คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [TWICE] Love Only One Night #MelodyOfMichaeng [TWICE] Love Only One Night #MelodyOfMichaeng | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เพลงที่เป็นแรงบันดาลใจ
อะตอม - หนึ่งคืน





"และถ้าคืนนี้ฉันบอกเธอว่ารัก
ให้รู้ว่ามันจริงถึงมันไม่ยืนยาว
ต่อให้อะไรจะเกิดกับเราก็ตามในพรุ่งนี้เช้า
ให้รู้ว่าคืนนี้ฉันรักเธอหมดใจ"

เนื้อเรื่อง อัปเดต 16 ก.ค. 62 / 01:30



กลางคืนนั้นมืดมนยาวนาน การข้ามผ่านไปยากเกินกว่าจะทำมันได้ด้วยตัวคนเดียว เมียวอิ มินะพาตัวเองมาหยุดอยู่ที่บาร์เล็กๆไม่ไกลนักจากห้องพัก ภายในมืดสลัวมากพอให้เธอใช้ซ่อนตัวจากความเหงาที่คอยรบกวนจิตใจ ราวๆสองเดือนก่อนหลังจากที่ใครบางคนทิ้งเธอไว้กับความว่างเปล่าและบาดแผลเหวอะหวะในใจ

เธอมาที่นี่บ่อยครั้งเพราะไม่อาจทานทนจะอยู่คนเดียวในยามค่ำคืน มาร์การิต้าที่เจ้าหล่อนเอ่ยสั่งพนักงานถูกวางลงตรงหน้า หล่อนดื่มด่ำรสชาติขมปร่าไปพร้อมๆกับปล่อยตัวเองไปกับเสียงเพลงบรรเลงรอบกาย หญิงสาวแปลกหน้าไม่คุ้นตานั่งลงข้างๆ หล่อนเพียงแค่หันหน้าไปมองเล็กน้อยก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่มจนหมด แก้วแล้วแก้วเล่าถูกส่งผ่านลำคอเข้าไปโดยไม่พูดจา จนคนข้างๆสังเกตเห็นความเศร้าปนเหงาในขณะที่เจ้าหล่อนหลับตาฟังเพลง




เพราะซนแชยองเองก็เคยรู้สึกไม่ต่างกัน




เธอเองก็เคยถูกทิ้งขว้างเฉกเช่นสิ่งของที่ใครผู้นั้นไม่ต้องการ เธอในวันนั้นไม่ได้มีสภาพต่างจากหญิงสาวตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย เลื่อนลอยไร้จุดหมาย แอลกอลฮอล์เปรียบเสมือนเพื่อนแท้ในยามน้ำตาไหลริน

 

“คุณดูเศร้าเกินกว่าจะอยู่คนเดียวนะ” ใบหน้าเรียวลืมตาขึ้นจากภวังค์ของเสียงเพลง ก่อนหันไปตามเสียงด้านข้างตัวเธอ และคนแปลกหน้าข้างๆที่เอ่ยขึ้นอีกครั้ง

"ให้ยืมไหล่เอาไหม"

"อย่ามาสงสารฉัน"

“งั้นแค่นั่งข้างๆก็ได้”

“สมเพชสินะ”

“เปล่าเลย เพราะฉันเข้าใจต่างหาก” สายตาอ่อนโยนถูกส่งผ่าน แต่อีกคนกลับไม่ต้องการมัน

“คุณจะมารู้อะไร” หล่อนกลับเย้ยหยันยิ้มเยาะออกมาดั่งเช่นคนเมาไร้สติ

“ฉันก็เคยมีสภาพแบบเธอในตอนนี้… แค่เคย” หล่อนแน่นิ่งไปเหมือนถูกสะกิดแผลสดให้เปิดออกไม่รู้จบ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเจ็บจุกไปทั้งใจ

“หรอ?”

“เคยรักใครจนยอมให้ทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อแลกกับการได้อยู่กับเค้าไหมล่ะ”

“เคยสิ...”

“แต่สุดท้ายก็ต้องจากกันอยู่ดี” แววตาไหววูบมองดูแก้วที่มีน้ำสีขาวขุ่นบรรจุอยู่ มือบางสัมผัสผิวปากแก้วนั้นไปมาอย่างเลื่อนลอย สติสัมปชัญญะที่มีน้อยลงทำให้หล่อนพร่ำพูดเรื่องราวในอดีตอออกมาง่ายดายกับคนแปลกหน้าที่พึ่งพบเจอ


“แล้วเคยคิดจะเริ่มใหม่หรือเปล่า”

“ไม่เลย...ฉันไม่ศรัทธาในรักอีกแล้ว” เธอพูดพร้อมหันมองคนด้านข้าง มองลึกเข้าไปในดวงตาคมคู่สวยของซนแชยองแม้จะเลือนลางแต่กลับจดจำได้ชัดเจน เมื่อพินิจใบหน้าเล็กดูถี่ถ้วนคนตรงหน้ากลับคล้ายคนรักเก่าของเธอ คนที่เหยียบย่ำหัวใจเธอไม่เหลือชิ้นดี ความสัมพันธ์ที่ไม่มีวันยั่งยืน ใจคนเปลี่ยนง่ายดั่งสายลม เมียวอิ มินะคิดเช่นนั้น หากแม้วันนี้รักมากมายจนยอมแลกทุกสิ่ง วันนึงเมื่อหมดรักกลับยอมทิ้งได้ทุกอย่างแม้แต่คำสัญญาที่เคยกล่าวเมื่อครั้งหนหลัง

 

“กอดได้ไหม..." มินะเอ่ยร้องขอเสียงแผ่วเบาปนสะอื้นเล็กน้อย




             คล้ายจนอยากถูกโอบกอดไว้อีกครั้ง

           เผื่อมันอาจคลายความคิดถึงที่มีต่อใครคนนั้นลงได้บ้าง

          




            อาจเป็นเพราะโหยหาหรือความเหงาที่ครอบคลุมจิตใจหนาวเหน็บจนทำให้เรื่องนี้เกิดขี้น หากแต่เธอเพียงแค่ต้องการใครสักคนโอบกอดเอาไว้ให้ผ่านพ้นค่ำคืนยาวนานนี้ไป ใครคนนั้นที่คล้ายกับคนรักของเธอ เราทั้งคู่ต่างบอกผ่านเรื่องราวยามค่ำคืนที่ท้องฟ้าสีน้ำเงินกำลังเคลื่อนผ่านด้วยสัมผัสที่เราต่างพึงใจด้วยกันทั้งสองฝ่าย

 

“แล้วจูบได้ไหม”

“เรียกว่าปลอบหรือเปล่า” แชยองไหวไหล่ หล่อนเอียงคอมองพินิจคนตรงหน้า

“จะว่าอย่างนั้นก็ได้”  


อุณหภูมิภายใต้ห้องสี่เหลี่ยมคับแคบร้อนระอุ ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดผ่านเข้าโสตประสาทได้นอกจากเสียงหอบหายใจที่เกิดจากสัมผัสแลกเปลี่ยนระหว่างกัน ริมฝีปากร้อนบางสัมผัสลงบนผิวกายเปียกชื้นชุ่มเหงื่อราวกับต้องการปลอบประโลม ลมหายใจเริ่มติดขัดยามเมื่อสัมผัสจากริมฝีปากจากคนตัวเล็กด้านบนแตะลงบริเวณซอกคอขาว จูบซับพร้อมสูดดมความหอมจากผิวกายตรงหน้าเข้าเต็มปอด ร่างกายบิดเร้าเกินจะทานทน มือบางไคว่คว้าหาที่ยึดเหนี่ยวเมื่อริมฝีปากเคลื่อนต่ำลงหยอกล้อด้วยจูบบางเบาก่อนจะถอนออกมา สายตาที่ส่งมาภายใต้ความมืดบนเตียงสีขาวสะอาดตาเสียงแหบพร่าสั่นไหวเอ่ยถามคนที่สัมผัสอยู่บนร่างกายเธอออกมาอย่างยอมจำนนเมื่อเธอนั้นแทบทนไม่ไหว เรียกร้องวอนขอสัมผัสจากเขาในคืนนี้ ในห้องนี้ บนเตียงนี้ที่มีแค่เรา สองมือยกขึ้นโอบรอบลำคอของคนตรงหน้าเอาไว้

 

"ถ้าผ่านคืนนี้ไป พรุ่งนี้เราจะเป็นยังไงหรอ"

"ไม่รู้สิ"

 

ไม่มีช่องว่างให้อากาศได้แทรกผ่านสีขาวของผืนเตียงตัดกับสีแดงจากผิวกายของเธอ ซนแชยองละริมฝีปากออกมา มองไล้ไปทั่วร่างของคนใต้ร่างอย่างพินิจ เหตุใดหญิงสาวที่สวยสง่าเช่นเธอคนนี้ถึงเก็บงำความเจ็บปวดเอาไว้ในใจมากมาย มือบางเกี่ยวรั้งต้นคอลงไปประกบจูบก่อนจะส่งลิ้นร้อนเข้ามาให้สัมผัสหวานล้ำขมปร่ามัวเมาดั่งไวน์ชั้นเลิศ กายบางแอ่นเอนเมื่อริมฝีปากเคลื่อนสัมผัสลงบนยอดอกสั่นไหว ค่อยๆละเลียดชิมความหวาน ทว่าร้อนแรงเกินจะหยุดยั้ง มือเอื้อมโอบเอวบางของคนด้านล่างไว้ให้แนบชิดยิ่งขึ้น

 

"อื้อ…"

 

เธอรู้สึกเหมือนอากาศในห้องนี้หายไปทีละเล็กทีละน้อยด้วยสัมผัสจากคนตรงหน้า ใบหน้าเรียวเงยขึ้นเพื่อไขว่คว้าหาอากาศเมื่อคนด้านบนสนองความต้องการปรนเปรอให้สั่นสะท้านยามที่ริมฝีปากนั้นลากไล้ไปทั่วทรวงอก สองมือที่เคลื่อนจากลำคอแทรกจับเข้ากับกลุ่มผมสั้นประบ่าระบายความเสียวซ่านที่เต็มใจให้กระทำ เอนแอ่นกายมากยิ่งขึ้นเมื่อสัมผัสร้อนไล้ลงเรื่อยไปยังหน้าท้อง ภายในปั่นป่วนจนมิอาจหักห้ามเสียงหวานไม่ให้ลอดจากริมฝีปากบางได้อีกต่อไป อาภรณ์ที่เคยสวมใส่คลุมกายถูกปลดออกทีละชิ้นจนเปลือยเปล่า หากแต่ความเย็นจากภายนอกมิอาจผ่อนคลายความร้อนที่สุมอยู่ภายในกายได้เลย

 

"งั้นก็ให้คืนนี้มีแค่เรา…"

ยามเมื่อสัมผัสกายบางหอมหวานพาให้หลงมัวเมาเกินจะต้านทาน เมียวอิ มินะตรงหน้าเธอนี้คนที่พึ่งพบเจอกันเมื่อชั่วโมงก่อน จากการพูดคุยเพียงเล็กน้อยแต่กลับเข้ากันได้อย่างประหลาด อาจด้วยรสแอลกอลฮอลล์หรือแสงไฟในยามค่ำคืน จูบบางเบาเพียงผิวเผินลุกลามเป็นความต้องการในกันและกัน แม้เป็นเพียงการปลอบประโลมชั่วข้ามคืนก็ตามที หากแต่เธอก็ยอมให้มันเกิดขึ้นจนพาตัวเองมาหยุดที่ปลายเตียงสีขาวในห้องเล็กแคบ ริมฝีปากแลกเปลี่ยนลมหายใจอย่างหลงใหล เสียงหอบกระเส่าที่เราต่างเป็นผู้กระทำปลุกอารมณ์ให้ลุกขึ้น เธอแทรกกายเป็นหนึ่งเดียวกันมากขึ้นและมากยิ่งขึ้นบดเบียดความวาบหวามร้อนแรง หากนี่เป็นการดื่มด่ำเธอก็ไม่อยากจะหยุดแม้จะเมาจนไม่ได้สติเธอก็ไม่อาจหยุด


“แชยองอา...”

 

นิ้วเรียวขยับเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์คนด้านล่างยกสะโพกตอบรับในทุกสัมผัส ริมฝีปากจูบซับเข้าในจุดเดียวกันเมื่อเสียงร้องนั้นดังขึ้นเรื่อยๆในทุกจังหวะการเข้าออก ลิ้นเล็กหยอกเย้าเบนความสนใจจากสัมผัสที่กลางลำตัว มือบางจิกจับลงบนผิวกายของคนที่ปรนเปรอเธอด้วยรสจูบอีกทั้งสัมผัสสั่นไหวนั้น เสียงหอบหายใจแหบพร่าถูกเปล่งออกมาพร้อมกันก่อนที่แรงดึงดูดจะพาให้เราจูบกันอีกครั้งและอีกครั้ง เป็นจูบที่เท่าไหร่ของคืนนี้เธอไม่อาจนับได้ ทว่ารสสัมผัสนั้นยังคงอยู่ หากนี่เป็นการปลอบประโลมอย่างที่แชยองได้บอกเธอ เธอก็เต็มใจยอมรับมันแต่โดยดี หล่อนหลับตาลงในอ้อมกอดจากคนแปลกหน้าภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน

 

“ในตอนเช้าเราจะกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้า แต่คืนนี้ฉันจะรักเธอ แม้จะแค่คืนนี้ก็ตาม” ริมฝีปากหยักจูบซับลงบนขมับของคนในอ้อมกอด หากนี่จะช่วยชดเชยความเจ็บภายในจิตใจของเมียวอิ มินะได้แม้จะแค่เล็กน้อยเธอก็ยินดี หญิงสาวกอดกระชับแน่นขึ้นก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทรา


กายบางยันตัวขึ้นนั่งบนเตียงกว้างสีขาวมองไปรอบๆกาย ไล้มือส้มผัสลงบนเตียงอย่างระลึกนึกถึง บรรยากาศช่างต่างกับยามค่ำโดยสิ้นเชิง ยามเมื่อท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มเตียงนี้เคยให้สัมผัสร้อนแรงอบอุ่น ทว่าในยามเช้าเช่นตอนนี้กลับเป็นเพียงสิ่งประดับตกแต่งให้ภายในห้องนี้ไม่ว่างเปล่าเกินไปนัก มือบางเลื่อนสัมผัสตามผิวกาย ร่องรอยความสุขนั้นไม่จางหาย เสื้อผ้าที่กระจัดกระจายตามพื้นห้องบอกเธอได้ดีว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความฝัน คนแปลกหน้าที่พึ่งเจอกัน ไร้ซึ่งความรัก มีเพียงแค่เราทำความรู้จักกันผ่านการสัมผัสปลอบประโลมกันในค่ำคืนหนึ่งบนเตียงนี้ และแยกจากกันไปราวไม่เคยเกิดขึ้นในตอนเช้า

 


เป็นเวลากว่าสัปดาห์แล้วที่เมียวอิ มินะใช้เวลายามค่ำคืนภายในบาร์เล็กที่เดิมนั่น แต่ไม่มีใครให้ความรู้สึกอบอุ่นได้เหมือนซนแชยอง เหมือนความหวังลมๆแล้งๆดั่งเช่นความรัก บางทีอาจเพราะเธอคนนั้นคล้ายกับคนรักเก่าที่ทำให้เธอยังคงนึกถึงแม้ยามอยู่ในอ้อมกอดคนอื่นวันแล้ววันเล่า หากได้พบกันอีกก็คงจะดีไม่น้อย เธอยังคงดื่มด่ำกับเครื่องดื่มแบบเดิมๆตรงหน้าจึงไม่ทันได้สังเกตว่าใครบางคนที่อาจคุ้นตาเดินเข้ามานั่งข้างๆเหมือนคราวก่อน

 

“ยังดื่มคนเดียวเหมือนเดิมเลยนะ” น้ำเสียงนั้นทำให้เมียวอิ มินะประหลาดใจเล็กน้อย ด้วยไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีก

“อาจจะตลอดไปก็ได้”

“ถ้าอย่างนั้นก็จะนั่งเป็นเพื่อน”

“อยากปลอบอีกหรอ” หล่อนยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

“อือ แต่ไม่ใช่แบบวันนั้น” เธอไม่อยากให้มินะจมอยู่ในความเศร้าและใช้ชีวิตไปวันๆกับความสัมพันธ์เพียงชั่วข้ามคืน

“แล้วมันจะดีแบบนั้นไหมล่ะ”

“ก็อาจจะ”

 

เมียวอิ มินะให้ความรู้สึกเป็นเธอในอดีต หญิงสาวผู้ที่จมกับรักจนแหลกสลายไร้การเยียวยา หากแต่ตอนนี้ถ้ามินะมีเธออาจจะดีกว่าการปล่อยให้เดินผ่านวันร้ายๆไปเพียงลำพัง สำหรับเธอแล้วมินะดูเปราะบางจนอยากประคับประคอง แชยองโอบไหล่บางสั่นไหวให้ซบลง ใช้ไหล่ของเธอเป็นเหมือนผ้าเช็ดหน้ายามมินะตัวสั่นเทาจากน้ำตาที่ไหลออกมาจากใจ บางทีการนั่งข้างๆกันในวันนี้อาจจะดีที่สุดแล้วสำหรับเธอสองคน





เพราะรักคือความเจ็บปวด ให้เรารักกันแค่คืนเดียวก็เกินพอแล้ว

 







END

ผลงานอื่นๆ ของ Marshall01

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:23

    ชอบกันตัดจบแบบนี้นะถึงจะแอบสั้นเบาๆ มันแบบอ้ากกกก อยากติดตามต่อเป็นเรื่องยาวเลยค่ะไรท์

    #6
    0
  2. วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 22:43
    สั้นแต่ได้ใจค่ะ 💗👍🏻
    #5
    1
  3. วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 17:16
    โอ้วววววววเป็นเรื่องสั้นที่ดีเลยนะคะ มีทั้งความเหงา เศร้า สุข กับประโยคที่ว่าให้เรารักกันแค่คืนเดียว... เห้อออ ถ้าให้จินตนาการต่อไปได้ ก็คงอยากให้เค้าทั้งคู่ได้ลองเปิดใจให้กันดูนะคะ ไรท์เก่งมากเลยยยยย จะมีโอกาสได้อ่านเป็นเรื่องนาวมั้ยน้าาาา ช่วงนี้ไม่ค่อยมีฟิคอัพเลยค่ะ /ถ้าไรท์ได้แต่งตอนยาวจะต้องเป็นฟิคที่ดีอีกเรื่องหนึ่งเลยนะคะ แถมภาษาของไรท์ก็อ่านลื่นด้วย แสดงความรู้สึกของตัวละครทั้งคู่ออกมา ทำให้เราอินตามได้เลยค่ะ ชื่นชมค่ะๆๆๆๆ
    #4
    1
    • 20 กรกฎาคม 2562 / 17:06
      เราตั้งใจดึงความแหลกสลายของตัวละครออกมาสื่อค่ะ แง ดีใจที่คนอ่านรับรู้ได้ ขอบคุณที่ชอบค่ะ ดีใจมากๆ
      #4-1
  4. #3 Pikajuukambee
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 10:11

    มันเหงา มันเศร้า มันสุข มันมีทุกอย่างในตอน ไรท์ปล่อยให้เราจินตนาการต่อไปว่าทั้งคู่จะเป็นแบบไหนในคืนถัดไปหรืออาจจะในทุก ๆ คืน ชอบมากค่ะ ภาษาสวยมาก จบอย่างสมบูรณ์ในช็อตเดียวที่ลบข้อติได้ทั้งหมด ชื่นชมมากค่ะ

    #3
    1
    • 20 กรกฎาคม 2562 / 17:07
      เป็นเขินเลยค่ะได้รับคำชมขนาดนี้ ขอบคุณที่ชอบเรื่องนี้นะคะ ดีใจมากจริงๆ
      #3-1
  5. วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 23:10

    ซี๊ดดดดสสสส *ขออนุญาตกลืนน้ำลายนะคะ* *3* ถ้าคืนเดียวจะทำให้มินะคิดถึงแชงขนาดนี้ ก็อยากให้ทั้งคู่เริ่มต้นรักครั้งใหม่อีกนะคะ ฮึ้ยยย >3< ถ้ามีโอกาสอยากอ่านเป็นเรื่องยาวจังเลยค่ะ แหะๆ เรื่องนี้สนุกมากเลยค่ะไรท์ ขอบคุณนะคะ

    #2
    1
    • 20 กรกฎาคม 2562 / 17:08
      ถ้ามีโอกาสอาจจะมีตอนสเปเชียลก็ได้ค่ะในอนาคต ขอบคุณที่ชอบนะคะ ดีใจมากๆ
      #2-1
  6. วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 21:37

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด


    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


    ขออีกคืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน


    #ไม่ใช่


    สั้นแต่ได้ใจค่ะ เอาใจพี่ไปเรยยยยยยยยยยยยยยย


    หรือเอาทั้งตัวด้วยแมะ


    แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


    #โดนนิวถีบ


    ชอบ!! เอาอีก!!!

    #1
    1
    • 20 กรกฎาคม 2562 / 17:09
      อรุ่ม เอาอีกเรื่องหรืออีกคืนดีล่ะคะ😂
      #1-1