If you find my body, please call back.

ตอนที่ 2 : Chapter 1 มันอยู่ในห้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 259 ครั้ง
    19 พ.ค. 63



Chapter 1 

— คิดเสียว่าเลี้ยงกุมารทองไว้ในห้องก็ได้ 

 

 


         ทำไมทำหน้าแบบนั้น?”


          กูเจอผีนะไอ้เหี้ย ไม่ใช่อลิซาเบธโอลเซน!


          เจ้าของห้องได้แต่สบถคำหยาบอยู่ในใจขณะที่ค่อยๆขยับตัวถอยห่างอย่างเชื่องช้าเหมือนเต่าคลานตอนง่วงพลางพยายามกระพริบตาถี่ๆไล่หยาดน้ำใสที่ไหลออกมาเมื่อครู่ พีรกานต์ไม่เคยมีประสบการณ์พบปะกับสิ่งลี้ลับ เขาไม่ใช่คนมีเซ้นส์หรือญาณทิพย์เป็นแค่คนเดินดินคนธรรมดาไม่มีราคาไม่มีคุณค่าใด ไม่ใช่ผู้วิเศษอย่างใครๆมีแต่ตัวกับหัวใจก็เท่านี้


          ที่พอเจอผีก็ไปไม่เป็น...


          อึก...


          “พูดอะไรหน่อยสิ


          “……”


          “ถ้าอย่างนั้นก็...


          พรึบ


          “จะปิดไฟหาพ่อมึงเหรออีเหี้ย!!”


          เขาได้ยินเสียงหัวเราะขณะที่ตัวเองตะโกนด่าเสียงดังลั่นห้อง ในขณะที่กูกลัวเยี่ยวจะเล็ดมึงกลับทำเหมือนกำลังดูหนังคอมเมดี้มันใช่หรือไง? ดวงตากลมฉายแววลอกแลกเมื่อไฟที่เคยดับกลับมาสว่างขึ้นอีกครั้งเช่นเดียวกับร่างที่เคยอยู่เบื้องหน้าบัดนี้ก็หายไปแล้วเช่นกัน


          มันไม่โอเคเลยจริงๆนะ...


          เกือบยี่สิบห้าปีที่ผ่านมาถึงจะทำตัวเลวจิ๊กเงินแม่ขโมยกางเกงในเพื่อนมาใส่ขนาดไหนแต่ก็ไม่เคยไปพรากผัวพรากเมียใครสักหน่อย ทำไมฟ้าถึงได้กลั่นแกล้งให้นายพีรกานต์ต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ?


          “ยะ...อยู่ไหนอะ?”


          “ข้างนายนี่ไง


          เสียงทุ้มเย็นที่ดังข้างหูทำเอาเขาแทบสะดุ้ง ไม่สิต้องบอกว่าสะดุ้งจนตัวโยนเลยต่างหาก เพียวไม่คิดลองพิสูจน์โดยการหันไปมองแต่อย่างใด สองมือของเขาดีดตัวเองให้ลุกขึ้นจากเตียงพร้อมกับสองเท้าที่พาร่างให้วิ่งไปเกาะอยู่ตรงประตูหน้าห้องที่เปิดอย่างไรก็เปิดไม่ออก ชายหนุ่มพยายามนึกบทสวดมนต์ที่ง่ายที่สุดมาใช้ทว่าไม่ทันไรเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นอีกครั้ง


          นะโมตัสสะ อะระหัง...


          สวดมนต์ผิดแน่ะ


          เยาะเย้ยกูมากไอ้ฉิบหาย!


          “ผมมาดี เป็นผีรักสงบน่ารักแบบแคสเปอร์เลยร่างที่นั่งอยู่บนเตียงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ


          จริงๆนะ ไม่ได้ตั้งใจมาสร้างความเดือดร้อนให้สาบานได้


          “แต่มึงขอให้กูทุบกำแพงเพื่อหาศพ!?”


          “เดี๋ยวสิ ยังพูดไม่จบเลยเป็นเด็กเป็นเล็กใจร้อนจัง


          ถ้าไม่ใช่ผีสาบานเลยว่าจะวิ่งไปถีบให้หน้าหงาย ทำมาเป็นแสร้งถอนหายใจเป็นบ้าอะไรของมึง? เตียงก็เตียงกู ห้องก็ห้องกูเถอะ บอกไม่ตั้งใจมาทำให้เดือดร้อนแต่อยู่ๆก็มาปิดไฟให้โดยไม่ขอ เศรษฐกิจแย่ขนาดนี้เปิดปิดแต่ละทีมันก็เงินไหมวะ!?


          “ผมแค่อยากให้นายช่วยแล้วจะไปทันทีเลย


          “ทำไม่ได้...เสียงนุ่มพึมพำ ทำไม่ได้หรอก


          เพราะความปอดแหกไม่เข้าใครออกใคร การที่อยู่ๆจะให้มานั่งเอาค้อนไล่ทุบกำแพงหาศพมันไม่ใช่สิ่งที่คนจบสถาปัตควรทำเอาเสียเลย เขาถูกสอนมาให้สร้างไม่ใช่ทำลาย แถมห้องนี้ก็ซื้อต่อมาในราคาแพงเอาเรื่องดูอย่างไรแล้วก็มีแต่เสียกับเสียนอกจากหลังทุบอีกฝ่ายจะบอกเขาสามตัวตรงถึงจะถอนทุนคืนได้


          ผมทำเองไม่ได้ แค่ปิดไฟเมื่อกี้ก็เหนื่อยแล้ว


          “……”


          “อ้อ...ว่าแต่อย่าลืมใส่บาตรให้นะ อยากกินตะโก้เผือกล่ะ นมสตรอว์เบอร์รี่ด้วยผีไร้ญาติเริ่มพล่ามไม่หยุด


          ข้าวมันไก่ขอเป็นไก่ทอดพิเศษน้ำจิ้มสองแบบ


          รอยยิ้มระยะไกลที่ถูกส่งมายังคงชวนให้ขนหัวลุกแม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้มาด้วยสภาพชวนแหวะ แต่เสื้อเปื้อนเลือดนั่นก็คอยดึงสติอยู่ดีว่าสิ่งที่เขาเจอมันเหนือธรรมชาติ ไม่ใช่เพื่อนสมัยอนุบาลหรือญาติห่างๆของพ่อ ไม่ใช่ผีหัวโปกน่ารักแบบแคสเปอร์แม้ว่าตัวจะดูจางๆเหมือนกันก็ตาม


          อยู่...อ่า หมายถึงอยู่ห้องนี้มานานหรือยัง?”


          เพราะตนเพิ่งย้ายมาได้สองเดือนเศษ เพียวไม่อยากนึกเลยว่าถ้าหากคำตอบคือ ตั้งแต่ต้นเขาจะต้องรู้สึกอย่างไรที่มีรูมเมทเป็นผีหน้าหงอๆพูดจาปัญญาอ่อนเห็นแก่กินแบบนี้มาตลอดเดือน


          เพิ่งมาเมื่ออาทิตย์ก่อนเองมั้ง แต่อยู่นอกห้องตลอดเลยนะกลัวรบกวนน่ะ จนคิดได้ว่าถ้าไม่เข้ามาก็คงไม่ได้คุย ตอนแรกไม่แน่ใจว่าต้องให้เชิญมั้ยแต่อยู่ๆพอนึกแล้วมันเข้ามาได้เอง


          “ศาลตายายหน้าคอนโดทรยศกูเหรอวะ?”


          “เปล่าหรอก ตอนยังมีชีวิตน่าจะทำดีไว้เยอะจนซี้กันน่ะเพราะเขาจำได้เลยขอเข้ามาหลบภัย


          หลบภัย?” คนที่เหมือนจะลืมความกลัวไปแล้วถามต่ออย่างสงสัย


          หลบภัยจากอะไร แล้วมึงตายตั้งแต่ตอนไหน ทำไมถึงเพิ่งมาที่นี่?”


          “อ่า...อย่ารัวสิ คำตอบคือไม่รู้เหมือนกัน อยู่ๆมันก็โผล่มาที่นี่เอง


          ตายห่าแล้วพีรกานต์...


          มึงจะกลายเป็นศูนย์บรรเทาทุกข์ผีไม่ได้ปะวะ?


          “ตอนแรกอยู่แถวสะพานลอยเคว้งมากเลยนะ เจอผีเจ้าถิ่นบลัฟด้วย เล่นกระโดดลงจากสะพานโชว์กันตูมๆน่ากลัวมาก อยู่ต่อไม่ไหวเพราะโดดตามเขาไม่ได้เลยหนีมา


          ยี่สิบห้าปี ชายหนุ่มนึกในใจว่าตั้งแต่เกิดมาเจอเรื่องประหลาดก็มากแต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่มันจะเกินจินตนาการไปไกลขนาดนี้ เพียวจ้องสิ่งไม่มีชีวิตเบื้องหน้าอย่างพิเคราะห์อีกครั้ง ความหวาดกลัวในตอนแรกหายไปตั้งแต่เจอมันพูดอะไรไร้สาระกรอกหู โอเคอาจจะรู้สึกกลัวอยู่แต่ว่าก็น้อยลงกว่าตอนแรกที่ปล่อยโฮออกไปล่ะนะ เขาทำใจดีสู้ผีค่อยๆก้าวขาสั่นๆของตัวเองขยับเดินไปยังร่างตรงหน้า ใกล้ขึ้นทีละนิด...


          เทวฤทธิ์อาจจัดอยู่ในหมวดหมู่ผู้ชายหน้าตาดีหากอีกฝ่ายยังไม่ตาย แถมท่าทางหงอๆดูเจียมเนื้อเจียมตัวขัดกับคราบเลือดบนชุดนั่นก็ทำให้ผู้พบเห็นเริ่มใจอ่อนทั้งๆที่มันไม่ควรเป็นแบบนั้นเพราะนั่นคือผีย้ำอีกทีเผื่อลืม เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ฉันใด คนกับผีก็ไม่ควรเมคเฟรนด์กันฉันนั้น ขีดเส้นใต้ซ้ำๆย้ำให้เลย!


          ตอนนี้ผมมีแค่นายที่พอจะสื่อสารกันรู้เรื่อง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองตายยังไง จะไปเกิดก็ทำไม่ได้ แถมวนเวียนอยู่แบบนี้มานานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้อีก ผมไม่รู้อะไรสักอย่างเลยจริงๆ


          “……”


          “ได้โปรดผมจะไม่ยุ่งกับเตียงของนาย ไม่วุ่นวายไม่ทำอะไรก็แล้วแต่ให้นายไม่พอใจอีก แค่นายรับปากว่าจะช่วยผม


          อย่าหาเรื่องใส่ตัวหน่าเพียว...


          เขาคิดแบบนั้นขณะมองใบหน้าอีกฝ่ายที่นั่งจุ้มปุ๊ปอยู่ มันเต็มไปด้วยความหวัง คาดหวัง และหวังว่าคำตอบรับจะเป็นไปแบบที่ตนคิด เพียวเข้าใจความรู้สึกนี้ดีเพราะเขาเองก็เคยทำหน้าแบบนี้กับผู้ปกครองหลังจากที่โกหกเรื่องจำนวนค่าเทอมแล้วแม่จับได้จนเกือบโดนตัดหางปล่อยวัด


          โอเคชายหนุ่มถอนหายใจออกมาในที่สุด ตกลงก็ได้


          “จริงๆนะ?”


         ไม่ครับกูตอแหล นี่แค่นาทีเอาตัวรอด


          อืม แต่ลงมาจากเตียงก่อน ห้ามมายุ่งกับเตียงคนอื่น


          พีรกานต์ชักจะเริ่มเชื่อแล้วที่ไอ้หมอนี่บอกว่าตัวเองเหมือนแคสเปอร์เพราะหลังจากที่พูดจบอีกฝ่ายก็ทำตามอย่างว่าง่าย กึ่งเดินกึ่งลอยคอตกไปยืนหงออยู่ข้างเตียงด้วยใบหน้าแสนไร้เดียงสาที่หากเกิดเร็วกว่านี้สิบปีเขาคงเทคะแนนความสงสารให้และส่งมันชิงออสก้าร์สาขานักแสดงนำชาย


          ขอบคุณนะ ขอบคุณจริงๆ


          หมดแล้วจริงๆว่ะชีวิตนักศึกษาปอโทแสนสงบสุข


          มันอันตรธานไปหมดแล้ว


      จริงๆนะ...




          คนโกหก


          “ไอ้ฉิบหาย!!”


          “ไม่ต้องมาตะโกนเลย ผิดสัญญาก่อนเองนะ


          เป็นสายวันใหม่ที่ไม่สดใสเหมือนเคยหลังจากที่เมื่อคืนกว่าจะทำใจข่มตาให้หลับได้ก็เกือบเช้าเพราะมัวแต่ระแวงเรื่องผีอำกระทั่งตื่นมาสิบโมงแล้วเดินงัวเงียไปหาอะไรกินนั่นแหละ ทันทีที่เขาก้าวกลับเข้ามาในห้องหลังจากเดินลงไปซื้อโจ๊กใต้ตึกเขาก็พบร่างสูงยืนกอดอกมองมาทางนี้ด้วยสายตาผิดหวังพาลทำให้เจ้าของห้องที่คล้ายจะมีคดีติดตัวเผลอกำถุงโจ๊กแน่นพร้อมกับก้าวถอยกลับไปยังทางที่เคยมา


          อ...อะไรมึงอีก?”


          “โทรหาใคร? เรื่องจะหาสร้อยพระมาใส่ผมได้ยินหมดนั่นแหละ


          “ห่าเอ้ย!” เพียวสบถออกมา ขี้เสือกว่ะ


          “ไม่ได้ขี้เสือกแต่เป็นห่วงเลยตามลงไปด้วย คิดอยู่แล้วว่านายไม่มีทางช่วย ใจดำ


          คนฟังถอนหายใจกับคำพูดนั้น หลังจากตื่นมาแล้วทบทวนตัวเองอยู่หลายครั้งจนแน่ใจว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานไม่ได้เป็นเพียงแค่ความฝัน บอกตามตรงว่าต่อให้คิดแล้วคิดอีกหรือไปชวนเด็กประถมมาช่วยคิดเขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องเลยด้วยซ้ำที่จะต้องพาตัวเองไปยุ่งเกี่ยวกับอะไรแบบนี้ พีรกานต์ก็แค่ต้องการอะไรสักอย่างไว้เป็นหลักประกันให้อุ่นใจว่าวันดีคืนดีตนจะไม่ตื่นมาเจอผีนอนอยู่บนเตียงเดียวกันหรือโดนอำในวันโกน


          ตื่นก็สายพระไม่อยู่ให้ใส่บาตรแล้ว ตอนแรกรู้สึกผิดมากเลยรู้ไหมที่ทำให้นายอดนอนเลยปล่อยให้นอนเต็มที่ แต่พอตื่นมากลับโทรหาเพื่อนจะหาพระมาใส่ทั้งๆที่เมื่อคืนเพิ่งรับปากว่าจะช่วยแท้ๆ ใจร้าย


          “เลิกตัดพ้อเหมือนกูเป็นคนฆ่ามึงตายได้ไหม?”


          “อย่าขึ้นกูสิอีกฝ่ายว่า นี่อายุมากกว่ารู้ไหม?


          “ไม่ได้อยากรู้


          สิ้นคำพูดนั้นทุกอย่างภายในห้องก็เข้าสู่ความเงียบทั้งๆที่เพียวค่อนข้างมั่นใจว่าคำพูดของตนไม่ได้แทงใจดำหรือตอกย้ำปมอะไรของอีกฝ่ายเลยด้วยซ้ำ เขากลัวฉี่จะราดอยู่แล้ว ไหนละครที่เคยดูผีมันโผ่ตอนกลางวันไม่ได้ไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมไอ้ตัวนี้ดันเดินไปเดินมาอยู่ในห้องเขาได้ นึกจะโผล่ก็โผล่ไม่ถงไม่ถามใจเจ้าของห้องสักคำ!


          “ขอโทษที่ทำให้กลัว ถ้านายไม่โอเคผมจะไปก็ได้


เสียงนั้นว่าขณะที่สองมือกอดอกคลายออกจากกัน อีกฝ่ายไม่ได้สบตากับเขาแล้วแต่กลับก้มหน้ามองพื้นเหมือนเด็กห้าขวบเก็บเงินค่าขนมมาหนึ่งอาทิตย์เพื่อนำไปซื้อของเล่นแต่สุดท้ายแล้วสิ่งที่อยากได้กลับถูกซื้อไปก่อนหน้านั้น เพียวได้แต่มองภาพตรงหน้าด้วยความสับสน ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรงอย่างชั่งใจ ก้อนเนื้อในอกเต้นแรงราวกับว่านี่เป็นอีกหนึ่งการตัดสินใจที่ยิ่งใหญ่อีกอย่างในชีวิต ใหญ่กว่าตอนเทเพื่อนหนีไปเรียนต่อ ใหญ่กว่าตอนพยายามมูฟออนจากแฟนเก่าเพราะที่ผ่านมาทุกคนล้วนเป็นคนทั้งสิ้น


เคยดูหนังผีฝรั่งที่มันมีการยึดร่างกันไหม? ถ้าอยู่ไปอยู่มาแล้วอีตัวตรงหน้านี่ไม่ยอมไปเกิดแล้วอยากได้ร่างเขาที่ทั้งหล่อและเท่สูงใหญ่ไหลกว้างการงานมั่นคงขึ้นมาล่ะ ถ้าเกิดอีกฝ่ายเนรคุณไม่สำนึกในข้าวแดงแกงร้อน ถ้าวันหนึ่งเขาทำบุญให้จนเจ้าตัวมีพลังมากพอถึงตอนนั้นพีรกานต์จะเป็นอันตรายหรือเปล่า?


ก็นะ...กลัวอะไรกับอีแค่โลกภายนอกที่มีหมอผีจ้องจะจับลงหม้ออยู่ตลอดเวลา หรือถ้าโดนจับก็แค่ไปเป็นเบ๊เขาแค่นั้นเอง


          “……”


          หรือจริงๆแล้วเขาอาจคิดเยอะไป...


          “ไม่ได้กินตะโก้เผือกอีกไม่เห็นเป็นไรเลย ก็แค่โดนกดขี่ข่มเหงไม่มีนมสตรอว์เบอร์รี่ให้กินอยู่ไหวหน่า ไม่ต้องห่วงนะ ขอโทษอีกครั้งที่ทำให้ตกใจกลั...


          “พอแล้ว


          เออ กูคิดเยอะเกินไปจริงๆด้วยครับ


          “หือ?”


          “หมายถึงมึงอะไม่ต้องพล่ามแล้ว อยากดราม่านักเชิญไปศาลาคนเศร้าแต่ถ้าอยากมีที่ซุกหัวนอนก็หุบปากก่อน


          มันจะมีปัญญาทำอะไรได้นอกจากปิดไฟในห้อง?


          เพียวถอนหายใจออกมาอย่างปลงๆกับบทโศกของอีกฝ่ายที่มาได้ไม่ถึงห้านาทีก็หายไป ไม่มีอีกแล้วเทวฤทธิ์คนเศร้าเหลือเพียงหน้าโง่ๆกับรอยยิ้มกว้างจนดวงตาหยิบหยีของอีกฝ่าย และเพราะแบบนี้มันจึงทำให้เขาไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิดแม้ว่าร่างนั้นจะดูโปร่งใสต่างจากมนุษย์ก็ตามที


          กูชื่อเพียว แล้วมึงอะชื่อเล่นชื่อว่าไร?”


          “เดฟครับ อายุยี่สิบแปด หมายถึงก่อนตายน่ะนะ


          “อืม...


          “อืมนี่คือ?”


          “ยังไม่กล้าทุบกำแพงเขาพ่นลมหายใจออกมาอีกครั้ง


          ไอ้เรื่องทุบกำแพงนี่ทำใจไม่ได้จริงๆ กูอยู่ของกูมาเป็นเดือนต้องรู้สึกยังไงวะถ้าทุบแล้วเจอศพมึงอะ ใจเขาใจเราหน่อยดิ ส่วนกฎของเรากูบอกแล้วว่าอย่ามายุ่งกับเตียงแล้วก็อย่าทำอะไรโดยไม่ได้รับอนุญาต


          “แล้วถ้าเพียวลืมปิดน้ำก่อนออกจากห้องล่ะ?”


          “อันนั้นเป็นข้อยกเว้น มึงทำได้


          “แล้วถ้าพี่เหงาอยากดูทีวีล่ะ? ไหนๆเราก็เป็นรูมเมทกันแล้วพี่ขอใช้คำแทนตัวเองแบบนี้เลยแล้วกันเนอะ” คนฟังได้แต่ถอนหายใจออกมาเป็นรอบที่ห้าของเช้านี้ เหมือนคล้ายกับจะปลงนะแต่ไม่ใช่ต้องเรียกว่าใกล้ประสาทแดกถึงจะดูเข้าท่ามากกว่า

          

          “ในกรณีที่ไม่มีใครอยู่ แต่ห้ามเปิดเสียงดัง ห้ามโยกย้ายของใดๆ แล้วเห็นโซฟาตรงมุมนั้นไหม?”


          ชายหนุ่มชี้ไปยังโซฟาสีดำตัวยาวที่ตั้งอยู่ไม่ไกล เขาคิดว่าเดฟควรมีที่อยู่ประจำเหมือนเจ้าเบจิต้าที่เคยเลี้ยงไว้ตอนเด็กๆเพื่อที่จะได้ไม่ต้องมาเพ่นพ่านให้ตัวเองหัวใจวายตายก่อนวัยอันควร


          นั่นที่ของมึง แค่อย่าเพ่นพ่านแว๊บไปลอยมาแบบนั้นไม่โอเค แล้วถ้าแค่นี้ทำไม่ได้ก็ไสหัวออกไป กูจะไปเช่าพระมาใส่


          “ทำได้สิเดฟตอบรับเสียงดังฟังชัดพร้อมรอยยิ้ม


          พี่จะเชื่อฟังเพียวอย่างดีเลย คิดเสียว่าเลี้ยงกุมารทองไว้ในห้องก็ได้


          “แต่กุมารทองกินน้ำแดง” เจ้าของห้องเอ่ยขัด


          “งั้นเป็นกุมารทองเจเนอเรชั่นใหม่ที่ไฉไลกว่าเดิม ชอบกินนมสตรอว์เบอร์รี่


          เพียวส่ายศีรษะให้กับคำพูดนั้นของรูมเมทตนใหม่ที่เพิ่งได้รับการยืนยันและแต่งตั้งเมื่อครู่ เขามองใบหน้าขาวซีดโปร่งแสงของเดฟอย่างพยายามปลงสุดกำลัง คิดเสียว่าเลี้ยงหมาเลี้ยงแมวเพิ่มอีกสักตัวแล้วในอนาคตหากช่วยเหลืออีกฝ่ายจนสำเร็จได้ไปเกิดพอมิชชั่นคอมพลีสแล้วก็ขอมันสักสามตัวตรงๆ เพราะถึงตัวเองจะไม่ฝักใฝ่ทางด้านนี้แต่คุณนายที่บ้านท่านโปรดปรานในเรื่องศาสตร์ของตัวเลข อาจไม่เลวร้าย คนกับผีอาจอยู่ห้องเดียวกันได้...มั้งนะ


          เพียวครับ


          “อะไร?”


          เสียงที่ดังขึ้นทำให้คนที่กำลังคิดอะไรเพลินๆหลุดจากภวังค์ เพียวที่ยังคงยืนจนเลือดเริ่มตกขาเลิกคิ้วอย่างสงสัยก่อนจะได้รับคำตอบสั้นๆจากคนอายุมากว่า


          มีคนมา


          “ใคร?”


          “นับห้าวิถอยหลังในใจ


          เสียงออดที่ดังขึ้นหลังจากนั้นเพียงไม่กี่วิทำให้นายพีรกานต์เริ่มเล็งเห็นถึงประโยชน์ของกุมารทองสตรอว์เบอร์รี่แล้วว่าอย่างน้อยก็...ก็เออนั่นแหละดีกว่าอยู่เปล่าๆล่ะนะ อย่างน้อยครั้งหนึ่งในชีวิตก็มีเรื่องมาให้ตื่นเต้นหรือต้องบอกจริงๆว่านอกจากหน้าตาแล้วการพยายามคิดทุกอย่างในแง่ดีก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่ทำให้คนแบบเขาผมหงอกไม่ขึ้นก่อนวัยอันควรแบบเมฆเพื่อนสนิท


          แฟนเหรอ? ให้พี่ไปซ่อนที่ระเบียงไหม?”


          “คือ...คือว่าเขาจะเห็นมึงปะ?”


          “ไม่หรอกเดฟยิ้มเศร้า


          พี่เคยลองหลายครั้งแล้ว ไม่มีใครเห็นพี่เลยนอกจากเพียว


          แจ็คพ็อตเลยตกมาที่กูสินะ...


          ไปหลบในห้องแล้วอยู่เงียบๆอย่ากระโตกกระตาก


          “รับทราบครับ


          ร่างตรงหน้าหายไปแล้วราวกับเมื่อกี้เขายืนเถียงกับอากาศ เจ้าของห้องสูดลมหายใจเข้าเรียกขวัญและกำลังใจก่อนจะหาที่วางถุงโจ๊กแล้วเดินไปยังประตู เพียวได้ยินเสียงแว่วๆดังมาจากอีผีแคสเปอร์คนเดิมว่าผู้มาเยือนมีนมรสกล้วยมาฝากด้วย


          อันนี้พี่ก็ชอบกินนะ บอกเฉยๆไว้เป็นความรู้


          ท้อว่ะ...


          ที่บอกว่ายี่สิบแปดนี่น่าจะไม่ใช่อายุแล้วแหละ


          ตัวเลขของระดับสติปัญญามากกว่า




tbc

#ถ้าพบศพผมกรุณาติดต่อกลับ


ขอฝากพี่เดฟไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกคนด้วยนะคะ เอนจอยรีดดิ้ง!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 259 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

316 ความคิดเห็น

  1. #310 PARAPLOY34 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 11:35
    น่ารักมากกเว่อร์ รอติดตามนะระ
    #310
    0
  2. #305 PeachViolet (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 11:34
    พี่เดฟ น่ารักจีงๆๆ กุมารทองเจเนอเรชั่นใหม่ นี่ขำพรืดดด 5555
    #305
    0
  3. #300 285J (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 11:56
    เดฟน่ารักอ่ะ28จริงเหรอกุมารทองเจนใหม่กุมารทองสตอเบอรี่

    คุณเพียวไม่ต้องกลัวน้าจะมีผีที่ไหนน่ารักห่วงใยใส่ใจเท่านี้อีกดูสิทำตัวมีประโยชน์จะตายดี๊ดีย์ ปล.เวลาที่เห็นตะโก้ทีไรก็นึกถึงคุรเดฟทุกทีซื้อของตักบาตรถ้าเห็นตะโก้เผือกนี่หยิบทันทีเลย
    #300
    0
  4. #299 Palikaz. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:34
    อ้อนเก่งจริงๆเลยพี่เดฟเนี่ย5555
    #299
    0
  5. #296 junecha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 21:40
    พี่เดฟน่ารัก น่าเอ็นดูมาก
    #296
    0
  6. #293 FonWaroon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 09:26
    ไม่เคยผิดหวังกับฟิคคุณชาเลยจริงๆ 5555 น้อนกุมารทองสตอเบอยี่
    #293
    0
  7. #280 มีอะไรหรือป่าว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 23:54

    น่ารักอ่ะ ชอบมากๆเลยค่ะ มาต่อไวๆนะคะ
    #280
    0
  8. #279 Sevitrian (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 19:09
    น้องงง น่ารักเวอร์
    #279
    0
  9. #278 Puttsu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 02:52
    น่ารักเฉยเลยบ้าจริง
    #278
    0
  10. #277 nn1998 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 13:29
    ตลกคนพี่มาก เป็นเอ็นดู 55555555
    #277
    0
  11. #276 Kgtstt24 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 10:33
    พี่เดฟน่ารักมากแอแง
    #276
    0
  12. #275 Yunnill (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 09:28
    แงงงงงง น่ารักมากค่ะ
    #275
    0
  13. #274 sir_chad (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 09:13

    สงสารใครดี ฮา

    #274
    0
  14. #273 Mengfang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 08:29
    ถ้าพี่จะเป็นมิตรขนาดนี้นะจะยอมให้อยู่ด้วยเลย น่ารักน่าชังจริงๆ
    #273
    0
  15. #272 TS_H2O (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 08:17
    แอแงงงงงงงง พี่เดฟน่ารักกกกกกกกก
    #272
    0
  16. #270 dark.tz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 08:02
    คุณเดฟน่ารักไม่ไหว ชอบจริงๆเลยนะของกินเนี่ย5555555
    #270
    0
  17. #269 mcpc ^_^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 06:44
    โง้ยยยยยยย คุณเดฟน่าเอ็นดูไปหมดเลย น่าร้ากกกก
    #269
    0
  18. #267 pphatcharinm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 04:50
    อุแงง ผีอะไรน่ารักขนาดนี้ก่อน5555 เอ็นดูทั้งคู่เลย
    #267
    0
  19. #265 Kasalonglovey (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 03:38
    ผีน่าร๊าาาก แคสเปอร์ นี่เราเกดทันเลยเอาจริงๆ บ่งบอกอายุมากกก
    #265
    0
  20. #264 nuanprang19 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 03:32

    คุณจะน่ารักเกินไปแล้วคุณเดฟ คุณเป็นผีนะเผื่อคุณลืม

    #264
    0
  21. #263 0806_k (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 01:02
    ผีพี่เดฟตะมุตะมิเกินปัย แงงงง
    #263
    0
  22. #261 เปีย จะบอก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 00:30
    ชอบมากเลยค่ะ อ่านเพลินเริ่มจะหลงรักพี่เทวลัยแล้ว
    #261
    0
  23. #260 ilyrs. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 00:12
    เอ็นดูคุณผีคนนี้เหลือเกินค่าา
    #260
    0
  24. #259 KiRasaKR (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 00:06
    พี่เดฟเขาเป็นน่ารักนะน้องเพียววววววว
    #259
    0
  25. #258 park_insa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 23:57
    รอคอยตอนต่อไปอยู่นะค้าบบบ
    #258
    0
  26. #257 NameB (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 23:56
    แงงงงงง พอรีไรท์มาเป็นบรรยายแล้วก้ให้อีกฟีลลิ่งเลยอะ ชอบมากกกก อ่านแล้วขำไม่หยุด สู้ๆนะคะคุณชา เราเป็นกำลังใจให้
    #257
    1
    • #257-1 mbsaiko9397(จากตอนที่ 2)
      17 พฤษภาคม 2563 / 00:17
      อยากมีผีแบบนี้ซักตนในบ้าน🥺🥺 รักคุณชานะคะ ชอบทุกเรื่องที่คุณชาเขียน เราจะตามอ่านต่อไปเรื่อยๆเลย
      #257-1
  27. #116 NameB (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 19:27
    น่ารักอะ สู้ๆนะคะคุณชา
    #116
    0
  28. #115 verse2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 18:44

    อยากมีพี่เป็นของตัวเองนะ แต่กลัว

    #115
    0
  29. #114 Sayonara05 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 17:03
    คุณผีรสนมสตอเบอรี่​
    #114
    0
  30. #113 น้ำเน่าสีออน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 16:08
    คิดถึงเพียว คิดถึงพ่อตะโกเปือกด้วยย
    #113
    0
  31. #112 ก้อนกลมๆ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 14:37
    พ่อผีตะโก้เผือกน่ารักน่าเอ็นดู​<3
    #112
    0
  32. #111 cxiixcvii9397 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 14:15
    ผีคิกขุ-3-
    #111
    0
  33. #110 Buttraon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 12:59
    เอนดูผีพี่เดฟ บอกเฉยๆไว้เปนความรู้^^€
    #110
    0
  34. #109 ninarnarny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 11:54
    น่ารักมากเอ็นดู
    #109
    0
  35. #108 Womansize"s" (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 11:40
    น่ารักอะ
    #108
    0
  36. #107 Wipada94 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 11:29
    หืออ ผีเดฟตัดพ้อเก๊งงงเก่ง น่ารักเหมือนแคชเปอร์จิงๆ ด้วนนงื้ออออ สู้ๆนะเพียว 555555
    #107
    0
  37. #106 mcpc ^_^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 11:03
    แงงงงงงงง พี่เดฟน่ารักจังเลยยยยย
    #106
    0
  38. #105 manejanb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 11:01

    รอออออ
    #105
    0
  39. #104 ff-daranee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 10:24
    เดฟน่ารักอะ เชื่อฟังจังล้าว
    #104
    0
  40. #102 ออมม่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:56

    ผีตะโก้ น่ารักอะ

    #102
    0
  41. #101 bwyg7 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:53
    พี่เดฟน่ารักมากๆเลย​ อยากมีพี่เดฟเป็นของตัวเองจัง​ น่ารักมากๆเลยㅠㅠ
    #101
    0
  42. #100 peangploy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:49
    โถ่เพียว ทุบกำแพงให้พี่เขาหน่อยจะเป็นไรไป 5555555
    #100
    0
  43. #99 Rainney47 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:44
    เอ็นดูพี่เดฟเหลือเกิน~ อยากมีกุมารทองเวอร์ชั่นนี้เป็นของตัวเอง
    #99
    0
  44. #98 Masome (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:43
    ชอบมากเลยค่ะ หนูจะเป็นทาสฟิคพี่เตยตลอดไป ตามมาตั้งแต่จอย พอมาเป็นแบบบรรยายแบบนี้แล้วดีต่อใจมาก ๆ เลยค่ะ
    #98
    0
  45. #97 Nanuna2803 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:34
    น่ารักกกก
    #97
    0
  46. #96 Mengfang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:23

    อยากเลี้ยงบ้างเลยกุมารทองเวอร์ชั่นนี้เนี่ย5555

    #96
    0
  47. #95 castsand (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:15
    สนุกมากกกก น่ารักมากค่ะ 55555
    #95
    0
  48. #92 B3erry (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:12
    ผีพี่เดฟกับน้องเพียว จะสงสารก็สงสาร จะขำก็ขำ 5555
    #92
    0
  49. #91 FernChonticha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:09
    ตลกกก เพียวอย่าใจร้ายกับคุณผีเดฟนักสิ
    #91
    0
  50. #90 bb_binny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:06
    ผีพี่เดฟน่ารักแบบชุปแป้งทอดอะ น่ารักอินฟินิตี้
    #90
    0
  51. #89 FonWaroon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 09:04
    ผีพี่เดฟน่าเอ็นดูจังเลยยยยค่า
    #89
    0