ฺBaekTae : Blood Sweat & Tears

ตอนที่ 19 : ความเจ็บปวด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 363
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    24 ก.ค. 62













D-1

21.34 น. 


     ร่างเล็กในชุดนอนกระโปรงสีขาวแขนยาวตุ๊กตา กระโปรงทิ้งตัวยาวคลุมเข่าเล็ก ดวงตาสุกใสที่เดินออกมาจากห้องน้ำ หลังจากทานอาหารมื้อเย็นเป็นกุ้งเผาเสร็จ เขากับพี่แบค...ก็ดูหนังต่ออีกนิดหน่อย ก่อนจะถูกไล่ให้มาจัดการตัวเอง 
     แทยอนหันออกไปมองที่นอกระเบียง เมื่อยามท้องฟ้ามืดมิด แสงนวลจากดวงจันทร์สีเหลืองก็ยิ่งเด่นชัดประจักษ์แก่สายตา มันช่างสวยงามและน่าดึงดูด 

     เท้าเล็กค่อยๆเดินอ้อมเตียงของตนอย่างไม่เร่งรีบ จนถึงหน้าโต๊ะแป้ง วันนี้ทั้งวันไม่รู้เธอมองภาพตัวเองในกระจกไปกี่ครั้ง ไม่สิ ทุกที่ที่มีเงาสะท้อนภาพตัวเธอ เธอก็จะเผลอมองอยู่เรื่อย เหมือนกับไม่ใช่ตัวเอง ผมสีดำขลับที่ปรากฎตรงหน้า มือสวยเล็กเอื้อมไปหยิบหวีก่อนจะค่อยๆสางผมที่ยาวของตนช้าๆ ดวงตากลมโตเหม่อไปถึงไหนต่อไหน เพียงเพราะภายในจิตใจดวงเล็กๆกำลังนึกถึงภาพอดีตที่เกิดขึ้น ย้อนไปตั้งแต่วันแรกที่เจอผู้ชายสวมหน้ากาก 

     ตอนแรกเธอไม่เคยเอะใจ จนกระทั่งวันที่สองที่เธอขอไปนอนกับเขา ไม่น่าเชื่อว่าเพียงแวบแรกที่เห็นเรียวมือยาวที่จับลูกบิด และองค์ประกอบโดยรวมทั้งหมด รวมถึงดวงตาที่ไม่เคยจะอ่านออก ก็รู้ได้โดยทันทีว่าเขาคือใคร แต่ถึงอย่างงั้น.... เขาก็กลับไม่ใช่ปิศาจคนนั้น ตัวเขาอุ่น ผิวเขาไม่ซีด แต่ไอเย็นยังคงลอยอยู่รอบตัวเขาบางๆเหมือนกับว่ามันแผ่ออกมาจากนิสัยสงบของเขา 

     การกระทำต่างๆที่เธอได้รับ มันเกิดขึ้นรวดเร็ว หากเป็นตามนิยายรักโลกมนุษย์แล้วล่ะก็ เธอต้องตกหลุมรักมนุษย์ผุ้ชายที่หน้าตาเหมือนองค์ราชาปิศาจคนนี้อีกครั้งเป็นแน่... ไม่ใช่หรอก เธอตกหลุมรักมนุษย์ผู้ชายคนนี้ไปเสียแล้ว

     เรียวคิ้วบางเริ่มขมวดมุนคล้ายไม่เข้าใจตัวเอง ตกลงแล้วเธอรักใครกันแน่ องค์ราชาปิศาจ หรือ มนุษย์ ที่ชื่อ แบคฮยอนเหมือนกัน ที่เหมือนคนคนเดียวกัน ต่างเพียงรูปลักษณ์และนิสัยที่ดูจะโอนอ่อนต่อเธอมากกว่าแบคฮยอนผู้เป็นปิศาจ 

     "คิดอะไรอยู่" 

!!
     ประโยคเย็นจากด้านหลังทำเอาหัวใจดวงน้อยตกถึงตาตุ่ม เมื่อมองไปที่กระจกก็ทำให้รู้ว่า บัดนี้ทัศนียภาพด้านหลังได้ถูกบดบังด้วยกายกำยำในชุดนอนสีเทาหม่นเสียแล้ว 
     
     "ชอบมาเงียบๆตลอด" คนตัวเล็กมองจ้องกระจกบานสูงที่เห็นใบหน้าเรียบนิ่งของคนด้านหลังสบเข้ากับดวงตาสีนิลผ่านการสะท้อน 
     
     "ก็เห็นเหม่ออยู่" ไม่รู้ว่าหวีในมือของเธอถูกฉกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่บัดนี้มันกลับอยู่ในมือของคนด้านหลัง มือเรียวสวยนั้นจับผมดำยาวสลวยของแทยอนอีกครา ก่อนจะค่อยๆบรรจงหวีลงไปช้าๆ 

     "ก็ควรต้องทักถูกมั้ย" แทยอนตำหนิพี่แบค... แต่กลับถูกสายตาเย็นและดุโต้กลับมา เหมือนกับว่าเธอไม่ควรทำเช่นนั้น ทำเอานางฟ้าตัวน้อยสะอึกเบาๆ 

     "เราชอบเหม่อ มันอันตรายรู้มั้ย" 
     'พูดมาได้ยังไง ทั้งๆที่ตัวเองอันตรายที่สุดแท้ๆ' 


     ปล่อยให้คนด้านหลังหวีผมของเธอ ไม่มีผู้ใดเอื้อเอ่ยถ้อยคำออกมา มีเพียงเสียงลมหายใจ เสียงคลื่น ลม ความเงียบที่เกิดกำลังเกาะกุมจิตใจของนางฟ้าตัวน้อย ดวงตากลมใสก็ลอบมองคนตัวสูงที่กำลังตั้งใจแปรงผมของเธออย่างเบามือ ผมสีบลอนด์ทองเป็นประกายยาวปรกตากับสันจมูกและริมฝีปากเรียวนิ่ง นั้นคือสิ่งที่เธออยากจะจดจำมันเอาไว้ให้นานที่สุด 

     ไม่รู้ว่าเธอควรจะรู้สึกยังไงกับความรู้สึกครึ่งๆกลางๆนี้ เหมือนเธอกำลังจะมีความสุขทั้งๆที่ไม่ใช่เลย...หัวใจของเธอกำลังเต้นด้วยความเจ็บปวด

แกร่ก 

     เสียงหวีกระทบกับโต๊ะเรียกสตินางฟ้าตัวเล็กได้อีกครา แทยอนเงยหน้าจ้องไปยังกระจกสบตาเข้ากับดวงตาสีนิล และเป็นเธออีกครั้งที่หลบแววตาลึกอยากจะหยังถึงนั้น ริมฝีปากสวยเม้มแน่นเพื่อสะกดความรู้สึกเจ็บเอาไว้ 

     "อ่ะ" ยังไม่ทันที่แทยอนจะยันกายลุกขึ้นยืน มืออุ่นก็คว้าเข้าที่ข้อมือของเธอเบาๆ แล้วดึงให้เธอลุก ด้วยความที่ไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างเล็กเซถลาเข้ากับแผ่นอกแน่น เรียวแขนแกร่งโอบเอวเล็กพร้อมกับดึงกายนางฟ้าตัวน้อยให้เดินตามมาที่ระเบียงด้านนอกโดยง่ายดาย 

     กลิ่นไอเย็นจากคนที่กำลังโอบกอดปะทะเข้าจมูกเล็ก ใบหน้าหวานที่บัดนี้จมอยู่ในอกแกร่งของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นองค์ราชาปิศาจ ความอบอุ่นจากผิวหนัง เสียงเต้นของหัวใจที่เป็นจังหวะเดียวกับเธอ ทำให้แทยอนรู้สึกปลอดภัย.... มือเล็กยกขึ้นจับเนื้อผ้านิ่มตรงช่วงเอวของพี่แบค... หลับตาซึมซับความอบอุ่น

     'ได้โปรด อย่าใจดีกับเรามากไปกว่านี้เลย' หัวใจของเธอกำลังอ้อนวอน 


     ยิ่งได้เห็นใบหน้าของคนที่โอบกอดมากเท่าไหร่ เธอยิ่งรู้สึกว่า เวลามันใกล้จะหมดลงทุกที ยิ่งได้เห็นเขาทำทุกสิ่งเฉกเช่นคนรักยิ่งทำให้เธอคิดได้แต่เพียงว่ามันคือความฝัน ความฝันที่เธออยากจะตายไปกับมันตลอดกาล 

     สัมผัสที่ทาบทับลงมาบนศรีษะเล็กยิ่งทำให้หัวใจดวงน้อยแตกสลาย คนด้านบนเพิ่งมอบจุมพิตที่เปี่ยมด้วยความรู้สึกรักให้แก่เธอ 

     สุดท้ายเธอมันก็แค่นางฟ้าที่อ่อนแอ เจ้าน้ำตา.... มือหนาที่คอยลูบศรีษะของเธอเบาๆนั้นมันแย่มาก แย่มากจริงๆ... 




     ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่เขาปล่อยให้คนในอ้อมกอดร้องไห้ ความรู้สึกเปียกชื้นผ่านเนื้อผ้าจนสัมผัสกับผิวหนัง เขาผละมือออกจากเอวเล็กเลื่อนมากอบกุมใบหน้าหวานให้เงยขึ้นมาสบตา 
     
     
     จ้องมองเข้าไปยังดวงตากลมใสที่บัดนี้เอ่อล้นด้วยน้ำตา แบคฮยอนค่อยๆใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาออกจากดวงตาสวยที่มั่กจะมองเขาอย่างตำหนิและเกลียดชังอยู่ตลอดเวลา แต่หากมองลึกลงไปเพียงเล็กน้อยก็จะรับรู้ได้ถึงความรักที่มีให้ปิศาจอย่างเขา

     ช่างเป็นนางฟ้าที่โง่เขลานัก มาตกหลุมรักศัตรูแบบเขา มารักเขาที่จะเอาจิตวิญญาณของเธอ 

     องค์ราชาปิศาจในร่างมนุษย์โน้มใบหน้าเข้าใกล้นางฟ้าในอ้อมแขนช้าๆ ก่อนจะจรดริมฝีปากอุ่นของตนลงบนริมฝีปากแดงสดที่กรุ่นร้อน ละเลียบชิมความอ่อนนุ่ม ขบเม้มผิวปากเล็กให้เบาที่สุด ดุจดั่งสายไหมที่เกรงว่าจะละลายหายไป

     และเขาเองก็คงเป็นปิศาจที่โง่เขลาเช่นกันที่ตกหลุมรักนางฟ้าไร้ทางสู้ตนนี้....



23.50 น.

     ไม่รู้ว่าเขาและเธอนั่งทำอะไรกันตรงระเบียงเล็กๆนี้นานสองนาน ไม่มีบทสนทนาใดๆ เขาและเธอต่างยกหนังสือเล่มโปรดขึ้นอ่านเงียบๆจนเวลาล่วงมาหลายชั่วโมง 

     เกือบสองชั่วโมงที่ตัวเขานั่งอ่านหนังสือให้คนตรงข้ามลอบมองเขาเงียบๆ....


    แต่เมื่อ 20 นาทีที่แล้วร่างเล็กตรงหน้าก็วางหนังสือลงแล้วเดินตรงไปยังราวระเบียงเหม่อมองไปข้างหน้าและเป็นตัวเขาเองที่ลอบมองแผ่นหลังเล็กนั้น....


      "มองอะไรหรอ" แบคฮยอนเอ่ยหลังจากตัดสินใจลุกขึ้นเดินไปยืนข้างๆกายนางฟ้าตัวน้อย

     

     "ดาว" น้ำเสียงหวานตอบเพียงสั้นๆ ชายหนุ่มแหงนมองไปบนฝากฟ้าในยามค่ำคืน แม้ว่าดวงจันทร์สีนวลจะส่องแสงแต่ก็ยังมองเห็นดวงดาวอยู่ประปราย


   "ทำไมต้องมอง" ใช่ เขาไม่เข้าใจซักนิด ดวงดาวมีอะไรให้น่ามอง เจ้าพวกมันเป็นเพียงเศษหินดินและสสารเท่านั้น


   "ไม่โรแมนติดเอาซะเลยนะคะ..." แทยอนลอบขำกับรูปประโยคจากชายตัวสูงข้างๆ อย่างว่านั้นแหละ แม้จะเป็นมนุษย์ที่คอยดูแลเธอมาตั้งหลายวัน แต่แบคฮยอนก็ยังคงเป็นแบคฮยอน องค์ราชาปิศาจที่รู้ไปเสียทุกอย่างยกเว้นสิ่งที่มนุษย์ให้นามว่า ความรัก


   "แทยอนชอบมองดวงดาวงั้นหรอ" 


 !!

    ลมหายใจอุ่นเป่ารดหลังคอนางฟ้าตัวน้อย ทำเอาเจ้าตัวสะดุ้งโหยง


    "นี้ ทำไมชอบทำให้ตกใจอยู่เรื่อยนะ" แทยอนหันหลังบ่นคนตัวสูงที่ถือวิสาสะมายืนซ้อนหลังเธอตอนที่กำลังนึกอะไรเพลินๆ หากแต่พบเพียงแผ่นอกกว้างที่ชนกับจมูกเล็กเข้าอย่างจัง


   "...." ไม่มีคำตอบจากคนตรงหน้า มีเพียงมือหนาที่จับไหล่ของเธอให้หันไปด้านทางระเบียงก่อนความอุ่นจะคลืบคลานเข้ามาโอบอุ้มกายที่เย็นเพราะลมทะเลของเธอช้าๆ อ้อมกอดของแบคฮยอน จังหวะหัวใจที่เต้นหนักจนแผ่นหลังบางรู้สึกได้ ความรู้สึกหนักๆที่ศรีษะทำให้รู้ว่าคนตัวสูงวางปลายคางไว้ที่ศรีษะ


   'อบอุ่นจนอยากจะร้องไห้' 


     "ข้าเสกสิ่งนี้ให้เจ้าได้" สิ้นประโยคที่เผลอผลั้งเอ่ยด้วยความคุ้นชิน มือหนาเรียวสวยก็ยกขึ้นชูในระดับพอเหมาะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจากมือสวยนั้น เพียงแต่....

     บนท้องฟ้าที่เคยมืดสนิทมีเพียงดวงจันทร์ไม่เต็มดวงสีนวลและดวงดาวประปราย บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นดั่งกาแล็กซี่ขนาดย่อม ผืนฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวน้อยใหญ่แย่งกันส่องแสงจนแทบไม่มีที่ของสีดำ 


     "สวยจัง.." น้ำเสียงหวานติดสั่น หัวใจดวงน้อยปวดร้าวราวกับถูกมีดคมค่อยๆกรีดมากลางดวงใจ ดวงตาคู่สวยเห่อร้อน 

     เมื่อเห็นว่าคนในอ้อมกอดกำลังสั่นไหว ความรู้สึกเปียกที่หยดลงบนท่อนแขนแกร่ง แบคฮยอนกระชับกอดแทยอนให้แน่นขึ้น จมูกเรียวกดลงบนศรีษะเล็กสูดกลิ่นหอมที่เขาหลงใหลราวกับจะเป็นครั้งสุดท้าย หัวใจของเขากำลังเจ็บปวด ร่างกายของมนุษย์นั้นช่างอ่อนแอ ปกปิดความรู้สึกตัวเองไม่ได้ แม้แต่เสียงหัวใจ

     แบคฮยอนจรดริมฝีปากเรียวลงกลางศรีษะของนางฟ้าผู้เป็นที่รัก เป็นวินาทีเดียวกันที่่ของเหลวสีใสไหลออกจากดวงตาของเขา 

     

     "ขอโทษ" 

     แทยอนไม่เข้าใจคำกล่าวจากคนที่กอดเธอเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่ แค่เธอเผลอกระพริบตาครั้งเดียวอย่างที่ปกติเคยทำ.....






00.01น.

Last Day


     "หมดเวลาของเจ้าแล้ว" ราวกับเชือกมากระตุกตรงกลางใจ น้ำเสียงที่เคยนิ่งและเย็นดูเย็นยะเยือกขึ้นจนน่ากลัว  ความอบอุ่นที่เคยได้รับจากอ้อมกอดหายไปเหมือนดั่งฝัน กลายเป็นเรียวแขนเล็กที่พยายามจะยกขึ้นมากอบกุมร่างกายของตนราวกับร่วงลงสู่ผืนน้ำแข็ง ช่างหนาวเหน็บ


     มืด มืดไปหมด เธอลืมตาแล้วหากแต่ไม่อาจมองเห็นสิ่งใดมีเพียงความมืดมิด

     

     เธอนั่งอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่....ตั้งอยู่บนบางสิ่งที่เย็นและแข็งราวกับครั้งแรกที่เธอได้มาเยือน....โลกปิศาจ กลิ่นเลือดผสมกลิ่นดอกกุหลาบผสมปนเปกันโชยแตะจมูกนางฟ้าจนแทบอยากจะอาเจียน และสิ่งต่อมาที่ได้รับคือ เสียงหวยโหยปะปนเสียงโฮลั่น เสียงเหล็กกระทบกัน เสียงบางอย่างกำลังปะทะกันอย่างรุนแรง


     หัวใจดวงน้อยเต้นระรัว หัวสมองนางฟ้ากำลังประมวลทุกสิ่งที่เกิดขึ้น 


     "ท่านแม่"และนั้นคือคำแรกที่เธอเอ่ยหลังจากตื่นจากฝัน นี้คือโลกแห่งความจริง ตอนนี้นอกจากความมืดมิดทั้งปวง นางฟ้าตัวน้อยสัมผัสได้ถึงพลังงานสีขาวที่มาก มากล้นจนเรียกได้ว่าเกือบทั้งอาณาจักร เสียงที่เธอได้ยิน กลิ่นที่โชยมาแตะจมูก พวกเขาทุกคน ทหารทุกคน หรือแม้แต่สาวใช้ แม้แต่พี่น้องสายเลือดเดียวกันกำลังต่อสู้อยู่


     เพียงไม่กี่วินาทีผ้าที่ผูกดวงตาคู่สวยก็ชื้นแฉะไปด้วยน้ำตา หยาดอาบเรียวแก้มใส เสียงสะอึกดังก้องกลบเสียงหายใจหนักๆของผู้เป็นราชา



     แบคฮยอนยืนมองนางฟ้าตรงหน้าด้วยดวงตาเรียบนิ่ง ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดหรือเสียใจแม้แต่น้อย ในขณะที่เหล่าปิศาจที่เหลือน้อยเต็มทีของเขากำลังต่อสู้เพื่อพิธีกรรมนี้ เพื่อผู้สืบทอด เขาจะไม่มีวันใจอ่อน มันจบแล้ว เวลาที่มอบให้กับนางฟ้าตรงหน้ามันหมดแล้ว มนุษย์ที่ชื่อแบคฮยอนได้ตายไปแล้วในความฝัน ที่นี้มีเพียง องค์ราชาแห่งปิศาจนามว่า บยอนแบคฮยอน เท่านั้น 


     องค์ราชาปิศาจไม่สนใจเสียงสะอื้นคล้ายจะขาดใจของนางฟ้าตรงหน้า ดวงตาเรียวสีดำสนิทกวาดมองไปทั่วทั้งห้องที่บัดนี้ถูกวางด้วยเทียนจำนวน 333 เล่ม ผนังห้องสีดำสนิทเต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีขาวสลับดำอย่างที่เขาต้องการ โถสีน้ำเงินสกาว3ใบที่ได้มาจากโลกมนุษย์ด้วยความช่วยเหลือของโบอา และโถสีเงินดำวาวใบใหญ่ที่ตั้งอยู่ใกล้ฐานศิลากลางห้อง สายตาหยุดอยู่ที่เครื่องสังเวยชิ้นสำคัญที่สุด 


     องค์หญิงแทยอน นางฟ้าผู้ตรงตามคัมภีร์สวรรค์ทุกประการ ผมที่เคยเป็นสีทองสว่างจนน่ารำคาญบัดนี้เป็นสีดำสนิท ร่างเล็กในชุดเดรสสีขาวสะอาดตานั่งพับขาอยู่กลางแท่นศิลา มือทั้งสองข้างถูกมัดวางไว้หน้าตักบางและตรึงด้วยมนต์ของผู้เป็นปิศาจ แม้จะสวยงามเพียงใดแต่ใบหน้าหวานที่ถูกผูกด้วยผ้าปิดตาก็ยังคงร่ำไห้ด้วยความรู้สึกปะปนกัน ทั้งการต้องตื่นจากฝัน ดีใจที่คนจากอาณาจักรตนกำลังจะมาช่วยและเสียใจทุกครั้งที่ได้กลิ่นโชยเลือดของเหล่าเทวดา 


     องค์ราชาปิศาจเงยหน้ามองขึ้นไปด้านบนดวงจันทร์สีแดงฉาดที่ใกล้ถูกเงาของดวงอาทิตย์บดบังเข้าเต็มที...








Related image

   


 


   

























_______________________________________________ 
     
โปรดติดตามตอนต่อไป....

เพลงนี้ดีมากค่ะ อยากแนะนำให้ทุกคนได้ฟัง Death Cab For Cutie - Transatlanticism ฟิลมันจะเป็นโรแมนติดที่หม่นๆอ่า ไม่รู้สิ แต่เราฟังแล้วรู้สึกว่ามันโรแมนติกมากเลยนะ T____T แนะนำให้ลองเปิดฟัง 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

511 ความคิดเห็น

  1. #414 M0720 (@M0720) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 11:22
    องค์ราชาใจร้ายยยย งื่อ
    #414
    0
  2. #408 =^● ⋏ ●^= (@nanticha---kaka) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 17:17
    แงงงง จะทำจริงๆหรอคะองค์ราชา ,-.
    #408
    0
  3. #346 TongSupatsara (@TongSupatsara) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 07:45
    องค์ราชาจะทำได้จริงๆหรอ

    นั้นองค์หญิงที่ตัวเองรักไง
    #346
    0
  4. #345 Exoo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 13:58

    จะทำได้ลงคอจริงหรอองค์ราชาาาเเงงง

    #345
    0
  5. #344 เนตรนก (@pai_netty) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 20:57
    แบคฮยอนมนุษย์หรือแบคฮยอนปีศาจหัวใจก็ต้องดวงเดียวกันสิ!!!! แบคฮยอนก็คือแบคฮยอน!!! ฮือ ขอร้องเถอะ ไม่มีทางอื่นแล้วหรอ....จะร้องไห้แล้วนะ
    #344
    0
  6. #343 MTBP (@MTBP) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 20:28
    กรี๊ดดดดดไม่นะะะะะะะ
    #343
    0
  7. #342 Nuchery (@sirilaknuch) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 13:14
    องค์ราชาจะเย็นชาได้จริงๆ หรอ ความรู้สึกที่เกิดในฝันมันมาจากความรู้สึกลึกๆ ขององค์ราชาไม่ใช่หรอ
    #342
    0
  8. #341 Channev (@channev) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 05:06
    แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในความฝันก็เป็นความจริงนี่นา องค์ราชาทำได้ลงคอจริงๆหรอ พี่แบคคนนั้นยังไม่ตายหรอกเขาอยู่ลึกๆในตัวองค์ราชานั้นแหละ ไอโฮป;-;
    #341
    0
  9. #340 BUTTERFLY'TY (@feangfha) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 01:24
    องค์ราชาใจร้ายเกินไปแล้วนะ แล้วที่ทำมาทั้งหมดเพื่ออะไร!!!
    #340
    0
  10. #339 SunnyMoonHoney (@SunnyMoonHoney) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 01:02
    ไม่ทำได้มั้ย สงสารนางฟ้าาาา
    #339
    0
  11. #338 kktnpp (@kktnpp) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 00:27
    องค์ราชาใจร้ายที่สุดเลย องค์หญิงเขารักคุณมากเลยนะคะ คุณมันไม่มีหัวใจจริงๆด้วย
    #338
    0
  12. #337 BUTTERFLY'TY (@feangfha) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 11:05
    เราน่ะ จะร้องไห้แล้วนะ เหมือนเขากำลังจะลากันยังไงยังงั้นเลย
    #337
    0
  13. #335 เนตรนก (@pai_netty) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 11:52
    แอแงง ชื่อตอนไม่น่าไว้ใจเลยย แต่อยากอ่านต่อมากๆๆๆๆๆ
    #335
    0
  14. #334 M0720 (@M0720) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 23:58
    เหลือเวลาอีกนิดแล้วพอถึงวันนั้นจะเป็นยังไง ฮือ
    #334
    0
  15. #333 MTBP (@MTBP) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 07:48
    ตอนนี้คือเขารักกันมั้ยเนี่ยยยย
    #333
    0
  16. #332 kktnpp (@kktnpp) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 05:11
    ชื่อตอนทำให้ต้องกุมใจ ฮือ จะเกิดอะไรขึ้นหรอคะ พี่แบคดูรักน้องแทมากๆเลยนะ ไม่อยากให้ตื่นเลย
    #332
    0
  17. #331 Channev (@channev) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 04:24
    แทนน้องแทว่าเราด้วย อ่ยยย จัยหนู;-;
    #331
    0