Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ

21 บาฮาเนโร่'ลอยละล่อง บอกว่า :
สวัสดีค่า ขอฝากนิยาย เรื่อง 'Puzzle venom ปริศนา(ไม่)ลับ ฉบับจู่โจมหัวใจ' 
 
ขอฝากไว้ในอ้ออกอ้อมใจด้วยนะคะหากๆ ว่างๆ อย่าลืมแวะเข้าไปอ่านน้าาา
29 พ.ค. 62 / 00:24

20 TanAliceChengSnsd บอกว่า :
ลีดขาาา ตอนนี้ไรท์อัพที่เดียวแล้วนะคะคือในเว็บ ธัญวลัย ค่ะ พิมพ์ค้นหาว่า ' namtansica ' ก็เจอแล้วค้าา หรือคัดลอกตามที่อยู่นี้เลย ^^

http://www.tunwalai.com/profile/78117/namtansica?page=1

ขอบคุนที่ติดตามมาโดยตลอดนะคะ
ขอโทษที่ให้รอ(มีรอหรือเปล่า ฮ่าๆๆๆ)
23 พ.ย. 59 / 13:00

19 วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 

6 พ.ย. 59 / 22:36

18 วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 

6 พ.ย. 59 / 22:25

17 วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 

6 พ.ย. 59 / 22:16

16 วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 

6 พ.ย. 59 / 22:10

15 วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 

6 พ.ย. 59 / 22:05

14 วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 

6 พ.ย. 59 / 21:45

13 วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 

6 พ.ย. 59 / 21:21

12 วรศิษฏ์ บอกว่า :

ล ง ห ลั ก ปั ก รั ก

(ภาคต่อ ลูกไม้หล่นไม่ไกลรัก)

 

โ ด ย ... ว ร ศิ ษ ฏ า

ปูเสื่อรอได้ที่ 

https://writer.dek-d.com/worasith/story/view.php?id=1525320

เจอกันเดือนธันวาคมนะคะ ^ ^

 

น้ำจิ้มค่ะ...

 

“ผมเป็นพี่เขา เพราะฉะนั้นมีสิทธิ์จะย้ายน้องไปโรงพยาบาลไหนก็ได้”

“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณรวย...รวยล้นฟ้า และจะทำอะไรก็ได้ แต่น้องคุณเป็นคนไข้ในความดูแลของฉัน แล้วฉันก็เห็นว่าคนไข้ไม่เต็มใจไปกับคุณ”

“แล้วที่ยายมุกดึงสายน้ำเกลือเป็นรอบที่สามตั้งแต่คุณเป็นพยาบาลพิเศษ ปาข้าวของในห้องจนพังระเนระนาด มันแสดงว่าเขาอยากอยู่ที่นี่ ?” บรมัตถ์ยิ้มร้าย พรรษศิกาเองก็คงยกเหตุผลมาเถียงเขาไม่ได้เพราะเจอฤทธิ์เดชจากแม่จอมวายร้ายแบบเต็มพิกัดมาแล้ว ถ้าว่ากันตามจริง เธอควรขอบคุณเขาด้วยซ้ำที่จะย้ายน้องไปจากที่นี่

“ถึงอย่างนั้นก็เถอะค่ะ แต่ฉันก็ต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด”

“ดีที่สุดยังไง หืม...” ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานคม แล้วดวงตากลมโตดำสนิทที่จ้องมาอย่างท้าทายก็ทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ ภาษาดอกไม้ไม่ได้ผลก็ต้องเล่นแง่กันบ้างแล้ว “หรือจะตามไปดูแลกันถึงบ้านผมเลยก็ได้ ห้องว่างมีอีกเยอะ ห้องผมก็ยังมีที่ว่างนะ...คุณพยาบาลซอ”

คุณพยาบาลซอ’ ของบรมัตถ์เริ่มเดือดขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยโทสะที่พยายามกลั้นไว้แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ

...ผู้ชายคนนี้ชักจะเยอะเกินไปแล้ว และเธอจะไม่ทน !!!

“คุณ !

 

“บรมัตถ์ครับ ผมชื่อบรมัตถ์ จำชื่อผมไว้ให้แม่นๆ ล่ะ”




 

 

 

6 พ.ย. 59 / 21:10

1 , 2 , 3

  C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)