ฺBaekTae : Blood Sweat & Tears

ตอนที่ 12 : พื้นที่จำกัด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 578
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    22 ต.ค. 61









     "เวเดอร์" 

     สิ้นน้ำเสียงที่กังวาลแต่กลับดูนิ่งและเฉียบ น้ำเสียงที่นางฟ้าตัวน้อยแสนคุ้นเคย การเคลื่อนไหวของสัตว์ประหลาดตัวยักษ์ก็ชะงักขึ้นทันตา 
     
     ชั่ววินาทีที่ได้ยินเสียงนั้น หัวใจดวงน้อยกลับรู้สึกอุ่นวาบด้วยความปลอดภัย ตามมาด้วยความกังวล....

     นางฟ้าสาวที่ล้มกองกับพื้น ได้แต่คิดว่าเธอควรจะทำอย่างไรต่อไป แม้แต่หน้าตาของปิศาจที่มาช่วยเธอก็ไม่อยากจะมอง หัวใจที่เต้นแรงไม่ว่าด้วยความรู้สึกใด มันกำลังทำให้เธอลำบาก 
     "เจ้าจะนอนอยู่ตรงนั้นอีกนานมั้ย? หรือที่หนีออกมาเพราะอยากมาเป็นอาหารให้แมว"


     แมว?
     แมวงั้นหรอ แทยอนทวนในสิ่งที่ได้ยิน ก่อนจะใจกล้าค่อยๆหันไปมองสัตว์ประหลาดตรงหน้า ภายใต้ความมืดและแสงจันทร์สีแดงที่สาด ภาพย้อนแสง ทำให้เธอมองไม่ชัดนัก ดวงตากลมโตพยายามหรี่มองภาพตรงหน้า ก่อนจะเห็นเป็นเค้าโครง สัตว์สี่ขามีขนสีดำเต็มตัวที่นั่งอยู่ตรงหน้า หางใหญ่ส่ายไปมาบ่งบอกอารมณ์ที่ไม่ค่อยสู้ดี ใบหูแหลมขยับไหวคล้ายเรดาร์ นัยตาสีแดงฉาน เขี้ยวแหลมคมสองซี่ที่โผล่ออกมา.... 

     แมว แมวอะไรตัวใหญ่ขนาดนี้!!! 

     นางฟ้าสาวอุทานในใจ ใช่มันคือแมว แต่มันตัวใหญ่มาก มาก มาก มาก ตัวเท่าตึกในโลกมนุษย์ 5 6 ตึกรวมกันก็ว่าได้  

     "มะแมวหรอ"
     "นี้คือ แมว ของโลกปิศาจ เมื่อก่อนมันก็เคยอยู่ที่โลกมนุษย์แต่เพราะขนาดที่ใหญ่เกินไป ทำให้อาณาจักรสวรรค์ได้เขียนข้อตกลงให้ อยู่ในความดูแลของโลกปิศาจ ลักษณะนิสัยก็คล้ายแมวทั่วไป แต่เพียง...มันจะมีความหวงอาณาเขตของตัวเองอย่างที่สุด ถือว่าข้าบอกให้เขาบุญว่า ป่าทุกผืนในอาณาจักรปิศาจ มีอาณาเขตของแมวอยู่ ใครที่บุกรุกอาณาเขตของมัน ส่วนใหญ่มักไม่รอด เป็นอาหาร หรือไม่ก็ ของเล่น" 

อึก 
     แทยอนกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อรู้ถึงความรู้ใหม่


แต่เดี๋ยว.... 
เธอถูกหาเจอแล้ว... นั้นก็หมายความว่า...

     "สนุกมั้ย เที่ยวเล่นป่าใหญ่" คำพูดน้ำเสียงเรียบแต่เย็นวาบไปถึงในจิตใจแทยอน พร้อมกับเงาร่างสูงที่ยืนค้ำหัวเธออยู่ ทำให้แทยอนเม้มปากด้วยความรู้สึกมากมาย อับอายที่หนีไม่พ้นแล้วยังต้องให้เขามาช่วย โกรธกับคำพูดเย้าะเย้ยหน้าตายของแบคฮยอน เธอไม่รู้จะทำยังไงต่อไป ควรขยับตัวมั้ย หรือนั่งตรงนี้ต่อไป.... 


     องค์ราชายืนนิ่ง ดวงตาเฉียวหลุบต่ำลอบมองสำรวจกายเล็กตรงหน้าที่บัดนี้ สภาพสะบัดสะบอมเหมือนลูกหมาไปวิ่งเล่นซนมา ผิวสีขาวๆบัดนี้เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจนมีเลือดซึมออกมาตามรอยทั่วร่างกาย เสื้อผ้าสีเทาหม่นถูกกิ่งไม้เกาะเกี่ยวจนขาดแทบไม่เหลือชิ้นดี.... ยังดีที่มันไม่หลุดจนหมด ผมสีทองที่เคยยาวสลวยฟูฟ่องเพราะถูกกิ่งไม้เกี่ยวหลายหน 

     'ซน' 

เป็นคำที่เขาคิดได้ เธอในตอนนี้เหมาะกับคำนี้

     'ดื้อรั้น'

เป็นอีกคำที่เขาสังเกตได้มานาน 

     "กลับวัง" เมื่อแบคฮยอนไม่เห็นท่าทีตอบโต้จากฝั่งนางฟ้า เขาจึงออกคำสั่ง พร้อมกับทำท่าจะลงไปฉุดร่างเล็กให้มาอยู่ในอ้อมแขน 

ปึก

     แต่คนตัวเล็กกลับสะปัดมือองค์ราชาปิศาจที่กำลังยื่นเข้ามาสุดแรง ทำให้ร่างสูงชะงักเล็กน้อย ไม่นานนัก ใบหน้าหวานที่หลบตาเค้าก็เชิดสู้แสงจันทร์ ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนดูแข็งกร้าว เหมือนครั้งแรกที่เขาพบเธอ 

     "อย่ามาแตะต้องตัวข้านะ!" แทยอนแผดเสียง ก่อนจะใช้มือเล็กๆทั้งสองข้างของตนดันร่างตัวเองให้ลุกขึ้นอย่าทุลักทุเล ภายใต้การจับจ้องของแบคฮยอน 

     "ข้าเดินเองได้ และข้าก็ไม่ยอมไปกับเจ้าด้วย!" นางฟ้าตัวน้อยทำเสียงฮึดฮัด ก่อนจะสะบัดหน้าทำท่าจะเดินหนีองค์ราชาไปเสียแล้ว 
     "ถ้าเจ้ามั่นใจว่า จะรอดพ้นจากป่านี้ได้ก็เชิญ" และเขาก็ไม่คิดที่จะต่อความกับนางฟ้าเพศแม่ ที่ดูเข้าใจยากนักเช่นกัน
     "...." พลันชั่ววูบ ความคิดก็เริ่มแล่นเข้าหัวสมองนางฟ้าตัวน้อย กับสิ่งที่ต้องเผชิญ พลางทำให้นางฟ้าตัวน้อยรู้สึกกลัวขึ้นมา 
     
     "นอกจากแมวปิศาจ ก็ยังมีหนูปิศาจ ที่ตัวขนาดเท่าตึกสูง 1 ตึก ที่พวกข้าเลี้ยงไว้เป็นอาหารแมวอยู่ด้วย ยังไงเจ้าก็ระวังตัวแล้วกัน ส่วนข้าจะกลับวังหล่ะ" แบคฮยอนเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นท่าทีเก้ๆกังๆของนางฟ้า 



     แบคฮยอนเริ่มออกเดินจากจุดที่เกิดเหตุ เขาไม่ได้ก้าวยาวๆ หรือ กระโดด แต่หากเพียงค่อยๆเดินไปอย่างที่มนุษย์ทั่วไปเค้าทำกัน.... 
     โดยมีนางฟ้าตัวน้อยที่แอบเดินตามเขาอยู่ห่างๆ 


     ภายในป่าไม้สูงใหญ่สีดำทมิฬ มีเพียงเสียงของลมพัดที่เย็นสะท้านกาย ดวงจันทร์สีแดงสด และเสียงฝีเท้าใหญ่ที่กระทบพื้นดินโคลนเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เช่นเดียวกับเสียงฝีเท้าเล็กที่ค่อยๆเดินตามรอยฝีเท้าใหญ่อย่างเงียบๆ 

     ชั่ววินาทีนั้น ปิศาจหนุ่มตนหนึ่ง ก็คงไม่อาจรู้ตัวว่าตนเอง กำลังทำสิ่งที่เรียกว่า 'อมยิ้ม' อยู่ 






     ไม่รู้เวลาผ่านมาเนิ่นนานแค่ไหน ระหว่างทางที่ดูเหมือนไกลสำหรับหนุ่มสาวสองสายพันธุ์ เสียงรองเท้าหนังสีดำเหยียบลงบนพื้นดินโคลนและใบไม้ สลับกับเสียงเท้าเปล่าสีขาวสะอาดที่ค่อยๆเดินตามมา 

     ภายใต้แสงจันทร์สีแดง ดวงตากลมโตสุกใสแอบเหลือบมองแผ่นหลังกว้างใหญ่ของปิศาจหนุ่มที่อยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่ก้าว พร้อมกับค่อยๆเลื่อนสายตาลงไปมองยังรอยเท้าที่ปิศาจหนุ่มเหยียบย่ำผ่าน แทยอนเลือกใช้เท้าเล็กๆของเธอเหยียบตรงที่รอยรองเท้าหนังทิ้งเอาไว้ 

     'เท้าของเขาใหญ่จัง...'
     นางฟ้าสาวคิดในใจ แค่นั้น หัวใจดวงน้อยๆก็อุ่นวาบขึ้นมา หัวใจของนางฟ้าที่เต้นด้วยระดับความเร็วที่ไม่ปกติตั้งแต่ปิศาจตนนี้ปรากฎตัว 

     ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ที่เธอตกหลุมรักเขา ปิศาจใจร้ายตนนี้ อะไรที่ทำให้เธอเลือกที่จะรักเขา ทั้งๆที่เธอก็แสนจะเกลียดชังเขาเช่นกัน โชคชะตา พรมลิขิต หรือ บาปกรรม ที่ทำให้เธอต้องมาเจอเขา ต้องมาอยู่กับเขา ต้องมารักผู้ที่เห็นเธอเป็นแค่เครื่องสังเวย... เมื่อคิดได้เช่นนั้น ใบหน้าหวานก็ส่อแววหม่นลงทันตา นั้นคือความจริง ปิศาจใจร้ายตนนี้เห็นเธอเป็นเพียงเครื่องสังเวย แต่เธอกลับรักปิศาจตนนี้เสียได้ เป็นเรื่องที่บ้าที่สุด 


     "เข้าไป" น้ำเสียงเย็น เรียกสติให้แทยอนเงยหน้ามองภาพเบื้องหน้า อาจเพราะเธอคิดอะไรเพลินไปหน่อย ตอนนี้เธอถึงวังแล้ว วังเดิมที่เธอหนีมา แต่.... นี้มันฝั่งปีกขวา ที่อยู่ของเขา
     "ไม่ ข้าจะกลับหอสมุด" แทยอนเอ่ย พร้อมกับทำท่าจะเดินเลี้ยวไปอีกทาง จังหวะเดียวกันร่างใหญ่ยักษ์ก็แวบมาปรากฎตัวตรงหน้าเธอ ทำให้ร่างเล็กชะงักด้วยความตกใจ ดวงตาเรียวมองตรงมายังนัยน์ตาใส 
     "เจ้า ต้อง อยู่ ที่นี้" โทนเสียงราบเรียบ แต่กลับแฝงด้วยคำสั่ง เหมือนดังคำประกาศจากองค์ราชาแห่งโลกปิศาจ เธอเกลียดเวลาเขาเป็นแบบนี้ 
     "ไม่" นางฟ้าสาวตอบโดยไม่คิด 
     "เจ้าจะเดินเข้าไปดีๆ หรือให้ข้าอุ้มเจ้าไป" มือเรียวซีดทำท่าจะเอื้อมมาโอบอุ้มร่างเล็ก แต่หากร่างเล็กไหวตัวทัน มือเล็กตบเข้าที่ผิวเย็นเฉียบอย่างแรง ร่างเล็กถอยกรูออกจากระยะอันตราย
     "ข้าไม่หนีแล้ว ข้าจะตายที่นี้ตามที่เจ้าต้องการ พอใจมั้ย" ชั่วขณะที่แทยอนเอ่ยประโยคดังกล่าว ดวงตาใสส่อแววตัดพ้อกับแบคฮยอน จนทำให้ปิศาจหนุ่มถึงกับชะงักไป หัวใจที่เย็นยะเยือกอยู่เสมอกลับรู้สึกเย็นวาบขึ้นมายิ่งกว่าเดิม 

     เพียงชั่ววินาทีที่องค์ราชาชะงักไป ก่อนจะลอบหายใจแล้วกลับมาตั้งหลักอีกครั้ง
     "ข้าจะพูดดีๆกับเจ้านะแทยอน เจ้าจะต้องอยู่ที่นี้ ข้าจะไม่มาให้เจ้าเห็นหน้า แต่ข้าจะไม่อนุญาตให้เจ้าไปที่หอสมุดอีกแล้ว จนกว่าวันทำพิธี" คำพูดที่ฟังเหมือนจะดูดีของปิศาจหนุ่ม แต่ประโยคสุดท้ายทำให้แทยอนถึงกับสะอึก ก่อนจะยกยิ้มคล้ายกับนึกสมเพชตัวเอง มือเล็กกำแน่น 

'ปิศาจ ไม่มีหัวใจจริงๆสินะ ใจร้ายสิ้นดี'

     "ก็ได้ ข้าจะอยู่ที่นี้ตามที่เจ้าต้องการ แต่ หากข้าก้าวเข้าประตูแล้ว ข้าหวังว่าจะไม่เห็นหน้าเจ้าอีก จนกว่าจะทำพิธี เพราะข้าเกลียดหน้าเจ้าเกินจะทน!" นางฟ้าสาวกลั้นน้ำเสียงให้นิ่งที่สุดแต่ไม่วายที่จะกระแทกเสียงใส่ปิศาจตรงหน้าไปจนได้ 

     "....อืม" น่าแปลก? หากเป็นทุกที เธอคงโดนตวาดไปแล้ว แต่นี้องค์ราชาปิศาจกลับตอบรับเสียง่ายๆ ทำให้แทยอนแอบมองใบหน้าไม่ได้ แต่ก็ไม่พบอะไรจากใบหน้าและดวงตาที่แสนไร้ความรู้สึกนั้นอยู่ดี 
     "ดี" แทยอนเลือกตัดทุกความคิดออก แล้วเดินก้าวตรงไปยังประตูทางเข้าที่เปิดอ้ารอรับเธออยู่ 

     เท้าเปล่าค่อยๆก้าวเดินผ่านร่างสูงทมิฬไปอย่างไม่แสแย ทันทีที่ร่างเล็กก้าวพ้นประตูสีดำสูงบานยักษ์ 

กึก กึก กึก 
     เสียงบานประตูใบใหญ่ก็ค่อยๆ ปิดลงอย่างช้าๆ พร้อมกันที่แทยอนหยุดเดินไม่ได้ห่างจากประตูมากนัก เธอไม่ได้คิดจะหันไปมอง แต่เธอกลับสัมผัสได้ว่าเขายังอยู่จากไอเย็นที่กระทบผิวเธอ ไม่เหมือนไอเย็นทั่วอาณาจักร แต่เป็น ไอเย็นที่พิเศษแบบแปลกๆ.... เบื้องหน้าแบคฮยอนอาจจะเห็นเพียงแผ่นหลังใบเล็กๆในชุดที่ขาดสะบั้นไม่เหลือชิ้นดี แต่เบื้องหลังคือใบหน้าของนางฟ้าตนหนึ่งที่กำลังผิดหวังกับความรัก 

ตึง... 

     สิ้นเสียงบานประตูปิดลง สิ่งที่มนุษย์เรียกว่า น้ำตา ก็ไหลหยดลงบนพื้นเย็นทันที 

     'ข้าขอโทษที่ผิดสัญญากับตัวเอง ข้าไม่ได้อยากร้องไห้....'


D-9
     ร่างเล็กสีขาวนวลลืมตาตื่นมาด้วยความรู้สึกว่างเปล่า ในห้องนอนที่ใหญ่โตมโหฬารนี้ สีดำสนิทรอบห้องสิ่งทำให้จิตใจหม่นลง เธอไม่ได้ไปนอนห้องขององค์ราชาปิศาจ ราชวังปีกขวามีห้องเกือบร้อย เธอแค่เลือกซักห้องหนึ่ง น่าแปลกใจที่ห้องเล็กๆห้องนี้กลับดูสว่างที่สุดในบรรดาหลายๆห้อง 

     แทยอนลุกขึ้นเหม่อมองดวงจันทร์ที่วันนี้มีเพียงครึ่งเสี้ยว ลมพัดเย็นๆทำให้ผิวขาวเนียนรู้สึกหนาวเย็น นางฟ้าสาวโอบกายตัวเองเพื่อบรรเทาความหนาว ก่อนที่จะพึ่งสังเกตตัวเองว่า เสื้อผ้าที่เธอใส่อยู่นั้นมันขาดหลุดลุ่ยไม่มีชิ้นดี เธอตัดสินใจคว้าผ้าห่มผืนเล็กๆมาห่อหุ้มร่างกาย แล้วเริ่มเดินออกมาจากห้องนอน 

     "สวัสดีค่ะ" ก้าวยังไม่ทันพ้นขอบประตู เท้าเปล่าก็สะดุดกับเสียงเอ่ยทักทาย ดวงตากลมมองไปยังตรงหน้า แล้วก็พบกับหญิงสาวปิศาจตนหนึ่ง เธอสวมชุดเดรสตัวยาวสีดำ เสื้อแขนตุ๊กตา ผมยาวสลวยสีม่วง ใบหน้าสวยคมจนไร้ที่ติ ริมฝีปากแดงเป็นกระจับ แต่กริยาดูนอบน้อมจนน่าตกใจ 
     "...."
     "ข้าชื่อ ฮานิ เป็นหัวหน้าปิศาจที่อยู่แผนกราชวัง องค์ราชาปิศาจส่งข้าให้มาดูแลเจ้าตลอด 9 วันก่อนที่จะเริ่มพิธีกรรม" 
     "งั้นหรอ" แทยอนตอบอย่างไม่ใส่ใจ จะส่งใครมาก็ช่างสิ จะรู้จักปิศาจ สัตว์ประหลาดอีกกี่สิบตนก็เท่านั้น สุดท้ายเธอก็ต้องตายอยู่ดี 
     "นี้เป็น ชุดและรองเท้าที่องค์ราชาปิศาจให้ข้านำมาให้ท่านค่ะ" ว่าจบ ปิศาจสาวก็ยื่น ชุดสีขาว... ใช่ ไม่ผิดจริงๆ มันคือ ชุดสีขาว ไม่ใช่สีเทา ไม่ใช่มีขาวหม่น แต่เป็นสีขาวสว่างที่เธอมักสวมใส่เสมอตอนที่อยู่สวรรค์ แม้แต่รองเท้าก็ยังเป็นรองเท้าคัทชูผ้าสีขาวครีมตัดขอบด้วยสีทองอย่างดี 

     เธอไม่ได้อยากรับมัน แต่สีขาวที่อยู่ตรงหน้ามันทำให้แทยอนอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปสัมผัสมัน เนื้อผ้าเบาและนุ่มสบาย.... ไม่ผิดแน่ นี้มัน เสื้อผ้าจากบ้านเกิดของเธอ 
     "ขะเขาไปเอามันมาได้ยังไง" แค่ได้จับต้องก็พลางทำให้ดวงตากลมโตเริ่มเห่อร้อน 
     "ห้องน้ำอยู่ในห้องของท่าน ส่วนอาหารเช้า ข้าจะนำมาเสริฟให้ท่านภายในเวลา 10 นาที หากต้องการสิ่งใดเพิ่มเติมแค่เรียกชื่อของข้า ข้าจะมาหาท่านทันที" ปิศาจสาวเอ่ย พร้อมกับค่อยๆหายไป ทิ้งให้ร่างเล็กอยู่คนเดียวอีกครา 


     อีกด้านหนึ่ง
     'ฮานิ องค์ราชาเรียกพบ' เสียงกระแสจิตจากหน่วยเชื่อมต่อทำให้ร่างงามที่กำลังจะเคลื่อนตัวไปยังโซนห้องครัวใหญ่ต้องชะงักทันที 
     'เข้าใจแล้ว' ฮานิตอบรับคำสั่ง ก่อนที่ใบหน้าสวยจะลอบถอนหายใจ แล้วเปลี่ยนทิศทางไปยังโถงกลางสถานที่ประทับขององค์ราชาปิศาจ


     "เรียกข้าหรอคะ" 
     "ดูเหมือนว่าเจ้าจะพูดมากเกินไปรึเปล่า ฮานิ"
     "...."
     "เจ้าไม่จำเป็นต้องเอ่ยชื่อข้าถูกมั้ย"
     "ขออภัยอย่างยิ่ง ข้าพลั้นปากไป..." เธอพลาดไปจริงๆ อาจเพราะเธอมัวตะลึงกับพลังงานด้านสว่างที่ไม่เคยพบเจอมาตั้งแต่เกิด จนลืมเรียบเรียงประโยคให้ดีก่อนที่จะเอ่ยกับนางฟ้าไป... และดูเหมือนว่าองค์ราชาปิศาจของเธอเองจะไม่พอใจกับความผิดพลาดของเธอเช่นกัน
     "ช่างเถอะ.....ดูแลนางให้ดีแล้วกัน" คำที่ขาดช่วงเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ทำให้ฮานิอดที่จะเงยหน้ามององค์ราชาผู้สูงส่งไม่ได้ ใบหน้าของเขายังคงเป็นดังเดิม ยังคงนิ่งสงบ น้ำเสียง แววตา นิ่งเรียบ เย็นชา ท่านพูดประโยคนี้ด้วยใบหน้าแบบนั้นออกมาได้ยังไง 






กลางดึก
     ช่างเป็นคืนที่เงียบสนิท ไม่ได้เงียบสงบ เพียงแต่เงียบสนิท... เสียจนน่าเอะใจ ภายในห้องนอนนับร้อยห้อง มีห้องหนึ่งที่สว่างไสวด้วยแสงเทียนนับสิบเล่ม ใจกลางเตียงขนาดใหญ่ มีร่างที่เปรียบดั่งตัวแทนความบริสุทธิ์ผุดผ่อง ร่างขาวนวลที่กำลังหลับไหล ท่องอยู่ในห้วงนิทรา 

     ราชวังปีกขวา ไม่มีผู้ใดอย่างกรายเข้ามาได้หากองค์ราชาไม่อนุญาต และในยามค่ำคืนนี้ ผู้ที่เป็นองค์ราชา ได้ปรากฎกายในห้องเล็กๆห้องหนึ่ง ร่างสูงชลูดยืนทะมึนอยู่ข้างเตียง ดวงตาเรียวหลุบต่ำมองดูใบหน้านางฟ้าสาวที่กำลังจมดิ่งอยู่ในนิทรา 

     ไม่มีเสียงใดๆเคลื่อนไหว ไม่มีแม้กระทั่งเสียงหายใจจากผู้เป็นปิศาจ 

     ภายนางฟ้าสาวที่หลับสนิท ร่างกายสวยงามที่เคยถูกหนามเกี่ยวบัดนี้กลับมาเกลี้ยงเกลา ชุดสีขาวเป็นประกายจนน่ารำคาญ เหมือนครั้งแรกที่เขาได้เจอเธอ ผมสีทองสว่างที่บัดนี้ดูเหมือนจะสีหม่นลง 

'เพราะเธออยู่ที่นี้นานเกินไป เธอกำลังค่อยๆถูกความมืดกลืนกิน' 

     ก้าวสั้นๆเท่านั้น แบคฮยอนก็สามารถประชิดเตียงได้แล้ว... ปิศาจหนุ่มค่อยๆลดตัวลงช้าๆ จนใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับผู้ที่หลับ 

     เชื่อสิ จะไม่มีวันที่ใครได้เห็น แววตาและสีหน้าขององค์ราชาในวันนี้ แววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย ดวงตาเรียวทอดมอง ใบหน้าหวาน จมูกเล็ก เรียวแก้มสวย ริมฝีปากสีชมพูใส ผิวที่เนียนละเอียด จนมือเรียวซีดเผลอยกขึ้นมาหมายจะสัมผัสความเนียนนุ่มนั้นอีกครา

ตึกตัก ตึกตัก 
     เสียงหัวใจที่เต้นหนัก และช้า...ของผู้เป็นปิศาจ ทำให้แบคฮยอนชะงักมือที่กำลังจะเอื้อมไป ก่อนจะเลื่อนถอยห่างจากใบหน้าหวาน


     'เพราะข้ารักเจ้าไม่ได้จริงๆ....ข้ารักเจ้าไม่ได้คิมแทยอน'







                              

___________________
ฮ่อลลๆๆๆๆ อยู่ในจุดที่ แต่งเองก็หน่วงเองค่ะ มันเป็นอะไรที่บับ ปร้ะเจ้า!!! ให้เค้ารักกันเถอะค่ะ ทำไมมันทรมานเช่นนี้!!! (ทั้งๆที่เราเป็นคนแต่งเอง 55555) 

ปล. ใครอยากอินเหมือนไรท์ ให้เปิดเพลง Moonlight ของ EXO แล้วอ่านดูค่ะ มันบับบบบบบบบบ... ฮืออ TT

ปล2. ขอบคุณที่ทุกคนยังรออยู่นะคะ ซึ้งใจยิ่งนัก TT เลยรีบมาแต่งต่อให้จบตอนให้นะๆ แงงงงงง เวลาของการทำพิธีใกล้เข้ามาแล้วค่ะ จะเป็นยังไงต่อไปนะ อันนี้ก็ต้องรอติดตามนะ 







     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

496 ความคิดเห็น

  1. #244 NetNok (@pai_netty) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 09:41
    .กระซิบองค์ราชา จูบเขาอีกซักรอบจะเป็นไรไปคะ ไปแอบอ่านใจเขาอีกซักรอบนึงเนาะ จะได้กระจ่าง ต้องรักกันได้สิคะ ฮือออ
    #244
    0
  2. #243 JirawanJitpome (@JirawanJitpome) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 21:35
    ได้สิ...ต้องรักกันได้.....จริงไหมเจ้าค่ะองค์ราชา หืมมมมมมมมม
    #243
    0
  3. #242 k pop (@MinNichapa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 14:23
    รักได้ ไม่ได้เหรอแบคคค
    #242
    0
  4. #241 Exoo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 01:25

    หน่วงมากㅜㅜเค้ารักกันไม่ได้จิงหรอฮือ เเต่เราเชื่อมั่นในตัวองราชานะคะ

    #241
    0
  5. #240 bb_f (@sonelovetaeyeon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 00:54
    หน่วงจริง เค้ารักกันไม่ได้ t—-t
    #240
    0
  6. #239 Channev (@channev) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 00:30
    ฮืออออ สงสาร ทำยังไงให้เค้าได้รักกัน มันต้องมีสักทางสิ T____T ทรม๊าน
    #239
    0
  7. #238 MTBP (@MTBP) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:18
    เศร้าเค้ารักกันไม่ได้้้
    #238
    0
  8. #237 TongSupatsara (@TongSupatsara) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:15

    ์ทำไม่จะรักกันไม่ได้ ต้องรักกันได้สิ
    #237
    0
  9. #236 M0720 (@M0720) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:01
    เค้ารักกันได้!!!! เศร้าใจ สู้ๆค่ะ
    #236
    0
  10. #235 bbam_bbam (@bbam_bbam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 22:04
    อ๊ากกกกกกก ทำไมจะรักนางฟ้าตัวน้อยไม่ได้ ห้ะะะ!!!! รอค่าาา//อินจัดดด รีบมาต่อนะคะะะะ
    #235
    0
  11. #234 k pop (@MinNichapa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 17:39
    แบคคคอย่าาใจร้ายยยอย่างงี้
    #234
    0
  12. #233 kktnpp (@kktnpp) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 05:49
    นางฟ้ารักปีศาจแล้วฮืออ แทยอนอา ปีศาจไม่มีหัวใจ ขนาดรู้แล้วยังรักเลย องค์ราชาคะ ช่วยเห็นใจนางฟ้าหน่อยย ตอนนั้นอ่ะอ่านใจเขาได้ ไปจูบอีกสิคะ! อ่านให้หมดเลย!!! /รออีก30%นะคะ ไรท์สู้ๆ
    #233
    0
  13. #232 Channev (@channev) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 00:01
    สงสารคุณนางฟ้า ฮือออออ ทำไงให้องค์ราชาเปลี่ยนใจได้อะ แง้ /คุณไรท์สู้ๆนะคะ หายไปนานว่าแล้วว่าต้องยุ่งอยู่ พักผ่อนด้วยนะะะ
    #232
    0
  14. #231 SunnyMoonHoney (@SunnyMoonHoney) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 10:19
    อย่าหนีจากแบคเลยนะ
    #231
    0
  15. #230 MTBP (@MTBP) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 02:15
    สงสารอ่ะความรักนี่ยากจังแบคปากแข็งเหลือเกินนนน
    #230
    0
  16. #229 NetNok (@pai_netty) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 00:35
    งือออออออ รักเขาไปแล้วแทยอนอ่าาา สงสารมากกก วันทำพิธีจะเป็นยังไง...ไม่อยากเดา แงงง แต่เราเชื่อองค์ราชาจะไม่ทำให้เราผิดหวัง //ตอนนี้ทั้งเขินทั้งหน่วงเลย ไรท์สู้ๆนะคะ รอเสมอออ
    #229
    0
  17. #228 bbam_bbam (@bbam_bbam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 00:21
    โอ๊ยยยยยยแทยอนรักแบคเข้าแล้ว แล้วแบคล่ะ??///สู้ๆๆค่ะไรท์ รอไรท์มาอัพนะคะ
    #228
    0
  18. #227 bbam_bbam (@bbam_bbam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 20:12
    รอไรท์มาอัพอยู่นะค่าา คิดถึงหนักมากกกกก
    #227
    0
  19. #226 Yulohic (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 11:26

    ว้าา โดนจับได้สะเเล้ว องราชาจะทำไงต่อค้าา

    #226
    0
  20. #225 shidamonnn (@shidamonnn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 19:11
    ฮือออ เค้าอมยิ้มแล้ววว หมาแบคจอมซึนน
    #225
    0
  21. #224 bbam_bbam (@bbam_bbam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 12:58
    รอไรท์มาต่ออยู่นะค่าาาาาา
    #224
    0
  22. #223 Channev (@channev) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 23:13
    เวเดอร์คงจะปุกปุยน่าดู สงสารน้องวิ่งมาตั้งไกลโดนหิ้วกลับอีกแล้ว555 องค์ราชามีการเดินอ่อยรอแทยอนดั้วะะะ หมั่นไส้
    #223
    0
  23. #222 EXOO (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 21:26

    คิดอะไรกับเค้าป่าวคะองราชาา เปนห่วงอ่อทำเปนเดินทีละก้าวๆอ่า เเต่อย่าดุน้องเลยงือน้องน่าสงสาร

    #222
    0
  24. #221 M0720 (@M0720) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 21:28
    อมยิ้มด้วย555
    #221
    0
  25. #220 Kanokwan_PKS (@Kanokwan_PKS) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 09:11
    สรุปคือน้องแมวที่ตัวใหญ่มากๆ 555
    แต่แทยอนโดนจับได้แล้ว ทำไงต่อ จะขำก็ขำจะสงสารก็สงสาร เฮ้อออ
    #220
    0