[Fic EXO] Sex Friend"เพื่อนที่ไม่รัก"|LuMin|fthunmin,chanmin

ตอนที่ 9 : ตอนความเสียใจที่หายไป Chapter 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 793
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    2 พ.ค. 58











ตอนความเสียใจที่หายไป

Chapter 9

 

 

 

 

ความเสียใจถ้าลืมมันได้ก็ยิ่งดี...

 

เข็มนาฬิกาบ่งบอกเวลาที่ล่วงเลยมานานนับชั่วโมง น้ำใสบริสุทธิ์ที่เอ่อล้นดวงตาสีชาเหือดหายไปนานพอควร หากสิ่งต่อมากลับกลายเป็นเพียงความเงียบที่ก่อตัวขึ้นมาแทนจนรู้สึกอึดอัด

 

ชานยอลไม่แม้ที่จะปริปากพูด บางทีความเงียบที่อึดอัดนี้อาจทำให้คนที่ใจกำลังเศร้าหมองรู้สึกสงบ มือใหญ่ยังคงกอบกุมใช้นิ้วยาวเกลี่ยไปมาบนมือเล็กของคนเศร้าอย่างให้กำลังใจ

 

ใบหน้าขู่ฟ่อเหมือนแมวรับกับจมูกรั้นน่าหมั่นเขี้ยว แก้วขาวใสอมชมพูที่อดจะฝังจมูกลงไปสูดดมไม่ได้ ทั้งดวงตาเรียวรีสีชาและกลีบปากอิ่มสีเชอร์รี่ที่มักจะฉีกยิ้มกว้างมันหายไปไหนกัน ตอนนี้มีเพียงแค่ใบหน้าเฉยชา จมูกรั้นสีแดงที่ผ่านบทเจ้าน้ำตา แก้มขาวใสอมชมพูที่ยังคงคราบน้ำใสที่แห้งกร้านติดอยู่ ไม่รวมกับดวงตาสีชาที่เหมอลอยไม่รู้จุดมุ่งหมายกับกลีบปากอิ่มที่เม้มเข้ากันจนกลายเป็นเส้นตรง แค่นี้สิ่งที่เรียกว่าหัวใจของคนที่เฝ้ามองก็แทบจะหยุดเต้นอยู่ร่ำไร

 

ไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่าง หากแต่สิ่งเดียวที่รู้คือไอ้หน้าเหี่ยวนั้นทำให้เด็กน้อยคนนี้ คนที่เปรียบเสมือนรอยยิ้มและกำลังใจของเขาเสียใจ มันคงจะไม่ตายดีถ้ามีครั้งที่สอง แต่มันคงไม่มีโอกาสได้ทำแบบนั้น

 

เพราะชานยอลคนนี้จะคอยปกป้องรอยยิ้มของเขาไม่ให้หายไป...

 

 

 

ความรู้สึกเสียใจมันทำให้คนที่เอาแต่ร้องห่มร้องไห้ได้รู้สึกอีกครั้ง เจ็บจังเลยแฮะ... แต่ก็เป็นเพียงแค่ช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้นที่เขาเอาแต่จมอยู่ในห้วงของความเสียใจ คำว่าไม่ใช่เพื่อนกันยังคงดังก้องชัดอย่างย้ำเตือนเสมอในสถานะใหม่ที่อีกฝ่ายหยิบยื่นมาให้อย่างจงใจ หมดสิ้นแล้วซินะสามปีที่รู้จักกัน ต่อไปจะเป็นยังไงก็ต้องรอดูอีกที แต่จะให้เขาทำใจยอมรับคงจะไม่ได้

 

เพราะมินซอกคนนี้ไม่เข้มแข็งมากพอ...

 

ความเปราะบางยังมีให้เห็น หากแต่จะเผยออกมาในสถานการณ์ใดก็คงขึ้นอยู่กับสภาพจิตใจและความรู้สึกที่มี หากอยากจะปกป้องตัวเองก็ต้องแสร้งทำเข้มแข็ง หากจะให้ดูน่าปกป้องก็ต้องเปิดเผยความอ่อนแอที่มีให้คนอื่นได้สัมผัส

 

เหมือนกับมินซอกคนนี้ ที่ดูอ่อนแอจนความเปราะบางมันเริ่มผ่าทะลุกำแพงสูงที่ก่อตัวขึ้นมานานนับสิบปี กลายมาเป็นหยดน้ำใสบริสุทธิ์ที่ไหลออกมาเพราะความรู้สึกเสียใจ ให้กับคนๆหนึ่ง คนที่เคยเป็นเพื่อนกัน หากตอนนี้คงพูดได้เต็มปากแล้วว่าเราไม่ใช่เพื่อนกันอีกต่อไป เพราะมินซอกไม่มีเพื่อนที่ชื่อลู่หาน และลู่หานก็คงไม่มีเพื่อนที่ชื่อมินซอกเช่นกัน

 

น้ำตาแห่งความรู้สึกได้เหือดแห้งไปแต่มินซอกกลับทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้มันช่างรู้สึกเฉยชาเหมือนว่าก้อนเนื้อเล็กหนึ่งกำมือเต้นอย่างอ่อนแรงจนไร้ความรู้สึกใดๆ แต่สิ่งที่มินซอกสัมผัสได้ในตอนที่หัวใจไร้ความรู้สึกก็คือ

 

ความเป็นห่วง...

 

ที่มาจากมือใหญ่กับนิ้วยาวของคนที่ได้ชื่อว่าพี่ชาย ไกล่เกลี่ยสร้างสัมผัสที่สื่อความหมายว่าห่วงใยจนหัวใจรู้สึกดีและมีแรงที่จะเริ่มต้นเต้นให้เป็นจังหวะปกติอีกครั้ง

 

ดวงตาสีชาเริ่มกระพริบรัวเมื่อความรู้สึกเสียใจได้เหือดแห้งไปพร้อมกับหยดน้ำตาและเป็นสัมผัสอันอบอุ่นจากมือใหญ่ของพี่ชายเป็นตัวกระตุ้นความเข้มแข็งให้มันต่อสู้จนทำให้ความเปราะบางลบเลือนหายไป

 

“ ชะ ชานยอล ”    เสียงแหบแห้งที่เป็นผลมาจากการร่ำไห้ ขานเรียกชื่อร่างสูงโปร่งที่กุมมือกันไม่ห่างอยู่ข้างๆ ฉับพลันใบหน้าคมของคนเป็นพี่ก็เงยขึ้นมองตามเสียงเรียก มินซอกยิ้มบางให้เป็นการตอบรับ หากสิ่งที่ได้ตอบกลับมากลับเป็นอ้อมแขนอุ่นที่วาดมาโอบกอดกายเล็กของตนเข้าสู่แผงอกกว้างด้วยความรู้สึกดีใจ

 

“ ชานยอล ”     คนตัวเล็กในอ้อมแขนอุ่นก็ยังคงขานเรียกชื่อเจ้าของอ้อมแขนอยู่เรื่อยไป หากสิ่งที่ได้ตอบกลับมาก็คือการกระชับกอดแน่นขึ้นมากกว่าเดิม มือเล็กที่ถูกรวมเข้าไปในอ้อมกอดค่อยๆเลือนลงมาข้างลำตัวยาวก่อนจะสอดแขนเข้าไปโอบกอดเอวของคนเป็นพี่ ใบหน้าหวานที่ก่อนหน้านี้เต็มไปด้วยน้ำใสที่เปรอะเต็มไปหมดแต่ตอนนี้กลับหายไปแทนที่ด้วยรอยยิ้มบางๆก่อนจะซบลงที่อกกว้างของพี่ชายอย่างพักพิง

 

 

 

“ ขอโทษที่ทำอะไรไม่ได้ ขอโทษนะมินซอก ”     คำขอโทษคือสิ่งเดียวที่ชานยอลจะทำได้ในเวลานี้ นอกจากอ้อมกอดนี้ก็ไม่รู้ว่าจะสรรหาสิ่งใดมาทำให้คนตัวเล็กนี้หายเศร้าหมอง หากเป็นฟ้าหรือว่าดาวขอแค่มินซอกต้องการ เขาก็จะหามาให้ไม่ว่ามันจะยากเย็นแค่ไหน แต่ในเวลานี้สิ่งเดียวที่ให้ได้ก็คือคำขอโทษและอ้อมกอดนี้เท่านั้น

 

“ ชานยอลไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย ”     มินซอกผละตัวออกมาจากอ้อมกอดอุ่นของชานยอล ก่อนจะส่งยิ้มบางไปให้ ในเมื่อคนที่ผิดคืออดีตเพื่อนของเขาต่างหาก ต้องขอบคุณชานยอลซะมากกว่าที่ทำให้เขาไม่ต้องตกอยู่ในภวังค์ของความเสียใจ เป็นชานยอลไม่ใช่หรือไงที่ฉุดเขาให้ขึ้นมาจากหลุมลึกที่คนๆนั้นได้ขุดเอาไว้ ไม่ใช่มือใหญ่คู่นี้หรือไงที่กอบกุมมือเขาไว้อย่างให้กำลังใจตลอดมา

 

“ แต่... ชานยอลทำอะไรไม่ได้ ขอโทษที่ปกป้องตัวเล็กอย่างที่พูดไม่ได้ ชาน... ”

 

“ ชานยอล... ”     นิ้วชี้เล็กกดย้ำปิดริมฝีปากบางของคนเป็นพี่อย่างห้ามปราม หากคำพูดใดที่ทำให้ชานยอลรู้สึกผิดต่อตัวเองมากเท่าไหร่ ผลตามมาคือเขายิ่งรู้สึกมากกว่านั้นเป็นเท่าตัว เพราะคนที่ผิดไม่ใช่ชานยอล แต่เป็นคนๆนั้น คนที่ตอนนี้ให้สถานะคนรู้จักก็ยังจะมากเกินไปด้วยซ้ำ

 

“ ชานยอลรู้ไหมว่าถ้าวันนี้ไม่ได้ชานยอล เด็กน้อยขี้แยคนนี้จะทำยังไง ถ้าไม่ใช่ชานยอลพี่ชายที่แสนดีคนนี้ ตัวเล็กจะไปหาอ้อมกอดอุ่นๆนี้จากที่ไหนกันล่ะ ”     ว่าจบคนตัวเล็กก็วางหัวซบลงที่อกกว้างอย่างน่าเอ็นดู จนคนที่รู้สึกผิดถึงกับเผยยิ้มแรกของวันออกมาได้อย่างปิดไม่มิด

 

จริงซิ ถ้าไม่ใช่เขา ตัวเล็กจะไปซบอกใครได้อีกล่ะ...

 

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ถ้าเขายังไม่ตายไม่ยอมให้ซบอกคนอื่นง่ายๆหรอกนะจะบอกให้...

 

“ ถูกแฮะ ถ้าไม่ใช่พี่ชายที่หล่อเหลาคนนี้ ตัวเล็กจะไปหาใครที่ดีเท่ากับชานยอลได้อีกล่ะ ว่ามั้ย? ”     พูดไปยิ้มไป ก่อนที่วงแขนกว้างจะโอบรัดร่างเล็กเข้ามาในอ้อมกอด พร้อมกับโยกไปมาอย่างกับปลอบเด็กน้อยให้หยุดร้องไห้ คนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดถึงกับยู่ปากอย่างหมั่นไส้ในตัวของพี่ชายคนนี้

 

น่าจะแกล้งให้รู้สึกผิดกว่านี้ น่าหมั่นไส้ที่สุด ชานยอลอ่า...

 

“ พอได้แล้ว ได้ทีล่ะเวอร์ตลอด ”     มินซอกผละตัวจากอ้อมกอดอุ่นอย่างนึกหมั่นไส้ร่างสูงของพี่ชายที่เอาแต่โยกเขาไปมาจนเวียนหัวไปหมด น่าจับมาตีก้นซะให้เข็ดทำอะไรเวอร์ตลอด พี่ใครก็ไม่รู้ ชิส์...

 

“ ก็ได้ แต่ว่า...อยากจะกอดให้หายคิดถึงหน่อยไม่ได้หรือไง มาม่ะมาให้ชานยอลกอดซะดีๆตัวเล็ก ”     ชานยอลอ้าแขนออกกว้างอีกครั้ง พร้อมกับรอยยิ้มมีเลศนัยเคลื่อนตัวเข้าหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ตรงหน้า แต่ก็จะไวเท่ากับเจ้าแมวซ่าที่ตอนนี้ได้เบี่ยงตัวหลบ ลงหมอบคลานบนพื้นพรมออกมาจากสถานการณ์ที่ตกเป็นรองอย่างรวดเร็ว

 

“ เสียใจด้วย ไล่ให้ทันก่อนเถอะคุณตำรวจ ฮ่าๆ ”     มินซอกยืดกายขึ้นตรงก่อนจะก้าวเท้าวิ่งออกไป ไม่ลืมที่จะสั่นตูดให้คนที่นั่งทำหน้าบิดอยู่บนโซฟาอย่างล้อเลียน จ้างให้ก็ไล่ไม่ทัน รู้จักป่ะมินซอกชีตาร์อ่ะ วิ่งเร็วสายฟ้าแลบเลยล่ะจะบอกให้

 

“ อย่าให้จับได้นะ จะฟัดให้ช้ำเลยคอยดู ”     คุณตำรวจเริ่มยึดกายตรงพลางมองตามคนตัวเล็กที่สั่นตูดให้อย่างล้อเลียน ในหัวสมองกำลังปูแผนลอบจับเจ้าแมวซ่าให้ติดกับ เล่นกับใครไม่เล่น ริอาจจะมาเล่นกับตำรวจกองปราบปราม กระตุกหนวดเสือชัดๆไอ้แมวซ่าตัวน้อย หึๆ...

 

“ อย่าโม้แล้วกัน ไปล่ะนะ ฮ่าๆ ”     คนตัวเล็กหัวเราะเยาะคุณตำรวจอย่างท้าทาย ก่อนเท้าเล็กจะออกวิ่งตรงดิ่งเข้าไปยังห้องนอนกว้างที่เปิดอ้าทิ้งไว้ ปล่อยให้คุณตำรวจเจ้าของห้องชี้นิ้วตามอย่างคาดโทษ

 

อย่าให้ถึงทีแล้วกัน อย่าหาว่าหล่อไม่เตือน...

 

ชานยอลเผยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกล อย่างน้อยก็ไม่ต้องคิดอะไรให้ยากนอกซะจากลงทุนนิดๆหน่อยๆก็เท่านั้น

 

ฉับพลันเท้ายาวก็ก้าวสาวตามร่างเล็กที่วิ่งแจ้นเข้าห้องไป แต่อยู่ๆเมื่อเดินมาถึงพรมเช็ดเท้าหน้าห้อง เท้ายาวกลับเกี่ยวสะดุดผืนพรมอย่างตั้งใจ

 

โครม!!!

 

“ อ่ะ!!! ”     ร่างสูงนอนหน้าคว่ำอยู่บนพื้นกระเบื้องอย่างน่าเวทนา ใบหน้าหล่อดูเหยเกเพราะอาการจุกที่เกิดจากน้ำหนักตัวที่ถือว่ามากพอควร เวลาล้มลงร่างถึงได้กระทบกับพื้นกระเบื้องจุกระบมจนพูดไม่ออก บอกแล้วว่าไม่ต้องคิดอะไรให้ยากแค่ลงทุนนิดๆหน่อยๆก็เท่านั้น แฮะๆ...

 

เสียงโครมจากข้างหลังทำให้คนที่เอาแต่วิ่งอยู่บนพื้นกระเบื้องถึงกับหยุดเท้าชะงัก มินซอกเอี้ยวหน้าหันไปมองทางข้างหลังว่ามันเกิดอะไรขึ้น

 

“ ชานยอล!!! ”     ใบหน้ายิ้มเย้ยตอนแรกหุบลงในทันที มินซอกวิ่งหน้าตื่นไปยังคนที่นอนหน้าคว่ำอยู่บนพื้นอย่างตกอกตกใจ พอมาถึงมินซอกก็เอาแต่มือสั่นจนไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง เป็นอะไรของเค้ากันเนี่ย ทำไมถึงได้มานอนหน้าคว่ำอยู่แบบนี้

 

“ ชานยอลเป็นอะไรไหม ”     มินซอกใบหน้าซีดเผือกไปหมดยามที่ได้ยินเสียงครวญครางแหบพร่าจากลำคอของพี่ชาย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งชานยอลร้องครวญครางมือไม้ยิ่งสั่นเทาไปหมด ไม่อยากจะจับกลัวว่าเสียงแหบพร่าจะร้องเจ็บมากไปกว่านี้ กลัวเหลือเกิน กลัวว่าชานยอลจะเจ็บ

 

“ ชะ ช่วยด้วย เจ็บ... ”     คุณตำรวจเจ้าเล่ห์แกล้งทำเสียงครวญครางพร้อมกับใบหน้าเหยเกที่โอเวอร์ในแบบฉบับของตน คิ้วโก่งขมวดมุนอย่างเจ็บปวด ปากที่เม้มเข้ากันแทบจะเป็นเส้นตรง มองไปยังใบหน้าน่ารักที่กำลังซีดเผือก ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ แต่ก็ช่วยไม่ได้ บอกแล้วว่าอย่าให้ถึงทีเขา ถึงจะจุกอยู่บ้างแต่เพื่อแลกกับการได้เห็นใบหน้าน่ารักที่กำลังแสดงออกมาว่าห่วงกันแบบนี้มันก็คุ้มค่าดี ว่ามั้ย?

 

มินซอกยิ่งหวาดกลัวยามที่ได้เห็นใบหน้าที่แสนเจ็บปวดของพี่ชาย ทำยังไงดี เขาต้องทำยังไงดี คิดซิมินซอก คิดซิ นายเป็นว่าที่หมอนะ คิดซิๆ ความเป็นห่วงทำให้มินซอกต้องนิ่งคิดและมีสติมากขึ้น ในหนังสือคู่มือแพทย์บอกเอาไว้ว่าสิ่งแรกที่ควรทำเมื่อเจอคนเจ็บ เขาต้องทำเฟริสท์-เอด[first aid=การปฐมพยาบาลเบื้องต้น] ใช่เฟริสท์-เอดนี่แหละที่เขาต้องทำ

 

“ อย่าขยับมากนะชานยอล แค่ปล่อยตัวตามสบาย เดี๋ยวมินซอกจัดการเอง ”     มินซอกสั่งคนเจ็บว่าอย่าขยับให้มาก เพราะไม่รู้ว่าการล้มครั้งนี้จะเจ็บตรงไหนอีกบ้าง ก่อนที่มือเล็กจะทำการสอดเข้าไปโอบอกกว้างของคนเจ็บ ออกแรงพลิกอย่างเบามือให้คนเจ็บนอนราบกับพื้น

 

“ เจ็บมากไหม ตรงนี้หรือเปล่า ”     นิ้วเล็กกดย้ำตรงอกกว้างที่เหมือนจะได้รับการกระทบมากที่สุด

 

“ โอ๊ะ โอ้ย!!! ”     เมื่อนิ้วเล็กออกแรงกดย้ำ ตำรวจเจ้าเล่ห์ก็แสร้งร้องเจ็บในทันที ใบหน้าหล่อบิดเบี้ยวยามที่นิ้วเล็กออกแรงกดย้ำไปเรื่อยๆ เพื่อจะทำให้คุณหมอตัวเล็กนี้ตายใจ

 

เสร็จแน่ๆ หึๆ...

 

“ ชานยอลลุกไหวไหม ”     ใบหน้าน่ารักที่ตอนนี้เริ่มฉายแววความเป็นห่วงมากขึ้นเอ่ยถามคนเจ็บ เขาอยากจะย้ายชานยอลไปที่เตียงเพื่อตรวจดูอาการอีกที แล้วจะได้ทำเฟิรสท์-เอดอย่างถูกต้อง

 

“ อืม... ”    คนเจ็บเจ้าแผนการคานรับในลำคอ ทั้งยังแสร้งทำหน้าเจ็บปวดยามที่คนตัวเล็กออกแรงรั้งกายให้ลุกขึ้น เสร็จแน่ๆ หนีไม่รอดแน่คุณหมอซ่า หึๆ แต่ในความเป็นจริงการล้มหน้าคว่ำแบบนั้นถ้าตอบว่าไม่จุกก็คงจะไม่ใช่ แต่มันคงไม่ได้เจ็บมากนักหรอก แค่อยากจะเอาคืนไอ้คนที่ทำท่าน่ารักก็เท่านั้น ใครสั่งใครสอนให้มายิ้มแป้นแล้วสั่นตูดให้กัน มันน่าจับมาฟัดให้จมเตียงหลายๆทีเลยล่ะ

 

 

 

มินซอกพยุงพี่ชายที่ตัวหนักอึ่งมาถึงเตียงอย่างทุลักทะเล พร้อมกับวางพี่ชายให้นอนราบอยู่บนพื้นเตียงนอน ก่อนที่ตัวเองจะนั่งลงตามบนขอบเตียง มือเล็กเอื้อมไปถลกชายเสื้อยืดสีขาวของพี่ชายเพื่อตรวจดูว่ามีรอยช้ำตรงไหนไหม แต่แล้วมือใหญ่กลับตะปุบเอาไว้เสียก่อน

 

“ จะ ท ทำอะไร ”     ชานยอลพูดเสียงสั่นเครือ มือใหญ่ก็ยังกุมมือเล็กที่หมายจะถลกเสื้อยืดเขาขึ้น จะมาถอดเสื้อกันแบบนี้ได้ยังไงตัวเล็ก แล้วไอ้หัวใจบ้านี้ก็เต้นแรงจัง เดี๋ยวพ่อจะควักออกมาทิ้งซะหรอก บอกให้หยุดไงเล่า!

 

“ ก็จะตรวจดูไงว่าเจ็บตรงไหนบ้าง หวงตัวจัง อยู่เฉยๆน่า ชิส์ ”     คุณหมอตัวน้อยทำท่าจิปากก่อนจะออกแรงยื้อเพื่อจะถอดเสื้อที่ปกปิดรอยช้ำเอาไว้ ทั้งๆที่มือใหญ่ก็ออกแรงฉุดรั้งเอาไว้เหมือนกัน

 

ไอกู...พระผู้เป็นเจ้าช่วยชานยอลที ตัวเล็กจะทำมิดีมิร้าย

 

ชานยอลแทบอยากจะบ้าตาย ไอ้หัวใจบ้านี่ก็เต้นจัง ไม่ได้หวงตัวอะไรนักหรอก แค่ไม่อยากให้มินซอกเห็นสิ่งที่เสื้อปกปิดเอาไว้ ถ้าขื่นถอดมีหวังความลับแตกแน่ๆ

 

“ บอกให้อยู่เฉยๆไงเล่า! ”     มินซอกตะคอกใส่คนดื้อที่ยื้อมือรั้งไม่ให้เขาถอดเสื้อออก จะหวงอะไรนักหนากัน มีอะไรให้อายกัน ผู้ชายเหมือนกันนะ ถึงเขาจะใจเขวก็เถอะ เหอะ!ไม่จับปล้ำหรอกน่า...

 

แบบนี้ซินะที่เค้าเรียกว่ากรรมตามสนอง ไม่!!!... เขาผิดไปแล้ว ชานยอลผิดไปแล้วตัวเล็ก

 

ชานยอลค่อยๆเลื่อนมือออกมาจากการฉุดรั้งมือเล็กเอาไว้ ตอนแรกก็ไม่อยากจะยอมหรอกนะ แต่มินซอกกลับตีหน้าบึ้งตึงใส่บอกเป็นนัยว่าถ้าไม่ปล่อยไม่ต้องมาคุยกัน กรรม... กรรมแท้ๆ ไม่น่าไปอยากแกล้งเค้าเลย ฮือ...กรรมแท้ๆ

 

เมื่อคนเจ็บเลิกดื้อแล้ว คุณหมอตัวเล็กก็เริ่มถลกชายเสื้อยืดขึ้นเพื่อตรวจดูรอยช้ำ ฉ่า!... ภายใต้เสื้อยืดสีขาวทำให้แก้มขาวเริ่มเปลี่ยนสีเป็นลูกมะเขือเทศ กะ กล้าม... ไม่ๆ มินซอกตั้งใจซิ เป็นหมออย่าเขวกับสิ่งยุยงแบบนี้ สวรรค์กำลังทดสอบความอดทนเขาใช่ไหม ไม่ได้แอ้มหรอกจะบอกให้ ตะ แต่ กล้าม...

 

“ บ้าเอ้ย! มีสติหน่อยซิมินซอก ”    คนตัวเล็กอยากจะเอาหน้าผากโขกกับพื้นจริงๆ บอกแล้วไม่ได้แอ้มหรอก อยากทดสอบยังไงก็ทดสอบไป ผู้ชาย...มินซอกนั่นมันผู้ชาย แล้วเขาชอบผู้หญิงหรือไงกัน! คิดอะไรของเขาเนี่ย นั่นพี่มึงนะมินซอก พี่ชายมึงอย่าคิดอกุศลเชียว

 

“ หึ... ”     ชานยอลแทบอยากจะนอนขำกลิ้ง มินซอกหน้าแดงงั้นเหรอ แก้มขาวมีสีแดงฉ่าอย่างเขินอายหรือเขินกล้ามของเขากัน น่ารักจัง... ทั้งๆที่กลัวมินซอกจะโกรธ แต่สงสัยคนตัวเล็กยังคงไม่ได้มองสำรวจอะไรนอกจากกล้ามหน้าท้องของเขา ไม่อยากจะอวดหรอกนะ คนเค้าหุ่นดีมันก็ยังงี่แหละ ว่ามั้ย?

 

“ หัวเราะอะไรกันเล่า! ”     มินซอกทุบมือลงที่อกของคนเจ็บอย่างแก้เก้อ ใครใช้ให้มากลั้นหัวเราะเขากัน แบบนี้มันน่าตีให้ตายซะ ไอ้พี่บ้า...

 

“ โอ้ย!!! เจ็บนะตัวเล็ก ”     คือตอนนี้เจ็บจริง ทุบเข้ามาได้ อกคนนะครับไม่ใช่กำแพงเหล็ก แต่ถึงยังงั้นก็ให้อภัย เห็นว่าทำตัวน่ารักหรอก เขินก็บอกมาเถอะคุณหมอ...

 

“ ข ขอโทษ ”     มินซอกอยากจะทุบที่หัวของตัวเองให้หายซื่อบื้อจริงๆ ลืมไปเลยว่าพี่ชายเขาเจ็บอยู่ แต่ใครใช้ให้พี่แกมาหัวเราะเขาก่อนเล่า

 

ชานยอลยังคงเล่นละครบทเจ้าสำออยได้เป็นอย่างดี ปล่อยให้คนตัวเล็กสำรวจรอยช้ำที่เกิดจากการล้ม มือใหญ่ก็ไม่ได้นิ่งนอนใจค่อยๆเลื้อยไปโอบเอวเล็กอย่างกับงู ขอแตะนิดแตะหน่อยเถอะนะตัวเล็ก หึๆ

 

มินซอกเริ่มไล่มือลงบนหน้าท้องที่มีแต่กล้าม เอือก! ขอจับหน่อยแล้วกันนะชานยอล ไม่เคยเห็นอ่ะ คริๆ รอยแดงจากการทุบยังคงมีให้เห็นเพราะเขาเพิ่งทุบลงไปเต็มแรง แต่รอยช้ำอื่นจากการล้มก็มีไม่มาก ถ้าทายาก็น่าจะหาย

 

“ ไม่เป็นไรมากนะ เดี๋ยวมินซอกทายาให้ก็หายแล้ว ชานยอลออกกำลังกายหนักน่าดูนะ ”    มินซอกยิ้มกว้าง ไม่อยากนอกเรื่องแต่ขอถามหน่อยเถอะ ได้กล้ามแน่นมาขนาดนี้ใช้เวลาฟิตร่างกายนานเท่าไหร่กันเนี่ยพี่เรา

 

“ หืม...ก็ไม่หนักนะ คนมันหุ่นดีทำยังไงก็ดีอยู่แล้ว ว่ามั้ย? ”     ชานยอลยิ้มมุมปาก พูดอวดตัวเองพร้อมกับถามคนที่เอาแต่ลูบกล้ามหน้าท้องเขา แก้มขาวยิ่งแดงฉ่ามากกว่าเดิม เห็นแล้วอยากจะดึงเข้ามาฟัดให้หายหมั่นเขี้ยวจริงๆ

 

“ ก ก็ อืม... ”     มินซอกกลืนน้ำลายแทบไม่ทัน ไม่ได้หื่นนะ แค่...ยอมรับความจริงก็เท่านั้นเอง คนตัวเล็กมองสำรวจไปทั่วแผ่นอกกว้างของพี่ชายก่อนจะไปสะดุดเข้ากับรอยสักตัวอักษรเล็กบนอกข้างซ้าย

 

민석...

 

นั่นมันชื่อเขานิ แล้วมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงกัน

 

“ หว่า...เห็นแล้วซินะ ”   

 

คำพูดของพี่ชายเจ้าของรอยสักนี้ทำให้มินซอกต้องหันขึ้นไปมองอย่างเหลือเชื่อ ชานยอลสักมันงั้นเหรอ สักทำไม สักตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

 

“ ทำไมทำหน้าแบบนั้น ต้องยิ้มดีใจซิ คนเค้าอุตส่าห์นอนเจ็บกว่าจะได้มา ทำไมต้องทำตาเหลือกใส่แบบนี้ด้วย ”      ชานยอลลุกขึ้นนั่งก่อนจะกระชับเอวเล็กของน้องชายเข้ามาใกล้ ว่าแล้วว่ามินซอกต้องไม่พอใจแหง่ๆ จะให้ทำยังไงได้ก็คนมันคิดถึงนิ มือใหญ่ข้างหนึ่งเอื้อมขึ้นไปลูบในหน้าน่ารักอย่างรักใคร่

 

ใช่แล้ว...ชานยอลหลงรักน้องชายคนนี้เข้าให้แล้วไง

 

“.................. ”     มินซอกยังคงนิ่งอึ้ง มองใบหน้าหล่อที่อยู่ใกล้กันอย่างตกตะลึงไม่หาย ชานยอลต้องเป็นบ้าแน่ๆ พี่ชายเขากินยาไม่เขย่าขวดแน่ๆถึงได้มึนสักชื่อเขาใส่หน้าอกแบบนี้ เพื่อความแน่ใจมือเล็กจึงเอื้อมขึ้นไปกอบกุมใบหน้าหล่อพี่ชาย ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปหาเพื่อดูอะไรสักอย่าง

 

พระเจ้า!!! เอาไอ้เด็กขี้อ่อยนี่ออกไปที...

 

ฉับพลันชานยอลเองที่เป็นคนตัวแข็งทื่อให้กับใบหน้าน่ารักที่อยู่ใกล้กันแค่ลมพัดผ่าน ดวงตาใสสีชาที่กำลังจ้องมองเข้ามาในดวงตาสีดำขลับของตน มันกระชากใจพี่ชานไปเต็มๆ

 

เอาตัวเล็กไปเก็บที ขอร้องล่ะ...

 

“ ชานยอล ไม่สบายใช่ไหม หืม... ”    หน้าผากเล็กวางอิงลงบนหน้าผากกว้างของพี่ชายเพื่อตรวจดูอุณหภูมิในตัวของพี่ชายว่าป่วยจริงหรือไม่ แต่ด้วยความใสซื่อนั้นที่มันทำให้ชานยอลแทบอยากจะลงไปนอนดิ้นชักกระแด่วมันซะในตอนนี้

 

เอาไปเก็บที เอาเด็กขี้อ่อยไปเก็บก่อนที่พี่ชายคนนี้จะอดไม่ไหว...

 

“ ไม่นิ แล้วทำไมตัวเกร็งกันด้วยเล่า อายหรือไง หือ? ”     มินซอกผละหน้าออกมามองคนเป็นพี่ที่ตัวแข็งทื่ออยู่ จะเกร็งอะไรนักหนา คนที่ควรเกร็งน่าจะเป็นเขามากกว่าไหมที่ยอมให้ไอ้มือรุงรังมันโอบเอวอยู่แบบนี้น่ะ

 

“ ชานยอล เว่อ... ”     มินซอกแทบจะใจหล่นหายร่วงลงพื้น ที่อยู่ๆชานยอลก็พลิกร่างเล็กให้ลงไปนอนราบกับพื้นเตียงแทนที่ตัวเอง ก่อนที่ร่างสูงจะลุกขึ้นมาคร่อมเอาไว้

 

บอกแล้วว่าอย่าให้ความอดทนเป็นศูนย์ อ่อยนักใช่ไหมตัวเล็ก...

 

“ จะ ท ทะอะไรน่ะชานยอล ”     มินซอกเริ่มใจเต้นรัว สถานการณ์แบบนี้มันคุ้นจนไม่ต้องนึกเลย ชานยอลจะปล้ำเขางั้นเหรอ ไม่นะ! ชานยอลทำแบบนี้กับน้องชายคนนี้ไม่ได้

 

ไม่ยอมนะจะบอกให้ ฮือ...

 

แล้วไอ้กล้ามนี่ก็ยั่วเหลือเกิน ช่วยมินซอกที ก่อนที่ใจจะแตกไปมากกว่านี้

 

เอาชานยอลกับไอ้กล้ามนี้ไปเก็บที ขอร้องล่ะ ฮือ...

 

มินซอกจิไม่ทน...

 

 

 

 

 

TBC.

ชานหมิน!!! ไม่นะ!

มินซอกกำลังขัดขื่น? ลุ้นตอนต่อไปค่ะ ปั่นจบแล้ว

ขอเม้นท์หน่อยนะ กำลังจะเปิดเทอมแล้ว เม้นท์เยอะๆจะได้เพิ่มตอนขึ้นอีก ไม่อยากให้จบเร็ว ว่ามั้ย?

รักจุ๊บ

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

431 ความคิดเห็น

  1. #350 ppkw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 20:35
    ฟสกสกยกาอาดากกก กรี๊ดดดดด ชายหมินคือดีอ่ะะะะ >///////< พี่ลู่พลาดมากกกก
    #350
    0
  2. #323 FAiTHH (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 11:20
    แม่ขราาา หนูทนชานยอลไม่ไหวแล้ว แอ่ก.. เขินแรงมาก
    #323
    0
  3. #282 iamaoitme (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 00:01
    ตำรวจเจ้าเล่ห์จรริงๆ แม่ค่ะ ชานหมิน แรงมากๆเลยค่ะ บิดตัวแรง ปล้ำเลย อิอิอิ
    #282
    0
  4. #230 Nabee_neko (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 22:13
    อย่าทนสิมินซอก อย่าทน!!!
    #230
    0
  5. #212 DarkCornell (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 15:13
    55555 ชานหมินน่ารักนะคะไรท์ >>
    #212
    0
  6. #167 lumin_0799 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 00:45
    สุดๆๆๆอ่ะไรท์เเต่งเรื่องได้มันมากๆๆ

    มาต่อไวๆๆนะไรท์สู้ๆๆ
    #167
    0
  7. #166 อิอิ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2558 / 19:30
    หลังจากที่รอมานานชานหมิน5555 และแล้วก็ได้รับมานานอย่างจุใจเรื่องนี้พี่ลู่ถ้าหันมาเอามินซอกกลับคงเจอคู่แข็งเยอะอิอิ ขอบคุณไรต์นะค่ะสำหรับตอนนี้อ่านไปยิ้มไปตัวแทบแตก555 เราจะรอตอนต่อไปน่าาาเรื่องนี้สนุกมากเราอยากให้ไรต์แต่งต่อเรื่อยๆจนจบเลยนะคะ
    #166
    0
  8. #165 eswwes (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2558 / 17:54
    รอนะค้าาาาาาาา รีบๆมาต่อ กลัวเปิดเทอมเเล้วจะไม่มีเวลามาอ่านน TT
    #165
    0
  9. #164 nonns (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2558 / 17:53
    พี่ชานนทำไมละมุนงี้ สักชื่อไว้ตรงหัวใจเลยอ่ออ เขินเเทนน งื้อออออ
    #164
    0
  10. #161 lumin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2558 / 13:34
    อ้ายยยยยยยยยย มาต่อเร็วๆนะค่ะ ><
    #161
    0
  11. #160 lumin799 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2558 / 09:12
    อ้ายยยยยยยยยยพี่ชานนนนน ปล้ำเลยค่ะปล้ำเลย เราเลียเต็มที่

    อีพี่ลู่ อย่าคิดนานดิ เดี้ยวหมินๆก้อตกเป็นของพี่ชานหรอก~>_<~
    #160
    0
  12. #159 PiiProud (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2558 / 03:29
    มินซอกแพ้กล้ามสิ่นะ
    #159
    0
  13. #158 ตัง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2558 / 00:24
    อร๊ายยยยยยยได้พี่ชานอีกคนคงไม่เป็นไรหรอก 3Pก็ดีนะ 55555555
    #158
    0
  14. #157 Yogurt osis (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2558 / 00:03
    ไม่อยากให้จบเร็วค่ะ เพิ่มตอนพี่ฮุนน้องมิน 5555 พี่น้องคู่อ่อยนี่ก็นะ พี่ก็บอกเอาไปเก็บ น้องก็บอกเอาไปเก็บ พี่ไม่ทน น้องก็ ไม่ทน จ้าาาาาา คู่พี่น้องความอดทนต่ำมินซอก หนูจิไม่ทนแล้วหนูจะทำอะไรพีเค้าล่ะลูก
    #157
    0
  15. #156 Chutima Pat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 19:54
    อยากอ่านต่อแย้วววว มาอัพไวๆนะคะ .อ้ากกกกก! ฟินนนน
    #156
    0
  16. #155 nastsi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 17:05
    ชานหมิน  อร้ายยยยหุ่นชานนี่สเป็คหมินด้วย ชอบๆๆ
    #155
    0
  17. #153 Jakkaran55 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 15:59
    ไปอยู่ด้วยกันยังไม่ครบ6ชม.เค้าคร่อมกันแล้วนะ ถ้าแกใช้เวลาพิสูจน์นานคงไม่เหลือมินซอกกลับไปละขอเตือนลู่หาน
    #153
    0
  18. #148 minihun (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 14:49
    ชานหมินหรอคะ ได้กัน ได้กัน ได้กัน เย้
    #148
    0
  19. #147 Lminmhan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 14:28
    จะเป็นยังไงต่อน้าาา ลุ้นจัง มาต่อเร็วๆนะคะ สู้ๆ :)
    #147
    0
  20. #146 BbeammaeB_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 14:13
    ชอบชานยอลเยอะมินซอก5555 ชานหมินๆ
    #146
    0
  21. #145 minmini (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 13:19
    ฟินเว่อค่ะไรท์ต่อเรวๆน้า
    #145
    0