นักอยากเขียนระบายความในใจ

เป็นแค่เพียงนัก(อยาก)เขียน กิ๊กก๊อก

                สวัสดีครับ วันนี้เกิดความรู้สึกอยากระบายเล็กน้อย ความจริงอยากเขียนด้วยดินสอในสมุดมากกว่า แต่เผอิญนั่งอยู่หน้าคอมพ์จึงต้องมานั่นตะล็อกต๊อกแต๊ก พิมพ์ไปเรื่อยๆ

                นักเขียน คือสิ่งมีชีวิตที่สมองจะคอยจินตนาการอะไรต่อมิอะไรออกมา เป็นช็อตๆ ฉากๆ แล้วนำมาเรียบเรียงถ้อยคำตัวหนังสือ ให้กลายเป็นเรื่องราวที่แสนสนุก สุข ทุกข์ เศร้า เอาใจคนอยากอ่าน แต่คุณรู้ไหมว่า...กระผมซึ่งเป็นหนึ่งในนักอยากเขียนนั้น ประสบพบเจอกับปัญหาใดบ้าง ทำให้ต้องดองนิยาย ง่ายๆ เลย ที่นักอยากเขียนในวัยเรียนเป็นกัน

1.เรียน

2.สอบ

3.เรียนพิเศษ

แค่สามข้อ ก็เป็นสิ่งที่บั่นทอนเวลาอัพนิยายของนักอยากเขียนไปมากโขแล้ว ซึ่งผมก็ไม่พ้นเช่นกัน และการที่ผมวาดรูปเป็น บางครั้งก็ต้องเจียดเวลาไปวาดรูปประกอบด้วย ซึ่งก็ไม่ได้เอามาลงหรอก ที่แน่ๆ คือ...

ผมเหนื่อยน่ะ...กับการเขียนนิยาย แต่ในความเหนื่อย กลับมีความสนุกแฝงอยู่ ที่ถ้าหากคุณอยากทำงานในด้านนี้จริงๆ ด้วยใจรัก คุณจะต้องสนุกกับการที่ได้สัมผัสมัน ผมเป็นคนที่เบื่ออะไรง่าย และมักจะหยุดเสียกลางคัน แต่นิยายกับการวาดรูปเป็นอะไรที่ผมไม่อาจหยุดได้ ไม่ว่าด้วยสาเหตุใดๆ ก็ตาม นั่นก็เพราะ...

ผมรักในสิ่งที่ทำ จึงไม่มีความเบื่อหน่ายใดๆ เลย

          นิยายของผมนอกจากคนจะอ่านน้อยแล้ว เมนท์ยังน้อยด้วย แต่ผมไม่เคยสนใจมัน เพราะถ้าหากสนใจ มันจะทำให้ผมหมดกำลังใจที่จะเขียนนิยายต่อไป และตอนนี้ผมก็ดองนิยายอยู่ด้วย เพื่อที่จะลุยนิยายในเวิร์ดให้จบแล้วรีไรท์ก่อนจะเอามาลง ทำแบบนี้เวิร์คกว่า ผมคงไม่ได้อัพนิยายสักพักล่ะนะ เพราะฉะนั้นสิ่งที่ผมทำได้ในตอนนี้คือ

ลุยหน้าต่อไปอย่าหยุดยั้ง จนกว่าความสำเร็จจะมาเยือน

                นักอยากเขียนก็ขอระบายเพียงเท่านี้แหละครับ ลาก่อน แล้วพบกันใหม่ครับผม