ราชันเหนือบัลลังก์เมฆ

ตอนที่ 3 : สู่การเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 ก.พ. 54


���� โอเนสและเพอร์นีฟ� ฟีเรลได้ใช้ชีวิตในกรุงโรมประเทศอิตาลีอย่างเรียบง่าย� แต่ทั้งสองนั้นกลับนึกถึงความหลังเก่าๆ� เพราะบรรยากาศแวดล้อมของกรุงโรมนั้นช่างเหมือนกับอาณาจักรเนเจอร์ยิ่งนัก และเมื่อคิดถึงราชินีแคททาลีนที่เป็นที่เคารพรักด้วยแล้ว� ทั้งสองจึงตั้งใจที่จะเปลี่ยนถิ่นฐาน� โดยเลือกไปที่เมืองไทย� ที่มีประชาชนที่เปี่ยมไปด้วยไมตรีจิต� มีวัฒนธรรมประเพณีที่อบอุ่น� มีดินที่สามารถเพาะปลูกพืชได้อย่างมากมาย�� มีสิ่งแวดล้อมและธรรมชาติที่สวยงาม� ทั้งสองจึงเดินทางไปอยู่ที่เมืองไทย

เมืองไทย

�����สองสามีภรรยาช่วยกันเลี้ยงดูบุตรและองค์ชายเป็นอย่างดี� โอเนสได้นำเงินที่ได้จากองค์ราชาไปลงทุนธุรกิจโรงแรมและทำไปได้ด้วยดีจนธุรกิจเติบโตขึ้นทุกขณะ ส่วนเพอร์นีฟนั้นได้ตัดสินใจซื้อบ้านแถบชานเมืองด้วยมีอาณาบริเวณที่กว้างใหญ่เหมาะสำหรับการเรียนรู้ของทารกทั้งสอง� และได้ปลูกพืชไร่� พืชสวน และสมุนไพรไว้มากมาย เพื่อสำหรับใช้สอยในยามขาดแคลน�

����� ทั้งสองได้ทำการสอนเรื่องภาษากับทารกทั้สองตั้งแต่ยังเยาว์วัยเพื่อให้สามารถเขียนและอ่านได้ถูกต้องโดยเลือกที่จะสอนในภาษาไทย� ภาษาอิตาลี� และภาษาอังกฤษ� เด็กทั้งสองต่างก็มีการเรียนรู้ที่รวดเร็วโดยเฉพาะไนทอส� วินด์สันมีการเรียนรู้ที่เร็วมากและช่างพูดได้โดยไม่หยุดปาก� แต่ก็ทำให้คนรอบข้างสนุกสนานอยู่เสมอๆ

����� ไนทอส�� วินด์สัน ยิ่งเติบโตขึ้นเท่าไหร่ก็ยิ่งเหมือนบิดาและมารดายิ่งนัก ยิ่งท่าทางที่อ่อนโยน เป็นกันเอง เสียงหัวเราะที่มักจะมีขึ้นทุกที่ที่เจ้าตัวไปถึง� แต่กลับมีท่วงท่าการเดินที่เต็มเปี่ยมไปด้วยรัศมี ความสง่างาม� ดวงตาสีเขียวที่ฉายแววลึกล้ำ� เปี่ยมด้วยปัญญาและความกล้าหาญแต่ก็ยังดูไร้เดียงสาอยู่มาก� มีความอ่อนโยนฉายออกมาเสมอและมักจะคมกริบในยามที่เจ้าตัวไม่พอใจอะไรบางอย่าง� แต่ก็อ่อนโอ่นผ่อนตามผู้เป็น อาทั้งสองและน้องชายอยู่เสมอ� ผิวขาวที่เริ่มจะกลายเป็นสีน้ำผึ้งเพราะเจ้าตัวมัวแต่เล่นตากแดดอยู่ทุกวี่วัน� แต่เข้ากันได้ดีกับผมที่เป็นสีน้ำตาลออกแดงหน่อยๆ� ใบหน้าที่คมคายแต่ก็ยังกลมเหมือนเด็กทำให้ดูน่ารักเสมอ คิ้มที่ดกเข้มพอดีรับกับใบหน้า� หากโตไปภายหน้าย่อมเป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิงทุกผู้คนแน่นอน� แต่ก็มีสิ่งแปลกประหลาดอยู่ที่อกด้านซ้ายของเขานั่นก็คือ รอยสักรูปมังกรบินที่อยู่ตรงกับตำแหน่งหัวใจ� ซึ่งเป็นรอยสักที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด

����� ส่วนเรฟ� ฟีเรลบุตรชายของโอเนสและเพอร์นีฟนั้น เป็นเด็กที่ดูเงียบไปเลยเมื่อเทียบกับไนทอสสืบทอดผมสีดำสนิท และดวงตาสีน้ำตาลที่มุ่งมั่น� ผิวสีขาวที่เปลี่ยนสีไปเพราะเฝ้าตามไนทอสอยู่ทุกวัน� เมื่อเห็นไนทอสที่ไหนก็มักจะเห็นเรฟอยู่ด้วยเสมอๆเหมือนเป็นเงาของไนทอส� ถึงหน้าตาจะไม่ได้โดนเด่นเท่ากับไนทอสแต่ก็จัดเข้าเป็นบุคคลหน้าตาดีที่เงียบขรึมแบบผู้ใหญ่ได้เลย

���� ตอนเย็นนั่นเพอร์นีฟมักจะเรียกไนทอสไปสอนเรื่องต้นไม้ สมุนไพรและการทำแผล� การรักษาอาการบาดเจ็บเสมอเนื่องจากไนทอสมักจะไปเล่นแล้วได้แผลกลับบ้านมาเป็นประจำ และพอเสร็จเพอร์นีฟก็จะเข้าไปทำอาหารเย็นซึ่งไนทอสก็อาสาตัวเป็นลูกมืออยู่เสมอๆ ซึ่งก็ทำให้ได้รับการถ่ายทอดการทำอาหารจากเพร์นีฟซึ่งแต่ก่อนนั้นได้ชื่อว่าเป็นแม่ครัวอันดับหนึ่งของพระราชวังเนเจอร์เลยทีเดียว

���� ส่วนโอเนสนั่นเรียกตัวเรฟไปที่ห้องฝึกซึ่งเป็นห้องเก็บเสียงอยู่ทางด้านหลังบ้านเสมอๆ เพื่อฝึกศิลปะการต่อสู้ต่างๆให้กับเรฟ เพื่อใช้เป็นทุนเริ่มต้นสำหรับการเป็นองครักษ์

��� "เรฟ ลูกรู้มั้ยว่าไนทอสนั่นไม่ชั่ยคนธรรมดา"โอเนสเกริ่นขึ้นหลังจบการฝึกโหดของวัน

��� "อ้าว! ก็ไหนท่านพ่อบอกว่าเป็นคนเก็บไนทอสมาจากข้างทางไม่ชั่ยหรอคับ"เด็กน้อยทำหน้ามึนงง สงสัย

���� "พ่อมีความจำเป็นต้องปิดบังไม่ให้ไนท์รู้เรื่องของตนเองเพื่อตัวของเขาเองนะลูก� ความจริงแล้วนั้น ไนทอส� ก็คือ เจ้าชายไนทอส เกรทวินด์สันแห่งอาณาจักรเนเจอร์ของเราซึ่งท่านปู่ของลูกก็อยู่ที่นั่นด้วย�� ลูกพอจะจำเรื่องอาณาจักรเนเจอร์ที่พ่อเล่าให้ลูกฟังได้ใช่มั้ย� เรฟ พ่ออยากให้ลูกรู้นะว่าตระกูลของเรานั่นเป็นตระกูลของราชองค์รักษ์ผู้ภักดีต่อราชวงศ์มาเป็นระยะเวลายาวนานตั้งแต่ได้ปราบดาภิเษกเลยทีเดียว� คนในตระกูล
สามารภทำพันธะสัญญาองครักษ์ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น นั่นหมายถึงเราสามารถมีเจ้านายได้เพียงคนเดียวเท่านั้น พ่ออยากให้ลูกพยายามฝึกหนักเพื่อเป็นกำลังให้แก่ไนทอส ให้แก่เพื่อนของเจ้า� ให้แก่เจ้านายเพียงองค์เดียวของเจ้าได้หรือไม่"� โอเนสถาม

���� "ครับ ท่านพ่อ ข้าจะเป็นกำลังให้แก่องค์ชายของข้า� เจ้านายของข้า� เพื่อนของข้า"เรฟตอบด้วยสีหน้ามุ่งมั่นเป็นประกายไม่ยอมแพ้

�����"ดีมากลูกพ่อ ไปกินข้าวได้แล้ว "โอเนสเอ่ยขณะมองหน้าลูกชายด้วยความภาคภูมิใจ

���� "คงดีกว่านี้หากท่านราชายอมลดความโกรธต่อองค์ชายลง� เฮ้ออ� ต่อไปองค์ชายต้องเจอกับความยากลำบากมากมาย ขอให้ผ่านไปด้วยดีด้วยเถอะ"โอเนสเอ่ยด้วยสีหน้ากลุ้มใจแล้วเดินตามลูกชายไปทานอาหารเย็นในบ้านที่อบอุ่น� อบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะ.............




10 ความคิดเห็น