[นิยายทำมือ] SECRET'S PASSION

ตอนที่ 2 : Secret's Passion ✞-01- Love , alcohol. [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    1 มี.ค. 58



 

-01-

Love, alcohol.

(ความรัก,แอลกอฮอล์)

 

                “เอ้า!!! แก้วนี้ชนให้กับหมอเฟลิกซ์…” คอนเนอร์พูดขึ้นจากนั้นผมกับราลฟ์และจาโคก็ยกแล้วขึ้นชนกัน

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นวะ มึงไม่อ่านหนังสือแล้วไง…” ราลฟ์พูดขึ้นหลังจากนั้นแล้วพวกมันก็หันมามองผมด้วยสายตากดดันจะให้ผมตอบคำถามให้ได้

โดยปกติแล้วเวลาพวกมันชวนไปไหนผมก็จะปฏิเสธตลอด เพราะผมเรียนหมอแล้วตอนนี้ก็ปีหกแล้วจะให้ออกมาเที่ยวเล่นแล้วเมาอย่างพวกมันก็คงจะไม่ไหว และก็เพราะว่าเรียนหมอเนี้ยละผมถึงได้รั้งท้ายเพื่อนทุกคนที่เรียบจบกันหมดแล้ว ไอ้พวกเวรนี่เลยพากันสงสัยว่าผมออกมาที่นี่ด้วยเรื่องอะไร

                “มีเรื่องอะไรวะ…” ราล์ฟถามขึ้นอีกและผมก็หันมองพวกมันที่กำลังจ้องผมก่อนจะถอนหายใจออกมายาวๆ

                เบื่อพวกไอ้เวรพวกนี้ชิบ! รู้ทันผมไปหมดทุกอย่าง จนบางทีมันก็รู้จักผมซะยิ่งกว่าผมรู้จักตัวเองซะอีก แล้วผมจะปิดบังอะไรมันไม่ได้ในเมื่อพวกมันเล่นมองผมทะลุปรุโปร่งซะขนาดนี้ เมื่อเห็นว่าไม่มีทางจะโกหกพวกมันได้ผมเลยตัดสินใจพูดความจริงออกไปในที่สุด

ลินาไปอเมริกา…” ผมบอกออกไปง่ายๆ พลางยกแก้วขึ้นดื่มทำเหมือนกับไม่ใส่ใจอะไรนัก ทั้งๆที่จริงแล้วกำลังโคตรช้ำจนต้องออกมาหาอะไรแรงๆกระแทกปาก

แล้วมึงกับลินา…”

เสียงคอนเนอร์เงียบลงทันทีเมื่อผมหันไปยิ้มให้กับมัน พวกมันรู้เรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของผมกับลินาดี ว่าช่วงนี้มันย้ำแย่มากแค่ไหน ผมกับเธอมีเรื่องกันบ่อย แถมครั้งนี้ยังไม่ได้คุยกันให้เข้าใจด้วยซ้ำเธอก็ลากกระเป๋าหนีผมไปเฉยๆ ถ้าเป็นปกติผมก็ตามไปง้อเธอถึงที่แล้ว แต่นี่เล่นหนีออกไปนอกประเทศครันจะให้ผมหนีเวรตามไปมันก็ใช่เรื่องที่ไหน สุดท้ายก็ต้องยอมปล่อยเธอไปนั่นแหละ

 “เออ...แดกๆ ชนๆมึงคอนเนอร์ยกแล้วขึ้นชนกับแก้วผมก่อนจะตบบ่าผาเบาๆเหมือนกับกำลังให้กำลังใจ

              ความจริงแล้วลินาจะอยู่รึมันก็ไม่มีผลกระทบอะไรกับผมเท่าไหร่หรอก...ผู้หญิงคนนั้นคบกับผมเคยรักผมบ้างรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่ที่รู้แน่ๆก็คือว่าผมรักเธอมาก...มากจนจะเป็นบ้าทุกครั้งที่เราทะเลาะกันแล้วเธอก็เอาแต่หาเรื่องจะหนีผมไป

                แค่เรื่องเรียนมันก็หนักหัวและเครียดพออยู่แล้ว 'Extern' เริ่มตรวจคนไข้แล้วด้วย ทุกอย่างมันก็ยิ่งวุ่นวายและรัดตัวไปหมด เรื่องลินาต่อให้อยากจะตามแต่ก็ทำได้แค่โทรหาและไลน์ไปก็เท่านั้น

 

ชุดขาว สิบสองนาฬิกา…” 

สิ่งที่ที่กำลังวนอยู่ในหัวผมหยุดนิ่งลง เมื่อจาโคสะกิดให้ไปมองไปยังผู้หญิงคนหนึ่งภายในคลับของมัน

ที่นี่ทั้งเสียงเพลงทั้งแสงสีวิบวิบไปหมดจนน่าปวดประสาท แต่พอมันสะกิดเข้ามาๆผมก็จำใจมองไปทางนิ้วที่มันชี้อย่างช่วยไม่ได้

“อะไรวะ...” ผมบ่นพึมพำหงุดหงิดเล็กๆก่อนจะหันไปมองตามที่จาโคชี้ด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย 

ไอ้หัวหยิกมันชี้ไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งจ่อมอยู่คนเดียว และผมก็เห็นเพียงแค่เสี้ยวหน้าด้านข้างของเธอเท่านั้น แต่ก็อดยอมรับในใจเงียบๆไม่ได้ว่าผู้หญิงคนนั้นสวยจัดและดูน่าดึงดูดเอามากๆ ใบหน้าด้านข้างที่ดูเหวี่ยงเจ้าอารมณ์นิดๆทำให้เธอไม่น่าเข้าใกล้ก็จริงๆ แต่เหมือนจะเป็นอะไรที่ติดตาของผู้ชายหลายๆคนภายในร้านที่พากันจ้องมองเธอตาเป็นมัน

สวยๆ แบบนี้ไม่น่านั่งอยู่คนเดียวเลยจริงมั้ยวะ...เสียงเจ้าเล่ห์ของไอ้ราล์ฟพูดขึ้น ทำให้ผมต้องละสายตาออกจากเธอซะ

                ผู้หญิงคนนั้นสวยจริงๆ สวยชนิดที่ว่าเห็นเพียงเสี้ยวหน้าด้านข้างยังรู้สึกว่ามองยังไงก็ไม่เบื่อ แต่ด้วยอารมณ์ตอนนี้คงขอบาย ผมไม่ใช่พวกชอบมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงพร่ำเพื่อ หลังจากผ่านเรื่องลินา ผมก็เบื่อผู้หญิงจะแย่

ชอบพวกมึงก็เอาเองดิวะผมยกแก้วขึ้นซดไม่อย่างไม่คิดที่จะใส่ใจอีก แต่ให้ตายเถอะ ทำไมผู้หญิงชุดขาวคนนั้นจะต้องนั่งอยู่ในมุมที่ผมมองเห็นพอดิบพอดีราวกับมีคนเซ็ตฉากเอาไว้แบบนั้นด้วย

มึงเข้าไปก็ยังดีกว่าไอ้พวกหื่นพวกนั้นนะเว้ย ดูสายตาแต่ละคนแล้วคืนนี้คงไม่รอด โดนหลอกพาไปนอนเตียงของใครสักคนแน่ๆ” คอนเนอร์พยายามพูดกระตุ้นผม ซึ่งมันก็ได้ผลพอสมควร

จากที่มองดูเธอแล้วก็เมาจนแทบจะไม่เหลือสภาพจนดูน่าเป็นห่วงจริงๆอย่างที่คอนเนอร์พูดมา แต่ผมไม่ยุ่งดีกว่าชีวิตใครชีวิตมันน่าจะดีที่สุด

ผมไม่สนใจและยกแก้วในมือของตัวเองขึ้นโดยไม่คิดที่จะสนใจผู้หญิงคนนั้นอีก

ผมรู้ดีว่าไอ้เวรพวกนี้มันเป็นห่วงผม และคงอยากให้ผมผ่อนคล้ายจากเรื่องของลินาบ้าง แต่ผมไม่อยากจะมีปัญหาขึ้นมาทับซ้อนกับเรื่องเดิมอีก แค่นี้ผมอาจจะกลายเป็นฆาตกรฆ่าคนแทนการเป็นหมอรักษาคนได้แล้ว

“เฮ้ย! ไอ้หมอ มึงไปๆรีบช่วยเขาหน่อยเถอะวะ” คอนเนอร์ยังคงบิ้วผมต่อไป และผมก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าจากโต๊ะที่เต็มไปด้วย เหล้า โซดาและน้ำแข็งขึ้นไปมองเธอไม่ได้

ดูเหมือนว่าในตอนนี้ผู้หญิงที่สิบสองนาฬิกาของผมกำลังจะถูกไอ้พวกผู้ชายกลัดมันกลุ่มหนึ่งกำลังนั่งจ้องและเพ่งเล็ง

“ถ้าคือนี้มึงไม่ไปด้วยกูว่าไม่รอดแน่ๆ” ราลฟ์พูดขึ้นมาอีกคนหลังจากที่นั่งเงียบไปนาน

ผมวางแก้วในมือลงและหันไปมองผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง และก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมผมจะต้องรู้สึกไม่ดีกับสิ่งที่ไอ้พวกเวรนั้นพูดขึ้นมาด้วย

เมื่อเห็นว่าผู้ชายคนหนึ่งกำลังเดินเข้าไปหาเธอ ผมจึงรีบรุดไปเดินเข้าไปหาอย่างอัตโนมัติ จนได้ยินเสียงโห่แซวของไอ้พวกเวรสามตัวที่อยู่บนโต๊ะดังขึ้นมาไล่หลัง

“เอาเถอะ...ถือว่าช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์เพื่อเอาบุญก็แล้วกัน”

 

ผมเดินเข้ามาถึงโต๊ะของเธอก่อนไอ้พวกหื่นกามนั้นอย่างพอดิบพอดี พอได้เห็นหน้าชัดๆและสำรวจดูผู้หญิงคนนี้โดยละเอียดใกล้ๆแล้ว ใบหน้าของเธอดูหยิ่งๆเฉี่ยวๆน่าสนใจไม่น้อย ขนาดที่น่าเมาจนหัวจะทิ่มลงกับโต๊ะอยู่แล้วความสวยก็ยังคงเด่นชัดบนกรอบหน้าที่มีเครื่องหน้าที่เฟอร์แฟค

ไง...ผมทักง่ายๆและนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆเธอโดยไม่รอให้เจ้าขอนั่นอนุญาต

ดวงตาคู่สวยของเธอหรี่มองผมนิดหน่อยก่อนจะหันไปสนใจแก้วแอลกอฮอล์ตรงหน้า ริมฝีบางคู่สวยถูกย้อมด้วยลิปสติกสีแดงค่อยๆ แตะขอบแก้ว และดื่มอย่างเอาเป็นเอาตาย ยกซดแบบรวดเดียวหมดแบบแก้วต่อแก้วโดยไม่หยุดพัก มิน่าถึงได้เมาไม่เหลือสภาพแบบนี้ได้

พอแล้ว…” ผมห้ามเสียงนิ่งพร้อมกับกระชากแก้วในมือของเธอแล้วยกขึ้นดื่มเสียเอง ดูท่าเธอจะโกรธผมไม่น้อยหลังจากที่ผมดื่มเหล้าในแก้วของเธอจนหมด ดวงตาคู่สวยนั้นฉายแววความไม่พอใจอย่างรุนแรงและจ้องหน้าของผมเขม็ง

เธอมองเคืองผม แต่ก็ไม่พูดอะไร มาดึงแก้วจากในมือผมกลับไปแล้วเทเหล้าลงในนั่นอีกครั้ง

จะดื่มให้ตายไปเลยรึไงแม่คุณผมมองนั่งมองเธอแล้วก็กระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างนึกสนุก

พอได้แล้วน่าผมห้ามอีกครั้งและแย่งแก้วของเธอมาดื่มเองอีก คุณเมามากแล้วนะพูดแล้วก็จัดการยกขวดเหล้าของเธอส่งไปให้กับเด็กในร้านที่เดินผ่านมาพอดี

อย่ามายุ่งกับฉัน

ผมจ้องริมฝีปากสีแดงที่กำลังขยับพูดนั้นด้วยรอยยิ้ม ใบหน้าที่ยุ่งเหยิงของเธอไม่ได้ทำให้ความสวยลดลงไปเลยสักนิด เธอยังเสยผมลวกๆได้ดูเซ็กซี่แม้ว่าแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาชัดเจน

คุณไม่อยากเมาจนหมดสภาพหรอก เชื่อผมสิผมพูดแล้วเธอก็ทำท่าทางเหมือนจะโซซัดโซเซหล่นลงไปจากเก้าอี้ ผมจึงต้องแสดงความเป็นสุภาพบุรุษแล้วเข้าไปช่วยพยุงเธอเอาไว้ในขณะที่เธอกำลังจะหน้าทิ่มลงไปกับพื้นจริงๆ

อย่ายุ่งกับฉันมือเล็กๆ ของเธอผลักผมออกแรงๆ ซึ่งผมอยากจะบอกเหลือเกินว่าแรงสะบัดของเธอทำผมไม่ได้หรอก สภาพแบบนี้จะโดนลากไปทำอะไรต่อมิอะไรที่ไหนก็คงจะไม่รอดแล้วแท้ๆ ยังจะมาอวดเก่งไม่เข้าเรื่องอีก

ถึงจะหงุดหงิดเล็กๆ...แต่ผมก็ยังคงยิ้มให้เธอเพื่อแสดงให้เธอเห็นว่าผมมาอย่างเป็นมิตร

ใจเย็นๆผมไม่ทำอะไรคุณหรอกน่าผมยิ้มในขณะที่เธอกำลังแยกเขี้ยวใส่ผม

เธอหรี่ตาคู่เฉี่ยวของเธอมองหน้าผมอย่างชั่งใจอยู่พักใหญ่...หน้าผมมันเหมือนคนเลวที่ไม่น่าไว้ใจรึยังไงเธอถึงได้มองผมด้วยสายตาแบบนั้น

เชื่อได้ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกผมแสดงความบริสุทธิ์ใจด้วยการปล่อยมือออกจากการประคองเธอพลางชูมือขึ้นนิ่งๆบริเวณหน้าอก

 โอเค...ผมขอโทษที่แตะตัวคุณแบบนั้น

อยากจะบอกเหลือเกินว่า...ถ้าหากผมเป็นคนเลวผู้ชายบนโลกนี้ก็หาดีไม่ได้แล้วละ

               

และแล้วก็เวลาก็ผ่านไปได้สักพัก หลังจากที่ผมแสดงความน่าไว้วางใจให้เธอได้เห็นก็ดูเหมือนว่าเธอที่จะเริ่มไว้ใจและบอกชื่อตัวเองให้กับผมได้รู้ไว้ และก็อาจจะเพราะด้วยฤทธิ์ของน้ำเมาที่เธอดื่มเข้าไปยาก เธอก็เริ่มจะพูดจาไม่ค่อยจะรู้เรื่องและเริ่มเล่าเรื่องของตัวเองด้วยน้ำเสียงสะอื้นน้ำตาไหลอาบเต็มสองข้างแก้มจนดูน่าสงสาร

บางทีผมก็เบื่อนะที่ตัวเองเป็นคนดี พอเห็นเธอที่เพิ่งจะเจอเรื่องหนักๆมาแบบนี้ผมก็อดไม่ได้จริงๆที่จะยื่นมือไปช่วยด้วยความสงสาร

ผมช่วยคุณได้นะผมเสนอ

อัญญามองผม ในขณะที่เธอกำลังฟุบลงกับโต๊ะตาปรือ แล้วคลี่ยิ้มที่มุมปากทั้งสองข้างออกมาบางๆ

จะช่วยฉันจะมาคบฉันแทนพันวาหรอ?” เสียงยานคานดังขึ้นอย่างเชื่องช้า ดูไม่ออกเหมือนกันว่าตอนนี้เธอกำลังเมารึกำลังง่วงกันแน่ แต่ถ้าเธออยากจะคบผมก็ไม่มีปัญญา เพราะช่วงนี้ผมก็ว่าง แต่การคบกันของเรามันคงจะต้องมีข้อตกลงเยอะสักหน่อยหากว่าเธอต้องการคบกับผมจริงๆ

คบก็ได้นะ…” ผมดีดหน้าฝากเธอเบาๆ อย่างเอ็นดูหลังจากพูดจบ

ดวงตาเฉี่ยวของเธอขึงดุใส่ผมก่อนจะก็ยิ้มเรี่ยราดออกมาอีกครั้ง

แต่ฉันอยากได้เขากลับคืนมา…” น้ำเสียงเธอฟังดูเศร้าจนผมสงสารก่อนที่จะฟุบหลับไปบนโต๊ะ

 “ไม่มีปัญหาผมจะช่วยคุณเอง

 

 

Anya Talk…

อื้อ...

 ฉันปิดขี้เกียจอยู่บนที่นอนก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นเหมือนทุกๆเช้า แต่ทว่าเช้าวันนี้กลับทำให้ฉันรู้สึกแปลกออกไป

รอบๆกายของฉันในเช้าวันใหม่มันเปลี่ยนไปจนหมด...

ที่นี่ที่ไหนกันละเนี้ย...

ฉันถามตัวเองใจในก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวอย่างเชื่องช้าจนเริ่มรู้สึกได้ว่าบนเตียงที่ฉันนอนอยู่นั้นฉันไม่ได้นอนอยู่เพียงลำพังคนเดียวจนไม่กล้าที่จะขยับตัวอีก

ผมรอคุณขยับตัวมาชั่วโมงกว่าแล้ว...รีบลุกสิเสียงเข้มที่ดังขึ้นจากด้านหลังนั่น ทำให้ฉันต้องรีบเด้งตัวลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วในทันที

นายเป็นใครฉันหันไปเผชิญหน้า แวบแรกที่ฉันเห็นใบหน้าของเขาฉันก็อดที่จะตกใจไม่ได้ ตอนแรกฉันคิดว่ามันเป็นภาพลวงตาซะอีก ทุกอย่างที่อยู่บนใบหน้าของผู้ชายคนนี้ ไม่ว่าจะ ปาก จมูก คิ้ว โดยเฉพาะดวงตาสีเทาอมฟ้าของเขาที่มันสวยจนไม่น่าจะเป็นตาของมนุษย์ได้นั้นมันทำเอาหัวใจของฉันแทบจะหยุดเต้น เขาหล่อ...หล่อมากหล่อจนฉันไม่รู้ว่าจะสรรญหาคำไหนมาบรรยายความเฟอร์แฟคของผู้ชายคนนี้ได้อีก
 

แต่ในวินาทีที่ฉันกำลังตกตะลึงเบิกตากว้างมองใบหน้าของเขา ฉันก็ลากสายตาลงไปเห็นแผ่นอกแกรงที่เปลือยเปล่าและเต็มไปด้วยมัดกล้ามที่เห็นลอนๆ ก่อนจะค่อยๆกดลำคอของตัวเองลง มองร่างกายของตัวเองในตอนนี้

ไม่มีเสื้อผ้า...มีแค่ชุดชั้นในตัวเล็กๆเท่านั้นที่กำลังปกปิดร่างกายของฉันอยู่

 “นะ...นายเป็นใคร นายทำอะไรฉัน กรี๊ดดดดดดดดฉันกรีดร้องโวยวาย พยายามรวบผ้าห่มขึ้นมาห่อตัวเองเอาไว้และกอดตัวเองเอาไว้แน่นอย่างหวงแหน

ไม่น่าเลยอัญญา ทำไมถึงได้เมาหมดสภาพจนจำอะไรไม่ได้แบบนี้นะ...

นี่คุณลืมผมอย่างนั้นหรอ?...เสียงเข้มของผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจสองสามที เรื่องเมื่อคืนจำอะไรไม่ได้เลยรึไงเสียงที่ฟังดูเหมือนมีอะไรบางอย่างของเขาทำให้ฉันกลัวขึ้นมาสะดื้อๆอย่างไม่มีสาเหตุ

เขาจ้องมองฉันนิ่งๆแล้วก็ส่ายหน้าช้าๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าเขามาใกล้ๆจนฉันต้องเกร็งตัวเอาไว้

ไอ้บ้า...นายทำอะไรฉันฉันกรีดร้องพร้อมกับปาหมอนใส่ผู้ชายที่กำลังจ้องหน้าฉัน แต่เขาหลบหมอนของฉันทันและนั่งหาวอยู่บนเตียงก่อนจะเอามือทั้งสองข้างขึ้นกอดตัวเองเอาไว้แล้วมองฉันนิ่ง

หึหึ... เขาหัวเราะหึหึในลำคอขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

แล้วเสียงแค่นหัวเราะนั่นก็สามารถทำเอาไรขนอ่อนของฉันตั้งชันไปทั้งตัวด้วยความกลัว นี่เมื่อคืนคงจะไม่เกิดอะไรขึ้นใช่มั้ย?

ฉันไม่อยากจะคิดเลยให้ตายเถอะ!!!

กะ...เกิดอะไรขึ้นฉันลำล่ำละลักถามออกไป แต่ผู้ชายคนนั้นกลับทำเพียงแค่สายหัวไปมาเบาๆพร้อมกับคำตอบที่เล่นเอาฉันอยากจะกลั้นใจตาย

เมื่อคืนนี้...เราสองคน...

รอยยิ้มของผู้ชายคนนั้นที่ทิ้งเอาไว้ทำเอาหัวใจของฉันเต้นตุบตับๆ ไม่รู้เหมือนกันว่ามันกำลังเต้นแรงเพราะอะไรกันแน่...

“เกิดอะไรขึ้น” ฉันอยากจะร้องไห้เมื่อเห็นรอยยิ้มของผู้ชายตรงหน้ากำลังยิ้มขำ

“เมื่อคืนไม่มีอะไร...คุณเมามากผมก็เลยพากลับมาด้วยเพราะไม่รู้จะไปทิ้งคุณไว้ที่ไหน?”

ฉันกระพริบตามองเขาอย่างไม่ค่อยเชื่อ แต่พอตั้งสติแล้วก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของฉันยังคงปกติดีทุกอย่าง

                “ขอบคุณ” ฉันบอกออกไปเสียงเบาก่อนที่จะนั่งคิดไปถึงเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันเมาไม่เหลือสภาพ

เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานจนถึงตอนนี้ ฉันจำได้เพียงแค่ว่า...ฉันโดนพันวาบอกเลิกแล้ว พอคิดถึงตอนนั้นน้ำตามันก็เริ่มรื้อขึ้นมาที่ดวงตาอย่างอัตโนมัติ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานวันมันรวดเร็วจนฉันไม่ทันได้ตั้งตัวจริงๆ และจนถึงวินาทีนี้ ฉันเองยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพันวาได้บอกเลิกฉันไปแล้วจริงๆ

และหลังจากที่พยายามนั่งหน้ามึนนึกเหตุการณ์ต่อจากที่โดนบอกเลิก ฉันก็เริ่มจำได้ลางๆแล้วละว่าหลังจากนั้น ฉันก็ไปนั่งหาอะไรดื่มอยู่ที่ไนต์คลับแห่งหนึ่งก่อนจะรู้ตัวอีกที่ก็ตอนที่นอนอยู่บนเตียงในห้องของผู้ชายที่บอกว่าช่วยฉันคนนี้

เมื่อคืนฉันคงจะดื่มไปเยอะมากแน่ๆ ถึงได้ตื่นมาหนักหัวแล้วก็จำอะไรไม่ได้เลย ให้ตายสิ!!!...อัญญาเธอทำอะไรลงไปบ้างละเนี้ย ฉันหันมองไปรอบๆ ห้อง ที่นี่คงเป็นห้องเมื่อเจ้าของห้องลุกออกไปจากเตียงแล้ว น่าแปลกที่ฟอนิเจอร์หลายๆอย่างมันก็คล้ายๆกับที่ห้องที่คอนโดนของฉัน

ฉันใช่สายตามองสำรวจนั้นทุกอย่างๆภายในห้องไปเรื่อยมันก็ยิ่งสร้างความแปลกใจให้กับฉัน...การตกแต่งห้องห้องนี้ไม่ต่างจากห้องของฉันเลยสักนิด

นี่คุณ” เสียงเรียกทักที่ดังขึ้นทำให้ฉันรีบหันไปมองทางเจ้าของห้องที่กำลังเดินเข้ามา

“ดื่มซะสิ...  ฉันรีบตะครุบรับขวดน้ำที่เขาโยนให้อย่างงงๆ ก่อนจะเปิดฝามันกระดกขึ้นดื่มด้วยความกระหาย

ขอบคุณ...ฉันบอกเสียงแผ่ว และผู้ชายคนนั้นก็พยักหน้ารับเงียบๆ

ท่าทีที่เหมือนจะสบายๆของเขาทำเอาหัวใจของฉันเต้นโครมครามอย่างตื่นเต้นจนอดคิดไปไม่ได้ว่าเมื่อคืนฉันทำเรื่องน่าอายอะไรไว้กับเขาบ้างรึเปล่า

เรื่องเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้างช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้มั้ย?” ฉันกลั้นใจถามออกไปในที่สุด

 

พอเขาเริ่มเล่าเท่านั้นละฉันก็รู้สึกอึ้งกับพฤติกรรมของตัวเองสุดๆ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพอโดนฤทธิ์ของน้ำเมาพวกนั้นล้างสมองไปแล้วฉันจะเหมือนกลายร่างเป็นคนละคนแบบนั้น แถมน้ำล้างสมองพวกนั้นยังทำให้ฉันจำอะไรไม่ได้สักกะอย่าง พอจำอะไรไม่ได้ฉันจึงต้องยอมเชื่อคำบอกเล่าของเขาอย่างช่วยไม่ได้

 “...และผมขอสาบานเลยว่าผมแทบจะไม่ได้แตะต้องตัวคุณเลย...คุณถอดชุดตัวเอง

ก็ที่เขาพูดนี่แหละที่ฉันไม่อยากจะเชื่อ...โอ้ยทำไมตอนนั้นฉันถึงได้ทำอะไรแบบนั้นลงไปได้นะ ฉันคงบ้าไปแล้วจริงๆ

พอคิดถึงสภาพของตัวเองตอนนั้นแล้วฉันก็กำผ้าห่มที่คลุมตัวฉันอยู่ในตอนนี้ไว้แน่นอย่างหวงแหงสุดชีวิต ทำไมฉันถึงทำแบบนั้นโอ้ย!!! คิดแล้วอยากจะกลั้นใจตายน่าอายชะมัดยัยอัญญาเอ้ย

แต่งตัวเถอะ…” อยู่ดีๆเขาก็พูดขัดขึ้นมาอย่างไม่บอกไม่กล้าจนฉันสะดุ้งเล็กๆอย่างตกใจ

ผมสัญญา ผมไม่มองหรอกรีบแต่งตัวพูดแล้วเขาก็โยนชุดของฉันลงบนเตียงและนั่งหันหลังให้กับฉัน

“อ๋อ...ผมลืมบอกชื่อ ผมชื่อเฟลิกซ์นะอัญญา”

เฟลิกซ์ผู้ชายคนนี้ชื่อเฟลิกซ์ เขาคือผู้มีพระคุณ คือคืนที่ช่วยชีวิตฉันจากการเมาเมื่อคืนแน่นอนว่าฉันจะต้องจำชื่อของเขาเอาไว้ให้แม่นๆเพราะฉันทำเรื่องหน้าอายไว้กับเขาเยอะเหลือเกิน

และเพราะเหตุการณ์เมื่อคืน(ที่จำอะไรไม่ได้สักอย่าง) ทำให้ฉันรู้สึกได้ว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษมากพอตัว อย่างน้อยเขาก็ไม่พยายามคุกคามฉันในขณะที่ฉันอยู่ในสภาพที่ล่อแหลมอย่างเช่นตอนที่ฉันใส่เพียงแค่ชุดชั้นในอย่างในตอนนี้

ฉันจ้องแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าของเขาด้วยความระแวงระวังนิดๆ รีบคว้าชุดเอามาสวมด้วยความไวแสง

โอเค เมื่อคืนเขาอาจจะเห็น...อะไรต่อมิอะไรของฉันไปเยอะ แต่ในสถานการณ์ตอนนี้มันก็ต่างไปจากเดิม แค่คิดว่าฉันแก้ผ้าต่อหน้าเขาใบหน้าของฉันก็เห่อร้อนราวกับเพิ่งเข้าห้องอบซาวหน้า โชคดีจริงที่ผู้ชายคนที่ช่วยฉันเป็นเฟลิกซ์ ไม่ใช่ไอ้โรคจิตหื่นกามที่ไหน

เสร็จแล้วละฉันบอกเมื่อสวมชุดของตัวเองและอยู่ในสภาพที่ปลอดภัยแล้ว

 “ผมหันไปได้แล้วใช่มั้ย?”

 “อื้ม...ฉันครางตอบเบาๆ แล้วก็ได้แต่นั่งหลุบตาลงต่ำด้วยความอับอาย

ฉันจำไม่ได้เลยจริงๆ ว่าเมื่อคืนฉันทำเรื่องน่าอายอะไรบ้างคิดจนสมองแทบแตกแล้วก็จำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง เหมือนกับช่วงเวลาในตอนนั้นมันหายออกไปจากชีวิตฉันแล้วก็วาปมาอยู่ที่ห้องของเฟลิกซ์ยังไงยังงั้นเลย

 “คุณโอเคนะ...เขาถามแล้วฉันก็พยักหน้าเบาๆ

ปวดหัวรึว่าอยากทานอะไรรึเปล่า

 “ไม่คะ...ขอบคุณ

ฉันขอบคุณเฟลิกซ์อย่างสุดซึ้งฉันไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนดีขนาดนี้เลย ก็ดูหน้าเขาสิมันเหมือนจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ออกซะขนาดนั้น จริงๆอย่างที่เขาว่าไว้เรามองใครที่ท่าทางภายนอกไม่ได้เลย อย่างน้อยครั้งนี้ก็เป็นโชคดีของฉันที่ฉันเจอคนดี

 “โอเค...ถ้าอย่างนั้นบ้านคุณอยู่ไหนละผมจะไปส่ง

        

มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อเหมือนกันนะ พอฉันเปิดประตูออกจากห้องของเฟลิกซ์ ฉันก็เห็นห้องของตัวเองทันที นี่มันคงเป็นเรื่องโจ๊กที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาก็ว่าได้ เราสองคนอยู่ที่เดียวกัน แถมเขายังอยู่ห้องฝั่งตรงข้ามกับฉัน แต่ว่าเราสองคนไม่เคยรู้จักรึว่าเห็นหน้ากันมาก่อนเลยเนี้ยนะ น่าตลกดีมั้ย?ละ...

 “ขอบคุณที่มาส่งนะฉันถึงห้องฉันแล้วละ

ฉันพูดแล้วยืนพิงประตูห้องของตัวเองเอาไว้ ส่วนเฟลิกซ์ก็เลิกคิ้วมองฉันอย่างงงๆ     

 “อย่าบอกนะว่าคุณ...หน้าตาเขาดูตกใจไม่น้อยเลยละเมื่อรู้ว่าฉันอยู่หน้าห้องของเขา

อยู่มาตั้งนานฉันก็เพิ่งรู้เหมือนกัน

ฮ่าฮ่า โอเค...ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยเหลือก็เคาะประตูห้องผมได้เลย

ฉันยิ้มอย่างขอบคุณในความมีน้ำใจของเฟลิกซ์อีกครั้งก่อนจะหันหลังเอากุญแจไขเข้าไปในห้องของตัวเอง และทันทีที่ขาของฉันก้าวเข้ามา สายตาของฉันก็ปะทะเข้ากับรูปถ่ายที่ฉันถ่ายคู่กับพันวาบนฝาผนัง

น้ำตาของฉันคลอเบ้าในทันทีที่เห็นภาพรอยยิ้มของพันวาที่ยืนโอบกอดฉันอยู่ในรูป

มันเจ็บจริงๆนะที่โดนบอกเลิกโดยที่ไม่รู้สักเลยว่าตัวเองทำอะไรผิด

มันเจ็บจนไม่รู้ว่าจะหาคำบรรยายอะไรออกมาได้

ทำไมพันวาทำราวกับว่ามันเป็นเรื่องง่ายเหลือเกิน แต่สำหรับฉันมันไม่ง่ายเลยจริงๆที่จะลืมเขา...

 

Extern นักศึกษาแพทย์ปี 6 : ฝึกงานเสมือนแพทย์ฝึกหัด



อัพแล้ว เย้!!! หมอเฟลิกซ์ ออกแล้ว พาสแรกพี่แกก็คนดี๊คนดีปลื้มจัง #น้ำตา
ไม่รู้เฮียแกจะตบตาคนได้นานเท่าไหร่ #ถถถถถ  

กดเเอดเเฟนเพจไว้นะคะ มีอะไรจะอัพเดทในนั้น...

เรื่องนี้เกศเขียนคู่กับ Suan Sad นะคะ ฝากเรื่องพี่พันด้วย
_____________________________________________________________________________________

 ADD.FAN


_____________________________________________________________________________________

SET.SECRET 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

5,532 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 12:10
    เอิ่ม ยังมีอยู่หรอผู้ชายแบบนี้
    #2996
    0
  2. #540 ข้าวปั้น ตัวร้าย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:43
    เสือซ่อนลาย ชิมิ
    #540
    0
  3. #184 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2557 / 18:56
    กำลังจะชมว่าพระเอกเป็นคนดี แต่เห็นทอล์คของไรท์เตอร์แล้วรู้สึกเปลี่ยนใจ เปลี่ยนใจเป็นชมนิดเดียวพอ ฮ่าๆๆ
    สนุกมากมาย (คอมเม้นค.เห็นส่วนตัวต่อนิยายล้วนๆ วิจารณ์ วิเคราะห์ไม่เป็น ฮ่าๆๆ)

    #184
    0
  4. #101 # wipawaneeaum (@aumzazii12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 19:21
    สนุกจังเยยยย
    #101
    0
  5. #77 HANAHm (@GDxNhz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 18:24
    เป็นหมอด้วย >0<
    แต่แอบกรี๊ดเพื่อนเฟลิกซ์ค่ะไรท์ 55555
    #77
    0
  6. #17 Lamoodty (@lamoodty) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 00:53
    สนุกจังค่ะ
    #17
    0
  7. #8 Nuttakan Nam (@nam-b36) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 02:22
    รีบมาต่อนะคะไรท์. รออยูนร้า
    #8
    0