เกษตรทฤษฎีรัก

ตอนที่ 10 : รดน้ำครั้งที่ 9 ใจกลางความรู้สึกดีดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,640
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 941 ครั้ง
    12 ม.ค. 64






รดน้ำครั้งที่ 9

ขอฉันนั้นขอดูแลเธออยู่ตรงนี้
พร้อมเพราะฉันพร้อมจะเข้าใจ ใส่ใจมอบสิ่งดีๆ
จะวันนี้หรือพรุ่งนี้ จะทำให้เธอมั่นใจ



///



เสร็จยังเสร็จแล้วเอามาส่งหน้าห้องนะกูจะไปวิ่งแล้วนัดเมียไว้

เสียงของประธานสาขาไม่ได้ดึงความสนใจจากผมที่กำลังฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะเท่าไหร่เพราะว่าเพิ่งเดินไปส่งงานมาเมื่อห้านาทีก่อนผิดกับป้องและเอกที่กำลังขะมักเขม้นกับการเขียนด้วยลายมือแบบที่หาได้ยาก มันเป็นภาษาไทยตัวพิมพ์เขียนที่น่าประทับใจ

กี่โมงแล้วปาร์ค?”

จะห้าครึ่งแล้ว

แต่สุดท้ายผมก็ต้องเงยหน้าขึ้นมาตอบเพื่อนที่กำลังทำหน้าเหมือนจะหมดความอดทน ป้องดูกล้ำกลืนฝืนทนมากขณะลากปากกาแต่ละประโยคจนผมอยากตบบ่าแล้วพามันไปเขียนใบซิ่วให้รู้แล้วรู้รอด

ทำไมวันนี้เจ๊แกคึกจังวะ?” เฉินที่เพิ่งเดินกลับมาเอ่ยขึ้นพลางบิดขี้เกียจ

วันศุกร์ไง เจ๊สนุกครื้นเครง

เครงเหี้ยไร กูเรียนจนจะอ้วกออกมาเป็นหนอนแล้ว

ป้องอย่าหยาบต่อหน้าลูกกู” เอกหันมามองหน้าผม

เป็ด หนูรู้ใช่ไหมว่าเหี้ยคือสัตว์เลื้อยคลานลักษณะเหมือนกิ้งก่าขนาดใหญ่ ลิ้นแยกเป็นสองแฉกคล้ายงูใช้สำหรับรับกลิ่นของน้องรหัสมึง ซึ่งสามารถรับรู้ได้ถึงการมาของต้นข้าวเป็นระยะทางไกลหลายเมตร โดยเหี้ยที่กล่าวมามีอีกชื่ออย่างเป็นทางการว่า...?”

ป้อง!”

พัฒนาการลูกน้อย พ่อประทับใจในตัวหนู

ผมที่หลบไม่ทันโดนไอ้พ่อมโนขโมยหอมเหม่งไปฟอดใหญ่ เป็นเอกพึมพำว่ามีกำลังใจในการใช้ชีวิตแล้วก่อนจะรีบคว้าสมุดที่เพิ่งเขียนเสร็จวิ่งไปวางไว้บนโต๊ะตามด้วยป้องที่โยนปากกาตามมาติดๆ อีกฝ่ายเอื้อมมายีหัวผมจนยุ่งก่อนจะเดินแอ่นแด๊ะแอ่นแด๋ที่ดูแล้วน่าหมั่นไส้โคตรๆเอางานไปวางและโปรยจูบด้วยท่าทางเหมือนมิสยูนิเวิร์สโดยไม่เกรงใจประธานสาขาเลยว่าที่เขาต้องไปส่งงานช้าก็เพราะมึง

ก็อย่างว่าแหละ ผมอาจจะป้องกันศัตรูพืชได้ในวิชานี้แต่นายตุลยากรไม่สามารถปกป้องตัวเองจากคนประสาทแดกได้ พวกเราหันมาสุมหัวเรื่องงานที่ต้องไปในวันพรุ่งนี้อีกนิดหน่อย นัดแนะเวลาและสถานที่ให้เรียบร้อย เนื่องจากในกลุ่มมีหญิงสาวอีกสองคนพวกเราจึงต้องพูดคุยถึงเรื่องการแบ่งห้องด้วย

ให้หลิวกับฝ้ายนอนด้วยกัน ก็จะเหลืออีกสองห้องต่อห้าคน แบ่งห้องเล็กนอนสองคนส่วนห้องใหญ่นอนสาม ซึ่งแน่นอนว่ากูต้องได้นอนกับลูกกู

งั้นเอก เฉิน ปาร์ค นอนด้วยกันไปนะห้องใหญ่ ละป้องนอนกับกู

เพื่อนเต้อาจจะเล็งเห็นถึงพลังความรักของพวกเรา” เฉินว่า

เคดีลนะ พรุ่งนี้เจอกัน ใครสายกูจะดีดให้หน้าเขียวแบบไม่มีการออมมือ

ฝ้าย มึงมันหยาบช้า

รถตู้ค่ะอีควาย เขาคงจะแสตนบายรอมึงตลอดเนอะ ไปแยกย้าย

สิ้นเสียงนั้นผมก็ยันตัวลุกขึ้นพร้อมกับหยิบเป้ขึ้นมาสะพายแล้วออกตัววิ่ง ตอนนี้มันเย็นมากแล้วและตุลยากรเองก็ยังไม่ได้แวะรดน้ำผักเลย เมื่อเช้าก็ไม่ได้แวะไปเพราะต้องรีบมาคุยเรื่องงานกลุ่ม โชคดีที่ฝากคุนซื้อนมไว้ให้เจ้าตั้งโอ๋ใต้ตึกเรียบร้อยแล้ว

ช่วงนี้น้องกำลังมีอาชีพเสริม ไม่เป็นแค่แมวแล้วเพราะมันธรรมดาไปแต่เลือกไปฝึกงานกับลุงยามที่ตอนแรกก็ดูจะไม่ชอบสัตว์เท่าไหร่ แต่ไปๆมาๆก็หลงรักสิ่งมีชีวิตขนปุยน่ารักเข้าเต็มเปา เรื่องอาหารการกินเลยแทบไม่ต้องห่วงเพราะลุงแกเปย์ด้วยไก่ต้มอย่างดีไหนจะซื้อเบาะนอนมาไว้ในป้อมด้วย

ผมค่อยๆผ่อนฝีเท้าเมื่อเดินมาถึงแปลงหลังจากใช้เวลาหลายนาทีในการจ้ำอ้าวจนเหงื่อซึมหลังไปหมด ทว่าขณะที่กำลังจะเดินอ้อมไปหยิบบัวรดน้ำภาพที่เห็นเบื้องหน้ากลับทำให้คนมาใหม่ต้องชะงักไปครู่หนึ่ง แม้ว่าท้องฟ้ากำลังจะมืดแล้วหรือระยะห่างจะไกลพอสมควรแต่ผมก็ยังจำรูปร่างของเขาได้ ไม่ผิดแน่ คนที่ยืนอยู่ตรงแปลงของผมคือพี่บอม

ท่ามกลางความสงสัย สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวผมเลยคือวันนี้เป็นวันอะไรสิ้นเดือนหรือเปล่า คะน้าผมจะแหว่งอีกมั้ยจนต้องเดินลัดเลาะเข้าไปดูให้ใกล้ขึ้นด้วยความแพนิก คือถ้าจะมาขโมยกันจะได้เข้าไปไกล่เกลี่ยขออาสาเลี้ยงข้าวแทน แน่นอนครับระดับนี้ จะให้บุกเข้าไปต่อยปากแล้วตะโกนว่ามายุ่งกับลูกกูทำไมก็ไม่ใช่เรื่องเพราะขนาดตัวต่างกันเกินไป

ผมสามารถเลือดตกยางออกได้และนายตุลยากรก็ไม่ใช่ลูกพระเจ้าตากเนื่องจากพ่อชื่อโต ดังนั้นเพื่ออนาคตที่สดใสของน้องๆคะน้าการเบี่ยงเบนประเด็นความสนใจจึงเป็นสิ่งที่ควรทำมากกว่า แต่จนแล้วจนรอดก็เป็นผมที่หลุดยิ้มออกมาหลังจากเดินเข้ามาใกล้พอที่จะเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไรอยู่ ผู้ชายคนนั้นที่ยืนหันหลังให้ผมและกำลังตั้งหน้าตั้งตารดน้ำผักอย่างตั้งใจ

 

เวลารดใช่มั้ย ผมก็จะพูดไปด้วยว่าโตไวๆนะ ขอให้เติบโตอย่างแข็งแรงนะ เหมือนผมเคยอ่านเจอบทความๆหนึ่งอะที่เขาเอาแอปเปิลสองลูกมา ลูกหนึ่งชมทุกวันแต่อีกลูกให้ดุเขา ผลที่ออกมาคือลูกที่หมั่นชมเน่าช้ากว่าแหละ

ก็เหมือนเวลาพี่คุยกับปลาของพี่อะ

แต่ปลาเป็นสัตว์นะ มันมีชีวิต

น้องของผมก็มีเหมือนกันแหละหน่า


 

โตไวๆนะ

ไม่รู้ทำไม...

แต่ผมหยุดยิ้มไม่ได้เลยจริงๆ

คนตรงหน้าพูดแบบนั้นอยู่หลายครั้งเลยก่อนจะเดินไปยังแปลงข้างๆซึ่งเป็นผักบุ้งของป้อง และใช่ พี่บอมเบย์อะไรนี่ยังเผื่อแผ่ความอารีรดน้ำให้ใจดีเพราะผมเคยคุยกับเขาว่าไอ้เจ้าของน้องบุ้งเนี่ยนิสัยไม่ดีไม่ค่อยมาดูแลร้อนถึงผมต้องหมั่นรดน้ำให้บ่อยๆ

“……”

ว่าไงคุณพ็อตส์

คือว่า...

โทษทีนะ” ร่างที่หันหน้ามาป๊ะกับผมพอดีพูดขึ้นจนคนที่กำลังยิ้มๆอยู่หุบปากแทบไม่ทัน

เห็นว่ามันเย็นแล้ว แล้วนายยังไม่มาสักทีพี่เลยถือวิสาสะรดน้ำให้

พี่มาวิ่งเหรอ?”

ครับ” เขายิ้ม “ประมาณนั้น

ใจดีจัง วิ่งเหนื่อยๆยังอุตส่าห์แวะมาช่วยดูน้องด้วย

ผมเอื้อมมือไปรับบัวรดน้ำมาจากอีกฝ่ายก่อนจะหมุนตัวเอาไปเก็บเข้าที่โดยมีคนอายุมากกว่าเดินตามมาด้วยพร้อมกับในหัวที่กำลังประมวลผลถึงคำทักทายที่ได้ยินเมื่อครู่

พี่กินข้าวหรือยังอะ?”

ยังเลย รดน้ำให้นายเสร็จกะจะไปหาอะไรกินนี่ล่ะ

ก๋วยเตี๋ยวหน้ามอไหมที่อยู่ในซอยสามอะใกล้หอเราด้วยนะ

เอาสิ

ผมชอบบรรยากาสแบบนี้นะ หมายถึงการพูดคุยระหว่างผมกับเขาที่ไม่น่าอึดอัดเหมือนตอนแรกๆ ธรรมดา ราบเรียบไม่ชวนให้หัวร้อนเหมือนตอนอยู่กับป้อง ไม่ต้องคิดอะไรมาก แต่จะว่าแบบนั้นก็ไม่ถูกต้องเสียทีเดียวทั้งหมดเพราะตอนนี้ผมยังเก็บคำทักทายของอีกฝ่ายมาคิดอยู่เลยทั้งที่เดินเลยออกมาจากแปลงแล้วความสงสัยนั้นก็ยังคงอยู่ และแน่นอนว่าถ้าข้องใจก็ต้องถาม ผมเป็นคนแบบนั้น เป็นคนประเภทเก็บความอยากรู้ไว้ไม่ค่อยได้

พี่เรียกผมว่าคุณพ็อตส์เหรอเมื่อกี้อะ?”

ฮ่าๆๆ นึกว่าจะถามตั้งแต่ตอนนั้น

มันคืออะไรเหรอ?”

เพ็พเพอร์พ็อตส์

ทำไมถึงต้องคุณพ็อตส์?”

เพราะโทนี่สตาร์คชอบเพ็พเพอร์พ็อตส์

ไม่เห็นจะเข้าใจเลย

พี่ก็ไม่หวังให้นายเข้าใจอยู่แล้ว

พี่บอมหัวเราะออกมาเบาๆในขณะที่ผมได้แต่ทำหน้างง บทสนทนาเกี่ยวกับหนังที่ชอบถูกพับไว้เพราะเราต้องรีบพากันวิ่งขึ้นรถรางเพื่อออกไปหน้ามอ ถ้าถามว่าเดินได้ไหมคำตอบก็คือเดินได้แหละ แต่ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากเดินเพราะมันไกลและผมไม่อยากรักแร้เปียกเป็นรอบที่สอง คนอายุมากกว่าเองก็เหมือนกันเพราะเมื่อครู่อีกฝ่ายเอื้อมมือมาจับแขนผมให้วิ่งมาด้วยกัน และถึงแม้ว่าเราจะนั่งอยู่บนรถแล้วในตอนนี้ แม้ว่ารถจะเคลื่อนที่ออกมาไกลจากป้ายพอสมควรแต่กลับมีสิ่งหนึ่งที่ประหลาดจนนายตุลยากรไม่สามารถหาคำตอบได้ และประหลาดมากพอจนต้องเก็บนำมาคิดว่าทำไม

ผมมองข้อมือของตัวเองที่บัดนี้ไร้ซึ่งความอุ่นจากคนข้างๆอย่างไม่เข้าใจ

ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงต้องพยายามกลั้นยิ้มจนปวดแก้มแบบนี้ด้วย

 

 

 

[Thithiti part.]

 

อยากได้ชี้เลยเดี๋ยวผมซื้อให้เอง แทนคำขอบคุณที่มาช่วยปลูกน้องๆไง

พี่ชอบกัปตันนี่ ใช่ปะแต่มันไม่มีอะทำไงดี

เตาปฏิกรณ์อาร์คก็เท่นะ หัวใจของโทนี่เลยพี่เอาด้วยมั้ย?’

ผมให้พี่เป็นโทนี่ของผมเชียวนะ ห้อยเลยสิๆ ผมก็จะใส่เลยเหมือนกัน

 

ผมมองแผ่นหลังของร่างตรงหน้าที่เดินนำไปร้านก๋วยเตี๋ยวที่เจ้าตัวชมนักหนาว่าอร่อยอยากให้ผมไปลองชิม ที่เป้ของน้องยังมีพวงกุญแจเตาปฏิกรณ์อาร์คเล็กๆห้อยอยู่เช่นเดียวกันกับผม เป็นเหมือนไอเทมคู่ที่แม้จะอยากเก็บใส่กล่องไว้แต่ก็อดเอามาห้อยไม่ได้

ไอ้อินหน้าเป็นส้นตีนตอนรู้ว่าของชิ้นนี้ปาร์คเป็นคนซื้อให้ ก็แหงอีกฝ่ายถูกชะตากับน้อง เอาไปเพ้ออยู่หลายวันว่าน่ารักอย่างนั้นสดใสอย่างนี้จนเกิดเป็นศึกเล็กๆที่สุดท้ายมันก็ต้องถอยเพราะกับคนนี้ผมเล็งก่อน องศาบอกว่าอินเหมือนตัวที่เข้ามาเร่งปฏิกิริยาให้คนเอื่อยๆอย่างผมเริ่มเคลื่อนไหว

ก็คงจะจริง...

 

เพราะโทนี่สตาร์คชอบเพ็พเพอร์พ็อตส์

ไม่รู้ว่าลืมไปแล้วหรือเปล่าสิ่งที่เจ้าตัวพูดมันแสนเล็กน้อยจนน้องจำไม่ได้ แต่ว่าวันนั้นตอนที่ไปดูหนังด้วยกันน่ะเขาเรียกผมว่าคุณโทนี่แทบทั้งวันหลังจากนั่งทำแบบทดสอบเล่นๆแล้วผมได้ไอรอนแมนในขณะที่อีกฝ่ายกลายเป็นกัปตันอเมริกา แต่ก็อย่างว่า ปาร์คน่ะดูเป็นคนที่ไม่คิดอะไรลึกซึ้งอยู่แล้ว และผมเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะต้องรู้ทุกอย่างที่คนทางนี้ต้องการจะสื่อ

ร้านนี้ๆ ถึงแล้ว

ปาร์คหันมาหาผมก่อนจะชี้ไปยังร้านที่ว่า อีกฝ่ายปรี่ตัวเข้าไปจองที่นั่งที่มีพัดลมทันทีจนผมอดยิ้มไม่ได้ อาการผมหนักขึ้นทุกวันอย่างที่ไม้บอก ออกตัวแรงจนจอห์นหยุดแซวไม่ได้แม้ว่าเพื่อนๆของน้องจะดุเหมือนโดเบอร์แมนพินสเชอร์ก็ตาม

อะไรอร่อยร้านนี้?”

ผมชอบเส้นเล็กต้มยำนะ สั่งสลับกับบะหมี่แต่ถ้าเบื่อๆก็จะกินน้ำตกอะ

งั้นพี่เอาแบบปาร์ค

ทุกอย่างเลยเหรอ?”

ครับ ทุกอย่างเลย

ผมมองน้องจดรายการอาหารอย่างคล่องแคล่ว เจ้าตัวเลือกสั่งเส้นเล็กต้มยำคนละชามกินคู่กับน้ำลำไย เขาหันมากระซิบกับผมว่าน้ำลำไยของที่นี่มีเนื้อให้ด้วยอร่อยมากจนคนฟังชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่ได้ตกใจเรื่องน้ำลำไยมีเนื้อแต่สะดุดกับระยะห่างที่อยู่ๆก็ลดลงอย่างกะทันหันของอีกฝ่ายที่อยู่ๆก็ชะโงกหน้าเข้ามา

พี่เอาเกี๊ยวหมูด้วยไหม?”

สั่งมาสิ

ป้าแกให้เยอะมาก ยี่สิบบาทเอง ปกติอะผมจะแบ่งกันกินกับเพื่อนเพราะกินคนเดียวไม่หมด บางวันได้กินเยอะแต่บางทีก็แย่งไม่ทัน พวกมันเอาเข้าปากไวโคตร

แสดงว่าวันที่ได้กินเยอะคือแย่งทันเหรอ?”

การกลั้นยิ้มเป็นเรื่องยากจริงๆเมื่อเราอยู่กับคนที่ไม่ว่าจะหยิบจับอะไรก็ดูน่าเอ็นดูไปหมด ปาร์คขมวดคิ้วกับคำถามนั้นของผมก่อนจะส่ายศีรษะเป็นเชิงว่าเขาไม่เคยแย่งทัน

พวกมันแพ้ลูกอ้อน

ยังไง?”

ก็คือเพื่อนในกลุ่มผมอะแม่งชอบทรีตผมเหมือนลูกในไส้ใช่ป่ะ แต่ถ้าอ้อนหน่อยทำตัวน่ารักๆพูดอะไรพวกมันก็จะฟังหมดเลย แบบว่าแพ้ทาง” ปาร์คว่ายิ้มๆ

ตลกดีเหมือนกัน

แค่นึกภาพตามผมก็นั่งแทบไม่ติดแล้ว และถึงแม้ว่าคำพูดต่อไปนี้จะเป็นการพลีชีพก็เถอะแต่ทิธิติก็อยากจะลองตายในหน้าที่ดูสักครั้งเหมือนกัน

อ้อนแบบไหนเหรอ?”

ก็แทนตัวเองว่าน้องหรือไม่ก็ชื่อเล่นอะ เป็นต้นว่า...

เสียงนั้นพึมพำขณะโค้งศีรษะเล็กน้อยให้ป้าเจ้าของร้านที่นำอาหารมาเสิร์ฟก่อนจะหันหน้ามาหาผมอีกครั้ง สองแขนถูกยกขึ้นเท้าคาง คนตรงหน้ายิ้มกว้างจนดวงตาหยิบหยีก่อนเอ่ยต่อ

พี่บอม ปาร์คขอลูกชิ้นในชามของพี่ได้ไหมอะ?”

“……”

ผมไม่อยากจะหยาบคายหรอกนะ แต่นี่มันดาเมจแรงฉิบหาย น่ารักจนรู้ตัวอีกทีก็เอาตะเกียบแทงลูกชิ้นสามลูกในชามจะยื่นส่งให้เขาไปแล้วจนอีกฝ่ายหัวเราะแล้วโบกมือบนอากาศเป็นพัลวัน

ล้อเล่นๆ ผมไม่เอาลูกชิ้นพี่หรอกแต่พี่ชอบกินตับไหมผมไม่ชอบอะช่วยกินหน่อยดิ

ตับหลายชิ้นถูกตักส่งมาหลังจากที่คนทางนี้พยักหน้า ทิธิติด่าตัวเองอยู่ภายในใจเป็นครั้งที่ร้อยสามสิบสองว่าที่ผ่านมามัวทำอะไรอยู่ก่อนจะคีบลูกชิ้นในชามส่งให้อีกฝ่ายไปสองลูกจนคนที่กำลังคีบเส้นเข้าปากเงยหน้ามองแบบงงๆ

เมื่อกี้ผมพูดเล่นนะ

ก็อยากแบ่งให้เฉยๆ ของพี่ก็ยังเหลืออีกตั้งสองลูกนี่

ขอบคุณครับ

เสียงนั้นค่อนข้างเบาแต่ผมกลับได้ยินมันอย่างชัดเจนเพราะระยะห่างของเราบนโต๊ะไม่ได้กว้างนัก น้ำซุปคำแรกที่เข้าปากมีรสเผ็ดนิดหน่อยทว่ากลมกล่อมโดยไม่ต้องปรุงเพิ่ม น่าแปลกที่เรียนมาเกือบสี่ปีแต่ผมดันไม่เคยแวะมาร้านนี้เลยเพราะปกติก๋วยเตี๋ยวเจ้าประจำน่ะอยู่หลังมอ จากนี้เป็นต้นไปคงต้องขยันเดินหน่อยแล้ว

พักนี้เราเจอกันบ่อยดีเนอะ

หือ?”

ก็ตอนที่ยังไม่รู้จักกันผมไม่เคยเจอพี่เลยทั้งๆที่คณะเราก็อยู่ใกล้กัน แต่อยู่ๆพอรู้จักแล้วก็เจอเรื่อยๆเลย

อย่างที่น้องว่า เราเจอกันบ่อยจริงๆนั่นแหละ ช่วงแรกๆนั้นเป็นไปด้วยความบังเอิญทั้งสิ้นแต่ในระยะหลังๆจะให้มาหวังพึ่งพรหมลิขิตก็คงไม่ทันผมก็เลยเลือกเสนอหน้าเข้ามาในชีวิตของอีกฝ่ายเอง ไม่รู้ว่าเขารำคาญมั้ยที่มีคนแปลกหน้ามาป้วนเปี้ยนในชีวิตแบบนี้ ผมเคยกังวลแต่หลังจากที่น้องชวนไปดูหนังหรืออย่างตอนนี้ที่พามากินข้าวด้วยก็เลยคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้รู้สึกรำคาญอะไรเท่าไหร่

แล้วมันดีไหม?”

อะไรดีไหม?”

ที่เราเจอกันบ่อยๆไง

ดีสิ

หัวใจผมเต้นผิดจังหวะหลังจากได้ยินคำพูดสั้นๆคำนั้น เหมือนลิงตีฉาบในงานวัด จังหวะแบบนั้นเลยจริงๆจนกลัวเหลือเกินว่าคนตรงหน้าจะจับได้

อยู่กับพี่ก็สนุกดีอะ พี่ใจดีเหมือนพี่รหัสผมเลย

แต่พี่ไม่ได้อยากเป็นแค่พี่นายไง

จะเป็นพ่อแบบเอกเหรอ?”

“……”

ไม่เอานะ ผมมีพ่อเยอะเกินไปแล้วอะ เป็นพี่แบบนี้ต่อไปเถอะ

ผมลอบถอนหายใจกับคำพูดนั้นด้วยความรู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ทิธิติต้องเป็นบ้าเข้าสักวันถ้าท้ายที่สุดแล้วถูกอีกฝ่ายถีบเข้าไปในโซนพี่ชายจริงๆ ผมไม่ได้ใจดีกับเขาเพราะอยากเป็นพี่สักหน่อย

เส้นอืดแล้วอะ เนี่ย...พี่ชวนผมคุย

กับเด็กคนนี้น่ะ

ผมจะทำยังไงกับเขาดีนะ?

 

 


มึงว่าการที่คนเราแค่ใช้ที่ห้อยกระเป๋าเหมือนกันแค่นี้ถึงกับต้องเอาไปจิ้นเป็นเรื่องเป็นราวว่าไอเทมคู่อย่างนั้น ซื้อให้กันอย่างนี้เลยเหรอวะ ลูกกูเสียหายปะ?”

เอกที่บ่นอย่างต่อเนื่องจากแต่ก่อนขึ้นรถตู้จนมาถึงก็ยังไม่หยุดหอนจนผมต้องปลีกไปเดินอยู่กับฝ่ายเพราะเดี๋ยวโดนถามไปถามมาแล้วโป๊ะแตกผิดกับเฉินที่หันมาทำหน้าหรี่ตามองเหมือนรู้อะไร ไอเทมคู่เอย ซื้อให้กันเอย อีกฝ่ายจะรู้ไหมว่าไอ้เตาปฏิกรณ์อาร์คของไอรอนแมนอะไรนั่นน่ะผมเป็นคนซื้อให้พี่บอมเองกับมือ

ไม่รู้ว่าทำไมคนสมัยนี้ถึงตาดีเหลือเกิน กับอีแค่ที่ห้อยกระเป๋าทำไมถึงเอาไปคิดได้เป็นตุเป็นตะ แถมที่คิดน่ะเดาถูกแทบจะทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ ยิ่งเม้นต์ที่บอกว่าเขาอาจจะไปห้างดูหนังด้วยกันแล้วขากลับแวะซื้ออะไรเนี่ย ตอนเฉินยื่นมาให้อ่านผมแทบสำลักน้ำลาย ไม่ต้องเป็นมันแล้วไหมนักศึกษา ควรเบนสายไปทางหมอดูเท่านั้นเวลานี้

เอางี้นะ มีใครในอำเภอหนองชงเข้ม ตำบลช่างพาย จังหวัดนครศรีสาววายที่ยังไม่รู้บ้างว่าไอ้ประมงนั่นมันคิดจะทำอะไร?”

ลูกมึงไงที่ไม่รู้ อีควาย” เป็นป้องที่เอ่ยตอบเอกโดยมีผมที่พยายามเงี่ยหูฟังอยู่

ไพร่อย่างมึงมีสิทธิ์อะไรมาว่าลูกน้อยของกู หัดเจียมกะลาหัวเสียบ้าง

สิทธิ์ที่ในวงกูเป็นเจ้ามือตลอด

โอเค งั้นยอม

แล้วบทสนทนาเรื่องของผมก็จบลงแค่นั้น จบแบบดื้อๆโดยมีคนที่พยายามแอบฟังได้แต่ยืนงงในดงกล้วย มันสองคนนำทันทีเมื่อมาถึงที่พักซึ่งพวกเราไม่ได้ไปจองห้องที่ไร่องุ่นเนื่องจากมีราคาที่ค่อนข้างสูงเลยเน้นหาโรงแรมใกล้ๆแล้วค่อยแวะไปแทนเพราะต้องสัมภาษณ์ชาวบ้านแถวนี้ด้วย เป็นทริปเกือบจะประหยัดและหลุดสุรุ่ยสุร่ายในท้ายที่สุด

เอาจริงตอนแรกก็ดูประหยัดกันดีนั่นแหละตั้งแต่แพลนมาด้วยรถตู้แต่ผมว่าทุกอย่างจะพังแบบไม่มีใครเบรกใครก็ตอนถึงไร่แล้วกินข้าวเที่ยงนั่นแหละ เป็นการประหยัดค่าที่พักแล้วค่อยไปหมดทีเดียวกับของกินนั่นคือเรื่องที่ควรจะทำเอกเคยบอก เตรียมถังแตกตั้งแต่ตอนที่มันคิดจะกินสเต๊กซี่โครงแกะ แพลนกันมาอย่างดี แต่ละคนมีเมนูในใจเรียบร้อยหลังจากศึกษาเรื่องอาหารและสถานที่ ขนาดผมเองยังอยากซื้อไวน์กลับบ้านไปฝากพี่โปรดเลย

ตอนไปไร่กูจะพกเงินไปพันเดียวพอ

อย่าเลยมึง” ฝ้ายพูดดักขึ้น

เอาไปทั้งกระเป๋าเถอะค่ะอีเอก ถ้ากูเห็นมึงยืมเงินใครกูจะด่าจนกว่ามึงจะเดินเท้ากลับไปเอาเงินที่โรงแรม

มึงมันคนใจร้าย” เจ้าของชื่อแสร้งยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา

“อีกครึ่งชั่วโมงเจอกันหน้าล็อบบี้ เคนะ

เพราะกะจะมาค้างแค่คืนเดียวกระเป๋าของแต่ละคนเลยไม่ได้อลังการอะไรมากเว้นเฉินที่ลงทุนแบกพระพุทธรูปมาด้วย ส่วนเอกก็มีไม้กางเขนที่มันไปขอยืมใครมาไม่รู้กันไว้เผื่อผีที่นี่ไม่ได้นับถือพุทธ สองคนนี้บอกว่าไม่มีอะไรรับประกันว่าโรงแรมราคาระดับนี้จะปลอดภัย หรือหากไม่มีอะไรก็ขอพกมาให้สบายใจไว้ก่อน

ไร้สาระมากแต่ผมโคตรอุ่นใจเลยให้ตาย...

เป็ด หนูอยู่เฉยๆ พ่อจะพับผ้าให้หนูเอง เหมือนที่พ่อเคยล้างขวดนมกับซักผ้าอ้อมให้ พูดแล้วก็คิดถึงสมัยก่อน

เป็นห่าอะไรนัก กูจะเป็นง่อยแล้ว อีกนิดคือมึงให้กูขี่คอเดินออกไปได้เลยอะ

ใครหนอใครกันให้เราขี่คอเอกหัวเราะออกมาในที่สุดตอนเห็นผมทำหน้ารับไม่ได้

เอางี้ หนูไปชื่นชมความงามในสวนหน้าโรงแรมไป

แต่ชุดกูมีอยู่แค่นี้ กองๆไว้ที่ปลายเตียงแหละ

ผมชี้ไปยังบรรดาเสื้อผ้าที่ตัวเองเอาออกมาตั้งแต่ห้านาทีแรกที่ถึงห้องและแยกมันไว้ ส่วนพวกสมุดที่ใช้จดก็กะว่าจะใส่ถุงผ้าที่พกมาด้วยแล้วค่อยไปไร่ตอนบ่าย

มึงนอนเตียงคู่กับเฉินไหมอะ เดี๋ยวกูนอนเตียงเดี่ยวเอง

ไอ้เตียงเดี่ยวที่ว่าก็คือเตียงเสริมที่มีขนาดแค่สามฟุตครึ่ง ส่วนเตียงคู่ของห้องมีขนาดสิบฟุตพวกมันน่าจะนอนสบายกว่าทว่าก็เป็นอีกครั้งที่ความคิดของเอกทำให้ผมและเฉินที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำพากันอึ้งไปตามๆกัน

หนูนอนเตียงใหญ่สิ พ่อสองคนจะนอนเตียงเดี่ยวเอง

ความรักคือการให้อะเนอะ” เฉินวาดรอยยิ้มแสนดี

ให้เหี้ยอะไรขนาดนั้น แหกตาดูหน่อยว่าเตี่ยงเดี่ยวมันเล็กขนาดไหน จะให้คนตัวเท่าควายแบบกูกับมึงนอนทับกันเหรอ?”

ก็กูรักเป็ด!”

แต่กูชื่อปาร์ค...

เหมือนจะไม่ได้ฟัง เอกยังคงพล่ามอะไรสักอย่างไม่หยุดจนผมอยากจะหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดเพลงใครหนอเป็นแบล็คกราวด์ให้ด้วย ทว่านั่นก็เป็นเพียงแค่ความคิดเพราะสิ่งที่ตุลยากรทำคือรีบเดินออกมาจากห้องแล้วไปเตร่รอแถวล็อบบี้ ไม่ถึงสิบนาทีหลังจากนั้นเพื่อนก็ลงมากันครบและรออีกครู่หนึ่งกว่าจะมีรถมารับ นั่นเป็นอีกข้อดีของโรงแรมนี้เพราะมีบริการรับส่งสำหรับใครที่ต้องการไปไร่องุ่นฟรี และทันทีที่มาถึงพวกเราก็ลืมสิ้นแล้วว่าจุดมุ่งหมายของการมาที่นี่คืออะไร

รังสิมันต์เป็นไร่ขนาดใหญ่ที่กินพื้นที่กว่าร้อยไร่ มีทั้งบริการที่พัก อาหารและทัวร์ชมองุ่น มีให้เข้าไปเก็บกินจากต้นด้วยแต่ว่าตอนที่พวกผมมานั้นยังไม่ถึงเวลาเก็บเกี่ยว ฝ้ายกับเฉินเป็นคนเดินเข้าพูดคุยกับพนักงานหลังจากที่ขออนุญาตเข้ามาศึกษางานล่วงหน้าแล้วหนึ่งอาทิตย์โดยได้ความร่วมมือจากเพื่อนของฝ้ายที่ชื่อธาดา อีกฝ่ายอยู่คณะนิเทศปีเดียวกันกับผมแต่ที่น่าสนใจคือเจ้าตัวเป็นแฟนกับลูกชายคนโตของไร่นี้ การมาทำงานของพวกเราเลยสะดวกสบายขึ้นมาทันทีเนื่องจากมีคอนเนคชั่นดี

กูจะดูเหี้ยไหมถ้าอยากไปตอแหลก่อนทำงาน คือไร่ใหญ่มาก สวยฉิบหาย

เราจะเหี้ยไปพร้อมๆกันนะเลดี้หลิว ร้านนั้นน่าแวะมาก

ผมมองเพื่อนในกลุ่มคุยกันด้วยความลังเล อยากจะห้ามก็พูดได้ไม่เต็มปากเพราะตัวเองก็อยากไปเหมือนกันพอเห็นเพื่อนๆกำลังพยายามหาเหตุผลยกขึ้นมาอ้างก็เลยไม่คิดจะค้าน ไหนๆก็หนีนาบรรยากาศเดิมๆมาหาองุ่นแล้วต้องไปให้สุด

อ่า...แต่พวกเรายังไม่ได้กินข้าวเที่ยงกันเลยนะ

จริง อีลูกเป็ดของกูพูดถูก

นั่นแหละครับ หลังจากคำพูดนั้นจุดมุ่งหมายของพวกเราจึงกลายเป็นร้านอาหารไปโดยปริยายโดยยึดหลักกองทัพต้องเดินด้วยท้อง อิ่มก่อนปัญญาถึงจะเกิด

 

Tullayakorn Rojanamaeth — กับ Pen-Ek และอีก 5 คน ที่ Rangsiman Vineyard and Winery

15 นาที

มาทำงานครับมาทำงาน

31 ถูกใจ  ความคิดเห็น 9 รายการ

 

Bowie Bonita

ก็คืออีพวกนี้หนีกันไปเที่ยวค่ะ ไม่เน้นทำงานดูออก

13 นาที    ถูกใจ    ตอบกลับ

 

Jirapad Rojanamaeth

เดี๋ยวนี้เขาหนีเที่ยว รักพี่ไหม ไวน์สองขวดนะเด็กดี

1นาที    ถูกใจ    ตอบกลับ

 

Thada Ssp

ไวน์องุ่นแจ่มมาก ของดีที่ต้องโดนนะเอ้ย!

10 นาที    ถูกใจ    ตอบกลับ

 

 _________________________

Thithiti Wanichkul

ทีมรอของฝาก

8 นาที    ถูกใจ    ตอบกลับ

 

Tullayakorn Rojanamaeth

โอนเงินมา

5 นาที    ถูกใจ    ตอบกลับ

 

Thithiti Wanichkul

ขอบัญชีด้วยครับ

5 นาที    ถูกใจ    ตอบกลับ

 

Tullayakorn Rojanamaeth

ใจป๋าอีกแล้ว พี่ชอบแยมองุ่นมั้ยอร่อยดีเดี๋ยวผมซื้อไปฝาก

3 นาที    ถูกใจ    ตอบกลับ

 

Thithiti Wanichkul

ล้อเล่น แค่นึกถึงพี่ก็ดีใจแล้ว

2 นาที    ถูกใจ    ตอบกลับ

_________________________

 

มาดามดิว สยิวกิ้วณซอยแปด

เอาซี่ สนิทกันถึงขั้นซื้อของฝากแล้วว้อย นี่ชั้นพลาดอะไรไป T__T

เมื่อสักครู่    ถูกใจ    ตอบกลับ

 

Natticha Kaeokla

เรือแรงมาก แรงไม่ไหวแล้วพ่อ เขาคุยกันจุ๊งจิ๊งดีจังเลย ()

เมื่อสักครู่    ถูกใจ    ตอบกลับ

ยิ้มอะไร?”

อะไรใครยิ้ม?”

เอกมันรู้ยังว่าเดี๋ยวนี้ลูกมันคุยกับคนในโทรศัพท์แล้วยิ้มเหมือนเป็ดเมากัญชา

จู้จี้อะ

เฉินยักไหล่ขณะชี้ไปยังถ้วยไอศกรีมของผมเป็นเชิงว่าละลายหมดแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมเดินไปไหนเพราะเจ้าตัวอาจมีจุดมุ่งหมายเดียวกับผมนั่นคือการชมวิวหลังอิ่มท้อง และใช่ครับวิวตรงระเบียงของที่นี่ดีมาก มีลมพัดมาเป็นระยะแล้วก็เห็นไร่องุ่นแบบไกลสุดลูกหูลูกตาควรค่าแก่การยืนผลัดกันถ่ายรูปแบบสองสาวในกลุ่มมาก

ถึงป๊าจะเลี้ยงหนูแบบฝรั่งแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าป๊าจะไม่ห่วง

ไหนเดือนก่อนมึงแทนตัวเองว่าป๋า?”

วรรณยุกต์กูเปลี่ยนไปเรื่อยแหละเอาไรมาก

ผมหัวเราะออกมาเบาๆกับคำพูดนั้นขณะยกถ้วยไอศกรีมที่เหลือขึ้นดื่ม ต้องดื่มเท่านั้นเพราะมันแทบจะกลายเป็นน้ำแล้วเนื่องจากมัวแต่พิมพ์คุยตอบคนนั้นทีคนนี้ที แม้แต่พี่โปรดเองยังคิดว่าผมหนีเที่ยวเลยซึ่งคนทางนี้เองก็ไม่ได้เถียงเพราะนั่นเป็นความคิดที่ถูกต้อง

สนิทกันระดับไหนแล้ว?”

หมายถึงใครอะ?”

บอมเบย์ ประมงปีสี่หน้าตาดีมีรถขับโทรศัพท์ซูมไกลใจนักเลงครื้นเครงเพลงสามช่า

เหี้ยอะไรเนี่ย ฮ่าๆๆ

พูดไปพูดมาคล้องจองดีเลยไปต่อยาวๆ กลับเข้าเรื่องกูต่อมา

ก็สนิทมั้ง” 

สนิทแหละ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะคิดแบบเดียวกันไหมแต่ผมก็ถือวิสาสะนับรวมให้แล้ว

กูอธิบายไม่ถูกอะ ก็แบบคุยกันได้เจอกันก็ทักแต่ไม่ได้สนิทแบบมึง ไม่รู้ดิกูไม่ค่อยรู้จักคนสาขาอื่นเท่าไหร่

แล้วเขาดีไหมแบบนิสัยอะไรแบบนี้ กูเห็นเบ๊บมันเชียร์แต่ก็อยากรู้จากปากมึงมากกว่า

ดีนะ” ผมพยักหน้าประกอบคำพูด

นิสัยดีแล้วก็ใจดี แบ่งลูกชิ้นให้กูด้วย แบบที่เอกบอกเลยคนที่แบ่งลูกชิ้นให้กูอะไม่มีใครเป็นคนไม่ดีหรอก

อีประโยคนั้นมันก็อปคนอื่นมา

เหอะหน่าๆ ไม่ต้องห่วง ถึงหน้าพี่เขาจะดูโหดดุหน่อยแต่เขาเป็นคนดีมาก ถึงจะเคยขโมยผักกูแต่ก็มาช่วยปลูกคืน มารดน้ำให้ด้วยเมื่อวานเพราะกูเลิกเย็นอะ

เฉินยืนฟังอย่างตั้งใจ อีกฝ่ายยังคงเป็นผู้ฟังที่ดีเสมอนั่นคือจุดเด่นของเจ้าตัวเลยก็ว่าได้ ในขณะที่ป้องกับเอกผลัดกันประสาท ในขณะที่ผมเองบางทีก็เอาแต่ใจและทำตัวเหมือนเด็กเพราะมีแต่คนคอยสปอยล์ เฉินกลับดูจะเป็นคนเดียวในกลุ่มที่มีเหตุผลที่สุด เป็นทักษะพี่ชายคนโตของบ้านที่ไม่ได้หากันได้ง่ายๆอย่างที่ฝ้ายเคยบอก ความไร้สาระอย่างเดียวของเจ้าตัวคือการที่บ้าจี้นับผมเป็นลูกเหมือนกันกับเอกแค่นั้นเลยจริงๆ

มึงไม่เคยมีแฟนเป็นตัวเป็นตนเลยปาร์ค เพราะงั้นพวกกูเลยแม่งโคตรห่วง

กูไม่หนีมึงไปมีแฟนหรอกหน่า” ผมหัวเราะ “อยู่แบบนี้อะดีแล้ว

แล้วถ้าวันหนึ่งมึงเกิดเปลี่ยนใจล่ะ?”

สนิทกันมาจะสามปี กูเห็นพวกมึงเลิกกับแฟนมาตั้งกี่คน เห็นเอกเคยร้องไห้จะเป็นจะตายตอนโดนทิ้งจนไม่เป็นอันเรียน พูดตามตรงกูว่ากูอยู่แบบนี้มีความสุขกว่า

แต่บางทีรักก็ไม่ได้ให้แต่ทุกข์ มึงต้องเข้าใจด้วย ถึงจะเห็นตอนที่พวกกูหมาบ่อยๆแต่กูอยากให้มึงรู้ว่ามันไม่ได้น่ากลัวแบบที่มึงคิด ตอนได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันมันก็ดีอะ

ทำเหมือนจะเชียร์กูให้ใคร?”

กูไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นบอกเลย เพราะมีคนมารอทอดสะพานให้มึงอยู่แล้ว

ไร้สาระ ก็มีพวกมึงคอยกันให้ไง

พวกกูกันเฉพาะคนที่มึงเห็นแล้วเฉยๆ เห็นงี้ทีมพ่อจ๋าของมึงไม่ได้เผด็จการนะเว้ย กูปล่อยให้พวกแม่งหรือเธอก้าวตีนมาก่อนก้าวหนึ่งเสมอแหละ ถ้าลูกกูไม่ยอมโยนมาลัย มองแล้วว่าไม่ใช่ไม่เข้าตาถึงจะช่วยกันดีดออก” เฉินว่า

แต่กับบางคนพวกกูก็ไม่มีสิทธ์ เผลอๆน้องรหัสป้องมันร้อยพวงมาลัยห้าแฉกเตรียมให้มึงแล้วด้วย

เบ๊บอะนะ น้องทำไม?”

บอกไปเดี๋ยวมึงจะตื่นตูมอีก ใจคนเป็นพ่ออะปาร์ค พวกกูเลี้ยงมึงมาตั้งแต่มึงยังด่าใครไม่เป็นด้วยซ้ำประคบประหงม อย่างดีจนรู้ตัวอีกทีก็ไม่อยากให้ใครหน้าไหนเข้ามาทำให้มึงเสียใจ...” อีกฝ่ายเอื้อมมือมาตบบ่าผมเบาๆ

มึงน่ะฉลาดแค่เรื่องที่ตัวเองคุ้นเคย เก่งเฉพาะเรื่องที่ตัวเองศึกษามาหรือพบเจอบ่อยๆอะปาร์ค แต่เรื่องนี้แม่งใหม่สำหรับมึงมาก กูเองก็เดาใจมึงในอนาคตไม่ได้ คิดว่ามึงเองก็คงเป็นแบบนั้น เรื่องนี้แม่งต้องอยู่ที่เรียนรู้อยู่ที่ยอมรับมัน อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน

และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุดดดดด

ป้อง! แย่งท่อนจบกูได้เหี้ยมาก

จะไปทำงานกันแล้วว้อยยย” คนที่เข้ามาขัดหัวเราะเอิ๊กอ๊ากขณะคว้าไหล่ของพวกผมสองคนให้หมุนกลับไปรวมกลุ่ม

จะบอกให้นะอีลูกเป็ดว่าน้องรหัสของกูรสนิยมแพงมาก

อีกฝ่ายพูดขึ้นในขณะที่เฉินเองก็พยักหน้าเห็นด้วย ส่วนผมน่ะเหรอมีลางสังหรณ์แปลกๆว่าเพื่อนสนิทจะต้องยัดเยียดความคิดผิดๆให้ในอีกสาม สอง หนึ่ง...

ถ้าจะไม่เอาก็เก็บไว้หลอกแดกก็ยังดี

หมายถึงใครอะ?”

ให้เทวทัตโดนธรณีสูบ นี่ยังไม่รู้หินรู้แดดอะไรอีกเหรอวะ?”

แหกตาดูด้วยป้องว่านี่ใคร นี่ตุลยากรไอ้สัส” เฉินสบถ

แต่ปาร์ค / อีลูกเป็ด

ก่อนทั้งคู่จะหันขวับมามองผมพร้อมกัน

ฟังป๊านะ สัตว์ได้แก่นก หมู หมา ปลาปิรันย่า

เช่นไอ้ควายเฉินเป็นต้น

กูปวดหัวเลยอะ...

 

งั้นกลับที่พัก งานทั้งหมดยกเลิกเลย เพื่อนกูป่วยเห็นไหม แคนเซิลให้หมดไอ้เหี้ย!”

กูประชด!”

ไหนเมื่อกี้ใครบอกว่าเฉินเป็นคนมีสาระที่สุดในกลุ่มนะ ตุลยากรขออนุญาตถอนคำพูด ถอนออกให้หมดเลยไอ้พวกบ้าเอ๊ย!

 




tbc

#เกษตรทฤษฎีรัก

ของแบบนี้ต้องค่อยๆเรียนรู้ ดังนั้นพี่อีเบย์ของชาวเราพอจะมีเวลาให้น้องสักสามปีมั้ย?55555 จนกว่าจะพบกันใหม่ เอนจอยรีดดิ้ง!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 941 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,430 ความคิดเห็น

  1. #1340 ay_ben (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 10:59
    น่ารักทั้งกลุ่มเลย ขอซักคนสิ
    #1,340
    0
  2. #1126 ออมม่า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 16:50

    ชอบคุณพ่อทั้งหลายจัง มีอะไรให้ยิ้มได้ตลอด

    #1,126
    0
  3. #1078 mangpor_8827 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 06:47
    เมื่อไหร่หนูจะรู้ตัวลูกก น่าเอ็นดูมากเจ้าปาร์ค
    #1,078
    0
  4. #1053 PCHANRAWA (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 19:21

    ชอบทัศนคติของทีมพ่อจ๋าที่มีต่อน้องมาก เขาเลี้ยงมาดี!!!!
    #1,053
    0
  5. #1052 fangie (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 13:19

    ลุ้นมากว่าเมื่อไรน้องจะรู้ตัว 555555555555

    แต่พี่บอมเบย์ซอฟมากกกค่าาาา น้วยยเลย

    #1,052
    0
  6. #1051 misskayo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 00:51
    เอางี้ก่อน ในแก๊งค์ของปาร์คคุยกันได้เรื่องได้ความมั้ย 55555555555 ออกนอกทะเลกันทุกที 555555
    #1,051
    0
  7. #1050 nana (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:56

    อ่านแล้วมีความสุขที่สุดเลยค่ะไรท์ อ่านแล้วหายเครียด อ่านแล้วทำให้มีรอยยิ้มได้ทุกตอนเลย นี่ก็รอให้ 100% แล้วถึงจะอ่านทีเดียว อยากให้คนมาอ่านงานของไรท์เยอะๆ ไรท์จะได้มีงานเขียนออกมาเรื่อยๆ อย่าทิ้งไปนะคะเะราะไรท์มีพรสวรรค์มากๆ เลยในการถ่ายทอดเรื่องราวออกมาเป็นตัวหนังสือ รอตอนต่อไปนะคะ

    #1,050
    0
  8. #1049 JediMan7 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 08:43

    เข้ามากดถูกใจ และ รอกให้กำลังใจพี่บอมต่อไปจ้า

    #1,049
    0
  9. #1048 PuiPui--r (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 12:27
    ขำทีมพ่อจ๋าาาาา 55555
    #1,048
    0
  10. #1047 supi619 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 22:51
    สนุกมาก น้องน่ารักมากเลยค้าบแงงง
    #1,047
    0
  11. #1046 friday_yy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 12:57

    ไอเท็มคู่อ่ะ เขินนนนนน

    #1,046
    0
  12. #1043 tooktawu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 16:45
    โดนโยนเข้าบราเธ้อโซนหรอ5555555
    #1,043
    0
  13. #1042 knossri (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 13:08
    เมื่อไหร่น้องจะรู้ว่าพี่เขาชอบคะอิชั้นอยากเห็นฉากพ่อๆป๊าๆทั้งหลายฟาดกะพี่บอมแล้วววววว
    #1,042
    0
  14. #1041 aritsara2545 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 09:46
    วงวารร เพื่อนๆก็คือตล๊กกกก55555
    #1,041
    0
  15. #1040 Kyy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 03:29

    เหมือนจะใกล้ แต่ยังดูเหมือนอีกไกลเฉย สงสารบอมเบย์รอเลย


    ใดๆทีมพ่อเอก ตล๊กกกกกกก

    #1,040
    0
  16. #1037 @GhYloSFa94_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 18:50
    จากพระสังรจนาไปเป็นธานอท ได้ป๊าได้555555
    #1,037
    0
  17. #1034 loveBNior (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 16:16
    เป็นกำลังใจให้พี่บอมค่ะ นุ้งลูกเป็ดยังไม่รู้ตัวสักที5555
    #1,034
    0
  18. #1033 ariassika (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 14:50
    น้องลูกเป็ดต้องรู้แล้วนร้
    #1,033
    0
  19. #1032 KaTToRo_TH (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 14:33
    พี่บอมสู้เค้านะ
    #1,032
    0
  20. #1031 Yuniku Keshiki (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 13:56
    เป็นแก๊งคุณพ่อที่น่ารักมากค่ะ เอ็นดู555555
    #1,031
    0
  21. #1030 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 12:08
    บรรดาพ่อ ๆ ทางสะดวก อยู่ที่ลูกเป็ดนี่แหละไม่รู้ตัวซักกะที
    #1,030
    0
  22. #1027 JediMan7 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 09:25

    เป็นกำลังใจให้ พี่บอม ... พี่บอม ทางสะดวกแล้ว เหมือนเพื่อน ๆ จะเปิดทางให้แล้ว คริคริ

    #1,027
    0
  23. #1026 LovelyWonbin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 08:40
    เลือกทีมไม่ถูกเลย กลุ้มใจแทนเป็ด
    #1,026
    0
  24. #1025 ananarnaaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 08:33
    ทีมพ่อจ๋าน่ารักมากๆ5555555
    #1,025
    0
  25. #1024 Jujupeach (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 07:53
    เป็นกำลังใจให้บอมเบย์เลยนาทีนี้
    #1,024
    0