ลูกสาวรักเเรกกับคุณพ่อเเรงค์หนึ่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,440 Views

  • 76 Comments

  • 484 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    47

    Overall
    8,440

ตอนที่ 5 : เปิดอกคุย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

หนึ่งเดือนต่อมา

ตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่ในรถส่วนตัวขณะเดินทางกลับบ้าน โดยผู้ที่ขับรถให้ก็คือผู้ติดตามสาวของผม ชื่อของเธอคือ เรย์

ช่วงเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วนั้น ไม่ได้ทำให้ความสนิทของผมกับเด็กสาวทั้งสองเพิ่มขึ้นสักเท่าไร เเต่ถึงงั้นผมก็ตั้งใจอย่างเต็มที่ ที่จะทำตามหน้าที่ของผู้ปกครองอย่างมุ่งมั่น เเม้ว่าเรื่องที่ผมหมายถึงมันจะเป็นเพียงเเค่การทำตัวให้เหมือนกับพ่อของพวกเธอมากที่สุดก็ตาม เเต่ผมก็รู้ดีว่าสำหรับพวกเธอนั้น ตัวผมก็คงเป็นเพียงเเค่คนเเปลกหน้าที่รับเลี้ยงดูชั่วคราว ผมที่เข้าใจได้ถึงหลักการข้อนั้นดี จึงพยายามไม่เข้าไปก้าวก่ายพวกเธอมากนัก สิ่งที่ผมทำได้ก็มีเพียงการดูเเลพวกเธอให้เหมือนๆกับผู้ปกครองทั่วไป

"พวกเขาเป็นยังไงบ้าง..."ผมเอ่ยถามออกไปกับผู้ติดตามสาวที่ขับรถอยู่ หญิงสาวที่ได้ยินถามคำนั้นเธอก็รู้ดีว่าผมต้องการจะสื่ออะไร เธอจึงตอบกลับมาว่า

"ปกติดีค่ะ...เเต่โดยรวมเเล้วเด็กสาวที่ชื่ออลิสนั้นค่อนข้างเเปลกเเยกนิดหน่อย ผลการทดสอบของเธอไม่ได้ดีเยี่ยมมากถ้าเทียบกับน้องสาวของเธอ โดยรวมเเล้ว---- "

"ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น..."ผมรีบหยุดผู้ติดตามสาวก่อนที่เธอจะเข้าใจผิดไปมากกว่านี้

"เด็กๆพวกนั้นมีความสุขหรือเปล่า..."นี่คือคำถามที่ผมอยากจะรู้ต่างหาก ซึ่งผู้ติดตามสาวที่ได้ยินก็ทำหน้าตาลำบากใจเล็กน้อย

"คือเรื่องนั้น...พวกเธอยังคงสามารถใช้ชีวิตตามปกติได้ค่ะ เเต่การที่พวกเธอสูญเสียพ่อเเม่ไปในวัยเพียงเเค่นี้ ฉันคิดว่ามันอาจจะทำให้พวกเธอกลายเป็นเด็กเก็บกดเเละขาดความอบอุ่นได้ นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดค่ะ"

ผมที่ได้รับคำตอบของเรย์ก็พยักหน้าขึ้นลงเล็กน้อย...

"ถ้างั้นผมควรทำยังไงดี...เธอพอจะเเนะนำได้ไหม"

เรย์ที่ได้ยินเเบบนั้นก็ยิ้มเรียบๆให้ผม

"ฉันคิดว่าเรื่องนี้ท่านโนเอลไม่จำเป็นต้องห่วงก็ได้ค่ะ...เพราะบาดเเผลในจิตใจของพวกเธอ มีเพียงเเต่พวกเธอเท่านั้นที่จะสามารถรักษาได้ ฉันคิดว่าการปล่อยให้เวลาเยียวยาจิตใจของพวกเธอ ก็เป็นเรื่องที่สมควรในฐานะของผู้ปกครองนะคะ"

"อืม...งั้นหรอ"

เรย์ที่สังเกตุเห็นว่าผมกำลังทำหน้าซึม เธอจึงรีบพูดเสนอออกมาอย่างร้อนรนว่า

"ตะ...เเต่ว่าถ้าท่านโนเอลได้เปิดอกพูดคุยกับพวกเธออย่างจริงจัง มันก็อาจจะพอช่วยได้นะคะ"

"เปิดอกคุยงั้นหรอ...เข้าใจเเล้ว"

"ขอบคุณเธอมากนะ เรย์"

เรย์ที่ได้รับคำขอบคุณของผมก็หน้าเเดงขึ้น ก่อนที่ไม่นานเธอจะตอบกลับมาโดยหลบสายตาผมเล็กน้อย

"ดะ...ได้เสมอค่ะ"



เมื่อกลับมาถึงบ้าน

"ยินดีต้องรับกลับค่ะ ท่านโนเอล"มิว เอไอสาวได้ทักทายผมทันทีที่เข้ามาในบ้าน ก่อนที่ไม่นานเสียงของเซลีน หรือเด็กสาวผมเงินจะตามมาทีหลัง

"ยินดีต้อนรับกลับค่ะคุณโนเอล"เซลีนรีบวิ่งมาต้อนรับ พร้อมกับก้มให้ผมด้วยอย่างร่าเริง ผมพยักหน้าให้เด็กสาวเล็กน้อย ก่อนจะพูดถามออกมาว่า

"อลิสล่ะ..."

เซลีนทำหน้าลำบากใจเล็กน้อย...ก่อนที่เธอจะตอบออกมา

"พี่สาวอยู่ที่ห้องนั่งเล่นค่ะ"

"เข้าใจเเล้ว"

"เซลีน ตามผมสิ..."

"ค...ค่ะ"เซลีนเเม้จะรู้สึกตกใจ เเต่เธอก็เดินตามผมมาเเต่โดยดี โดยสถานที่ผมเดินไปนั้นก็คือห้องนั่งเล่น

ครืด..

ซึ่งทันทีที่ผมเปิดประตูเข้าไป ผมก็ได้พบเข้ากับเด็กสาวผมเเดงที่กำลังฝึกหวดดาบไม้ในห้องอยู่ อลิสที่เห็นผมเดินเข้ามา ก็พูดออกมาด้วยสีหน้าไม่ชอบใจทันทีว่า

"ดี..."

"พี่คะ...ช่วยพูดให้มันดีๆหน่อยสิ"เซลีนพูดดุพี่สาวของเธอ เเต่อลิสที่ได้ยินเเบบนั้นก็ไม่ได้สนใจ

"หึ..."อลิสไม่ตอบ เธอสะบัดหน้าหนีก่อนจะฝึกหวดดาบไม้ในมือต่อ เซลีนที่เห็นเเบบนั้นก็ทำหน้าเหนื่อยใจออกมา มันก็ไม่เเปลกอะไร เพราะตลอดหนึ่งเดือน อลิสก็มีท่าทีเเบบนี้กับผมตลอด เธอคงจะไม่ชอบผมจริงๆนั่นล่ะ

ผมเดินไปนั่งลงบนโซฟาในห้อง ก่อนจะพูดถามทั้งสองคนออกมาว่า...

"วันนี้ผมมีเรื่องจะคุยด้วย...พวกเธอพอจะมีเวลาไหม"

"ระ...เรื่องอะไรหรอคะ"เซลีนเดินเข้ามาพร้อมกับถามอย่างกล้าๆกลัวๆ อลิสเองก็หยุดหวดดาบไม้ ก่อนจะหันมามองเล็กน้อย

ผมหันมามองที่ทั้งสองคน ก่อนจะพูดออกมาว่า

"พวกเธอมีเรื่องอะไรอยากจะพูดกับผมหรือเปล่า..."

"...."

"...."

ผมทำการพูดเปิดอกกับพวกเธอออกไป ซึ่งดูเหมือนว่าพวกเด็กๆจะเงียบลงไปเลยเมื่อได้ยินคำพูดของผม

"ค...คุณโนเอลหมายถึงเรื่องอะไรหรืคะ"

หืม...นี่ผมใช้คำพูดผิดงั้นหรอ ความจริงนี่มันก็ไม่ใช่ครั้กเเรกหรอกนะที่ผมได้ลองพูดเปิดอกน่ะ เเต่การพูดเปิดด้วยคำเเบบนี้จะเป็นสิ่งที่ผิดพลาดสินะ เข้าใจเเล้ว งั้นเริ่มใหม่...

"ผมหมายถึง....พวกเธออยากได้อะไรเป็นพิเศษ หรือมีเรื่องคาใจอยากจะพูดหรือเปล่า ถ้ามีล่ะก็...ผมยินดีช่วยนะ"

อ่า...เเบบนี้ค่อยฟังดูดีขึ้นหน่อย เเต่ผมรู้สึกมันดูเป็นทางการไปหน่อยนะ...

เซลีนที่ได้ยินคำพูดของผม เธอก็เงียบลงไปชั่วครู่...เเตกต่างจากอลิสที่พูดออกมาอย่่างหัวเสียทันทีที่ได้ยินคำพูดของผม

"หึ...อยากได้อะไรงั้นหรอ คิดจะมาทำตัวเป็นพ่อตอนนี้หรือไง"

เซลีนที่เหมือนจะหมดความอดทนเเล้ว เธอจึงหันไปต่อว่าอลิสอย่างไม่พอใจว่า

"พี่คะ! ทำไมพี่ต้องหยาบคายกับคุณโนเอลเขาตลอดด้วยล่ะ ที่พวกเราได้อยู่กันพร้อมหน้าเเบบนี้ก็เป็นเพราะคุณโนเอลนะ!"

อลิสที่ถูกดุก็ไม่ได้ทำหน้าสำนึกผิด เธอยังคงฝึกดาบไม้ในมือต่อไป ก่อนจะพูดตอบกลับมาเรียบๆว่า

"ก็ไม่ได้ขอให้ช่วยสักหน่อย..."

กรึก...

เซลีนกำหมัดเเน่นอย่างโกรธๆ...เเต่สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ

"ในเมื่อถ้าพี่ยังทำตัวเอาเเต่ใจเเบบนี้ล่ะก็ งั้นหนูก็จะไม่สนใจพี่อีกเเล้ว..."

"คุณโนเอลคะ!"เซลีนร้องตะโกน ก่อนจะหันมามองที่ผมอย่างจริงจัง

"หนูอยากจะเป็นเอลดิสค่ะ!!"

"อะ...อะไรนะ!!"อลิสตกใจทันทีที่ได้ยินคำพูดของน้องสาว เเละเธอต้องตกใจยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อได้ยินคำตอบของผม

"ได้สิ..."ผมตอบรับคำขอของเธออย่างว่าง่าย

เเม้ว่ามันจะเป็นเรื่องยากที่ผู้หญิงบอบบางเเบบเธอจะกลายเป็นเอลดิส เเต่ถ้านั่นเป็นคำขอของเธอล่ะก็...มันก็ไม่มีอะไรที่ผมทำไม่ได้

นั่นก็เพราะว่า...คำขอของครอบครัวสำคัญที่สุดยังไงล่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #18 Mbk Mbk (@2478516093) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:05

    ชอบมากกกก
    #18
    0
  2. #9 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:45
    หนูอลิสยังไม่เปิดเผยความในใจ คุณพ่อก็มีละอองกาวนิดๆความมึนหน่อยๆเหมือนเดิม อยากจะบอกว่าถึงแม้คำพูดคนในครอบครัวจะสำคัญแต่ในบางเรื่องก็ควรยั้งไว้บ้างโดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวพันถึงชีวิตและความตาย ก็ไม่ได้ว่าอะไรแค่บ่นน่ะ
    #9
    0
  3. #8 0823946072 (@0823946072) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:26

    สนุกดีครับมาบ่อยๆนะครับ
    #8
    0