Front crawl

ตอนที่ 2 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 มี.ค. 61

กรี๊ดดดด ยัยมิริน ยัยพู่กัน! “ เสียงเพื่อนสาวฉันที่ชื่อ อันดากรี๊ดลั่นใส่โทรศัพท์ก็จะดีดดิ้นจนแทบจะไปกองกับพื้น.. โถ่ยัยอันดา 

โอ๊ะ ฉันลืมแนะนำตัวไปซินะ ฉันชื่อมิรินค่ะ สาวสวยน่ารัก ตากลมประจำคณะศิลปศาสตร์เอกการแสดง ส่วนนั้นคือยัยอันดาและพู่กัน เพื่อนซี้สุดเลิฟของฉันเองค่ะ

อะไรของแกเนี่ย ตะโกนซะดังเลย

นั่นสิ ฉันกับมิรินตกใจหมดยัยพู่กันตัวเล็กประจำแก๊งค์สามสาวเราพูดขึ้นหลังจากนั่งอ่านนิยายรักหวานแหววจบไปครึ่งเล่ม

แกดูรูปนี่สิแกกก พี่สกายหล่อโฮกกกก กล้ามเป็นมัดๆ แกดูนี่สิ หยดน้ำตามตัวเลยแก!!! เซกซี่ชะมัด “ 

แกอย่าทำหน้าหื่นแบบนั้นยัยอัน! เดี๋ยวพู่กันเลียนแบบแก! “ ฉันดุยังอันไปทีนึง เดี๋ยวหนูน้อยของกลุ่มฉันจะสติแตกตามยัยอันไปซะก่อน =____=

มิรินอ่ะะะ เค้าโตละนะตัวว

เอาหน่าๆ ปล่อยยัยอันกรี๊ดพี่สกายไปเหอะ ฉันเล่นเกมดีกว่า

เกมติ๊งต๊องของแกอ่ะหรอออยัยอันทำหน้าล้อเลียนก่อนจะหัวเราะเสียงดัง

แกอย่ามาว่าเกมฉันนะ! “

นี่อย่าบอกว่ามิรินยังคุยกับคนในเกมคนนั้นอีกอ่ะ (‘ ‘) “ พู่กันหันมาทำหน้าตาแบ๊วใส่ฉัน โถ่ ยัยพู่กันน้อย...

แกยังคุยกับหมอนั่นอีกหรอ! “

โอ้ยย พวกแกจะอะไรนักหนา เขาก็ไม่ได้เป็นคนร้ายซักหน่อย ไม่คุยกับพวกแกแล้ว! “ ฉันเชิดหน้าใส่ยัยสองคนนั้นก่อนจะก้มหน้าก้มตาเล่นเกมส์จำลองชีวิตจริงของคนเรา ซึ่งเป็นเกม์ออนไลน์ยอดฮิตที่คนนิยมเล่นมากที่สุด! แน่นอน ฉันเป็นหนึ่งในนั้น 555555555 

ส่วนผู้ชายที่ยัยสองคนนั้นพูดถึงหมายถึงคนที่ฉันเจอในเกมส์ และคุยกันทุกวัน~

‘ tasiwaky: เล่นแต่หัววันเลยนะ

นั้นไง พูดถึงเขาก็มา~ เขาชื่อไท.. ไม่สิ ฉันเรียกเขาว่าไทต่างหาก เราไม่เคยแนะนำตัวกันอย่างเป็นทางการ มีแต่เรียกชื่อกันตามสบายใจ TT

‘ mirinpt: ไทก็เหมือนกัน วันนี้ไม่ติดกิจกรรมหรอ? ‘

‘ tasiwaky: อือ หมดละวันนี้ รอซ้อมกีฬาตอนเย็น ‘ 

‘ mirinpt: เหนื่อยแย่เลย สู้ๆนะไท ✌???? ‘ 



ยัยมิริน! “ 

จ๋าาาาฉันเงยหน้ามองตามเสียงก็เห็นเพื่อนสาวในคณะวิ่งมาหอบแห่กๆอยู่ตรงหน้า

ฉันตามหาแกตั้งนานแหน่ะ  แห่กๆ

ทำไมแกไม่โทรหาฉันละยัยบิว

เออว่ะ ฉันลืม

ไอบ้าาาฉันส่ายหน้าใส่ยัยบิวที่วิ่งจนเหงื่อท่วมมาว่าแต่แกมีอะไร

จารย์ลันตาฝากตามแกสามคนให้ไปพบด่วนมากค่ะะะ แม่สามสาวนักกิจกรรม

พวกฉันอีกแล้วหรอแกยัยอันดาหันไปทำหน้าเหนื่อยหน่ายใส่ยันบิว ใช่ค่ะ อีกแล้ว.. ครั้งที่ร้อยเก้าสิบเจ็ดล้านในการตามตัวพวกเราสามคนไปใช้งานราช งานหลวง เพราะพอพวกฉันหลวมตัวแล้วดั้นนน ติดนิสัยการทำงานให้เพอร์เฟคที่สุด! จารย์ก็เลย.. ใช้งานพวกฉันมาตลอด ให้ค่าตอบแทนเป็นไม่เคยให้อาจารย์เชคขาดเวลาพวกฉันไม่ได้เข้าเรียน และไม่ถูกตัดคะแนน เหมือนดีใช่มั้ยล่า..

เร็วๆสิพวกแก! ฉันไม่อยากโดนจารย์โทรมาเฉ่งหัวฉันนะ

โอ้ยย รู้แล้วๆๆ ไปพวกแกยัยสองคนนั้นเก็บของทุกอย่างในกระเป๋า ส่วนฉัน..

‘ mirinpt: ไท เราไปก่อนนะ อาจารย์เรียก ไว้คุยกันใหม่น้าาฉันปิดเกมก่อนจะเก็บไอแพดใส่กระเป๋าแล้วรีบวิ่งไปหาอาจารย์กัน

.

.

ก๊อกๆๆ ขออนุญาตค่ะ

มากันแล้วหรอจ๊ะสามสาวอาจารย์ลันตายิ้มต้อนรับพวกเราเหมือนเดิม แต่เป็นรอยยิ้มที่พวกฉัน.. ค่อนข้างเกลียดมันมาก ????

วันนี้อาจารย์มีอะไรถึงเรียกใช้เราสามสาวคะ

ดูพูดกับฉันซะ นั่งก่อนเลย

ค่าาา อาจารย์พวกเราสามคนนั่งลงก่อนจะมองหน้ากันเนือยๆ.. รู้สึกถึงลางไม่ดีเลยแห่ะ

คืองี้นะ เนื่องจากจะมีการแข่งขันกีฬามหาลัยทุกวิทยาเขต แล้วเขาขอความร่วมมือให้ทุกคณะส่งคนไปช่วยงาน ซึ่งเอกเราเขาขอสามคน และฉันคิดว่า เธอสามคน.. เหมาะสมที่สุด! “

โหยย อาจารย์อ่ะ งี้ก็ต้องหลายวันสิคะ

ใจเย็นๆยัยพู่กัน ฟังอาจารย์ก่อนอาจารย์ลันตาดุยัยพู่กันจนยัยพู่กันนั่งก้มหน้างุด

ในรอบนี้ฉันคุยกับอาจารย์คนอื่นให้แล้ว เขาจะช่วยเรื่องการเรียนเรื่องงานพวกเธอโดยการเลื่อนการส่งงานของพวกเธอให้ ไม่ตัดคะแนน แถมเชคชื่อให้ด้วย และที่สำคัญ!! งานนี้ใช้เวลา 7 วัน และพวกเธอจะได้เบี้ยเลี้ยงวันละ 1000 บาท ร้อมข้าวเช้าเที่ยงเย็น และยังไม่รวมเบี้ยเลี้ยงเสริมด้วย! “ ยัยพู่กันที่ตอนแรกก้มหน้างุดรีบเงยขวับมาด้วยสายตาแวววาว รวมถึงฉันและยัยอันดาด้วย.. 1000 บาท 7 วัน ก็ 7000 แถมยังมีเบี้ยเลี้ยงเสริมด้วย!!! โอ้โห ไม่รับก็..

ตกลงพวกเราทำงานนี้ค่ะ!!! “ ยัยพู่กันลุกชึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแฉ่งโดยไม่หันมาถามฉันกับอันดาซักคำ.. แต่งานนี้.. ฉันยอม 555555555555

ดีมากจ้ะ อาจารย์ได้ทำการแบ่งงานไว้ละอาจารย์ลันตาหยิบกระดาษรายละเอียดมาให้เราสามคน

อันดา เธอดูนักกีฬาบาสเกตบอล

อาจารย์น่ารักที่สุดเลยค่ะ ????ยัยอันดารับเอกสารมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เพราะเราต้องไปดูแลนักกีฬาที่มาเตรียมตัวล่วงหน้าหนึ่งอาทิตย์ด้วย และแน่นอน ขึ้นชื่อว่านักกีฬาบาส สูงยาวเข่าดีทั้งนั้นเลยจ้าา ????????????

พู่กัน เธอดูนักกีฬายิงธนู

รับทราบค่ะอาจารย์! “ 

ส่วนเธอมิริน.. “

... เว้นทำไมละคะอาจารย์ อย่าให้หนูลุ้นสิ !

เธอดูนักกีฬาว่ายน้ำ

กรี๊ดด ยัยมิริน แลกกับฉันมั้ยแกกยัยอันดาตะโกนลั่นก่อนจะหันไปอ้อนวอนอาจารย์ 

เพราะฉันรู้ว่าเธอเป็นแบบนี้ฉันถึงให้เธอไปดูบาสแทนไงยัยอันดา! ตามนี้นะ เย็นนี้เป็นต้นไปเธอต้องคอยไปดูแลนักกีฬาของมหาลัยเราตามตารางซ้อมที่อาจารย์เตรียมไว้ให้ในเอกสาร แล้วอีกสองอาทิตย์วิทยาเขตอื่นจะตามมา ฉะนั้น หนึ่งเดือนเต็มนะจ๊ะสาวๆ เบี้ยเลี้ยงคุ้มค่าเหนื่อยแน่นอนยัยอันดาทำหน้าตาเหมือนจะร้องไห้เมื่อรู้ว่าไม่สามารถสลับกับฉันได้.. ฉันไม่รู้จะหัวเราะหรืออะไรดี 555555555 ใช่ค่ะ ฉันแอบหัวเราะในใจ   ????

อ่ะไปได้แล้วไปเตรียมตัวไปสาวๆ ฉันจะทำงานต่อ แล้วเลิกบล๊อคไลน์ฉันเดี๋ยวนี้เลยยัยสามแซบ! “ อาจารย์ลันตาบ่นตามหลังก่อนพวกเราจะรีบวิ่งจู๊ดออกจากห้องมา 

อิจฉาแกชะมัดยัยมิริน “ 

อันดาน่าสงสาร (‘ ‘) “ พู่กันพูดพลางตบไหล่อันดาเบาๆ

เอาหน่า แกได้ดูหนุ่มสูงยาวเข่าดีแทนไง  “ ฉันหัวเราะก่อนจะตบไหล่มันอีกข้าง 

แล้ววันนี้ของพวกแกต้องไปกี่โมงอันดาถามพลางหยิบเอกสารขึ้นมาดู 

อืมมม ของฉันห้าโมง พวกแกอ่ะฉันหันไปถามอันดากับพู่กันต่อ

ของพู่กันสี่โมงครึ่ง (‘ ‘) “

ของฉัน 5 โมงอ่ะ แต่ต้องเข้าไปก่อน ไปช่วยโค้ชเตรียมน้ำและผ้าขนหนูอันดาบอกพลางเก็บเอกสารใส่กระเป๋า

นี่มันก็จะสี่โมงแล้วนี่.. “ ฉันทองนาฬิกาก่อนจะเริ่มคำนวณเวลา.. อืมม ไปคอนโดก็อย่างต่ำ 20 นาที กลับอีก 20 ถ้าเปลี่ยนเสื้อจะเหลือเวลานั่งโง่ๆไม่ถึง 20 นาที.. โอเค ไม่คุ้มค่าเหนื่อย..

งั้นฉันไปสระเลยละกัน ไปนั่งเขียนบทที่จารย์มานพสั่งพลาง “ 

เออๆ แกเสร็จกี่โมงก็โทรมานะ เผื่อกลับพร้อมกัน แกด้วย ยะยพู่กันตัวเล็กบัยอันดาพูดก่อนจะบีบจมูกยัยพู่กันเบาๆ

รับทราบ (‘ ‘)\\ “ 

เห้อออ เอาหล่ะ ไปเริ่มภารกิจวันแรกกันเถอะ!



_________________

เปิดประเดิมด้วยบทนำ ขอฝากนิยายไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกคนด้วยนะค่าาา

คอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้กันได้

แล้วอย่าลืมกด favourite กันด้วยนะค่าา

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น