Play Girl Fall! ตกหลุมร้ายนายหน้ามึน

ตอนที่ 9 : ยืม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 558
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    20 ก.ค. 61

T
B






ทินพาร์ท 

     'อะไรของเธอ'
     นี้คือประโยคที่วนอยู่ในหัวเกือบ 5 นาทีนับตั้งแต่ผู้ชายหน้าตาแย่ๆโผล่มา ทำอะไรของเธอ... ยิ้มให้มันทำไม ทำเสียงสองกับมันทำไม ท่าทีงุ้งงิ้งนั้นมันอะไร 
     ทำเหมือนผมเป็นอากาศธาตุมาเกือบ 5 นาที อะไรของเธอย้วย?

     ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เรียกความสนใจให้สองคนนั้นหันมามอง ผมหลุบตามองผู้ชายหน้าตาแย่ผ่านไรผมที่บดบังทัศนียภาพ ขนาดผมบังตาผมยังรับรู้เลยว่าไอ่ผู้ชายคนนี้หน้าตาแย่แค่ไหน ไม่รู้ว่าย้วยคุยไปด้วยได้ยังไง
     
     "จะไปไหน" น้ำเสียงห้วนต่างจากเสียงเมื่อ 5 นาทีที่ผ่านมาของย้วย ทำให้ผมที่กำลังจะก้าวเท้าออกจากเก้าอี้ชะงัก ผมค่อยๆหันไปมองย้วย มองดวงตาโตใสที่จ้องมาที่ถุงขนมกลีบลำดวนที่อยู่ในมือผม 

     หึ
     "กลับ" ผมเอ่ยเหมือนไม่สนใจ พร้อมกับก้าวขายาวๆเดินออกไปอย่างไม่รีบเร่ง

     หมับ
     ความร้อนจากฝ่ามือเล็กแตะเข้าที่ผิวช่วงแขนของผม ส่งผมให้ผมกระตุกยิ้มมุมปากเบาๆ 'ติดกับ' 
     "เดี๋ยวดิ" เสียงห้วนปนหวานดังขึ้นจากด้านหลัง ผมทำท่าชั่งใจชั่วครู่ ก่อนจะค่อยๆหันหลังไปมองคนที่จับแขนผมอย่างถือวิสาสะ 
     "ขนมอ่ะ" ว่าแล้วย้วยก็มองขนมกลีบดอกลำดวนในมือผม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอยากกินแค่ไหน 
     "ใครบอกให้ย้วย" 
     "อ้าว ก็ฉันชอบขนมกลีบลำดวน แล้วนั้นขนมกลีบลำดวน ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคุณนายหงส์ทำมาให้อ่ะ" ย้วยหน้าเหวอนิดหน่อย จากนั้นก็ทำปากขยุบขยิบอภิบายยืดยาว 
     "ไม่ใช่...ของพี่" ผมเปลี่ยนสรรพนามตัวเองเสร็จสรรพ เป็นเชิงบอกอ้อมๆว่า ถ้าเรียกว่าพี่อาจจะให้ก็ได้ ย้วยหน้าเสีย คิ้วสวยๆค่อยๆขมวดมุนเหมือนใช้ความคิด ริมฝีปากเล็กเม้มเข้าหากัน ดวงตาก็ไม่หลุดจากถุงขนม 

     "มีอะไรหรอคะ?" แล้วก็มีบุคคลที่สามเข้ามาแทรก 'มัน' เดินเข้ามาขนาบข้างย้วย ไม่วายโอบเอวย้วยเพื่อนแสดงความเป็นเจ้าของ? ผมมองการกระทำดังกล่าว ย้วยยิ้มแหย่ๆนิดหน่อยพร้อมกับดิ้นอยู่ในอ้อมแขนนั้น 
     "แฟนหรอ" ผมพูดหว่าน ใครจะตอบก็ได้ 
     "ใครครับ ผมเป็นแฟนน้องเยลลี่ ไม่ทราบว่าคุณ...?" 
     "พี่ธามปล่อยมือก่อนนะคะ ตรงนี้มันไม่ดี" ตรงไหนก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละ ผมมองท่าทางที่กำลังพยายามแกะมือปลาหมึกของมันออกจากเอวของย้วย 

     หงุดหงิด
     ผมวาดแขนข้างที่ถุงขนมกลีบลำดวนไปยังบริเวณเหนือศรีษะย้วย แรงเหวี่ยงทำให้ถุงขนมสะบัดไปตามแรง มันที่เป็นแฟนผงะเมื่อเห็นถุงขนมกำลังจะลอยเข้าที่หน้าจนเผลอปล่อยเอวของย้วย แล้วก็หลบทันองศาของถุงขนม 
     พอดีกับที่แขนของผมค้อมรวบรอบคอย้วยพอดี ผมออกแรงไม่มากดึงร่างบางให้เข้ามาสู่ในอ้อมกอดของผม ถุงขนมที่อยู่ในมือห้อยอยู่ตรงองศาที่พอจะจับ "เอาไป" ผมพูดเบาๆให้ย้วยได้ยินแค่คนเดียว
     ย้วยดูเหมือนจะงงๆอยู่ แต่สัญชาตญาณของย้วยกับของกินไวกว่า มือยาวๆตะครุบถุงพอดี ทั้งๆที่หน้าของย้วยจมอยู่ในอกของผม

     ผมใช้มือที่ว่างแล้วเสยผมหน้าของตัวเองขึ้น เผยให้เห็นวิวตรงหน้าที่ชัดเจน ผมจ้องไปที่มันนิ่งๆ พร้อมกับให้คำตอบมัน "เป็นเพื่อน...สนิท" 
     คำพูดกับการกระทำของผมมันสวนทางอย่างแน่นอน ถ้ามันไม่โง่ก็คงรู้ว่า ย้วยเป็นเพื่อนสนิท..ที่ผมคิดไม่ซื่อ เพื่อนหรอ ก็แค่สถานะอย่างเป็นทางการ แต่จิตใจคนเราไม่จำเป็นต้องเป็นทางการตามสถานะหรอก
     
     "ขอยืมก่อนแล้วกัน" ผมว่าง่ายๆ ที่มันน่าจะเข้าใจได้อะนะ ยืมหน่อยแล้วกัน 
     

     "ไป"  ไม่ใช่คำเชิญชวนแต่เป็นคำสั่ง ผมโอบรอบคอย้วยพร้อมกับดึงร่างให้หันหลังเดินตามมา 
     "เดี๋ยว อะไรเนี่ย แล้วพี่ธามหล่ะ เดี๋ยวดิ ปล่อยยย" เหมือนจะได้สติแล้วหลังจากชื่นชมของกินมานาน มือยาวก็ฟาดลงมาที่แขนผมที่ล็อคคอเธอไว้ไม่หยุด ขาก็เดินตามแรงดึงของผมไปเรื่อยๆ ปากก็บ่นงุ้งงิ้งไม่หยุด
     "พาไปตัดผม" 
     "เรื่องอะไร! ไปคนเดียวไม่ได้รึไง!" 
     "ไม่" ใครจะปล่อยให้เธอไปกับมัน ผมควรหาเหตุผลที่ดีๆซักอย่าง... "เหงา"
     "เพื่อนไม่คบรึไง"
     "...เอาคืนมา" ผมทำท่าจะหยิบถุงขนมในอ้อมกอดของย้วย ร่างบางเบี่ยงหลบมือของผม 
     "ไม่เอา" 
     "งั้นก็ไป" แต่โดยดี
     "ชิส" เวลาย้วยไม่พอใจอะไรก็ชอบจิ้ปากตลอด ไม่บ่อยหรอกที่จะทำ ผมคิดว่าผมเผลออมยิ้มกับท่าทางของย้วย 

     "อิ้!" เห็นแล้วมันก็อดแกล้งไม่ได้ ผมใช้มือที่ล็อคคอย้วยมาจับปากบนกับปากล่างให้ปิดสนิทไม่ต้องพูด 
     "ไม่น่ารักเลย" :)







#ผู้หญิงขี้เล่น



_________________________
ง่อวววว ไม่ได้นะคะ คนเนี่ยของพี่ทินคนเดียว แตะต้องได้คนเดียว เค้าวอแวของเค้าได้คนเดียว -..- เพื่อนสนิทเป็นสถานะทางการค่ะ แต่ทางจิตใจก็อีกเรื่อง 555555555555 เยลลี่กับเรื่องของกินค่อนข้างจริงจังกว่าสิ่งใด คนทั่วๆไปก็ล่อด้วยของกินระดับพื้นฐาน แต่พี่ทินที่เป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็กมันก็จะขั้นกว่านิดหนึ่ง(หรอ?) 

อ่านมาถึงตอนนี้คิดว่ารีดเดอร์ก็อาจจะงงๆกันหรือเปล่าจู่ๆพี่ทินมาถึงก็ออกตัวแรงขนาดนี้เลยหรอ ไม่สมเหตุสมผลเลยเน้อะ 55555555 แต่ทุกอย่างก็มีที่มาที่ไปค่ะ แค่ต้องรอตอนต่อไป อิอิ

ไม่ค่อยว่างมาอัพเลยจริงๆ ยังไงก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะ ^^ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

81 ความคิดเห็น

  1. #67 Chalita062 (@Chalita062) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:33
    รอออออออ
    #67
    0
  2. #62 Exoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 09:32

    ชอบเรื่องนี้มากๆๆไรท์ห้ามทิ้งเรื่องนี้นะ รอนะค่าาบบ

    #62
    0
  3. #61 DYKwa (@DYKwa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 13:08

    รอนะค่ะชอบเรื่องนี้มากกก

    #61
    0
  4. #60 DYKwa (@DYKwa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 12:07

    เห็นอย่างนี้พี่ทินก็ขี้หึงไม่ใช่น้อย

    #60
    0
  5. #51 Exoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 18:33

    อะไรอ่าา หึงสุดหวงสุดด เเอบชอบน้องมาตั้งนานเเล้วรึเปล่าคะพี่ทินน

    #51
    0
  6. #50 nammmwannn (@nammmwannn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 18:58
    ไม่น่ารักจริงหรอพี่ทิน
    #50
    0
  7. #49 BDC_J (@yoonhunhan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 07:29
    กริ๊ดดด ใครบอกน้องย้วยไม่น่ารักคะพี่ทิน น้องย้วยน่ารักจะตาย
    #49
    0
  8. #48 chidaphameen0 (@chidaphameen0) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 03:43
    พี่ทินห่วงน้องสุด​
    #48
    0