หนึ่งถ้อยร้อยพันธะ : Word is Bond

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 44,675 Views

  • 244 Comments

  • 402 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    681

    Overall
    44,675

ตอนที่ 3 : 1.3 ทำไมต้องร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    18 ต.ค. 61

กศิณาห่อปากตาโตมองสำรวจรอบห้องบอลรูมขนาดใหญ่ ผ้าไหมผืนยาวสีสันสดใสห้อยตัวลงจากเพดานเรียงรายเป็นแถวชิดริมผนัง เพดานกลางห้องขึงผ้าโปร่งสีขาวแวววาวล้อรับไฟเลเซอร์หลากสีที่ยิงไปทั่ว หน้าเวทีปูพรมดำสนิทขนาบข้างด้วยเก้าอี้ตลอดแนว ถัดเข้าไปเป็นแบ็กดรอปชื่องานรวมทั้งโลโก้แบรนด์ต่างๆ ที่เข้าร่วมหรือให้การสนับสนุน

ผู้ชายคนนั้นนำเธอมาทิ้งไว้หลังห้องก่อนออกเดินร่อนทั่วงานจนคนมองตามเวียนหัว มีหันกลับมาส่งยิ้มให้บ้างเหมือนจะบอกว่า ดีมาก ที่ยังเชื่อฟังเขาแต่คิดอีกทีที่เขามองมาบ่อยๆ คงกลัวเธอหนีเสียมากกว่า

เธอแสดงออกชัดว่าพร้อมเสมอถ้าเขาเผลอคงไม่ได้เจอกัน ส่วนอีกฝั่งก็ชัดเจนว่าถ้าล่ามได้ทำไปแล้ว!

เอาเถอะ ถือว่ามีอาหารตามาให้มองฟรีๆ จากหน้านิ่วคิ้วขมวดพอเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มอบอุ่นความอ่อนโยนก็ตรงเข้ากระแทกใจ เปลี่ยนบุคลิกให้ดูเป็นคนสบายๆ เข้าถึงง่ายทันตา ยิ่งมีรอยบุ๋มจางๆ ที่ข้างแก้มขวายิ่งทำให้เขาเด็กลงไปกว่าเก่า

กำลังเคลิ้มได้ที่กศิณาก็ต้องยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจ เมื่อเห็นร่างสูงดิ่งเข้าไปช่วยคนงานยกเก้าอี้ที่กำลังจะล้ม

“เฮ้อ” ถอนยาวๆ เพื่อเรียกขวัญที่ปลิวหายให้กลับคืน

โชคดีที่ไม่มีใครเป็นอะไร เขายกเก้าอี้ส่งต่อแล้วประคองคนงานชายคนนั้นไปนั่ง กศิณาตัดสินใจเดินเข้าไปสังเกตการณ์ ได้ยินเสียงทุ้มร้องขอน้ำและพัดจากทีมงานที่วิ่งเข้ามาดู

“นี่ค่ะ” กศิณาค้นสมุดในกระเป๋าแล้วช่วยพัดอย่างกระตือรือร้น ก่อนเปลี่ยนใจยื่นใส่มือเขาเมื่อนึกบางอย่างได้ “อะคุณ พัดไปนะ เดี๋ยวฉันไปช่วยยกเก้าอี้ดีกว่า”

ด้วยเห็นว่าขาดแรงงานไปหนึ่งจึงคิดเสนอตัวเข้าช่วย แต่แล้วก็เกือบหงายหลังเมื่ออีกฝั่งกระตุกชายเสื้อ

“บอกให้นั่งเฉยๆ ลืมหรือไงว่าแขนเจ็บอยู่ ไปนั่งรอเลยไป” ศานต์เหลือบตามองแขนซ้ายของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยผ้าปิดแผลเนื่องจากมันถลอก แล้วทำหน้าดุใส่คนที่ไม่คิดเจียมสังขาร ทั้งที่ยังไม่ได้ไปตรวจเช็กให้แน่ใจว่าร่างกายปกติดี แม้จะไม่ได้ปะทะรุนแรง แต่ภาพรถมอเตอร์ไซค์ล้มต่อหน้าต่อตาก็ทำให้เขาตกใจไม่น้อย

ดวงตารียาวของเธอจ้องเขาพร้อมยิ้มรับเสียงเข้มตาแป๋ว ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระคล้ายกับไม่รู้ตัวว่ากำลังโดนเขาดุอยู่

“ชิลๆ น่าคุณ ไม่ได้เจ็บหนักอะไรหรอก ไม่ได้แขนด้วนนะถึงจะยกไม่ได้ ให้ฉันช่วยเหอะน่า”

หญิงสาวทำตาหยีใส่พร้อมแก้มป่องๆ ที่ทำให้ศานต์รู้สึกว่า...ยายเด็กนี่นิ มันน่าตีจริงๆ เลย ถ้าเป็นน้องเป็นนุ่งจะฟาดเสียให้ก้นลายข้อหาดื้อตาใส แถมยังทำให้เขาต้องคอยกังวลจนไม่เป็นอันทำอะไรเพราะกลัวเธอจะหนีกลับไปก่อน แต่เหตุผลที่ไม่อยากให้หนี เขาตอบตัวเองไม่ได้ว่าเพราะอยากพาเธอไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจให้แน่ใจ หรือเพราะผู้หญิงคนนี้คือคนแรกที่โลกดึงกลับมาให้เจอหน้ากันอีกครั้ง และเขาก็อยากจะลองหาเหตุผลว่าทำไม

จึงตัดบทเสีย แต่ถ้ายังไม่เชื่อฟังก็คงต้องจัดการด้วยอะไรสักอย่าง

“ไม่ได้ อยู่ช่วยกันพัดนี่แหละ”

กศิณาเบ้ปากอย่างขัดใจ แต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากทำตามคำสั่ง เมื่อเขาเป็นเจ้าของงานใครจะไปขัดได้ แต่ดูท่าชายคนนี้จะเซนส์ดีไม่ใช่น้อย ทันทีที่เธอขมุบขมิบปากต่อว่าเขาแบบไม่มีเสียง ดวงตากลมหวานคู่นั้นก็เหลือบมองดุเธออีก เมื่อเห็นว่าเธอหุบปากตั้งอกตั้งใจพัดต่อจึงเลิกมอง

ชายหนุ่มปลดสูทวางพาดเก้าอี้ แกะกระดุมปลายแขนเสื้อเชิ้ตแล้วพับขึ้น ความเนี๊ยบที่เคยมีก่อนหน้าหายวับไปกับตา ดูผ่อนคลายมากขึ้นจนเธอกล้าที่จะมองสำรวจ เขาเป็นผู้ชายแท้ๆ ที่สวยเกินหน้าเกินตาผู้หญิงอย่างเธอ ได้แต่กลอกตาขึ้นฟ้าสามตลบ สวรรค์ใจร้าย ทำผู้หญิงอย่างเธออายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี ก่อนหันไปแอบค้อนเขาควักๆ แล้วสายตาก็ปะทะเข้ากับอะไรบางอย่าง เธอจับข้อมือขวาของเขาขึ้นพิจารณา พบว่ามีรอยช้ำตามแนวขวางดูประหลาดตา

“พี่ศะ...เอ๊ย! คุณ” พักกลืนน้ำลายเรียกสติ “โดนอะไรมาคะ”

ใบหน้าของเขาก็ขึ้นสีจัดทันทีที่ถามจบ ดวงตากลมโตวาวโรจน์ แต่วูบหนึ่งเธอกลับเห็นแววรวดร้าวหม่นจัดซุกซ่อนล้ำลึกจนแทบหยั่งไม่ถึง เขาสะบัดอย่างแรงจนเธอถึงกับเซ กศิณานึกได้ทันทีว่าไม่มีสิทธิ์ที่จะถาม ไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะแตะต้องตัวเขาด้วยซ้ำไป ชายหนุ่มคว้าสูทแล้วลุกเดินไปไม่ปรายตากลับมา

“มีอะไรหรือเปล่าคะ” ทีมงานถามขณะนำน้ำแดงมาให้คนจะเป็นลม

กศิณาส่ายหน้าแทนคำตอบ ยังคงไม่ละสายตาจากแผ่นหลังของชายผู้มีหน้าที่เนรมิตสถานที่สำหรับจัดงานแฟชั่นโชว์ แถมยังเป็นผู้ถือหุ้นของโรงแรมแห่งนี้

เธอได้ข้อมูลจากทีมงานซึ่งนำน้ำมาให้ก่อนหน้า คงเห็นว่าเธอเดินเข้ามาพร้อมเขา เมื่อเปิดปากถามอีกฝ่ายก็ร่ายยาวโดยไม่ลังเล

งานแฟชั่นโชว์การกุศลประจำภาคตะวันออกเฉียงเหนือปีนี้ไงคะ เนี่ย โชคดีมากเลยที่ปีนี้ได้คุณศานต์มาออกแบบตกแต่งให้ เท่าที่เคยได้ยินมาโรงแรมนี้คุณศานต์ก็ออกแบบนะ ฝีมือดีถึงขั้นได้รับรางวัลระดับนานาชาติเลยนะคะ เมื่อก่อนดังมากทั้งที่อายุยังน้อย แต่เห็นว่าไม่รับงานมาสักสิบปีได้แล้ว ไม่รู้ว่าปีนี้คุณอัคไปคะยั้นคะยอมาได้ยังไง คุณน้องพอจะทราบไหมคะ

อีกฝั่งย้อนถามด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น กศิณาได้แต่ยิ้มเจื่อนตอบรับ ไม่มีลูกเป็นกุมารด้วยสิ เจอเขายังไม่ถึงชั่วโมงดีจะให้หาคำตอบจากไหน

ครั้นพอเธอไม่ได้เอ่ยปากต่ออีกฝั่งจึงรีบเสริม

อาจเพราะมีหุ้นที่นี่ด้วยหรือเปล่า เพราะปกติไม่ได้จัดที่นี่ ว่าแต่คุณศานต์น่ารักนะคะ นี่มาคุมงานด้วยตัวเองตั้งแต่เมื่อคืนเลย ทำงานด้วยแล้วสบายใจ คุยง่ายเป็นกันเองอีกต่างหาก

เห็นด้วยอย่างยิ่งว่าแรกพบอาจดูหยิ่งแต่จริงๆ ใจดี อยู่ใกล้แล้วน่าจะสบายใจ แต่แค่เมื่อนาทีก่อนนะ ตอนนี้ขอถอนคำพูด!

ก็รู้ว่าบังอาจไปแตะตัวเขา รู้ว่าไม่ควรยุ่งเรื่องของเขา แต่จะช่วยโต้ตอบให้เบากว่านี้ไม่ได้หรือ เกิดเธอล้มคว่ำเสียหายเขาจะทำยังไง อ๋อ ลืมไป กำลังจะพาเธอไปโรงพยาบาลอยู่แล้วนี่ ได้แผลเพิ่มอีกสองสามที่คงไม่เป็นไร

กศิณาถอนหายใจ ถอนสายตาแล้วหันมารับผิดชอบดูแลคนป่วยแทนคนที่ชิ่งหนีดื้อๆ

แล้วเสร็จจึงตัดสินใจเดินออกจากห้อง พลันต้องล้มก้นจ้ำเบ้าเมื่อปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ของใครบางคนตรงหน้าประตู

“ยุ้ง?”

เมื่อพบว่าเป็นใครเธอก็เล่นใหญ่ทำใบหน้าเหยเกหนักกว่าเก่า ส่งเสียงร้องโอดโอยบิดตัวไปมาคล้ายว่าจะเรียกค่าเสียหายหลายแสน

“โอ๊ย! ตายแน่ เจ็บไม่ไหวแล้ว เจ็บที่สุดในชีวิต ต้องเดินไม่ได้แน่ๆ โอ๊ย! ปวดไปหมดเลย อุ้มทีอุ้มที ขาหักแน่เลยนี่...” และคงจะต่อยาวเป็นชั่วโมงแน่ถ้าเขาไม่เบรก

“พอแล้ว ไม่ได้เจ็บขนาดนั้นเสียหน่อย” 

*****


เฮ้ย! มีคนอารมณ์เสีย 1 อัตรา อะไรของคุณศานต์ว้า ทำไมต้องร้าย





>>>>> เพจปรกร PRKR <<<<<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #217 ห่วงโซ่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 14:39

    อิคุณศานต์นี่ ไมต้องอารมณ์

    #217
    1
    • #217-1 PRKR (@nahnwum) (จากตอนที่ 3)
      2 ตุลาคม 2561 / 19:55
      อย่าพึ่งอารมณ์ตามคุณศานต์เน้อ
      #217-1
  2. #25 บังลังก์นี้มิมีใครจอง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 09:46
    เอ๊ยยย แพ้ผู้ชายหน้าหวานอ่ะ กรี้ดคุณศานต์
    #25
    2
    • #25-1 Your smile keeper (@nahnwum) (จากตอนที่ 3)
      11 ตุลาคม 2560 / 21:16
      ไรท์ก็แพ้ >///<
      #25-1
    • #25-2 Your smile keeper (@nahnwum) (จากตอนที่ 3)
      11 ตุลาคม 2560 / 21:16
      ยินดีต้องรับสู่สัญญาดรุณี ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #25-2