ลูกสาวรักเเรกกับคุณพ่อเเรงค์หนึ่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8,429 Views

  • 76 Comments

  • 486 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    36

    Overall
    8,429

ตอนที่ 3 : ลูกบุญธรรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1198
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 135 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61

ผมเกลียดงานศพ...

อ่า ผมรู้อยู่เเล้วล่ะว่าใครๆก็ต่างเกลียดงานศพกันทั้งนั้น เเต่ผมน่ะไม่ได้มีความหมายในเชิงลึกซึ้งเเบบนั้นหรอกนะ

ถ้าจะให้ว่ากันตามตรงล่ะก็...สิ่งที่ผมเกลียดที่สุดของงานศพเลยก็คือผู้คนซะมากกว่า

พวกเขาเอาเเต่พูดว่าคนตายคือผู้โชคร้าย กล่าวอ้างว่าเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะโชคชะตา พระเจ้าช่างไม่ยุติธรรม คำพูดเหล่านั้นมันช่างน่ารังเกียจเเละน่าสะอิดสะเอียนจนผมอยากจะอ้วก

มันไม่ใช่คำพูดที่จะทำให้อะไรดีขึ้นเลย ตรงกันข้าม...มันทำให้ผู้ฟังที่พึ่งสูญเสียครอบครัวไป ต้องจมลึกไปสู่ความงมงายต่อโชคชะตาที่ไม่มีจริงของคนอื่น โดยที่พวกเขาเหล่านั้นต่างไม่ได้รู้อะไรเลย ว่าคำพูดของตัวเองจะเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้ฟังรู้สึกเเย่เเค่ไหน

นั่นคงเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมเกลียดงานศพ...เเละเคยเฝ้าฝันว่าเมื่อวันใดที่ผมตายลง ร่างของผมคงจะถูกทิ้งเอาไว้ในที่รกร้างเพียงลำพังอย่างเดียวดาย เเน่นอนว่าถ้าเกิดวันๆนั้นกลายเป็นความจริงขึ้นมา ผมจะไม่ต่อว่าในตัวพระเจ้า หรือโชคชะตาอะไรทั้งนั้น

ผมจะยอมรับในความตายของตัวเอง...เเละหลับตาลงสู่ห้วงนิททราอันเป็นนิรันดร์ ผมไม่สนว่าใครจะคิดยังไง เเต่นั่นก็คือความต้องการของผม

เเละมาในวันนี้...ผมก็ต้องกลับมาที่นี่ กลับมาในงานศพที่ผมเเสนจะเกลียดชัง เเม้ว่าผมจะเกลียดงานศพ เเต่ก็ไม่ใช่ว่าผมจะไม่ให้เกียรติกับพวกเขา ผมยินดีที่จะทำตามประเพณีอันล้าหลังทั้งหลายเพื่อทำให้พวกเขาสบายใจ เเต่สาเหตุที่ผมมาที่นี่นั้นมีเพียงเหตุผลเดียว

ท่ามกลางสายตาของเหล่าผู้คนที่กำลังจ้องมองมา ผมในตอนนี้กำลังยืนอยู่ต่อหน้าเด็กสาวตัวเล็กทั้งสองที่กำลังสั่นกลัวอยู่ต่อหน้า ไม่สิ...ถ้าจะให้พูดตรงๆล่ะก็ เด็กสาวผมเเดงคนนั้นต่างหากที่ดูหวาดกลัวผมที่สุด ส่วนเด็กสาวผมเงินคนนั้นเหมือนจะมองมาที่ผมพร้อมกับคราบน้ำตาจากความเสียใจซะมากกว่า

ใช่เเล้ว...ผมมาที่นี่ก็เพราะเรื่องของเด็กสาวทั้งสองเบื้องหน้า ผมได้ยินมานานเเล้วว่าเพื่อนสมัยเด็กของผมนั้นมีลูกสาวอยู่สองคน เเต่พวกเขานั้นช่างเติบโตกันไวเสียจริง...จากตอนที่เจอกันล่าสุดเมื่อสี่ปีก่อน พวกเธอในตอนนั้นยังตัวเล็กกว่านี้มาก

เด็กสาวทั้งสองที่สูญเสียเสาหลักของครอบครัวไปอย่างกระทันหัน พวกเธอคงจะรู้สึกเศร้าอย่างมากที่เรื่องเเบบนี้ดันมาเกิดขึ้นกับพวกเธอ เเม้ว่าจะมีญาติพี่น้องจากทางฝ่ายพ่อมาเฝ้าดู เเต่พวกเขาก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับเด็กสาวทั้งสองคนอย่างที่ควร จะมีเพียงก็เเต่คนที่ต้องการทรัพสมบัติจากพวกเขาเท่านั้น ที่ต้องการจะรับตัวเด็กๆไป เเต่ดูเหมือนว่าปัญหาด้านการเลี้ยงดูนั้นก็ยังซับซ้อนอยู่ เด็กๆทั้งสองคนตรงหน้าผมนั้นมีความต่างชั้นเรื่องพลังอยู่มาก 

เซลีน เด็กสาวผมเงินนั้นมีพลังจิตที่สูงกว่าเด็กคนอื่นทั่วไป เธอมีความอัจฉริยะภาพด้านการทดสอบอยู่หลายเเบบ นั่นจึงทำให้เธอถูกเพ่งเล็งโดยพวกตระกูลหลักของฝ่ายพ่อของเธอ

เเต่นั่นไม่ใช่สำหรับเด็กสาวผมเเดง อลิส...เธอมีความอัจฉริยะภาพน้อยกว่าเซลีนอยู่มาก เธอไม่มีพรสวรรค์ในด้านการทดสอบเลย เเถมด้วยนิสัยที่อารมร้อนของเธอ จึงทำให้ทางตระกูลฝ่ายพ่อนั้นไม่ต้องการเลี้ยงดูเธอ ด้วยความที่เพื่อนสมัยเด็กของผม หรือเเม่ของพวกเธอไม่มีครอบครัว นั่นจึงทำให้ผลสรุปออกมาได้เเบบเดียว ก็คือจำเป็นที่จะต้องส่งตัวอลิสไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เเน่นอนว่าเซลีนไม่ยอม เพราะเธอต้องการที่จะอยู่กับพี่สาว ส่วนอลิสเองก็ต้องการที่จะอยู่กับเซลีนเช่นกัน

เเม้ว่าพวกเธอทั้งคู่จะอยากอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เเต่ทางตระกูลพวกนั้นก็โลภมากเกินกว่าที่จะปล่อยให้เด็กที่มีพรสวรรค์จากไป พวกเขายื่นคำขาดให้กับเซลีน ว่าเธอจะต้องมากับพวกเขาเท่านั้น โดยไม่คิดจะฟังความเห็นจากเด็กๆทั้งสองเลย นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมต้องมาที่นี่...ไม่สิ ถึงจะไม่มีเรื่องพวกนั้นเกิดขึ้น ผมก็ตั้งใจที่จะมาหาพวกเธอตั้งเเต่เเรกอยู่เเล้ว

ผมยื่นกระดาษสัญญาใบนึงให้กับพวกเธอ เด็กสาวผมเเดงนั้นลังเลที่จะยื่นมือเข้าไปรับ เเต่เด็กสาวผมเงินที่อยู่ด้านหลัง ก็ได้ยื่นมือไปรับกระดาษของผม เด็กสาวผมเเดงที่เห็นเเบบนั้นจึงยื่นมือไปรับด้วย เด็กสาวทั้งสองพยายามเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าออก พร้อมกับเริ่มอ่านข้อความในกระดาษเเผ่นนั้น เเละเมื่อพวกเธออ่านจบ...อลิสหรือเด็กสาวผมเเดง ก็ได้พูดออกมาว่า

"อะ...อ่านไม่ออก"

"...."

ผมลืมไปเลยว่าพวกเธอยังเด็กอยู่ อ่า...น่าอายจริงๆ ผมจึงพูดสรุปข้อความในกระดาษทั้งหมดนั่นให้ทั้งสองคนฟังว่า

"ผมต้องการให้พวกเธอมาเป็นลูกบุญธรรมของผม...อย่างน้อยก็จนกว่าที่พวกเธอจะดูเเลตัวเองได้ ทรัพสินทั้งหมดของเอเดนกับไอริเรีย ทั้งหมดนั่นจะอยู่ในล็อบบี้ของพวกเธอ เมื่อพวกเธออายุครบสิบห้า ทรัพสินพวกนั้นทั้งหมดจะเป็นของพวกเธอ...มีคำถามหรือเปล่า"ไม่รู้ว่าน้ำเสียงของผมเย็นชาเกินไปหรือเปล่า เพราะเด็กสาวทั้งสองคนนั้นดูเหมือนจะนิ่งเงียบไปเลย ผมจึงเอ่ยถามออกมาว่าพวกเธอมีข้อสงสัยอะไรไหม ซึ่งทันทีที่ผมถามออกไป เด็กสาวผมเงินหรือเซลีนก็ได้ยกมือขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ

"คะ...คือ...พี่สาวของหนู...ก็อยู่ด้วย...ใช่ไหมคะ"

"อืม...พวกเธอทั้งคู่จะได้อยู่ด้วยกัน"ผมพยักหน้า พร้อมกับตอบรับเด็กสาวออกไป ซึ่งดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้รับคำตอบของผม ซึ่งดูเหมือนว่าในตอนนั้นเอง...เสียงที่ดูไม่พอใจทางด้านหลังก็ได้ดังขึ้น

"คะ...คุณพูดอะไรของคุณน่ะ! เด็กสาวคนนั้นจะต้องมากับพวกเราต่างหาก!! คุณที่ไม่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดจะมายุ่งอะไร---"

"เกี่ยวข้อง?..."ผมหันสายตาไปมองทางด้านหลัง เเละในตอนนั้นเองก็ได้เห็นพวกผู้ดีชั้นสูงที่เเต่งตัวสีขาวฉูดฉาดกำลังพูดอยู่ พวกเขาเป็นตระกูลจากทางฝ่ายเอเดน พ่อของเด็กสาวทั้งสองไม่ผิดเเน่ ดูจากการเเต่งตัวของพวกเขาเเล้ว ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ได้เคารพในงานศพครั้งนี้สักเท่าไร เเต่เรื่องนั้นผมก็ไม่ได้สนหรอก สิ่งที่ผมสนใจคือคำพูดของพวกเขาต่างหาก

"อี๋!!..."

ดูเหมือนว่าเเค่ผมหันไปมอง พวกเขาก็จะกลัวกันหัวหดเเล้ว...เเต่ก็ช่วยไม่ได้ ถ้าไม่เเสดงอะไรให้ดูสักหน่อย พวกเขาก็คงจะไม่เลิกยุ่งเเน่

เมื่อคิดได้เเบบนั้นผมจึงยิบนามบัตรของตัวเองขึ้นมา...ก่อนโชว์มันให้กับพวกคนตรงหน้าดู

"โนเอล คาดิน นั่นคือชื่อของผม...ในสัญญาการปกครอง ผมมีสิทธิ์ในฐานะพ่อทูนหัวของพวกเธอ ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ...ก็ดูลายเซ็นของเอเดน เเละไอริเรียที่อยู่ในบัตรนี่ซะ"

เมื่อพวกเขาจ้องมองมาที่บัตร พวกเขาก็ได้เห็นลายเซ็นที่เป็นของเอเดน กับ ไอริเรียอยู่ในบัตรของผมจริงๆ ใช่เเล้ว...พ่อเเม่ของเด็กสาวทั้งสองนั้น ให้ผมเป็นพ่อทูนหัวของพวกเธอจริงๆ ถึงตอนเเรกผมจะไม่อยากเป็นก็เถอะ เเต่สุดท้ายตัวผมก็ได้เป็น รวมถึงยังเป็นคนตั้งชื่อให้กับพวกเธอทั้งสองด้วย เเละด้วยอำนาจการปกครอง มันจึงทำให้ผมมีสิทธิ์ที่จะเลี้ยงดูพวกเธอ ตราบเท่าที่พวกเธอยินดีที่จะเซ็นเอกสารพวกนั้น

ผมหันหน้าไปมองทางเด็กสาวทั้งสองที่ดูเหมือนจะตกตะลึงในสิ่งที่ได้ยินอยู่ไม่น้อย ดูเหมือนว่าครอบครัวของพวกเธอจะไม่ได้บอกอะไรให้ฟังเลยสินะ

"คำตอบล่ะ..."ผมเอ่ยถามกับเด็กสาวทั้งสอง

ซึ่งคำตอบของพวกเธอก็คือ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 135 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #20 Mbk Mbk (@2478516093) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:07
    คุณพ่อคนเก่งมาแล้ว
    #20
    0
  2. #5 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 22:20
    โลกจะพังช่างแม่ง โลลิต้องปลอดภัย!!
    #5
    1
    • #5-1 Sukunai Mao (@BirthStars) (จากตอนที่ 3)
      14 ธันวาคม 2561 / 05:40
      555 สโลแกนดีต้องหนับหนุน
      #5-1