( produce101) mystery of holin #holin

ตอนที่ 2 : second

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 205
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    8 พ.ย. 61




 mystery of holin

(2)

 






 

    คาบเรียนสุดท้ายของวันอังคารคือคาบสมุนไพรศาสตร์ ซึ่งเด็กหนุ่มรู้สึกโชคดีอยู่ไม่น้อยที่เมื่อคืนเขาทบทวนตำราที่พึ่งยืมจากห้องสมุดไป เพราะมันช่วยให้เขาเข้าใจเนื้อหาได้มากขึ้น ซึ่งข้อนี้ก็เป็นผลดีต่อทั้งตัวเอ็ดเวิร์ดเองและพัคอูจินด้วย เพราะเวลาถึงช่วงใกล้สอบทีไร เจ้าเพื่อนสนิทก็ต้องมาขอให้เขาติวให้อยู่เสมอ ยิ่งตอนนี้พวกเขาเรียนอยู่ชั้นปีที่ห้า ซึ่งเป็นปีแห่งการสอบวิชาพ่อมดแม่มดระดับสามัญ เดาได้ไม่ยากว่าเอ็ดเวิร์ดคงต้องติวให้กับอูจินจนหัวปั่นเชียวล่ะ






ฉันว่าจะไปเล่นหมากรุกกับพวกปีเตอร์แก้เซ็งซะหน่อย” 





    อูจินเอ่ยบอกกับเขาหลังจากที่รับประทานมื้อค่ำกันเสร็จ เอ็ดเวิร์ดขยับตัวหลบให้กับพวกเด็กนักเรียนตัวโตที่เดินสวนมาโดยไม่แม้แต่จะเห็นเงาหัวของเขาเลยแม้แต่นิด






งั้นเหรอ งั้นเจอกันที่หอนอนเลยแล้วกันนะ” 





    อูจินพยักหน้าก่อนจะเดินไปพร้อมกับปีเตอร์ที่เดินมาทักทายเขาเมื่อครู่ ที่เดิร์มสแตรงก์แบ่งหอนอนออกเป็นสี่หอนอนโดยการสุ่ม โชคดีที่เขาและอูจินสุ่มได้หอนอนเดียวกันมาตั้งแต่แรก ทำให้ไม่ต้องแอบสลับหอนอนเหมือนพวกนักเรียนคนอื่นๆ แต่แน่นอนว่าที่นี่ก็ไม่ได้เคร่งครัดกฎอะไรมากมายนัก เพราะทราบดีว่าถ้าเป็นคนที่อยู่ในกฏเกณฑ์คงไม่เลือกที่จะเข้าศึกษาที่เดิร์มสแตรงก์แล้วล่ะ






     เอ็ดเวิร์ดรู้สึกว่าเขากำลังประหม่า เด็กหนุ่มคล้ายกับว่ากังวลอะไรบางอย่าง ทั้งๆที่ความจริงแล้วมันไม่มีอะไรที่ทำให้เขาต้องรู้สึกแบบนี้เสียด้วยซ้ำ






    เขาไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องไปตามนัดของหมอนั่นเสียด้วยซ้ำ ดีซะอีกถ้าโดมินิกไม่ได้อ่านตำราเล่มนี้ อาจจะทำให้หมอนั่นหลุดจากคำว่า ลูกรักของคาร์คารอฟหรือ คนดังแห่งเดิร์มสแตรงก์ที่ทุกคนจับตามองไปเลยก็ได้ ซึ่งนั่นมันก็เป็นผลดีกับเขาไม่ใช่หรือไง 





    ตั้งแต่ที่เขาก้าวเข้ามาในโรงเรียนนี้ ชื่อของโดมินิกคังก็วนเวียนอยู่ในหัวของเอ็ดเวิร์ดเสมอ







    โดมินิกได้รับความสนใจจากทุกคนในเดิร์มสแตรงก์โดยเฉพาะคาร์คารอฟ เพราะอีกฝ่ายเป็นลูกชายคนโตของเดโมคลีส คัง ที่กำลังดำรงตำแหน่งประธานศาลสูงวิเซนกามอตอยู่ในขณะนี้ ซึ่งน้องชายของหมอนั่นก็คือแดเนียลที่มีชื่อเสียงไม่แพ้กันตั้งแต่ก้าวเข้ามาอยู่ในโรงเรียนนี้ จนใคร ๆก็บอกว่า พี่น้องตระกูลคังเกิดมาพร้อมกับคำว่าพรสวรรค์โดยแท้






    ไม่ว่าโดมินิกจะขยับตัวทำอะไร หมอนั่นก็จะได้รับความสนใจจากคนอื่นอยู่เสมอ และไม่ว่าอีกฝ่ายจะลงมือทำอะไร โดมินิกมักจะทำสิ่งๆนั้นได้ดีกว่าคนอื่นอยู่เสมอ






และแน่นอนว่า ทำได้ดีกว่าเขาคนนี้เสียอีก






    หากจะเปรียบเทียบกันแล้ว ตัวเอ็ดเวิร์ดกับโดมินิกก็มีความต่างกันไม่มากนัก พ่อของทั้งสองก็เป็นบุคคลที่มีตำแหน่งในกระทรวงเวทมนตร์เหมือนกัน อาจจะต่างกันตรงที่สายเลือดของโดมินิกเป็นพวกเลือดบริสุทธิ์ ส่วนตัวเขาเป็นพวกเลือดผสม แต่ตัวเอ็ดเวิร์ดก็ไม่ได้มีความคิดว่าสายเลือดย่อมเป็นตัวกำหนดความสามารถของตัวเราเสมอไป ความตั้งใจต่างหากล่ะที่ส่งผล






    เขายอมรับว่าเขารู้สึกอิจฉาหมอนั่นอยู่บ่อยๆ ที่มักจะได้รับแสงสว่างส่องมาที่ตัวเองตลอดเวลา ต่างจากเขาที่ต้องอยู่ในมุมมืดตลอดไม่ว่าจะทำอะไร







แต่สิ่งที่เอ็ดเวิร์ดไม่เคยรู้ ว่าตัวของเด็กหนุ่มเอง กลับมีความรู้สึกชื่นชมในตัวโดมินิกอยู่ไม่น้อยเช่นกัน






เมื่อวานนายได้ไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดรึเปล่าเอ็ดเวิร์ด” 





    อูจินเอ่ยถามเขาก่อนเริ่มคาบวิชาปรุงยา ร่างโปร่งส่ายศีรษะเป็นสัญญาณว่าไม่ เขาตบตีกับความคิดในหัวของตัวเองอยู่นานและได้ข้อสรุปว่า ไม่มีเหตุผลที่จะต้องไปสนใจคนอย่างโดมินิก สุดท้ายเอ็ดเวิร์ดก็เลือกเดินกลับไปหอนอนแทน






เปล่า ฉันเหนื่อยน่ะ เลยอยากพักซะหน่อย






มิน่าล่ะ เมื่อวานตอนที่ฉันเล่นหมากรุกกับพวกปีเตอร์เสร็จแล้ว บังเอิญเจอโดมินิกเข้า หมอนั่นเลยถามฉันว่าเห็นนายมั่งหรือเปล่า ฉันเลยตอบว่าไม่ เห็นว่านายเดินขึ้นหอนอนแล้วน่ะ






อ๋อ งั้นหรอ






หมอนั่นมีอะไรกับนายรึเปล่า ดูท่าโดมินิกจะหัวเสียเหมือนกันตอนที่ฉันบอกว่านายขึ้นนอนไปแล้วน่ะ” 





อูจินถามจี้จุด เอ็ดเวิร์ดส่ายหน้าก่อนจะเอ่ยคำโกหก






เปล่า ไม่มีอะไรและโชคดีที่ศาสตราจารย์เข้ามาก่อนที่พัคอูจินจะเอ่ยถามคำถามเขาซ้ำอีกครั้ง









หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จ เอ็ดเวิร์ดแวะไปที่ห้องสมุด เด็กหนุ่มคิดเอาไว้ว่าเขาจะอ่านตำราสมุนไพรและเห็ดราวิเศษพันชนิดให้จบ เพราะตอนบ่ายนี้เขาว่างไม่มีเรียน รีบๆ อ่านให้จบเขาจะได้คืนมันเสียที เขาไม่อยากมีเหตุผลที่ต้องไปอยู่ใกล้โดมินิกอีกแล้ว






แต่แน่นอนว่าโชคย่อมไม่เข้าข้างคนอย่างเอ็ดเวิร์ดไลอยู่เสมอ





    โดมินิกนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะกลางห้องสมุด และมันเป็นไปไม่ได้ที่เด็กหนุ่มจะหลบออกไปจากที่นี่เพราะอีกฝ่ายเห็นเขาเข้าแล้ว!






    คนตัวโตรีบลุกขึ้นแล้วสืบเท้ามาหาคนที่ต้องการทันทีที่สายตาปรากฏภาพคนมาใหม่ เอ็ดเวิร์ดนิ่งงัน เขาพยายามทำตัวให้เป็นปกติมากที่สุดเท่าที่จะทำได้






นายลืมนัดฉัน





    ไม่พูดหรือเกริ่นเรื่องอะไรให้เสียเวลาพร่ำเพรื่อ คนอย่างโดมินิกเอ่ยถึงประเด็นที่ต้องการรู้ทันที






เอ่อ ขอโทษที พอดีเมื่อวานฉันรู้สึกปวดหัวน่ะ ถ้านายจะอ่านก็อ่านมันได้เลยนะ ฉันไม่อ่านแล้วล่ะ” 





     หมอนี่คงใช้เวลาอ่านไม่นานมากนักหรอก ถึงตอนนั้นค่อยแวะมายืมอีกก็ได้ แต่ตอนนี้ขอหนทางที่จะทำให้เขาไปจากตรงนี้ก่อนทีเถอะ






แปลว่านายอ่านจบแล้วโดมินิกเลิกคิ้ว






ยัง เอ้ย อะ..อ่านจบแล้วล่ะ






งั้นหน้าที่ 354 พูดถึงเห็ดพิษชนิดไหน






นายจะบ้าหรอ ฉันยังอ่านไม่ถึงเลย!”  






งั้นจะรีบคืนทำไม นายปีห้าแล้วยิ่งต้องอ่านไม่ใช่หรอ อีกแปปเดียวก็สอบวพรส.แล้วนี่” 






    โดมินิกเอ่ยก่อนที่หมอนั่นจะถือวิสาสะหยิบตำราจากมือของเอ็ดเวิร์ด ก่อนจะเดินนำหน้าอีกฝ่ายไปที่โต๊ะริมหน้าต่างมุมเดิมที่เขาเคยนั่ง






ยุ่งชะมัด!






ในจังหวะที่เอ็ดเวิร์ดกำลังจะหันหลังกลับเพื่อเดินออกจากห้องนี้ไป โดมินิกก็ดันเอ่ยประโยคที่ทำให้เขาต้องเลือกที่จะไปนั่งอ่านหนังสือกับหมอนั่นโดยไร้การขัดขืนอย่างสิ้นเชิงได้






คุณไลคงขายหน้าแย่ ที่ลูกชายของเขาสอบไม่ผ่านวพรส.เพราะไม่ตั้งใจอ่านตำราน่ะ








    ทั้งสองคนใช้เวลากับการศึกษาตำราเล่มเดียวกันอยู่นานพอตัว เอ็ดเวิร์ดเกือบจะผล็อยหลับไปหลายรอบแล้วถ้าไม่มีเสียงนุ่มทุ้มของโดมินิกกล่อมเอาไว้






ฉันว่าพอแค่นี้เถอะ ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาอ่านก็แล้วกัน” 





    คนตัวโตกว่าเอ่ย เอ็ดเวิร์ดพยักหน้าส่งๆเพราะความง่วง โดมินิกเห็นภาพนั้นแล้วนึกเอ็นดูอีกฝ่ายอยู่ไม่น้อย คนเด็กกว่าเคยผ่านหน้าเค้าไปอยู่บ่อยครั้ง แถมอีกฝ่ายก็ดูมีจุดเด่นคือกายภาพที่ไม่เหมาะที่จะอยู่เดิร์มสแตรงก์ อีกฝ่ายควรอยู่ฮออกวอตส์ไม่ก็โบซ์บาตงเสียมากกว่า และเขาก็รู้จักอีกฝ่ายว่าเป็นลูกชายของคุณไล ที่รู้จักกันกับพ่อของเขาอีกด้วย






นายจะไปไหนต่อโดมินิกเอ่ยถาม






คงไปซ้อมควิดดิชล่ะมั้ง” 





    เอ็ดเวิร์ดพูดก่อนจะปิดปากหาว ไปซ้อมซักนิดก่อนเวลาอาหารค่ำให้เหงื่อออกก็คงดีเหมือนกัน ป่านนี้อูจินคงอยู่ที่สนามแล้วล่ะมั้ง






งั้นก็เดินไปด้วยกัน ฉันก็จะไปซ้อมเหมือนกัน








    โดยปกติแล้วการมาที่สนามควิดดิชของเอ็ดเวิร์ดหรือโดมินิกก็ดูจะเป็นเรื่องธรรมดาเพราะสองคนนี้มาซ้อมบ่อยอยู่แล้ว แต่การที่ทั้งสองคนเดินมาพร้อมกันนี่สิ ที่มันไม่ปกติ!

พัคอูจินส่งสายตาคล้ายกับคำถามที่ว่า พวกนายมาด้วยได้ไงมาหาเขา เอ็ดเวิร์ดเพียงแต่ส่งสายตากลับว่า เดี๋ยวไว้ค่อยเล่าให้ฟังไปเท่านั้น  






วันนี้ทีมนายจองสนามซ้อมไว้หรอโดมินิก แพททริคเอ่ยถาม






เปล่าน่ะ ฉันแค่เดินมาเป็นเพื่อนเอ็ดเวิร์ดเฉยๆ” 




    สิ้นเสียงของโดมินิกทำเอาเอ็ดเวิร์ดอยากเอามือก่ายหน้าผาก หลังจากนี้เขาคงโดนเพื่อนในทีมซักจนขาวสะอาดแน่ ๆ ว่าทำไมถึงรู้จักเป็นการส่วนตัวกับโดมินิกได้ ทั้ง ๆ ที่พวกเขาสองคนดูเหมือนจะไม่ควรที่จะมาคุยกันได้เสียด้วยซ้ำ






ไหนๆ ก็มาแล้ว ซ้อมแข่งกันเลยมั้ยล่ะ 





    ดงฮันเอ่ย สมาชิกในทีมแทบทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย แดเนียลที่ปกติก็มาขลุกที่สนามก่อนอยู่แล้วก็โบกมือให้กับโดมินิกเป็นสัญญาณว่าตกลง







 

    เสียงเชียร์ดังกึกก้องทำให้การซ้อมนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นการแข่งขันอย่างจริงจังไปโดยปริยาย นักเรียนที่พึ่งพึ่งเลิกจากคลาสเรียนต่างๆ รีบมานั่งอยู่ที่อัศจรรย์คนดูทันทีที่ได้ยินข่าวว่าทีมของแพททริคและทีมของโดมินิกจะแข่งขันกัน บางคนนี่ถึงกับลงพนันกันเลยทีเดียว เพราะถือว่าทีมทั้งสองมีฝีมือไม่แพ้กันเลยล่ะ






   ทันทีที่ทุกคนเข้าประจำตำแหน่ง กรรมการชั่วคราวอย่างจอห์นนี่ก็เป่านกหวีดเป็นสัญญาณให้เริ่มเกมได้ทันที






    การซ้อม(แข่งขัน) เป็นไปอย่างดุเดือดไม่มีใครยอมใคร เชสเซอร์มือหนึ่งอย่างแดเนียลก็พยายามขว้างลูกควัฟเฟิลเข้าห่วงของทีมแพททริค แต่คีปเปอร์อย่างเอ็ดเวิร์ดก็สกัดไว้ได้ และเช่นเดียวกับแพททริคที่พยายามยื้อแย่งลูกกลมๆสีแดง เพื่อขว้างลูกเข้าห่วงของทีมโดมินิกเช่นกัน






    การแข่งขันเริ่มดุดันขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อซีกเกอร์ของทีมอย่างอูจินเกือบจะคว้าลูกสนิชไว้ได้แล้ว ถ้าซีกเกอร์อีกทีมอย่างโดมินิกไม่บินมาขวางเสียก่อน คีปเปอร์อย่างเอ็ดเวิร์ดและลูคัสก็มีสมาธิจดจ่ออยู่กับการเฝ้าประตูไม่ให้อีกทีมมาทำแต้มได้ ส่วนเชสเตอร์มือหนึ่งอย่างแดเนียลและแพททริคก็พยายามขว้างลูกควัฟเฟิลเพื่อทำคะแนน  ดงฮันและซังกยุนบีตเตอร์ประจำทีมก็คอยเฝ้าระวัง ตีลูกบลัดเจอร์ไม่ให้เข้ามากระแทกทีมผู้เล่นของฝ่ายตัวเองเสมอ และคอยตีลูกบลัดเจอร์ให้ไปหาฝ่ายตรงข้าม






    แต่จู่ๆ ลูกบลัดเจอร์ที่ไม่ได้รับเชิญกำลังพุ่งตรงมาที่เอ็ดเวิร์ด ราวกับว่ามีคาถาอะไรเสกให้มันเข้ามาหาคีปเปอร์ประจำทีม






แน่นอนว่าดงฮันไม่ได้เป็นบีตเตอร์ที่มีความสามารถขนาดนั้น






    ลูกบลัดเจอร์โลหะลูกโตถูกพุ่งเข้าหากระแทกร่างโปร่งที่อยู่บนไม้กวาดไฟร์โบลต์ เอ็ดเวิร์ดจุกจนหัวหมุน เขาแทบจะทรงตัวอยู่บนไม้กวาดนั้นไม่ไหว เด็กหนุ่มจึงตัดสินใจปล่อยมือจากไม้กวาดด้วยสติที่เลือนราง






    ร่างไร้สติของเอ็ดเวิร์ดร่วงลงที่พื้นที่สนาม แรงกระแทกส่งเสียงดังตุ้บทำเอาทั้งผู้ชมทั้งอัศจรรย์ตกใจกันไปตามกัน ทั้งอูจินและแดเนียลที่พึ่งได้สติรีบโฉบไม้กวาดเข้ามาหาคนที่อยู่เบื้องล่างทันที หากแต่ว่ามีคนที่รู้สึกตัวไวกว่าทั้งสองคน






โดมินิกทิ้งไม้กวาดก่อนจะเขย่าตัวเรียกสติของเอ็ดเวิร์ด






 

เฮ้ เอ็ดเวิร์ด นายได้ยินฉันไหม เฮ้

 






สาบานเลยว่าเขาต้องรู้ให้ได้ว่าใครเป็นคนทำให้ลูกบลัดเจอร์พุ่งมากระแทกเอ็ดเวิร์ดไลแบบนี้!












 

#TALK



 

คุณโดมินิกโมโหแล้วนะจ๊ะ !

ได้โปรดติชมกันเข้ามา เม้นก็ได้ แท๊กฟิคก็ได้ กราบล่ะค่ะ ;-;  #mysteryofholin

 

 

 

 
B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #31 Aone01 (@Aone01) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 20:07
    รอน้าค้าบ
    #31
    0
  2. #29 +Ayame+ (@m_a_y_1_3) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 03:12
    ใครแกล้งน้องง
    #29
    0
  3. #26 Faiiyer (@arcobaleno18) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 00:41

    ใครบังอาจมาเเกล้งน้องงงง เลวมาก หนูหลินของเเม่ ดอกกุหลาบงามในหมู่ต้นตีนเป็ดจริงๆ เเสนน่าทะนุถนอม เขินคุณดอมมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ก ไก่ ล้านตัว ตอนไปอุ้มน้องนี่เเบบๆๆๆ พ่อพระเอก พ่อของลูก พี่ต้องหาคนที่เเกล้งน้องให้เจอนะ จัดการมันซะๆๆๆๆ แงๆๆๆ เป็นกำลังให้คนเเต่งเคิ้บ

    #26
    0
  4. #25 yulsawa81 (@abcd1234678) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 11:39
    ใครทำเอ็ดเวิร์ดดดดด !
    #25
    0
  5. #24 muimymai (@muimymai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 22:11
    ใครรังแกน้อนเอ็ดเวิร์ด! คุณโดมินิคจัดการเลยค่ะ!! รอตอนอ่านต่อไปนะคะ :)
    #24
    0
  6. #23 neaumn_sm (@neaumn_sm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 20:36
    อะไรอ่ะ ใครทำ!!! ร้ายมาก คุณคังเอามันให้ตายเรยค่ะ! น้อนต้องไม่เจ็บตัวฟรี
    #23
    0
  7. #20 Elllsaaaa (@KookKeng04) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 11:50
    ใครทำเอ็ดเวิร์ด คุณโดมินิคเค้าโกรธแล้วนะ
    #20
    0
  8. #19 disisjorjor (@jntwks) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 11:44
    สุดยอดดดด เขียนฉากซ้อมแข่งได้เห็นภาพมากๆเลยค่ะมันส์มาก
    จากที่อ่านมาเหมือนกับว่าคุณโดมินิกสนใจเอ็ดเวิร์ดอยู่พอตัวเลยนา แล้วก็ใจดีด้วย เข้าหาแบบใจดีอะ ประทับใจมากๆๆ T-T
    สำหรับตอนท้ายใครทำเอ็ดเวิร์ด?! นายโดนแน่ ไม่ใช่โดมินิกก็เรานี่แหละค่ะที่จะเดินไปโบกหัว ทำร้ายร่างกายกันแรงมากเลยนะเว้ย
    #19
    0
  9. #18 ptrp. (@pattrapiim) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 11:38
    คุณไลก็คือทำเป็นหลบไม่ไปตามนัดนะคะ แต่จะหนียังไงให้พ้นคะเนี่ย แล้วใครกล้าทำน้องไลลล ใครรรรช่างบังอาจ โดมินิกจัดการเดี๋ยวนี้ค่ะ มีความโฉบลงไปหาอย่างไวนะคะ พ่อพระเอกมาก ฮือ
    #18
    0
  10. #17 febbu (@janewrp) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 10:47
    โดมินิกพูดถูกที่ว่าเอ็กเวิร์ดเหมาะกับฮอกวอตกับโบซ์บาตงมากกว่า ว่าแต่ใครทำเอ็ดเวิร์ด!? โดมินิกไปจัดการเลยนะะะะะ
    #17
    0
  11. #16 mmmsxlm (@mmmsxlm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 09:35
    ใครทำน้องงงง เดี๋ยวจะให้คุณคังจัดการ!!
    #16
    0
  12. #15 gatuey (@gatuey) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 08:54
    ใครกล้าแกล้ง เอ็ดเวิร์ด !!! เหมือนเสียงคุณโดมินิกลอยเข้ามาในหู น้องไลไม่ไร้ตัวตนขนาดนั้นหรอกลูกก อย่าคิดมากนะ ดูสิคุณคังเค้าตามต้อยๆเชียว จะจีบก็บอกจีบสิคุณพี่ ทำมาตีเนียนอ่านหนังสือด้วยกัน !
    #15
    0
  13. #14 Pinky Poppy (@kwanchanokpoppy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 01:09
    ตอนนี้เรากำลังหาซื้อเรือไว้เดินทางไปเดิร์มสแตรงก์ค่ะ จะเอาไม้กวาดไปฟาดหัวคนที่บังอาจมาทำให้ร่างกายของคุณหนูไลต้องบอบช้ำ ใครนะใครช่างใจร้ายจริงๆ เห็นไหมคะเราบอกแล้วเอ็ดเวิร์ดไลน่ะเป็นแค่ดอกไม้ต้นเล็กๆเหมาะแก่การปลูกใส่กระถางให้ออกดอกอวดโฉมเป็นที่ประจักษ์แก่สายตา ไม่เหมาะที่จะมาอยู่ท่ามกลางความหยาบกระด้างของเหล่าชายฉกรรจ์ที่ไม่รู้จักความสวยความงามพวกนี้หรอกค่ะ โกรธๆๆๆๆๆ
    #14
    0
  14. #13 pinkkuma (@pinkkuma) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 00:26
    ใคร ใครหน้าไหนมันมาแกล้งน้องไลของแม่!!!! พิโดมินิกต้องไปจัดการมันให้แม่นะ ทำงี้กะน้องได้ไง!!!!!
    #13
    0