เกษตรทฤษฎีรัก

ตอนที่ 8 : รดน้ำครั้งที่ 7 ปฏิเสธหัวใจอย่างไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,098
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,205 ครั้ง
    12 ม.ค. 64







รดน้ำครั้งที่ 7

ห้ามใจยังไงให้ไหวเมื่อเธอน่ารักเกินกว่าใคร

ปฏิเสธอย่างไรเมื่อรักเธอจนไม่อาจจะถอนตัว




///



พวกเราใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงในการเดินทางด้วยรถเมล์แอร์ธรรมชาติที่มาเป็นคันแรกหลังจากที่ยืนรอนานอยู่หลายนาทีจนเกือบเท่าเวลาไปกลับหอเพื่ออาบน้ำอีกรอบ ก็ตามที่คุยกันไว้นั่นแหละครับ หลังจากตกลงกันเรียบร้อยต่างคนต่างก็ต่างแยกย้ายกลับห้องใครห้องมันเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนชุดให้ดูดีขึ้นมาอีกนิดก่อนผมจะมาเจอกับคนอายุมากกว่าที่จุดนัดพบด้วยชุดที่คล้ายคลึงจนน่าประหลาดใจกันนั่นคือเสื้อยืดกับยีนส์ปกติแต่ความต่างมันอยู่ที่ว่าผมน่ะเสื้อขาวกับกางเกงดำส่วนอีกฝ่ายเสื้อดำกับยีนส์สีซีด

อีกนิดนี่เหมือนชุดคู่แล้วนะจริงๆ...

โชคดีหน่อยที่ขึ้นรถมาแล้วยังพอมีที่ให้นั่งไม่อย่างนั้นนายตุลยากรคงยืนโหนจนเต่าเปียก ในคราแรกผมไม่ค่อยมั่นใจนักว่าพี่บอม(ซึ่งวันนี้ขอเรียกดีนิดนึงเพราะเจ้าตัวมาช่วยปลูกผัก)​จะสามารถเดินทางแบบเดียวกันกับผมได้ไหม แต่เพราะอีกฝ่ายไม่พูดไม่ค้านว่าเราควรจะนั่งแท็กซี่หรือรอรถเมล์ปรับอากาศมาดีกว่าพอเห็นรถวิ่งมาไกลๆทีนี้ผมเลยกระตุกข้อมือเขาให้วิ่งตามขึ้นมาด้วยกัน นั่งคุยนั่นบ่นนี่แป๊บๆก็ถึงจนอดคิดไม่ได้ว่าวันนี้ลุงคนขับซิ่งเป็นพิเศษหรือเปล่า

พี่จะดูเรื่องอะไร?”

นายล่ะ?”

ว่ากันตามตรงแล้วผมชอบความสุภาพของคนตรงหน้านะ เมื่อก่อนผมเองก็เคยเป็นคนสุภาพจัดๆเหมือนกันจนเข้าปีหนึ่งมาได้ไม่กี่เดือนก็เริ่มเรียนรู้การพูดจาของเพื่อนในกลุ่มจนกลับบ้านไปพ่อแม่ถึงกับขมวดคิ้วตอนได้ยินลูกชายคนเล็กคุยโทรศัพท์จนเรียกได้ว่าแทบลืมไปเลยด้วยซ้ำว่าสมัยก่อนเคยแทนตัวเองว่าน้องอย่างนั้นปาร์คอย่างนี้

เราทุกคนมันต้องมีพัฒนาการแหละจริงๆนะ

ซุปเปอร์ฮีโร่ครับ” ผมมองหน้าคู่สนทนา

พี่จะดูเรื่องไหนจะแยกกันตรงนี้เลยก็ได้นะ

อ่า...ไม่หรอก เรื่องเดียวกันนั่นแหละ

ผมแทบเอามือตบเข่าตัวเองหลังจากเจอคอหนังฮีโร่เหมือนกัน พี่บอมมองผมยิ้มๆก่อนจะส่ายศีรษะ ทำไมล่ะสายตาของผมตอนนี้มันระยิบระยับมากเลยเหรอหรือยังไงทำไมถึงมองแบบนั้น นี่คือการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่อีกครั้งหนึ่งเลยนะ การได้มาดูหนังกับคนที่อินในเรื่องเดียวกันน่ะมันดีที่สุดแล้ว

พี่ชอบแนวนี้เหรอ?”

ดูได้หมดครับ” อีกฝ่ายว่า

แต่กับค่ายนี้ตามมาตั้งแต่คอมมิค เลยอยากเก็บให้ครบทุกเรื่องที่เขาทำ

งั้นพี่ชอบใคร?”

ปาร์ค

ไม่ดิ ผมหมายถึงตัวละครในมาร์เวลดิ

อ๋อ สตีฟโรเจอส์

“…….”

ทำไม?”

เมนพี่เคยเอาโล่มาปักอกเมนผม...แต่มันนานมากแล้วล่ะ เอาเป็นว่าผมให้อภัย

คราวนี้พี่บอมหลุดหัวเราะออกมาหลังจากพยายามฮึบไว้จนไหล่สั่นผิดกับผมที่มองเจ้าตัวอย่างไม่เข้าใจ อันนี้เคืองมากนะขอบอกถึงมันจะผ่านหลายภาคแล้วก็เถอะ ไอ้โล่นั่นที่เอามาเสียบอะพ่อของโทนี่ก็เป็นคนสร้าง ในฐานะที่ยืนหนึ่งข้างผู้ชายคนนี้มาตลอด ตอนเกิดไม่ได้ร้องอุแว๊ด้วยตะโกนคำว่าผมคือไอรอนแมนออกมาจากท้องแม่เลย ดังนั้นผมมีสิทธิ์ที่จะฉอด

เรื่องมันผ่านมาแล้ว เราต้องเดินหน้าประเทศไทยนะตุลยากร

อีกฝ่ายว่าด้วยน้ำเสียงสบายๆ แต่บอกเลยนะจุดนี้อะผมเดินมาหลายปีแล้ว แต่ว่าในทีวีก็ยังเจอแต่คนหน้าเดิมๆอยู่จนท้อใจ ทว่ายังไม่ทันได้คิดอะไรเสี่ยงๆมากไปกว่านี้พี่บอมเจ้าเก่าคนเดิมก็ดึงข้อมือผมให้เดินตามไปดูรอบหนังจนเป้แทบหลุดออกจากไหล่

เท่าที่เห็นอีกสิบนาทีต่อจากนี้จะมีรอบซาวด์แทร็กหรือไม่ก็ต้องรออีกครึ่งชั่วโมงสำหรับพากย์ไทย โดยปกติแล้วส่วนตัวผมจะชอบเลือกฟังเสียงจริงมากกว่า แถมในยามปกติพอตรวจตั๋วแล้วก็ต้องรีบเสนอหน้าเข้าไปก่อนเพราะอยากดูตัวอย่างหนังแต่ไม่รู้อีกฝ่ายจะเป็นแบบเดียวกันมั้ย เพราะแบบนั้นคงต้องแย็บๆ ถามอีกรอบหรือไม่ก็ขอแยกตัวเข้าไปก่อนเลย

ซาวด์แทร็กนะ

เฮ้ย...แต่เขารู้ใจว่ะ

หรือชอบพากย์ไทย?”

ไม่ๆ” ผมโบกมือไปมาบนอากาศเป็นเชิงปฏิเสธสุดกำลัง

เร...หมายถึงผมชอบดูแบบซาวด์แทร็ก อยากฟังเสียงจริงของเขาอะ

การสะกดจิตตัวเองไม่ให้พูดคำว่าเราช่างเป็นเรื่องยาก ท่องไว้ดิตุลยากรเอ็งไม่ได้คุยกับเพื่อนผู้หญิง ไอ้คำว่าเรากับเธอเนี่ยเก็บไว้ใช้ที่อื่นอย่าโมโหจนพลาดแบบตอนไปทวงผักอีก

งั้นพี่ไปซื้อตั๋วให้

เดี๋ยวก่อน” ผมรีบเอ่ยเบรก

หือ?”

อย่าบอกว่าจะเลี้ยง ไม่เอานะ

ไม่รู้ว่าที่เดาถูกต้องไหมแต่ดูทรงแล้วอีกฝ่ายน่ะป๋ามากราวกับพร้อมจะเลี้ยงกันตลอดชีวิต ไอ้มือข้างขวาที่ล้วงกระเป๋าเตรียมหยิบเงินบอกเลยว่าเห็นชัดเจนไม่ต้องมาเลิกคิ้วทำหน้าสงสัย ไม่เนียนอะจริงๆ

ถ้าอย่างนั้นนายออกค่าป๊อปคอร์น ค่าหนังพี่จ่ายเอง

เอางั้นก็ได้” ผมพยักหน้ารับเมื่อได้ข้อสรุป

พี่ชอบแบบไหน เค็ม ชีส หวาน?”

ชีสครับ แต่เอาแบบไหนมาก็ได้พี่กินได้หมด

เฮ้ย จริงปะเนี่ยผมก็ชอบชีส

เป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่เราได้พบกันจริงๆ ปกติเวลามาดูหนังกับเพื่อนผมมักจะแชร์ป๊อปคอร์นกับเฉินแต่เพราะมันชอบกินหวานส่วนผมกินชีสในถังเลยต้องแบ่งครึ่ง โชคร้ายมันอยู่ตรงที่หากหยิบสิบครั้งสิ่งที่ผมพบส่วนมากมักเป็นรสที่ตัวเองไม่ชอบ ครั้นจะให้ไปพรากคู่หูชมรมคนรักเกลืออย่างป้องกับเอกก็ดูจะใจร้ายไปหน่อยเลยต้องกล้ำกลืนฝืนทนใช่ชีวิตแบบนี้มาตลอดเนื่องจากจะซื้อกินกล่องเล็กก็กินไม่พอ ถือเป็นวงเวียนชีวิตเล็กๆของตุลยากรที่น่าเห็นใจมากเลยทีเดียว

แล้วพี่จะกินน้ำอะไร?”

เป๊ปซี่? / เป๊ปซี่

“……”

ตามนั้นแหละ เสร็จแล้วมาเจอกันที่เดิมนะ

ผมวิ่งเหยาะๆไปต่อแถวซื้อของอย่างสบายอารมณ์ ในหัวแพลนไว้แล้วถึงป๊อปคอร์นถังใหญ่ราคาสามร้อยกว่าบาทกับน้ำสองแก้วกินให้เป็นร้อนในกันไปข้าง เพราะไม่แน่ใจว่าพี่บอมจะกินเยอะแบบตัวเองมั้ยแถมไม่ได้ถามเผื่อด้วยแต่ถึงไม่ใช่อย่างที่คิดผมก็คิดว่านายตุลยากรสามารถเอาอยู่

น้ำแก้วใหญ่ถูกยื่นส่งให้คนอายุมากกว่าทันทีที่เดินมาถึงจุดนัดหมายเพราะเย็นมือจะแย่ ผมชะโงกหน้าไปดูตั๋วของอีกฝ่ายเพราะอยากรู้ว่าเจ้าตัวซื้อที่นั่งแถวไหนมา จะตรงกลางแถว D แบบที่ผมชอบมั้ยแต่ปรากฏว่าไม่ใช่ อีกฝ่ายไม่ได้ซื้อแถวที่ผมชอบแล้วก็ไม่ได้ซื้อที่นั่งริมๆสไตล์คนชอบปวดฉี่กลางเรื่องด้วย

ไอ้พี่บอมมันซื้อที่นั่งแบบฮันนีมูนมาครับ...

เกิดมานอกจากพี่โปรดกับแม่แล้วผมไม่เคยนั่งที่นั่งแบบนี้กับใครเลยนะ เพราะหนึ่งเลยคือมันแพง และสองการไปดูหนังกับเพื่อนไม่จำเป็นต้องการความเป็นส่วนตัวขนาดนั้น ความโรแมนติกอะไรก็ไม่จำเป็นต้องมีหรอก พอมาเจอแบบนี้เลยรู้สึกแปลกๆนิดหน่อย

ทำไมซื้อที่แพงๆมาอะ...

พี่ชอบนั่งเหยียดขา

ผมพยักหน้ากับคำพูดนั้น มันเป็นเหตุผลที่สามารถเข้าใจได้เพราะอีกฝ่ายก็สูงเกินกว่าจะนั่งเกร็งแหละ เพราะงั้นเลยไม่ได้เอ่ยทักท้วงอะไรให้อีกฝ่ายเสียน้ำใจเพราะไหนๆก็ซื้อมาแล้ว

ไม่ชอบหรือ?”

ปกติผมนั่งที่นั่งธรรมดาอะ แต่แบบนี้ก็นั่งได้นะ ไม่ต้องเสี่ยงโดนป๊อปคอร์นหล่นใส่หัวด้วย

แล้วไปทำยังไงถึงได้โดนป๊อปคอร์นหล่นใส่?”

ไม่อยากจะเล่าเลยจริงๆแต่เมื่อสองปีก่อนสมัยอยู่ปีหนึ่งน่ะผมเคยมีดูหนังผีกับเพื่อน ตอนนั้นเลือกแถวบีเพราะไม่อยากอยู่หน้ามากกลัวจะเห็นผีจังๆทีนี้ดูไปเกือบครึ่งเรื่องแม่งมีฉากจั้มสแกร์ผีโผล่ ลำพังผีน่ะยังไม่น่ากลัวเท่าไหร่แต่สิ่งที่ผมต้องเจอหลังจากนั้นคือถังข้าวโพดคั่วของใครไม่รู้ลอยมาใส่หัวหกหล่นเลอะเต็มตักไปหมด พอหนังจบไฟสว่างเลยยืนดักรอดูหน้าแม่งปรากฏว่าเป็นเด็กสถาปัตมอเดียวกัน มารู้ทีหลังว่าเป็นรุ่นพี่ด้วยนะ สูงใหญ่ไหล่กว้างหน้าโหดแต่เสือกแหกปากร้องดังเหมือนถูกจับตอนไอ้หน้าหมาเอ้ย โศกนาฏกรรมของขวัญจากแถวหน้ากลายเป็นที่โจทย์จันมาจนถึงปัจจุบันเพราะใคร!?

เอาเป็นว่าผมมีปมกับของกระเด็นมาหาตัวในโรงหนังก็แล้วกัน เราจะเข้าไปกันเลยไหมผมชอบดูหนังตัวอย่างอะ

พี่บอมพยักหน้าก่อนจะคว้าแก้วน้ำของผมไปถือเองทั้งสองแก้วแล้วยื่นตั๋วมาให้ ขนาดยังไม่เข้าโรงนะแต่ข้าวโพดในถังพร่องไปหลายเซ็นแล้วขืนยืนคุยนานกว่านี้อีกหน่อยมันจะหายไปเหมือนกับดีดนิ้วอะจริงๆ ผมหันไปมองคนอายุมากกว่าที่เดินตามหลังมาก่อนจะออกตัวนำเดินไปนั่ง เมื่อจัดวางข้าวของเรียบร้อยแล้วจึงยื่นมือไปรับแก้วน้ำของตัวเองคืนมาจากคนที่กำลังมีปัญหากับการเอาเบาะลง

พวกเราไม่ได้คุยกันอีกจนกระทั่งหนังจบนั่นแหละถึงได้เริ่มวาระการถกเถียงถึงประเด็นต่างๆอย่างจริงๆจัง มันเป็นเวลาเพียงไม่กี่นาทีตั้งแต่หน้าโรงหนังจนถึงร้านอาหารที่ตกลงกันอย่างลวกๆเพราะกลัวมาขัดเนื้อหาหลักของหนังที่เพิ่งดูจบ เอาเข้าจริงผมรู้สึกได้เลยว่าตัวเองสามารถพูดคุยกับคนตรงหน้าได้อย่างสะดวกใจมากขึ้น ด้วยทัศนคติหลายเรื่องที่ตรงกันทำให้หัวข้อสนทนาเป็นไปอย่างราบรื่นโดยไม่ต้องพยายาม

เดดแอร์ที่เคยมีหายไปแล้วโดยมีสิ่งที่เราชอบเหมือนกันเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ ถ้าตัดเรื่องจิ๊กผักกับเมนเขาเคยเอาโล่มากระแทกอกเมนผมจนเกราะแตก พี่บอมอะไรนี่ก็เป็นคนที่คุยสนุกโคตรๆเลย ขยันหาประเด็นมาคุย ต่อบทสนทนาเก่งแถมยังเป็นผู้ฟังที่ดีมากอีกต่างหาก

คือปมโอเคเลยนะ ไม่จางไปแต่ก็ไม่หนักเกินสมมาตรฐานเขาแหละ แต่ไอ้ฉากสู้กันตอนจบเรื่องนี้อะดีไซน์ท่าดีมากโคตรประทับใจเลย เดี๋ยวไว้วันไหนว่างๆผมจะมาซ้ำอีกรอบ

มาดูคนเดียวเหรอ?”

น่าจะ ไม่ก็มากับเพื่อนแต่ปกติของค่ายนี้ผมซ้ำหลายรอบเป็นปกติ มาเก็บรายละเอียด

ก็จริง แต่ปกติพี่ไม่ค่อยมีเพื่อนเลยรอซื้อแผ่นตลอดเลย

งั้นพี่มากับผมไหมอะ?”

หัวข้อสนทนาถูกพักไปอย่างกะทันหันเพราะพนักงานเดินมารับออเดอร์ ผมสั่งน้ำแอปเปิลกับยากิโซบะส่วนคนตรงหน้าเลือกราเมงชามใหญ่กับชาเขียว แต่เท่านั้นยังไม่พอ เสี่ยบอมของชาวเรายังสั่งเกี๊ยวซ่ากับทาโกะยากิและของกินเล่นจุกจิกเพิ่มทั้งหมดสามสี่อย่างราวกับกลัวว่าจะไม่อิ่ม แต่ขอบอกตรงนี้เลยนะว่าถ้าเป็นผมคงจุกตั้งแต่เกี๊ยวซ่าแล้ว

งั้นเอาเบอร์มาสิ เดี๋ยวพี่แอดไลน์ไปจะได้คุยในนั้น

แล้วเฟซอะพี่?”

ไม่ค่อยได้เข้าเท่าไหร่ ปกติคุยกับเพื่อนในไลน์น่ะ

อ๋อ ได้สิๆ งั้นเอาโทรศัพท์ของพี่มา

ผมหยิบเครื่องมือสื่อสารของอีกฝ่ายมากดเบอร์ตัวเองแล้วโทรก่อนจะเมมไว้ว่า ‘ปาร์คพืชไร่’ ให้เจ้าตัวเรียบร้อยแล้วจึงส่งคืนเพราะเห็นไลน์ของไม้หน้าสามทักมาพอดี

พี่ไม่ตอบเพื่อนหน่อยเหรอ?”

ชวนกินเหล้าเหมือนเดิมแหละ

ถึงจะดูตอบแบบไม่ใส่ใจมิตรสหายเท่าไหร่นักแต่ผมก็แอบเห็นแหละว่าเขากดพิมพ์อะไรอยู่ พี่บอมเก็บโทรศัพท์หลังจากมีน้ำมาเสิร์ฟ เจ้าตัวดูดทีเดียวจนหมดแก้วแล้วสั่งเพิ่มราวกับลืมไปเลยว่าเมื่อครู่ตัวเองเพิ่งกินน้ำมาแก้วเบอเร่อ ไหนจะป็อปคอร์นที่สุดท้ายผมไปต่อไม่ไหวเจ้าตัวก็มาช่วยจัดการอีก

พี่หิวมากเลยเหรอ...

ก็นิดหน่อย

ขนาดนี้ไม่เรียกหน่อยแล้วครับพี่ นี่ไม่ใช่การสั่งเอาอิ่มธรรมดาอะจริงๆนะ เหมือนจะเลี้ยงพระในงานขึ้นบ้านใหม่ ยิ่งตอนของทยอยมาวางบนโต๊ะนี่เป็นอะไรที่ตะกรานตามากเลยทีเดียว

กินได้หมดเลยนะไม่ต้องเกรงใจ

พี่...

ครับ” เสียงทุ้มเอ่ยรับขณะที่คีบเฟรนช์ฟรายเข้าปาก

ว่าไง?”

พี่รวยขนาดนี้แล้วทำไมถึงมาเด็ดคะน้าผมอะ...

นั่นสิ

อ้าวบอม อยากหลับโชว์เกี๊ยวซ่าใช่ไหมตอบแบบนี้?

ตอนนี้กำลังตามจีบคนๆหนึ่งอยู่น่ะ

แล้วมาบอกผมทำไมอะ?”

จีบติดเมื่อไหร่เดี๋ยวมาบอกเหตุผลว่าทำไมพี่ถึงขโมยผักนาย

นอกจากจะงงที่อยู่ๆมาเปลี่ยนเรื่องกันกลางคันแล้วยังไม่เข้าใจด้วยว่าทำไมถึงได้โยงเก่งขนาดนี้ ขอร้องนะทิธิติ ขอแบบเมดเล่ย์สามช่าห้าเพลงเลย จะจีบใครก็จีบไปสิวะทำไมต้องเอาไปรวมกัน มันเป็นยังไงไหนมาจ้องตาแล้วคุยกันดีๆดิ๊

อยากลองทายดูไหม?”

ทายอะไรครับ?”

สเปคพี่ไง

ยากอะ” ผมขมวดคิ้วกับคำพูดนั้น

ใครจะไปรู้ พี่น่าจะชอบคนน่ารักๆมั้ง...ใช่ไหม?”

เก่งนี่ เดาถูก

ผมเกือบจะยืดอกแล้วนะจริงๆ พี่บอมอะไรนี่น่ะดูเป็นคนมีนิสัยสบายๆน่าจะชอบคนที่ไม่จู้จี้ ดูเป็นคนตามใจคนอื่นเก่งด้วยแต่ถ้าจะให้ทายก็ยากอีกเพราะผมไม่ได้สนิทอะไรกับเจ้าตัวขนาดที่จะรู้ว่าวันๆมองใครบ้างหรือเคยเหล่สาวคนไหนมาก่อน อาจจะชอบคนนิสัยคล้ายตัวเองหรืออาจจะแนวอาจารย์ฝ่ายปกครองหน่อยเพราะจะได้คุมอยู่ แต่ก็นั่นแหละมันเป็นแค่การคาดเดาของผม

อายุมากกว่าไหม?”

ที่พอได้เขาวงการเสือกแล้วก็ต้องไปให้สุด...

ไม่ครับ” อีกฝ่ายยิ้ม “อายุน้อยกว่า

งั้นผมยาว?”

ครับ ตุลยากรยังไม่หยุดความพยายาม

ผมสั้น

ประมาณไหน?”

ติ่งหู

พี่ชอบแนวมารูโกะเหรอ?”

เป็นอีกครั้งที่พี่บอมต้องกลั้นหัวเราะ ทำไมอะก็ผมสั้นเท่าติ่งหูที่คิดได้ตอนนี้ก็มีแค่มารูโกะกับคิโนโกะสาวปั่นสามล้อในอาราเล่เท่านั้นแหละ ผมคิดแบบนั้นจริงๆแต่พอคนตรงหน้าไม่ได้ตอบอะไรกลับมาผมเลยเลือกที่จะไม่ถามต่อเพราะกลัวไปขัดเวลากินของเขาด้วย ที่สำคัญยากิโซบะตรงหน้าเองก็กลิ่นหอมมากจนต้องรีบจบบทสนทนาเพื่อจัดการมัน

 “เอาเป็นว่าผมอวยพรให้นะ

หือ?”

ขอให้พี่จีบเธอติดไง

เลิกหัวเราะก่อนได้มั้ยบอมถือว่าขอร้องก็ได้ในฐานะคนไทยด้วยกัน...

ขอบคุณนะ” มือหนาคีบไก่คาราอาเกะของว่างจานสุดท้ายที่เพิ่งมาเสิร์ฟส่งให้ผมก่อนจะยิ้มจนตาหยี

ถ้าพี่จีบคนๆนั้นติดแล้วจะมาบอกปาร์คคนแรกเลย

 

 

 

          “มึงว่าแอร์ในห้องมันเย็นเกินไปปะวะ?”

          “เอก กูจะบอกให้เลยนะว่าไม่เคยมีแอร์ห้องไหนที่เย็นเกินไป มีแต่หัวใจที่อ่อนแอ มึงก็แค่กำลังง่วงไอ้สัส

          “ป้อง ไมมึงพูดแบบนี้วะ กูเสียใจแต่เธอไม่รู้

          “ตอแหลสะกดแบบนี้ครับเพื่อน หัดตั้งใจเรียนแบบอีลูกเป็ดบ้าง

          อันที่จริงผมก็กำลังจะหลับ ง่วงมาด้วยแต่ว่าต้องถ่างตาเพราะขี้เกียจกลับไปจดต่อที่ห้องเพราะแค่ก้าวเท้าออกจากสถานที่เรียนไปแล้วความรู้ในหัวก็จะลดลงอย่างไม่น่าเชื่อ แถมร่างข้างกายอย่างเฉินที่กำลังยกมือข้างหนึ่งมาปิดหูผมเป็นเชิงไม่เอาไม่ฟังนะลูกเพราะสองตัวข้างหลังกำลังสาดคำหยาบใส่กันก็ยิ่งทำให้คนฟังอ่อนใจ

          กูโตจนหมางับตูดไม่ถึงแล้วครับสังคม...

          “ปาร์ค จดเสร็จยัง?”

          “มึงเว้นไว้ดิ” ผมชะโงกหน้าไปดูสมุดของเพื่อน

          “สี่บรรทัดพอ”

          “โอเค ว่างตอนไหนมึงถ่ายรูปส่งมาให้กูด้วย”

          เพราะเมื่อกี้อาจารย์แกแร็ปเร็วมาก ถึงผมจะชินในสกิลศิษย์โจอี้บอยของจารย์แกแล้วก็เถอะแต่ไม่ใช่กับเฉิน อีกฝ่ายใช้เวลาสอนเกือบสองชั่วโมงครึ่งก่อนจะเหลือสี่สิบนาทีสุดท้ายไว้ให้พวกเราทำงาน ซึ่งคะแนนก็เยอะมากจริงๆ ส่งก่อนหมดเวลาสองคะแนน ทิ้งคำถามไว้ให้ อนุญาตให้เปิดหนังสือหรือชีทดูได้แต่คำถามของอีกฝ่ายน่ะไม่มีคำตอบตายตัว มันเป็นคำถามห้าข้อที่ต้องอ่านแล้วนำมาวิเคราะห์เอง สุดยอดไปเลยจริงๆ!

          “กูก็ว่าทำไมวันนี้ใจดีให้เพิ่มตั้งสิบนาที...

          เฉินหันมามองผมก่อนหน้าตาของอีกฝ่ายจะบิดเบี้ยวลงอย่างน่าเกลียดเหมือนพวกสัปปะหลาดทดลองในหนังฝรั่ง

          “คำว่าเพื่อนอะปาร์ค

          “ไม่มีคำว่ามิตรแท้เพราะกูไม่ใช่ประกันภัย” ผมว่า

          “รีบทำ กูหิวมาก เที่ยงนี้ต้องได้กินแกงกะหรี่หมูทอดโปะชีสบอกแค่นี้แหละ

          “นัดกับพี่บอมอะไรนั่นไว้เหรอ?”

          “……”

          จะมีสักวันไหมที่ชื่อนี้ไม่ถูกโยงเข้ากับนายตุลยากร?

ขนาดไม่ได้เจอกันมาหลายวันตั้งแต่ไปดูหนังด้วยกัน ตัวไม่ตามมาหลอกหลอนก็ยังฝากชื่อมาจนได้ ราวกับชีวิตที่เหลือนี้ของผมจะหนีคนชื่อบอมไม่พ้นแล้วจริงๆ

          “เกี่ยวไรกูก็ไปกับพวกมึงอะ แค่วิ่งก่อนสั่งก่อนนั่งกินก่อนแค่นั้นเอง

          “ก็ช่วงนี้เห็นมึงดูสนิทกับเขา

          “ไปฟังมาจากไหน?”

          “เพจของไอ้นุ่นไง จิ้นแบบจิ้นมาก อัปเดตข่าวไวทันใจทุกเหตุการณ์ อย่างวันเสาร์พวกที่ซ้อมละครก็เจอมึงไปยืนปลูกผักกัน อย่าคิดว่ากูไม่รู้เพราะสายของกูมันกว้างกว่าเครือข่ายสัญญาณโทรศัพท์ที่ใช้อยู่

กว้างจริง” ผมพยักหน้าให้กับคำพูดของเพื่อน

แถมขยันด้วย ทำแพนโทนในทวิตเตอร์ให้กูบ่อยมาก

          เรามองหน้ากันอย่างเข้าใจก่อนเฉินจะปัดประเด็นนั้นทิ้งไปแล้วพาผมวกกลับมาเรื่องของไอ้พี่บอมคนดีคนเดิม อีกฝ่ายแม่งรู้ลึกรู้จริงมาก แปลงเกษตรที่คนน้อยฉิบหายเพื่อนมึงยังเดินมาเห็นได้ จัดอันดับคนเฟรนลี่ปีนี้มีหวังนายปกป้องโดนล้มแชมป์แน่เพราะช่วงนี้ต้องทุ่มเทเวลาไปกับการจีบน้องรหัสผมไม่มีเวลาไปเสือกเรื่องชาวบ้านเหมือนเมื่อก่อน พอต้นข้าวเลิกกับแฟนแล้วมูฟออนได้ปั๊บมันก็พุ่งเข้าชาร์ตเลย คนอะไรหน้าด้านเหลือเกิน

          “ไม่ใช่เขามาจีบมึงเหรอ?”

          “จีบห่าไร” ผมใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำลายของเพื่อนที่กระเซ็นลงสมุดของตัวเองอย่างรังเกียจ

          “พี่บอมเขามีคนที่ชอบแล้ว เป็นผู้หญิงผมสั้นเท่าติ่งหู แบบสาวมั่นใจอะ

          “ติ่งที่คะน้ามึงสิ

          เฉินขมวดคิ้ว อีกฝ่ายจ้องหน้าผมเหมือนกับว่านายตุลยากรกำลังพูดอะไรผิดอย่างร้ายแรงจนไม่น่าให้อภัย เจ้าตัวขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้ก่อนจะใช้นิ้วชี้จิ้มหน้าผากผมหลายครั้งจนกูอยากจะหลุดปากด่า ซึ่งพอคิดแล้วก็ทำเลยเดี๋ยวลืม

กูเจ็บนะไอ้เหี้ยนี่

พี่เขาเป็นเกย์ จะเอาไรมาชอบสาวผมติ่ง

          “…….”

          “ใครบอกมึง?”

          “จำมินแฟนเก่ากูที่อยู่บัญชีได้ปะมันเล่าให้ฟังว่าเคยไปเต๊าะไอ้บอมอะไรนี่ มีไลน์ด้วยนะ เดินไปอ่อยแถวคณะก็บ่อยแต่โดนปฏิเสธ

          “แต่มินสวยมากเลยนะ...

          “เออไง สวยแต่ไม่ใช่เสปคเข้าใจมั้ย คือเขาก็พูดดีแหละว่าตัวเองเป็นเกย์นะ ไม่ได้บอกว่าเป็นเพื่ออยากให้เลิกยุ่งแต่นี่คือรสนิยมของเขาจริงๆ สาวๆส่วนใหญ่ที่แม่งเคยไปจีบจะรู้ดี

          “อ้าว แล้วคีย์เวิร์ดผมติ่งอะ?”

          “ชอบเด็กถาปัตมั้ง มึงไปดูดิเลยติ่งยังมี ทรงมู่หลาน ฤาษี ชีปะขาวก็เป็นให้มึงได้ถ้าต้องการสไตล์นั้น

          “เหรอ...

          ผมที่กำลังงงกับข้อมูลที่เพิ่งได้รับมาใหม่เอื้อมมือไปหยิบปากกาแดงที่เพื่อนยืมไปเมื่อครู่คืนมาก่อนจะใช้เน้นข้อความ พอเฉินเห็นแบบนั้นก็สบถออกมาเสียงดังจนสองตัวด้านหลังทำหน้าเหรอหราแสร้งทำเป็นตั้งใจทำงานอีกรอบเพราะคิดว่าอาจารย์มา

          “นี่มึงไปข้อสามแล้วเรอะ!”

          “ก็มึงช้าอะ” ผมแสร้งวาดรอยยิ้มแสนดีที่ดูเผินๆยังรู้ว่านี่กูกวนตีนมึงอยู่จ้า

          “เสือกได้แต่งานต้องเดินด้วยรู้เปล่า เสร็จก่อนกูไปเลยนะ

          “ปาร์ค รักกูไหม...

          “ไม่

          “สั่งข้าวหมูแดงรอกู

          “ไม่จ้า

          “กูจะจำไว้!”

          เออ เรื่องของมึงเลย...

 

 

          ผมใช้เวลาในช่วงเที่ยงที่เหลือหมดกับการกินข้าวแกงกะหรี่ที่ตอนแรกก็จะสั่งท็อปปิ้งแค่หมูชุปแป้งทอดแหละ แต่ไปๆมาๆไม่รู้ทำไมถึงมีทั้งกิมจิ โคโรเกะกับไข่โปะชีสเต็มชามไปหมดจนป้องถึงกับเลิกแซะไม่ได้เหมือนหยุดแซะแล้วมันจะตายว่านายตุลยากรกำลังจะกลายเป็นหมูที่แข็งแรง

          ถ้าเกรดมึงดีเหมือนปากนะป่านนี้เกียรตินิยมไม่หนีไปหรอกไอ้หน้าหมา!

          “ตกลงเย็นนี้มึงจะไปไหนกับเบ๊บต่อ?”

          “ยิม

          ผมตอบเฉินขณะที่สายตายังคงโฟกัสอยู่กับการยัดข้าวของทุกอย่างลงเป้ มันไม่ใช่นิสัยของนายตุลยากรเท่าไหร่เลยกับการไปยิมแต่เพราะงานนี้เขาดันแจกใบกิจกรรมด้วยและจัดในห้องแอร์ไม่ต้องทนร้อนผมเลยรีบตกปากรับคำแบบไม่ต้องคิดมาก จบงานก็ไปนั่งกินแจ่วฮ้อนกับน้องเหมือนแพลนมาจากบ้านแล้วว่าต้องได้โดนแน่ๆ

          “แฟนเบ๊บมันมีแข่งบาสวันนี้” เฉินว่า

          “กับพวกนิติมั้งกูเองก็ลืมๆละ ข้อมูลเรื่องชาวบ้านเต็มหัวไปหมด แล้ววันนี้คิดไงถึงยอมไป?”

          “กูว่าง

          แค่นั้นเลยจริงๆครับ มันเป็นเรื่องของจังหวะแหละเพราะน้องคะน้าตอนนี้ก็อยู่ในช่วงกำลังเจริญเติบโต กลับหอไปก็น่าเบื่องานอะไรก็ไม่มีให้ทำแล้ว คุนเองวันนี้ก็เลิกค่ำเพราะไปถ่ายงานข้างนอก ไปนั่งโง่ๆรอเอากิจกรรมดีกว่าอย่างน้อยก็ไม่เปลืองแอร์ในห้อง

          “น้องมันคงไม่ทรยศเราหรอกมั้ง...

          “มึงว่าไรนะเมื่อกี้?”

          “มึงรู้ไหมว่าแฟนน้องมันอยู่คณะไร?”

          “ไม่อะ” ผมส่ายหัว “กูไม่ได้ขี้เสือกเหมือนมึงนะ

          “กูขี้เสือกหรือมึงไม่เคยรู้เรื่องห่าไรเลยเอาดีๆ วันๆเอาแต่กินกับนอน โง่ขนาดนี้ถึงโดนต้อนเข้าคอกง่ายๆไง

          ถ้าจะพูดขนาดนี้ทีหลังก็ตามไปด่ากูถึงในท้องแม่เลยก็ได้ให้มันจบๆ ผมมองค้อนเพื่อนสนิทหนึ่งทีโทษฐานว่ากูโง่ทั้งๆที่เกรดกูดีกว่ามึงตั้งเยอะก่อนจะสะพายเป้แล้วเดินออกจากห้องเพราะมีนัดตอนสี่โมงครึ่งแค่การเดินข้ามตึกเป็นเรื่องที่เหนื่อยมาก จะขึ้นรถรางก็ไม่ได้เพราะนายตุลยากรอยากแวะซื้อของกินก่อน

          สุดท้ายกว่าจะมาถึงยิมก็เกือบเลยเวลา น้องไอ้ป้องมองผมที่หิ้วทั้งถุงผลไม้ ลูกชิ้นทอดแล้วก็น้ำปั่นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม เบ๊บอาจสงสัยว่าพี่ปาร์คของเขาจะมาดูกีฬาหรือมาทัศนศึกษากันแน่ผมก็จะบอกเลยว่าตุลยากรมาเพื่อเปลี่ยนสถานที่กินเฉยๆแค่นั้นเลยจริงๆ

          “เบ๊บจองที่ไว้แล้วพี่ อย่างแจ่มวิวดีเห็นชัดใกล้สนามไปกันเถอะ

          เราจะต้องการวิวดีติดสนามไปทำไมในเมื่อในหัวผมตอนนี้คิดถึงแต่มะม่วงกับพริกเกลือ เจ้าตัวแสบพาผมเบียดคนเข้ามาในยิมซึ่งแอร์หนาวฉิบหาย หนาวจนผมอยากจะโทรไปบอกป้องว่ากูเจอแล้วไอ้แอร์ห้องที่เย็นไปของมึงอะ แล้วยิ่งที่ราวจับด้านหน้าเป็นเหล็กด้วยนะ แตะทีคือเย็นวาบเลย

          “แข่งกันจบแล้วเหรอปะงั้นกลับ

          “ยังพี่ยัง” เด็กแก้มยุ้ยข้างกายกรอกตามองเพดานกับคำพูดของผม

          “ยังไม่เริ่มเลย อีกแป๊บหนึ่ง

          “เขาแข่งกันนานไหม?”

          “เกมนึงมีสี่ควอเตอร์ครับ รวมๆก็ประมาณชั่วโมงแหละไม่เกินนี้

          โคตรนาน...

          ผมครวญครางอยู่ภายในใจ รู้งี้ซื้อขนมมาเยอะกว่านี้น่าจะดีแต่พอคิดๆดูอีกทีชั่วโมงเดียวแลกกับใบกิจกรรมมันก็คุ้มอยู่นะ ดีกว่าต้องไปนั่งในหอประชุมครึ่งวันเป็นไหนๆ

          “กินไหม?”

          “ไม่ครับ เชิญพี่ตามสบายเลย

          ผมจิ้มมะม่วงเข้าปาก นอกจากมะม่วงแล้วยังมีแตงโม สับปะรด กับมะกอกน้ำด้วยก่อนจะลืมไปว่าต้องกินลูกชิ้นก่อนเพราะมันกำลังร้อนผมเลยรีบสลับถุง ไส้กรอกสีแดงโง่ๆทอดกรอบๆกินกับน้ำจิ้มที่มีรสหวานนำมันเป็นอะไรที่ลงตัวมากจริงๆนะ ตอนทอดเองไม่ยักอร่อยขนาดนี้ ผมกะจะชวนเบ๊บกินอีกครั้งเพราะถึงน้องจะไม่ชอบผลไม้ก็ไม่ได้แปลว่าน้องจะปฏิเสธไส้กรอกของผม แต่พอเห็นอีกฝ่ายหันไปคุยกับเพื่อนผู้หญิงข้างๆก็เลยล้มเลิกความตั้งใจไปและจัดการที่เหลือจนหมดระหว่างนั่งรอ แต่ว่านะ...

เบ๊บ

ครับพี่ ว่าไง?”

          “วันนี้ใครแข่งกับใครอะ?”

          “ประมงกับนิติครับ

        ‘มึงรู้ไหมว่าแฟนน้องมันอยู่คณะไร?’

          อยู่ๆคำพูดของเฉินก็ลอยเข้ามาในหัว

 

          “แฟนเราอะอยู่คณะอะไรนะ?”

          “ประมงครับ

          “ชื่อสาจ๋าใช่ไหม เห็นป้องมันเคยพูดถึง

          “เปล่าครับ พี่ป้องชอบเรียกกวนตีนอะ ไม่สาคูก็องคชาตแต่จริงๆแล้วแฟนเบ๊บเขาชื่อองศา

          “…….”

          ไอ้ฉิบหาย ชื่อคุ้นมาก...

          “นั่นไงออกมาแล้ว พี่องใส่เสื้อเบอร์สี่

          ผมมองตามปลายนิ้วของอีกฝ่ายไปยังสนามตรงหน้าที่เคยโล่งไร้ผู้คนแต่บัดนี้มันเต็มไปด้วยชายฉกรรจ์ตัวสูงเดินกันยั้วเยี้ยกับบาสคนละลูกเพื่อวอร์มร่างกาย ทว่าสายตาไม่รักดีของนายตุลยากรกลับไม่ได้มองแฟนของน้องรหัสเพื่อนเลย ผมมองข้ามหัวคนชื่อองศาหน้านิ่งเลยไปหลายคนและหยุดลงตรงร่างที่ใส่เสื้อเบอร์เจ็ด

          แปลกแต่จริง สิ่งนี้ไม่น่าเกิดขึ้นกับฉัน...

          “เบอร์เจ็ดนั่นมัน...

          “อ๋อ คนนั้นชื่อพี่บอมครับเพื่อนของแฟนเบ๊บเอง

           ผมเผลอกลืนเม็ดแตงโมทั้งหมดที่เตรียมคายทิ้งลงคอไปแบบไม่รู้ตัวก่อนจะรีบคว้าแก้วน้ำมาดูดหลายอึก ดูเหมือนว่าพี่ที่ชื่อองศานั่นจะเห็นแฟนเด็กของเขาที่นั่งอยู่ข้างๆผมแล้ว และโอ้สิทธัตถะ เป็นครั้งแรกจริงๆที่ผมเห็นพี่องอะไรนี่ยิ้ม แม้จะไม่ได้ยิ้มกว้างๆแบบไอ้เด็กตูดที่อยู่กับผมแต่ก็ดูรู้แหละว่าส่งยิ้มให้แฟน และมันอบอุ่นประหนึ่งแสงแดดในประเทศไทยตอนเจ็ดโมงเช้าจนแตงโมในมือของตุลยากรจืดสนิทไปเลย

          “......

          ทว่าดูเหมือนว่าผมจะลืมอะไรไปนิดหน่อย เพราะหลังจากที่หันมาทางพวกเราได้พักหนึ่งไอ้พี่องศาก็ขยับตัวเดินไปสะกิดเพื่อนที่อยู่ด้านหลังให้เงยหน้าขึ้นมาดูด้วย แต่เหมือนจะไม่ดูเปล่าเพราะเจ้าของเสื้อเบอร์เจ็ดที่ว่าน่าจะสายตาสั้นอ่อนๆ อีกฝ่ายถึงขนาดวิ่งเหยาะๆมาทางนี้เพื่อยืนมองโดยเฉพาะเลยทำเอาผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นฮิปโปแคระในสวนสัตว์ที่อยู่ในรั้วอย่างไรอย่างนั้น

          เสียงเชียร์กับเสียงกรี๊ดที่ดังก้องสนามจนตอนนี้ทำเอาคนฟังเริ่มแยกไม่ออก คำว่ากล้ามดีมาก หล่อมาก งานดี งานพรี เมี่ยมของบรรดาคนที่อยู่ข้างหลังชวนให้ผมรู้สึกหลอนจนเผลอกำถุงผลไม้แน่น ใครให้มึงมายืนเลี้ยงลูกบาสตรงหน้ากูครับถามจริงเสียงกรี๊ดดังมากจนหูเริ่มอื้อแล้วเนี่ย

          ‘ปี๊ดดดดดด

          เสียงนกหวีดทำให้บรรดาคนที่เคยวิ่งยั้วเยี้ยอยู่หยุดทุกกิจกรรมที่ทำอยู่ก่อนจะเดินเอาลูกบาสไปเก็บในกรงเหล็ก ผมเองที่เกือบจะรู้สึกหายใจหายคอคล่องขึ้นเพราะคิดว่าคนตรงหน้าคงจะไปเหมือนกันแต่ปรากฏว่านายตุลยากรคิดผิดไปครึ่งหนึ่ง ที่บอกว่าคิดผิดครึ่งหนึ่งเพราะอีกฝ่ายหมุนตัววิ่งกลับไปจริงๆแต่ก่อนจะไปน่ะเขาหันมายิ้มให้แล้วพูดคำๆนึงที่ทำให้เสียงกรี๊ดด้านหลังผมดังขึ้นกว่าเดิม

         ‘ดีใจที่เจอนะ

         ผมเอี้ยวตัวหันไปมองแถวด้านหลังของตัวเองว่ามีหนุ่มสถาปัตผมติ่งมาดูด้วยหรือเปล่าก่อนจะพบว่าแถวข้างบนก็กำลังมองมาทางนี้เช่นกัน เราสบตาปิ๊งๆก่อนผมหันกลับมานั่งตัวลีบเหมือนเดิมเพราะถูกสายตาหลายคู่จับจ้อง แตงโมชิ้นสุดท้ายถูกจิ้มเข้าปากในขณะซึ่งเบ๊บซึ่งนั่งอยู่ข้างๆกำลังกลั้นยิ้มแล้วฮัมเพลงที่รักเธอของเอกสุระเชษฐ์อย่างออกรสจนอยากส่งไปประกวดให้รู้แล้วรู้รอด

          “อ...อะไรเหรอ?”

          “เบ๊บตลกพี่

          “ทำไม?”

         ก็จะหันไปมองคนอื่นทำไมล่ะครับ พี่บอมเขาพูดกับพี่นั่นแหละ

          “……”

          ไม่เห็นต้องย้ำเลย รู้แล้ว! รู้เมื่อกี้นี้แหละ!

         




tbc

#เกษตรทฤษฎีรัก

น้องก็จะอ๊องๆใช้ชีวิตงงๆไม่มีอะไรซับซ้อนวันๆไม่เรียนก็กิน กินอิ่มก็แวะไปแปลงเป็นคนซื่อๆแบบนี้ต่อไปค่ะ5555 เอาใจช่วยน้องจากพี่บอมคนร้อยเล่ห์ ตุลยากรจะรอดพ้นเงื้อมือจิ้งจอกหนุ่มหรือไม่ จนกว่าจะพบกันใหม่เอนจอยรีดดิ่ง!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.205K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,397 ความคิดเห็น

  1. #1338 ay_ben (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 10:22
    ดูหนังเค้าเรียกเดตทึ
    #1,338
    0
  2. #1278 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 15:51
    น้องก็คือน้องจริงๆๆๆๆๆ
    #1,278
    0
  3. #1270 Angfha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 20:27
    โอ๊ยอยากอ่านคู่องศาน้องเบ๊บแยกจังเลย คู่น่าน่ารัก
    #1,270
    0
  4. #1239 mmmmilDef.g7 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 21:52

    มีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมด
    #1,239
    0
  5. #1044 friday_yy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 10:26

    โอ๊ยยยยย น้องทำไมน่ารักน่าเอ็นดูงี้ ถังป๊อบคอร์นนี่ฝีมือพี่อิมใช่มะ 5555555555555 ชอบความเชื่อมโยงกับตัวละครเรื่องอื่นอ่า อ่านแล้วมันงือออ คิดถึงดีต่อใจ

    #1,044
    0
  6. #997 ariassika (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 16:27
    น้องแสนซื่ออ่าาา น่าร้ากกก
    #997
    0
  7. #995 PuiPui--r (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 14:58
    ขำน้องปาร์ค อุตส่าห์มองหาเด็กสถาปัตย์ผมติ่ง 5555555555555
    #995
    0
  8. #916 lalalizMk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 05:05
    อยากจีบปาร์ค ไอน้องไอคนน่ารักกกก
    #916
    0
  9. #913 love bb lava (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 00:06
    น่ารักตลอดเวลา5555
    #913
    0
  10. #910 myseob (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 22:19
    เอ็นดูคำว่าสัปปาหลาดของน้องงงง งุ้ยยยย แล้วอะไรคือหันไปมองหาเด็กถาปัตผมติ่ง น้องว้อยย 5555555555555555555
    #910
    0
  11. #907 mangpor_8827 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 11:46
    น้องน่ารักมากกก น่าเอ็นดูไปหมดดดแล้วก็ซื่อเกินไปจริงๆ พี่เขาจีบหนูอยู่ลูก รู้ตัวหน่อยย ถึงรู้ตัวก็คงตามเล่ห์เหลี่ยมของพี่เขาไม่ทันอยู่ดี
    #907
    0
  12. #859 CheeseCake_CC (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 18:13
    น้องน่ารักมาก คนอะไรน่าเอ็นดูไปหมด
    #859
    0
  13. #858 ออมม่า (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 16:38

    เห็นกิจกรรมน้อง กินกับอ๋อง แล้วนึกอะไรไม่ออกนอกจาก น้องหมู

    #858
    0
  14. #807 เปปิคุง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 00:31
    เอ็นดูเจ้าปาร์คมากเลยค่ะ เจ้าเด็กอ๋อง5555555555555555 ยิ้มทั้งตอนเลย น่าเอ็นดูมากๆ พี่เขาบอกชอบหนูไปแล้วนะลูกแต่หนูมัวจริงจังกับเมนจนเมินพี่เขาอะ!5555555555555555 ตลกตอนที่น้องเล่าเรื่องป๊อปคอร์นหล่นใส่หัวมากเลยค่ะ รู้เลยนะคะว่าใคร อิพี่อิมโว้ย5555555555 ต้องได้ค่าตัวแล้วนะคะคุณนักแสดงรับเชิญคนนี้ พี่บอมก็รุกหนักมากเลย เป็นกำลังใจให้พี่นะคะ น้องอาจจะความรู้สึกช้า รู้ตัวช้าไปหน่อยแต่หนูเชื่อมั่นว่าความผัวของพี่จะทำให้น้องรู้ตัวได้ในที่สุดค่ะ เพราะหนูเองยังอ่านไปพร้อมกับท่องในใจว่าจะเป็นเมียพี่บอมๆๆๆๆๆๆๆทั้งตอนเลยค่ะ รักพี่นะคะ
    #807
    0
  15. #806 MiMaNoNo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 19:45
    ปาร์คเอ๊ยยยยย 5555
    #806
    0
  16. #805 Chiracc (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 16:50
    อยากเจอน้องปาร์ค เอ็นดูเอ้ยยย
    #805
    0
  17. #804 nana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:07

    น้องปาร์คคนซื่อ555 ตลกหนุ่มถาปัตย์ผมเท่าติ่งหูคิดเองเออเองก่งอ่ะน้องปาร์คแต่น่ารักมาก รอนะคะไรท์

    #804
    0
  18. #803 ไอดีนี้แมวอ่าน. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 21:29
    6655555555 ตล๊ก
    #803
    0
  19. #801 deeda_clear (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 01:58
    ชอบชายปาร์ค รักชายมากนะคะ
    #801
    0
  20. #800 333CloYveJ333 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 01:48
    น่ารักมากกกกน้วยยยไปหมดดด พี่บอมทำเขินทุกตอนเลยอ้ะะะะะะ
    #800
    0
  21. #798 Kyy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 04:12

    เพื่อนคือคุ้มกันแถมหูตาเป็นสับปะรดมาก รู้ทันหมด สังหรโคตรแม่น ซึ่งน้องนั้น... มึนได้อีก รอดมาได้ถึงปีสามเนี่ยเพราะเพื่อนกันไว้แน่ๆ

    #798
    0
  22. #797 pepibee_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 02:23
    555555555ไรท์บรรยายตลกมากอ่ะ ขำทุกช็อตเวลาที่น้องปาร์คคิดอะไร555 แล้วก็เอ็นดูไปด้วยพร้อมๆกัน น้องปาร์คน่ารักมากกอ.ไก่ล้านตัว พี่บอมก็รุกลูกเราตลอด
    #797
    0
  23. #796 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 22:39
    ขำหนุ่มถาปัตย์ผมติ่งของน้องปาร์คเหลือเกิน เอ็นดูจริง ๆ
    #796
    0
  24. #795 สะใภ้มกโพ. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 19:46
    สาคู องคชาต โอ้ย555555555555
    #795
    0
  25. #794 zzyo.BB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 19:33

    แงงงน้องปาร์คน่ารักกก พี่บอมก็ต้อนเก่งงงงง

    อ่านเพลินจนลืมเม้นเลย
    #794
    0