If you find my body, please call back.

ตอนที่ 3 : Chapter 2 มันเกินใจจะรับไหว [60%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,384
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 244 ครั้ง
    19 พ.ค. 63



Chapter  2

เฟรนลี่ เป็นมิตร ลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์ 

 

 


เขาใช้เวลาคุยกับพนาอยู่พักใหญ่ด้วยความหวาดระแวงและไม่เป็นตัวของตัวเองขั้นสุด อีกฝ่ายเป็นหนึ่งในเพื่อนสมัยมหาลัยที่ยังเหลือรอดและยังไม่ล้มหายตายกันไปไหนแถมยังคอยแวะเวียนมาพร้อมกับขนมติดไม้ติดมือบ่อยๆจนพาลให้รู้สึกเกรงใจ แต่ถ้าถามว่ากินไหมก็จะตอบให้ว่าไม่มีเหลือ


เพียวโบกมือลาให้เพื่อนพร้อมกับเอ่ยอ้อมแอ้มว่าวันนี้ปวดขาขอไม่ไปส่งนะทั้งที่จริงๆแล้วมันไม่ใช่แบบนั้น อยู่ๆเขาก็แค่กลายเป็นคนเก็บตัวและเงียบขรึมหลังจากที่ตลอดการสนทนาชายหนุ่มรู้สึกว่าตนถูกมองตลอดโดยคนที่คุณก็รู้ว่าใคร


          “กลับสักที พี่แอบอยู่ตั้งนานแน่ะ


          “ไอ้เหี้ยเอ้ย!”


          เสียงนุ่มสบถดังลั่น พีรกานต์ขยับตัวหนีจากสิ่งที่ตนยังมองไม่เห็น เขาไม่เคยชินกับการมีอีกชีวิตมาอยู่ในห้องถ้าสิ่งนั้นไม่ใช่ยุงหรือจิ้งจกก่อนจะพบร่างนั้นนั่งด้วยท่าทางเรียบร้อยอยู่ตรงโซฟาที่ประจำของอีกฝ่าย เดฟที่ตอนนี้เปลี่ยนสรรพนามและเรียกตัวเองแบบนับญาติโดยไม่ถามสุขภาพกันสักคำส่งยิ้มมาให้เขาด้วยท่าทีมีความหวัง ไม่สิถ้าให้ถูกต้องบอกว่าอีกฝ่ายส่งยิ้มมาให้บรรดาขนมในถุงที่วางอยู่หน้าของเพียวถึงจะถูก


          “คนนั้นใครน่ะ แฟนเหรอ?”


          “กูยังไม่มีแฟน


          “ถ้าอย่างนั้นก็เป็นเพื่อนที่นิสัยดีมากเลยนะ มีขนมติดไม้ติดมือมาเยอะเลย


          ร่างนั้นยันตัวลุกขึ้นก่อนจะเดินมาหา โชคดีที่สองเท้านั่นค่อยๆก้าวเหมือนที่มนุษย์ปกติกระทำกันไม่ใช่ติดไอพ่นไว้ที่ใต้เท้าแบบผีที่เคยเห็นในละครหรือโชว์สะพานโค้งแบบพวกเอ็กซอร์ซิสต์ให้ได้เห็น หากเป็นแบบนั้นคงไม่แคล้วให้เจ้าของห้องรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะหยุดเต้นอีกรอบเป็นแน่ ผีอายุมากกว่านั่งลงตรงหน้า ดวงตาหม่นแสงดูเป็นประกายนิดหน่อยขณะชี้มาทางกล่องนมในถุง


          “คราวหน้าบอกให้เขาซื้อธูปมาด้วยสิ” อีกฝ่ายว่า


          “จะได้จุดเชิญพี่ให้กินด้วยได้ไง


          คนฟังถอนหายใจให้กับประโยคคำพูดนั้นก่อนจะโบกมือในอากาศ ไม่เชิงไล่แต่อาจหมายความว่า ‘เรื่องของมึงเถอะ’ อะไรประมาณนั้นก่อนจะเดินไปยังประตู เขาต้องรีบไปซื้อของในเซเว่นก่อนที่ตนจะลืม ตุนของไว้สำหรับคืนนี้ทำงานที่คั่งค้างให้เสร็จแล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยเข้าบริษัทเพราะมีธุระจะต้องคุยกับเพื่อนสนิทเรื่องเจ้าของคนเก่าของห้องนี้รวมถึงแวะสังสรรค์ตามประสาชายโสดอีกนิดหน่อย


เพียวอยากดื่มเพื่อให้ลืมผีที่นั่งทำหน้าไร้เดียงสาอยู่บนโซฟาสักหน่อยเพราะแม้ว่าจะลองพยายามทำใจหลายต่อหลายหนแล้วแต่มันก็ยังยากเกินไปอยู่ดีที่จะตื่นมาทุกเช้าแล้วพบว่าตนไม่ได้อยู่ห้องนี้ตัวคนเดียวอีกต่อไป


ไปเซเว่นแป๊บ เดี๋ยวมา


ผู้ที่เป็นใหญ่ที่สุดในห้องนี้ว่าแค่นั้นก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าห้องไปหยิบกระเป๋าและแอร์พอดส์มาใส่ ชายหนุ่มกดเลือกเพลงอยู่สักพักก็เก็บทุกอย่างลงในกระเป๋ากางเกงเหลือเพียงแต่คีย์การ์ดฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีเดินลงลิฟต์ไปยังเซเว่นข้างคอนโดเพราะของใช้บางอย่างหมดรวมถึงขนมขบเคี้ยวที่ต้องกินแก้ปากว่างตอนกลางคืน ถ้าได้เบียร์ติดมือกลับมาด้วยก็จะยิ่งดีเข้าไปใหญ่ ทว่าแว๊บหนึ่งที่เดินผ่านประตูมา แอร์เย็นที่ปะทะเข้ากับร่างเช่นเดียวกับความวูบไหวที่บริเวณใบหูก็ทำให้เขารู้สึกไม่ปลอดภัย


พีรกานต์พยายามปล่อยวางและปลอบใจว่าตัวเองคงอยู่กับวิณญาณมากเกินไปจนทำให้เริ่มเพี้ยนแม้ว่าความเป็นจริงแล้วมันจะเพิ่งผ่านไปได้แค่วันเดียวเองด้วยซ้ำ ทว่าพอเดินผ่านโซนบรรดาเครื่องดื่มเขาก็ยังได้ยินเสียงแปลกๆเหมือนหูแว่วอยู่


หยิบนมสตรอว์เบอร์รี่มาด้วยสิ


นะๆ นมสตรอว์เบอร์รี่อร่อยมากเลย


คำเหล่านี้มันวนเวียนอยู่ภายในโสตประสาทซ้ำๆราวกับเพียวกำลังโดนสะกด ซึ่งมันค่อนข้างแปลกเพราะสิ่งนั้นไม่ใช่ของโปรดของเขา ไม่ใช่สิ่งที่พีรกานต์พิศวาสหรือต้องคอยมองหาทุกครั้งเวลาไปร้านสะดวกซื้อหรือห้างสรรพสินค้าเลยสักนิด หากแต่เป็น...


หยิบเถอะนะ พี่อยากกิน


...


เอางี้นะ คือมึงลงตามกูมาได้ยังไงก่อน?


ชายหนุ่มเกือบหลุดสบถแล้วเพราะทันทีที่ถอดแอร์พอดส์ออกก็เห็นเจ้าของเสียงทุ้มที่เคยกระซิบอยู่ข้างหูเดินลอยไปลอยมา วูบหนึ่งที่เขาเผลอนึกว่าไอ้นี่มันอาจจะตายในส้วมเพราะอีกฝ่ายช่างเหมือนมากจริงๆ เหมือนเมอร์เทิลจอมคร่ำครวญในหนังเรื่องแฮรี่พอตเตอร์มากกว่าแคสเปอร์หัวโปกอะไรนั่นอีก


ตกลงว่าที่ผ่านมาเขาไม่ได้คิดไปเองจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มก็ยังเกิดคำถามเล็กๆอยู่ภายในใจว่าอีกฝ่ายตามลงมาได้อย่างไร? เซเว่นไม่มีเจ้าที่เจ้าทางเลยใช่ไหม หรือใครจะเข้าออกร้านสะดวกซื้อนี่ก็ได้เพราะมีสโลแกนประจำใจว่าหิวเมื่อไหร่ก็แวะมา


สักกล่องไหม?”


มึงจะตามมาเพื่อ!?” เขากระซิบเสียงลอดไรฟัน


แต่พี่ขออนุญาตเพียวแล้วนะ


ขอตอนไหนวะ!


เพียวพยักหน้าตอบด้วย


เดฟ...


นั่นกูแค่อินเพลง


เขามองร่างโปร่งแสงตรงหน้าก่อนจะถอนหายใจเป็นรอบที่สิบสามของวัน อย่าเถียงคนบ้าอย่าว่าคนเป็นผี นี่อาจเป็นคติประจำใจในการใช้ชีวิตแบบใหม่ของพีรกานต์หลังจากนี้ก็ได้ พอคิดได้ดังนั้นเจ้าตัวจึงเดินดุ่มออกจากโซนเครื่องดื่มไปอย่างไร้เยื่อใยโดยไม่คิดฟังคำทัดทานที่ดังขึ้นอย่างหงอยๆ ในห้องก็มีนมจะซื้อไปตุนทำไมนักหนาอยากจะรู้นัก!


ชายหนุ่มส่ายศีรษะกับท่าทางที่เห็นเมื่อครู่ได้เพียงแค่แป๊บเดียว แป๊บเดียวจริงๆสาบานได้ก่อนดวงตากลมจะเบิกกว้างอีกครั้งเมื่อเห็นขนมเบนโต๊ะกำลังลอยเคว้งอยู่ตรงหน้า


มันซื้อห่อใหญ่แถมห่อเล็กด้วยนะ


แม่...ผมไม่โอเค


เดฟ วางมันลง


แต่ว่าพี่...


เดี๋ยวนี้!”


พีรกานต์คิดว่าตัวเองได้กลายเป็นคนขวัญอ่อนแทนปัญญาไปแล้วจริงๆ เขาเกือบแหกปากตะโกนด้วยซ้ำตอนที่เห็นขนมลอยได้โดยปราศจากคนถือมันก่อนจะเริ่มฉุกคิดว่าตนไม่ได้ลงมาคนเดียว ก้อนเนื้อในอกเต้นถี่เหมือนตอนถูกแฟนเก่าบอกรักไม่มีผิด


มันอาจไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นเขาพยายามบอกกับตัวเอง สูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วทำตัวให้ปกติเข้าไว้ ทุกอย่างสามารถรับมือได้ ขนาดธีสิสที่ทำไปร้องไห้ไปยังสามารถผ่านมันมาได้กับอีแค่ขนมลอยบนอากาศแค่นี้ถือว่ากระจอกมาก


ไม่น่ากลัว ไม่ต้องตกใจ คีพคูลไว้พีรกานต์


วันโกนหน้าอย่าลืมทำบุญมาให้ด้วยนะ


...


อยากกินเกี๊ยวซ่าด้วยเหมือนกันน่ะ


เห็นไหม บอกแล้วว่าไม่น่ากลัว...


ถามจริงนะเดฟ แบบถามจริงๆเลย” เขาว่า


ก่อนตายอดอยากปากแห้งมากเลยเหรอวะ?”


พูดไปแบบนั้นแหละ ไม่ต้องการคำตอบอะไรหรอก เพียวส่ายศีรษะอย่างคนพยายามปลงก่อนจะเดินดุ่มไปรีบดูของที่ตัวเองต้องการเพื่อที่จะได้รีบออกไปจากที่นี่ให้ไวที่สุดเพราะนายพีรกานต์ไม่ได้อยากดูเหมือนหมอปลาหรือน้าป๋องในสายตาผู้พบเห็นที่เป็นมักเกิ้ล แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมิวายได้ยินเสียงทุ้มๆดังลอยตามมาจนน่าถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


จะเดินไปไหนน่ะ เพียวยังไม่ได้หยิบเบนโต๊ะใส่ตะกร้าเลยนะ


เจ้าของชื่ออยากจะหันกลับไปถามเหลือเกินว่าเราสนิทกันถึงขั้นนั้นแล้วหรือ? ขั้นที่อีกฝ่ายสามารถแทนตัวเองว่าพี่แล้วเรียกเขาด้วยชื่อเล่น ตอนนี้พีรกานต์เริ่มไม่เข้าใจแล้วจริงๆ


โอเคไม่กินก็ได้ เอาไว้วันหลังเนอะ


ไม่เข้าใจว่าผีเฟรนลี่ดูเป็นมิตรเหมือนลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์ขนาดนี้จะถูกฆาตกรรมได้อย่างไร ซ่อนศพไว้ในกำแพงอย่างนั้นหรือ? ถ้าบอกว่าอีกฝ่ายลื่นสบู่หัวโขกชักโครกตายแบบนั้นยังดูเข้าท่ามากกว่าอีก

 




เทวฤทธิ์...


ครับเพียว?”


อย่าเล่นสวิทซ์ไฟ


พี่ไม่ได้เล่นสักหน่อย


ร่างที่นั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาขมวดคิ้วทั้งที่หลักฐานมัดตัวแน่นหนา ก็ได้ยินชัดๆอยู่เมื่อกี้ว่ามึงตบสวิทซ์ไฟเล่นยังจะมาเถียงเดี๋ยวกูเรียกหมอผีมาจับลงหม้อเลยนี่ไอ้หน้าหมา!


พี่แค่คิดว่าเพียวควรเปิดไฟตอนทำงาน แบบนี้น่าจะดีกว่านะ


“…”


ทำแบบนี้นานวันเข้าสายตาแย่แน่ แล้วก็ควรไปนั่งทำที่โต๊ะทำงานด้วยครับไม่ใช่นั่งพิมพ์บนโซฟา


ยังไม่มีอารมณ์ลุก


ช่างเป็นผีที่เจ้ากี้เจ้าการ เขาคิดแบบนั้นขณะก้มหน้าก้มตาพิมพ์งานตรงหน้าต่อเพราะตนเลทมาเยอะแล้ว ในแต่ละวันเขาควรได้งานแต่เพราะเมื่อวานเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นทุกอย่างเลยหยุดชะงัก และถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังระแวงอยู่แต่ภาระหน้าที่ก็ควรเดินต่อไป


มันเป็นอะไรที่ทำใจยากจริงๆ ชีวิตวัยยี่สิบห้าปีของเขากับการทำงานโดยมีวิณญาณนั่งกอดเข่าอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลแถมหันไปทีไรก็ส่งยิ้มเป็นกำลังใจมาให้ทุกครั้งจนเกือบลืมไปแล้วว่านั่นคือผี แถมเพิ่งทำเบนโตะลอยได้ไปเมื่อช่วงสายที่ผ่านมาด้วย


นายดูเครียดๆนะ


กูทำธีสิสเดฟ เสียงนุ่มพึมพำ


ไม่ได้นั่งเล่นเดอะซิมจะให้อารมณ์ดีขนาดไหน?”


มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?”


มากกก


เพียวลากเสียงตอบขณะกดเซฟงาน แม้จะไม่ได้ยากเกินความสามารถแต่ก็ยากจนต้องมานั่งคิดว่าทำไมตอนนั้นกูทิ้งเกิดติสทิ้งเพื่อนเทงานแล้วไปเรียนต่อวะ อาการอกหักนี่มันทำให้คนคลุ่มคลั่งได้ขนาดนั้นเลยจริงๆนะ อยากทำตัวยุ่งเข้าไว้จะได้ไม่ต้องคิดอะไรก็เลยได้วุ่นวายสมใจ เรียนไปทำงานไปจนกระทั่งที่ตอนนี้ลืมเขาได้แล้วแต่งานกูก็ยังท่วมหัวอยู่ครับสังคม


ก่อนตายจบไรมา?”


บริหารครับ คนที่นั่งบนโซฟาตอบยิ้มๆ


ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมบางเรื่องกลับจำได้แต่พอเป็นเรื่องที่สำคัญดันจำไม่ได้เสียอย่างนั้น


ตายมานานแค่ไหนแล้วก็จำไม่ได้เหรอ?”


อืม...ไม่รู้สิ รู้แค่ว่าเวลาเดินไปเรื่อยๆแต่ไม่เคยรู้ว่าผ่านไปเท่าไหร่


อีกฝ่ายยังคงยิ้มบางๆขณะพูดกับเขาแต่เพียวกลับรับรู้ได้ถึงความเศร้าที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงทุ้มนั่น แว๊บหนึ่งที่พีรกานต์คิดว่าร่างตรงหน้าไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด อีกฝ่ายเหมือนเด็กแม้จะตัวใหญ่กว่าเขา ถ้าให้เดาแล้วคงไม่ต่ำกว่าร้อยแปดสิบเพราะขนาดเพียวเองสูงตั้งร้อยเจ็ดสิบแปดแล้วก็ยังดูตัวเล็กเมื่อเทียบกับเดฟ


ไม่เกินร้อยแปดสิบห้าเขาคาดคะเนไว้แบบนั้นก่อนจะสบถออกมาเมื่อตัวเองดันบ้าจี้พิมพ์ส่วนสูงของผีแคสเปอร์ลงไปในธีสิส การคุยไปทำงานไปทำให้เขาเสียสมาธิเพียวสรุปกับตัวเองแบบนั้นก่อนจะหันไปตั้งหน้าตั้งตาทำงานและปล่อยให้ความเงียบปกคลุมระหว่างพวกเขาสองคน หรือถ้าให้ถูกต้องคือหนึ่งคนกับอีกหนึ่งตน


เกือบตีหนึ่ง...


พีรกานต์เริ่มตัวย้วยหลังจากนั่งทำงานมาหลายชั่วโมง เขาเซฟงานทั้งหมดก่อนจะพับฟาแมคลงเป็นอันว่าวันนี้กูไม่ทำแล้วนะ ค่อยเจอกันใหม่พรุ่งนี้ก่อนจะวางข้าวของทุกอย่างกองไว้อย่างนั้น ชายหนุ่มเหยียดขาราบไปกับพื้นด้วยความเมื่อยขบ เจ้าตัวทั้งขยับคอและหักมือตัวเองไปมาในแบบที่ชอบทำก่อนจะหันไปยังโซฟา


เดฟยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น นั่งมองตาปริบๆเสียด้วยพร้อมส่งยิ้มมาให้ โคตรจะเหมือนลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์จริงๆให้ตาย คือถ้าแลบลิ้นหน่อยพรุ่งนี้จะไปตลาดซื้อตับปิ้งกับข้าวไปใส่บาตรให้แล้ว เขาคิดอย่างขบขันอยู่ภายในใจก่อนจะพบว่ามันแปลกมากจริงๆนะที่ตัวเองทำงานอยู่กับผีได้ตั้งหลายชั่วโมงโดยไม่รู้สึกกลัว


รีบนอนได้แล้วนะ พรุ่งนี้ต้องไปข้างนอกไม่ใช่เหรอ?”


ขนาดเสื้อเปื้อนเลือดเป็นดวงขนาดนั้นแต่ผู้ชายที่ชื่อเทวฤทธิ์กลับไม่มีความน่ากลัวปะปนอยู่เลยจริงๆราวกับเมื่อวานที่เจอกันนายพีรกานต์อุปทานไปเอง อีกฝ่ายมีความเป็นคนสูงมาก เหมือนเด็กแต่ก็เหมือนลูกหมาด้วยในเวลาเดียวกัน บอกให้นั่งรอตรงนั้นอย่ามายุ่งตอนเขาทำงานเดฟก็ทำอย่างที่เขาบอกจริงๆ


นี่ยังไม่ถึงสี่สิบแปดชั่วโมงเลยนะ...


พีรกานต์มึงจะปรับตัวไวขนาดนี้ไม่ได้ปะ


ราตรีสวัสดิ์ครับเพียว


หรือจริงๆแล้วไม่ใช่เขาหรอกที่ปรับตัวได้เร็ว


พี่จะอยู่ตรงนี้ไม่เดินเพ่นพ่านไปไหน จะคอยช่วยดูแลความเรียบร้อยให้ด้วยไม่ต้องห่วงนะ


ที่ดูกลมกลืนน่ะคือผู้ชายที่ชื่อเทวฤทธิ์ต่างหาก...

 


60%



tbc

#ถ้าพบศพผมกรุณาติดต่อกลับ


คอนเส็ปผีน่ารัก ดูตัวเร้กๆดูอ่อนโยนดูอารมณ์ดีมีที่ห้องนี้ห้องเดียว
จนกว่าจะพบกันใหม่เอนจอยรีดดิ้ง!


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 244 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

316 ความคิดเห็น

  1. #312 mmmmilDef.g7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 08:58

    อย่าว่าแต่เบนโตะห่อเดียว ถ้าพี่อยากได้โรงงานเบนโตะหนูก็จะหามาประเคนตรงหน้า

    พึ่งเคยมาอ่านสนุกมากค่ะ น่ารักๆ
    รอคุณเตยมาต่อนะคะ
    #312
    0
  2. #307 nanthaa07 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 11:23
    ถ้าพี่เดฟมาหาหนูแล้วทำตัวแบบนี้นะ หนูจะซื้อโรงงานที่ผลิตนมสตอเบอร์รี่ให้พี่เลย💓
    #307
    0
  3. #306 Jujupeach (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 22:45
    พี่เดฟก็ไม่ดื้อไม่ซนเลยนะน้องเพียว เลี้ยงง่ายจริงๆแค่มีนมสตอเบอรี่เอง
    #306
    0
  4. #303 lunarrr09 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:36
    พี่น่ารักมากเลยอ่ะแง น้องใจอ่อนเร็วๆนะคับ!
    #303
    0
  5. #302 285J (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 12:27
    เป็นผีที่ดูไม่มีพิษไม่มีภัยอยู่ด้วยแล้วสบายใจจนคิดตามคุณเพียวไม่ได้ว่าทำไมถึงตายนะทำไมบางเรื่องถึงจำไม่ได้ละและเรื่องแฟนเก่าเพียวกล่าวถึงจะมีอะไรหรือเปล่านะสงสัยต้องรอติดตามตอนต่อไป
    #302
    0
  6. #298 ice of price (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 09:35
    พี่เดฟน่ารักที่สุดในโลก แงแง
    #298
    0
  7. #297 TonliuJayB (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 02:53
    พี่เดฟมาอยู่กับเรามั้ย เราจะซื้อนมสตรอเบอรี่ให้ทุกวันเลย / จุดธูปเรียก
    #297
    0
  8. #295 NameB (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 16:04
    ฮื่อออ อ่านไปอ่านมาขอสมัครเข้าทีมเมียพี่เพียวได้มั้ยคะ คนอะไรผัวได้ขนาดนี้ ฮื่ออออ สู้ๆนะคะคุณชา เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #295
    0
  9. #294 namrin_asw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 15:23
    คุณผีพี่เดฟน่ารักจังง แงงแต่สงสารอ่าา น้องเพียวซื้อนมสตรอว์เบอร์รี่ให้พี่เขาหน่อยลูก ชอบความนั่งกอดเข่าหันไปทีไรก็ยิ้มให้ ทำตาปริบๆอีก เอ็นดูมาก
    #294
    0
  10. #292 nuanprang19 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 00:14

    น้องเพียวครับพี่เขาน่าสงสารนะครับ

    #292
    0
  11. #291 Pichaya_23 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 23:04
    เศร้าจังอะ สงสารทั้งคู่555555หลายอารมณ์ อ่านจบเป็นไบโพลา5555
    #291
    0
  12. #290 vvievv (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:33
    เห็นภาพโกลเด้นตัวใหญ่ๆ
    #290
    0
  13. #289 mcpc ^_^ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:52
    ถ้าเราเป็นน้องเพียวคือไม่อยู่แล้ว55555555555
    #289
    0
  14. #288 manejanb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:31

    น้องเพียวจิตแข็ง......
    #288
    0
  15. #287 Kanokwan Uttaviwek (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:22
    คุณผีใจดี และอ่อนโยน ถ้าจะให้ดีก็ก็อย่ามาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง เดียวน้องเพียวตกใจ
    #287
    0
  16. #286 Kasalonglovey (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:19
    พี่เดฟเราก็ตัวแค่นี้ เวลาอ่านแล้วทำให้เราอมยิ้มได้นะ แต่ถ้าเราเป็นน้องเพียว ไม่รู้ว่าจะมีสติเหลือไหม โถถถถถ
    #286
    0
  17. #285 LittleOrc (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:18
    พี่เดฟน่ารักมุมิ น้องเพียวเลี้ยงพี่เค้าไว้เถอะ
    #285
    0
  18. #284 Yunnill (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:11
    ตะเร้กตะน้อยสุดดด
    #284
    0
  19. #283 nn1998 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:49
    เอ็นดูพี่เดฟจังวะ 5555555
    #283
    0
  20. #282 mbsaiko9397 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:35
    น้องกะตัวแค่นิ🤲🏻
    #282
    0
  21. #281 rawikornc (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:29
    ผีในห้องของจิง555555
    #281
    0
  22. #196 dark.tz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 13:22
    คุณไรท์ๆๆๆ มาบงบ่อยๆเลยนะคะ คิดถึงมากกกกก พี่เดฟน่ารักมาก ง๊องแง๊งสุด อยากเหมาขนมให้พี่ทั้งเซเว่นเลยค่ะ5555555555
    #196
    1
    • #196-1 dark.tz(จากตอนที่ 3)
      19 มกราคม 2563 / 13:22
      *มาลงบ่อยๆ
      #196-1
  23. #195 JJP8786 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 01:36
    ดีจัยยยยยยยสุดๆ
    #195
    0
  24. #194 บัง 16. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 01:16
    จะรอนะคะคุณชา สนุกมากเลย จำฉากเบนโตะลอยได้ดี เลย55555 จังหวะในจอยตอนนั้นอย่างพีค ภัทรศยา ชอบเรื่องนี้มากๆฮะTT TT TT
    #194
    0
  25. #192 vvievv (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 23:53
    เย่ กลับมาแล้ววว
    #192
    0
  26. #191 Peary (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 22:14

    พี่เดฟนี่น่ารักอ่าา / เพียวนี่สายโหดเลยนะเนี่ย เอ็นดูพี่เค้าหน่อยลูกกก

    #191
    0
  27. #190 nn1998 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 21:00
    ไรท์กลับมาแล้ว เย้ๆ
    #190
    0
  28. #189 Namnam_Got7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 19:54
    ตะโก้เผือกคัมแบล็ค
    #189
    0
  29. #188 A0rnz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 19:46
    ยินดีต้อนกลับกลับมาค่ะไรต์เตอร์
    #188
    0
  30. #187 Jamjury (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 19:15
    ชอบความเจ้าที่เซเว่นไม่มีรึไง หรือตามสโลแกนหิวเมื่อไหร่ก็แวะมา ผีเลยแวะมาได้ 55555555555555555 // งื้ออออ คิดถึงคุณผีเดฟ ???? ~
    #187
    0
  31. #186 FLAHPI (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 19:02
    ฮื่อขยี้ตาหลายรอบมากเลยค่ะคุณชา
    #186
    0
  32. #185 mcpc ^_^ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 16:57
    คุณผีคัมแบคแล้ววววววว
    #185
    0
  33. #184 nmaonn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 16:10
    อื้ออเพียวอย่าใจร้ายกับพี่เค้านักสิ
    #184
    0
  34. #183 สะใภ้มกโพ. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 15:19
    เอ็นดูพี่เดฟ55555555555
    #183
    0
  35. #182 Pepi verse2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 14:10
    คุณผีน่ารักจังเลยนะคะ555555555555555 เพียวต้องสู้นะลูก ไฟต์ติ้ง!
    #182
    0
  36. #181 kimMyYG17 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 12:11
    นี่คิดว่าพี่เดฟยังไม่ตายอ่ะแต่วิญญาณหลุดจากร่างแล้วความจำเสื่อม.....อ่าดูละครหลังข่าวมากไปสินะเรา
    #181
    0
  37. #179 LittleOrc (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 11:55
    คิดถึงน้องเพียวกับพี่ผีตะโก้เผือก
    #179
    0
  38. #178 Aris J (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 11:35
    โถ่เจ้าเพียว...ปวดหัวอ่อนๆต่อไปนะลูก
    #178
    0
  39. #177 Zeni7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 11:03
    เอ็นดูพี่เค้าอ่าา
    #177
    0
  40. #176 mbsaiko9397 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 10:09
    สงสารเพียวอ่อนๆ5555555555
    #176
    0
  41. #175 Mpchmx_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 10:03
    เพียวต้องสู้55555
    #175
    0
  42. #174 rinfansg7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 10:02

    ชอบมากๆเรยยยยฮะ 💕​
    #174
    0