Play Girl Fall! ตกหลุมร้ายนายหน้ามึน

ตอนที่ 6 : คุณนายยังสาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 657
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    16 พ.ค. 61

T
B




วันเสาร์ 
10.00 น. 

     ฉันเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเองแล้วบิดขี้เกียจไปมา ก็คนพึ่งตื่น ตายังไม่แตกดีเลย เท้าก็ค่อยๆก้าวลงบันไดมาอย่างไม่เร่งรีบ สายตาก็สอดส่องหาใครบางคน เมื่อพาร่างตัวเองลงมาถึงชั้นล่างแล้ว ประสาทจมูกก็ได้กลิ่นบางอย่างลอยมา ทำให้ฉันค่อยๆเดินตามเข้าไปในครัวอย่างง่ายดาย ก่อนจะพบร่างผู้หญิงวัย 40 ต้นๆ กำลังง่วนอยู่กับการทำอาหาร
     อาทิตย์นี้ฉันกลับมาที่บ้านเพราะว่า วันจันทร์กับอังคารไม่มีเรียนเลยโดดกลับมาหาแม่ซะเลย บ้านฉันอยู่กรุงเทพฯนี้แหละแต่อยู่ห่างจากมหาลัยม้ากกกกกมาก เลยต้องมาอยู่หอทั้งๆที่ไม่ได้อยากจะอยู่ซักเท่าไหร่ ติดแม่อ่า -0- แต่ก็นะ อยู่หอก็ดีนั้นแหละ แบบว่าเที่ยวกลับดึกเท่าไหร่ก็ได้ ไม่มีแม่คอยบ่น อิอิ -..- 

     "คุณนาย ลี่หิวมีอะไรกินม้างงงง" ฉันบ่นเสียงยานคาน ในขณะที่สวมกอดคุณนายสุดที่รักจากด้านหลังแล้วเอาแก้มคลอเคลียเหมือนแมวที่ขออาหารกิน 
     "ยัยลี่ คุณนายตกใจหมด" คุณนายตีมือของฉันเบาๆเชิงปราม ไอ่สวมกอดจากด้านหลังหรือที่เรียกว่าแบล๊คฮักไม่เท่าไหร่หรอก แต่กอดตอนคุณนายกำลังคนบางอย่างอยู่ในหม้อนี้สิ แหะแหะ ^^; 
     "แฮ่ ลี่ไม่เห็นอ่ะ ว่าแต่คุณนายทำอะไรหรอ" ฉันถอดกอดจากคุณนายแล้วเปลี่ยนมาอยู่ข้างๆ แล้วชะเง้อมองอาหารในหม้อว่าคืออะไร 
     "ต้มข่าไก่ของโปรดลี่ไงลูก" หูยยยย ต้มข่าไก่ของเรานี้เองงง >0< คุณนายนิรู้ใจตลอดดดด
     "หูยยย น้ำลายไหลเลยเนี่ยย" ฉันว่าพลางทำท่าเช็ดปาก พร้อมกลืนน้ำลาย 
     "ว่าแต่ ทำไมคุณนายทำกับข้าวเยอะจังอ่ะ มีตั้ง 1 2 3 4 5 6 7 อย่าง!! คุณนายจะทำไปแจกใครหรอ?" ฉันกวาดสายตามองอาหารไทยต้นตำรับ ฝีมือคุณนายแคนดี้ เชฟอาหารไทยชาววังระดับตำนานของประเทศไทยที่วางเรียงรายเต็มโต๊ะกลางห้องครัว 
     "วันนี้นัดแก้งค์คุณนายยังสาวไว้" แก้งค์คุณนายยังสาว คือ เพื่อนสนิทของคุณนายแคนดี้แม่ของฉัน อันประกอบด้วย แม่ของพี่เฟีย คุณนายจ๋า แม่ของพี่ไนท์ คุณนายกวาง และ แม่ของอิตาทิน คุณนายหงษ์ ไม่ต้องแปลกใจนะว่าทำไมถึงเรียก คุณนาย เพราะบรรดาคุณนายทั้งหลายอยากให้เรียกแบบนี้ไงหล่ะ บอกว่า เรียกแม่ เรียกป้า เรียกน้า มันแก่ไป เรียกคุณนายดีกว่า เก๋ๆ ฉันก็โดนเป่าหูให้เรียกจนติดปากมาตั้งแต่เด็กแล้วแหละ 
     "พวกพี่ๆก็มาด้วยนะ" ประโยคถัดมาของคุณนาย ทำให้ฉันที่กำลังจะเดินไปหยิบจานชะงักค้าง -0- 
     "พี่เฟีย กับ พี่ไนท์ อ่ะหรอ" พี่เฟียเจอหน้าบ่อยจนจะเหม็นหน้าอยู่แล้ว ส่วนพี่ไนท์ก็แทบไม่ได้เจอกันเลย ฉันนึกในใจมือก็หยิบจานในสวยของคุณนายวางซ้อนกันไปว่าจะช่วยจัดโต๊ะกินข้าวซักหน่อย  
     "ยัยหงส์กับพี่ทินมาด้วยน้าาา" -_- เหมือนอารมณ์ดาวน์ลงสู่ห้วงนรกทันทีเมื่อได้ยินชื่อคนอันหลัง
     "หรอ...เมื่อวันอังคารลี่ก็บังเอิญเจออิตาทินมาด้วยเหมือนกัน มึนเหมือนเดิม" แค่พูดภาพอิตานั้นที่จะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ก็ลอยเข้ามาละ  
     "จริงหรอลูก เป็นไงพี่เขาหล่อมั้ย เห็นยัยหงส์อวดนักอวดหนาว่าพี่ทินโตมาแล้วหล่อ" ฉันนึกภาพคนตัวสูงเกิน 180 เซนฯ ผิวขาว ตัวบางสมส่วน ใบหน้าได้รูป รับกับ ตา จมูก ปาก เรียกได้ว่าหล่อขั้นเทพ
     "ไม่เห็นจะหล่อเลย" -3- เค้าเปล่าพูดปดนะ ไม่เห็นจะหล่อตรงไหน วันๆเอาแต่นอน 
     "ใช่หรอยัยลี่ แต่เค้าหน้าพี่ทินสมัยเด็กก็ดูจะหล่ออยู่นะ หล่อแบบลูกครึ่งๆ" แม่ฉันว่าพร้อมกับทำท่าเพ้อฝัน เหอะ ไม่เห็นจะหล่อเลย สู้น้องนายก็ไม่ได้ ก็แค่ตัวสูง ผิวขาว หน้าอินเตอร์ๆ แค่นั้นเอง ฉันเบะปาก 
     "ไม่รู้ คุณนายก็รอดูเองละกัน" ฉันว่า ก่อนจะเดินออกไปที่กลางบ้านที่มีโต๊ะไม้ขนาดกลางประมาณ 8 คนนั่ง ก่อนจะวางจานและช้อนซ้อมลงไป ทำตั้งแต่เด็กจนชินแล้วกับการจัดโต๊ะ เหมือนเป็นหน้าที่ ที่เวลาคุณนายทำกับข้าวฉันก็จะเป็นคนจัดโต๊ะ หลังจากจัดจานและช้อนซ้อมวางเรียบร้อย ก็กะจะไปยกอาหารมาวางซักหน่อย พอฉันเดินกลับมาเข้าครัวก็เจอกับสายตาคุณนายที่กำลังมองสำรวจร่างกายของฉัน 
     "ลี่ไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนไป๊ คุณนายนัดเพื่อนไว้ 11 โมง ถ้ามาเห็นลี่ตอนนี้ขายหน้าตายเลย" คำพูดของคุณนายทำให้ฉันก้มลงมองตัวเองที่อยู่ในชุด เสื้อยืดสีขาวใส่สบาย กับกางเกงขาสั้นสีแดง ผมที่เปียเอาไว้ยุ่งเหยิง ก็คนไม่ได้อาบน้ำอ่ะ ล้างหน้าแปรงฟันแล้วลงมาเลย -3- 
     "โหยยย ยังไม่มาหรอก ลี่รู้หรอกเพื่อนคุณนาย นัด 11 โมงมาบ่าย" ฉันเอ่ยพร้อมกับยกน้ำพริกปลาทู ของโปรดพี่เฟียเดินออกไป เรียกได้ว่า คุณนายทำแต่เมนูโปรดของทุกคนเอาไว้เลย จะว่าไปก็ไม่ได้เจอกันแบบพร้อมหน้าพร้อมตามานานแล้วนะ ไม่คิดว่าคุณนายหงส์จะมาด้วยเลยแห้ะ 
     "คุณนาย ว่าแต่คุณนายไม่เห็นบอกลี่เลยอ่ะว่าทินกลับมาตั้งแต่ 3 ปีที่แล้วแล้ว" ฉันหันไปถามคุณนายที่กำลังถือทอดมันกุ้งของโปรดคุณนายจ๋าตามมาติดๆ ฉันพึ่งนึกได้ ทำไมฉันพึ่งมารู้ตอนนี้อ่ะ? แล้วพี่เฟียพี่ไนท์รู้มั้ยหล่ะนิ
     "อ่อ..." คุณนายวางจานลงข้างๆฉัน ก่อนจะทำท่านึกอยู่นิดหน่อย 
     "แม่ลืม แหะแหะ ^^;" -_- ยอดเลยแม่ใครเนี่ย ขี้ลืมจริงๆ 
     "คุณนายก็ไม่ได้เจอพี่ทินเลยนะ"
     "คุณนายยังไม่เห็น หนูก็คงไม่ได้เห็นอิตานั้นง่ายๆเหมือนกันแหละ ถ้าไม่บังเอิญไปแถวนั้นก็ไม่เจอหรอก"
      "ลี่อย่าเรียกพี่ทินอย่างงั้นสิ ไม่น่ารักเลยนะ เรียกพี่ทิน" 
     "คุณนาย พี่ทินของคุณนายก็เกิดปีเดียวกับลี่มั้ยอ่ะ แค่เข้าเรียนก่อนลี่ ทำไมต้องเรียกพี่ด้วย" คุณนายเป็นแบบนี้ตลอด รักทินเกินใคร ตั้งแต่เด็กละ อิตานั้นเอาเรื่องฉันไปฟ้องอะไรแม่ก็เชื่อไปซะหมด -^- รักเกินลูกแท้ๆของตัวเองซะอีก เชอะ!! 
     "แต่ก็แก่เดือน เรียกพี่นั้นแหละ"
     "ไม่เอา ไม่เรียก!" ฉันถือถ้วยต้มข่าไก่ของตัวเอง แล้วรีบเดินสะบัดตูดหนีคุณนายออกมาจากครัวทันที วางถ้วยลงบนโต๊ะเรียบร้อย สายตาฉันกวาดมองความเรียบร้อยของโต๊ะอาหารที่เหลือยกมาอีกสองสามอย่างก็ครบ

จอกกกก

     "อูยย"เสียงท้องฉันร้องดัง เพราะอาการหิวข้าวอย่างแน่นอนไม่ต้องสงสัย ฉันยกมือขึ้นมาลูบ พร้อมกับมองกับข้าวตาละห้อย หิวแล้วอ่ะ  
     "อ้าว! พี่ทิน" ห้ะ!! เสียงคุณนายที่ดังจากข้างหลังทำให้ฉันรีบหันขวับไปยังหน้าประตูบ้านที่เปิดอ้าเอาไว้ 

!!
-0- 
     "สวัสดีครับคุณนาย" อิ อิตาทินจริงๆด้วย T0T พ่อแก้ว แม่แก้ว ช่วยลูกด้วยลูกยังไม่ได้อาบน้ำ ฉันอ้าปากมองคนตรงหน้าที่ถือกระเช้าผลไม้แล้วยกมือไหว้แม่ของฉัน วันนี้เขาใส่เสื้อยืดสีขาวง่ายๆ กับกางเกงยีนส์ธรรมดา 
     "โหหหห โตเป็นหนุ่มแล้วนะเนี่ย แถมหล่ออีกตังหาก" แม่ฉันรีบเดินไปต้อนรับทันที ปล่อยให้ฉันที่ยังประเมินเหตุการณ์ไม่ได้ยืนอ้าปากค้าง
     "ไหนลี่บอกว่าพี่ทินไม่หล่อไง เนี่ยหล่อจะตาย" ภาพคุณนายจับแขนของอิตาทินพร้อมกับมองมาที่ฉัน พอดีกับสายตาของฉันที่สบเข้ากับสายตาอ่านไม่ออกของอิตาทินพอดี 
     "อ่อ..." คนตัวสูงที่ยืนอยู่ไม่ไกลมาก ขยับปากเล็กน้อย แต่ดวงตากลับฉายแวววับคล้ายจะตำหนิฉัน ฉันลอบกลืนน้ำลายลงคอฝืดๆหนึ่งที ก่อนจะส่งยิ้มแห้งไปให้ แม่จะพูดทำไมอ้าาาา T0T

     "ลี่เปล่านะ..." ฉันหลบตาจากผู้ชายตรงหน้า แล้วตอบเสียงอุ๊บอิ๊บ 
     "ผม..ยุ่ง" 
     0_0!!! ก็เหมือนประโยคธรรมดานั้นแหละ แต่ไม่ธรรมดาตรงที่... ลืมไปเลยว่าตัวเองอยู่ในสภาพคนตื่นนอนและยังไม่ได้อาบน้ำ T[]T 

กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดด
     นี้คือเสียงในใจของฉันเอง  
     "ตายยัยลี่ แม่บอกแล้วว่าให้ขึ้นไปอาบน้ำ" ประโยคถัดมาของแม่บังเกิดเกล้า 
     "คุณนายยยยยยยย" คุณนายจะพูดทำมายยยยยย 
     "ฮึยยย เดี๋ยวลี่มานะคะ" ว่าจบฉันเลยรีบปิดหน้าตัวเองแล้ววิ่งขึ้นไปชั้นบนทันที อับอายที่สุด บ้าเอ้ยย 

เวลาผ่านไปราว 10 นาที 
     ฉันรีบอาบน้ำ โชคดีที่เมื่อวานสระผมแล้วนะ ไม่ลืมที่จะเขียนคิ้ว ทาปาก แค่นี้ก็พอแล้ว แค่นี้ก็สวยแล้ววว    วะฮ่า >0< ชุดที่เลือกใส่ ไม่ได้คิวเป็นพิธีอะไรมาก เพราะบรรดาคุณนายก็คุ้นเคยกัน ฉันหยิบเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงยีนส์ ยังไงก็ผู้ใหญ่เน้อะ แต่งตัวดีๆให้ถูกกาลเทสะคงดีกว่า ก่อนไปไม่ลืมที่จะหวีผมแล้วมัดจุกตรงผมหน้าม้าทียาวจนปรกจมูกแล้วขึ้น เพื่ออะไรหน่ะหรอ? เพื่อให้กินอาหารสะดวกไม่มีผมมาคอยกวนใจยังไงหล่ะ *_*
     ฉันก้าวลงบันไดอย่างไว สายตาก็สอดส่องหาคุณนายและแขกที่อยากค่อยอยากจะเจอหน้าซักเท่าไหร่ อ่าว หายไปไหนกันหมด ฉันก้าวเท้าช้าๆ ก่อนสายตาจะไปสะดุดกับร่างสูงที่ยืนถือถ้วยแกงยืนข้างคุณนาย สายตาเลื่อนลงไปอีกหน่อยพบกับ.. เสื้อขาว! แย่แล้ว! ลืมไปเลยว่า อิตาทิน ใส่เสื้อสีขาวเหมือนกัน แบบนี้ก็จะดูเหมือนเสื้อคู่เปล่า ไม่ได้ต้องรีบไปเปลี่ยน 
     เมื่อฉันเห็นว่าไม่มีใครเห็นถึงการปรากฎตัวของคนน่ารัก ฉันจึงตั้งท่าค่อยๆเดินย่อง ขากำลังจะก้าวไปยังบันไดก้าวแรกแต่แล้ว...
     "หนูลี่!" เสียงเรียกดังของผู้หญิงที่ดูมีอายุหน่อย ทำให้ฉันชะงักค้าง ก่อนจะค่อยๆหันหลังมอง แล้วพบกับคุณนายหงส์ แม่ของทิน ที่พึ่งเดินเข้ามาในบ้าน แล้วส่งยิ้มกว้างมาให้ฉัน 
     "คุณนายหงส์~" ฉันรีบผละออกจากบันไดแล้วถลาเข้าสู่อ้อมกอดของคุณนายหงส์อย่างคิดถึงทันที 
     "แหมม โตเป็นสาวเลยนะเนี่ย ดูซิ้ สวยขึ้นเป็นกอง เห็นจากในรูปว่าสวยแล้ว ตัวจริงสวยกว่าเยอะเลย" คุณนายหงส์จับคางฉันพร้อมกับสำรวจใบหน้าแล้วพูดยิ้มๆ 
     "ไม่สวย" น้ำเสียงทุ่มเป็นเอกลักษณ์ เรียกให้ฉันกับคุณนายหงส์หันควับไปมองต้นเสียง ที่กำลังวางถ้วยแกงลงช้าๆ ไม่สวยอะไร! ฉันอะนะไม่สวย! บ้าหรอ กะจะเอาคืนกันใช่มั้ย ฉันมองค้อนคนตรงหน้า -^- 
     "ตาทิน ทำไมว่าน้องแบบนั้นหละ" ใช่ๆ คุณนายดุอิตาทินเลยค่ะ 
     "พี่ทินว่าหนูแหละคุณนาย T^T" ฉันหันไปทำหน้างอแงใส่คุณนายหงส์ 
     "ขอโทษน้องเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่น่ารักเลย" คุณนายหงส์เอ็ดทินทันที
     "...." ฉันหันขวับไปมองคนหน้ามึนที่เงียบไม่ตอบแต่คิ้วกลับขมวดเป็นปม พร้อมกับส่งยิ้มอย่างคนชนะให้ทิน      ไงล้าาาาา 
     "ไม่ทันไรก็อ้อนยัยหงส์ใหญ่เลยนะลี่" คุณนายถือโถข้าวเดินออกมา ไม่นานทินก็เดินไปช่วยทันที คุณนายขยับปากแล้วตอบยิ้มๆว่า ขอบใจจ้ะ ทำให้ฉันเบะปากมองบนเบาๆ แหม เปลี่ยนแม่กันเลยมั้ยคะ -0- 
     จะว่าไงหล่ะ ถ้าอิตาทินเป็นลูกรักคุณนายแคนดี้ ฉันก็คุณนายหงส์นี้แหละ บู่~ 
     ไม่นานฉันก็จับมือคุณนายหงส์ไปนั่งตรงโซฟา พร้อมกับพูดเรื่องสัพเพเหระไปเรื่อย เพราะฉันเองก็ไม่ได้เจอคุณนายหงส์มาน้านนานนับตั้งแต่ย้ายบ้านเลย มีโฟนอินกันบ้าง แต่ก็ไม่เหมือนเจอตัวจริงหรอกเน้อะ ปล่อยให้ทินทำหน้าที่เป็นลูกมือคุณนายจัดโต๊ะไป 
     "ดูนี้สิลูก รูปตาทินสมัยไฮสคูล" คุณนายหงส์ยื่นมือถือให้ฉันดูรูป ภาพผู้ชายที่ดูหวานกว่าตอนนี้เล็กน้อย ใบหน้าเต็มไปหยาดเหงื่อเพราะกำลังแข่งบาสอยู่ มิน่าถึงสูงจากเดิมโข 
     "ทินเปลี่ยนไปเยอะนะคะ เมื่อก่อนยังตัวเท่าลี่อยู่เลย ตอนนี้สูงอย่างกะเสาไฟ" ฉันว่า พอดีกับสายตาสบกับร่างสูงที่เดินมายังมุมโซฟาที่ฉันนั่ง ในมือมีแอปเปิ้ลอยู่ เห็นสายตาเขาทีไรฉันหล่ะอยากจะถามว่า 'ไปนอนมั้ย?' ทุกที 
     "นินทา" น้ำเสียงทุ่มเอ่ย พร้อมกับความรู้สึกยวบตรงโซฟาที่ฉันนั่งอยู่ เอ๊ะ! อีกตัวก็ว่างทำไมไม่นั่ง 
     "เปล่านะ รำลึกอดีตตังหาก" ฉันว่า มือก็พุ่งไปหมายจะหยิบแอปเปิลที่วางอยู่บนโต๊ะ แต่.. 

ครืนน 
     มือใหญ่ที่ไม่ได้ละจากจานเลื่อนหนีมือฉันไป ฉันรีบตวัดสายตามองเจ้าของมือใหญ่นั้นทันที จะกวนหรอ -*- ฉันขยับกายหมายจะหยิบแอปเปิลให้จงได้ ไม่ยอมแพ้ และ..

ครืน 
     เขาก็เลื่อนมันหนีอีก 
     "ทิน!" ฉันหันหน้าไปขึ้นเสียงเจ้าของมือแสนกวนโอ๊ยทันที ชั่ววินาทีฉันเห็นมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาฉายแววสนุกสนาน ก่อนจะเปลี่ยนกลับมาเอื่อยเฉื่อยเหมือนเดิม 
     "พี่ทินอย่าแกล้งน้อง" นี้คือเสียงขำๆของคุณนายที่เดินถือน้ำแดงเข้ามาพอดี 
     "ไม่กินก็ได้ เช้อะ" ฉันบ่นอุบอิบพร้อมกับทำท่าจะถอยหนี เพราะเห็นว่าอีกนิดตัวฉันกับเขาจะติดกันอยู่แล้ว 

แปะ 
!!

     แต่แล้วแอปเปิลชิ้นหนึ่งก็ถูกยื่น..เรียกว่ายัดดีกว่า เข้ามาในปากฉัน สัมผัสเย็นจากเนื้อแอปเปิลรสชาติเปรี้ยวหวานและฝาดที่แตะปลายลิ้น ไม่เท่ากับ สัมผัสร้อนจากนิ้วมือที่แตะกับริมฝีปากล่างของฉันเบาๆ ....

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก 
     "...." ฉันมองหน้าคนป้อนแอปเปิลฉันค้างสายตาไม่ได้แฝงความในใดๆ ไม่นานมือใหญ่ก็ละจากแอปเปิลไป ส่วนฉันหน่ะหรอ... นี้มันเรื่องบ้าอะไร! เยลลี่ มนิษฬา คนนี้กำลังใจเต้นเพราะถูกมือคนหน้ามึนข้างๆแตะปากแค่นิดเดียวงั้นหรอ!! 





                              


#ผู้หญิงขี้เล่น



___________
ฮืออออ ตายแล้วน้องลี่ แต่งไปแต่งมาทำไมให้น้องลี่ใจเต้นกับตาทินบ่อยขนาดนี้ได้ล้าาาา >//////<
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

81 ความคิดเห็น

  1. #57 DYKwa (@DYKwa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 11:43

    ลี่น่ารัก ทินก็น่ารัก

    #57
    0
  2. #36 nammmwannn (@nammmwannn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 17:54
    น่ารักกกก
    #36
    0
  3. #34 AthichaAi (@iya_zillionaire) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 09:34
    เง้อออ มันฟินแบยกรุบกริบอ่ะ อยากอ่านต่อออ
    #34
    0
  4. #33 BDC_J (@yoonhunhan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 07:17
    งืมมมม ลี่น่ารักก
    #33
    0
  5. #31 BDC_J (@yoonhunhan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 10:40
    ลี่หนูไปบอกพี่ทินไม่หล่อได้ไงงงง พี่เขาหล่อจะตายงืมมม น่ารักก
    #31
    0