( produce101) mystery of holin #holin

ตอนที่ 1 : first

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 342
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    4 พ.ย. 61


mystery of holin


(1)

 






    เสียงเอะอะโวยวายตามประสาเด็กผู้ชายและเสียงฉวัดเฉวียนของไม้กวาดตระกูลนิมบัสท่ามกลางสายลมในฤดูใบไม้ร่วงสร้างความน่ารำคาญใจอยู่ไม่น้อย สนามควิดดิชของสถาบันเดิร์มสแตรงก์เต็มไปด้วยทีมนักเรียนหลากหลายชั้นปีที่กำลังฝึกซ้อมอย่างหนัก เพราะถ้าหากฝีมือของตัวเองเข้าตาอาจารย์ใหญ่อย่างไอกอร์ คาร์คารอฟ ความหวังที่จะได้เข้าไปอยู่ในทีมชาติควิดดิชก็ไม่ไกลเกินเอื้อม






    เอ็ดเวิร์ดไลก็เป็นหนึ่งในนักเรียนที่มีความปรารถนาจะเป็นเช่นนั้น ร่างโปรงบนไม้กวาดไฟร์โบลต์จับจ้องไปที่ลูกควัฟเฟิลที่กำลังแล่นมาถึง ผู้เล่นในตำแหน่งคีปเปอร์อย่างเขามีหน้าที่สกัดกั้นไม่ให้เจ้าลูกกลมๆสีแดงนั่นเข้าห่วงทีมของฝ่ายตัวเองได้ ดวงตากลมโตจดจ่ออยู่กับการแข่งขัน  จนกระทั่งเสียงโหวกเหวกจากทางด้านล่างสนามลั่นเข้าสู่โสตประสาทของเขา






ฟึ้บ!






    เพียงเสี้ยววินาทีเดียวที่เอ็ดเวิร์ดเบนสายตาไปทางด้านล่าง ปีเตอร์ผู้เล่นตำแหน่งเชสเซอร์จากฝ่ายตรงข้ามก็ขว้างลูกควัฟเฟิลเข้าห่วงทีมของเขาเข้าจนได้






เฮ้ นายเป็นอะไรของนายไปเอ็ดเวิร์ด ทีมเราจะชนะอยู่แล้วเชียว 





    แพททริคที่เป็นกัปตันทีมเอ่ยอย่างหัวเสีย มองจากฮอกวอตส์ก็รู้ว่าหมอนั่นหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย ซึ่งต้นเหตุก็คือเขาคนนี้นี่แหละ ร่างสูงพ่นลมหายใจฮึดฮัด และแน่นอนว่าไม่ใช่แค่แพททริคที่หัวเสียกับคนอย่างเขา เรียกได้ว่าแทบจะทั้งทีมเลยแหละ





"ขอโทษที พอดีฉันใจลอยเกินไปหน่อย"




ฉันบอกนายแล้วไงแพท ว่าไม่ควรเอาคนที่ไม่ใช่เลือดบริสุทธิ์เข้าทีม






เฮ้ พูดอะไรระวังปากหน่อยสิดงฮัน” 





    เป็นพัคอูจินที่เอ่ยคำนี้ขึ้นมาแทนคนที่กำลังโดนเหยียดอย่างเขา เอ็ดเวิร์ดกันเพื่อนสนิทคนเดียวให้หยุดเพราะไม่อยากที่จะให้เรื่องบานปลายไปมากกว่านี้ เนื่องจากความผิดมันเกิดจากตัวเขาเต็มๆ และการโดนเหยียดชาติพันธุ์เป็นเรื่องที่เด็กหนุ่มพบเจอมันจนเป็นปกติตั้งแต่ก้าวเข้ารั้วเดิร์มสแตรงก์ หากจะเรียกว่าเขาชินชาไปแล้วก็นับได้ว่าเป็นคำจำกัดความที่ไม่เกินไปนัก






    ใช่ เอ็ดเวิร์ดเป็นเลือดผสม เขาเกิดจากพ่อที่เป็นเลือดบริสุทธิ์ ส่วนแม่ก็เป็นมักเกิ้ลธรรมดาไม่ได้มีพลังวิเศษอะไร น่าตลกสิ้นดีที่เขาก้าวเข้ามาอยู่ในโรงเรียนนี้ได้ ทั้งๆ ที่เดิร์มสแตรงก์น่ะเต็มไปด้วยพวกเลือดบริสุทธิ์เต็มตัว เด็กหนุ่มทราบดีว่าถ้าไม่ใช่เพราะพ่อของเขาที่เป็นผู้มีอำนาจอยู่ไม่น้อยในกระทรวงเวทมนตร์ เลือดผสมอย่างเขาคงไม่ได้มีหน้ามาอยู่ที่นี่หรอก







 

    สนามควิดดิชถูกแทนที่ด้วยกลุ่มคนมาใหม่หลังจากที่แพททริคสั่งเลิกซ้อมเพราะหมดเวลา เอ็ดเวิร์ดโฉบไม้กวาดลงมาเบื้องล่างพร้อมกับเก็บของเข้าที่ให้เรียบร้อย เตรียมจะกลับเข้าสู่ห้องโถงเพราะอีกไม่นานก็จะใกล้เวลาอาหารค่ำ เขาหิวจนแทบจะกินหมูหันได้ทั้งตัวแล้วล่ะ






ไง คุณไล





    เป็นเสียงของ แดเนียล คัง เลือดบริสุทธิ์อีกคนที่ชอบเอ่ยทักทายเขาอยู่บ่อยๆ แดเนียลเป็นเชสเซอร์ของทีมเดิร์มสแตรงก์แถมยังเป็นรองกัปตันทีม ถึงแม้หน้าตาจะคล้ายกับสุนัขตัวโต ดูขี้เล่นไม่หยอกเวลายิ้มตาหยี แต่เมื่อคิดถึงตอนที่หมอนี่อารมณ์เสียทีไร ขนอ่อนบริเวณต้นคอของเอ็ดเวิร์ดก็ลุกชันทุกที






เรียกเอ็ดเวิร์ดก็ได้นี่ 





    เด็กหนุ่มตอบกลับไป เขายิ้มบางๆให้กับแดเนียล ก่อนที่ใบหน้าสีน้ำนมจะหุบยิ้มเมื่อสายตาดันไปปะทะกับบุคคลมาใหม่






เจอกันที่ห้องอาหารนะ ขอตัวก่อน” 





    เอ็ดเวิร์ดบอกลา แดเนียลเพียงแต่พยักหน้ารับรู้ โดยไม่ทันสังเกตถึงความผิดปกติของคนตัวขาวกับพี่ชายต่างสายเลือดของตัวเองที่เดินมาทางด้านหลัง








 

     ความมืดมิดอันเป็นเอกลักษณ์ของเดิร์มสแตรงก์เป็นอีกหนึ่งสิ่งที่เด็กหนุ่มชินกับมันไปเสียแล้ว ที่นี่ถ้าไม่ได้มีการเรียนการสอนก็จะไม่มีการจุดไฟพร่ำเพรื่อเด็ดขาด ภายในปราสาทที่มีลักษณะคล้ายกับป้อมปราการ ความเก่าแก่และบรรยากาศของมันมักทำให้เอ็ดเวิร์ดนึกถึงภาพยนตร์สยองขวัญที่มักเกิ้ลชอบดูอยู่ตลอด 





    เด็กหนุ่มในชุดเสื้อขนสัตว์สีน้ำตาลเข้มอันเป็นเครื่องแบบของสถาบันนั่งลงที่โต๊ะอาหารพร้อมกับพัคอูจิน เขาพยายามทอดสายตาไปทางเพื่อนสนิท หลังจากที่สัมผัสว่าถ้าหากเขาทอดสายตามองตรง เขาต้องได้สบตากับใครบางคนที่เขาเจอที่สนามควิดดิชเมื่อตอนเย็นเป็นแน่






เขาเกลียดตัวเองที่รู้สึกแบบนี้ชะมัด หยุดเดี๋ยวนี้นะเอ็ดเวิร์ด!






 

ค่ำนี้คาร์คารอฟต้องพูดเรื่องการประลองเวทย์ไตรภาคีแน่ๆ ฉันพนันสิบเกลเลียนเลย





     อูจินเอ่ย ซึ่งตัวเขาเองก็เห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อนสนิท อีกไม่นานคงจะใกล้ถึงฤดูการแข่งขันประลองเวทไตรภาคีระหว่างสามสถาบันเวทมนตร์ ซึ่งก็คือโรงเรียนฮอกวอตส์ วิทยาลัยเวทมนตร์โบซ์บาตงและสถาบันเดิร์มสแตรงก์ นับได้ว่าเป็นการแข่งขันที่ทั้งอาจารย์และนักเรียนรอคอยเป็นอย่างมาก และที่สำคัญโรงเรียนที่เป็นเจ้าภาพในการแข่งขันครั้งนี้คือฮอกวอตส์ เอ็ดเวิร์ดน่ะอย่างที่จะไปชมโรงเรียนนี้ด้วยตาตัวเองมาตั้งนานแล้ว เคยได้ยินมาว่าที่นั่นแบ่งออกเป็นสี่บ้าน คัดเลือกโดยหมวกคัดสรรทันทีที่เข้าไปอยู่ในปีแรก







ฉันก็คิดว่าแบบนั้นแหละ” 





    เขาตอบอีกฝ่ายกลับไป เสียงจอกแจกจอแจเงียบลงทันทีเมื่อคาร์คารอฟเดินทางมาถึง ผู้ชายร่างสูงในชุดเสื้อคลุมขนสัตว์สีดำสนิทดูน่ากลัวเดินไปที่แท่นยืนบรรยายที่ตั้งอยู่หน้าห้องโถง นักเรียนชายทั้งหมดต่างตั้งใจฟังสิ่งที่คาร์คารอฟกำลังจะเอ่ย








 

น่าเสียดายนะที่มีกฏไม่ให้นักเรียนที่ต่ำกว่าอายุสิบเจ็ดเข้าแข่งขัน” 





    อูจินที่อยู่บนเตียงนอนพลิกตัวหันมาหาเอ็ดเวิร์ด หลังจากที่นักเรียนทั้งหมดได้ฟังเรื่องการประลองเวทไตรภาคีจากคาร์คารอฟเมื่อมื้อค่ำแล้ว แน่นอนว่าเด็กนักเรียนที่อายุต่ำกว่าสิบเจ็ดต่างก็รู้สึกเสียดายไปเป็นตามๆกัน หนึ่งในนั้นคือเขาและอูจินที่อายุสิบหกปี อีกแค่ปีเดียวเท่านั้น






อืม แต่ก็ดีแล้วนี่นา การแข่งขันนี้คงอันตรายแบบที่ว่าจริงๆ นั่นแหละ 





    ตัวเขาเองก็รู้สึกเสียดายอยู่ไม่น้อย เขาเคยได้ยินมาว่าหากใครได้รับเลือกเป็นผู้เข้าแข่งขัน ถึงจะไม่ชนะแต่เมื่อหลังจากจบการแข่งขันก็จะกลายเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง และถ้าหากได้รับชัยชนะกลับมาล่ะก็ ไม่เพียงแต่สร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียน ต่อตัวเองก็คร้านจะกักเก็บไว้ไม่ไหวเชียวล่ะ






เอ็ดเวิร์ดใฝ่ฝันที่จะเป็นอย่างนั้นบ้าง






เพียงให้พ่อยอมรับในตัวเขา แค่สักนิดก็ยังดี









 

     นอกจากป่าสนรกชัดที่ตั้งอยู่ทางท้ายปราสาทแล้ว ห้องสมุดของที่นี่ก็นับได้ว่าเป็นสถานที่ที่คนมาเยือนน้อยที่สุดเลยก็ว่าได้ นอกจากนักเรียนปีสามที่นั่งอยู่ตรงริมหน้าต่าง ก็มีเอ็ดเวิร์ดไลคนนี้ที่แหละที่เป็นขาประจำของห้องสมุด เขารู้ดีว่าพวกเดิร์มสแตรงก์น่ะไม่ชอบการอ่านหนังสือเล่มหนาปึกแบบนี้ พวกนั้นปรารถนาที่จะปฏิบัติจากของจริงเลยมากกว่า แต่สำหรับตัวเอ็ดเวิร์ดแล้วนั้น เด็กหนุ่มคิดว่าการศึกษาทฤษฎีให้เข้าใจก่อนที่จะไปปฏิบัตินั้น ย่อมเป็นสิ่งสำคัญที่สุด นับได้ว่าอุปนิสัยของเขาห่างไกลจากคำว่า พวกเดิร์มสแตรงก์น่ะเก่งแต่ใช้กำลัง ในสมองคงเต็มไปด้วยขี้เลื่อยนั้นอยู่มากโข






    คนผิวสีน้ำนมเลือกหยิบตำราสมุนไพรและเห็ดราวิเศษพันชนิดมาศึกษา เพราะอีกไม่นานการสอบวัดระดับก็กำลังจะมาถึง และเอ็ดเวิร์ดก็ยังคงสับสนกับเนื้อหาวิชาสมุนไพรศาสตร์อยู่ เด็กหนุ่มเลือกที่นั่งตรงชั้นหนังสือด้านในสุด อย่างน้อยก็ไม่ต้องพบปะเข้ากับใครเข้า






     ดูเหมือนว่าเอ็ดเวิร์ดจะเพลินกับการอ่านตำรา รู้ตัวอีกทีแสงอาทิตย์ด้านนอกก็จางลงเสียแล้ว เด็กหนุ่มลุกขึ้นพร้อมกับบิดขี้เกียจไปมาเพื่อไล่ความเมื่อย เสื้อคลุมสีเข้มเลิกขึ้นมาเผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบผิดวิสัยพวกนักเรียนเดิร์มสแตรงก์ที่มักจะมีลอนกล้ามเนื้อปรากฏอยู่เสมอ  






เอ่อ โทษทีนะ นั่นใช่ตำราสมุนไพรและเห็ดราวิเศษรึเปล่า” 





     สุรเสียงทุ้มของคนมาใหม่เกือบทำให้เอ็ดเวิร์ดตกใจ ร่างโปร่งหันหลังกลับไปก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายดันเป็นคนที่เขาไม่ประสงค์ที่จะพบหน้ามากที่สุด






โดมินิก คัง






อ๋อ ใช่ ทำไมหรอ” 





    เขาเอ่ยตอบ ถึงแม้ว่าส่วนสูงของเขาจะมากกว่าอีกฝ่าย แต่ถ้าเทียบกันระหว่างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อแล้วนั้น โดมินิกถือว่าตัวใหญ่กว่าเขาค่อนข้างมากทีเดียว สมกับเป็นกัปตันทีมควิดดิชของที่นี่ ซึ่งนั่นก็เป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้โดมินิกถูกจับจองตัวเข้าเป็นทีมชาติควิดดิชบัลแกเรียในอีกไม่ช้านี้แน่นอน






มาดามพินซ์บอกฉันว่านายกำลังอ่านหนังสือนี้อยู่ ฉันก็ต้องการมันเหมือนกัน แต่โชคร้ายที่ทั้งห้องสมุดเหลือแค่เล่มเดียว​






ขอโทษทีนะ คือฉันว่าจะยืมมันกลับไปอ่านต่อน่ะ





    แม้เขาจะแอบสงสัยเรื่องหนังสือนี่ แต่เอ็ดเวิร์ดเอ่ยตอบกลับไป เขาหวังว่าจะให้อีกฝ่ายยอมตัดใจจากหนังสือเล่มนี้ง่ายๆ แต่น่าเสียดายที่มันไม่ได้เป็นแบบที่เขาหวัง





ฉันไม่อยากจะรบกวนนายหรอกนะ แต่ว่าฉันก็จำเป็นที่จะต้องใช้มันเหมือนกัน






เอ็ดเวิร์ดเลิกคิ้ว ในสมองก็นึกสงสัย พวกปีเจ็ดนี่ต้องเรียนวิชาสมุนไพรศาสตร์ด้วยรึไง ?






“…”






งั้นเอาแบบนี้ก็แล้วกัน ในเมื่อหนังสือมันมีเล่มเดียว งั้นเรามาอ่านด้วยกันไหม ถึงนายจะอ่านไปได้เกือบจะครึ่งเล่มแล้วก็เถอะ” 





    โดมินิกเอ่ยทางเลือก ผู้ชายร่างหมีคนนั้นใช้สายตาคล้ายกับการอ้อนวอนให้เขาตกลงเพราะอีกฝ่ายดูเหมือนจะต้องการใช้มันเพราะจำเป็นจริงๆ กับอีกแง่ สายตาของหมอนั่นดูเจ้าเล่ห์ยังไงชอบกลก็ไม่รู้!






    ใจจริงเอ็ดเวิร์ดก็อยากที่จะปฏิเสธเพราะต้องการหาทางเลี่ยงคนตรงหน้า แต่การสอบวัดระดับนั่นก็สำคัญกับตัวเขาเหมือนกัน เขาจะไม่ยอมทำให้พ่อผิดหวังในตัวเขาเป็นอันขาด






เอาแบบนั้นก็ได้ งั้น เวลาไหนดีล่ะ






หกโมงครึ่งหลังทานมื้อค่ำเสร็จที่นี่แล้วกัน สงบดี ไม่มีอะไรมากวนใจ แต่คืนนี้นายเอาไปอ่านก่อนก็ได้ 





    เอ็ดเวิร์ดพยักหน้า ร่างโปร่งหันหลังเตรียมเดินออกไปจากห้องสมุด แต่ทว่าเสียงทุ้มกลับเอ่ยขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน







ห้องสมุดมันคงจะร้อนมาก แก้มนายแดงอย่างกับลูกมะเขือเทศเลยล่ะเอ็ดเวิร์ด







 

เคราเมอร์ลิน!

 

 

 

 

 

 

 







 

 

 

 

 

#TALK


ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณคุณพี่ @Faiiyer_ ที่ถกเถียงเรื่องนี้ด้วยกัน จุดประกายให้นุแต่งฟิคเอยูฮอกวอตต์นะคะ5555 แง เข้าเรื่องกันดีกว่า ขอพูดตรงๆจากใจเลยว่า เรื่องนี้ต้องการเม้นจากทุกคนเป็นอย่างมากเลยนะคะ สามารถติชมกันเข้ามาได้เสมอค่ะ ยอมรับว่ายากมากเพราะเขียนแฟนตาซีครั้งแรก แต่จะพยายามให้จบนะคะ ไม่รู้จุดจบจะอยู่ที่กี่ตอน แต่คิดไว้ว่าไม่น่าเกินสิบ 555555 แหะแหะ ฝากไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ ข่อมข่า 




#mysteryofholin


 

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #28 +Ayame+ (@m_a_y_1_3) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 03:07
    โอ๊ยยย แกล้งน้อง!
    #28
    0
  2. #27 heavenZhell (@farahfarer) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 03:08
    ชอบเสียงฉวัดเฉวียนของไม้กวาด​ 5555
    #27
    0
  3. #22 pongpang090 (@pongpang090) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 20:27
    ชอบมากๆเลยค่ะ ไรท์สู้ๆนะคะ
    #22
    0
  4. #21 neaumn_sm (@neaumn_sm) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 20:27
    แง้ น้องเลี่ยงเพราะน้องเขินเหรอ!!
    #21
    0
  5. #12 gatuey (@gatuey) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 08:51
    งื้อออ อ่านแล้วแบบว ดีมากเลยค่ะ ทั้งการบรรยายต่างๆเหมือนกับเราไปอยู่ในนั้นจริงๆเลย ไรท์แต่งดีมากเลยค่ะ ชอบภาษามากๆ มาตอนแรกเค้าก็ได้เจอกันแล้ววว กรี๊ดดด โดมินิกคัง หล่อมากกกๆ แค่เราอ่านเราก็เขินแทนคุณไลแล้ว แต่ยังมีความเจ้าเล่ห์เหมือนเดิม หนังสือไม่ได้อยากจะอ่านหรอกใช่ไหม อยากจะมองคนข้างๆมากกว่า
    #12
    0
  6. #11 ptrp. (@pattrapiim) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 23:22
    กรี้ดดดด น่าติดตามมากค่า ฮือ ทำไมคุณไลต้องไม่อยากเจอคุณโดมินิกด้วยค้า ~~ แงงง ชอบมากความเดิร์มสแตรง เดาทางเรื่องไม่ถูกเลยค่า
    #11
    0
  7. #10 poppud11 (@poppud11) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 19:45

    แงงงง ลุ้นทั้งตอนเลยค่ะ ว่าเจอกันจะเป็นไง โอ้ยยยยยย แก้มแดงแบบไม่รู้ตัวเลยป้ะลูก เอนดูวววว กรี๊ดดดดด ทำไมต้องหลบหน้าพี่เขาล่วย เขินอ่ะ แต่ตอนเสื้อเลิกขึ้นเห็นหน้าท้องก่คือเพนลมแน้ว อะฮ่อก บรรยายดีมากๆเลยค่ะ ชอบมากๆ เหมือนอ่านแฮรี่ในเล่มเลย ขอบคุณมากนะคะที่แต่ง^^

    #10
    0
  8. #9 disisjorjor (@jntwks) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 15:34

    อ่า มาตอนแรกก็เริ่มเห็นปมของเอ็ดเวิร์ดแล้วล่ะค่ะ คนอ่านทางนี้เป็นกำลังใจให้น้องเสมอนะ

    แต่ว่าเรื่องของโดมินิกคังมันแปลกๆนะคะว่าไหม *ส่งสายตามองออก* ฮ่าๆๆ บรรยายดีมากเลยค่ะ อ่านแล้วเข้าใจง่ายแม้ปกติเราจะคิดว่าพวกเรื่องของฮอกวอตส์มันจะเป็นอะไรที่ดูซับซ้อน รออ่านตอนต่อไปนะคะ สู้ๆ

    #9
    0
  9. #8 yulsawa81 (@abcd1234678) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 11:04
    น้องแก้มแดง เขินพี่เขาหรอรู้ก ชอบพี่เขาใช่ไหมมม /รอติดตามนะคะ
    #8
    0
  10. #7 febbu (@janewrp) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 08:52
    เอ๋ เอ็ดเวิร์ดหน้าแดงทำไมลูกกกก
    ชอบมากกก พึ่งเคยเจอเรื่องที่น้องหลินอยู่เดิร์มสแตรงแบบนี้ แง รอติดตามนะคะ
    #7
    0
  11. #6 Elllsaaaa (@KookKeng04) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 01:47
    ทำไมถึงเลี่ยงพี่เค้าล่ะคะ แล้วแก้มแดงนี่เพราะร้อนอ่ออ คนพี่นี่ดูเจ้าเล่ห์​แผนสูงนะคะ
    #6
    0
  12. #5 'amotuan (@fishynemo-annie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 01:20
    น้องหลินแก้มแดง แอบชอบพี่เค้าหรอ รู้ก อุแงงง
    #5
    0
  13. #4 Pinky Poppy (@kwanchanokpoppy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 01:18
    ว้าว เป็นauฮอกวอตต์เรื่องแรกเลยค่ะที่น้องหลินอยู่เดิร์มแสตรงก์แถมยังไม่ใช่พวกเลือดบริสุทธิ์อีก รู้สึกไม่คุ้นชินแต่ชอบมากๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ แต่อดที่จะคิดภาพน้องหลินอยู่ท่ามกลางชายฉกรรจ์รูปร่างสูงใหญ่แล้วอดห่วงไม่ได้เลยค่ะ ลูกเราต้องกลายเป็นดอกมะลิท่ามกลางต้นไผ่เเน่ๆ 555555 แล้วดูท่าทางคุณโดมินิกสิคะน้องหลินเราต้องตามเล่ห์กลไม่ทันเเน่เลย
    #4
    0
  14. #3 เด็กโบซ์บาตง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 01:02

    ชอบบบบบ เฝ้ารอมากๆค่ะ แงๆ

    ไม่ค่อยเห็นใครแต่งเดิร์มสแตรงจริงจังเท่าไหร่เลย

    แถมเหมือนจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับประลองเวทไตรภาคีด้วยใช่มั้ยนะ

    น่าสนใจมากๆอยากอ่านต่อมากๆ5555555

    #3
    0
  15. #2 lleen (@thimtharas) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 00:55
    เอ๊ะ แก้มแดง...

    หรือว่าแอบชอบเขาอยู่แล้วน้าาาา
    #2
    0
  16. #1 Faiiyer (@arcobaleno18) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 00:55
    แงๆๆๆ ขอบคุณที่สานฝันแต่งน้องหลินอยู่เดิร์มสแตรงก์ให้นะคะ สงสารอัยน้องโดนคนในโรงเรียนบูลลี่ คนอื่นๆอย่าว่าน้องสิ ;-; คุณโดมินิกก็ปกป้องน้องด้วยนะคะ แล้วนี่คือน้องชอบพี่ใช่ไหม ทำไมต้องหน้าแดงด้วย ถามจิง เขินหรอ พี่ก็ดูวางแผนจะเข้าหาน้องอะ ห้องสมุดใหญ่โตมีหนังสืออยู่เล่มเดียว เล่นละครชัดๆ ดูออก ขอให้คนแต่งตั้งใจแต่งนะคะ เป็นแฟนตาซีเรื่องแรกก็สู้ๆ รอติดตามฮับ .-.
    #1
    0