[Fic EXO] Sex Friend"เพื่อนที่ไม่รัก"|LuMin|fthunmin,chanmin

ตอนที่ 16 : ตอนเจอตัว Chapter 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    27 มิ.ย. 58






ตอนเจอตัว

Chapter 16

 

 

 

 

ตามหาจนเจอ....แต่มันก็เหมือนกับไร้ประโยชน์

 

ชานยอลในชุดตำรวจสีกรมท่าดูดีมีภูมิฐาน ทั้งใบหน้าที่หล่อเหลาและผลงานที่โดดเด่น ทำให้เจ้าตัวเป็นที่ชื่นชอบของคนในสน. แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้าหล่อและใจดีนี้จะแฝงไปด้วยความระแวงและแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

 

“ พี่ครับ... ”

 

เสียงเรียกจากข้างหลังทำให้ชานยอลสะดุ้งตัวขึ้น ในสมองเริ่มก่อความกลัวขึ้นมาจนใบหน้าหล่อนั้นแสดงออกมาได้อย่างเด่นชัด เม็ดเหงื่อเริ่มผุดขึ้นตามไรผม ใจตำรวจหนุ่มเต้นตุบๆก่อนจะค่อยๆเอี้ยวหลังหันไปมอง แต่แล้วเหมือนฟ้าจะแกล้งให้กลัวเมื่อคนที่อยู่ข้างหลังเป็นเพียงรุ่นน้องคนสนิท

 

“ มีอะไรซูโฮ ”     ชานยอลหยุดยืนก่อนจะหันหน้าไปถามรุ่นน้องคนสนิทดีๆ

 

“ เป็นอะไรพี่หน้าซีดเชียว เออ...พอดีมีคนมาหาพี่น่ะครับ ”

 

“ ใคร... ”

 

“ ไง ไอ้ขี้ขลาด โผล่กะบาลออกมาให้กูเหนี่ยวไกลเลยนะมึง ”

 

“ ล ลู่หาน... ”

 

“ หึ! ”      ลู่หานยกยิ้มเหยียดอย่างนึกสมเพชบุรุษเฉกเช่นตนที่กำลังหน้าซีดเผือก แต่ในใจตอนนี้มันปะทุไปด้วยความโกรธที่สะสมเอาไว้ ยิ่งเห็นใบหน้าที่ตนแสนโกรธเกลียดและสาปแช่งทุกเช้าเย็น ลู่หานก็อดไม่ได้ที่จะควักเอากระบอกปืนออกมาถือพร้อมที่จะเหนี่ยวไกลเหมือนคำขู่ที่พูดไว้ก่อนหน้านี้

 

ซูโฮและตำรวจคนอื่นๆถึงกับตกใจในความอุกอาจของชายหนุ่มที่เข้ามาในสน.เพื่อมาหาชานยอล ไม่คิดว่าหน้าตาใสซื่อแบบนี้จะกล้าทำถึงขนาดควักเอาปืนออกมาขู่ตำรวจ และเหมือนมันจะได้ผลเมื่อชานยอลที่หน้าซีดอยู่ก่อนยิ่งหน้าซีดเข้าไปใหญ่ ใจตำรวจหนุ่มเต้นตุบๆอย่างหวาดกลัว อยู่ๆใบหน้าน่ารักของคนตัวเล็กที่นอนป่วยอยู่บนเตียงกลับฉายภาพวนขึ้นมาจนชานยอลอยากจะวิ่งกลับไปหาและพาหนีไปให้ไกลที่สุด

 

กลัวเหลือเกิน กลัวมินซอกจะจากไป...

 

“ ไง....มึงเอามินซอกไปซ่อนไว้ที่ไหน บอกกูมาเดี๋ยวนี้นะไอ้ตำรวจชั่ว! ”     ลู่หานกรูเข้าหาชานยอลก่อนจะใช้มือกำกระชากเข้าที่คอเสื้อของชานยอลอย่างหาเรื่อง ใบหน้าหล่อของทั้งสองคนฉายแววอารมณ์ที่แตกต่างกันจนคนที่มองดูเหตุการณ์อยู่รับรู้ได้ถึงความรู้สึก

 

“ .......................... ”     ชานยอลยังคงนิ่งไม่ยอมที่จะปริปากพูดแม้แต่น้อย ทั้งสมองและใจมันมีแต่คำว่ากลัว กลัวตายไม่เท่าไหร่แต่กลัวจะไม่ได้อยู่กับมินซอกซะมากกว่า ใบหน้าซีดเผือกของตำรวจหนุ่มนั้นมีความกลัวขึ้นเต็มกรอบหน้า ใจเต้นระส่ำยามที่คนอายุน้อยกว่าชี้ปลายกระบอกปีนเข้ามาใกล้

 

“ กูถามว่ามินซอกอยู่ที่ไหน มึงอยากตายรึไงไอ้เหี้ย ”     ปั่ก!!! ลู่หานฟาดกระบอกปืนเข้ากับมุมปากของชานยอลจนเลือดไหลกระซิบ หากชานยอลก็ยังคงนิ่งเงียบเหมือนเดิม ความเงียบของชานยอลมันทำให้ลู่หานเริ่มรู้สึกกลัว กลัวว่าจะไม่ได้เจอมินซอกอีกครั้ง ได้โปรดเถอะ บอกกูที...

 

“ เออ...ใจเย็นๆก่อนดีกว่าไหมครับ ที่นี่มันสถานีตำรวจ คุณไม่ควรถือปืนชี้หน้าหรือทำร้ายร่างกายใครนะครับ ”     ซูโฮหาช่องว่างของความเงียบระหว่างทั้งสองคนพูดไกล่เกลี่ยเพื่อให้ลู่หานอารมณ์เย็นลง ก่อนจะส่งซิกไปให้ตำรวจอีกคนที่แอบเดินไปยืนอยู่เบื้องหลังของลู่หาน

 

“ หุบปากมึงไปซะ! ถ้าอยากให้กูปล่อยมันไป มึงก็บอกให้มันเอาเมียกูคืนมาซิ ”     ลู่หานหันไปตะคอกใส่ซูโฮ ก่อนจะพบว่าตนได้เสียท่าให้ไอ้พวกตำรวจเจ้าแผนการ เมื่ออยู่ๆก็มีตำรวจอีกคนที่ไม่รู้ว่าเดินมาตั้งแต่เมื่อไรชาร์ตเข้าเบื้องหลังจนขยับไปไหนไม่ได้

 

“ โธ่เว่ย! ปล่อยกูนะไอ้ตำรวจชั่ว ”     ลู่หานดิ้นพล่านเหมือนคนบ้า จนตำรวจคนอื่นๆต้องวิ่งพากันเข้าไปช่วยจับกุมเอาไว้

 

“ ไม่เป็นไรใช่ไมครับพี่ ”     ซูโฮวิ่งเข้ามาหารุ่นพี่ที่หลุดพ้นออกมาจากการเป็นเหยื่อของคนร้ายที่ไม่รู้ว่าเกิดอารมณ์คุ้มคลั่งมาจากไหนถึงได้มาตามหาคนรักในสถานีตำรวจ

 

“ ไม่เป็นไร ”     ชานยอลพยักหน้ารับ ก่อนจะมองไปยังคนบ้าที่ถูกตำรวจสามนายคุมตัวเอาไว้ ลู่หานในตอนนี้สภาพไม่ต่างอะไรจากคนเสียสุขภาพจิต แต่สิ่งที่ทำให้ชานยอลนิ่งชะงักไปคือน้ำตาที่มันไหลออกมาจากดวงตาที่ดูปวดร้าวของอีกคน

 

ลู่หานร้องไห้งั้นเหรอ...

 

“ กูบอกให้ปล่อยไง กูจะไปหามินซอก ”     ใบหน้าหล่อเต็มไปด้วยหยดน้ำตา คิดว่าจะไม่อ่อนแอ แต่สภาพในตอนนี้มันตอกย้ำความปวดร้าวที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ว่าไม่มีทางที่จะได้เจอกับคนตัวเล็กนั้นอีกครั้ง คิดถึงเหลือเกิน...

 

“ กูบอกให้ปล่อยไง... ”     ลู่หานไม่มีท่าทีเหนื่อยแม้แต่น้อยกับการดิ้นรนที่ไร้ผล ในใจมันต้องการแค่อย่างเดียวในตอนนี้ ไม่มีสิ่งใดที่ลู่หานทำไม่ได้ถ้าเพื่อแลกกับการที่ได้เจอกับมินซอกอีกครั้ง

 

ร่างโปร่งนั่งทรุดลงบนพื้นอย่างไร้สภาพ ความอ่อนแอมันถาโถมเข้ามาจนไม่นึกอายใคร ทั้งผิดหวังและปวดร้าว ทำไมสวรรค์ถึงแกล้งกันได้ลง ที่ผ่านมามันยังไม่พอหรือไงกัน ทำไมความรักมันถึงได้ยากเย็นอะไรเช่นนี้ แค่รักมันยังไม่พอหรือไงกัน จะพิสูจน์อะไรนักหนาในเมื่อใจก็ให้ไปแล้ว

 

“ อย่าใจร้อนรู้ไหมลู่หาน อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อ... ”   

 

สัญญาบ้าบออะไรกัน ตอนนี้แค่หัวใจตัวเองเขายังเอากลับคืนมาไม่ได้ และนับประสาอะไรกับสัญญาที่เขาไม่คิดที่จะทำมัน ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่ทำมัน...

 

“ ลู่หานนายอยากเจอมินซอกงั้นเหรอ... ”

 

เสียงทุ้มของชานยอลทำให้คนที่นั่งก้มหน้าน้ำตาตกถึงกับยกมือขึ้นปาดหยดน้ำตาที่เลอะแก้ม ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองอีกคนที่ยืนค้ำหัวอยู่อย่างมีหวัง

 

“ ขอโทษนะ ปล่อยพวกเราไปเถอะ ฉันจะดูแลมินซอกให้ดีที่สุด ดีกว่าที่นายดูแลด้วยซ้ำ ”

 

แต่แล้วความหวังก็เป็นเพียงแค่สิ่งลวงที่ไม่มีทางเป็นจริง คำว่า “ขอโทษ” กำลังใจที่มีก็หายไปเกือบหมด หากใบหน้าน่ารักของมินซอกกลับผุดขึ้นมากระตุกหัวใจให้เต้นถี่อีกครั้ง ใยฟ้าจึงกลั่นแกล้งกัน ทำไมต้องพากคนรักทั้งยังสรรสร้างคนอีกคนให้มาแย่งชิงคนของเขาไป

 

ใจร้ายเกินไปแล้ว...

 

“ ผม... ผมขอเจอมินซอกอีกสักครั้งได้ไหม... ”    คำว่าศักดิ์ศรีลู่หานสละมันไว้ใต้ฝ่าเท้าของคนๆนี้ คนที่สวรรค์สรรสร้างให้มาแย่งชิง ให้ชานยอลได้เหยียบย่ำมันจนพอใจ ลู่หานนั่งคุกเข่าก่อนก่อนจะก้มหัวให้ชานยอลอย่างนอบน้อม

 

“ ถ้าเกิดวันหนึ่งลูกรู้จักคำว่ารัก...ลูกจะรู้อีกอย่างว่าลูกทำได้ทุกอย่างเพื่อคนที่ลูกรัก ”

 

คำที่คนเป็นพ่อเคยบอกกล่าวเหมือนกรรมเวรที่มันตามสนอง คนที่ไม่เคยเห็นค่าในความรักอย่างเขา สุดท้ายกรรมนั้นๆที่ได้ทำก็โหมกำลังกลับมาทำร้ายจนเขาแทบจะขาดใจ แน่นอนลู่หานไม่เคยก้มหัวให้ใคร แต่เพราะรักมันทำให้เขายอมทำทุกอย่างแม้แต่จะก้มกราบเขาก็ยอม

 

“ น นายทำอะไร ”    ชานยอลชักเท้าถอยหลังเมื่ออยู่ๆลู่หานก็ทำท่าจะก้มกราบตน ได้แต่ตกใจและกลัวขึ้นมา ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้โง่ถึงเพียงนี้ แต่เมื่อมองเข้าในดวงตาที่ปริ่มน้ำ แน่นอนว่ามันเต็มไปด้วยความปวดร้าวและยอมแพ้

 

ยอมแพ้งั้นเหรอ...

 

“ ยอมแล้ว ผมยอมทุกอย่าง แต่ขออย่างหนึ่งได้ไหม ผมอยากเจอมินซอกอีกสักครั้ง ให้เขาได้เลือกได้ไหมว่าเขาจะอยู่กับใคร แต่ถ้ามินซอกไม่เลือกผม ผมสัญญาว่าผมจะไป ”     คิดถูกใช่ไหมว่าจะไป แน่นอนลู่หานเลือกเอาไว้แล้ว เหมือนคนโง่เลยว่าไหมที่สุดท้ายก็ยอมไปซะทุกอย่าง  ยอมที่จะรอคำว่ารักจากมินซอก และตอนนี้ก็ยังยอมที่จะปล่อยอีกคนไป แต่ทำไมใจเขามันไม่เป็นแบบนั้น  แน่นอนว่ามินซอกต้องเลือกเขาหรือถ้าไม่ วินาทีนั้นใจเขาคงจะพังทลาย ถูกมือน้อยๆของมินซอกบีบเค้นจนมันแตกสลาย ไม่มีแม้กระทั้งหัวใจให้วิ่งเต้นเหมือนคนทั่วไป กลายเป็นไอ้คนไร้หัวใจจริงๆ

 

“ .......................... ”     ชานยอลนิ่งชะงัก ยอมแพ้แล้วงั้นเหรอ แต่ทำไมใจเขากลับเต้นระส่ำอย่างปวดร้าว เหมือนกับว่ามินซอกจะเลือกลู่หาน จะให้ลู่หานได้เจอกับมินซอกดีไหม แน่นอนใจครึ่งหนึ่งเขาตอบว่าไม่ แต่กับใจอีกครึ่งเขารู้สึกสงสาร สงสารเด็กคนนี้ แต่มันก็ไม่มีทางเลือก ในเมื่อเขาก็รักมินซอกเหมือนกัน

 

“ ได้โปรดเถอะ.... ”

 

“ นายจะไม่ผิดสัญญา ถ้ามินซอกไม่เลือกนาย นายจะไปจริงๆใช่ไหม ”     แน่นอนว่าครึ่งใจของเขามันตอบว่าตกลงบวกกับความจริงใจ และสิ่งที่เขาก็อยากจะไถ่โทษในเรื่องที่ผ่านมาทั้งเรื่องที่ลักพาตัวมินซอกทั้งยังข่มขืนคนตัวเล็กอีก แน่นอนว่าบาปกรรมในชาตินี้มันชดใช้ไม่หมด

 

“ ครับ ผมสัญญา ”     คำสุภาพของลู่หานทำให้ชานยอลดูแปลกใจว่าลู่หานก็พูดเพราะกับคนอื่นเป็น แต่คงไม่เท่ากับคนที่นั่งก้มหน้า ใจทั้งดวงของลู่หานเต้นระส่ำ แน่นอนว่าเขาอดที่จะจินตนาการถึงคนน่ารักของเขาไม่ได้ ตอนนี้มินซอกก็คงคิดถึงเขาไม่ต่างกัน ไม่รู้ว่าคนตัวเล็กจะร้องไห้มากแค่ไหน แค่เห็นน้ำตาใจทั้งดวงของเขาก็ดูจะเจ็บปวดมากกว่าหยดน้ำตาทุกหยดที่อาบเปรอะเปื้อนแก้มหอมน่าฟัดนั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มินซอกนั่งเงียบๆปล่อยให้เซฮุนทำโน่นทำนี้ตามใจชอบ ไหนบอกว่าจะออกมาทำกับข้าวด้วยกัน แต่ดูเหมือนว่าคนที่ทำจะเป็นคนตัวสูงซะมากกว่า

 

“ ผมช่วยไหม... ”    อาจจะเป็นครั้งที่สิบ หรือยี่สิบ ไม่ก็สามสิบ ที่มินซอกเอ่ยถามคนตัวสูงที่ดูเหมือนจะเข้าครัวครั้งแรก หมอทุกคนทำอาหารไม่เป็นหรือไงกัน แน่นอนว่าว่าที่หมออย่างเขาก็ทำอาหารไม่เป็น แม้แต่เมนูสุดง่ายอย่างราเม็งเขาก็ทำไม่เป็น

 

“ ไม่เป็นไร นั่งเป็นกำลังให้นั่นแหละ ”     เซฮุนยิ้นส่งไปให้คนตัวเล็ก ดูเหมือนยิ้มแก้เก้อในสายตาของคนที่นั่งมอง มินซอกรู้ว่าเซฮุนกำลังยิ้มกลบเกลื่อนในตอนนี้ บอกว่าทำไม่เป็นก็เป็นอันจบ

 

“ นี่คุณ ผมเห็นคุณจับมีดมาตั้งนานจะหั่นไหมผักหรือจะหั่นคอตัวเองแทน ”    คำร้ายๆของมินซอกทำให้ยิ้มกว้างของเซฮุนดูสลดลงอย่างเห็นได้ชัดกับมุมปากที่เริ่มหย่อนยาน ใบหน้าหล่อดูเศร้าทำให้คนที่นั่งมองถึงกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างปลงๆ

 

“ มานี่ ผมจะสอนให้ ”     ถึงทำอาหารไม่เป็นแต่มินซอกก็เคยหั่นผักหั่นเนื้อเป็นลูกมือให้ลู่หานกับชานยอล เรื่องแค่นี้ก็ทำไม่ได้ คนอะไรกัน

 

“ อือ... ”    เซฮุนหลีกทางให้คนตัวเล็กที่เดินเข้ามาหา มินซอกยืนประจำอยู่บนเคาน์เตอร์โดยมีผัก เขียงและมีดวางรออยู่เบื้องหน้า มือเล็กๆเอื้อมไปจับเอาหัวหอมสีขาวลูกโตมาจับไว้ก่อนจะใช้มีดหั่นเป็นแว่นๆอย่างประณีต เซฮุนที่ดูเหมือนจะใจจดใจจ่อกับการหั่นของมินซอกเก็บรายละเอียดทุกขั้นตอนที่หั่น เคยแต่จับมีดหมอไม่มีโอกาสที่จะได้จับมีดทำอาหาร แน่นอนเขาทำอาหารไม่เป็น แม้แต่หั่นผักก็ไม่เคย

 

“ ลองทำได้ไหม ”    เมื่อคนตัวเล็กพยักหน้าว่าได้ แต่ยังไม่ได้วางแม้แต่มีด เซฮุนก็ถือโอกาสเดินมาซ้อนอยู่ข้างหลังแผ่นหลังเล็กของมินซอก ก่อนจะยื่นมือออกไปจับมีดกับหัวหอมทับมือเล็กที่จับอยู่ก่อนหน้านี้เอาไว้

 

“ เออ...คือว่า... ”

 

“ จับแบบนี้ใช่ไหม ”     เซฮุนไม่ปล่อยโอกาสให้มินซอกได้ปฏิเสธ ทั้งๆที่แก้มใสทั้งสองข้างของคนตัวเล็กนั้นแดงปลั่ง ไม่ต่างจากใจที่มันมีอาการแปลกๆ

 

“ อือ... ”     มินซอกได้แต่พยักหน้าอยู่ในอ้อมแขนของอีกคน ไม่ได้มองรอยยิ้มกว้างของเซฮุนที่มันเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์จนหน้าหมั่นไส้

 

เซฮุนกระชับวงแขนเพื่อให้จับมีดและหัวหอมได้ถนัด แต่จริงๆแล้วก็เพื่อที่จะกอดคนในอ้อมแขนได้ถนัดเช่นกัน กลิ่นกายของมินซอกดูหอม กลุ่มผมนิ่มสลวยดูนิ่มและหอมจนอดที่จะก้มลงไปฝังจมูกไม่ได้

 

ฟอด!!!

 

มินซอกสะดุ้งตัวโยง เมื่ออยู่ดีๆเซฮุนก็กดจมูกลงมาบนเรือนผม แก้มที่แดงปลั่งร้อนวูบขึ้นมาจนอยากจะเอามือไปกวักน้ำมาชโลมให้คลายร้อน

 

“ ทำแบบนี้ใช่ไหม ”     เซฮุนเริ่มกดมือหั่นหอมเป็นแว่นๆตามที่มินซอกทำก่อนหน้านี้ ทั้งยังกุมมือเล็กที่จับเอาไว้ก่อนหน้านี้ไม่ปล่อย

 

น้ำจากหัวหอมกระเด็นตามอากาศจนทำให้คนตัวเล็กที่หั่นหัวหอมถึงกับน้ำตาซึม จมูกเล็กของมินซอกแดงปลั่งก่อนที่ปากเล็กจะจามออกมา

 

“ ฮัดชิ้ว!!! ฮ ฮัดชิ้ว!!!

 

“ เห้ยๆ ใจเย็นๆมานี้มา ”     เซฮุนวางมีดกับหัวหอมก่อนจะดึงมินซอกมาที่อ่างล้างมือ มือหนากวักเอาน้ำชโลมใบหน้าน่ารักของคนตัวเล็กที่จามอย่างเอาเป็นเอาตาย ก่อนจะใช้ลมปากเป่ารดใบหน้าน่ารักให้หายจากอาการจามเหมือนผู้ใหญ่ปลอบเด็ก

 

“ คุณทำอะไร ”     มินซอกทำหน้ามุ่ยยามที่เซฮุนเป่าลมใส่หน้าก่อนจะใช้มือเล็กตะบุบปากอีกคนเอาไว้

 

“ อ้อเอ่าอมไอ ”    เซฮุนพูดเสียงอู้อี้ในอุ้งมือเล็ก มินซอกนึกหมั่นไส้จึงออกแรงบีบปากอีกคนให้หานหมั่นไส้

 

“ อื้อ... ”    เซฮุนกุมมือเล็กเอาไว้บอกให้ปล่อยกรายๆ มินซอกหัวเราะชอบใจก่อนที่มือน้อยๆจะผละออกจากปากของเซฮุนมากุมที่ท้องน้อยของตัวเอง

 

“ ฮ่าๆๆ ตลกชะมัด ”     มินซอกหัวเราะชอบใจทั้งยังใช้มือทั้งสองข้างกุมท้องที่กำลังแข็งเพราะการหัวเราะต่อเนื่อง ไม่มีอะไรตลกเท่านี้มาก่อน คนอะไรบื้อที่สุดเลยอ่ะ มินซอกยังคงหัวเราะเซฮุนทั้งในใจและต่อหน้า พลอยให้คนที่ถูกตีหน้าว่าเป็นตัวตลกในตอนนี้นึกหมั่นไส้

 

“ หัวเราะใช่ไหม... ”    เซฮุนใช้ดขนทั้งสองข้างรวบตัวคนตัวเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอด กอ่นจะออกแรงรัดแน่นจนคนที่หัวเราะในตอนแรงต้องร้องออกมาเพราะรู้สึกอึดอัด

 

“ อื้อ... ปล่อยนะคุณ ”     มินซอกอยากจะดิ้นอยากจะกระโดดแต่ก็ทำไม่ได้ ไม่คิดว่าคนอย่างเซฮุนจะแข็งแรงถึงขนาดนี้ ให้ตายเถอะกรรมตามสนองเร็วจังแฮะ

 

“ อยากให้ปล่อยใช่ไหมเด็กดื้อ ”

 

“ อย่ามาเรียกผมแบบนั้นนะ ปล่อยผมซิ ”    มินซอกทำหน้ามุ่ยประสมปนเปกับความไม่ชอบใจ ไม่ชอบเลยที่คนมาเรียกเขาเหมือนเขาเป็นเด็กแบบนี้ ยิ่งกับคนๆนี้ยิ่งไม่ชอบใจ

 

“ เด็กดื้อก็คือเด็กดื้อ มินซอกน่ะดื้อ ดื้อที่สุด ”     เซฮุนพูดอย่างไม่ยอมแพ้ ในสายตาของเขามินซอกก็คือเด็กน้อยที่น่าทะนุถนอมซ้ำยังทำให้หัวใจของคนอื่นอยู่ไม่สงบสุข

 

“ ผมบอกอื้อ.... ”     ริมฝีปากอิ่มถูกปากบางครอบงำปิดสนิท  เซฮุนกดจูบริมฝีปากอิ่มอย่างนึกหมั่นไส้ ปากนี้ใช่ไหมที่พูดเถียงเขาอยู่เรื่อยมา และเป็นปากนี้ใช่ไหมที่ครางเรียกชื่อของเขา เมื่อคิดได้แบบนั้นทั้งๆที่ตอนแรกแค่อยากจะแกล้งคนตัวเล็กให้หลาบจำแต่เพียงแค่แตะสัมผัสกลีบปากอิ่มนี้ มันก็ทำให้เขาต้องการมากกว่านี้

 

“ อื้อ.... ”     มินซอกรู้สึกตกใจกับความอุกอาจของอีกคน มือเล็กพยายามดันแผงอกของอีกคนให้ออกห่าง หากก็ไม่เป็นผล กลีบปากของเขาถูกอีกคนเชยชิมหากแต่มันไม่เคยรุนแรงสักครั้ง ทุกครั้งมันทั้งอ่อนโยนจนทำให้เขาแทบยืนไม่อยู่ เซฮุนเป็นคนประเภทไหนกัน จะซื่อบื้อ เจ้าเล่ห์หรืออ่อนโยนกันแน่ หากแต่ที่ทำตอนมันยิ่งตอกย้ำใจเขาเหลือเกิน

 

ไม่มีค่าซ้ำยังร่านไม่พอ...

 

จะผิดไหมถ้าเขาจะรู้สึกแปลก รังเกียจตัวเองเหลือเกินทั้งร่างกายและใจ

 

“ อื้อ..... ”     สุดท้ายเขาก็พ่ายให้กับผู้ชายคนนี้ มินซอกหมดแรงขัดขืนมือเล็กนิ่งชะงักอยู่ในอ้อมกอดของอีกคน เซฮุนยังคงเชยชิมกลีบปากอิ่ม ก่อนจะส่งลิ้นร้อนออกไปแตะกลีบปากอิ่มให้คนตัวเล็กได้อ้าเผยอปากออกอย่างต้องการ มินซอกรู้สึกสมองขาวโพลนเมื่อลิ้นร้อนของอีกคนจ่อละเลียดอยู่ที่กลีบปาก ปากเล็กก็อ้าเผยอให้ลิ้นร้อนได้เข้าไปกวาดต้อนหาความหวาน

 

มือหนาเกี่ยวเอาเอวเล็กก่อนจะยกอีกคนขึ้นนั่งบนเค้าเตอร์ เซฮุนสอดกายเข้าไปในวงขาเล็กของคนตัวเล็กพร้อมกับกวาดต้อนความหวานในโพลงปากของอีกคนอย่างต้องการ

 

ทั้งหอมหวานจนไม่อยากจะผละออก

 

เนินนานจนมินซอกเริ่มไม่ไหว มือเล็กส่งแรงบีบเข้าที่ไหล่กว้างของคนตัวสูง เซฮุนรู้สึกยังไม่พอแต่เพราะมือเล็กที่ส่งแรงบีบเพิ่มมากขึ้นทำให้เซฮุนรู้ว่ามินซอกไม่ไหวแล้วจริงๆ

 

เซฮุนค่อยๆผละออกจากกลีบปากอิ่มที่ชุ่มไปด้วยสารเคลือบสีใส อดไม่ได้ที่จะกดจูบซับอีกสามสีครั้งก่อนจะปล่อยอีกคนให้เป็นอิสระ

 

“ แฮ่กๆๆ ”   มินซอกนั่งหอบหายใจอยู่บนเคาน์เตอร์โดยที่มือเล็กนั้นยึดไหล่ของเซฮุนเป็นที่พึ่ง

 

“ น่ารักจัง ”      เซฮุนยิ้มมุมปากก่อนจะส่งมือไปเชยคางของมินซอกให้ขึ้นมาสบตากัน ในดวงตาใสในตอนนี้สะท้อนไปด้วยรูปของเขา ดวงใจในอกเต้นกระหนำอีกครั้งจนกลัวว่ามันจะทะลุออกมา

 

“ คุณมันบ้า... ”    มินซอกหน้าแดงปลั่ง ความรู้สึกแปลกๆนี้มันอะไรกัน คงจะไม่ใช่ในเมื่อเขารักแค่ลู่หานคนเดียว รักผู้ชายคนนั้นคนเดียว

 

ไม่มีทาง...

 

แกร๊ก!!!

 

เสียงเปิดประตูทำให้เซฮุนและมินซอกต้องหันไปสนใจ ร่างสูงของชานยอลเดินเข้ามาพร้อมกับของสดและถุงยาในมือที่เซฮุนสั่งให้ซื้อมาเมื่อเช้า แต่ที่ทำให้ทั้งสองนั้นตกใจคือใครอีกคนที่เดินแทรกตัวเข้ามาภายในห้อง

 

“ ล ลู่หาน... ”     อยู่ๆน้ำตาที่ไม่ได้ไหลมาหลายชั่วโมงกลับตีตื้นขึ้นมาอีกครั้ง คิดถึงคือคำๆเดียวที่มินซอกคิดได้ในตอนนี้ อยากจะวิ่งไปกอดหากคนที่อยู่ตรงหน้าเขากลับกอดรั้งเขาเอาไว้

 

“ อย่าไปได้ไหม... ”     เซฮุนเสียงสั่นเครือจนมินซอกสังเกตได้ ทั้งแรงกอดที่มากจนมินซอกเริ่มรู้สึกถถึงความชุ่มตรงอก

 

เซฮุนกำลังร้องไห้...

 

“ มินซอก... ”    เสียงสั่นเครือจากอีกคนที่เดินเข้ามาใกล้ ใบหน้าที่เขาคิดถึงแต่มินซอกทำอะไรไม่ได้นอกจากหยดน้ำตาที่มันไหลสื่อความคิดถึง แต่อีกใจเขาก็เหมือนรั้งให้เขาอยู่ตรงนี้

 

ลู่หานเดินเข้าหาคนตัวเล็กที่แสนคิดถึง พร้อมกับใครอีกคนที่กอดรั้งคนรักของเขาไว้อยู่ ลู่หานหวังจะแกะอีกคนให้ออกห่างจากคนรัก แต่แล้วชานยอลก็เข้ามาขวางก่อนจะเป็นคนเดินเข้าไปดึงเซฮุนออกมาแทน

 

“ ไอ้คนทรยศ ”    เซฮุนผลักชานยอลให้ออกห่างก่อนจะส่งหมัดหนักๆเข้าที่หน้าของอีกคน

 

ผลัวะ!!!

 

“ ย หยุดนะ ”    มินซอกกระโดดลงจากเคาน์เตอร์ก่อนจะวิ่งผ่านลู่หานไปขวางเซฮุนที่กำลังจะส่งหมัดเข้าที่หน้าของชานยอลอีกครั้ง

 

มินซอกหลับตาปี๋กลัวว่าเซฮุนจะชกมาที่หน้าของเขาในตอนนี้

 

ผลัวะๆๆ!!!

 

เสียงหมัดหนักสองสามครั้งหากมินซอกกลับไม่รู้สึกเจ็บอะไร ดวงตาใสค่อยๆเปิดขึ้นก่อนจะยิ่งตกใจเมื่อเซฮุนนั้นกำลังส่งหมัดลงกับเคาน์เตอร์

 

“ ย หยุดนะ พอเถอะ พอสักที ”    มินซอกวิ่งเข้าหาเซฮุนก่อนจะจับมือของอีกคนกำเอาไว้แน่น เลือดสีแดงสดอาบเปื้อนมือมินซอกไปหมด น้ำตาที่ไหลกลับยิ่งไหลมากกว่าเดิม

 

ได้โปรดอย่าทำร้ายตัวเอง...

 

“ ฮ ฮึกพอได้ไหม ”    เสียงร่ำไห้ของมินซอกทำให้เซฮุนหยุดชะงัก อารมณ์โกรธเพียงชั่ววูบทำให้เซฮุนที่รู้สึกตัวในตอนนี้ว่าตัวเองนั้นได้ทำอะไรลงไป

 

“ อย่าร้องไห้... ”  เซฮุนใช้มืออีกข้างที่ไม่เปื้อนเลือดซับน้ำตาของมินซอกเอาไว้ เจ็บปวดแหลือเกิน น้ำตาของคนๆนี้ทำให้เขาเจ็บเหลือเกิน

 

“ เข้าใจแล้ว เข้าใจทุกอย่าง ขอบคุณที่ให้มาหานะพี่ชาย ”    เสียงของลู่หานทำให้มินซอกและเซฮุนหันไปมอง

 

“ ขอบคุณที่ยังให้ฉันได้รักนายและก็ขอบคุณความรู้สึกดีที่ผ่านๆมา ถึงมันจะไม่จริงก็ตาม ขอบคุณมากนะมินซอก ฉันรักนายมากๆนะ ”    ลู่หานยิ้มกว้างเหมือนรู้สึกดี แต่คนที่มองอย่างมินซอกกลับรู้สึกเจ็บปวดจนพูดแทบไม่ออก

 

ลู่หานกำลังโกหก ลู่หานกำลังเข้าใจผิด...

 

“ ไม่!!! นายไม่รู้อะไร นายมันโง่ ฮ ฮึก ”    มินซอกเริ่มรู้สึกกลัว กลัวว่าลู่หานจะจากไปกลัวทุกอย่างกลัวทุกคนจะจากเขาไปกันหมด

 

ทั้งชานยอล เซฮุน และลู่หาน

 

เขามันน่ารังเกียจที่สุด ที่อยากจะมอบความรักให้คนถึงสามคน เขามันไม่คู่ควรกับใครทั้งนั้น

 

“ ฉันขอโทษ ฮ ฮึกอย่าไปได้ไหม ทั้งสามคนเลย ”    มินซอกร้องไห้โฮออกมาอย่างน่าสงสาร

 

แต่ไม่เท่ากับคนอีกสามคนที่กำลังอึ้งทึ่งจนพูดอะไรไม่ออก

 

มินซอกกำลังเล่นตลกอะไรกับพวกเขา

 

หรือฟ้ากำลังกลั่นแกล้งอะไรพวกเขาอีกงั้นเหรอ...

 

 

 

 

 

TBC.

ฟ้ากลั่นแกล้งหรือไรท์กลั่นแกล้งน้อ อึ้งป่ะ อึ้งกันไหม สุดท้ายมันจะจบยังไง แฮปปี้ดีไหมเอ่ย

ขอความกรุณาให้รีดทุกคนเม้นท์ด้วยนะค่ะ ตอนหน้าก็จบแล้ว และอีกอย่างขอให้รีดทุกคนอ่านสิ่งที่ไรท์บ่นๆ เพราะมันจะเป็นผลดีต่อรีดทุกคน มาแบบรวดเร็ว มาเร็วไปเร็ว

รักจุ๊บ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

431 ความคิดเห็น

  1. #389 Chibi_Ja (@kill1412) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2558 / 16:17
    ได้โปรด ให้ทุกคนเป็น ของมินซอก เถอะ เซบัลลลลลลลลลลลลลลลล 
    #389
    0
  2. #380 เอพิเพิล (@apapplee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2558 / 22:22
    สัมผัสได้ว่า ตอนนี้เราเชียร์ฮุนหมิน เย้!!! ไรต์มาต่อไวๆนะ ><
    #380
    0
  3. #379 เรรีรัน (@ryanrun) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 17:40
    โอยยยยยย หน่วงอ่ะ หน่วงสุดๆ ไม่ใช่ตอนสุดท้ายมินซอกจะไม่เหลือใครนะ ไม่เอานะ ฮือออออออ
    #379
    0
  4. #378 ppkw (@oumoimpyatda) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 20:30
    ทำไมมินิเป็นคนแบบเนร้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!? ;/-/;
    #378
    0
  5. #377 PPXM (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 20:40
    อย่าจบแบบสี่เส้าเลยนะขอร้อง ให้มินจ้อกเลือกคนใดคนหนึ่งเถอะ แต่ถ้าเป็นลู่หานคงจะดี ฮี่ๆ ไม่มากไปใช่ไหมไรต์ มาต่อเร็วๆนะอยากอ่านแล้ว มันต้องลู่หมินซิ ต้องลู่หมินแน่ๆ ลู่หมินใช่ไหม ลู่หมินหรือป่าว โอ้ยยยยยยยย!!!ไรต์มาต่อเร็วๆเถอะ คนอ่านจะบ้าตายอยู่แล้ว อืออออือออ~ "อย่าไปเลยนะ อย่าไปทั้งสามคนเลย"มานนนนคืออารายยยยยย
    #377
    0
  6. #376 LM799 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 23:19
    จบแบบ4pอย่าดีกว่าค่ะ มันง่ายเกินไปถ้าจบแบบนั้นก็เท่ากับว่าที่ผ่านมาทั้งหมดนั้นทำไปเพื่ออะไรหรอ เราดูลูกเป็นคนไม่ดีเลยอ่ะ ไรท์เขียนเก่งมากค่ะเอาความคิดที่ไรท์อยากให้มันจบแบบไหนตามใจไรท์เลย



    ปล.กลัวโดนตบมาก แต่ที่เม้นอยากให้ไรท์คิดจริงๆค่ะจบแบบที่ไรท์อยากให้จบไม่ใช่เพราะความคิดเห็นส่วนมากว่าอยากให้จบแบบนี้ ขอโทษที่คอมเม้นแบบนี้แต่เราชอบไรท์เขียนมากเลยเอาใจช่วยค่ะสู้ๆ!! ติดตามรอเรื่องต่อไป
    #376
    0
  7. #375 whee (@whee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 17:20
    ถ้าเป็นพี่ลู่ หาคนใหม่ดีกว่าให้มินซอกเจ็บๆๆๆใจเล่นๆๆๆ แบคยอนก้อได้ เอาแบบแรดๆๆเลย ชอบๆๆๆๆ แบบนี้มันเจ็บเพราะหมินซอกไม่เลือกใครสักคน ดังนั้น หาใหม่เถอะทั้งสามหน่ออ่ะน่ะ ไม่ใช่พี่ลู่แค่คนเดียว
    #375
    0
  8. #374 Mint " (@kompnn12) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 07:37
    4P ><
    #374
    0
  9. #373 Pairry (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 07:39
    บทโศกมาตรึมเลยอ้าาาา

    อยากให้หมินเลือกพี่ลู่นะ ><

    แต่กลัวไรท์จะไม่ให้หมินเลือกใครสักคนเลยอะ 5555



    มาต่อเร็วๆนะคะ อยากรู้ตอนต่อไปแล้วอ้าาาาา T T
    #373
    0
  10. #372 ซาลา 'เปา (@fanficlovefic) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 07:28
    //อย่าไปได้ไหมทั้งสามคนเลย ฮืออ 3p เถอะนะ สงสารทุกคนเลย
    #372
    0
  11. #371 rinsoek (@rinsoek) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 01:30
    "อย่าไปได้มั้ยทั้งสามคน" กรี๊ดดด >< จิกหมอนแรง งื่อ.... -//-
    #371
    0
  12. #370 Yogurt osis (@pope18) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 01:11
    น้องมินกล้ามากค่ะ ทั้งสามนะคะ ทั้งสาม!!!! โอ้ยสงสารคนเลือก จะเลือกชานยอลมันก็ดูแลอยู่ข้างๆมาตั้งแต่เด็ก จะเลือกเซฮุนนี่ก็รักมาตั้งแต่เด็กแล้วดันไปหวั่นไหวกับเซฮุนอีก จะเลือกลู่หานก็คนที่ตัวเองรัก โอยยยมินซอกหนูยิ่งกว่าวันทองอีกนะลูกกกก
    #370
    0
  13. #369 ตัง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 01:05
    4p เราก็โอเคนะ แต่เรารุ้ว่าหมินต้องเลือกลู่เพราะนี้มันฟิคลู่หมิน
    #369
    0
  14. #368 barista99 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 00:45
    ทำไมหมินไม่เลือกอะ ทำไม่หนักแน่นเลย แต่ก็สงสารพี่ลู่ที่สุดละ เราจะไม่กบฎบอส เด็ดขาด ลู่หมินเถอะนะ
    #368
    0
  15. #367 ninew (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 00:41
    สงสารบอสอ่า อย่า3พี4พีเลยนะ ฮือๆ
    #367
    0
  16. #366 F^a^h (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 00:36
    4p เลยมั้ย happy แน่นอน
    #366
    0
  17. #365 Min_Toon (@exo-toon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 00:17
    มินซอก เอาสักคนลูก
    #365
    0
  18. #364 oilnatthakritta (@oilnatthakritta) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 23:59
    หนูจะเลือกใครลูก หล่อทุกคน 555
    #364
    0
  19. #363 makid (@makids) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 23:34
    อย่าบอกนะว่าจะสี่พี?
    ในที่สุดไรต์ก็มาต่อแล้วววววววว รอมาตลอด
    ตอนนี้สงสารทุกคนเบย โดยเฉพาะลู่หาน ขอร้องอย่าดราม่านะค่ะ
    ติดตามนะค่ะ
    #363
    0
  20. #362 kms_chks (@kms_chks) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 22:17
    จบ3pหรอ เราสัญญากับพี่หาญแล้วนะว่าจะไม่กบฎ555
    #362
    0
  21. #361 Wiphawee Pukkawong (@nato_tolu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 22:00
    โถ่ลูกหนูจะเอา 3 คนไม่ได้นะ แบ่งแม่ซักคน อุ๊บ ไม่ใช่ ต้องเลือกซักคนนะ
    #361
    0
  22. #360 Jakkaran55 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 20:45
    เกลียดมินซอกอ่ะ ไม่หนักแน่นกับความรู้สึกตัวเอง
    #360
    0
  23. #359 Noina21 (@ireen996) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 20:35
    มาต่ออีกเร็วๆน้า รออยู่จ้า เปนกำลังใจให้
    #359
    0
  24. #358 saowwaluk (@saowwaluk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 17:35
    สงสารลู่หานนนน ขอร้องอย่า3p 4p นะคะ
    #358
    0
  25. #357 ก้อพอ (@kopo1990) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 17:28
    3P ก็ดีนะไรท์ ^^
    #357
    0