หนึ่งถ้อยร้อยพันธะ : Word is Bond

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 44,865 Views

  • 244 Comments

  • 392 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    19

    Overall
    44,865

ตอนที่ 45 : 12.4 คนสุดท้ายที่อยากให้ร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    25 ต.ค. 61

เพราะความรู้สึกก่อนที่ร่างกายจะสัมผัสน้ำ มันยังคงคั่งค้างอยู่ในใจ

พ่อมาพร้อมกับชายหนุ่มหน้าใส แบกกระเป๋าที่บรรจุอุปกรณ์พื้นฐานทางการแพทย์ครบครัน บ่งบอกว่าเขาคือแพทย์ที่ถูกตามตัวมา

นายแพทย์หนุ่มตรวจร่างกายเธอไม่นานนัก จากนั้นคนช่วยชีวิตก็ขยับเข้ามาใกล้ ใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กขยี้กับผมบ็อบสั้นแผ่วเบา สีหน้าท่าทางของเขาดูตั้งอกตั้งใจจนเธอนึกสงสัย

คนที่พึ่งรู้จักกัน คนนอกครอบครัว เขาใจดีกับคนอื่นได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ

ขอบพระคุณนะคะพี่ตัวใหญ่ เธอยกมือประนมสวยงาม โค้งตัวอย่างนอบน้อม

พี่ชายที่แสนดีของเธอยิ้มรับ ยื่นมือมาลูบศีรษะอย่างอ่อนโยน

ต่อไปต้องระวังตัวให้มากกว่านี้นะคะ หรือไม่พี่สอนว่ายน้ำให้เอาไหม จะได้ดูแลตัวเองได้

วูบนั้นเด็กสาวเผลอเม้มปากก้มหน้านิ่ง เหตุมันไม่ได้เกิดเพราะเธอไม่ระวัง ทว่าใบหน้าใจดีที่ยิ้มตาหยีส่งให้พร้อมคำยืนยันว่าอยากช่วยสอนว่ายน้ำ ทำให้คนที่เริ่มกลัวน้ำแบ่งรับแบ่งสู้

จริงเหรอคะ

จริงสิ สัญญาเลย เขาส่งนิ้วก้อยมาให้ เธอจึงต้องยื่นนิ้วเล็กป้อมไปเกี่ยวกระหวัดอย่างเสียมิได้ ถ้าคืนนี้ไม่มีไข้ พรุ่งนี้เราก็เริ่มคอร์สว่ายน้ำกันเลยดีไหม หัดที่สระน้ำผุดแหละ หนูจะได้ไม่กลัวที่ตรงนั้นด้วย

ขอบคุณค่ะ ชักเริ่มเห็นว่ามันน่าสนุกจึงโผเข้าหาเขาอีกครั้ง กอดคอเขาแน่นแล้วยื้อตัวออกหอมแก้มเขาซ้ายทีขวาที

พี่ชายเป็นคนช่วยชีวิตหนูไว้ จากนี้ไป หนูขอสัญญาว่าจะดูแลปกป้องพี่ไปตลอดชีวิต เพราะเขามอบชีวิตใหม่ให้ เธอจึงควรตอบแทน

เอ๊....ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้จ้า โตขึ้นหนูก็ต้องแต่งงานมีครอบครัว จะมาดูแลพี่ไปตลอดคงไม่ได้

ถ้าอย่างนั้น... เมื่อถูกขัดจึงรีบคิดหาทางออก

ทุกคนกำลังรอลุ้น โดยเฉพาะช้องนางกับนายแพทย์หนุ่มที่ถูกคว้าตัวไว้ อย่างกับลุ้นผลบอล เมื่อวันนี้ช้องนางเห็นรอยยิ้มของเพื่อนสนิทปรากฏขึ้นนับครั้งไม่ถ้วน และเธอก็กำลังรอรอบถัดไปอยู่

โตขึ้นหนูจะมาขอพี่ตัวใหญ่แต่งงานค่ะ หนูจะได้ดูแลพี่ไปตลอดชีวิตของหนูได้น้ำเสียงจริงจังหนักแน่นพร้อมรอยยิ้มใสซื่อ เรียกเสียงหัวเราะจากคนรอบกาย

แต่พี่ชายผู้แสนดีกลับรีบโบกมือเป็นพัลวัน

ไม่ได้ๆ ผู้หญิงจะมาขอผู้ชายแต่งงานไม่ได้ครับ ต้องเป็นผู้ชายไปขอนะ

อ้าว กศิณาทิ้งตัวลงนั่ง สีหน้าท่าทางงงงวยสุดฤทธิ์ เมื่อเห็นเพื่อนบางคนคุยเรื่องนี้กันตั้งแต่อนุบาลด้วยซ้ำทำไมละคะ แค่แต่งงานเอง ใครขอใครก็ได้ไม่ใช่เหรอ เพื่อนๆ ยังขอกันตั้งแต่อนุบาลเลย เล่นพ่อแม่ลูกกันทุกวัน แถมหลายๆ คนเขาก็ตกลงกันนะคะว่าโตขึ้นเขาจะแต่งงานกัน

แน๊ แบบนี้แปลว่าแอบมีแฟนที่โรงเรียนหรือเปล่าเนี่ย แฟนคนแรกสมัยอนุบาลชื่ออะไรเอ่ย ศานต์แกล้งเออออตาม รู้ดีว่าช่วงวัยเด็กมักจะมีแฟนกันแบบไม่จริงจังนักตามประสา เขาก็เคยผ่านเวลานั้นมาแล้ว

ทว่าเด็กน้อยรีบสั่นหน้ายกใหญ่

ไม่มีค่ะ หนูไม่มี แต่ตอนประถมชอบมีคนล้อหนูกับเต้ ดีว่าตอนนี้อยู่คนละโรงเรียนแล้ว เพื่อนๆ เลยเลิกล้อ แล้วต่อไปนี้ถ้าใครมาทำข้อตกลงกับหนูว่าโตขึ้นจะแต่งงานกัน หนูก็จะตอบไม่ค่ะ เพราะว่าเดี๋ยวหนูจะมาขอพี่ตัวใหญ่แต่งงาน!

ไม่ได้ ผู้ชายต้องเป็นคนไปขอนะครับ ศานต์พยายามแก้ความเข้าใจผิด

ถ้างั้น... กศิณาตีหน้ายุ่งยากลำบากใจ ก่อนดวงตาจะเป็นประกายลุกวาว เอ่ยด้วยใบหน้าจริงจัง เดี๋ยวพี่จะมาขอหนูแต่งงานใช่ไหมคะ สัญญาแล้วนะ หนูจะได้มีโอกาสปกป้องดูแลพี่ ตอบแทนที่พี่ช่วยชีวิตหนูไว้

 

ถึงสระน้ำผุดจะเคยมีความทรงจำที่สวยงามระหว่างเขากับใครบางคน แต่ตอนนี้มันกลับเลือนรางเมื่อใจศานต์ร้อนรุ่ม

ชายหนุ่มทิ้งระยะห่างเมื่อเห็นว่าคนเบื้องหน้าไม่ได้เร่งฝีเท้าแล้ว ปากบางเม้มสนิท ใบหน้าตึงเครียด แม้จะพยายามภาวนาว่าอย่าให้เป็นอย่างที่เขาสงสัย ใจหนึ่งอยากเข้าไปทักและถามให้แน่ใจว่าเธอมาที่นี่ทำไม แต่ภาพกศิณาขมวดคิ้วเขียนแผนการบางอย่างลงกระดาษ ก่อนจะเดินตรงดิ่งอย่างมีเป้าหมาย ทำให้คนที่คอยแวะเวียนไปส่องเรือนพักคนงานยามค่ำคืนไม่กล้าจะทักทายเช่นปกติ

ติดตามจนพบว่าหญิงสาวโดดข้ามรั้วไม้ได้อย่างคล่องแคล่วและแคล้วคลาดจากคนลาดตระเวนของไร่ก็ยิ่งร้อนใจ จากนี้ไปเขาอาจจะต้องจัดคนเฝ้ายามทางท้ายไร่ให้มากขึ้น และอาจถึงขั้นต้องหาคนเฝ้าที่นี่ ป่าน้ำผุดที่อยู่เลยอาณาเขตของรีสอร์ตมา เพื่อเตรียมรับมือกับบางสิ่งที่กศิณาจะพามา

ศานต์ไม่ได้รู้ตัวเลยว่า เขาเผลอกัดริมฝีปากตนจนเลือดซึม เพราะมัวแต่ภาวนาในใจให้สิ่งที่กำลังสงสัยไม่ใช่ความจริง

ขอให้ไม่ใช่...จะเป็นใครก็ได้ แต่ขอให้ไม่ใช่กศิณา


 

*****

หันกลับมาบอกพี่เขาหน่อยเร็วยุ้งว่าอย่าพึ่งมโนไปไกล

ก็แค่มารำลึกความหลัง ไม่ได้มีแผนร้าย

>>>>> เพจปรกร PRKR <<<<<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

0 ความคิดเห็น