[Fic EXO] Sex Friend"เพื่อนที่ไม่รัก"|LuMin|fthunmin,chanmin

ตอนที่ 6 : ตอนแลกเงิน ครั้งสุดท้าย Chapter 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    25 เม.ย. 58











ตอนแลกเงิน ครั้งสุดท้าย

Chapter 6

 

 

 

 

ครั้งสุดท้าย ก่อนจะปล่อยกันให้เป็นอิสระ

คืนนี้มีแค่สองเรา...

 

            ลู่หานหยิบการ์ดในกระเป๋าตังค์ออกมารูดปลดล็อคที่ประตูห้อง ก่อนจะผลักประตูเข้าไป พร้อมกับคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างหลังเดินตามเข้ามา

 

“ ลู่หานมึงอาบน้ำก่อนเลยนะ เดี๋ยวกูขอเก็บของก่อน ”     มินซอกพูดแค่นั้น ก่อนจะเดินเข้าไปยังห้องนอนที่ใช้ร่วมกัน

 

ลู่หานทำอะไรไม่ได้ ไม่ได้ตอบกลับแต่เดินตามมินซอกเข้าไปในห้องแทน เมื่อเข้ามาก็เห็นเพื่อนตัวเล็กกำลังเจ้าละหวั่นกับการหยิบจับของใช้ของตัวเองเข้ากระเป๋า

 

ไม่คิดจะเหลือไว้ให้กูเลยหรือไง...

 

ลู่หานก็เหมือนคนใบ้กิน ที่ยืนอยู่ก็คงจะเกะกะรกหูรกตา เจ้าตัวจึงหยิบเอาผ้าเช็ดตัวเดินเลี่ยงเข้าห้องน้ำไป

 

“ ไม่ต้องเก็บไปหมดหรอกนะ เหลือไว้บ้างก็ดี ”     แต่ลู่หานกลับทิ้งระเบิดเวลาเอาไว้ ให้คนที่กำลังก้มหน้าก้มตาเก็บของหยุดมือที่กำลังหยิบจับสิ่งของทันที

 

มินซอกหันไปมองคนพูดที่เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะทำหน้างงกับคำพูดคำจาที่สุดแสนจะเข้าใจยาก เป็นเพื่อนกันมาสามปี มินซอกไม่เคยรู้เลยว่าลู่หานคิดอะไรอยู่ ภายใต้ใบหน้าเจ้าเล่ห์นั้นมีอะไรแฝงอยู่อีกหรือไม่ นอกจากความคิดบ้าๆ

 

“ กูอยากจะอยู่ห่างจากมึง ”

 

เหอะ! มีแต่ความคิดบ้าๆเท่านั้นแหละสำหรับผู้ชายที่ชื่อลู่หาน แล้วมึงถามกูหรือยังว่ากูอยากอยู่ห่างจากมึงไหม ความเป็นเพื่อน สามปีซินะที่รู้จักกัน มันไม่เคยมีความหมายเลยงั้นเหรอ ลู่หานเห็นเขาเป็นอะไร แค่คู่นอนงั้นเหรอ มันจะมากไปหรือเปล่า ทั้งๆที่เขาบริสุทธิ์ใจ คิดว่าจะเป็นเพื่อนกัน แต่ลู่หานเห็นเขาเป็นแค่ที่ระบายความใคร่ซินะ แล้วสามปีที่คบกันละ คำว่าเพื่อนมันไม่เคยสำคัญเลยใช่ไหม

 

แค่ผู้หญิงคนเดียว ลู่หานถึงกับจะตัดขาดความสัมพันธ์กันเลย ทั้งๆที่เขาก็ไม่ได้ว่า ไม่ได้ห้าม ไม่ได้ขัดขวางการคบกันของพวกเขาทั้งสอง โชรงเธอก็น่ารักดี สมกับที่ลู่หานจะจริงจังด้วย แต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมต้องอยากอยู่ห่างจากเขา

 

มินซอกนั่งเก็บข้าวของเครื่องใช้ ทั้งเสื้อผ้าและเครื่องสำอางเข้ากระเป๋าเดินทางอย่างเป็นระเบียบ อยากจะเก็บให้ได้ใบเดียว ขี้เกียจขนหลายครั้ง เพราะของใช้ของเขาก็ไม่ได้เยอะแยะอะไร ส่วนมากก็คงเป็นพวกครีมบำรุงผิวกับเสื้อผ้าซะส่วนใหญ่

 

“ มึงจะอาบน้ำเลยไหม ”     พอเก็บของเสร็จ คนในห้องน้ำก็เดินออกมาพอดี ลู่หานมีแค่ผ้าเช็ดตัวคาดเอวผืนเดียว ก่อนเจ้าตัวจะเดินตรงมายังเตียงที่มินซอกนั่งเก็บของอยู่

 

“ อื่อ... เดี๋ยวโทรบอกชานยอลว่าให้มารับ แล้วค่อยไปอาบน้ำ ”     มินซอกว่าพรางดึงกระเป๋าลงมาไว้ข้างเตียง ก่อนเจ้าตัวจะเอื้อมไปหยิบเอาโทรศัพท์ที่โต๊ะข้างเตียงเพื่อติดต่อพี่ชายว่าให้มารับที แต่ก็โดนอีกคนรั้งเอาไว้เสียก่อน

 

“ ไม่ต้องโทรหรอก เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้ากูไปส่งเอง ”

 

“ พรุ่งนี้เช้า... ”     อะไรของมึง ทั้งๆที่ไล่กูอย่างกับหมูกับหมา(กูมโนเอาเอง) แต่จะบอกว่าให้กูกลับพรุ่งนี้เช้าอ่ะนะ อะไรของมึงเนี่ย

 

“ อื่อ เดี๋ยวกูขับรถไปส่ง ขอแค่คืนเดียวเท่านั้น ที่กูจะได้อยู่กับมึง ”     ลู่หานพูดเหมือนจะรั้ง แต่ก็ไม่ เพราะมินซอกคิดว่าลู่หานก็แค่ยังไม่ชินก็เลยอยากให้เขากลับพรุ่งนี้เช้า

 

“ แต่... กูต้องโทรบอกชานยอลก่อน เดี๋ยวชานยอลเป็นห่วง ”

 

“ ห่างกันแค่คืนเดียวมันจะตายไหม เดี๋ยวพรุ่งนี้และอีกต่อไป มึงก็ได้อยู่กับมันแล้ว แค่คืนนี้คืนเดียว มึงอยู่เป็นเพื่อนกูได้ไหม ”     ใช่...ลู่หานกำลังอ้อนวอน ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้กลับมีเสียงขุ่นเวลาพูดถึงชานยอล มินซอกรู้ว่าลู่หานกับชานยอลไม่กินเส้นกัน เลยอาจเป็นประเด็นการทะเลาะระหว่างเขากับลู่หาน เวลาชานยอลมารับเขาที่มหาลัยหรือมารับเขาที่คอนโดลู่หานเพื่อไปส่งมหาลัย ไอ้ควายเผือกลู่ก็จะชวนทะเลาะทุกที

 

“ อื่อ งั้นกูขอตัวไปอาบน้ำก่อนแล้วกัน ”     มินซอกพยักหน้ารับ ไม่อยากจะต่อปากต่อคำกับลู่หานมากนัก วันนี้ก็เหนื่อยมาทั้งวัน ทั้งเรื่องของอีตาลุงแว่นอะไรนั่นอีก โอ้ย...เขาอยากจะบ้า คนตัวเล็กเลือกที่จะเดินไปหยิบเอาผ้าเช็ดตัวอีกผืนก่อนจะเข้าห้องน้ำไป โดยที่มีแววตากับรอยยิ้มเศร้ายืนรั้งท้ายอยู่

 

ขอแค่คืนนี้เท่านั้น...

 

ลู่หานยังคงยิ้ม ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม้รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องอยากให้มินซอกค้างคืนที่นี้ หรือบางที่เขาอาจยังไม่ชินที่จะต้องอยู่คนเดียว

 

“ ก็ใช่... มึงเป็นเพื่อนกู ไม่ใช่ผัวกูที่จะต้องรู้ว่ากูไปเอากับใครมา ”

 

ประโยคนี้มันคอยหลอกหลอนเขาเรื่อยมา ตั้งแต่วันที่มินซอกเอ่ยปากพูด มันก็เหมือนแผ่นเสียงที่เล่นซ้ำไปซ้ำมาไม่มีวันหยุด ยิ่งเวลาที่มินซอกอยู่กับพี่ชายหรือคนอื่นๆที่ไม่ใช่เขา เขาอยากจะเข้าไปหา แล้วถามว่าทำไมมาอยู่ตรงนี้ แล้วไอ้หมอนั่นมันเป็นใคร แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะประโยคเดียวที่มันคอยเตือนสติเขาอยู่เสมอ

 

“ ก็ใช่... มึงเป็นเพื่อนกู ไม่ใช่ผัวกูที่จะต้องรู้ว่ากูไปเอากับใครมา ”

 

แบบนี้ซินะที่เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะหวงมินซอกได้เลย เพื่อนงั้นเหรอ บ้าชะมัด เพื่อนกันที่ไหนเค้าอยู่ด้วยกันทั้งที่มีเซ็กส์กัน

 

มินซอกจะรู้ไหมว่าเขากลัว...

 

กลัวว่าสักวันเขาจะไม่ได้บริสุทธิ์ใจที่จะคบมินซอกแบบเพื่อน...

 

“ ลู่หาน มึงเป็นอะไรว่ะ ”     เหมือนมีคนกำลังดึงเขาออกจากขุมนรก แต่พอหันไปมองก็เป็นคนตัวเล็กที่ออกมาจากห้องน้ำแล้วกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่

 

“ ไม่มีอะไร ”     ลู่หานแค่ส่งยิ้มบางไปให้คนตัวเล็กก่อนจะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเช่นกัน

 

วันนี้ไม่ต้องคิดอะไร แค่ต้องคิดว่าเป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้อยู่ร่วมกันแบบนี้ อยากทำอะไรก็ทำไม่ต้องสนใจใคร เพราะวันนี้มีแค่สองเรา...

 

ลู่หานเดินเข้ามาใกล้เพื่อนตัวเล็กที่กำลังสวมชุดนอนสีเหลืองลายหมีพูห์ที่เขาซื้อให้ เห็นแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้เลยแฮะ มันดูเข้ากันกับมินซอกดีอย่างที่เขาบอกนั่นแหละ

 

“ ฮ่าๆ มันเข้ากับมึงดีนะ ”

 

“ อื่อ ก็ดูดี ”     เมื่อใส่เสร็จ มินซอกก็หมุดตัวไปมา มองดูสภาพตัวเองผ่านกระจก แต่ก็ดูดีนั่นแหละ ถึงจะดูมุ้งมิ้งมากก็เถอะ

 

“ ตอนแรกล่ะทำเป็นโวยวาย หาว่ากูปัญญาอ่อนนะมึง ”     ลู่หานยกมือขึ้นขยี้ผมนุ่มของมินซอกอย่างนึกหมั่นไส้ พอมินซอกเปิดกล่องของขวัญที่เขาซื้อให้ก็ถึงกับทำหน้าเหยเก แล้วมีร้องอุทานว่า “ปัญญาอ่อน” ถึงจะปัญญาอ่อนแต่ชุดนี้กูนำเข้าจากต้นสังกัด ชุดลิขสิทธิ์สั่งจองล้วงหน้าเป็นเดือนๆ เพื่อให้ทันวันเกิดมึงเลยนะจะบอกให้

 

“ งั้น...ถ้ามึงใส่พูห์กูก็จะใส่ทิกเกอร์ เราจะได้เป็นทิกเกอร์กับพูห์ไง ฮ่าๆ ”

 

“ ปัญญาอ่อน ”     มินซอกปัดมือแกร่งที่กำลังขยี้ผมเขาอยู่ให้ออกห่าง ก่อนที่ลู่หานจะเดินไปหยิบชุดนอนสีส้มลายเสือที่ชื่อทิกเกอร์ในตัวการ์ตูนของดิสนีย์ออกมาใส่อย่างที่พูดจริงๆ ก็น่ะชุดนี้เขาก็เป็นคนซื้อให้ลู่หานเองแหละ เห็นว่ามันซื้อไอ้ชุดหมีที่ชื่อพูห์แล้วก็เป็นตัวการ์ตูนของดิสนีย์เหมือนกันให้เป็นของขวัญวันเกิด เขาก็เลยสั่งซื้อให้มันเป็นของขวัญวันเกิดเหมือนกัน

 

แต่คิดถูกหรือคิดผิดก็ไม่รู้ ถ้าวันไหนเขาใส่ชุดนอนหมีพูห์ ลู่หานมันก็จะใส่ชุดนอนเสือทิกเกอร์เหมือนกัน แล้วไอ้สรรพนามที่เปลี่ยนไปก็จะตามมาทีหลัง

 

“ เป็นไงพูห์ ทิกเกอร์หล่อไหม ”     คนตัวสูงในชุดนอนลายเสือส้มยิ้มแป้นส่งให้คนตัวเล็กในชุดนอนลายหมีเหลือง ก่อนจะทำท่าเก๊กหล่อจนคนที่ยืนดูถึงกับต้องเบ้หน้าใส่

 

“ อุดจาดตากูฉิบหาย ฮึ่ย!ไอ้ปัญญาอ่อน ”     มินซอกทำตัวสั่นครืน ก่อนจะเดินเลี่ยงไปที่เตียง โดยที่ลู่หานวิ่งรั้งท้ายตามมา

 

แต่ด้วยอารมณ์ผีบ้าของลู่หาน คนตัวสูงจึงวิ่งมาด้วยความเร็วสูงก่อนจะกระโดดตัวล้มทับคนตัวเล็กลงกับเตียง

 

“ โอ้ย! ไอ้เชี่ยลู่ มึงเป็นบ้าหรือไง ”     คนที่โดยทับถึงกับร้องออกมา ตัวก็จะใช่ว่าเบา เล่นทับกูแบบนี้ ขี้กูแตกจะทำยังไง ไอ้เพื่อนเวร

 

“ พูห์วิ่งหนีทิกเกอร์ทำไมง่า เค้าไม่ยอมนะ ”     ลู่หานเหมือนคนสติแตกเข้าไปทุกที คนดีที่ไหนเขาแทนชื่อตัวเองได้ปัญญาอ่อนแบบนี้(มินซอกคิด)

 

“ เออๆ มึงจะเอายังไงก็เอา แต่ช่วยลุกออกไปจากตัวกูได้ไหม กูหายใจไม่ออก ”

 

“ เออ กูลืม ”     ลู่หานไม่ได้ลุกออกอย่างที่มินซอกคิด คนตัวสูงแค่โก่งตัวออกจากการทับร่างเล็ก ก่อนจะใช้แขนเท้าลงกับพื้นเตียงคร่อมมินซอกเอาไว้แทน

 

 “ กูบอกให้ลุกไง ไม่ได้ยินหรือไง ”     มินซอกทำหน้าครึมใส่ บอกให้ลุกแต่มันยังมีหน้ามาคร่อมเขาไว้อีก ไม่ค่อยไว้ใจเลยไอ้สายตาแพรวพราวแบบนี้

 

“ พูห์พูดไม่เพราะเลย ต้องโดนทิกเกอร์ทำโทษ ”

 

จุ๊บ...

 

“ อื้อ... ไอ้... ”     แต่มินซอกก็ต้องเก็บคำพูดเอาไว้ที่ลำคอ ก่อนจะกลืนมันหายเข้าไปในลำไส้ ก็ไอ้โรคจิตลู่หานนะซิ ลงโทษบ้านเตี๋ยมึงซิ จุ๊บปากคนอื่นเค้า ไอ้เวร

 

“ มึงทำอะไร ละเมิดปากกู กูเก็บหมื่นวอน ”     มินซอกพูดเสียงแวดใส่คนที่คร่อมอยู่ด้านบน พร้อมกับเก็บค่าล่วงละเมิดปากหนึ่งพันวอน บวกค่าภาษีอีกเก้าพันวอน เป็นหนึ่งหมื่นวอนพอดีแป๊ะ

 

“ แหม... ได้ทีเก็บกูใหญ่เลย ถ้าอยากได้หมื่นวอนค่าละเมิดปาก ก็ต้องทำแบบนี้... ”     ลู่หานพูดยิ้มร้าย ก่อนจะก้มลงไปประกบจูบปากอิ่ม ค่อยๆขบเม้มกลีบปากอิ่มของคนด้านล่างจนเจ้าตัวยอมเผยอปากออกอย่างเชิญชวน ไม่รอช้าลู่หานใช้ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปชิมความหวานไม่รู้จบในโพรงปากอิ่มอย่างตะกละ ลิ้นร้อนควานหาทั่วโพรงปากอิ่มจนเจอเข้ากับลิ้นเล็กก่อนจะคล้องเกี่ยวตวัดอย่างเอาแต่ใจ จนคนใต้ร่างต้องยกมือขึ้นมาคล้องคออย่างหาที่พึ่ง

 

ลู่หานชิมความหวานจนพอใจก่อนจะปล่อยปากอิ่มให้เป็นอิสระ

 

“ อื้อ... อ่า... ”     มินซอกถึงกับร้องครางออกมาอย่างช่วยไม่ได้ น้ำหวานสีใสไม่รู้ว่าเป็นของใครเป็นสารเคลือบริมฝีปากไปแล้วในตอนนี้

 

“ แบบนี้ค่อยคุ้มหน่อย ถ้าอยากได้มากกว่านี้ก็ต้องทำมากกว่านี้นะ ”     ลู่หานก้มลงไปซุกหน้าเข้ากับลำคอขาวของคนใต้ร่าง แต่เพราะแรงขย้ำตรงลำคอทำให้ลู่หานต้องละหน้าออกมามองดูว่ามินซอกต้องการอะไร

 

“ มะ ไม่เอา ไม่เอาแล้ว ”      มินซอกยังคงหอบหายใจถี่ กอบโกยเอาอากาศเข้าไปอย่างคนใกล้ตาย ก็ไอ้บ้านี่นะซิ ไม่รู้เป็นบ้าอะไรถึงได้มาขโมยอากาศของชาวบ้านเค้า

 

“ ก็นึกว่าจะไม่ห้ามซะแล้ว เดี๋ยวลู่น้อยของกูตื่นแล้วจะเป็นเรื่อง ”     ลู่หานลอบยิ้มก่อนจะยืดตัวคร่อมมินซอกเอาไว้เหมือนเดิม มองใบหน้าหวานที่กำลังแดงก่ำเพราะขาดอากาศ ขอโทษทีพอดีเห็นปากมึงแล้วกูอดใจไม่ไหว โทษกูไม่ได้มึงอ่อยกูเอง

 

ไม่รู้เหมือนกันว่ามินซอกตั้งใจอ่อยเขาไหม แต่ทุกครั้งที่มันทำปากยื่น ยู่ปากหรือเม้มปากของมัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะก้มลงไปชิมดูว่ามันมีอะไรอยู่ข้างในปากมันไหม ทำไมถึงต้องทำท่าแบบนั้นด้วย

 

“ สัด! มึงลุกออกไปเลย กูไม่มีอารมณ์ ”     มินซอกอยากจะซัดหมัดเข้าใส่หน้ากวนๆของลู่หานสักครั้ง คนบ้าที่ไหนแค่จูบอารมณ์กามถึงกับขึ้น ไอ้โรคจิต!

 

“ แหม...ก็ทุกครั้งไม่จำเป็นว่ามึงมีอารมณ์ กูก็ทำได้ไม่ใช่เหรอ ”    ลู่หานยังไม่เลิกที่จะทำหน้ากวนส้น จนมินซอกได้แต่ทำปากบิดอย่างสกัดกลั้นอารมณ์ สักวันขอให้มึงน้ำแตกคากางเกงในตาย สาธุ!

 

“ ก็ใช่ซิ ก็กูมันง่ายนิ ”     กูขอเข้าโหมดสาวน้อยขี้น้อยใจหน่อยเถอะ ว่ากูอยู่ได้ ก็กูมีอารมณ์ไง กูถึงได้ให้มึงเสียบ ฟลั๊คมึง ไอ้ลู่หาน

 

ลู่หานมองคนใต้ร่างที่กำลังทำปากบิดปากเบี้ยวอย่างคนน้อยใจ บอกแล้วว่าขี้น้อยใจเป็นที่หนึ่งก็เป็นไอ้เตี้ยหมินนี่แหละ เชื่อเถอะ

 

“ เอ้าๆ อย่ามาทำสาวน้อยแบบนี้ซิว่ะ กูไม่พูดแล้วก็ได้ โธ่... ไอ้คุณหมอขี้น้อยใจ อยากจะบอกว่ากูไม่เคยมองว่ามึงง่าย ที่เอามึงทุกครั้งอ่ะเพราะมึงยั่วกูเองนะ แล้วคือกูมีอารมณ์ มึงเข้าใจป่ะว่ากูมีอารมณ์ ถ้าหยุดกลางคันเดี๋ยวได้ช็อคตายกันพอดี ถ้ามึงไม่เห็นใจกู ก็กรุณาเห็นใจลู่น้อยกูบ้าง มันอยากหาที่อุ่นๆอยู่เพื่อรักษาตัว ”

 

“ ถุย! ไอ้ฟราย ”

 

ถึงจะด่า แต่ไอ้ริ้วแดงๆนั่นมันอะไรจ๊ะพูห์น้อยจ๋า ทิกเกอร์อยากจะพูดตอกหน้าจังว่า “เขินกูอยู่ละซิ” แต่พูดไม่ได้เดี๋ยวพูห์งอนเค้าอีก

 

“ ไม่เอาแล้วดีกว่า ขื่นอยู่แบบนี้อีกสองวิ ลู่น้อยกูตื่นแน่ๆ กูเห็นใจบ้านแคบๆของมึงนะ ลู่น้อยกูก็ซนจนทำมึงร้อง อ๊า... โอ้ย!

 

“ อ๊าพ่องซิสัด! มึงรีบลุกออกไปเลย กูกำลู่น้อยมึงแตกตายแน่! ”     มินซอกแยกเขี้ยว ทำท่าขู่ฟ่อใส่ไอ้เสือส้มบ้ากามที่ตอนนี้กำลังกุมมือของเขาที่ยกขึ้นไปดึงทึ่งผมบนหัวของมัน อย่างกับจะเอาให้หลุดออกมาในคราวเดียว พูดแบบนี้อีกทีเขาจะเอามือไปบีบลู่น้อยของมันให้แตกตายคาที่เลยคอยดู

 

“ โอ้ย! อีหมินใจดำ ”     ลู่หานลุกออกจากการคร่อมมินซอก ก่อนจะมองกลุ่มผมอันสลวยหนึ่งกำมือ ในมือเล็กของมินซอกอย่างอาลัยอาวรณ์ อีหมินใจร้าย อีหมินใจดำ อีหมินใจระกำ ทำกับผมกูได้ยังไงกัน มึงรู้ไหมกูหมดไปเท่าไหร่กับสีผมกู โอ้ย... ถ้าไม่กลัวว่ามึงจะบีบลู่น้อยกูแตกตาย กูจะสั่งลู่น้อยเข้าไปถล่มบ้านแคบๆของมึงให้กระเจิงไปเลย อีหมิน!

 

“ สมน้ำหน้า อยากแกล้งกูนัก กูจะฟ้องชานยอลให้จัดการมึง ”     มินซอกทำปากยื่นใส่ สมน้ำหน้าเล่นกับใครไม่เล่น ริอาจมาเล่นกับพี่หมินใจเคะ โธ่...ไอ้เสือส้มบ้ากาม

 

“ กูบอกแล้วไง แค่คืนเดียวมันจะตายไหม ทำไมต้องพูดถึงคนอื่น ”     คือตอนนี้กูน้อยใจ เข้าใจไหมพี่หานน้อยใจ แค่คืนเดียวทำไมต้องพูดถึงคนอื่นด้วยว่ะ คำขอร้องจากกูไม่สำคัญขนาดนั้นเลยหรือไงกัน

 

มินซอกถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก อะไรคือคนอื่น คนอื่นที่มึงว่าอ่ะมันคือพี่ชายกูนะ แล้วไอ้ที่เขยิบไปแล้วล้มตัวนอน มีหันข้างใส่กูด้วย มึงงอนกูเหรอไอ้เสือส้ม

 

มินซอกมองไอ้เสือส้มที่นอนหันข้างใส่หมีเหลืองอย่างเขา เอาแล้วไงทิกเกอร์มีงอนพูห์ด้วยเหรอว่ะ แล้วหมีพูห์อย่างกูจะต้องง้อเสือทิกเกอร์อย่างมึงยังไงว่ะเนี่ย

 

มินซอกนั่งคิดไปคิดมาก่อนสมองจะส่องไฟ ปิ๊ง! รู้แล้วว่าจะง้อไอ้คนงอนยังไง แต่เขาจะกล้าเอาศักดิ์ศรีของตัวเองมาลงทุนงั้นเหรอ แต่พอสายตาเหลือบไปมองคนที่นอนทอดตัวหันหลังใส่ มินซอกก็ถึงกับต้องถอนหายใจพรืดออกมาจากจมูกรั้นของตัวเองอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

คือตอนนี้กูต้องเอาศักดิ์ศรีกูมาเป็นทุนใช่ไหม แต่กูว่ากำไรของกูช่างริบหรี่เหลือเกิน ดีไม่ดีกูว่าขาดทุนชัวร์

 

แต่เอาเถอะ...คืนนี่คืนเดียวที่จะได้ทำอะไรบ้าๆแบบนี้ เป็นไงเป็นกันจะขาดทุนยังไม่พี่หมินไม่เกี่ยง

 

“ ทิกเกอร์ งอนอะไรพูห์เหรอ ”     คือสาบานได้คืนนี้คืนเดียวที่กูจะพูดแบบนี้ มึงทำให้กูเป็นคนที่น่าอายที่สุดไอ้เสือส้ม

 

“........................... ”

 

แหม...มีเงียบ ไอ้คนงอนเงียบ...

 

“ สัญญาว่าจะไม่พูดถึงใครแล้ว เลิกงอนได้แล้วน่า ”     น่าอายที่สุดถ้ามึงยังไม่หันหน้ามาหากู กูจะไม่ง้อแล้วนะเว้ย เสียชื่อพี่หมินใจเคะหมด

 

“ ...................................... ”     ลู่หานหันหน้ามาตามเสียงอ้อนจากข้างหลัง แต่ยังคงนิ่งครึมไม่พูดไม่จา ได้แต่กลั้นยิ้มขำเอาไว้ ก็ไอ้หมีเหลืองนี้ซิ มันกำลังทำตาแป๋วมีการยกหมวกหมีสีเหลืองที่ติดกับเสื้อขึ้นมาใส่อีก

 

มึงจะทำตัวน่ารักไปถึงไหน...

 

แต่ถึงยังงั้นก็เถอะ ตอนนี้กูของอน และจะไม่เลิกงอนง่ายๆ อีคนน่ารักใจร้าย หมีเหลืองใจร้าย

 

“ ทิกเกอร์เลิกงอนได้แล้ว พูห์สัญญาว่าจะไม่พูดถึงคนอื่นอีก ”      หมีเหลืองทำหน้าอ้อน พร้อมกับเขยิบไปหาเสือส้มที่นอนอยู่ ก่อนจะวางตัวนอนลงข้างๆเสือส้ม ใช้แววตาสื่อคำพูดให้เสือส้มได้รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

 

กูง้อขนาดนี้ ถ้ามึงไม่พูดด้วยกูจะถีบมึงตกเตียงจริงๆ << หมีเหลือง

 

นี่เหรอการง้อ กูคิดว่ามึงกำลังตบหัวกูแล้วลูบหลัง <<เสือส้ม

 

เอาวะ! กูสัญญาอีกข้อว่ากูจะไม่มีทางทำแบบนี้อีก

 

การกระทำต่อไปเด็กอายุต่ำกว่าสิบแปดปีห้ามลอกเลียนแบบ

 

จุ๊บ...

 

หมีเหลืองบรรจงกลีบปากอิ่มกดย้ำกลีบปากบางของเสือส้มอย่างอ่อนโยน ก่อนจะผละออกมามองว่ามันได้ผลไหม

 

แหม... ทำแบบนี้พี่เสือส้มก็ไม่รู้จะงอนไปทำไม

 

เสือส้มยิ้มกว้างก่อนจะวาดแขนโอบรั้งหมีเหลืองเข้ามาในอ้อมกอด โดยที่หมีเหลืองก็ให้ความร่วมมือ สอดแขนเข้าไปโอบเอวแกร่งของเสือส้ม ก่อนจะซุกหน้าลงที่อกกว้างของเสือส้ม จนเสือส้มถึงกับลอบยิ้มกว้าง

 

ขอแค่คืนนี้มีเพียงสองเรา มีแค่ทิกเกอร์กับพูห์ มีแค่กูกับมึง แค่นี้กูก็พอใจ...

 

ไม่ว่าพรุ่งนี้เช้าจะเป็นยังไง กูก็จะทำใจ ยอมรับการตัดสินใจ โง่ๆ ของกูเอง...

 

 

 

 

TBC.

อ๊ากกกกกกกกกกกก ไม่รู้จะพูดยังไง เขิน เขิน เขิน #ทิกเกอร์กับพูห์ #เสือส้มกับหมีเหลือง ในทวิตด้วยนะคะหรือชอบเวลาเม้นท์ติดแท็กด้วยนะคะ อันไหนก็ได้ อยากรู้ว่าชอบตอนนี้กันหรือเปล่า ส่วนตัวแล้ว เราชอบมาก(ก.ไก่ล้านตัว)

รูปประกอบเป็นไงบ้าง พอดีไรท์วาดเอง กากไปหน่อยแต่ก็จินตนาการว่าเป็นลู่หมินเถอะนะคะ ชอบจนลงทุนวาดรูปเลย

เสียใจง่า แต่งเองเจ็บเอง รู้สึกว่าคนที่น่าสงสารจะเป็นพี่ลู่อ่ะ แต่พี่แกโง่เองอ่ะ ช่วยเป็นกำลังให้พี่ลู่เลิกโง่ด้วยนะคะ

ชอบตอนนี้อ่ะ เขียนเพื่อเผยความในใจของพี่ลู่ และความรู้สึกที่มีเพียงสองเรา

จบแล้วซินะเซ็กส์เฟรนด์ ตอนต่อไปมันจะเริ่มแล้วค่ะ ไม่มีเซ็กส์ ฉาก...รออีกนานค่ะ เพราะพี่ลู่แกกำลังโง่

ส่วนหมินถึงจะลุคทรามๆแต่ก็ซื่อไม่น้อย ตอนนี้หมินคิดกับพี่ลู่แค่เพื่อนสนิทค่ะ แต่มันจะเริ่มเปลี่ยนไป ถ้าพี่ลู่แกเลิกโง่อ่ะ

ต้องเอาใจช่วยพี่ลู่นะคะ แต่อาจมีการปันใจไปให้อีกสองหนุ่มบ้าง ฮุนและชานยอลเป็นพระรอง

คือเรื่องนี้เรื่องสุดท้าย อยากให้รีดชอบกัน ส่วนเราชอบอยู่แล้วค่ะ คือเป็นเรื่องที่มีแง่นะ(หรือเปล่า) ก็อ่านๆดูคะ ตอนนี้บ่นยาวมากเลย อยากจะให้รีดอ่านเวลาไรท์บ่นอ่ะ เผื่อจะมีใครเข้าใจความรู้สึกไรท์บ้าง คือจะตัดใจจากลู่หมิน ตัดใจจากการเป็นติ่ง แต่มันก็ตัดไม่ได้อ่ะ อยากจะแต่งเรื่องนี้ให้จบ เผื่อไรท์จะได้ตัดใจได้ง่ายขึ้นบ้าง อยากทำสิ่งที่ค้างคา รักลู่หมินตั้งแต่อายุสิบสี่ ตั้งแต่เอ็กโซเดบิวต์คะ ตอนนี้ก็สิบเจ็ด แต่งลู่หมินตอนอายุสิบห้า แต่ไม่จบเพราะอาการป่วยและเกรดตก

เม้นท์กันด้วยนะคะ รักจุ๊บ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

431 ความคิดเห็น

  1. #319 FAiTHH (@aeiy_chenmin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 17:38
    ตายละรู้สึกตัดสินใจยากอะ ถ้าเป็นหมินนี่เลิกไม่ถูกเลย คนละลุคแต่ใช่มากกกก
    #319
    0
  2. #316 LMShipper (@fairy32) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 14:41
    ชอบพูห์กะทิกเกอร์ง่ะ
    #316
    0
  3. #279 iamaoitme (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 23:27
    มุ้งมิ้งไปล่ะ ทิกเกอร์กะพูห์ เขินเบย
    #279
    0
  4. #227 Nabee_neko (@nabeeneko) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 21:56
    มันน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #227
    0
  5. #152 DarkCornell (@fai-cornell) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 15:52
    ตอนนี้ฟินมากค่ะ ><
    #152
    0
  6. #122 lumini (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 22:02
    เสือส้มกับหมีเหลืองน่ารักมากกกกกกกก >////< หมั่นไส้ลู่หานเหมือนกันนะ แต่ก็สงสารอีกเหมือนกัน ก็คนมันยังไม่รู้ตัวเองอ่ะ มันต้องมีอะไรมากระตุ้นความรู้สึก อยากให้อยู่ด้วยกันแบบนี้อีก แต่หมินก็ต้องไปอยู่กับยอลแล้วอ่าาาา

    ไรท์อย่าตัดใจจากลู่หมินเลย อยู่ด้วยกันเถอะค่ะ รักลู่หมินต่อไปนะ

    วาดรูปน่ารักมาก เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^
    #122
    0
  7. #111 Yogurt osis (@pope18) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 09:44
    โอ้ยเขินนนน ง้อกันน่ารักเชียวววววว
    #111
    0
  8. #110 อิอิ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2558 / 02:25
    งื้อเขินนน พรุ่งนี้ชานยอลก็มารับแล้วอะก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้วดิ เศร้าาา
    #110
    0
  9. #109 อาเปา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 23:38
    น่ารักกกกดอ้ะ ไรด์วาดได้มุ้งมิ้งมาก
    #109
    0
  10. #108 Snoww_Bell (@newyearmiiw) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 20:33
    ง่อวว ทิกเกอร์กะพูนี่น่าร้าก อายแทนมินซอกเลยตอนที่ง้อลู่หานอ่ะ

    เหมือนมินซอกเองจะไม่ได้รักลู่หานเลย หรือป่าวนะ

    #108
    0
  11. #107 MySally (@MySally) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 18:12
    รอฮุนหมินอยู่นะ อิอิ
    #107
    0
  12. #106 Jakkaran55 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 16:12
    งือๆๆๆ จะต้องจากกันแล้วน้า
    #106
    0
  13. #105 nastsi (@loveclashforever) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 14:09
    55 พอกันเลย
    #105
    0
  14. #104 มินซอกน่าร้ากกก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 13:00
    ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ ติดตามทุกตอนตลอดน้าา ตอนนี้ดูหวานปนเศร้าดูมุ้งมิ้งดีอ่ะ ^ ^

    อย่าตัดใจจากลู่หมินเลยย อยู่ด้วยกันต่อไปเถอะ ชื่นชมไรท์นะ อายุแค่นี้แต่ฟิคเก่งอ่ะ หนุกดีเราชอบบ

    ขอให้ฮุนกะยอล หลงรักซอกมั่กมากเลยนะ ให้ลู่หึงหนักเลยยิ่งดี หมั่นไส้ในความโง่เจงๆ 55

    * ไรท์มาอัพอีกไวๆน้าา ขอเนื้อเรื่องเยอะเลยยิ่งดี มันเพลินอ่ะ แปปเดียวจบตอนล่ะ *
    #104
    0
  15. #103 PiiProud (@papraw9) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 12:53
    วาดรูปสวยมากกกเลยค่ะ อพลตัดสินใจไปแล้ว แก้อะไรไม่ได้แล้วนะ
    #103
    0
  16. #102 SWEET-suga (@iampetch) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 12:48
    มินซอกไปจริงอ่ะ แงงงงงง ไม่อยากให้ไปเลย แต่ไปก็ดีให้อพล ขาดใจตายไปเลย เราจะได้เชียร์ฮุนหมินได้เต็มที หุหุ
    #102
    0