เล่ห์รักคณิกา (ตีพิมพ์กับสนพ.แสนรัก ในเครือไลฟ์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 5 : การดวลครั้งที่ ๒

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,093
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    10 มิ.ย. 62

มี่เฟยกลับเข้ามาในห้องพักแล้ว ร่างอวบอิ่มอรชรของดรุณีวัยสิบแปดเอนกายตะแคงข้างอย่างครุ่นคิด ดวงตากลมโตกวาดมองบานประตูรอคนที่เธอรอคอยเปิดเข้ามา เพียงไม่กี่อึดใจ เด็กสาวร่างน้อยวัยสิบสองก็เลื่อนประตูออกช้าๆ ใบหน้ากลมอิ่มดูนิ่งเรียบไร้ความรู้สึก ใบมือถือถาดใบเล็กมีกาและถ้วยชาวางไว้

“มาแล้วเจ้าคะ” เธอวางถาดไม้ลงที่โต๊ะข้างเตียงก่อนจะเทน้ำชากลิ่นหอมกลุ่นส่งให้ มี่เฟยรับถ้วยชามาถือไว้ ดวงตาสีรัตติกาลทอดมองใบชาที่รอยอยู่เหนือน้ำ พยายามทำใจให้สงบ

เธอควรจะดื่มมันเข้าไปหรือไม่? ทั้งๆที่รู้ว่ามันคือยาพิษ

ความจริงเธอก็นึกเอะใจมาตั้งแต่แรกแล้ว โดยทั่วไปเด็กสาวที่มีอายุสิบแปด เป็นช่วงที่ฮอโมนส์ค่อนข้างจะคงที่ น่าแปลกที่ร่างนี้กลับมีสิวฝ้าขึ้นเป็นตะปุ่มตะป่ำราวกับหนังคางคก หน้าอกหน้าใจก็ใหญ่โตอย่างผิดปกติ แถมร่างกายก็อวบอ้วนบวมฉึ่งเหมือนคนตายแล้วขึ้นอืด

เป็นไปได้หรือไม่ว่าเหตุผลทั้งหมดอาจจะเกิดจากยาถ้วยนี้ที่เธอกำลังจะกิน เธอเคยได้ฟังจากคนใช้หรือคนอื่นๆกระซิบกระซาบเหมือนกัน ว่าครั้งแรกที่มี่เฟยมาอยู่หอโคมแดงนี้ นางมีร่างกายอรชรอ้อนแอ้น รูปร่างหน้าตาราวเทพธิดามาจุติ แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกัน อยู่ๆเทพธิดากลายเป็นศพขึ้นอืดแบบนี้

ตั้งแต่เธอพลัดพรากหลงมามิติแห่งนี้ ดูเหมือนจะเกือบเดือนแล้ว เธอเคยลองพยายามลดน้ำหนัก ฟิตหุ่น ออกกำลังกาย หรือแม้แต่เอาน้ำเกลือล้างหน้ารักษาสิว แต่ผลลัพธ์ที่ได้ไม่เคยดีขึ้นแม้แต่น้อย

หากลองคาดคะเนจากหลักความจริง เธอคิดว่ายาที่ชิงเอ๋อให้เธอกินนั้น ต้องเป็นยาเร่งฮอร์โมนในร่างกายแน่ มันจะคัดหลั่งสารในร่างกายและกระตุ้นเซลล์สาวให้มากขึ้น ถ้าใช้แต่พอดีจะทำให้ผิวพรรณสว่างสดใส แต่หากใช้มากไปร่างกายจะอวบอ้วน สิวขึ้นและปรับฮอร์โมนที่หน้าอกให้ใหญ่ขึ้นอีกด้วย

 “คุณหนู..”

มี่เฟยสะดุ้งเบาๆก่อนจะละสายตาจากถ้วยชา มองไปยังหน้าอวบอิ่มของเด็กสาวข้างกาย “มีอะไรหรือ”

“น้ำชาจะเย็นเสียหมด รีบดื่มเถอะเจ้าค่ะ”

“ชิงเอ๋อ..หากมีคนวางยาเจ้า ทั้งๆที่เจ้ารู้จะจักดื่มน้ำชาถ้วยนี้หรือไม่”

เพล้ง!! เสียงกาน้ำชาที่ตั้งอยู่หล่นแตกกระจาย ชิงเอ๋อเผลอลุกพรวดจนทำให้น้ำชาร้อนๆลวกเข้าที่สีข้างทันที

“คะ..คุณหนู” เด็กสาวพูดเสียงสั่น ใต้ตาเริ่มมีรอยแดงและริ้วรอยคราบน้ำสีใสเอ่อคลอ มี่เฟยมองชิงชิงด้วยสายตานิ่งเรียบ ใจจริงเธอไม่อยากจะพูดออกไป แต่เมื่อชิงเอ๋ออยากให้เธอกินยานี้เข้าไปนัก ทำให้เธอรู้สึกผิดหวังในตัวเด็กคนนี้ไม่น้อย หากอยากได้คนที่ไว้ใจได้ คงต้องพิสูจน์กันตรงนี้เสีย

“ว่าอย่างไรเล่า เจ้าชิงชิง”

“ชิง..ชิงเอ๋อ ฮึก..ข้าไม่ได้ตั้งใจเจ้าค่ะ ฮือ” เด็กสาวทรุดตัวกระแทกเข่าลงกับพื้น ก้มหน้าก้มตาร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนครั้งแรกที่เจอกัน โดยไม่สนน้ำร้อนที่ลวกต้นแขนและสีข้างแม้แต่น้อย ตามพื้นมีเศษกระเบื้องแตกกระจาย แต่เด็กคนนี้ก็เลือกที่จะนั่งลงโดยไม่สนพวกมันสักนิด

เจ้าเด็กโง่งม ใยต้องทำร้ายตัวเองแบบนี้

ตลอดเวลาที่ผ่านมาทำให้เธอเข้าใจแล้วว่า เธอไว้ใจเด็กคนนี้แค่ไหน และชิงเอ๋อก็เป็นคนดี ถึงจะซื่อไปบ้างแต่ชิงเอ๋อกลับไม่เคยนำเธอไปนินทา ปรนนิบัติ รับใช้ไม่ห่าง เพราะซื่อ..ถึงโดนหลอกใช้ง่าย

“บอกเหตุผลกับข้าได้หรือไม่”

“ไม่เจ้าคะ..ฮึก ชิงเอ๋อ..ฮึก ไม่ได้เจ้าค่ะ” เด็กสาวสะอึกสะอื้นไม่เป็นศัพท์ มี่เฟยแสนสงสารแต่ไม่สามารถเข้าไปปลอบประโลมได้ นี่จะเป็นบทเรียนครั้งสำคัญของชิงชิง ดังนั้นหากนางไม่สามารถลุกขึ้นด้วยตนเองได้ ถ้ามีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก มิใช่ว่าชิงเอ๋อจะวางยานางอีกหรือ เพราะฉะนั้นหากอยากได้เด็กคนนี้อยู่เคียงข้าง ดูเหมือนจะต้องพิสูจน์ใจกันเสียหน่อย

“เล่ามาเถิดเจ้าชิงชิง ในห้องนี้มิมีใครนอกจากเจ้ากับข้า อย่าได้กลัวเกรงสิ่งใดเลย” มี่เฟยพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน หากชิงเอ๋อของเธอมีเหตุผลแล้ว และหากนางกำลังเดือดร้อน มีหรือเธอจะไม่ช่วยเหลือ ในโลกที่แปลกประหลาดนี้ มีมิตรย่อมกว่ามีศัตรู แต่..นางแบบสาวเช่นเธอยึดคติว่า ดีมาดีตอบ ร้ายมาเจ็บหนัก มี่เฟยแค่นยิ้มให้กับตัวเองก่อนจะลากชิงเอ๋อมานั่งเคียงข้างรอรับฟังคำต่างๆจากปากนางอย่างสนิทใจ

 

 

ยามเฉิน (07.00 น. จนถึง 08.59 น.)

ดรุณร่างน้อยสองคนเดินเตร็ดเตร่ในตลาดใจกลางเมือง มี่เฟยมีจุดมุ่งหมายในการมาครั้งนี้อย่างชัดเจน เธอจะมาร์กหน้าดู เรื่องแรกที่ต้องทำกับร่างกายนี้ ดูเหมือนจะเป็นหนังหน้านี่ล่ะ วันนี้เธอหนีบชิงเอ๋อให้มาด้วยเพื่อให้นางได้คลายกังวลและสนุกสนาน

เมื่อคืนนี้เธอสนับรับฟังเรื่องราวมากมายที่เกี่ยวกับสาวน้อยเคียงข้าง ชีวิตของนางช่างเลวร้ายนัก เริ่มจากแม่ของชิงชิงป่วยเป็นโรคประหลาด ซ้ำร้ายบิดายังด่วนจากไปอย่างรวดเร็ว ทำให้ในบ้านเหลือเธอและน้องสาวอายุเก้าปีที่ยังสามารถเดินเหินได้ มารดาป่วยกระเสาะกระแสะมานาน จนเธอตัดสินใจขายตัวเองเป็นสาวใช้ในหอโคมแดง

แต่พอทำงานได้ไม่นานเธอได้ข่าวจากทางบ้านว่าน้องสาวหายตัวไป ในตอนนั้นเธอจับฉลากได้รับใช้มี่เฟย เพราะเจ้านายอารมณ์ร้ายชอบทารุณร่างกายจนบอกช้ำ เอาแต่ใจที่สุด ทำให้ไม่สามารถตามหาน้องสาวได้

และในตอนนั้นมีนางคณิกาคนหนึ่งได้ให้ความช่วยเหลือตามหาน้องสาวให้ แลกกับการวางยาในน้ำชามี่เฟยทุกวันๆ จนเด็กสาวดุจเทพธิดากลายเป็นศพขึ้นอืดทุกวันนี้ ความจริงเรื่องน่าจะควรจบเพียงเท่านั้น แต่ว่า ความโลภไม่เข้าใครออกใครคณิกาคนนั้นกลับใช้น้องสาวชิงชิงเป็นตัวประกัน บังคับให้ชิงเอ๋อวางยาเธอต่อไป

หากเป็นโลกที่เธอจากมาแล้ว ยาเพิ่มฮอร์โมนหากหยุดกินร่างกายที่อัปลักษณ์นี่ก็จะกลับมาเป็นดังเดิม แต่ถ้าหากกินเข้าไปจำนวนมาก จะมีโอกาสช็อกตายได้

ช่างร้ายกาจเสียจริง..โชคร้ายนักที่ชิงเอ๋อไม่รู้จักนามของคณิกาคนนั้น

เพราะเรื่องของชิงเอ๋อก็เหมือนเรื่องของเธอ หนำซ้ำเรื่องต่างๆก็เกี่ยวข้องกับเธอเสียหมด เธอไม่แน่ใจว่าหญิงคนนั้นต้องการอะไร หรือโกรธเคืองอะไรเธอนักหนา แต่การลอบกัดแบบนี้เป็นสิ่งที่เธอรังเกียจนัก

ด้วยเหตุผล ที่กล่าวมาทั้งหมด ทำให้เธอตัดสินใจเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างจริงจัง ถ้าหากหยุดกินยานั่นร่างกายก็อาจจะกลับมาเหมือนเดิม คงไม่ใช่ความจริงเสียทีเดียว ดังนั้นเธอบำรุงรักษาด้วยตัวเองควบคู่ไปเลยจะดีกว่า

“คุณหนูจะซื้ออะไรบ้างเจ้าคะ”

“จิเสวี่ยเฉ่า (ใบบัวบก) เสี่ยวหวง (แตงกวา) ไข่ไก่ น้ำผึ้ง แล้วก็หนิงเหมิง (มะนาว)” เมื่อคืนนี้มี่เฟยตั้งใจว่าจะอาชนะคณิกาคนนั้นให้กระอักเลือดตายเสีย กับความพยายามที่ไร้ประโยชน์ของนาง ดังนั้นเธอจึงเขียนตำรับมาร์คหน้าต่างๆที่เธอเคยใช้ บวกกับสูตรลดน้ำหนักแบบดีท็อก วันนี้จึงตัดสินใจมาซื้อของที่ขาดไป  

 “คุณหนูจะเอาไปทำไมเจ้าคะ”

“ข้าเอาไปมาร์ก..ไม่สิรักษาสิวน่ะ”

“ข้า..ขอโทษเจ้าคะ” ใบหน้ากลมอิ่มของชิงเอ๋อซีดลงไปถนัดตา หากจะพูดถึงเรื่องความอัปลักษณ์ของเธอเมื่อใด ดูเหมือนเด็กสาวข้างกายจะรู้สึกผิดมากมายเหลือเกิน กลายเป็นจุดอ่อนไปเสียแล้ว

“อย่าได้คิดมากเจ้าชิงเอ๋อ ข้าอัปลักษณ์ได้ใยข้าจะงดงามไม่ได้” มี่เฟยระบายยิ้มอ่อนโยนที่มุมปาก ก่อนจะยีผมเด็กสาวข้างกายจนยุ่งเหยิงอย่างเอ็นดู

หลังจากสองสาวต่างวัยเดินเล่นกันอย่างหนำใจพวกเธอจึงพากันกลับไปยังเรือนพัก โดยมี่เฟยให้ชิงเอ๋อจัดเตรียมน้ำอุ่นๆและน้ำเย็นให้อย่างละอ่าง เธอปฏิบัติการใช้น้ำมะนาวบีบใส่ผ้าสะอาดและเช็ดหน้าในรอบแรก ก่อนจะนำน้ำอุ่นเช็ดหน้าเพื่อให้รูขุมขนขยายออก บีบเม็ดสิวให้ทั่วจนเป็นหลุมเป็นบ่อ และน็อคน้ำเย็นอย่างรวดเร็ว การทำเช่นนี้เพื่อกระชับรูขุมขน ไม่ให้หลุมที่สุดหลุดออกมาอุดตันจากสิ่งสกปรกอีก

นอกจากนี้ก่อนนอนมี่เฟยจะดื่มน้ำใบบัวบก และมาร์กหน้าด้วย ไข่ขาว น้ำผึ้ง มะนาวค้างไว้ทุกครั้ง ก่อนจะฝานแตงกวาบางๆแล้วปิดที่เปลือกตา

 ชิงเอ๋อมองนายอย่างสับสน เธอไม่เคยเห็นสตรีใดทำเช่นนี้มาก่อน เมื่อถามดูเธอจึงได้คำตอบแค่ว่า

รอดูเถิดไม่เกินสองสัปดาห์ประเดี๋ยวเจ้าจะรู้เอง”

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

762 ความคิดเห็น

  1. #758 apskfar (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 11:07
    ของคุณที่กลับมาต่อนะคะ
    #758
    0
  2. #726 pampampamela (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 14:36
    ลำไยคำผิดจังค่ะ 
    #726
    1
    • #726-1 na_ve(จากตอนที่ 5)
      14 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:10
      คำผิดตรงไหนกรุณาแจ้งด้วยคะ จะได้นำกลับไปแก้ไขภายหลัง
      #726-1
  3. #37 satitana (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 02:03
    องชายเก้าเป็นพระเอกหรอคะ555555
    #37
    0