หนึ่งถ้อยร้อยพันธะ : Word is Bond

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 44,865 Views

  • 244 Comments

  • 392 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    19

    Overall
    44,865

ตอนที่ 36 : 10.4 คำต้องห้าม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    22 ต.ค. 61

“คุณแม่ พี่”

หญิงสาวเม้มปากแน่น เข้าใจความหมายทันที ความรื่นเริงก่อนหน้าปลิวหายวับ แต่ใช้เวลาไม่นานก็ตัดสินใจได้

“ค่ะ ยุ้งชอบรสชาติที่พี่เชษทำให้มากกว่า ยุ้งไม่ชอบกินซีอิ้ว กินข้าวไปก่อนเลยนะคะ เดี๋ยวยุ้งไปแจกจ่ายก่อนแล้วจะกลับมา”

กศิณาเลี่ยงเดินไปที่หม้อข้าวเตรียมตักให้พ่อ ค่อยๆ กระทำอย่างเชื่องช้า ยังไม่อยากหันกลับเผชิญหน้าด้วยกลัวว่าน้ำตาจะไหล

เพราะแม้แต่คำว่า พ่อเธอก็ยังไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้

“แล้วไม่กินก่อนเหรอ เห็นบ่นหิวๆ” เชษพยายามเปลี่ยนบรรยากาศ เอ่ยเย้าเลียนเสียงคนอยากอาหารที่เขาได้ยินในโทรศัพท์จนต้องเร่งกลับไร่

“ก็อยากนะคะ แต่ว่าเดี๋ยวมันจะไม่ทันเวลาข้าวเย็นคนอื่น ยุ้งอยากให้คนอื่นได้ชิมด้วย”

“ยุ้งเอาไปฝากคนอื่นเถอะ พี่จะรอ กินพร้อมกันนี่ละ อย่าลืมเอาโกโก้ไปด้วยนะ เดี๋ยวละลายหมด”

แก้วน้ำถูกยื่นใส่มือข้างที่ว่างคล้ายจะปลอบใจ กศิณาเพียงพยักหน้ารับ ขอยืมจักรยานหอบของไปส่งตามบ้านต่างๆ

ประเดิมที่แรกคือหลังข้างๆ เจ้าของบ้านนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวยาวทำจากไม้หนาตันกลางห้องรับแขก พนักพิงสูงเหนือศีรษะทรงสี่เหลี่ยมเรียบง่าย เสริมเบาะหนังเต็มพื้นเก้าอี้เพื่อเพิ่มความนุ่มสบาย เก้าอี้เดี่ยวเข้าชุดประกบสองข้างซ้ายขวามีคนคุ้นหน้าที่กศิณาเห็นโผล่มายังไร่บ่อยๆ ทั้งที่สองคนนี้ไม่น่าจะมีธุระกับเจ้าของไร่ได้

คุณอังคณาและผู้ชายที่เธอเกลียดรอยยิ้มคนนั้น

เก้าอี้ทั้งหมดหันหน้าเข้าหาโต๊ะกระจก ซึ่งบัดนี้มีเอกสารวางเกลื่อน

เขามีแขก แถมเป็นแขกที่เธอไม่อยากจะสุงสิงด้วย แต่เมื่อตั้งใจแล้วก็ควรให้ หญิงสาวจึงเอื้อมมือไปเคาะผนังข้างประตูเบาๆ แล้วยืนรอหน้าบ้าน

“มาแปลกนะ ไม่เสียงดังโวยวาย กินยาอะไรผิดมาหรือเปล่า” เขายังไม่เงยหน้า แต่ดูท่าจะรู้แล้วว่าใครมาจึงเอ่ยทักถูกจุด ปกติเสียงเธอจะต้องดังก่อนตัวเสมอเหมือนช้องนางเพื่อนสนิทของเขา

แต่บัดนี้อารมณ์กศิณาไม่เข้าที่เข้าทางเท่าไร คำทายทักคล้ายหยอกเย้าจึงฟังไม่เข้าหู

“สามชั้นคั่วพริกค่ะ เอามาให้ชิม” เสียงห้วนสั้น และดูท่าว่าจะสื่อถึงอีกฝั่งได้

“เป็นอะไรหรือเปล่า” เสียงนั้นทอดอ่อนใส่ใจ ทำให้กศิณารู้สึกแปลกๆ ในอก

วินาทีที่เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตคู่สวยก็ทำให้เธอชะงัก เพียงแค่ได้สบตา ราวกับเรื่องไม่สบายใจจะสลายหายทันที เหมือนชายหนุ่มจะมีอำนาจปัดเป่าอารมณ์ไม่ดีของเธอให้จางหาย จึงตัดสินใจกวนเขาตามนิสัยเดิม “ไม่ต้องกลัวท้องเสียนะคะ เพราะอาเชษทำไม่ใช่ฉัน แต่อร่อยมากแอบชิมมาแล้วเมื่อกี้ ไปก่อนนะคะ”

“เดี๋ยว...”

กศิณาชะงักเท้าแล้วเอี้ยวตัวเหลือบมองเขา เลิกคิ้วเป็นคำถาม

“น้ำอะไรน่ะ โกโก้เหรอ”

“ใช่ค่ะ โกโก้เย็นหวานน้อย”

“ชอบกิน?

คนถูกถามพยักหน้ารับรัว แล้วรีบขอตัวเพราะเห็นสายตาของอังคณาที่ส่งมาไล่ ไม่อยากมีปากมีเสียงเท่าไร และไม่รู้ว่าเจ้าหล่อนจะจำได้หรือไม่ว่าเธอเป็นคู่กรณีในงานวันนั้น

แต่เสียงเจ้าของบ้านก็มิวายดังมาเข้าหู

“อื้อ ไปเถอะ จะจำไว้” มันเบาคล้ายไม่ตั้งใจพูด แต่กศิณาได้ยินชัดจึงชะงักเท้า คิ้วบางขมวดเข้าหากัน สงสัยจะ...ใจดีอีกแล้ว

วูบหนึ่งใจของกศิณาเต้นรัวขึ้นก่อนจางหาย ดีใจที่เขาใส่ใจทั้งที่เธอเป็นแค่คนงานเล็กๆ อยากรู้นัก ถ้าเขารู้ว่าเธอเป็นใครจะตกใจขนาดไหน จะดีใจหรือว่าจำกันไม่ได้แล้ว

เธอหัวเราะคิกขณะจินตนาการใบหน้าเหวอๆ ของเขา เอาเถอะ ต่อให้จำไม่ได้ เธอก็ไม่คิดจะกลับคำสัญญา

ถัดจากบ้านเจ้าของไร่กศิณาก็ดิ่งไปยังรั้วไม้สีขาว ออกประตูหลังข้ามลำธารไปหยุดหน้าบ้านนอกอาณาเขตรั้ว เข้าไปทักทายแม่แก้ว บัวบงกชและอาคเนย์ที่กำลังทานอาหารเย็น ก่อนจะฝากหมูไว้แล้วย้ำ

“ถ้าชอบบอกหนูนะคะ เดี๋ยวจะเอามาแบ่งให้บ่อยๆ”

จากนั้นก็ปั่นจักรยานไปต่ออีกเล็กน้อย ข้ามสะพานกลับมาแล้วเบนเข็มไปยังฝั่งรีสอร์ต จอดจักรยานพิงรั้วไม้ ปีนข้ามไปอย่างคล่องแคล่ว ตรงไปที่เรือนหลังใหญ่ ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ก่อนจะชะงักเท้าเกิดความลังเลใจ

ก้มมองกล่องใส่หมูสามชั้นคั่วพริกในมือ สมองผุดหลายสิ่งหลายอย่างขึ้นมาตีกันรวน

คนในบ้านนี้จะกินได้ไหม...

จะชอบหรือเปล่า...

เธอมาทันเวลาอาหารเย็นไหม...

เขาจะอยากเจอเธอกันหรือไม่...

และอีกสารพันความคิด

ไอ้ยุ้ง อยู่ๆ มาป๊อดอะไรตอนนี้ จะเดินก็เดินเข้าไปสิ ได้แต่วิวาทโต้เถียงกับตัวเองในใจ สุดท้ายแล้ว...ฝ่ายความกลัวก็มีชัย

กศิณาตัดสินใจวางกล่องอาหารไว้ที่โต๊ะหน้าบ้าน แล้วจากไปอย่างเงียบๆ

*****

คุณพ่อใจร้าย ไอ้ยุ้งมันก็อ่อนไหวเป็นเน้อ มาๆ ให้บ้านข้างๆ ปลอบเร๊ว

>>>>> เพจปรกร PRKR <<<<<


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #228 ห่วงโซ่ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 16:14

    อยู่ตรงนั้นไงพี่ศานต์

    #228
    1
    • #228-1 PRKR (@nahnwum) (จากตอนที่ 36)
      9 ตุลาคม 2561 / 16:26
      เมื่อไหร่จะรู้ตัวน้า
      #228-1
  2. #37 G-675203 (@G-675203) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 19:48
    มาเร็วๆน้าค้า รอๆๆๆ
    #37
    1
    • #37-1 Your smile keeper (@nahnwum) (จากตอนที่ 36)
      11 ตุลาคม 2560 / 21:38
      ขอบคุณที่ติดตามค่า :) เดี๋ยวรีบมาให้น้า
      #37-1