไม่ได้นะ ฉันว่านายแพ้น้ำตาให้กับพี่ยูลแน่เลยเซฮุน ถึงขนาดยอมใจอ่อน นี่ขนาดใจอ่อนนะเนี่ย?? ยังมีอารมณ?หื่นได้อีกอ่ะ โอ เซฮุนคนหื่นนนนน งื้อออออออออ >< รอ ฮุนริ คริสแทและคู่อื่นๆด้วยนะค่ะ ไรต์สู้ๆน้าา :)

    PS.เราเม นยูริ กะ แทยอน จิ้นคู่ ฮุนริ ลุ่ยูล แบคยูล ฮุนแท ลู่แท แบคแท แต่เราไม่อ่าน/Don't like ฮุนซอ ฮานซอ คริสซอ ไคซอ
    #68
    0
  8. #66 exo snsd (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 12:30
    อิเน่อย่าทำอะรัยพี่ยูลนะ

    สงสารพี่ยูลอ่ะ
    #66
    0
  9. #64 cakezaza2544 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 09:11
    สงสารพี่ยูลจัง อย่าร้องนะค่ะ พี่ยูลคนสวยของเค้า
    #64
    0
  10. #61 EXOYUL d EXOSHIDAE (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 07:32
    อย่าทำอะไรยูลเลยฮุน

    ยูลคือใครอะไรยังไงอ่ะคริส
    #61
    0
  11. #58 thegift (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 22:18
    ฮุนรักยูลใช่ไหมมมมมมมมมมมมมมมมม หมาป่ารักมนุษย์
    #58
    0
  12. #57 อู๋ อี้ฟ่าน ตลอดไป (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 22:10
    อย่าทำอะไรยูรินะเซฮุน แกเป็นหมาป่าที่หื่นสินะ คิคิคิคิ
    น่าติดตามมากเลยค่ะ รอนะค่ะ ฮุนริ
    #57
    0
  13. #31 Kwon Yuri EXO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 17:41
    สงสารฮุน
    แทใจดีมากเลยอ่ะ
    #31
    0
  14. #26 Nat Tie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 13:52
    ติดตามนะคะ น่าสนุกมากๆเลยคะ ชอบๆ
    #26
    0
  15. #25 yulyul (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 21:24
    แทเป็นคนที่จริงใจดีนะ

    ชีวิตฮุนน่าสงสารนะที่เสียพ่อแม่ไป แต่ก็โชคดีที่มาเจอครอบครัวของแทยอน

    แบคยอนกี้ ชื่อที่มีแต่แทยอนเรียกสินะ แบคชอบแทมากขนาดนั้นเลยรึไงกันน๊า

    ถึงทำให้ฮุนดูออกซะขนาดนี้ ส่วนจงอิน กะอาลู่ น่าจะเจ้าเล่ห์พอกัน

    รอฮุนริว่าจะเจอกันในรูปแบบไหนอีก นอกจากที่เดินชนกันแล้ว
    #25
    0
  16. #23 HunRi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 12:33
    สงสารฮุนอ่ะ ร้องเสียพ่อแม่ตัง้แต่เด็ก
    แทแทใจดีจังง
    แบคแทน่ารักนะ เล่นโจรสลัดกัน
    โตๆกันแล้ว แล้วคนที่ยยูลเจอคือฮุนใช่ป่ะ
    อาลู่นี้ไวไฟจังนะ
    ไคทำอะไรให้ยูลบูชาขนาดนั้น
    ดูเหมือนทิฟจะไม่ค่อยถูกกะไคนะ
    รอค่าาาาาาา
    #23
    0
  17. #21 Only one {yulyul} (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 11:21
    สงสารเซฮุนอ่ะ แบคแทน่ารักจังนะค่ะ ยูริเดินชนใคร ฮุนใช่ป่ะ รอนะค่ไรต์
    #21
    0
  18. #19 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 00:11
    เซฮุน ชีวิตคือเศร้าจัง ครอบครัวแทยอนดีจังอุปการะเซฮุนด้วย //ฟานี่คงคิดถึงแม่กับพี่เนาะ //ยูลชนใคร?!!
    #19
    0
  19. #17 thegift (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 22:22
    สงสารฮุนจัง  Y-Y
    #17
    0
  20. #15 exo snsd (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 19:31
    พี่ยูลชนกะใครอ่ะ
    #15
    0
  21. #14 yuri taeyeon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 19:01
    สงสารเซฮุนนาาา~ พ่อแม่ก็ตายไปแล้วว โถ่~ เด็กน้อยเซฮุน(?) ดีนะที่ได้ครอบครัวแทยอนช่วยไว้อ่ะ

    แทยอนน่ารักอ่ะ ใจดีมากอ่ะ ถึงกับข่อพ่อของตัวเองให้รับเลี้ยงเซฮุนเข้ามาอยู่ในบ้าน นี่สินะที่เขาเรียกว่า นางฟ้า~ 555

    ว้าาา~ อะไรกันเนี่ยยยย พี่แทมีแฟนแล้วหรอ?? แฟนพี่แทคงเป็นเฮียคริสสินะ แบคเสียใจแย่เลยงี้อ่ะ :(

    .

    .

    ไคนี่ดูเจ้าชู้นะ พี่ลู่ชอบยุนหรอ?? เห็นมองยุนอ่ะ ฮั่นแน่~

    .

    .

    พี่ยูลเดินชนใครอ่าาาาา ?? เดินชนเซฮุนหรอ?

    รอ ฮุนริ นะค่ะ ไรท์สู้ๆ :)



    PS.เราเมน ยูริ กะ แทยอน จิ้นคู่ ฮุนริ ลู่ยูล แบคยูล ฮุนแท ลู่แท แบคแท แต่เราไม่อ่าน/Don't like ฮุนซอ ฮานซอ คริสซอ ไคซอ
    #14
    0
  22. #13 LOVEYURI FOREVER (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 18:30
    ทำไไมยุนถึงบูชาไคอ่ะ แล้วพี่ยูลชนฮุนใช่ป่ะ แบคแทน่ารัก ให้สองคนนี้คู่กันนะค่ะ สงสารฮุนจัง รอนะค่ะ
    #13
    0
  23. #11 kimtim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 16:50
    โอยสงสารยูลกับฮุนจัง
    #11
    0
  24. #9 ` World | Beautiful.Dek★ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 15:26
    สงสารเซฮุนมากเลยอ่า TT แทกับแบคนี่น่ารักดีนะเนี่ย
    ครอบครัวของจงอินนี่ดูมีฟานี่เป็นหงส์ขาวในนั้นเลยสินะ
    อาลู่มาถึงส่งสายแปลกๆใส่ยุนอาเลยหรอ เร็วไปป่ะอาลู่
    พี่ยูลมาลอสแอนเจลิสแล้ว แล้วคนที่พี่ยูลชนเซฮุนไหมอ่ะ?
    อยากรู้จังว่าจงอินไปทำอะไรไว้ยุนอาถึงบูชาขนาดนั้น
    สนุกมากคะไรท์เตอร์ ชอบแนวนี้ลับลมคมในดีอ่า มาอัพไวไวนะ
    #9
    0