หนึ่งถ้อยร้อยพันธะ : Word is Bond

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 44,865 Views

  • 244 Comments

  • 392 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    19

    Overall
    44,865

ตอนที่ 2 : 1.2 คนใจง่าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3300
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 144 ครั้ง
    18 ต.ค. 61

สวย

คำแรกที่กศิณานึกได้หลังสมองเบลอไปชั่วขณะ ใบหน้ารูปไข่นั้นขาวสะอาด มีรอยคล้ำแดดเพียงนิดอย่างคนที่แทบไม่เจอแดด ซีดกว่านี้ก็แวมไพร์แล้ว เด่นสุดเห็นจะเป็นดวงตากลมโตล้อมกรอบด้วยแพขนตาหนายาวที่กำลังส่งความห่วงใยมาให้  ถ้าไม่ใช่เพราะเขาใส่สูทเรียบหรู ปาดผมเรียบแปล้จนเหมือนคุณชายหลุดออกจากวัง เธอคงนึกว่าใจกระตุกเพราะผู้หญิงด้วยกันเสียแล้ว

ตามมาเขาแตะศอกเธอเบาๆ ให้เดินตาม สุดท้ายก็มาอยู่ในโรงแรมหรูห่างจากที่เกิดเหตุไปแค่ร้อยเมตร

เดี๋ยว! ขอตั้งสตินิด เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

รถมอเตอร์ไซค์ถูกเฉี่ยว คู่กรณีรับผิดชอบด้วยการให้คนขับรถของเขาเอาไปซ่อมที่อู่ ส่วนเขาพาเธอเข้าโรงแรม นี่ก็เป็นผู้หญิงใจง่ายตามมาแบบไม่มีการคัดค้าน ที่สำคัญยังไม่ถอดหมวกกันน็อก

อายไหม? คนข้างๆ ควรจะอายมากกว่า

จะไม่ถอดเขาบุ้ยหน้ามาที่ศีรษะเธอ

กศิณารีบสั่นหัว ยกมือไหว้รับชุดทำแผลที่เขายื่นให้พร้อมกล่าวขอบคุณเสียงอู้อี้ จะให้ถอดได้อย่างไรกันเล่า เมื่อรู้ดีว่าคนตรงหน้าเป็นใคร แม้อีกใจจะค้านว่าเขาไม่มีทางจำเธอได้ก็ตามที

จัดการทำแผลให้ตัวเองเสร็จเรียบร้อยก็เตรียมตัวกลับ แต่เขาถือวิสาสะดึงเสื้อเธอไว้ อยากจะตีมือซนๆ ยิ่งนัก เดี๋ยวย้วยรู้ไหม นี่มันเสื้อบริษัทนะ ได้แต่คิด เพราะเขาไวกว่า มือหนาดันกระจกสีชาของหมวกกันน็อกแบบเต็มใบให้เปิดขึ้น

ทันทีที่ได้สบตาคู่นั้นโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง กศิณาก็ใจเต้นไม่เป็นส่ำ ในอกรู้สึกเหมือนถูกบีบปล่อยบีบปล่อยรอลุ้นคำพูดต่อไปของเขา แต่คิ้วเข้มๆ ที่ขมวดมากขึ้นจนแทบจะผูกเป็นปมพร้อมแววตาพิจารณา ทำให้อาการตระหนกของเธอสงบ แทนที่ด้วยความสงสัย

“มีอะไรติดหน้าหนู เอ๊ย ดิฉันหรือเปล่าคะคุณ นี่ไม่ได้กวนนะ แต่สงสัยจริงๆ” จ้องขนาดนี้ อยากหยิบแป้งในกระเป๋าส่งให้เขาโรยขูดหาเลขเสียจริง

เมื่อไม่ได้รับคำตอบเธอก็ต้องพิจารณาเอาเอง รู้ตัวว่าไม่ได้สวยปานนางฟ้า ผู้ชายคงไม่จ้องเพราะตะลึงในความงาม และบนใบหน้าก็มีครบทั้งตา หู จมูก ปาก

“เฮ้ย! หรือว่า” รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดกล้องหน้า “โอ๊ย! ไม่ได้เขียนคิ้วมาจริงๆ ด้วย” ลืมไง ไม่งั้นเมื่อเช้าไม่กล้าก้าวออกจากห้องหรอก

เสียงเหมือนคนกำลังสำลัก เงยขึ้นมองก็พบว่าเขาน่าจะกลั้นหัวเราะเสียมากกว่า แต่ชายหนุ่มรีบตีหน้าขึงขังใส่ทันทีที่สบตา เธอจึงอดไม่ได้ที่จะค่อนขอดในใจ

ขี้เก๊ก

แล้วกศิณาก็ต้องตะลึง เขาอาศัยจังหวะที่เธอกำลังค้อนปลดสายใต้คางแล้วถอดหมวกกันน็อกออกด้วยความรวดเร็ว หัวใจจะวายเกือบตายแล้วไหมล่ะ ดีที่ทุกอย่างเป็นไปอย่างนุ่มนวล ไม่อย่างนั้นเธออาจได้กลายเป็นเซอร์นิโคลัสหัวขาด พิเศษหน่อยตรงมีพร็อบเสริมเป็นหมวกกันน็อกใบสุดท้ายในชีวิต

“อายุเท่าไร”

“อ้อ ก็ว่าอยู่ว่าคุณจ้องทำไม ลองทายดูสิคุณ คิดว่าเท่าไรล่ะ”

กศิณาเห็นคิ้วหนาเลิกขึ้นอย่างแปลกใจ เขาคงไม่คิดว่าจะได้รับคำตอบแบบนี้ ยิ่งน้ำเสียงของเธอนั้นติดจะซนๆ และท่าทางสบายๆ คงทำให้เขาต้องครุ่นคิดหนักจนเผลอยกมือขึ้นลูบ

“นี่คุณ ไม่ต้องจริงจังขนาดนั้นก็ได้ ให้ทายเล่นๆ ทำหน้าซะเครียดเชียว”

กศิณายกมือขึ้นโบกตรงหน้าชายหนุ่มก่อนตัดสินใจเฉลย กลัวเขาจะสมองบวมเพราะคิดหนักมากไปกว่านี้

“ปีนี้ฉันก็ยี่สิบสี่แล้วค่ะ เป็นไงคะ ตรงกับที่คิดไว้ไหม”

ฟันทั้งสามสิบสองซี่ถูกโชว์เรียงโดยผู้เป็นเจ้าของ ศานต์มองด้วยความพิศวง เมื่อรู้สึกว่าลักษณะท่าทางแบบนี้คุ้นๆ ชอบกล เขาเผลอยิ้มตาม ปล่อยมือทิ้งลงข้างกาย ท่าทางเขาผ่อนคลายขึ้น เริ่มรู้สึกสนุกราวกับได้คุยกับเพื่อนของตน

เมื่อเห็นท่าทางที่ดูสบายๆ ไม่ถือตัวไม่วางท่าของชายหนุ่ม กศิณาเลยกล้าถามเขากลับบ้าง

“แล้วคุณล่ะ อายุเท่าไรคะ” ยื่นหน้าเข้ามาใกล้พลางพยายามทำตาโตด้วยความสงสัย

เขากระแอมไอเล็กน้อย ก่อนย้อนกลับ “ถ้าอย่างนั้นลองทายดูบ้างสิว่าเท่าไร”

“โธ่คุณ เลียนแบบกันนี่นา”

ร่างสูงเบือนหน้าหนีคล้ายแกล้งทำเป็นไม่สนใจคำถาม ยืดตัวขึ้นตรงเตรียมเดินออกจากห้องแล้วเปลี่ยนเรื่อง

“เธอไปทำธุระกับฉันก่อน แล้วเดี๋ยวจะพาไปโรงพยาบาล”

เมื่อได้ยินสรรพนามชัด กศิณาก็ถอนหายใจด้วยความ...อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน ฉันกับเธอ เรียกแบบนี้แปลว่าจำกันไม่ได้แน่ จะดีใจหรือเสียใจดี แต่แล้วตาก็แทบถลนเมื่อประมวลผลใจความทั้งประโยคได้ รีบยื้อตัวกลับคัดค้านสุดใจ แต่คนที่ดึงปลายแขนเสื้อเธอให้ติดสอยห้อยตามกลับไม่สน

บอกว่าเดี๋ยวเสื้อย้วยไง! ได้แต่จิ๊จ๊ะอยากตะโกนใส่ว่าเธอไม่ได้เป็นกลากเกลื้อน รังเกียจหรือไงถึงจับแขนดีๆ ไม่ได้ แต่อีกใจก็สงสัย

สวย ขี้เก๊ก เผด็จการ นี่มันนิยามผู้ชายสายพันธุ์ไหนกัน!


*****


นิยามผู้ชายที่ชื่อว่าศานต์นี่แหละ อย่าไปหือไปอือเชียวนะ ขาโหดเลย!





ฝากเพจ>>>>> เพจปรกร PRKR <<<<<ด้วยน้า เผื่อใครไม่ได้เป็นสมาชิกเด็กดีหรือไม่ได้กด Fav. ไว้ จะได้ไม่พลาดทุกความเคลื่อนไหว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 144 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #216 ห่วงโซ่ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 14:33

    ยุ้งน่ารักค่า

    #216
    1
    • #216-1 PRKR (@nahnwum) (จากตอนที่ 2)
      2 ตุลาคม 2561 / 19:55
      ขอบคุณค้าบ อ้าว ชมยุ้ง 5555
      #216-1
  2. #196 C2TR01 (@C2TR01) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 23:17
    ตลกๆๆๆนางเอกมาตอนแรกก็แปลกคนเลย รออ่านจาาา
    #196
    1
    • #196-1 PRKR (@nahnwum) (จากตอนที่ 2)
      8 กันยายน 2561 / 15:10
      555 ยุ้งเป็นคนแปลกๆ อยู่แล้วค่า
      #196-1
  3. #124 วรรณลักษณ์ เทพรัศมี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 18:19
    ติดตามมมมม
    #124
    0