[Fic EXO] Sex Friend"เพื่อนที่ไม่รัก"|LuMin|fthunmin,chanmin

ตอนที่ 1 : ตอนแลกเงิน Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,474
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    21 เม.ย. 58











ตอนแลกเงิน

Chapter 1

 

 

การไม่มีอะไรติดตัวมา สุดท้ายก็ต้องสละสิ่งที่มีเพื่อวันข้างหน้าที่ดี...

 

คอนโดหรูที่อยู่ใจกลางกรุงโซล ห้องชั้นบนสุดที่มีทิวทัศน์กว้างไกลถูกจับจองโดยหนุ่มนักศึกษาหน้าตาดีที่มาพร้อมกับชาติตระกูลที่มั่งคั่ง

 

ลู่หาน ลูกชายนักธุรกิจรายใหญ่ของจีนย้ายเข้ามาในกรุงโซลประเทศเกาหลีใต้ได้เป็นระยะเวลาสามปีแล้ว เพื่อที่จะติดตามครอบครัวมาปักหลักอาศัยอยู่ที่เกาหลีอย่างถาวร

 

ห้องเช่าเท่ารังหนูทั้งยังดูซอมซ่อ ตั้งอยู่ในย่านเล็กๆของกรุงโซล ถูกจับจองโดยเด็กหนุ่มนักศึกษาใบหน้าจิ้มลิ้มที่มาพร้อมกับความอดทน

 

มินซอก เด็กกำพร้าจากปูซานที่ต้องบากบั่นกับชีวิตเพื่อที่จะได้รับการศึกษาที่ดี เพื่อวันข้างหน้าเขาจะได้กลับไปพัฒนาบ้านเด็กกำพร้าให้ดียิ่งขึ้น เพราะน้องๆและแม่รออยู่ที่นั้น

 

 

 

 

เหมือนโชคชะตาหรือเคราะห์กรรมที่ทำให้มินซอกต้องมาเจอกับเรื่องเลวร้าย หากเลือกเกิดได้ มินซอกขอที่จะเกิดเป็นสุนัขที่ไม่ต้องทนรู้สึกเจ็บปวดแบบนี้...

 

ภายในคอนโดหรูชั้นบนสุด มีร่างโปร่งของเจ้าของห้องกำลังนอนพาดตัวอยู่กับโซฟา ในมือยังคงถือกระป๋องเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แกว่งไปมา สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่จอโทรทัศน์ไม่ยอมละออกสักที

 

แกร๊ก!...

 

“ มาแล้วเหรอ ”          ทั้งที่ยังไม่มีใครเดินมาปรากฏตัวให้เห็นแต่ลู่หานรู้ดีว่าคือใคร สายตาที่จับจ้องหน้าจอสี่เหลี่ยมต้องหันไปมองร่างบางที่กำลังเดินเข้ามา

 

“ อืม... ”         มินซอก แค่หันไปมองก่อนจะขานเสียงตอบรับในลำคอ แล้วหวังจะเดินต่อไป หากคนที่นอนพาดที่โซฟาไม่พูดรั้งไว้ซะก่อน

 

“ มานี่หน่อย ”         ลู่หานพูดทั้งยังเอี่ยวตัวจับจ้องร่างบางไม่ยอมลดละ ทำให้มินซอกไม่สามารถเดินต่อไปได้ ร่างบางจึงต้องจำยอมเดินมาหาคนที่อยู่บนโซฟาอย่างว่าง่าย

 

“ มีอะไร ”        ตั้งแต่เข้ามามินซอกก็พูดเหมือนกับว่ากำลังจะตาย เสียงยานคางเหมือนไม่อยากพูดทำให้ลู่หานรู้สึกอารมณ์ไม่ดี แต่ถึงอย่างนั้นลู่หานก็ทำได้แค่แสยะมุมปากแก้ขัดใจไปก่อน

 

“ นวดให้กูหน่อย ”      ลู่หานทำท่าแตะมือเข้าที่ไหล่เชิงบอกให้มินซอกรู้ว่าควรจะต้องนวดตรงไหน ก่อนจะวางกระป๋องเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไว้บนโต๊ะ ตบมือที่ตักสั่งให้มินซอกมานั่ง

 

“ แต่กูเหนื่อย ”          มินซอกพูดเสียงยานคางอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันเหมือนจะไม่ไหวจริงๆ ร่างบางจึงหันเปลี่ยนทิศทางไปยังห้องนอน ก่อนจะเดินไปโดยไม่ฟังเสียงห้ามของลู่หานเลยแม้แต่น้อย

 

“ นี่มินซอก มึงอย่ามาขัดคำสั่งของกูนะ ”          ลู่หานไม่ยอม ร่างโปร่งจึงต้องลุกจากโซฟาแล้ววิ่งตามเพื่อนตัวเล็กที่กำลังจะถึงประตูห้องนอนในอีกไม่กี่ก้าว

 

ลู่หานดึงมือเล็กของมินซอกเอาไว้ก่อนจะกระชากให้มินซอกเดินตามไปที่โซฟาตัวเดิม มินซอกขัดขื่นเล็กน้อย แต่ความเหนื่อยล้ามันสั่งให้มินซอกห้ามขัดขื่น ร่างบางจึงต้องเดินไปยังโซฟาตัวก่อนหน้านี้ที่เขาเพิ่งเดินออกมาตามแรงดึงของลู่หานไปอย่างว่าง่าย

 

เมื่อมาถึงลู่หานจึงนั่งลง ก่อนจะดึงให้มินซอกนั่งตามลงมาที่ตักของเขา มินซอกรู้สึกขัดใจไม่น้อย แต่เพราะความเหนื่อยมันจึงทำให้มินซอกนั่งลงที่ตักแกร่งนั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

“ นวดให้กู กูให้หมื่นวอนโอเคไหม ”          ข้อเสนอถูกหยิบยื่นมาในทุกครั้งที่ลู่หานต้องการจะให้มินซอกทำอะไร แค่ลู่หานจ่ายเงินมา มินซอกก็ยอมทำตามทุกอย่าง มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่มินซอกย้ายเข้ามาอยู่กับลู่หาน วัฏจักรชีวิตที่มินซอกไม่เคยคาดคิดว่ามันจะเป็นแบบนี้

 

ลู่หานเห็นมินซอกเป็นแค่คนหน้าเงินที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงิน แต่มันก็ถูกเพราะมินซอกทำทุกอย่างเพื่อเงินจริงๆ มันคงไม่สำคัญอะไรที่มินซอกจะต้องเอาศักดิ์ศรีมาถือเป็นข้ออ้าง ในเมื่อสิ่งที่มินซอกมีติดตัวมาก็คือร่างกายเท่านั้น

 

ถึงจะรู้สึกเหนื่อย แต่เพราะเงินมันจึงทำให้มินซอกไม่อาจละทิ้งเงินหมื่นวอนไปได้ วันนี้ที่เหนื่อยก็เพราะต้องไปทำงานพาทไทม์แต่มินซอกได้แค่ห้าพันวอน ทำทุกอย่างตั้งแต่เสิร์ฟยันต้องมานั่งล้างแก้ว กว่าจะได้เงินแต่ละวอนมินซอกรู้สึกเหมือนสายตัวแทบขาด มินซอกจึงรับข้อเสนอของลู่หานโดยการนวดลงบนไหล่กว้างนั้น

 

“ เดี๋ยว... ”          แต่เมื่อมินซอกทำท่าวางมือลงบนไหล่แกร่งเพื่อทำการนวด ลู่หานก็จับรั้งเอวบางของมินซอกเอาไว้ ก่อนจะเหนี่ยวรั้งหมุนตัวให้มินซอกหันมาเผชิญหน้า

 

การที่จะต้องหันหน้ามาหาคนที่นั่งพาดอยู่บนโซฟา มินซอกจึงต้องเปลี่ยนอิริยาบถใหม่ ขาเรียวอย่างผู้หญิงต้องอายต้องทำการพาดคร่อมตักแกร่งของลู่หานเอาไว้ มือเล็กก็ต้องเอื้อมไปวางพาดบนไหล่แกร่งเป็นการยึดร่างไม่ให้เซล้ม จากแต่ก่อนมินซอกแค่นั่งตักข้างเดียวแต่ตอนนี้มินซอกขึ้นมานั่งคร่อมตักทั้งสองข้างของลู่หานแทน

 

“ นวดดีๆ เดี๋ยวมีรางวัล ”          เสี่ยใหญ่อย่างลู่หานที่ตอนนี้เริ่มเคลิ้มไปกับน้ำสีฟาดในกระป๋อง ทำมือบีบเค้นเอวบางของมินซอกอย่างเพลินมือจนคนที่นั่งคร่อมอยู่บนตักถึงกับต้องนึกสมเพช มินซอกไม่ได้โง่เหมือนเมื่อก่อนที่จะไม่รู้ว่าลู่หานต้องการอะไร ถึงขั้นนี้แล้วจะยอมทำตัวซื่อใสๆเหมือนแต่ก่อน มินซอกก็คงไม่รอดมาจนถึงทุกวันนี้หรอก

 

“ แน่ใจว่าให้นวด ”         ดวงตาสีชากลมเรียวของมินซอกจ้องเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลเข้มของลู่หานอย่างรู้ทัน จนคนที่เหมือนจะทำตัวเนียนๆถึงกับหัวเราะออกมาอย่างนึกขัน ลืมไปแล้วว่ามินซอกนั้นไม่ใช้คนเก่าที่ใสซื่อจนลู่หานอดใจไม่ไหว ตอนนี้มีแต่มินซอกที่มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวจนในบางครั้งเป็นลู่หานเองที่ตามคนตัวเล็กนี้ไม่ทัน

 

“ ก็... ถ้าไม่ขัดทำอย่างอื่นก็ดีเหมือนกัน ”          สายตาเจ้าเล่ห์อย่างหมาป่าหื่นกระหายถูกส่งมายังร่างบางที่นั่งคร่อมตักอยู่ มือก็บีบเค้นเอวบางนั้นอย่างปลุกปั้นอารมณ์ร่วม

 

“ เสียใจด้วย วันนี้กูเหนื่อย ”          มินซอกยิ้มร้ายก่อนจะทำท่าลุกออกจากตักของลู่หาน แต่มือแกร่งที่บีบเค้นเอวบางนั้นรั้งให้มินซอกนั่งลงที่เดิม

 

“ ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูทำเอง มึงนอนอยู่เชยๆ แต่ถ้ามีอารมณ์ร่วมมาช่วยกูทำก็ได้ ”          ลู่หานพูดหน้าตาเชยทั้งมุมปากยังสร้างยิ้มร้ายๆจนมินซอกนึกหมั่นไส้ ไม่มีอะไรที่ต้องเขินอายกับเรื่องแบบนี้ ในเมื่อพวกเขาทำกันบ่อยจนเรียกว่าเป็นกิจวัตรประจำวันอย่างหนึ่งในการใช้ชีวิตร่วมกัน

 

“ กูขอแสนวอน มึงให้ได้ไหมล่ะ ”        มินซอกเรียกร้องเงินเหมือนทุกครั้งก่อนที่อะไรมันจะเกิดในไม่ช้า เพราะตอนนี้ค่าเทอมที่มหาลัยก็เริ่มแพงขึ้นเรื่อยๆตามอุปกรณ์ที่ใช้ในการศึกษา หวังเงินพาทไทม์ที่ไปทำก็คงจะไม่ได้หนึ่งในสี่ส่วนที่ต้องจ่ายในแต่ละเทอม การทำแบบนี้มันก็ทำให้มินซอกไม่ต้องมีปัญหาในการเรียนอีกต่อไป

 

“ แสนวอน ก็สิบที แค่นี้สบายมาก ”          ลู่หานยักคิ้วส่งไปยังคนตัวเล็กที่นั่งคร่อมตัก ก่อนมืออีกข้างจะล้วงเอากระเป๋าเงินมาจ่ายมินซอกตามข้อตกลง

 

“ สัด! ”          มินซอกแค่อุทานคำหยาบก่อนจะเอื้อมมือไปจับเงินที่ลู่หานหยิบออกมาจากกระเป๋า แต่ลู่หานเหมือนจะไวกว่าจึงเบี่ยงมือไปข้างหลังทำให้มินซอกต้องเอี่ยวตัวเข้าหาเพื่อจะหยิบเงินได้ถนัดมือ

 

ตอนนี้มินซอกก็อยู่ในท่าที่ลู่หานวางเอาไว้ ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักอยู่ห่างใบหน้าหล่อคมคายของลู่หานไม่กี่มิล จมูกรั้นแทบจะแนบชิดจมูกโด่งได้รูป ทำให้คนเจ้าเล่ห์อดหัวเราะอย่างชอบใจไม่ได้ เสียงหัวเราะเยาะทำให้มินซอกรู้ได้เลยว่าตอนนี้เขากำลังเสียท่าให้ไอ้หมาป่าจอมหื่นกาม

 

“ ร้ายนักนะมึง ”          มินซอกพูดอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะมองหน้าลู่หานอย่างคาดโทษ แต่แล้วคนที่เป็นเบาะรองนั่งก็ส่งสายตาระยิบระยับมาให้ มินซอกรู้ในทันทีว่าลู่หานต้องการให้ทำอะไร แต่เหมือนคนตัวเล็กอยากจะกลั่นแกล้งลู่หานเพื่อเอาคืน จึงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ในสายตาต้องการนั้น มินซอกก็ยังคงตะเกียดตะกายเอาเงินที่ลู่หานเบี่ยงไปข้างหลังอย่างคนไม่รู้ไม่เห็น

 

“ หึ! มึงก็ร้ายใช่ย่อยนะ ”        ลู่หานปล่อยก้อนเงินที่อยู่ในมือให้ปลิวลงพื้นก่อนจะเปลี่ยนมาจับรั้งเอวบางของมินซอกแทน ปากบางกดจูบริมฝีปากอิ่มที่อยู่ไม่ห่างอย่างหื่นกระหาย มือเล็กที่เอื้อมหวังจะหยิบเงินต้องเปลี่ยนมาคล้องคอแกร่งของคนเจ้าเล่ห์นั้นแทน

 

ทั้งสองแลกเปลี่ยนอากาศและรสหวานของจูบให้กันและกันอย่างไม่รู้สึกเบื่อ ยิ่งทำเหมือนอารมณ์ของลู่หานจะยิ่งทวีคูณความรุนแรงมากยิ่งขึ้น แก้มก้นของมินซอกก็ขยับขึ้นลงเสียดสีน้องชายใต้ร่มผ้าจนลู่หานต้องผละริมฝีปากออกมาอย่างห้ามไม่ได้

 

“ กูว่าอยู่นี่คงไม่ถนัด งั้นเราไปต่อที่ห้องกัน ”

 

NC

 

 

 

 

หลังจากบทสงครามจบลงทุกครั้ง ก็เป็นมินซอกที่ตื่นก่อน แต่ก็ไม่อาจลุกออกไปได้ ไม่ใช่เพราะเจ็บ แต่เพราะอ้อมกอดของลู่หานที่ทำให้มินซอกไม่อาจลุกออกไปจากเตียงเพื่อไปทำธุระส่วนตัวได้

 

มินซอกขยับตัวจนลู่หานรู้สึกตัว แต่แขนแกร่งก็ยังไม่ยอมปล่อยจนมินซอกต้องเอื้อมมือขึ้นไปบีบจมูกโด่งได้รูปนั้นอย่างหมั่นไส้

 

“ โอ้ยๆๆ มึงจะบีบทำไมเนี้ย ”     ได้ผลเมื่อลู่หานละมือออกมาจับกุมจมูกของตัวเองที่กำลังแดงเปล่งเพราะแรงบีบของเพื่อนตัวเล็ก

 

“ สมน้ำหน้า เหอะ... ”     มินซอกลุกขึ้นนั่งก่อนจะหันไปเขกกะบาลคนที่นอนอยู่อีกครั้ง

 

“ มึงรับผิดชอบกูเลยมินซอก บีบเข้ามาได้จมูกคนนะเว้ยไม่ใช่จมูกตุ๊กตายางที่จะได้ไม่รู้สึกเจ็บ ”     ลู่หานดีดตัวขึ้นมารั้งมือมินซอกเอาไว้

 

“ อะไรของมึงอีก ”      มินซอกทำเสียงรำคาญก่อนจะหันไปยังคนที่ลุกขึ้นมาจากเตียง แถมยังจับมือของเขาเอาไว้

 

“ ขอฟรีอีกทีได้ไหม ”

 

“ สัด! เอามั้ยส้นตีน ”      มินซอกทำท่าจะถีบลู่หานจริงๆแต่ดูเหมือนคนเจ้าเล่ห์จะรู้สึกตัวก่อน จึงรีบลุกออกจากเตียงไม่ลืมที่จะกดจูบย้ำกลีบปากอิ่มของมินซอกก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำไป

 

“ เหี้ยเอ้ย... ”    มินซอกหัวเราะหึในลำคอ ความสัมพันธ์ของพวกเขามันเริ่มขึ้นตั้งแต่ลู่หานชวนมินซอกมาอยู่ด้วย โดยข้ออ้างว่าเจ้าตัวเหงา ซึ่งในตอนนั้นมินซอกก็ยังคงใสๆซื่อๆจนหลงเข้ามาในถ้ำเสือ และแล้ววันแรกที่เริ่มต้นความสัมพันธ์ทางกายเพราะความเมาของพวกเขาทั้งสองที่ไปเลี้ยงสังสรรค์งานวันเกิดของเพื่อน

 

และนับตั้งแต่นั้นมา เหมือนอะไรมันจะเปลี่ยนไป ลู่หานกับมินซอกที่ตัวแทบติดกันก็เหมือนจะห่างไกลถึงจะอยู่ในคอนโดด้วยกันก็ตาม พวกเขาแถบไม่พูดด้วยกัน ใช้ชีวิตของใครของมัน เพราะลู่หานกับมินซอกก็เรียนกันคนละคณะจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะเลี่ยงหน้ากันได้

 

แต่เหมือนลู่หานจะรู้สึกไม่ชอบใจ เจ้าตัวหาโอกาสคุยกับมินซอก แต่ที่เปลี่ยนไปหนักมากกว่าเดิมคือมินซอกไม่รู้สึกเสียใจที่เสียซิงให้กับเขา เพื่อนตัวเล็กเพียงแค่บอกว่า “ถ้ามึงต้องการเมื่อไหร่ จ่ายแค่เงินมาเดี๋ยวกูจัดให้”     

 

จนตอนนี้ความสัมพันธ์ทางกายระหว่างลู่หานกับมินซอกก็เลยเถิดมาจนถึงทุกวันนี้ กลายมาเป็น เซ็กส์เฟรนด์ที่ทั้งสองใช้ผูกมัดซึ่งกันและกัน

 

ไม่ต้องมีใครรู้สึกผิดหรือเสียใจกับเรื่องที่เกิด ปล่อยมันให้เป็นไปตามวิถีชีวิต...

 

แต่ถ้ารู้สึกเหนื่อย ก็แค่หยุดมัน หยุดความสัมพันธ์ทุกอย่างแล้วเริ่มต้นกับสิ่งที่ค้นพบใหม่...

 

ไม่ต้องเป็นบาปติดตัว เพราะคนหนึ่งเสียเงินเพื่อแลกมา ส่วนอีกคนรับเงินก่อนจะทำตามไป...

 

 

 

 

TBC.





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

431 ความคิดเห็น

  1. #343 ppkw (@oumoimpyatda) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 19:34
    อื้อหือออ แค่อินโทรก็ฟินละะะ
    #343
    0
  2. #308 FAiTHH (@aeiy_chenmin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 09:33
    เปิดมาตอนแรกแทบกรี๊ดดด เร้าใจอย่างบอกไม่ถูก ;///;
    #308
    0
  3. #221 Nabee_neko (@nabeeneko) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 21:20
    ติดตามแรงๆ
    #221
    0
  4. #154 Tomtampajazz (@tomtam_pajaree) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 16:51
    ง่าาาา อาหนูมิน....
    #154
    0
  5. #126 DarkCornell (@fai-cornell) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 07:46
    พี่หานรวยจริงนะ :((
    #126
    0
  6. #53 nastsi (@loveclashforever) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 16:27
    วินวิน กันทั้งคู่ซินะ
    #53
    0
  7. #34 pplm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 23:55
    ง่าหมิรรรนนแต่ชอบ55
    #34
    0
  8. #14 อาเปา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 22:42
    ง้อววววว น่าติดตามค่ะ
    #14
    0
  9. #13 exol (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 22:06
    โว วว ว ว

    ชอบคาเเรตเตอร์มากเลยอ่ะไรต์



    เเต่ย่อมรับว่าเข้ามาเพราะเสิร์ฟหา ฮุนหมิน

    ไรต์ไม่ด่าเค้านะ !!
    #13
    0
  10. #12 fafaghggg (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 14:27
    ติดตามบอกเลย เนื้อหาโดนใจมากก
    #12
    0
  11. #11 iivv (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 14:26
    หืมม น่าอ่านมากก ย้ำ มาก มินิไม่ซื่อโครตชอบอะ ต้องออย่างงี้เมะเลว เคะร้าย ถึงจะเข้ากัน ไม่ใช่ใสๆซื่อๆ เดี้ยนรับไม่ได้ มาต่อเร็วๆนะค้าาาา
    #11
    0
  12. #10 amsumo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 23:16
    ชอบมากคะไรต์ติดตามค่า
    #10
    0
  13. #9 Faa Faa Faa (@lailak) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 20:39
    ติดตามอ่ะ ชอบๆๆ
    #9
    0
  14. #7 Lminmhan (@lumin2620) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 20:29
    เนื้อเรื่องน่าสงใจมากกกก มาต่ออีกนะคะ สู้ๆค่ะ รออยู่นะ ขอบคุณมากค่ะ สนุกมากเลย :)
    #7
    0
  15. #6 Sumaymin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 19:31
    สู้ๆนะคะไรท์
    #6
    0
  16. #5 Jakkaran55 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 18:49
    กลายเป็นความเคยชิน เพราะแค่ความเคย... โดยไม่รู้ตัวว่ามันจะมีความรู้สึกเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยรึป่าว
    #5
    0
  17. #4 carrat (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 18:47
    ทามไมชีวิตมินิน่าสงสารจังอ่ะ ร้องไห้แปป!!

    แต่เค้าชอบคาแรคเตอร์แบบนี้นะ..!!(^_^)
    #4
    0